Διαπολιτισμική Παιδαγωγική
Νόβα Χρυσή (1058066) - Θεοπίστη Ψυλλιά (1058171)
Θεωρητικό Υπόβαθρο.
 Ένα θεμελιώδες στοιχείο που συγκροτεί την
διαπολιτισμική εκπαίδευση είναι ο σεβασμός στην
διαφορετικότητα του άλλου (Γκοτοβός, 2002).
 Η διαπολιτισμική παιδαγωγική και εκπαίδευση
προσφέρεται σε μειονοτικές ομάδες που έχουν
πολιτισμικές διαφορές από ένα εθνοτικό σύνολο, άλλα η
εκπαίδευση που παρέχεται σε αυτές ομάδες έχει
γνώμονα τον σεβασμό και την διατήρηση της ιδιαίτερης
πολιτισμικής τους ταυτότητας (Νικολάου, 2011).
Στόχοι της διαπολιτισμικής παιδαγωγικής.
 Έμφαση στην εκπαίδευση των παιδιών με γνώμονα τον
σεβασμό & την εκτίμηση των εθνικών, θρησκευτικών και
πολιτισμικών διαφορών .
 Η καλλιέργεια του αισθήματος της ευθύνης στο σύνολο
των μαθητών σε περιόδους που η ανάπτυξη των παιδιών
είναι κρίσιμη και η δέσμευση ότι τα παιδιά θα μοχθούνε
για τις ιδέες της δημοκρατίας, της ισότητας και της
δικαιοσύνης .
(Elliott et all., 2008).
Η διαπολιτισμική Παιδαγωγική στην πράξη.
Ως προς την εφαρμογή της διαπολιτισμικής παιδαγωγικής,
πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η αλλαγή του πολιτισμικού
πλαισίου σηματοδοτεί νέες ανάγκες που συσχετίζονται με
το καινούργιο πλαίσιο στο οποίο το άτομο καλείται να
κοινωνικοποιηθεί και να συνεχίσει την ζωή του.
(Γκοτοβός, 2002).
Η διαπολιτισμική Παιδαγωγική στην πράξη.
Είναι υψίστης σημασίας:
• Η γλώσσα και ο πολιτισμός των Χωρών προέλευσης των
παιδιών να αντιμετωπίζεται με σεβασμό σε όλες τις
βαθμίδες της εκπαίδευσης και να εκλαμβάνεται ως
πολιτιστικό αγαθό και πηγή γνώσης από τους
εκπαιδευτικούς (Portera, 2008).
• Το αναλυτικό πρόγραμμα να εξαλείψει τα στοιχεία που
υποβιβάζουν τους διαφορετικούς πολιτισμούς που
χαρακτηρίζουν τις μειονότητες και ενισχύσει την
συμπερίληψη μαθημάτων που συσχετίζονται με το
πολιτισμικό και πολιτιστικό υπόβαθρο των μειονοτήτων
(Μάμας, 2014).
Τα στοιχεία που δυσχεραίνουν το έργο της
διαπολιτισμικής παιδαγωγικής.
 Η έμφαση στην εθνική διαπαιδαγώγηση προσδίδει ένα
εθνοκεντρικό χαρακτήρα στον σχολικό μηχανισμό παρά τις
πολιτισμικές διαφορές που διέπουν τα διαφορετικά κράτη.
 Ο θεσμός του σχολείου συμβάλλει στην διαμόρφωση κοινών
ταυτοτήτων σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο μέσω της
πολιτισμικής ομοιογενοποίησης , μέσω κυρίως των
μαθημάτων της ιστορίας και της γλώσσας ως αποτέλεσμα να
ενισχύει τα φαινόμενα του ρατσισμού και του εθνικισμού
(Φραγκουδάκη & Δραγώνα,1997).
Πρακτικές διδασκαλίας για την ομαλή ένταξη των
αλλοδαπών μαθητών στην τάξη.
Πρακτικές διδασκαλίας για την ομαλή
ένταξη των αλλοδαπών μαθητών στην
τάξη.
Ποσοστό.
Εξατομικευμένη διδασκαλία. 29,3 %
Ομαδοσυνεργατική διδασκαλία. 16,5 %
Ενισχυτική διδασκαλία. 17 %
Αλληλοδιδακτική μέθοδος. 12,7 %
Μέθοδος Project. 8,9 %
Διαθεματική προσέγγιση. 7,6 %
Αξιοποίηση της εκπαιδευτικής
τεχνολογίας.
5,9%
Εξ αποστάσεως μάθηση (e-learning). 0%
Kαμμία. 2,1 %
Σύνολο. 100 %
Συμπεράσματα.
Η διαπολιτισμική παιδαγωγική έγκειται σε ένα ευρύτερο
κοινωνικό περιβάλλον του ατόμου ξεφεύγοντας από τα
στενά όρια του σχολείου, για αυτό και απαιτεί την
αναδιοργάνωση ολόκληρου του εκπαιδευτικού
συστήματος, ώστε να καλύπτει τις ανάγκες των μαθημάτων
ανεξαρτήτως πολιτισμικού πλαισίου
(Μάμας, 2014).
