Τύποι Ελιάς
Στην Ελλάδαυπάρχουν διάφορες ποικιλίες ελιών. Ανάμεσα τους οι πιο
γνωστές και οι πιο συνηθισμένες είναι η Λαδολιά, το Μανάκι, η
Κορωνέικη και η Αθηνολιά. Κατά τη διάρκεια της ωρίμανσης όλοι οι
καρποί των ελιών αλλάζουν χρώμα από πράσινο σε βιολετί και τέλος σε
μαύρο.
3.
Καλαμών
Η καλύτερη εποχήγια τη συγκομιδή της ποικιλίας αυτής είναι μεταξύ
Δεκεμβρίου και Ιανουάριου. Έχει ασύμμετρο σχήμα ενώ το βάρος του καρπού
είναι αρκετά αυξημένο. Το δέντρο της Καλαμών έχει τη δυνατότητα να αντέχει
σε όλες τις θερμοκρασίες κλίματος δίνοντας εξαιρετικούς καρπούς. Η ποικιλία
αυτή είναι και παγκοσμίως και η πιο γνωστή ελιά τραπεζιού.
Κορωνέικη
Είναι η πιο γνωστή ποικιλία ελιάς στην Ελλάδα αφού της αντιστοιχεί το 60%
της ελληνικής παραγωγής. Έχει μικρό μέγεθος και ωριμάζει από τον
Οκτώβριο μέχρι το Δεκέμβριο. Παρά το ότι το κορωνέικο δέντρο χρειάζεται
ελάχιστη φροντίδα και μπορεί να αντέξει σε χαμηλές θερμοκρασίες, είναι
αυτό που δίνει την καλύτερη ποιότητα λαδιού σε σχέση με άλλες ποικιλίες.
Αθηνολιά
Η ποικιλία αυτή ωριμάζει αργά και η συγκομιδή της γίνεται από το τέλος
Δεκεμβρίου έως τις αρχές Ιανουαρίου. Ο καρπός της είναι μεσαίου
μεγέθους με οβάλ σχήμα. Το λάδι από Αθηνολιά είναι εξαιρετικής
ποιότητας με χαμηλή οξύτητα.
Λαδολιά (Τσουνάτη)
Είναι μια ποικιλία που ανθίζει από το τέλος του Απριλίου μέχρι το τέλος
Μαΐου. Ο καρπός της ωριμάζει από το τέλος Οκτωβρίου μέχρι και το τέλος
Νοεμβρίου. Η Λαδολιά έχει υψηλό δείκτη απόδοσης ελαιόλαδου
εξαιρετικής ποιότητας με χαμηλή οξύτητα επίσης.
4.
Αμφίσσης
Η συγκομιδή τηςποικιλίας αυτής εξαρτάται από το πόσο ώριμος είναι ο
καρπός της. Το μέγεθος της ελιάς αυτής είναι επίσης αρκετά αυξημένο
όπως αντιστοίχως και το βάρος της. Λόγω του γεγονότος ότι η
συγκεκριμένη αυτή ποικιλία δίνει σχετικά χαμηλότερης ποιότητας
ελαιόλαδο συγκριτικά με άλλες ποικιλίες, χρησιμοποιείται κυρίως σαν
ελιά ή πατέ.
Χαλκιδικής
Η ποικιλία αυτή ωριμάζει σχετικά νωρίς και η συγκομιδή της γίνεται
μεταξύ Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου. Ο καρπός της έχει χρώμα
κιτρινοπράσινο και δε αλλάζει σε μαύρο όπως γίνεται σε άλλες ποικιλίες.
Έχει ασύμμετρο σχήμα και συνήθως χρησιμοποιείται ως ελιά τραπεζιού
και πατέ όπως και η Αμφίσσης, αλλά συχνά τις βρίσκουμε και γεμιστές με
αμύγδαλο ή πιπεριά.
Μανάκι
Η ποικιλία αυτή επίσης ωριμάζει με αργούς ρυθμούς και η καλύτερη
εποχή για τη συγκομιδή της είναι από το τέλος Ιανουαρίου μέχρι τις
αρχές του Φεβρουαρίου. Ο καρπός της έχει μεσαίες διαστάσεις με οβάλ
σχήμα. Αυτό που χαρακτηρίζει το δέντρο Μανάκι είναι ότι αντέχει σε
υψηλό υψόμετρο, όπου άλλες ποικιλίες εκτός από την Αθηνολιά δε
μπορούν να αποδώσουν.
