Συγγραφή ομαδικού βιβλίου από τους μαθητές του 7ου Δ.Σ.Νίκαιας με δημιουργική γραφή στα πλαίσια εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου 2019 (Β΄μέρος)

1. 14 σελίδα
Ήταν ψηλοί µε πολύχρωµα ρούχα και
κεφάλια που έπαιζαν µουσική! Ο Πιάνος
µε κεφάλι πιάνου, ο Κιθαρένιος µε χορδές,
ο Μαρακούλης µε µαράκες, ο Κυµβαλένιος
µε χρυσά κύµβαλα, ο Βιολοντσέλος µε ένα
δοξάρι και ο Φλογερούλης µε τρύπες. Όλοι
αυτοί και πολλοί άλλοι σαν κι αυτούς
έπαιζαν κάθε είδους µουσική όπως
ζεϊµπέκικο, break-dance, µια τρελή άρια
του Verdi και το Final Countdown από
Europe!
τέταρτη τάξη

2. τέταρτη τάξη
σελίδα 15
Αφού σταµάτησε η µουσική, οι
Μουσικάνθρωποι είπαν στον Λάκη, τη
γλυκούλα σαν στέβια γιαγιά και τα
παιδιά ότι δεν θα τους άφηναν να φύγουν
παρά µόνο αν απαντούσαν σε τρεις
ερωτήσεις:
«Ποιος αντιπαθούσε τον Πίτερ Παν;».
«Τι άρεσε στην Αλίκη να πίνει στη
Χώρα των Θαυµάτων;». «Πού βρέθηκε ο
Πινόκιο όταν έπεσε στη θάλασσα;».
Τα παιδιά χάρηκαν επειδή οι απαντήσεις
ήταν πανεύκολες! Είπαν λοιπόν, ότι ο

3. 16 σελίδα
Κάπτεν Φάλαινας κυνηγούσε τον Πίτερ
Παν, η Αλίκη έπινε Χουκ και ο Πινόκιο
βρέθηκε στο τσάι! Ουπς! Έκαναν λάθος! Τι
θα έκαναν τώρα; Δε θα έφευγαν ποτέ για
να συνεχίσουν το ταξίδι τους.
Τότε στα ξαφνικά εµφανίστηκαν από το
πουθενά οι τρεις σωµατοφύλακες που τα
βιβλία τους ήταν ακριβώς δίπλα στο
βιβλίο του Πίτερ Παν, της Αλίκης και του
Πινόκιο στο ράφι της βιβλιοθήκης! Αυτοί
ξεµπέρδεψαν τις λέξεις:
Κάπτεν Χουκ, Φάλαινα, τσάι…
Οι Μουσικάνθρωποι απογοητευµένοι δεν
είχαν άλλη επιλογή από το να αφήσουν
τους ταξιδιώτες να συνεχίσουν το ταξίδι
τους για να βρουν το χαµένο βιβλίο του
Λάκη. Φεύγοντας ακούστηκε το τραγούδι:
«Φύγε κι άσε µε, ν’αποµείνω µόνος
µου…» Έτσι η παρέα του Λάκη ελεύθερη
κι ωραία συνέχισε το ψάξιµο
τέταρτη τάξη

4. σελίδα 17
π’εµπτη τάξη
Την ώρα που τα παιδιά έψαχναν να βρουν το
δρόµο για τη «Χώρα Των Βιβλίων», άκουσαν το
κάλεσµα της άγριας φύσης και συγκεκριµένα
άκουσαν έναν έντονο θόρυβο. Ένιωσαν ότι η
τύχη τους χαµογέλασε. Εµφανίστηκαν µπροστά
τους κάτι πουλιά, οι ερωδιοί. Τα παιδιά χάρηκαν
γιατί ήξεραν πως αυτά τα πουλιά πετάνε

