การเขียนโปรแกรมบนมาตรฐานเปิด

1. องค์ประกอบของโปรแกรม
ภาษาคอมพิวเตออร์
หน่วเยที่ 2

2. ภาษาโปรแกรม (Programming
Languages)
หมายถึง ภาษาประดิษฐ์ชนิดหนึ่งที่ออกแบบขึ้นมาตพื่อสื่อสารชุดคาสั่งแก่
ตครื่องจักรโดยตฉพาะคอมพิวเตออร์ ภาษาโปรแกรมสามารถใช้สร้างโปรแกรมที่
ควเบคุมพฤอิกรรมของตครื่องจักรหรือการแสดงออกด้วเยขั้นออนวเิธี
(Algorithm) อย่างอรงไปอรงมา

3. ภาษาคอมพิวเตออร์ (Computer
Language)
หมายถึง ชุดคาสั่งอ่าง ๆ ที่จะสั่งให้ตครื่องคอมพิวเตออร์ทางาน ซึ่งการตขียนคาสั่งตหล่านั้นตรียกวเ่า
โปรแกรม (Program) ถ้ามีหลาย ๆ คาสั่งจะตรียกวเ่า ชุดคาสั่ง (Statement) ซึ่ง
ปัจจุบันมีอยู่หลายภาษาอามควเามถนัดของผู้ใช้ ตพื่อให้ผู้ตขียนโปรแกรมสามารถตลือกได้วเ่าจะตขียน
โปรแกรมด้วเยภาษาใด ตพื่อให้ตหมาะกับงานที่อ้องการ โดยลักษณะที่คล้ายคลึงกันของ
ภาษาคอมพิวเตออร์ทุกภาษามีดังนี้
1.คำสั่งรับข้อมูลและแสดงผล (Receive Data and Display)
2.คำสั่งคำนวณ (Calculated)
3.คำสั่งที่มีกำรเลือกทิศทำง (Direction)
4.คำสั่งเข้ำออกของข้อมูล (Input and Output Data)

4. ภาษาตครื่อง (Machine
Language)
คือ ภาษาระดับอ่าที่สุด ตพราะใช้ตลขฐานสองแทนข้อมูล และคาสั่งอ่าง ๆ ทั้งหมดจะตป็นภาษาที่
ขึ้นอยู่กับชนิดของตครื่องคอมพิวเตออร์ หรือหน่วเยประมวเลผลที่ใช้ นั่นคือแอ่ละตครื่องก็จะมีรูปแบบของ
คาสั่งตฉพาะของอนตอง ซึ่งนักคานวเณและนักตขียนโปรแกรมในสมัยก่อนอ้องรู้จักวเิธีที่จะรวเมอัวเตลขตพื่อ
แทนคาสั่งอ่าง ๆ ทาให้การตขียนโปรแกรมยุ่งยากมาก นักคอมพิวเตออร์จึงได้พัฒนาภาษาใหม่ขึ้นมา โดย
ภาษาคอมพิวเตออร์สามารถแบ่งได้ตป็น 2 ระดับคือ
1.ภำษำระดับต่ำ (Low Level Language)
2.ภำษำระดับสูง (High Level Language)

5. ภาษาระดับอ่า (low Level
Language)
ตนื่องจาก ภาษาตครื่องตป็นภาษาที่มีควเามยุ่งยากในการตขียนดังได้กล่าวเมาแล้วเ จึงไม่มีผู้นิยมและมี
การใช้น้อย ดังนั้นได้มีการพัฒนาภาษาคอมพิวเตออร์ขึ้นอีกระดับหนึ่ง โดยการใช้อัวเอักษรภาษาอังกฤษ
ตป็นรหัสแทนการทางาน การใช้และการอั้งชื่ออัวเแปรแทนอาแหน่งที่ใช้ตก็บจานวเนอ่าง ๆ ซึ่งตป็นค่าของ
อัวเแปรนั้น ๆ การใช้สัญลักษณ์ช่วเยให้การตขียนโปรแกรมนี้ตรียกวเ่า “ภาษาระดับอ่า”ภาษาระดับอ่าา
ตป็นภาษาที่มีควเามหมายใกล้ตคียงกับภาษาตครื่อง มากบางครั้งจึงตรียกภาษานี้วเ่า “ภาษาอิงตครื่อง”
(Machine – Oriented Language) อัวเอย่างของภาษาระดับอ่า ได้แก่
ภาษาแอสตซมบลี ตป็นภาษาที่ใช้คาในอักษรภาษาอังกฤษตป็นคาสั่งให้ตครื่องทางาน ตช่น ADD
หมายถึง บวเก SUB หมายถึง ลบ ตป็นอ้น

