Downloaded 37 times
Za „żelazną kurtyną
- 1. Za „żelazną kurtyną”– narodziny komunistycznego systemu władzy w Europie Środkowo –Wschodniej. 1. Przyczyny sowietyzacji Europy Środkowo – Wschodniej. 2. Niemiecka Republika Demokratyczna. 3. Czechosłowacja. 4. Węgry. 5. Rumunia. 6. Bułgaria. 7. Jugosławia. 8. Albania. 9. Komunistyczne Biuro Informacyjne ( Kominform ). 10. Kwestia jugosłowiańska. 11. Stalinizacja Europy Środkowo – Wschodniej. 12. Rada Wzajemnej Pomocy Gospodarczej ( RWPG ).
- 2. Przyczyny sowietyzacji EuropyŚrodkowo – Wschodniej. II wojna światowa przyniosła straty ludnościowe, migracje, ruinę gospodarczą ( do społeczeństw zmęczonych wojną łatwiej trafiały hasła reformy rolnej, nacjonalizacji przemysłu, powszechnej oświaty i zabezpieczeń społecznych tradycje rusofilskie i rozczarowanie postawą Zachodu ( np. w Czechosłowacji ) zwycięstwo Armii Czerwonej, która stacjonując na zajętych terenach wprowadzała siłą komunizm komuniści obejmowali strategiczne resorty: wojska, obrony narodowej, spraw wewnętrznych, bezpieczeństwa publicznego, sprawiedliwości komuniści przejmowali kontrolę nad środkami masowego przekazu; propaganda terror, aresztowania i likwidacja opozycji masowe fałszowanie wyborów jednoczenie partii oddanie Europy Środkowo – Wschodniej do radzieckiej strefy wpływów na konferencjach Wielkiej Trójki „zimna wojna” wpłynęła na przyśpieszenie budowy systemu totalitarnego budowa „systemu promienistego” na zasadzie dwustronnych kontaktów państw satelickich z Moskwą ( nic bez zgody Stalina ) wprowadzano konstytucje wzorowane na radzieckiej z 1936 r.
- 3. Strefy okupacyjne Niemiec Sektory okupacyjne Berlina Strefy okupacyjne Austrii Sektory okupacyjne Wiednia
- 4. Dwa państwa niemieckie1949 – 3 X 1990 • 21 IX 1949 r. – proklamacja RFN • 7 X 1949 r. – proklamacja NRD • Stolica – Bonn • Stolica – Berlin Wschodni • Prezydent – Theodor Heuss (FDP) • Prezydent – Wilchelm Pieck • Kanclerz – Konrad Adenauer (CDU) • Premier – Otto Grotewohl ( później Walter Ulbricht ) • Brak uznania poza blokiem komunistycznym • 1950 r. – układy o nienaruszalności granic z Polską i Czechosłowacją • Członkostwo w RWPG i Układzie Warszawskim • 1972 r. – nawiązanie stosunków dyplomatycznych z RFN • 1973 r. – przystąpienie do ONZ • 1950 r. – prawo do własnej polityki zagranicznej • 1954 r. – prawo do posiadania armii • 1955 r. – przyjęcie do NATO • 1973 r. – przyjęcie do ONZ
- 5. CZECHOSŁOWACJA powrót w1945 r. rządu emigracyjnego z prezydentem Edwardem Benešem powołanie koalicyjnego rządu ( najważniejsze resorty pod kontrolą komunistów ) 1946 r. – wybory wygrane przez KPCz ( 38 % ) powstanie komunistycznego rządu Klementa Gottwalda likwidacja życia demokratycznego zamordowanie w III 1948 r. Jana Masaryka – b. min. spraw zagranicznych odmowa podpisania konstytucji i dymisja prezydenta Beneša w V 1948 r. IX Zjazd KPCz w V 1949 r. przyjął program budowy socjalizmu 1951 r. – czystki w partii – pokazowy proces i skazanie na śmierć Rudolfa Slanskiego ( b. sekr. Gen. KPCz )
- 6. WĘGRY w czasie wojny po stronie państw faszystowskich 1945 r. – zwycięstwo w wyborach partii Drobnych Rolników – 57% ( komuniści – 17% ) powstanie koalicyjnego rządu z komunistą na czele 1946 r. – ogłoszenie Węgier republiką stopniowe przejmowanie władzy przez komunistów ( wybory w 1947 i 1949 r. ) 1947 r. – rozwiązanie niekomunistycznych partii 1949 r. – uchwalenie konstytucji „taktyka salami” – dokonywanie wewnętrznych podziałów i rozłamów w partiach niekomunistycznych
- 7. Taktyka salami -określenie trzyetapowej praktyki eliminowania przedstawicielstwa partii demokratycznych oraz przejęcia władzy przez komunistów w państwach wyzwolonych podczas II wojny światowej przez ZSRR, stosowany w latach 1945-1948 w stylu "krok po kroku, plasterek po plasterku". Definicja stalinowskiego planu została określona przez węgierskiego komunistę Mátyása Rákosiego. I etap - pozorne podporządkowanie się komunistów zasadom demokracji i uznanie (w pozorowany sposób) pluralistycznego charakteru państwa, dzięki czemu mogli wtopić się w skład demokratycznego rządu i objąć kluczowe stanowiska państwowe (wojskowe, policyjne). II etap - rozpoczęcie represji wobec demokratów dzięki przejętemu aparatowi bezpieczeństwa, uzasadniając propagandowo takie działania koniecznością walki z "antyludową reakcją", neutralizowano i zastraszano inne partie polityczne, inspirowano rozłamy w ich szeregach III etap - objęcie władzy za wszelką cenę, czy to w wyniku fałszowania wyborów parlamentarnych, czy też w wyniku zamachu stanu w celu powołania "demokracji ludowej". Taktyka salami zadziałała we wszystkich państwach wyzwolonych przez ZSRR: Czechosłowacji (zamach stanu w 1948 r.), Polsce, Węgrzech, Rumunii, Bułgarii, Jugosławii i Albanii (fałszerstwa).