5.
Συγκομιδή – ΣυλλογήΕλιάς
Στην Ελλάδα, όπως και στις άλλες χώρες χρησιμοποιούνται οι
ίδιες μεθοδολογίες συγκομιδής και είναι οι ακόλουθες.
6.
Συλλογή με ταχέρια
Το μάζεμα των ελιών με τα χέρια είναι το καλύτερο. Οι ειδικοί την συμβουλεύουν
για την παραγωγή ανώτερου ποιοτικά λαδιού. Κι είναι φυσικό γιατί οι ελιές δεν
τραυματίζονται.
Όταν τα δέντρα είναι χαμηλά η συλλογή γίνεται απ’ το έδαφος αλλιώς
χρησιμοποιούνται σκάλες για να φτάσουν τα κλαδιά του δέντρου. Οι επιτραπέζιες
ελιές μαζεύονται όλες με τα χέρια.
7.
Συλλογή με ράβδισμα
Είναιο παραδοσιακός τρόπος συλλογής που χρησιμοποιείται στην περισσότερη Ελλάδα
και η αρχή του χάνεται στους αιώνες. Οι αρχαίοι έλληνες καθώς και οι ρωμαίοι
χρησιμοποιούσαν την ίδια μέθοδο. Κάτω από τα λιόδεντρα στρώνονται λωρίδες πανιών
(τα ραβδιστόπανα ή λαδόπανα) και με ευλύγιστα ραβδιά, σε διάφορα μήκη, χτυπούν
τους κλάδους του δέντρου μέχρι που να πέσει ο καρπός. Τεχνική πιο οικονομική από την
προηγούμενη με βασικότερο μειονέκτημα τον τραυματισμό ενός ποσοστού
ελαιοκάρπου και των φυτών. Η σύγχρονη τεχνολογία τείνει να αντικαταστήσει τα
ραβδιά με ηλεκτρομηχανές κρούσεως που περιορίζουν τους τραυματισμούς του
δέντρου και των καρπών.
8.
Μάζεμα από τοέδαφος
Είναι κι αυτός ένας από τους πιο διαδεδομένους τρόπους συλλογής των
ελιών. Συλλέγονται οι καρποί που πέφτουν στο έδαφος από υπερωρίμανση
ή από προσβολή ασθενειών. Η πτώση των καρπών στο έδαφος βασισμένη
στην υπερωρίμανση, ακόμη κι επάνω σε δίχτυα, προκαλεί την μόλυνσή τους
και την αλλοίωσή τους παίρνοντας και την μυρουδιά του εδάφους.
Συλλογή με δόνηση
Η μέθοδος αυτή βασίζεται στην χρήση
μιας μηχανής δόνησης του κορμού ή
χοντρών κλάδων η οποία μεταδίδεται
μέχρι τον πιο μικρό κλώνο. Οι καρποί
συλλέγονται σ’ ένα δίχτυ απλωμένο στο
έδαφος ή στερεωμένο σαν χωνί πιο ψηλά
στον κορμό του δέντρου. Βασικό
πλεονέκτημα αυτής της τεχνικής είναι
παραγωγή λαδιού εκλεκτής ποιότητας.
Ενώ αποτελεί σημαντικό μειονέκτημά της
η απαίτηση ομαλών εδαφών και η
δύσκολη μετακίνησή της.
1. Αφού οκαρπός πρώτα περάσει μέσα από ένα δυνατό κύμα αέρα, ώστε να φεύγουν
τα φύλλα που έχουν απομείνει μέσα στον καρπό πλένεται και ζυγίζεται.
2. Ο καθαρός καρπός περνάει μέσα από τον σπαστήρα, ένα ειδικό μηχάνημα το οποίο
συνθλίβει την ψίχα του καρπού και το κουκούτσι ώστε να γίνουν ένα μείγμα σαν μια
παχύρρευστη κρέμα, που λέγεται ζύμη.
