2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ
ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΕΥΚΩΝ
ΤΑΞΗ Β΄
2024 - 2025
Υπεύθυνη εκπαιδευτικός
Γκιούρα Χριστίνα
ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ
ΠΑΡΑΜΥΘΟΧΩΡΑ ΜΑΣ
Στην Παραμυθοχώρα μας
Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα κοριτσάκι, η
Μαρία. Η Μαρία δεν ήξερε τι να κάνει και
αποφάσισε να πάει μια βόλτα. Σκέφτηκε έντονα και
είπε, θα πάω στο βουνό
Ετοίμασε τα πράγματά της και ξεκίνησε τη βόλτα
της. Καθώς προχωρούσε εκεί συνάντησε ένα
κοριτσάκι να κλαίει.
-Γεια σου! Είμαι η Μαρία, της είπε!
-Εγώ είμαι η Δάφνη!
-Γιατί κλαις; Θέλεις να παίξουμε;
-Ναι!
Εκεί που παίζανε είδαν ένα ελαφάκι! Η Δάφνη
είπε:
-Πρέπει να είναι πληγωμένο! Ας το πάρουμε!
Του φτιάξανε μια φωλιά. Το φρόντισαν. Ήταν τόσο
ευτυχισμένες και οι δυο!
Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!!!
Χριστίνα
Το όνειρο των Χριστουγέννων
Λένια Β.
Μια φορά και πριν πολύ πολύ καιρό, σε μια
χώρα μακρινή ζούσε η οικογένεια της Αμάντα.
Η Αμάντα ήταν ένα ευγενικό κοριτσάκι με
μεγάλη καρδιά. Τα Χριστούγεννα πλησίαζαν και
στο σπίτι τους υπήρχε μόνο θλίψη. Η αδερφούλα
της ήταν βαριά άρρωστη. Την παραμονή των
Χριστουγέννων η Αμάντα είδε στον ύπνο της τον
Χριστούλη, που την αγκάλιασε και της είπε να μην
ανησυχεί για τίποτα.
Όταν ξύπνησε, όλα είχαν αλλάξει. Είχαν το πιο
όμορφο δέντρο και όλοι τους ήταν υγιείς και
χαρούμενοι. Το όνειρο των Χριστουγέννων βγήκε
αληθινό.
Το κοριτσάκι χάνει το μπαλόνι
Ένα Σάββατο το κοριτσάκι με την
οικογένειά του πήγαιναν βόλτα για να
περάσουν όμορφα. Το κοριτσάκι
κρατούσε ένα μπαλόνι και ήτανε πολύ
χαρούμενο.
Ξαφνικά το μπαλόνι πέταξε μακριά και
στεναχωρέθηκε και οι γονείς του το
πήραν άλλο μπαλόνι. Μετά έτσι όπως
περπατούσαν είδαν μια φίλη τους και
μετά είπαν να πάνε στην παιδική χαρά.
Κάνανε κούνιες, κάνανε τραμπάλα,
κάνανε μονόζυγο και κάνανε τσουλήθρα.
Μετά αποχαιρετιστήκαν και πήγαν στα
σπίτια τους και έζησαν αυτοί καλά και
εμείς καλύτερα. Ξανθίππη
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα παιδί που
πήρε ένα παιχνίδι που λεγόταν μπου-μπι - μπα-
μπα- μπι - μπι. Μόλις το έπαιξε πρώτη του
φορά, έγινε κάτι μαγικό! Έγινε άσχημος!-Ωχ όχι,
έγινα άσχημος σαν το κουκλάκι… μπου- μπι-
μπα-μπα-μπι -μπι.
Μετά το παιδί με τον μπαμπά του πήγαν στον
επαγγελματικό επιστήμονα για μυστηριώδη
παιχνίδια και τους είπε: «Αυτό το παιχνίδι,
επειδή είναι τρομακτικό, σας κάνει άσχημους, γι’
αυτό πρέπει να περιμένετε να σας αγαπήσει
κάποιος».
-Έχει φίλους το παιδί σας, ρώτησε.
-Όχι, δεν έχει φίλους στο σχολείο, απάντησε.
Θα μάθετε στη σελίδα 2 τι γίνεται στη συνέχεια.
Γκλου, γκλου, γκλου, γκλου, γκλου.
Αφού απάντησε, είπε ο επιστήμονας:
-Τότε πρέπει να κάνει φίλο κάποιον ή να
αγαπήσει ένα κορίτσι ή ένα αγόρι».
-Ωραία, θα το φροντίσω εγώ, είπε ο μπαμπάς
του παιδιού.
Το παιδί και το παιχνίδι
Πήγαν σπίτι. Ήταν η ώρα του σχολείου. Ωραία,
ήρθε η ώρα να κάνεις αυτό που σου είπε ο
επιστήμονας, είπε ο μπαμπάς.