Διαπολιτισμική Παιδαγωγική.
Ισότητα Πολυπολιτισμικότητα
Διαφορετικότητα Ανταλλαγή ιδεών.
Βιβλιογραφία.
 Elliot, S., Kratochwill, T., Littlefield Cook, J. and Travers, J. (2008)
Εκπαιδευτική Ψυχολογία: Αποτελεσματική διδασκαλία ,
Αποτελεσματική μάθηση. Μετάφραση από την αγγλική γλώσσα
από την Μ.Σόλμαν και την Φ.Καλύβα. Αθήνα: Gutenberg.
 Postera, A. (2008) Intercultural education in Europe:
epistemological and semantic aspects. Intercultural Education,
19(6), p.p 481-491.
 Γκοτοβός, Ε, Α. (2002) Εκπαίδευση και ετερότητα: Ζητήματα
Διαπολιτισμικής Παιδαγωγικής. Αθήνα: Μεταίχμιο.
 Μάμας, Χ. (2014) Συμπεριληπτική και Διαπολιτισμική
εκπαίδευση: δύο όψεις του ίδιου νομίσματος ; . Στο: Χ,
Χατζησωτηρίου & Κ. Ξενοφώντος, εκδ., 2014. Διαπολιτισμική
Εκπαίδευση: Προλήψεις, παιδαγωγικές θεωρήσεις και
εισηγήσεις. Αθήνα: εκδόσεις Σαίτα. Σελ 80-95.
Βιβλιογραφία.
• Νικολάου, Γ. (2011) Διαπολιτισμική διδακτική : Το νέο
περιβάλλον – βασικές αρχές. Αθήνα: Πεδίο.
• Φραγκουδάκη, Α & Δραγώνα, Θ. (1997) «Τι είν’ η πατρίδα
μας;»: Εθνοκεντρισμός στην εκπαίδευση. Αθήνα:
Αλεξάνδρεια.
• Πίνακας: Βλάχου, Μ & Τσουκνάκη, Ε. (2013) Η διαπολιτισµική
επικοινωνία στο σύγχρονο ελληνικό σχολείο: µια ερευνητική
προσέγγιση σε θέµατα διαχείρισης της διαπολιτισµικής
σχέσης µεταξύ εκπαιδευτικού και αλλοδαπού µαθητή .
(Διαθέσιμο στο: http://bit.ly/2z5e298 )
Σας
ευχαριστούμε !

chrissy_nova_AM1058066_theopistipsyllia_AM_1058171

  • 1.
    Διαπολιτισμική Παιδαγωγική Νόβα Χρυσή(1058066) - Θεοπίστη Ψυλλιά (1058171)
  • 2.
    Θεωρητικό Υπόβαθρο.  Έναθεμελιώδες στοιχείο που συγκροτεί την διαπολιτισμική εκπαίδευση είναι ο σεβασμός στην διαφορετικότητα του άλλου (Γκοτοβός, 2002).  Η διαπολιτισμική παιδαγωγική και εκπαίδευση προσφέρεται σε μειονοτικές ομάδες που έχουν πολιτισμικές διαφορές από ένα εθνοτικό σύνολο, άλλα η εκπαίδευση που παρέχεται σε αυτές ομάδες έχει γνώμονα τον σεβασμό και την διατήρηση της ιδιαίτερης πολιτισμικής τους ταυτότητας (Νικολάου, 2011).
  • 3.
    Στόχοι της διαπολιτισμικήςπαιδαγωγικής.  Έμφαση στην εκπαίδευση των παιδιών με γνώμονα τον σεβασμό & την εκτίμηση των εθνικών, θρησκευτικών και πολιτισμικών διαφορών .  Η καλλιέργεια του αισθήματος της ευθύνης στο σύνολο των μαθητών σε περιόδους που η ανάπτυξη των παιδιών είναι κρίσιμη και η δέσμευση ότι τα παιδιά θα μοχθούνε για τις ιδέες της δημοκρατίας, της ισότητας και της δικαιοσύνης . (Elliott et all., 2008).
  • 4.
    Η διαπολιτισμική Παιδαγωγικήστην πράξη. Ως προς την εφαρμογή της διαπολιτισμικής παιδαγωγικής, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η αλλαγή του πολιτισμικού πλαισίου σηματοδοτεί νέες ανάγκες που συσχετίζονται με το καινούργιο πλαίσιο στο οποίο το άτομο καλείται να κοινωνικοποιηθεί και να συνεχίσει την ζωή του. (Γκοτοβός, 2002).
  • 5.