4. Ύστερα η ζύμη διοχετεύεται στο ντεκάντερ, (φυγοκεντριστήρας) το οποίο
χρησιμοποιώντας τη φυγόκεντρο δύναμη και άλλες μηχανικές τεχνικές, ξεχωρίζει τα
υγρά στοιχεία της ζύμης από το στερεό. Τα υγρά στοιχεία είναι το λάδι και το νερό και
το στερεό είναι τα υπολείμματα από το κουκούτσι της ελιάς.
3. Έπειτα, η ζύμη διοχετεύεται σε ειδικούς θαλάμους για να μαλαχτεί επί ώρες.
5. Τα υγρά μέρη, δηλαδή νερό και
λάδι, πηγαίνουν στον λεγόμενο
διαχωριστήρα. Σε αυτό το μηχάνημα
περιστρέφονται κυκλικά με μεγάλη
ταχύτητα και με αυτόν τον τρόπο το
λάδι ως ελαφρύτερο ξεχωρίζει από το
νερό και καταλήγει σε ειδικό δοχείο
περισυλλογής. Αποτέλεσμα όλης
αυτής της διαδικασίας είναι η
παραγωγή ελαιόλαδου.
11.
Η Παραγωγή τουΕλαιόλαδου
(σε παραδοσιακά ελαιοτριβεία)
Η κυριότερη διαφορά στα παραδοσιακά ελαιοτριβεία είναι ότι η
άλεση του καρπού γίνεται με κυλινδρικές μυλόπετρες. Επίσης το
υγρό μέρος της ελαιοζύμης διαχωρίζεται από το στερεό σε ειδικές
πρέσες και όχι σε ντεκάντερ.
12.
Μουσεία Ελιάς καιΛαδιού
Στην Ελλάδα εκτός από πάμπολλα παραδοσιακά ελαιτριβεία
λειτουργούν και εξειδικευμένα μουσεία σχετικά με την ελιά και το
ελαιόλαδο, όπως τα παρακάτω:
- Μουσείο Βιομηχανικής Ελαιουργίας Λέσβου
- Μουσείο Ελιάς Σπάρτης
- Μουσείο Ελιάς Κυκλάδων – Άνδρος
- Μουσείο της Ελιάς στα Καψαλιανά Ρεθύμνου
13.
Αντικείμενα και Παραστάσεις
Σχετικάμε το Λάδι και την Ελιά
Σε ένδειξη της εκτίμησης που
δείχνουν οι λαοί της Μεσογείου
στην ελιά, πολλά αντικείμενα
καθημερινής χρήσης
διακοσμούνται με μοτίβα
αποτελούμενα από κλαδιά και
καρπούς του ελαιόδεντρου, ήδη
από τους αρχαίους χρόνους. Έτσι,
συχνά συναντάμε στην Ελλάδα και
στις άλλες μεσογειακές χώρες την
ελιά να κοσμεί πήλινα και ξύλινα
αντικείμενα καθημερινής χρήσης,
λευκά είδη, κοσμήματα κ.α.
14.
Η απεικόνιση ενόςελαιώνα στη μικρογραφική τοιχογραφία του «Ιερού Άλσους»,
το οποίο ανακαλύφθηκε στην Κνωσό.
15.
Ο βασιλιάς Κέκροπαςδέχεται το δώρο της Αθηνάς, το
δέντρο της ελιάς, από αγγείο του 420 π.Χ.
Έθιμα με τηΧρήση του Λαδιού
Η ελιά και το λάδι είναι άµεσα συνδεδεμένα µε την
καθημερινότητα των ανθρώπων, έτσι µια σειρά από ήθη
και έθιµα σχετίζονται µ’ αυτά.
18.
Σε πολλές περιοχέςτης χώρας µας συνηθίζεται στη
βασιλόπιτα της Πρωτοχρονιάς να βάζουν µαζί µε το
φλουρί και ένα καρπό ελιάς. Την παραµονή της
Πρωτοχρονιάς oι µαµάδες κτυπούν τα κεφάλια των
παιδιών µε κλαδί ελιάς και λένε: ‘’σαν την ελιά‘’.