Θα μάθετε στη σελίδα 3 τι γίνεται στη συνέχεια.
Γκλου, γκλου, γκλου, γκλου, γκλου.
Πήγε στο σχολείο και μόλις βγήκαν διάλειμμα,
ζητούσε να γίνουνε φίλοι. Δεν τα κατάφερε.
Ξαναζήτησε να αγαπιούνται από όλο το σχολείο.
Δεν τα κατάφερε. Γύρισε στο σπίτι του και είπε
στον μπαμπά του:
-Μπαμπά δεν τα κατάφερα πουθενά.
Περνούσαν οι μέρες και δεν τα κατάφερνε. Έτσι
έκανε ένα κόλπο! Το έκανε το κόλπο, αλλά δεν
πέτυχε. Πήγε σπίτι και είπε στον μπαμπά:
-Μπαμπά, τα παρατάω, είπε.
-Γιατί;
Θα μάθετε στη σελίδα 4 τι γίνεται στη συνέχεια.
Γκλου, γκλου, γκλου, γκλου, γκλου.
Τότε είπε το παιδί:
-Όχι, δε θα τα παρατήσω. Θα πάω στο σχολείο
αύριο.
Τέλος, ο επιστήμονας έλυσε το πρόβλημα. Έτσι
έγινα πάλι όμορφος και από τότε παίζω μόνο με
καλά παιχνίδια.
Θωμάς
Ο Πατάτας
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο
Πατάτας που του άρεσαν τα
πατατάκια.
Μία μέρα αποφάσισε να αγοράσει
μια πολύ μεγάλη σακούλα πατατάκια.
Όμως μια μέρα έφαγε όλο το
σακουλάκι και είπε: «Α, α, α με πονάει
η κοιλιά μου!». Και μετά έκανε εμετό
και μετά του πέρασε η κοιλιά του.
Σωκράτης
Ο σκύλος και η γάτα
Έλενα
Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας
σκύλος.
Μια μέρα πήγε μια βόλτα στην
παιδική χαρά και γνώρισε μια γάτα.
- Γεια σου με λένε Μαρία, είπε η γάτα.
- Γεια σου με λένε Λουκά, είπε ο
σκύλος. Θέλεις να παίξουμε;
Στο τέλος οι δυο φίλοι είπαν πως θα
βρεθούν αύριο στην παιδική χαρά.
Το παιδί που ήθελε να βρει τη μαγεία
Ιόλη
Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα
παιδί που ήθελε να βρει τη μαγεία. Έτσι
μια μέρα είπε στη μαμά του, να πάει στο
δάσος, να μαζέψει μούρα.
Έτσι και έγινε. Το παιδί καβάλησε το
άλογό του, πήρε ένα καλάθι και κίνησε
για το δάσος. Την ώρα που μάζευε
μούρα, είδε μια λάμψη σε έναν θάμνο,
τον άνοιξε τον θάμνο και αντίκρυσε μια
νεράιδα. Της ζήτησε να του δώσει
μαγεία και του την έδωσε.
Επέστρεψε στο σπίτι του
ευχαριστημένο που είχε βρει επιτέλους
τη μαγεία.
Η μικρή και η μεγάλη βελανιδιά
Ίρις
Μια φορά και έναν καιρό ήταν δυο
βελανιδιές, η μια ψηλή και η άλλη κοντή.
Ήταν δίπλα δίπλα. Η ψηλή κορόιδευε την
κοντή.
Μια μέρα την ώρα που η ψηλή
βελανιδιά κορόιδευε την κοντή, ήρθαν
μέλισσες και άρχισαν να κατασκευάζουν
μια φωλιά πάνω στην βελανιδιά. Τότε η
ψηλή βελανιδιά παραπονέθηκε:
-Ξουτ, ξουτ , φύγετε!, είπε.
-Γιατί; είπαν οι μέλισσες.
-Γιατί δεν θέλω να έχω πάνω μου
μέλισσες!
Και έζησαν αυτές καλά και εμείς
καλύτερα.
Το μοναχικό σπουργίτι
Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε σε ένα δάσος
ένα σπουργίτι που δεν είχε φίλους και ένιωθε
μόνο του. Όλη μέρα κελαηδούσε λυπημένο.
Μια μέρα περπατούσε στο δάσος ένα αγόρι και
μόλις άκουσε το σπουργίτι, έψαξε να το βρει.
-Ει σπουργίτι, γιατί είσαι λυπημένο;
-Δεν έχω φίλους, απάντησε.
Έτσι το αγόρι αποφάσισε να γίνουν φίλοι και κάθε
μέρα να πηγαίνει για να παίζουν.
Από τότε το σπουργίτι ήταν πάντα χαρούμενο
γιατί είχε έναν ξεχωριστό φίλο και το κελάηδημά
του ακουγόταν χαρούμενο σε ολόκληρο το δάσος.