5. 18 σελίδα
π’εµπτη τάξη
παντού και ότι θα τους βοηθήσουν. Δυστυχώς τα
πουλιά δεν τους βοήθησαν και αδιαφόρησαν.
Μάλιστα ο αρχηγός τους, ο Χιονοτσικνιάς, µαζί µε
τον υπαρχηγό τους τον Πορφυροτσικνιά, τους
εξήγησαν πως δεν θα τους βοηθούσαν, γιατί οι
άνθρωποι είναι κυνηγοί και σκοτώνουν τους
συντρόφους τους τα ζώα. Τα παιδιά
στενοχωρήθηκαν πολύ!
Προς µεγάλη τους έκπληξη άκουσαν το δυνατό
θρόισµα των φύλλων από ένα γερο-Πεύκο, ο
οποίος ήταν πανύψηλος και ζούσε για πολλά
χρόνια εκεί. Βασικά όµως τα έβλεπε όλα. Επίσης
επάνω στα κλαδιά του είχαν τις φωλιές τους
διάφορα πουλιά και έντοµα που του έλεγαν τι
γίνεται στον κόσµο. Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν
και πίστευαν πως όλα θα πάνε καλά µε την
βοήθεια του γερο-Πεύκου. Τους είπε λοιπόν το
γέρικο δέντρο:
- Μην ανησυχείτε εγώ θα σας βοηθήσω!
- Αλήθεια! Σας ευχαριστούµε πολύ! Απάντησαν

6. σελίδα 19
π’εµπτη τάξη
χαρούµενα τα παιδιά
- Εγώ µπορώ να σας δείξω το µονοπάτι που
οδηγεί στην Μαγική Λίµνη µε τα πιο σοφά ψάρια
που έχουν τη γνώση όλου του κόσµου, όµως µε
ένα αντάλλαγµα…
- Τι αντάλλαγµα; Ρώτησαν µε απορία τα παιδιά.
- Να προστατεύετε τα δάση
και τα ζώα του
κόσµου, τους
εξήγησε ο
γερο-Πεύκος.
Τα παιδιά το
αποδέχτηκαν
χαρούµενα.
Περπατούσαν για πολλή ώρα µέσα σε
ένα δάσος για να βρουν το µονοπάτι που τους
έδειξε ο γερο-Πεύκος. Υπήρχαν πολλά ζώα,
φυτά και ψηλά δέντρα. Ο ήλιος δυσκολευότανε
να περάσει ανάµεσα από τα ψηλά δέντρα.
Ακούγονταν πουλάκια να κελαηδούν και
Ναπροστατεύετε
ταδάσηκαι
ταζώατουκόσµου

7. 20 σελίδα
πετούσαν πολύχρωµες και ξένοιαστες
πεταλούδες.
Ξαφνικά νόµισαν ότι τα βάσανά τους τελείωσαν,
γιατί επιτέλους αντίκρισαν την Μαγική Λίµνη.
Μόλις την είδαν ενθουσιάστηκαν. Τα καταγάλανα
νερά της λαµπύριζαν από τον ήλιο, επάνω της
υπήρχαν µεγάλα και µικρά νούφαρα και µέσα
της κολυµπούσαν πολύχρωµα ψαράκια. Τα
παιδιά εξήγησαν στα σοφά ψάρια το πρόβληµά
τους, ότι δηλαδή προσπαθούσαν να βρουν τη
Χώρα των Βιβλίων µε το χαµένο βιβλίο του Λάκη.
- Μπορείτε λοιπόν να µας βοηθήσετε; Ρώτησαν
τα παιδιά.
- Αυτή τη στιγµή δεν µπορούµε να σας
βοηθήσουµε, τους απάντησαν τα σοφά ψάρια.
Γιατί δεν µπορείτε; Είναι µεγάλη ανάγκη!
Ξαναείπαν τα παιδιά.
- Γιατί εσείς οι άνθρωποι ρυπαίνετε τις λίµνες,
τα ποτάµια και τις θάλασσες, δηλαδή το σπίτι
µας. Τώρα είµαστε απασχοληµένοι µε αυτό το
πέµπτη τάξη

8. σελίδα 21
πρόβληµά και δεν έχουµε χρόνο, όµως κάπως
µπορούµε να κάνουµε κάτι µικρό για το θέµα
σας, είπαν τελικά τα ψάρια.
Τα παιδιά ένιωσαν πολύ τυχερά που θα τους
βοηθούσαν τα σοφά ψάρια. Ένα σοφό ψαράκι
τους συµβούλεψε να πάνε στη Χώρα των Νεφών.
Τα σύννεφα ταξιδεύουν σε όλο τον κόσµο και
από ψηλά τα βλέπουν και τα γνωρίζουν όλα.
Υπήρχε και ένα αντάλλαγµα για την πολύτιµη
πέµπτη τάξη