- 8. RUMUNIA do 1944 r. po stronie państw faszystowskich po wkroczeniu Armii Czerwonej zmuszenie króla Michała do mianowania w 1945 r. komunistycznego rządu Petru Grozy 1946 r. - sfałszowane wybory i „zwycięstwo” komunistów 1947 r. - rozwiązanie opozycyjnej partii chłopskiej 1947 r. – zmuszenie króla Michała do abdykacji 1948 r. – uchwalenie konstytucji
- 9. BUŁGARIA w czasie wojny po stronie państw faszystowskich ( nie brała udziału w wojnie z ZSRR ) po wkroczeniu Armii Czerwonej przejęcie władzy przez Bułgarską partię Komunistyczną z Georgi Dymitrowem na czele 1946 r. sfałszowane wybory i „zwycięstwo” komunistów 1946 r. – sfałszowanie referendum znoszącego monarchię 1947 r. uchwalenie konstytucji wprowadzającej ustrój „demokracji ludowej” 1947 r. – aresztowanie i skazanie na śmierć przywódcy opozycyjnej partii ludowej Nikoły Petkowa 1949 r. – czystki wśród komunistów; proces Trajczo Kostowa („bułgarski Gomułka” ) od 1954 r. I sekretarzem BPK Todor Żiwkow
- 10. JUGOSŁAWIA silna partyzantka komunistyczna Josipa Broz Tito; w 1944 r. wyzwoliła znaczną część kraju III 1945 r. – utworzenie koalicyjnego Rządu Jedności Narodowej ( komuniści i monarchiści ) XI 1945 r. – zwycięstwo komunistycznego Frontu Ludowego w wyborach parlamentarnych ( 90% ) 1946 r. – uchwalenie konstytucji ( Jugosławia Federacyjną Ludową Republiką ) terror, likwidacja opozycji, obozy koncentracyjne Josip Broz Tito, zm. w 1980 r.
- 11. ALBANIA 1946 r.– zniesienie monarchii, proklamowanie Albańskiej Republiki Ludowej dyktatura Komunistycznej Partii Albanii z Enwerem Hodżą na czele. zerwanie stosunków z ZSRR i ścisły sojusz z Chinami do 1976 r.
- 12. Komunistyczne Biuro Informacyjne( Kominform ) powołane w Szklarskiej Porębie w 1947 r. przez przywódców komunistycznych partii ZSRR. Polski, Czechosłowacji, Węgier, Rumunii, Bułgarii, Jugosławii, Francji i Włoch organ koordynacji i informacji partii komunistycznych, cel – stworzenie wspólnego frontu w w „walce z imperializmem” w praktyce – organ ingerujący w wewnętrzne sprawy państw Belgrad, a potem Bukareszt – siedziby Kominformu wykluczenie Jugosławii w 1949 r.
- 13. spór ideologicznyKomunistycznej Partii Jugosławii z Kominformem ( broniła prawa do własnej drogi budowy socjalizmu oskarżenie w 1948 r. Tity za „błędy i odstępstwa” od marksizmu i leninizmu, o „odchylenie prawicowo – nacjonalistyczne nieugięta postawa przywódcy Jugosławii wobec Moskwy; chciał federacji z Bułgarią usunięcie Jugosławii z Kominformu w 1949 r. otwarcie się Jugosławii na Zachód ( układy gospodarcze z USA i W. Brytanią ) nowa konstytucja – 1953 r. zaniechanie kolektywizacji komunizm samorządowy ( szerokie uprawnienia dla rad samorzadowych i zakładowych ) VIII 1954 r. – zawarcie przez Grecję, Jugosławię i Turcje Paktu Bałkańskiego
- 14. STALINIZACJA EUROPY ŚRODKOWO– WSCHODNIEJ PO 1948 r. stacjonowanie wojsk radzieckich system monopartyjny ( komuniści ) konstytucje wzorowane na radzieckiej z 1936 r. radziecki model gospodarczy z centralnym planowaniem, kolektywizacją rolnictwa oraz nacjonalizacją przemysłu i handlu radziecki system oświatowy realny socjalizm jedyną formą ekspresji artystycznej ateizacja społeczeństwa likwidacja opozycji brutalne represje wszechwładza aparatu bezpieczeństwa wszechobecna indoktrynacja ideologiczna izolacja państw od reszty Europy
- 16. Siły ONZ wKorei Wojska zaangażowane w konflikt w Korei: • Korea Południowa • ONZ: • Stany Zjednoczone • Wielka Brytania (trzy brygady piechoty, brygada pancerna, pół pułku artylerii) • Australia (dwa bataliony piechoty, dywizjon lotnictwa) • Belgia (batalion piechoty) • Kanada (brygada piechoty) • Kolumbia (kompania piechoty) • Etiopia (batalion piechoty) • Francja (batalion piechoty) • Grecja (batalion piechoty) • Luksemburg (kompania piechoty) • Nowa Zelandia (pułk artylerii) • Filipiny (batalion piechoty, kompania czołgów) • Związek Południowej Afryki (dywizjon lotnictwa) • Tajlandia (batalion piechoty) • Turcja (brygada piechoty)