Γεωργία
O Πατάτας και ο Μπανάνας
Ανέστης
Μία φορά και έναν καιρό ήταν ο
Πατάτας και ο Μπανάνας.
Είπε ο Πατάτας να πάνε στο
καταραμένο σπίτι. Ο Μπανάνας είπε
καλύτερα να γυρίσουμε πίσω. Ο
Πατάτας είπε «ΟΧΙ».
Και έτσι πήγαν στο καταραμένο σπίτι
και εκεί είδαν τον Χάρι Πότερ και τους
μεταμόρφωσε σε βατράχια.
Το φύλλο των Χριστουγέννων
Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα φύλλο πάνω σε
ένα δέντρο την εποχή του φθινοπώρου. Όλα τα
άλλα φύλλα έπεφταν, εκτός από αυτό. Κι αυτό
στενοχωριόταν.
Ήρθε ο χειμώνας και το φύλλο έπεσε πάνω στο
χιόνι. Ένιωθε μοναξιά. Ξαφνικά είδε ένα μικρό
κόκκινο φως. Το πλησίασε ο Ρούντολφ με την
κόκκινη μύτη του. Το λυπήθηκε που ήταν μόνο και
το ανέβασε στο έλκηθρο. Το οδηγούσε ο Άγιος
Βασίλης. Έκαναν μια τέλεια βόλτα και μοίρασαν τα
δώρα σε όλα τα παιδάκια.
Το φύλλο ένιωθε χαρούμενο και δεν ήταν πια
στενοχωρημένο. Πέρασε τα πιο όμορφα
Χριστούγεννα της ζωής του!
Φένια
Το ποντικάκι κλέφτης
Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα ποντικάκι
που πήγε να κλέψει το τυρί από μια πλούσια
οικογένεια.
Το βρήκε το παιδάκι της οικογένειας και νόμιζε
ότι είναι παιχνίδι, επειδή είχε μείνει ακίνητο από
τον φόβο του. Αποφάσισε να το πάρει στο κρεβάτι
του και να κοιμηθούν μαζί.
Όταν η μαμά πήγε να σκεπάσει το παιδάκι, είδε
το ποντικάκι και άρχισε να ουρλιάζει. Το ποντικάκι
τρόμαξε και χάθηκε στη νύχτα…
Λένια Λ.
Τα πολύ παλιά χρόνια, ήταν ο Diego.
Ήταν πάντα πεινασμένος και έτρωγε
καρπούζι, αλλά δεν του άρεσε.
Σκέφτηκε να πάει ταξίδι για να βρει
φαγητό. Στον δρόμο του, ότι μικρό
δεινόσαυρο έβρισκε, τον έτρωγε. Έφαγε
όλους τους βελοσελάπρορες και τους
πτεροδάκτυλους, ως που δεν έμεινε
τίποτα άλλο.
Πήγε στο σπίτι του, αλλά ήταν μόνος
χωρίς άλλους. Ήταν μόνος για πάντα,
χωρίς φίλους και στενοχωρημένος.
Οι περιπέτειες του δεινόσαυρου Diego
Δημήτρης
Η μια όμορφη γοργόνα
Η γοργόνα είχε κοχύλια και όμορφα
μαλλιά και ήταν πολύ όμορφη.
Τη θαυμάζανε όλοι μαζί και την έλεγαν
ότι είναι όμορφη!
Όλη μέρα έκανε τα μαλλιά της και την
ουρά της.
Άννα
Η μπαλαρίνα και τα χαμένα παπουτσάκια
Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια μπαλαρίνα
που όλο χόρευε μπαλέτο, μια μέρα όμως συνέβη
κάτι τρομερό, έχασε τα παπούτσια του μπαλέτου!
Ξεκίνησε να ψάχνει στο σπίτι της, έψαξε στην
παπουτσοθήκη, έψαξε στην ντουλάπα, έψαξε
παντού, αλλά δεν τα βρήκε πουθενά! Κάποιος τα
είχε πάρει, σκέφτηκε η μπαλαρίνα. Τελικά
αποφάσισε να βγει να ψάξει και έξω στην αυλή,
όμως είδε τον Spot να τα βάζει μέσα στο σπιτάκι
του. Τον μάλωσε γιατί παραλίγο να τα χαλάσει,
αλλά ευτυχώς δεν τα χάλασε.
Και επιτέλους ήταν χαρούμενη, γιατί θα ξανά
μπορούσε να χορέψει!
Ελπίδα
Η παραπονεμένη μαργαρίτα
Ζωή
Μια φορά κι έναν καιρό στον κήπο ενός σπιτιού
που βρισκόταν στην εξοχή, ζούσε μια άσπρη
μαργαρίτα. Κοντά της δεν υπήρχαν άλλα
λουλούδια και ένιωθε πολύ μοναξιά. Η άσπρη
μαργαρίτα δεν είχε φίλους. Ήταν πολύ
στενοχωρημένη και με παράπονο έλεγε: Τι ωραία
που θα ήταν να υπήρχαν κοντά μου κι άλλα
λουλούδια! Θα κάναμε παρέα και η μέρα μας θα
περνούσε όμορφα!