    Η διαπολιτισμική Παιδαγωγικήστην πράξη. Είναι υψίστης σημασίας: • Η γλώσσα και ο πολιτισμός των Χωρών προέλευσης των παιδιών να αντιμετωπίζεται με σεβασμό σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και να εκλαμβάνεται ως πολιτιστικό αγαθό και πηγή γνώσης από τους εκπαιδευτικούς (Portera, 2008). • Το αναλυτικό πρόγραμμα να εξαλείψει τα στοιχεία που υποβιβάζουν τους διαφορετικούς πολιτισμούς που χαρακτηρίζουν τις μειονότητες και ενισχύσει την συμπερίληψη μαθημάτων που συσχετίζονται με το πολιτισμικό και πολιτιστικό υπόβαθρο των μειονοτήτων (Μάμας, 2014).
  • 6.
    Τα στοιχεία πουδυσχεραίνουν το έργο της διαπολιτισμικής παιδαγωγικής.  Η έμφαση στην εθνική διαπαιδαγώγηση προσδίδει ένα εθνοκεντρικό χαρακτήρα στον σχολικό μηχανισμό παρά τις πολιτισμικές διαφορές που διέπουν τα διαφορετικά κράτη.  Ο θεσμός του σχολείου συμβάλλει στην διαμόρφωση κοινών ταυτοτήτων σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο μέσω της πολιτισμικής ομοιογενοποίησης , μέσω κυρίως των μαθημάτων της ιστορίας και της γλώσσας ως αποτέλεσμα να ενισχύει τα φαινόμενα του ρατσισμού και του εθνικισμού (Φραγκουδάκη & Δραγώνα,1997).
  • 7.
    Πρακτικές διδασκαλίας γιατην ομαλή ένταξη των αλλοδαπών μαθητών στην τάξη. Πρακτικές διδασκαλίας για την ομαλή ένταξη των αλλοδαπών μαθητών στην τάξη. Ποσοστό. Εξατομικευμένη διδασκαλία. 29,3 % Ομαδοσυνεργατική διδασκαλία. 16,5 % Ενισχυτική διδασκαλία. 17 % Αλληλοδιδακτική μέθοδος. 12,7 % Μέθοδος Project. 8,9 % Διαθεματική προσέγγιση. 7,6 % Αξιοποίηση της εκπαιδευτικής τεχνολογίας. 5,9% Εξ αποστάσεως μάθηση (e-learning). 0% Kαμμία. 2,1 % Σύνολο. 100 %
  • 8.
    Συμπεράσματα. Η διαπολιτισμική παιδαγωγικήέγκειται σε ένα ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον του ατόμου ξεφεύγοντας από τα στενά όρια του σχολείου, για αυτό και απαιτεί την αναδιοργάνωση ολόκληρου του εκπαιδευτικού συστήματος, ώστε να καλύπτει τις ανάγκες των μαθημάτων ανεξαρτήτως πολιτισμικού πλαισίου (Μάμας, 2014).
  • 9.
  • 10.
    Βιβλιογραφία.  Elliot, S.,Kratochwill, T., Littlefield Cook, J. and Travers, J. (2008) Εκπαιδευτική Ψυχολογία: Αποτελεσματική διδασκαλία , Αποτελεσματική μάθηση. Μετάφραση από την αγγλική γλώσσα από την Μ.Σόλμαν και την Φ.Καλύβα. Αθήνα: Gutenberg.  Postera, A. (2008) Intercultural education in Europe: epistemological and semantic aspects. Intercultural Education, 19(6), p.p 481-491.  Γκοτοβός, Ε, Α. (2002) Εκπαίδευση και ετερότητα: Ζητήματα Διαπολιτισμικής Παιδαγωγικής. Αθήνα: Μεταίχμιο.  Μάμας, Χ. (2014) Συμπεριληπτική και Διαπολιτισμική εκπαίδευση: δύο όψεις του ίδιου νομίσματος ; . Στο: Χ, Χατζησωτηρίου & Κ. Ξενοφώντος, εκδ., 2014. Διαπολιτισμική Εκπαίδευση: Προλήψεις, παιδαγωγικές θεωρήσεις και εισηγήσεις. Αθήνα: εκδόσεις Σαίτα. Σελ 80-95.
  • 11.
    Βιβλιογραφία. • Νικολάου, Γ.(2011) Διαπολιτισμική διδακτική : Το νέο περιβάλλον – βασικές αρχές. Αθήνα: Πεδίο. • Φραγκουδάκη, Α & Δραγώνα, Θ. (1997) «Τι είν’ η πατρίδα μας;»: Εθνοκεντρισμός στην εκπαίδευση. Αθήνα: Αλεξάνδρεια. • Πίνακας: Βλάχου, Μ & Τσουκνάκη, Ε. (2013) Η διαπολιτισµική επικοινωνία στο σύγχρονο ελληνικό σχολείο: µια ερευνητική προσέγγιση σε θέµατα διαχείρισης της διαπολιτισµικής σχέσης µεταξύ εκπαιδευτικού και αλλοδαπού µαθητή . (Διαθέσιμο στο: http://bit.ly/2z5e298 )
  • 12.