Ιδιαίτερη προτίµηση στο λάδι πιστεύεται πως
δείχνουν οι καλικάντζαροι, που προσπαθούν
µπαίνοντας από τις χαραµάδες του σπιτιού να το
µαγαρίσουν. Έτσι στο Λαµπέτι του Πύργου,
φρόντιζαν µε αγκάθια να κλείσουν τις οπές του
σπιτιού και τοποθετούσαν επίσης αγκάθια κοντά στα
δοχεία του λαδιού.
Το λάδι από το καντήλι του Αγίου Νικολάου, που
καίει άσβεστο σε κάθε λογής πλεούµενο, είναι
φυλακτό για τους ναυτικούς, αλλά και κείνο
που γαληνεύει τη φουρτουνιασµένη θάλασσα.
Συνήθιζαν, µάλιστα, να ρίχνουν λάδι από το καντήλι
στη µανιασµένη θάλασσα, αλλά και να κρεµούν
ασκούς λαδιού τρυπηµένους στην πρύµνη, ώστε να
περιορίζεται η ορµή των κυµάτων.
19.
Το Ελαιόλαδο στηΛατρεία και
στα Μυστήρια της Εκκλησίας
Ο πολυποίκιλος συμβολισμός του ελαίου στη χριστιανική λατρεία
βασίζεται σε παλιότερες ιδέες, παραδόσεις και δοξασίες, γεγονός
που αναδεικνύει την διαχρονική και θεμελιακή του σημασία και
στο λατρευτικό πεδίο της ανθρώπινης ύπαρξης.
20.
Η επίσημη ορθόδοξηεκκλησία χρησιμοποιεί το ελαιόλαδο σε τρία μυστήρια, το
βάπτισμα, το χρίσμα και το ευχέλαιο. Με λάδι ελιάς αλείφεται το μωρό στο μυστήριο
της βάπτισης ενώ είναι σημαντικός ο ρόλος του στο μυστήριο του Ευχέλαιου.
Με λάδι ελιάς ανάβουν τα καντήλια στις εκκλησιές και παρασκευάζεται το Άγιο Μύρο.
Το καλύτερο λάδι και για θεραπευτικούς σκοπούς στα νεώτερα χρόνια θεωρήθηκε αυτό
ακριβώς που προέρχονταν από τους ναούς. Θεωρήθηκε θαυματουργό από τους
πιστούς, ενώ συχνά το αποκτούσαν βουτώντας κομμάτια από βαμβάκι στα καντήλια
που φώτιζαν τις εικόνες των αγίων. Το αγιασμένο από την εκκλησία λάδι θεωρείται από
τους πιστούς φυλαχτό και βοήθεια για κάθε δύσκολη στιγμή.
21.
Τα Παλαιότερα
Ελαιόδεντρα τηςΕλλάδας
Στην Ελλάδα συναντούμε κάποια από τα παλαιότερα
ελαιόδεντρα, μιας και η καλλιέργεια της ελιάς χρονολογείται
από τους αρχαίους χρόνους.
22.
Θεωρείται το αρχαιότεροδένδρο στον
κόσμο και έχει ηλικία 3.000- 5.000 ετών και
είναι ακόμα καρποφόρο! Το Ελαιόδεντρο
αυτό που βρίσκεται στην θέση Πάνω
Βούβες του Δήμου Κολυμβαρίοι. Ο κορμός
του δέντρου έχει εξαιρετικό ανάγλυφο με
ιδιαίτερη αισθητική. Το δέντρο έχει
ανακηρυχθεί ως Μνημείο της Φύσης ενώ
με κότινο από το δέντρο αυτό, που κόπηκε
με ειδικές τελετές, στεφανώθηκε ο πρώτος
νικητής του Μαραθωνίου ανδρών κατά
τους Ολυμπιακούς Αγώνες Αθήνα 2004.
Στη Σαλαμίνα, στην Κοινότητα
Αιαντείου, υπάρχει μια γέρικη,
πολύ μεγάλη ελιά, γνωστή ως
«Ελιά της Όρσας». Πρόσφατα το
δέντρο χρονολογήθηκε από τους
ειδικούς του Ινστιτούτου Klorane,
στα πλαίσια της αναζήτησης και
βράβευσης των αρχαίων
ελαιοδένδρων στην Ελλάδα, οι
οποίοι υπολόγισαν πως η ηλικία
του είναι 2.500 χρόνια.
23.
