Σχολική Βιβλιοθήκη5oυΓυμνασίου ΣερρώνΜεαφορμή τον εορτασμό των 100 χρόνωναπό τη γέννηση του δημιουργού, που οι ζωγράφοι αποκαλούσαν ποιητήκαι οι ποιητές ζωγράφο.Δεύτερο μέροςΟ ζωγράφοςΕγγονόπουλοςΕπιμέλεια παρουσίασης :Αρβαντά Αγγελική
Το πρώτο έργοτου με κοσμικό θέμα (1933) είναι ένα σχέδιο με μελάνι, με κεντρικό θέμα τον ίδιο, που παριστάνεται καθιστός μπροστά στο καβαλέτο να ζωγραφίζει. Η εντελώς επιπεδική σύνθεση περιλαμβάνει βυζαντινό αναλόγιο και περιρραντήριο. Πίσω ερείπια, λόφος και κάστρο. [...] Η τεχνοτροπία είναι βεβαίως «βυζαντινή». Η ανάπτυξη όμως των εικονιζόμενων στοιχείων έχει έναν προδρομικό υπερρεαλιστικό χαρακτήρα, δικαιώνοντας έτσι τα λόγια του: «Τον υπερρεαλισμό τον είχα μέσα μου» 1933 ΑυτοπροσωπογραφίαΑρβαντά Αγγελική- Σχολική Βιβλιοθήκη 5ου Γυμνασίου Σερρών
13.
Ο σημαντικότερος, πίνακαςτου βυζαντινού Εγγονόπουλου είναι η μεγάλη, σχεδόν ολόσωμη, Αυτοπροσωπογραφία του 1935, που σήμερα εκτίθεται στο Μουσείο Μπενάκη. Στο κέντρο δεσπόζει η όρθια (μέχρι τα γόνατα) μορφή του Εγγονόπουλου, με τη σε ζεστή ώχρα χρωματισμένη ρόμπα του ζωγράφου. Χαρακτηριστικά τα κόκκινα, σαν φλόγες, μαλλιά του και τα γυαλιά του. Κρατάει τα σύνεργα της τέχνηςΠίσω του, έντονα σχηματοποιημένη η Ακρόπολη από τη μια και ο λαϊκότροπος κρατήρας στην αριστερή πλευρά. Ο χώρος είναι ασαφής. Ενώ φαίνεται ότι εικονίζεται το ύπαιθρο, το χρώμα είναι εσωτερικού χώρου. Αυτή η ενότητα του χώρου είναι γνώρισμα της βυζαντινής τέχνης. Εδώ όμως, με την κουρτίνα που κρέμεται μπροστά από την Ακρόπολη, η απόλυτα επίπεδη, χωρίς καμιά προοπτική βράχυνσης, απόδοση των τραπεζιών δίνουν στον πίνακα μια πρώιμη υπερρεαλιστική διάθεση. Ο γεννημένος υπερρεαλιστής ζωγράφος Νίκος Εγγονόπουλος αποκαλύπτει την καλλιτεχνική προσωπικότητά του ήδη σ' αυτήν την πρόδρομη αυτοπροσωπογραφία.1935Αρβαντά Αγγελική- Σχολική Βιβλιοθήκη 5ου Γυμνασίου Σερρών
14.
1953Προσωπογραφία του Αλ.Παπαδιαμάντη, εποχή της μεγαλύτερης σουρεαλιστικής του δραστηριότητας. Αρβαντά Αγγελική- Σχολική Βιβλιοθήκη 5ου Γυμνασίου Σερρών
15.
1933 ΟΦτωχοπρόδρομοςΟ Φτωχοπρόδρομος Τον ζωγραφίζει (1933) σε στάση Ευαγγελιστή, αλλά με διαφοροποίηση στα ενδύματα και κυρίως στο σκούφο του. Στο ανοιχτό βιβλίο που κρατάει είναι γραμμένοι οι στίχοι του: «Πολύ συχνά με έλεγεν ο γέρων ο πατήρ μου». Στο δεξιό μέρος εικονίζεται η «Πόλις». Μπροστά, σε πολύ μικρότερη κλίμακα, γυναικεία μορφή που φαίνεται να τον παρακαλεί (η μητέρα του;). Στην υπογραφή αναφέρεται πάλι ως «Φαναργιώτης».Αρβαντά Αγγελική- Σχολική Βιβλιοθήκη 5ου Γυμνασίου Σερρών
16.
Οι φιλικές σειρήνεςΈχουνεοι γυναίκες π’ αγαπούμε θεία την ουσίακι όταν σφιχτά στην αγκαλιά μαςτις κρατούμεΜε τους θεούς κι εμείς γινόμαστ’ όμοιοιστηνόμαστε σαν άγριοι πύργοιτίποτε δεν είν’ πια δυνατό να μας κλονίσειμε τα λευκά τους χέριααυτέςγύρω μας γαντζώνουνκι έρχονται όλοι οι λαοίτα έθνηκαι μας προσκυνούνεφωνάζουν αθάνατοστους αιώνες τ’ όνομά μαςγιατί οι γυναίκες π’ αγαπούμετην μεταδίνουνκαι σ’ εμάςαυτή τη θεία τους ουσίαΜορφή μιας γυναίκας (ακουαρέλα)Αρβαντά Αγγελική- Σχολική Βιβλιοθήκη 5ου Γυμνασίου Σερρών
![Το πρώτο έργο του με κοσμικό θέμα (1933) είναι ένα σχέδιο με μελάνι, με κεντρικό θέμα τον ίδιο, που παριστάνεται καθιστός μπροστά στο καβαλέτο να ζωγραφίζει. Η εντελώς επιπεδική σύνθεση περιλαμβάνει βυζαντινό αναλόγιο και περιρραντήριο. Πίσω ερείπια, λόφος και κάστρο. [...] Η τεχνοτροπία είναι βεβαίως «βυζαντινή». Η ανάπτυξη όμως των εικονιζόμενων στοιχείων έχει έναν προδρομικό υπερρεαλιστικό χαρακτήρα, δικαιώνοντας έτσι τα λόγια του: «Τον υπερρεαλισμό τον είχα μέσα μου» 1933 ΑυτοπροσωπογραφίαΑρβαντά Αγγελική- Σχολική Βιβλιοθήκη 5ου Γυμνασίου Σερρών](https://image.slidesharecdn.com/2arvanta-100618045725-phpapp01/85/2-Arvanta-12-320.jpg)
![가족 คาจก[ครอบครัว] ศัพท์เกาหลี](https://cdn.slidesharecdn.com/ss_thumbnails/random-110915075715-phpapp01-thumbnail.jpg?width=640&height=640&fit=bounds)
