ББССССРР
уу ггааддыы
ВВяяллііккаайй
ААййччыыннннаайй
ввааййнныы
((11994411--11994455 гггг..))
ППаачч ааттаакк ВВяяллііккаайй ААййччыыннннаайй ввааййнныы
Напярэдадні вайны Беларусь прадстаўляла сабой рэспубліку плошчай
225,7 тыс км2 з насельніцтвам каля 10,5 млн чалавек. 22 чэрвеня 1940
г. Гітлер аддае прыказ аб распрацоўцы плана вайны супраць СССР. План
“Барбаросса” быў зацверджаны 18 снежня 1940 г. У маі 1941 г. быў
зацверджаны план каланізацыі Усходняй Еўропы “Ост”.
У 1939-1941 гг. на тэрыторыі Беларусі быў праведзены шэраг
мерапрыемстваў па ўмацаванню:
1) Будаўніцтва авіяцыйных заводаў у Мінску і Магілёве,
танкарамонтных – у Віцебску і Баранавічах;
2) Дакамплектаванне вайсковых фарміраванняў;
3) Утварэнне ЗахАВА (кам. – Д.Р.Паўлаў) – ліпень 1940 г.;
4) Пачатак умацавання новай граніцы. На тэрыторыі БССР уздоўж
заходняй граніцы былі пабудаваны 193 баявыя ўмацаванні – “лінія
Молатава” (“лінія Сталіна” страціла значэнне).
Тэрмін “ВАВ савецкага народа” быў вызначаны І.Сталіным у
прамове ад 3 ліпеня 1941 г., калі адбылося першае яго выступленне па
радыё.
22 чэрвеня 1941 г. фашысцкая Германія без аб’яўлення вайны
напала на СССР, што было прамым парушэннем пакта аб ненападзенні і
дагавора аб сяброўстве і граніцах. У час вядзення абарончых баёў на
тэрыторыі Беларусі нямецкай групіроўцы “Цэнтр” (кам. – Ф.Бок)
супрацьстаяў Заходні фронт на чале з Д.Р.Паўлавым. Паўлаў пасля
разгрому часцей Чырвонай Арміі ў Навагрудскім катле быў ілжыва
абвінавачаны і расстраляны 27 ліпеня 1941 г. разам з ім расстраляны
ваеначальнікі Грыгор’еў, Карабкоў, Клімаўскіх. Пасля адхілення Паўлава
ад камандвання Заходнім фронітам 1ліпеня 1941 г. камандуючым быў
прызначаны С.Цімашэнка.
Мабілізацыйныя мерапрыемствы пасля пачатку вайны:
1) Дадатковая мабілізацыя ў Чырвоную Армію;
2) Стварэнне знішчальных атрадаў;
3) Фарміраванне часцей народнага апалчэння;
4) Вытворчасць боепрыпасаў, рамонт узбраення;
5) Эвакуацыя насельніцтва, абсталявання, с/г тэхнікі, устаноў навукі і
культуры (пад Масквой на станцыі Сходня дзейнічаў БДУ).
Дзякуючы падрабязнай інфармацыі, вораг наносіў дакладныя ўдары
па аэрадромам, ваеннай тэхніцы, чыгуначным вузлам. За першы
тыдзень вайны было знішчана 30% баепрыпасаў і 50% топліва.
Прычын няўдач Чырвонай Арміі ў пачатку вайны:
 Непадрыхтаванасць Ч.Арміі да абарончых дзеянняў ва ўмовах
панавання наступальнай ваеннай дактрыны;
 Перавага Германіі ў вопыце вядзення вайны;
 Рэпрэссіі каманднага сасатава Ч.Арміі;
 Тэхнічнае адставанне;
 Атмасфера падазронасці, страха і шпіёнаманіі;
 Не ўдзялялася ўвага данясенням разведкі.
29 чэрвеня 1941 г. – дырэктыва СНК СССР і ЦК ВКП(б) аб формах і
метадах дзеянняў на захопленай ворагам тэрыторыі і прыфрантавых
абласцях.