Γραμμική Β’
Για τηνεκμετάλλευση της ελιάς σημαντικότατες
είναι και οι γραπτές μαρτυρίες που
αποκρυπτογραφούνται στις πινακίδες της
Γραμμικής Β που ανακαλύφθηκαν στην Κνωσό,
την Πύλο και τις Μυκήνες. Από αυτές αντλούμε
σημαντικές πληροφορίες για τη χρήση του
ελαιόλαδου στην καθημερινή ζωή, τις
θρησκευτικές τελετές, τις εμπορικές
δραστηριότητες, τις βιοτεχνικές ασχολίες
(αρωματοποιία, βυρσοδεψία, υφαντική, κ.λπ.).
Το ιδεόγραμμα του ελαιοδέντρου συναντάται
στις πινακίδες της Γραμμικής Α Γραφής. Το ίδιο
ιδεόγραμμα επιβιώνει και μετά την
καταστροφή του μινωικού πολιτισμού και το
συναντάμε στις μυκηναϊκές πινακίδες της
Γραμμικής Β.
24.
Αρχαιολογικά ευρήματα μαρτυρούντο γεγονός ότι η ελιά ευδοκιμούσε σε άγρια μορφή
στη Μέση Ανατολή και στις παράκτιας περιοχές της Μεσογείου και ότι τα φρούτα της
έχουν χρησιμοποιηθεί από την προϊστορική εποχή.
Η ελιά έκανε την εμφάνισή της στην περιοχή της Μεσογείου χιλιάδες χρόνια πριν. Δεν
υπάρχει όμως αμφιβολία ότι η ελιά είναι ένα από τα αρχαιότερα και τα πιο σημαντικά
φυτά που καλλιεργούνται στην περιοχή της Μεσογείου.
Η ελιά είναι βαθιά συνδεδεμένη με την ιστορία της Μεσογείου και από πολλές χιλιετίες
έχει αφήσει τα σημάδια της στο τοπίο και τον πολιτισμό της Μεσογείου. Η ελιά είναι ένα
χαρακτηριστικό δέντρο της Μεσογείου και ευδοκιμεί, δίνει καρπούς και το «πράσινο υγρό
χρυσάφι» της στο ήπιο Μεσογειακό κλίμα της.
Μεσόγειος: Η πατρίδα της ελιάς
25.
Ολυμπιακοί Αγώνες -Κότινος
Η ελιά για τους αρχαίους Έλληνες ήταν
σύμβολο των ολυμπιακών ιδεωδών, της
Ειρήνης, της Σοφίας και της Νίκης. Γι’
αυτό και το μοναδικό βραβείο που
έπαιρνε ο Ολυμπιονίκης ήταν ένα
στεφάνι φτιαγμένο από κλαδί ελιάς, ο
«κότινος».
Μέσα στο ναό της Ήρας στην Αρχαία
Ολυμπία, υπήρχε μια ελιά, η
«καλλιστέφανος ελαία», από της οποίας
τα κλαδιά φτιαχνόταν ο κότινος. Ο
μύθος λέει ότι ο Ηρακλής φύτεψε την
ελιά, μετά την ολοκλήρωση των 12
άθλων του.
26.
Η Ελιά στηΛογοτεχνία
Δεκάδες είναι τα ποιήματα και πολλοί οι ποιητές που
έγραψαν για την ελιά. Από τον Όμηρο, στα δημοτικά
τραγούδια, μέχρι και τους σύγχρονους λογοτέχνες.
27.
Ο εθνικός μαςποιητής Οδυσσέας Ελύτης σε
ένα ποίημα του λέει «Αν αποσυνδέσεις την
Ελλάδα , θα βρεις ότι αποτελείτε από μια
ελιά ένα αμπέλι και ένα καράβι, που
σημαίνει, Ότι με αυτά τα τρία μπορείς να
την ξαναφτιάξεις.»
«Έζησα τ’ όνομα το αγαπημένο
στον ίσκιο της γιαγιάς ελιάς
στον ρόχθο της ισόβιας θάλασσας.
Χάραξα τ’ όνομα το αγαπημένο
στον ίσκιο της γιαγιάς ελιάς
στον ρόχθο της ισόβιας θάλασσας.»