Ο αέρας που τη λυπήθηκε αποφάσισε να τη
βοηθήσει. Ξαφνικά ένα απόγευμα άρχισε να
φυσάει πολύ. Παρέσυρε σπόρους και τους πήγε
κοντά της. Αυτοί σιγά-σιγά άρχισαν να
φυτρώνουν. Ο κήπος γέμισε λουλούδια με
διάφορα χρώματα: Κόκκινα, κίτρινα, μωβ, άσπρα,
ροζ και άλλα. Άλλα ήταν μικρά και άλλα πιο
μεγάλα.
Η άσπρη μαργαρίτα δεν ήταν πλέον μόνη της.
Είχε πολλούς φίλους και ήταν πολύ χαρούμενη
και ευτυχισμένη.
Το πατατάκι
Μια φορά και έναν καιρό ήταν ο
Πατατάκης και ο Ντορίτος. Ήταν πολύ
καλοί φίλοι και αποφάσισαν να πάνε στο
σπίτι της γιαγιάς.
Αποφάσισαν και πήγαν και δεν ήξεραν
τι τους περίμενε. Λέει ο Ντορίτος
καλύτερα μην είμαστε εδώ.
Μπήκαν μέσα και κλείδωσε την πόρτα
και ο Ντορίτος είπε «όχι» φοβισμένος.
Όμως, τους έφαγε η γιαγιά.
Νικόλας
Το μικρό λουλούδι
Νικολέτα
Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα
λουλούδι που είχε να το φροντίζει ένα
κοριτσάκι. Του έβαζε νερό για να μην
μαραθεί και όπου πήγαινε το έπαιρνε
μαζί.
Το άφηνε μόνο όταν πήγαινε σχολείο,
αλλά και πάλι όταν γυρνούσε, πάλι το
κοιτούσε δεν είχε κάτι. Γι’ αυτό δε
μαράθηκε ποτέ. Άρα και το λουλούδι
ήταν καλά, αλλά και η κοπέλα.
Και έτσι όλοι ήταν ευτυχισμένοι και
ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!
Τα Χριστούγεννα σώθηκαν
Μαριλένα
Στο χωριό του Αϊ-Βασίλη πλησίαζαν τα
Χριστούγεννα και τα ξωτικά ετοίμαζαν τα δώρα
των παιδιών. Ο Άγιος Βασίλης αποφάσισε να κάνει
μία έκπληξη στους κατοίκους του χωριού
ανάβοντάς τα λαμπάκια ενός τεράστιου δέντρο
στην πλατεία του χωριού.
Όμως οι καλικάντζαροι όταν το έμαθαν,
αποφάσισαν να χαλάσουν τα σχέδια του Αϊ-Βασίλη
κλέβοντάς τα λαμπάκια από το δέντρο. Μόλις
νύχτωσε οι καλικάντζαροι πήγαν στην πλατεία να
κλέψουν τα λαμπάκια, αλλά δεν σκέφτηκαν πως ο
Αϊ-Βασίλης είχε βάλει φύλακες ξωτικά να το
προσέχουν και έτσι τους έπιασαν την ώρα που
πήγαν να τα βγάλουν από το δέντρο.
Τα ξωτικά έσωσαν για άλλη μια χρονιά τα
Χριστούγεννα.
Μια φορά και έναν καιρό στο δάσος
φύτρωσαν δυο δέντρα. Την Άνοιξη
μεγάλωσαν και έκαναν ρόδια. Τα παιδιά
πήγαιναν στα δέντρα και έπαιζαν κρυφτό
χαρούμενα.
Ένας ξυλοκόπος πλησίασε για να κόψει
τα δέντρα. Τότε τα παιδιά του φώναξαν να
μην τα κόψει γιατί δεν θα μπορούν να
παίζουν και να τρώνε φρούτα.
Ο ξυλοκόπος που ήθελε να βλέπει τα
παιδιά χαρούμενα έφυγε και τα παιδιά
συνέχισαν να τρέχουν και να φωνάζουν.
Γιάννης
Τα δέντρα
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο κύριος
πυροσβέστης και βοηθούσε τους πολίτες
μέχρι που πήρε ένα δέντρο φωτιά.
Οι πολίτες πήραν τηλέφωνο τον
πυροσβέστη και ήρθε γρήγορα με το
πυροσβεστικό του, έσβησε την φωτιά
και σώθηκε το δέντρο και οι πολίτες.
Στο τέλος ο πυροσβέστης ήπιε νερό και
χάρηκε γιατί έσβησε τη φωτιά και ζήσαν
αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!