9. 22 σελίδα
βοήθεια: «να µην ρυπαίνουν πλέον οι άνθρωποι
τις λίµνες, τις θάλασσες και τα ποτάµια». Τα
παιδιά δέχτηκαν µε µεγάλη χαρά τον όρο και
νιώθοντας πως η τύχη τους χαµογέλασε, έφυγαν
από την Μαγική Λίµνη.
Δυστυχώς όµως τα σύννεφα ήταν πολύ ψηλά
στον ουρανό και δεν µπορούσαν να τα
πλησιάσουν. Για καλή τους τύχη κυκλοφορούσε
ένα µαγικό χαλί που µε ευχαρίστηση θα τους
πήγαινε στην µακρινή Χώρα των Νεφών. Τα
παιδιά ενθουσιασµένα ανέβηκαν πάνω του και
ξεκίνησαν το ταξίδι. Εκεί όµως που όλα
πήγαιναν καλά, ένας αέρας δυνατός άρχισε να
φυσά και το χαλί πήγαινε πέρα δώθε. Προς
µεγάλη έκπληξη µετά από λίγο ο αέρας
σταµάτησε και ακριβώς µπροστά τους
εµφανίστηκε το ξακουστό Βασίλειο των Νεφών.
Νόµισαν πως επιτέλους τα βάσανά τους
τελείωσαν.
Αµέσως εµφανίστηκε µπροστά τους ο Βασιλιάς
πέµπτη τάξη

10. σελίδα 23
µαυροφορεµένος και νευριασµένος. Τα παιδιά
ήρεµα του εξήγησαν το πρόβληµά τους και
ζήτησαν τη βοήθειά του.
- Γιατί να σας βοηθήσω, αφού εσείς οι άνθρωποι
µας βρωµίζετε µε
τα καυσαέριά σας;
Τους είπε µε
αυστηρή φωνή ο
Βασιλιάς Των Νεφών.
- Σας υποσχόµαστε
ότι θα σας
βοηθήσουµε και θα
περιορίσουµε τα
καυσαέρια, του υποσχέθηκαν τα παιδιά.
- Καλά, τότε θα σας βοηθήσουµε! Πάρτε την
µαγική βαλίτσα και να την ανοίξετε µόνο όταν θα
πάτε κάτω στην γη. Το µυστικό βρίσκεται σε
αυτή…Είπε γεµάτος µυστήριο ο Βασιλιάς και
έδωσε διαταγή στα Νέφη να τους µεταφέρουν
κάτω στη γη.
πέµπτη τάξη

11. 24 σελίδα
έκτη τάξη
Τα Νέφη ακούµπησαν απαλά τα παιδιά στο
έδαφος. Εκείνα άρχισαν να περιεργάζονται το
µέρος. Πού βρίσκονταν; Μια τεράστια έρηµος
απλωνόταν τριγύρω και µόνο ένα ξύλινο, παλιό
και µάλλον εγκαταλελειµµένο κτήριο βρισκόταν
εκεί κοντά. Αποφάσισαν να µπουν µέσα. Φαινόταν
σκοτεινό και παρατηµένο. Ξαφνικά µια παράξενη
µουσική γέµισε τον χώρο. Αναρωτήθηκαν
τροµαγµένα µήπως ήταν στοιχειωµένο. Κάποια
παιδιά άρχισαν να κλαίνε και να µιλάνε για
φαντάσµατα. Η γιαγιά Ζαχαρούλα προσπάθησε να
τα ηρεµήσει και πρότεινε να ανοίξουν τη
βαλίτσα.
Ο Λάκης Γλυκάκης την άνοιξε αµέσως.
Η βαλίτσα περιείχε ένα χάρτη, ένα κλειδί, ένα
εισιτήριο τραίνου και ένα χαρτί µε
µισοσβησµένες λέξεις. Οι µόνες που φαίνονταν
σχηµάτιζαν τη φράση «…να µη βιαζόµαστε!». Τα
παιδιά ένιωσαν µεγάλη απογοήτευση, γιατί
περίµεναν ότι η βαλίτσα θα τους βοηθούσε να