Οδυσσέας Ελύτης
το το τ τοπίο ε ναι σκληρ σ ν τ σιωπή,Ἐ ῦ ὸ ἶ ὸ ὰ ὴ
σφίγγει στ ν κόρφο του τ πυρωμένα του λιθάρια,ὸ ὰ
σφίγγει στ φ ς τ ς ρφαν ς λιές του κα τ μπέλια του,ὸ ῶ ὶ ὀ ὲ ἐ ὶ ᾿ ἀ
σφίγγει τ δόντια. Δ ν πάρχει νερό. Μονάχα φ ς.ὰ ὲ ὑ ῶ
Γιάννης Ρίτσος «Ρωμιοσυνη»
Αντιστέκομαι όπως οι ελιές της πατρίδας μου,
οι σκληρές
σαν τα κόκαλα τ' αντρειωμένου , που τους
λείπουν οι μαύρες
μαντήλες μονάχα για να μοιάζουν με τις
μανάδες μας`
που σφηνωμένες γερά στην απόλυτη πέτρα,
αδιαφορούν για τις θύελλες, αναπνέουν τις
αστραπές
και τις κάνουνε μες στους πικρούς τους
χυμούς ειρήνη και φως.
Νικηφόρος Βρεττάκος
28.
Δημοτικά Τραγούδια
Πουλάκι εβγήκεαπό τη γη και βγήκε
από τον Άδη και πήγε κι έκαμε φωλιά
σε μιας ελιάς κλωνάρι,
που είναι τα φύλλα της πικρά
και τα’ άνθια της φαρμάκι.
Το’ μάθαν οι βαριόμοιρες
και παν και το ρωτάνε:
-Πες μας, να ζεις, πουλάκι μου,
στον Άδη πως περνάνε;
Τάχα είν’ οι νιοι με τα’ άρματα
και οι νιες με τα στολίδια;
Τάχα είν’ και τα μικρά παιδιά
με τα πολλά παιχνίδια;
-Εκεί στολίδια δε φορούν
κι άρματα δε βαστούνε
και τα καημένα τα παιδιά
τη μάνα τους ζητούνε.
Κόφ' την Ελένη την ελιά, τη
χαμηλή που φτάνεις
κι εκεί που δε σε θέλουνε έρωτες
να μην πιάνεις.
Κόφ' την Ελένη την ελιά, που 'χεις
στο περιβόλι
και μην τον αγαπάς πολύ, αυτόν
τον ανθοπώλη.
Κόφ' την Ελένη την ελιά που έχεις
στην αυλή σου
κι έλα να σμίξουμε τα δυό, να
κάνεις τη ζωή σου
Να’ μουν ελιά στα Σάλωνα και
κλήμα στη Βοστίτσα,
να’ μουν και στην Αράχωβα
δραγάτης στα κορίτσια.
Να είχα φωλία στο Παρνασσό, και
στο Μοριά Λιμέρι.
Να φέρνει ο βλάχος το τυρί,
βλαχούλα το χαμπέρι.
29.
Παροιμίες
•Η ελιά κρασίδε βγάζει.
•Πέρασε της ελιάς τα φαρμάκια.
•Του χάρισαν της ελιάς το μέσα και του αβγού το απ’ έξω.
•Λάδι βρέχει κάστανα χιονίζει.
•Κλήμα του χεριού σου κι ελιές απ’ τον παππού σου.
•Η ελιά είναι κυρά κι όποτε θέλει κάνει.
•Ξεφόρτωσέ την, την ελιά να σε φορτώσει λάδι.
•Βάλε ελιά για το παιδί σου και συκιά για τη ζωή σου.
•Απ’ τον θέρο ως τις ελιές δεν απολείπουν οι δουλειές.
•Έχουμε ελιές και ελήδια έχουμε κι αγρηλίδια.
•Του έβγαλε το λάδι.
•Μη ρίχνεις λάδι στη φωτιά.
30.
Το λάδι είναιπολύτιμο σαν το νερό, αναγκαίο όπως το γάλα και το ψωμί
και ευλογημένο στους αιώνες των αιώνων εώς την τελευταία του
σταλαματιά…
Πολλοί όμως γνωρίζουν καλά ότι η ελιά δεν καλλιεργείται μόνο για την
παραγωγή του λαδιού. Από το φύλλο ως το κουκούτσι το δέντρο της ελιάς
δίνει προϊόντα που ο άνθρωπος πρωτοχρησιμοποίησε σε δύσκολα χρόνια
που οι ανάγκες δεν καλύπτονταν από την αγορά, ειδικά στα χωριά.