O Κύριος Πυροσβέστης
Στέλιος
ΤΕΛΟΣ

Ταξίδι στην Παραμυθοχώρα μας - Παραμύθια

  • 1.
    2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΕΥΚΩΝ ΤΑΞΗΒ΄ 2024 - 2025 Υπεύθυνη εκπαιδευτικός Γκιούρα Χριστίνα ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΜΥΘΟΧΩΡΑ ΜΑΣ
  • 2.
    Στην Παραμυθοχώρα μας Μιαφορά κι έναν καιρό, ήταν ένα κοριτσάκι, η Μαρία. Η Μαρία δεν ήξερε τι να κάνει και αποφάσισε να πάει μια βόλτα. Σκέφτηκε έντονα και είπε, θα πάω στο βουνό Ετοίμασε τα πράγματά της και ξεκίνησε τη βόλτα της. Καθώς προχωρούσε εκεί συνάντησε ένα κοριτσάκι να κλαίει. -Γεια σου! Είμαι η Μαρία, της είπε! -Εγώ είμαι η Δάφνη! -Γιατί κλαις; Θέλεις να παίξουμε; -Ναι! Εκεί που παίζανε είδαν ένα ελαφάκι! Η Δάφνη είπε: -Πρέπει να είναι πληγωμένο! Ας το πάρουμε! Του φτιάξανε μια φωλιά. Το φρόντισαν. Ήταν τόσο ευτυχισμένες και οι δυο! Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!!! Χριστίνα
  • 3.
    Το όνειρο τωνΧριστουγέννων Λένια Β. Μια φορά και πριν πολύ πολύ καιρό, σε μια χώρα μακρινή ζούσε η οικογένεια της Αμάντα. Η Αμάντα ήταν ένα ευγενικό κοριτσάκι με μεγάλη καρδιά. Τα Χριστούγεννα πλησίαζαν και στο σπίτι τους υπήρχε μόνο θλίψη. Η αδερφούλα της ήταν βαριά άρρωστη. Την παραμονή των Χριστουγέννων η Αμάντα είδε στον ύπνο της τον Χριστούλη, που την αγκάλιασε και της είπε να μην ανησυχεί για τίποτα. Όταν ξύπνησε, όλα είχαν αλλάξει. Είχαν το πιο όμορφο δέντρο και όλοι τους ήταν υγιείς και χαρούμενοι. Το όνειρο των Χριστουγέννων βγήκε αληθινό.
  • 4.
    Το κοριτσάκι χάνειτο μπαλόνι Ένα Σάββατο το κοριτσάκι με την οικογένειά του πήγαιναν βόλτα για να περάσουν όμορφα. Το κοριτσάκι κρατούσε ένα μπαλόνι και ήτανε πολύ χαρούμενο. Ξαφνικά το μπαλόνι πέταξε μακριά και στεναχωρέθηκε και οι γονείς του το πήραν άλλο μπαλόνι. Μετά έτσι όπως περπατούσαν είδαν μια φίλη τους και μετά είπαν να πάνε στην παιδική χαρά. Κάνανε κούνιες, κάνανε τραμπάλα, κάνανε μονόζυγο και κάνανε τσουλήθρα. Μετά αποχαιρετιστήκαν και πήγαν στα σπίτια τους και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα. Ξανθίππη
  • 5.
    Μια φορά κιέναν καιρό ήταν ένα παιδί που πήρε ένα παιχνίδι που λεγόταν μπου-μπι - μπα- μπα- μπι - μπι. Μόλις το έπαιξε πρώτη του φορά, έγινε κάτι μαγικό! Έγινε άσχημος!-Ωχ όχι, έγινα άσχημος σαν το κουκλάκι… μπου- μπι- μπα-μπα-μπι -μπι. Μετά το παιδί με τον μπαμπά του πήγαν στον επαγγελματικό επιστήμονα για μυστηριώδη παιχνίδια και τους είπε: «Αυτό το παιχνίδι, επειδή είναι τρομακτικό, σας κάνει άσχημους, γι’ αυτό πρέπει να περιμένετε να σας αγαπήσει κάποιος». -Έχει φίλους το παιδί σας, ρώτησε. -Όχι, δεν έχει φίλους στο σχολείο, απάντησε. Θα μάθετε στη σελίδα 2 τι γίνεται στη συνέχεια. Γκλου, γκλου, γκλου, γκλου, γκλου. Αφού απάντησε, είπε ο επιστήμονας: -Τότε πρέπει να κάνει φίλο κάποιον ή να αγαπήσει ένα κορίτσι ή ένα αγόρι». -Ωραία, θα το φροντίσω εγώ, είπε ο μπαμπάς του παιδιού. Το παιδί και το παιχνίδι
  • 6.