6. ภาษาระดับสูง (High Level
Language)
ภาษา ระดับสูงตป็นภาษาที่สร้างขึ้นตพื่อช่วเยอานวเยควเามสะดวเกในการตขียนโปรแกรม กล่าวเคือลักษณะ
ของคาสั่งจะประกอบด้วเยคาอ่าง ๆ ในภาษาอังกฤษ ซึ่งผู้อ่านสามารถตข้าใจควเามหมายได้ทันที ผู้ตขียนโปรแกรม
จึงตขียนโปรแกรมด้วเยภาษาระดับสูงได้ง่ายกวเ่าตขียนด้วเยภาษาแอ สตซมบลีหรือภาษาตครื่อง ภาษาระดับสูงมี
มากมายหลายภาษา อาทิตช่น ภาษาฟอร์แทรน (FORTRAN) ภาษาโคบอล (COBOL) ภาษา
ปาสคาล (Pascal) ภาษาตบสิก(BASIC) ภาษาวเิชวเลตบสิก (Visual Basic) ภาษาซี
(C) และภาษาจาวเา (Java) ตป็นอ้น โปรแกรมที่ตขียนด้วเยภาษาระดับสูงแอ่ละภาษาจะอ้องมีโปรแกรม
ที่ทาหน้าที่แปล ภาษาระดับสูงให้ตป็นภาษาตครื่อง ตช่น โปรแกรมแปลภาษาฟอร์แทรนตป็นภาษาตครื่อง โปรแกรม
แปลภาษาปาสคาลตป็นภาษาตครื่อง คาสั่งหนึ่งคาสั่งในภาษาระดับสูงจะถูกแปลตป็นภาษาตครื่องหลายคาสั่ง

7. โปรแกรมแปลภาษาคอมพิวเตออร์
 อินเตอร ์พรีเตอร ์ (Interpreter) ตป็นอัวเแปลภาษาระดับสูงซึ่งตป็นภาษาที่ใกล้ตคียงกับภาษามนุษย์ ไปตป็น
ภาษาตครื่อง โดยใช้หลักการแปลพร้อมกับงานอามคาสั่งทีละบรรทัดอลอดทั้งโปรแกรมทาให้การแก้ไขโปรแกรมทาได้ง่ายและ
รวเดตร็วเแอ่ออบตจคโคดที่ได้จากการแปลโดยการใช้อินตออร์พรีตออร์นั้นไม่สามารถตก็บไวเ้ใช้ใหม่ได้จะจะอ้องแปลโปรแกรมใหม่ทุก
ครั้งที่อ้องการใช้งาน
 คอมไพเลอร ์ (Compiler) จะตป็นอัวเแปลภาษาระดับสูงตช่นตดียวเกับอินตออร์พรีตออร์แอ่จะใช้วเิธีแปลโปรแกรมทั้ง
โปรแกรมให้ตป็นออบตจคโคด ก่อนที่จะสามารถนาไปทางานตช่นตดียวเกับแอสแซมตบลอ ออบตจคโคดที่ได้จากการแปลนั้นสามารถ
จัดตก็บไวเ้ตป็นแฟ้มข้อมูล ตพื่อให้นาไปใช้ในการทางานตมื่อใดก็ได้อามอ้องการ ซึ่งตป็นข้อดีของคอมไพตลอร์ที่จะนาผลที่ได้จากการ
แปลนั้นไปใช้งานกี่ครั้งก็ได้ไม่จากัด ไม่อ้องตสียตวเลาในการแปลใหม่ทุกครั้ง ทาให้ตป็นรูปแบบการแปลที่ได้รับควเามนิยมอย่างมาก

8. องค์ประกอบของโปรแกรมภาษาคอมพิวเตออร์
ส่วนหัวของโปรแกรม (Header)
ส่วนฟังก์ชัั่นหลัก (Function)
ส่วนคำสั่ง (Statement)
ส่วนแสดงผล (Comment)
ส่วนปิ ดโปรแกรม (End)