А.Кіжаватаў – начальнік 9-й пагранзаставы. І.Зубачоў, Я.Фамін –
кіраўнікі штаба абароны Брэсцкай крэпасці, створанага 24 чэрвеня 1941
г.
В.Талаліхін – лётчык, беларус, адзін з 1-х ажыццявіў начны
паветраны таран. Гудзімаў, Данілаў, Кокараў, Рабцаў – лётчыкі,
здзейсніўшыя ў 1-ы дзень ВАв паветраныя тараны. А.Катрыч – 1-ы
вышынны паветраны таран. В.Коўзан – лётчык, які 1-н у свеце
здзейсніў 4 паветраныя тараны і застаўся ў жывых (1-ы пры абароне
Гомеля). М.Гастэла, Калінін, Скарабагаты, Бурдзянюк – экіпаж,
здейсніўшы таран у р-не Радашковіч.
28 чэрвеня 1941 г. быў захоплены Мінск. У час абароны Мінска
байцы 100-й дывізіі генерал-маёра І.М.Руссіянава упершыню
выкарысталі “шкляную артылерыю” – “кактэйль Молатава”. На
захад ад беларускай сталіцы, у трохвугольніку Брэст – Мінск – Беласток ў
акружэнне трапілі злучэнні 3, 4, 10 і 13-й савецкіх армій – “навагрудскі
кацёл”.
6 ліпеня 1941 г. – у напрамку Сянно-Лепель адбыўся контрудар 20-й
арміі генерала Курачкіна – буйнейшы танкавы бой у пачатку ВАВ.
20-й арміяй камандваў П.Курачкін. 14 ліпеня 1941 г. - пад Оршай пад
камандваннем Флёрава ўпершыню была выкарыстана батарэя
эксперыментальных рэактыўных установак – “Кацюшы”.
4-27 ліпеня 1941 г. – абарона Магілёва (“беларускі Мадрыд”) 61-м
стралковым корпусам пад кам. генерал-маёра Ф.Бакуніна. падзеі апісаў
у рамане “Жывыя і мёртвыя” К.Сіманаў. Прататып героя Сярпіліна–
С.Куцепаў. 5-11ліпеня–абарона Віцебска. 12-19 жніўня–абарона Гомеля
У ходзе абарончых баёў савецкіх войск летам 1941 г. быў
сарваны план “маланкавай вайны”. Тэрыторыя Беларусі была
акупіравана да пачатку верасня 1941 г.
ААккууппааццыыййнныы ррээжжыымм
Акупацыйны рэжым – гэта рэжым тэрору на тэрыторыі, захопленай
праціўнікам. Мэта – татальная эканамічная эксплуатацыя Беларусі дзеля
патрэб Германіі, каланізацыя і германізацыя тэрыторыі Беларусі.
Акупацыйны адміністрацыйна-тэрытарыяльны раздзел БССР:
 Усходняя Прусія – далучаны паўночна-заходнія раёны Брэсцкай
вобласці і Беластоцкая вобл. з гарадамі Гродна і Ваўкавыск.
 Рэйхскамісарыят “Україна”–паўднёвыя раёны Брэсцкай, Пінскай
Палескай і Гомельскай вобл.
 Генеральная акруга “Літва”– паўночна-заходнія раёны Вілейскай
вобл.
 Тыл групы армій “Цэнтр”–Віцебская і Магілёўская вобл., ч-ка
Гомельскай і усходнія р-ны Мінскай вобл.
 Генеральная акруга “Беларусь”–Баранавіцкая,Вілейская,Мінская
вобл., паўночн.раёны Брэсцкай, Пінскай, Палескай вобл.
Ген.акруга “Беларусь” складала 1/3тэрыторыі БССР і знаходзілася ў
складзе рэйхс-та “Остланд” з цэнтрам у Рызе. На чале яго–В.Кубэ, пасля
яго забойства– К.фон Готберг.
Акупацыйныя органы ўлады:
Генеральны камісарыят – генральны камісар
Акругі (гебіты) – гебіткамісар
Управы – бургамістр
Валасныя ўправы – валасны старшыня
Вёска – стараста, солтыс, войт
Карныя аперацыі супраць партызан і мясцовага Н: Прыпяцкія
балоты(1-я), Герман, Горнунг, Котбус, Нюрнберг. Праведзена
140аперацый.