Προϊόντα της Ελιάς
31.
Το σαπούνι
Από τολάδι χρησιμοποιείται η μούργα, το κατακάθι, για την
παρασκευή του σαπουνιού και διαδικασία παραγωγής
σχετικά απλή, προμηθεύει τα σπίτια με το πράσινο η άσπρο
σαπούνι, αγνό και με ευεργετικές ιδιότητες.
32.
Γλυκό του κουταλιού
Οκαρπός της ελιάς γίνεται επίσης πολύ νόστιμο γλυκό
του κουταλιού σε πολλές περιοχές στην χώρα μας.
33.
Πάστα ελιάς
Εδεσμα πουνοστιμίζει κάθε γεύμα, φτιαγμένο από την ψίχα της ελιάς.
Πυρηνέλαιο
Τα υπολείματα της άλεσης (κουκούτσι, φλούδι, φυλλαράκια)πηγαίνει
στο πυρηνελουργείο και ύστερα από επεξεργασία παίρνουμε το
πυρηνέλαιο που χρησιμοποιείται σαν καύσιμη ύλη.
34.
Ελιές σε άλμη
Οιελιές σε άλμη συνοδεύουν και
νοστιμίζουν άπειρα πιάτα αλλά
και μόνες τους αποτελούν
εξαιρετικό μεζέ.
Το φύλλο της ελιάς
Το φύλλο της ελιάς είναι γνωστό
για τις θεραπευτικές του
ιδιότητες. Στα φύλλα της ελιάς
περιέχονται αρκετές φαινολικές
ενώσεις, σημαντικότερες εκ των
οποίων είναι η ελαιοευρωπαΐνη
και η υδροξυτυροσόλη. Οι
ιδιότητες των φύλλων ελιάς,
έχουν αποδοθεί κυρίως σε αυτές
τις 2 ουσίες.
Χρησιμοποιούνται σε μορφή
ροφήματος.
35.
Καλλυντικά από λάδιελιάς
Ήδη από την εποχή του Iπποκράτη το ελαιόλαδο φημιζόταν για τις πολλές
θεραπευτικές του ιδιότητες, ιδιαίτερα δε στις δερματικές παθήσεις. Στην
αρχαιότητα, άλλωστε, που δεν γινόταν χρήση σαπουνιού για την προσωπική
υγιεινή, οι άνθρωποι άλειφαν τα μαλλιά και το σώμα τους με λάδι ελιάς για να
τα καθαρίσουν, να τα αρωματίσουν και να τα κάνουν πιο απαλά. Eπίσης,
άλειφαν με αυτό κάποια από τα ρούχα τους για να τους χαρίσουν γυαλάδα.
36.
Ο καρπός τηςελιάς δίνει στον ανθρώπινο οργανισμό φυτικές ίνες και μέταλλα και είναι μια
πολύ καλή πηγή βιταμίνης Ε. Η βιταμίνη Ε έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες και μπορεί να
καθυστερήσει τη γήρανση των κυττάρων και να μειώσει τον κίνδυνο καταστροφής τους.
Οι ελιές είναι πλούσιες ακόμη σε αντιοξειδωτικά καροτένια και σε Βιταμίνη Α που ενισχύει το
ανοσοποιητικό, συμβάλλει στη θεραπεία δερματικών παθήσεων , λειτουργεί κατά της
καρκινογένεσης, προλαμβάνει τη γήρανση της επιδερμίδας και συμβάλλει στην ανάπτυξη
γερών δοντιών, οστών και μαλλιών.
Οι ελιές ακόμη περιέχουν ασβέστιο, μαγνήσιο, κάλιο, νάτριο και σίδηρο. Είναι αναπόσπαστο
κομμάτι της μεσογειακής διατροφής και συγκαταλέγεται σχεδόν σε όλες τις υγιεινές δίαιτες
αλλά και στη διατροφή εκατομμυρίων ανθρώπων.
Διατροφική Αξία Ελιάς