    Πήγαν σπίτι. Ήτανη ώρα του σχολείου. Ωραία, ήρθε η ώρα να κάνεις αυτό που σου είπε ο επιστήμονας, είπε ο μπαμπάς. Θα μάθετε στη σελίδα 3 τι γίνεται στη συνέχεια. Γκλου, γκλου, γκλου, γκλου, γκλου. Πήγε στο σχολείο και μόλις βγήκαν διάλειμμα, ζητούσε να γίνουνε φίλοι. Δεν τα κατάφερε. Ξαναζήτησε να αγαπιούνται από όλο το σχολείο. Δεν τα κατάφερε. Γύρισε στο σπίτι του και είπε στον μπαμπά του: -Μπαμπά δεν τα κατάφερα πουθενά. Περνούσαν οι μέρες και δεν τα κατάφερνε. Έτσι έκανε ένα κόλπο! Το έκανε το κόλπο, αλλά δεν πέτυχε. Πήγε σπίτι και είπε στον μπαμπά: -Μπαμπά, τα παρατάω, είπε. -Γιατί; Θα μάθετε στη σελίδα 4 τι γίνεται στη συνέχεια. Γκλου, γκλου, γκλου, γκλου, γκλου. Τότε είπε το παιδί: -Όχι, δε θα τα παρατήσω. Θα πάω στο σχολείο αύριο. Τέλος, ο επιστήμονας έλυσε το πρόβλημα. Έτσι έγινα πάλι όμορφος και από τότε παίζω μόνο με καλά παιχνίδια. Θωμάς
  • 7.
    Ο Πατάτας Μια φοράκι έναν καιρό ήταν ο Πατάτας που του άρεσαν τα πατατάκια. Μία μέρα αποφάσισε να αγοράσει μια πολύ μεγάλη σακούλα πατατάκια. Όμως μια μέρα έφαγε όλο το σακουλάκι και είπε: «Α, α, α με πονάει η κοιλιά μου!». Και μετά έκανε εμετό και μετά του πέρασε η κοιλιά του. Σωκράτης
  • 8.
    Ο σκύλος καιη γάτα Έλενα Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας σκύλος. Μια μέρα πήγε μια βόλτα στην παιδική χαρά και γνώρισε μια γάτα. - Γεια σου με λένε Μαρία, είπε η γάτα. - Γεια σου με λένε Λουκά, είπε ο σκύλος. Θέλεις να παίξουμε; Στο τέλος οι δυο φίλοι είπαν πως θα βρεθούν αύριο στην παιδική χαρά.
  • 9.
    Το παιδί πουήθελε να βρει τη μαγεία Ιόλη Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα παιδί που ήθελε να βρει τη μαγεία. Έτσι μια μέρα είπε στη μαμά του, να πάει στο δάσος, να μαζέψει μούρα. Έτσι και έγινε. Το παιδί καβάλησε το άλογό του, πήρε ένα καλάθι και κίνησε για το δάσος. Την ώρα που μάζευε μούρα, είδε μια λάμψη σε έναν θάμνο, τον άνοιξε τον θάμνο και αντίκρυσε μια νεράιδα. Της ζήτησε να του δώσει μαγεία και του την έδωσε. Επέστρεψε στο σπίτι του ευχαριστημένο που είχε βρει επιτέλους τη μαγεία.
  • 10.
    Η μικρή καιη μεγάλη βελανιδιά Ίρις Μια φορά και έναν καιρό ήταν δυο βελανιδιές, η μια ψηλή και η άλλη κοντή. Ήταν δίπλα δίπλα. Η ψηλή κορόιδευε την κοντή. Μια μέρα την ώρα που η ψηλή βελανιδιά κορόιδευε την κοντή, ήρθαν μέλισσες και άρχισαν να κατασκευάζουν μια φωλιά πάνω στην βελανιδιά. Τότε η ψηλή βελανιδιά παραπονέθηκε: -Ξουτ, ξουτ , φύγετε!, είπε. -Γιατί; είπαν οι μέλισσες. -Γιατί δεν θέλω να έχω πάνω μου μέλισσες! Και έζησαν αυτές καλά και εμείς καλύτερα.
  • 11.
    Το μοναχικό σπουργίτι Μιαφορά κι έναν καιρό ζούσε σε ένα δάσος ένα σπουργίτι που δεν είχε φίλους και ένιωθε μόνο του. Όλη μέρα κελαηδούσε λυπημένο. Μια μέρα περπατούσε στο δάσος ένα αγόρι και μόλις άκουσε το σπουργίτι, έψαξε να το βρει. -Ει σπουργίτι, γιατί είσαι λυπημένο; -Δεν έχω φίλους, απάντησε. Έτσι το αγόρι αποφάσισε να γίνουν φίλοι και κάθε μέρα να πηγαίνει για να παίζουν. Από τότε το σπουργίτι ήταν πάντα χαρούμενο γιατί είχε έναν ξεχωριστό φίλο και το κελάηδημά του ακουγόταν χαρούμενο σε ολόκληρο το δάσος. Γεωργία
  • 12.