12. σελίδα 25
έκτη τάξη
βρουν το βιβλίο. Η γιαγιά Ζαχαρούλα µε την
σοφία της προσπάθησε να τους ενθαρρύνει,
λέγοντάς τους να µην στενοχωριούνται.
Τότε ο Λάκης Γλυκάκης θυµήθηκε ότι τη φράση
αυτή την είχαν ξανακούσει στο τηλέφωνο από
τον τηλεφωνητή της "Χώρας των Βιβλίων". Τα
παιδιά θυµήθηκαν τα λόγια και ξεκίνησαν να
περιεργάζονται τα αντικείµενα. Ξαφνικά τα

13. 26 σελίδα
έκτη τάξη
φώτα άρχισαν να αναβοσβήνουν και ακούστηκε
ένας δυνατός ήχος που έµοιαζε σαν σφύριγµα
τρένου. Το πάτωµα έτρεµε, όλα γύρω τους
άλλαξαν και το στοιχειωµένο σπίτι
µεταµορφώθηκε σε τρένο. Νέα µεγάλη έκπληξη
και ανησυχία κυρίευσε τα παιδιά. Όµως το
τρένο ξεκίνησε και στον πίνακα δροµολογίων
εµφανίστηκε µια φωτεινή ένδειξη που έγραφε
"Προς Χώρα των Βιβλίων". Ενθουσιασµένοι όλοι
ξέσπασαν σε ζητωκραυγές γιατί µάλλον βρήκαν
επιτέλους τρόπο να πάνε εκεί. Ο Λάκης
πρότεινε να πάει να δει τον οδηγό του τρένου.
Σε λίγο, ο Λάκης έφτασε στο βαγόνι της
µηχανής. Αµέσως αναγνώρισε τον κλέφτη του
αγαπηµένου του βιβλίου στη θέση του οδηγού.
Εκείνος σηκώθηκε ήρεµα από τη θέση του και
κοίταξε τον Λάκη µε ένα µετανιωµένο βλέµµα
και του είπε πως ήθελε να επανορθώσει για το
κακό που προκάλεσε. Ο Λάκης φώναξε τη
γιαγιά κα τα παιδιά να πάνε αµέσως εκεί, διότι

14. σελίδα 27
έκτη τάξη
ο οδηγός του τρένου ήταν ο κλέφτης. Με
περιέργεια πλησίασαν το βαγόνι. Εκεί ο κλέφτης
τους είπε να καθίσουν για να τους τα εξηγήσει
όλα.
Τους είπε λοιπόν ότι αυτός ήταν ο συγγραφέας
του βιβλίου και ότι το έκλεψε γιατί είχε αφήσει
µισοτελειωµένη την τελευταία φράση στο βιβλίο
και ότι ντρεπόταν πολύ επειδή δεν µπορούσε να
βρει τις λέξεις για να την τελειώσει. Γι’ αυτό

15. 28 σελίδα
έκτη τάξη
αποφάσισε να το κλέψει και ότι θα το επέστρεφε
όταν θα έβρισκε τις λέξεις. Ο κλέφτης ξέσπασε
σε κλάµατα λέγοντας «Συγνώµη, πώς να
επανορθώσω;». Η γιαγιά Ζαχαρούλα τον
καθησύχασε και του είπε να τους πάει µε το
τρένο στη "Χώρα των Βιβλίων". Εκείνος δέχτηκε.
Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τα παιδιά
προσπάθησαν να καταλάβουν πού χρησίµευαν τα
αντικείµενα που περιείχε η βαλίτσα. Ο Λάκης
σκέφτηκε ότι το κλειδί ανοίγει κάτι περίεργο και
ασυνήθιστο και ο χάρτης ίσως να δείχνει τον
δρόµο προς την "Χώρα των Βιβλίων". Μετά από
ώρα τους φώναξε ο κλέφτης να κατέβουν γιατί
φτάσανε. Ο κλέφτης όµως µπερδεύτηκε και του
άφησε σε µια παγωµένη περιοχή που δεν
φαινόταν τίποτα τριγύρω.
Το τρένο ξεκίνησε να φεύγει µόνο του µακριά.
Τα παιδιά αµέσως άρχισαν να ψάχνουν για
καταφύγιο. Τότε ο χάρτης που ήταν µέσα στην
βαλίτσα άρχισε να πετάει και κατευθύνθηκε

16. σελίδα 29
έκτη τάξη
προς ένα σηµείο. Όλοι έκπληκτοι τον
ακολούθησαν. Τελικά κόλλησε σ' ένα παγόβουνο.
Τα παιδιά προσπάθησαν να τον ξεκολλήσουν.
Κάποια στιγµή ο Λάκης παρατήρησε στον πάγο
µια τρύπα, κάτι σαν κλειδαρότρυπα.
Πρότεινε να βάλουν το κλειδί της βαλίτσας
µέσα στην τρύπα.