9. ขั้นออนการแก้ไขปัญหา
(Algorithm)
หน่วเยที่ 3

10. การวเิตคราะห์ปัญหา
หมายถึง การวเิตคราะห์โปรแกรมวเ่ามีการทางานอย่างไร ใช้ข้อมูลและอัวเแปรอะไรบ้าง และอ้องการผลลัพธ์ออกมาแบบใด โดยจะอ้อง
วเิตคราะห์สิ่งอ่าง ๆ หลาย ๆ อย่าง ดังนี้
1.สิ่งที่ต้องกำร (Need) หมายถึง การวเิตคราะห์วเ่าอ้องการให้ผลลัพธ์ออกมาแบบใด
2.กำรนำข้อมูลเข้ำ (Input) หมายถึง การวเิตคราะห์วเ่าข้อมูลที่อ้องการ มีอะไรบ้าง ตป็นรูปแบบใด มาจากแหล่งไหน
3.กำรประมวลผล (Processing) หมายถึง การวเิตคราะห์หรือการนาตอาค่าของข้อมูลนามากระทาทางคณิอศาสอร์ตพื่อให้
ได้ผล ลัพธ์อามที่อ้องการ
4.กำรแสดงผลลัพธ ์ที่ต้องกำร (Desired Results) หมายถึง ตมื่อข้อมูลผ่านการคานวเณและได้ผลลัพธ์อาม
อ้องการแล้วเ จะมีการ ออกแบบการแสดงผลลัพธ์อย่างไรตพื่อให้ตข้าใจได้ง่าย และ อรงกับควเามอ้องการของผู้ใช้

11. การวเิตคราะห์ขั้นออนตพื่อแก้ปัญหาอย่างง่าย
ขั้นออนนี้ตป็นขั้นออนแรกก่อนที่จะลงมือแก้ปัญหา แอ่ผู้แก้ปัญหามักจะมองข้ามควเามสาคัญของ
ขั้นออนนี้อยู่ตสมอ จุดประสงค์ของขั้นออนนี้คือการทาควเามตข้าใจกับปัญหาตพื่อแยกให้ออกวเ่าข้อมูลที่
กาหนดมาในปัญหาหรือตงื่อนไขของปัญหาคืออะไร และสิ่งที่อ้องการคืออะไร อีกทั้งวเิธีการที่ใช้ประมวเลผล
ในการวเิตคราะห์ปัญหา โดยขั้นออนในการแก้ไขปัญหาโดยสรุปมีดังนี้
1.กำหนดปัญหำต่ำง ๆ และสิ่งที่ต้องกำร (Requirement)
2.กำหนดข้อมูลเข้ำ (Input) และข้อมูลออก (Output)
3.ทดลองแก้ไขปัญหำด้วยตัวเอง (Hand Example)

12. การกาหนดค่าอัวเแปร
ตัวแปร (Variable) และชนิดข้อมูลตป็นสิ่งที่อ้องมีอยู่คู่กันตสมอ
ไม่สามารถแยกจากกันได้ตพราะตมื่อกาหนดอัวเแปรขึ้นมาตมื่อใดก็อามจะอ้อง
กาหนดชนิดข้อมูลให้กับอัวเแปรนั้นด้วเยตสมอ โปรแกรมที่มีควเามตข้มงวเดในตรื่อง
ของกฎ ตช่น ภาษา c ก่อนนาอัวเแปรมาใช้จะอ้องทาการประกาศอัวเแปร
ตสียก่อน

13. การตขียนอัลกอริทึม
(Algorithm)
หมายถึง การอธิบายหลักขั้นออนการทางานในลักษณะของ้อ
ควเามอั้งแอ่อ้นจนจบวเ่ามีลาดับขั้นออนการทางานอย่างไรบ้าง

14. การตขียนรหัสตทียม (Pseudo
Code)
หมายถึง การตขียนขั้นออนการทางานของโปรแกรม อั้งแอ่ตริ่มอ้นจนกระทั่ง
ได้ผลลัพธ์อาที่วเิตคราะห์ออกมา โดยใช้ภาษาที่ใกล้ตคียงกับภาษาที่ใช้ในการ
ตขียนโปรแกรม ซึ่งการตขียนรหัสตทียมนี้ตป็นส่วเนที่อ่อจากตขียนอัลกอริทึม