    O Πατάτας καιο Μπανάνας Ανέστης Μία φορά και έναν καιρό ήταν ο Πατάτας και ο Μπανάνας. Είπε ο Πατάτας να πάνε στο καταραμένο σπίτι. Ο Μπανάνας είπε καλύτερα να γυρίσουμε πίσω. Ο Πατάτας είπε «ΟΧΙ». Και έτσι πήγαν στο καταραμένο σπίτι και εκεί είδαν τον Χάρι Πότερ και τους μεταμόρφωσε σε βατράχια.
  • 13.
    Το φύλλο τωνΧριστουγέννων Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα φύλλο πάνω σε ένα δέντρο την εποχή του φθινοπώρου. Όλα τα άλλα φύλλα έπεφταν, εκτός από αυτό. Κι αυτό στενοχωριόταν. Ήρθε ο χειμώνας και το φύλλο έπεσε πάνω στο χιόνι. Ένιωθε μοναξιά. Ξαφνικά είδε ένα μικρό κόκκινο φως. Το πλησίασε ο Ρούντολφ με την κόκκινη μύτη του. Το λυπήθηκε που ήταν μόνο και το ανέβασε στο έλκηθρο. Το οδηγούσε ο Άγιος Βασίλης. Έκαναν μια τέλεια βόλτα και μοίρασαν τα δώρα σε όλα τα παιδάκια. Το φύλλο ένιωθε χαρούμενο και δεν ήταν πια στενοχωρημένο. Πέρασε τα πιο όμορφα Χριστούγεννα της ζωής του! Φένια
  • 14.
    Το ποντικάκι κλέφτης Μιαφορά και έναν καιρό ήταν ένα ποντικάκι που πήγε να κλέψει το τυρί από μια πλούσια οικογένεια. Το βρήκε το παιδάκι της οικογένειας και νόμιζε ότι είναι παιχνίδι, επειδή είχε μείνει ακίνητο από τον φόβο του. Αποφάσισε να το πάρει στο κρεβάτι του και να κοιμηθούν μαζί. Όταν η μαμά πήγε να σκεπάσει το παιδάκι, είδε το ποντικάκι και άρχισε να ουρλιάζει. Το ποντικάκι τρόμαξε και χάθηκε στη νύχτα… Λένια Λ.
  • 15.
    Τα πολύ παλιάχρόνια, ήταν ο Diego. Ήταν πάντα πεινασμένος και έτρωγε καρπούζι, αλλά δεν του άρεσε. Σκέφτηκε να πάει ταξίδι για να βρει φαγητό. Στον δρόμο του, ότι μικρό δεινόσαυρο έβρισκε, τον έτρωγε. Έφαγε όλους τους βελοσελάπρορες και τους πτεροδάκτυλους, ως που δεν έμεινε τίποτα άλλο. Πήγε στο σπίτι του, αλλά ήταν μόνος χωρίς άλλους. Ήταν μόνος για πάντα, χωρίς φίλους και στενοχωρημένος. Οι περιπέτειες του δεινόσαυρου Diego Δημήτρης
  • 16.
    Η μια όμορφηγοργόνα Η γοργόνα είχε κοχύλια και όμορφα μαλλιά και ήταν πολύ όμορφη. Τη θαυμάζανε όλοι μαζί και την έλεγαν ότι είναι όμορφη! Όλη μέρα έκανε τα μαλλιά της και την ουρά της. Άννα
  • 17.
    Η μπαλαρίνα καιτα χαμένα παπουτσάκια Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια μπαλαρίνα που όλο χόρευε μπαλέτο, μια μέρα όμως συνέβη κάτι τρομερό, έχασε τα παπούτσια του μπαλέτου! Ξεκίνησε να ψάχνει στο σπίτι της, έψαξε στην παπουτσοθήκη, έψαξε στην ντουλάπα, έψαξε παντού, αλλά δεν τα βρήκε πουθενά! Κάποιος τα είχε πάρει, σκέφτηκε η μπαλαρίνα. Τελικά αποφάσισε να βγει να ψάξει και έξω στην αυλή, όμως είδε τον Spot να τα βάζει μέσα στο σπιτάκι του. Τον μάλωσε γιατί παραλίγο να τα χαλάσει, αλλά ευτυχώς δεν τα χάλασε. Και επιτέλους ήταν χαρούμενη, γιατί θα ξανά μπορούσε να χορέψει! Ελπίδα
  • 18.