17. 30 σελίδα
έκτη τάξη
Όλα άρχισαν να αλλάζουν. Το χιόνι έλιωσε και
από κάτω υπήρχε µια πανέµορφη πεδιάδα.
Ενθουσιασµένα τα παιδιά αντίκρισαν το τρένο.
Είχε γυρίσει έτοιµο να τους πάει στην "Χώρα
των Βιβλίων". Το τρένο µε τα παιδιά µέσα
ανέβηκε σιγά-σιγά απ' την επιφάνεια της γης
και πέταξε σαν αετός. Σε λίγο έφτασαν στην
"Χώρα των Βιβλίων". Όµως, πουθενά η «Χαµένη
βιβλιοθήκη»!
Η γιαγιά Ζαχαρούλα θυµήθηκε τον χάρτη που
βρήκαν στην βαλίτσα.
Έτσι, τον ακολούθησαν ώσπου βρήκαν την
βιβλιοθήκη.
Ο κλέφτης άνοιξε την πύλη και αντίκρισαν µια
υπέροχη θέα. Είχε πολλές πόρτες και τα πάντα
ήταν από βιβλία. Βιβλία που πετούσαν, δέντρα
από βιβλία, ακόµα και σιντριβάνι από βιβλία.
Χωρίστηκαν ανά τάξη και ξεκίνησαν το ψάξιµο.
Ώρες έψαχναν το βιβλίο χωρίς αποτέλεσµα. Ο
Λάκης άρχισε να ανησυχεί. Τότε είδαν την

18. σελίδα 31
έκτη τάξη

19. 32 σελίδα
έκτη τάξη
βαλίτσα να τραντάζεται. Ο κλέφτης την άνοιξε.
Το µικρό χαρτί άρχισε να πετάει προς µία
κατεύθυνση. Ένα βιβλίο φωτίστηκε µπροστά
τους. Αµέσως κατάλαβαν πως αυτό ήταν το
βιβλίο που έψαχναν. Όλοι ζητωκραύγαζαν και
χόρευαν. Το χαρτάκι σταµάτησε µπροστά στο
φωτισµένο βιβλίο.
Τελικά πήγε και κάθισε στην τελευταία σελίδα
και ενώθηκε µε την µισοτελειωµένη φράση του

20. σελίδα 33
έκτη τάξη
συγγραφέα. Η φράση που φανερώθηκε ήταν:
«Τα βιβλία µας βοηθούν να µην βιαζόµαστε».
Τα παιδιά άρχισαν να επαναλαµβάνουν το
µήνυµα δυνατά σαν σύνθηµα. Ο Λάκης χάρηκε
πολύ που ξαναβρήκε το βιβλίο του και γνώρισε
και τον συγγραφέα. Ευχαρίστησε όλα τα παιδιά
του Έβδοµου Δηµοτικού Σχολείου Νίκαιας και
πήραν τον δρόµο της επιστροφής χαρούµενοι,

21. 34 σελίδα
έκτη τάξη
ενώ έδωσαν υπόσχεση ότι θα κάνουν µια γιορτή
για να το γιορτάσουν.
Την επόµενη µέρα κόλλησαν στην πόρτα της
βιβλιοθήκης του σχολείου τη φράση-σύνθηµα
του βιβλίου, για να το βλέπουν όλοι και να
θυµούνται ότι: «Τα βιβλία µας βοηθούν να µη
βιαζόµαστε».
«Μπράβο Λάκη! Η ιστορία που έγραψες για την
"Ηµέρα παιδικού βιβλίου 2019" είναι
καταπληκτική! Θα γίνεις σπουδαίος συγγραφέας
όταν µεγαλώσεις!», φώναξε η γιαγιά Ζαχαρούλα,
χτυπώντας ενθουσιασµένη παλαµάκια.