Арганізацыі калабарацыяністаў: Беларуская краявая абарона
(БКА), Беларуская народная самапомач (БНС), Беларуская Цэнтральная
Рада (БЦР), Саюз Беларускай Моладзі (СБМ).
Дзеячы калабарацыі: Р.Астроўскі, І.Ермачэнка, В.Іваноўскі.
Трасцянец – канцэнтрацыйны лагер, стаіць на 4-м месцы па
колькасці знішчаных.
Дразды – 1-ы лагер смерці на тэрыторыі акупіраванай Беларусі,
створаны 1 ліпеня 1941 г.
Остарбайтэры – вывезенае на катржныя работы ў Германію і
краіны германскага блоку Н Беларусі.
Гета – асаблівыя кварталы, за межамі якіх забаранялася
пражыванне пэўным этнічным, рэлігійным ці канфесійным групам
насельніцтва. Створана было 110 (самае вялікае – Мінскае – знішчана
каля 100тыс.чал.).
Канцэнтрацыйны лагер – месца масавага зняволення і фізічнага
знішчэння праціўнікаў. Дзейнічала каля 260 лагераў.
Эвакуацыя – вываз Н, матэрыяльных і культурных каштоўнасцей ва
ўмовах ваеннай пагрозы.
Азарычы – агульная назва групы канцэнтрацыйных лагераў на
Палессі.
Генацыд – дзеянні з мэтай поўнага ці частковага знішчэння той ці
іншай нацыі (народа).
Халакост – знішчэнне фашыстамі яўрэяў.
Калабарацыянізм–супрацоўніцтва пэўных асоб з германскімі
захопнікамі ў краінах, якія былі акупіраваны ў гады 2-й сусветнай
вайны.
“Новы парадак” – дзяржаўная сістэма палітычных, ідэалагічных,
эканамічных і ваенных мер, накіраваных на ліквідацыю савецкага ладу,
эксплуатацыю багаццяў і рэсурсаў і г.д. (каланізацыя, вываз на
катаржныя работы ў Германію, вываз культурнага багацця).
Айнзацгрупа – мабільная аператыўная група, спецыяльнае карнае
вайсковае падраздзяленне для масавага знішчэння людзей.
22 сакавіка 1943 г. – знішчэнне Хатыні. (мемарыял адкрыты ў 1969
г.)
“Праведнік народаў света” – ганаровае званее грамадзян,
ратаваўшых у часы 2-й сусветнай вайны яўрэяў.
Мэты плана “Ост”(зацверджаны ў маі 1941 г.):
 Высяленне ў Сібір ці знішчэнне 65 % насельніцтва Зах.Украіны і 75% -
Беларусі.
 Знішчэнне ярэяў, цыган.
 Зняцце адказнасці з нямецкіх салдат за ўчынкі.
ББааррааццььббаа ббеелл..ннааррооддаа ссууппррааццьь нняяммееццккаа--ффаашшыыссццккііхх
ааккууппааннттааўў
1-я партызанскія зоны былі утвораны восенню 1941 г. – Акцябрска-
Любанская і Клічаўская. Асаблівасці партызанскага руху: савецкае
камандванне да 1943 г. не фарсіравала развіццё партызан.руху у
Зах.Беларусі, дзе разгортваўся польскі вызваленчы рух.
“Асобы беларускі збор”- спец.курсы для падрыхтоўкі арганізатараў
партызан.руху. “Страляючы горад” – так немцы называлі мінск.
Удзельнікі антыфашысцкага падпольнага і партызанскага руху на
Беларусі, інтэрнацыяналісты: Ян Налепка, Фрыц Шменкель, Лілія
Карастаянава. Аперацыя па выратаванню дзяцей з Полацкага дзіцячага
дома – “Зорачка”.
ВВыыззввааллееннннее ББееллааррууссіі
Самы малады з камандуючых франтамі – Чарняхоўскі.
Сільніцкі – 1-ы камсамолец Бнеларусі, якому прысвоена званне
Героя Савецкага Саюза.