    Η παραπονεμένη μαργαρίτα Ζωή Μιαφορά κι έναν καιρό στον κήπο ενός σπιτιού που βρισκόταν στην εξοχή, ζούσε μια άσπρη μαργαρίτα. Κοντά της δεν υπήρχαν άλλα λουλούδια και ένιωθε πολύ μοναξιά. Η άσπρη μαργαρίτα δεν είχε φίλους. Ήταν πολύ στενοχωρημένη και με παράπονο έλεγε: Τι ωραία που θα ήταν να υπήρχαν κοντά μου κι άλλα λουλούδια! Θα κάναμε παρέα και η μέρα μας θα περνούσε όμορφα! Ο αέρας που τη λυπήθηκε αποφάσισε να τη βοηθήσει. Ξαφνικά ένα απόγευμα άρχισε να φυσάει πολύ. Παρέσυρε σπόρους και τους πήγε κοντά της. Αυτοί σιγά-σιγά άρχισαν να φυτρώνουν. Ο κήπος γέμισε λουλούδια με διάφορα χρώματα: Κόκκινα, κίτρινα, μωβ, άσπρα, ροζ και άλλα. Άλλα ήταν μικρά και άλλα πιο μεγάλα. Η άσπρη μαργαρίτα δεν ήταν πλέον μόνη της. Είχε πολλούς φίλους και ήταν πολύ χαρούμενη και ευτυχισμένη.
  • 19.
    Το πατατάκι Μια φοράκαι έναν καιρό ήταν ο Πατατάκης και ο Ντορίτος. Ήταν πολύ καλοί φίλοι και αποφάσισαν να πάνε στο σπίτι της γιαγιάς. Αποφάσισαν και πήγαν και δεν ήξεραν τι τους περίμενε. Λέει ο Ντορίτος καλύτερα μην είμαστε εδώ. Μπήκαν μέσα και κλείδωσε την πόρτα και ο Ντορίτος είπε «όχι» φοβισμένος. Όμως, τους έφαγε η γιαγιά. Νικόλας
  • 20.
    Το μικρό λουλούδι Νικολέτα Μιαφορά κι έναν καιρό, ήταν ένα λουλούδι που είχε να το φροντίζει ένα κοριτσάκι. Του έβαζε νερό για να μην μαραθεί και όπου πήγαινε το έπαιρνε μαζί. Το άφηνε μόνο όταν πήγαινε σχολείο, αλλά και πάλι όταν γυρνούσε, πάλι το κοιτούσε δεν είχε κάτι. Γι’ αυτό δε μαράθηκε ποτέ. Άρα και το λουλούδι ήταν καλά, αλλά και η κοπέλα. Και έτσι όλοι ήταν ευτυχισμένοι και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!
  • 21.
    Τα Χριστούγεννα σώθηκαν Μαριλένα Στοχωριό του Αϊ-Βασίλη πλησίαζαν τα Χριστούγεννα και τα ξωτικά ετοίμαζαν τα δώρα των παιδιών. Ο Άγιος Βασίλης αποφάσισε να κάνει μία έκπληξη στους κατοίκους του χωριού ανάβοντάς τα λαμπάκια ενός τεράστιου δέντρο στην πλατεία του χωριού. Όμως οι καλικάντζαροι όταν το έμαθαν, αποφάσισαν να χαλάσουν τα σχέδια του Αϊ-Βασίλη κλέβοντάς τα λαμπάκια από το δέντρο. Μόλις νύχτωσε οι καλικάντζαροι πήγαν στην πλατεία να κλέψουν τα λαμπάκια, αλλά δεν σκέφτηκαν πως ο Αϊ-Βασίλης είχε βάλει φύλακες ξωτικά να το προσέχουν και έτσι τους έπιασαν την ώρα που πήγαν να τα βγάλουν από το δέντρο. Τα ξωτικά έσωσαν για άλλη μια χρονιά τα Χριστούγεννα.
  • 22.
    Μια φορά καιέναν καιρό στο δάσος φύτρωσαν δυο δέντρα. Την Άνοιξη μεγάλωσαν και έκαναν ρόδια. Τα παιδιά πήγαιναν στα δέντρα και έπαιζαν κρυφτό χαρούμενα. Ένας ξυλοκόπος πλησίασε για να κόψει τα δέντρα. Τότε τα παιδιά του φώναξαν να μην τα κόψει γιατί δεν θα μπορούν να παίζουν και να τρώνε φρούτα. Ο ξυλοκόπος που ήθελε να βλέπει τα παιδιά χαρούμενα έφυγε και τα παιδιά συνέχισαν να τρέχουν και να φωνάζουν. Γιάννης Τα δέντρα
  • 23.
    Μια φορά κιέναν καιρό ήταν ο κύριος πυροσβέστης και βοηθούσε τους πολίτες μέχρι που πήρε ένα δέντρο φωτιά. Οι πολίτες πήραν τηλέφωνο τον πυροσβέστη και ήρθε γρήγορα με το πυροσβεστικό του, έσβησε την φωτιά και σώθηκε το δέντρο και οι πολίτες. Στο τέλος ο πυροσβέστης ήπιε νερό και χάρηκε γιατί έσβησε τη φωτιά και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα! O Κύριος Πυροσβέστης Στέλιος
  • 24.