Пятніцкі – воін-беларус, які 1-м уварваўся ў рэйхстаг.
Акцябрская – беларуска, якая на свае грошы набыла танк і на ім
змагалася.
Н.Купрыянава – маці 5 сыноў, загінуўшых у час вайны. Мемарыял у
Жодзіна.

БССР у гады ВАв

  • 1.
  • 2.
    ППаачч ааттаакк ВВяяллііккааййААййччыыннннаайй ввааййнныы Напярэдадні вайны Беларусь прадстаўляла сабой рэспубліку плошчай 225,7 тыс км2 з насельніцтвам каля 10,5 млн чалавек. 22 чэрвеня 1940 г. Гітлер аддае прыказ аб распрацоўцы плана вайны супраць СССР. План “Барбаросса” быў зацверджаны 18 снежня 1940 г. У маі 1941 г. быў зацверджаны план каланізацыі Усходняй Еўропы “Ост”. У 1939-1941 гг. на тэрыторыі Беларусі быў праведзены шэраг мерапрыемстваў па ўмацаванню: 1) Будаўніцтва авіяцыйных заводаў у Мінску і Магілёве, танкарамонтных – у Віцебску і Баранавічах; 2) Дакамплектаванне вайсковых фарміраванняў; 3) Утварэнне ЗахАВА (кам. – Д.Р.Паўлаў) – ліпень 1940 г.; 4) Пачатак умацавання новай граніцы. На тэрыторыі БССР уздоўж заходняй граніцы былі пабудаваны 193 баявыя ўмацаванні – “лінія Молатава” (“лінія Сталіна” страціла значэнне). Тэрмін “ВАВ савецкага народа” быў вызначаны І.Сталіным у прамове ад 3 ліпеня 1941 г., калі адбылося першае яго выступленне па радыё. 22 чэрвеня 1941 г. фашысцкая Германія без аб’яўлення вайны напала на СССР, што было прамым парушэннем пакта аб ненападзенні і дагавора аб сяброўстве і граніцах. У час вядзення абарончых баёў на тэрыторыі Беларусі нямецкай групіроўцы “Цэнтр” (кам. – Ф.Бок) супрацьстаяў Заходні фронт на чале з Д.Р.Паўлавым. Паўлаў пасля разгрому часцей Чырвонай Арміі ў Навагрудскім катле быў ілжыва абвінавачаны і расстраляны 27 ліпеня 1941 г. разам з ім расстраляны ваеначальнікі Грыгор’еў, Карабкоў, Клімаўскіх. Пасля адхілення Паўлава ад камандвання Заходнім фронітам 1ліпеня 1941 г. камандуючым быў прызначаны С.Цімашэнка. Мабілізацыйныя мерапрыемствы пасля пачатку вайны: 1) Дадатковая мабілізацыя ў Чырвоную Армію; 2) Стварэнне знішчальных атрадаў; 3) Фарміраванне часцей народнага апалчэння; 4) Вытворчасць боепрыпасаў, рамонт узбраення; 5) Эвакуацыя насельніцтва, абсталявання, с/г тэхнікі, устаноў навукі і культуры (пад Масквой на станцыі Сходня дзейнічаў БДУ). Дзякуючы падрабязнай інфармацыі, вораг наносіў дакладныя ўдары па аэрадромам, ваеннай тэхніцы, чыгуначным вузлам. За першы тыдзень вайны было знішчана 30% баепрыпасаў і 50% топліва. Прычын няўдач Чырвонай Арміі ў пачатку вайны:  Непадрыхтаванасць Ч.Арміі да абарончых дзеянняў ва ўмовах панавання наступальнай ваеннай дактрыны;  Перавага Германіі ў вопыце вядзення вайны;  Рэпрэссіі каманднага сасатава Ч.Арміі;  Тэхнічнае адставанне;  Атмасфера падазронасці, страха і шпіёнаманіі;  Не ўдзялялася ўвага данясенням разведкі.
  • 3.
    29 чэрвеня 1941г. – дырэктыва СНК СССР і ЦК ВКП(б) аб формах і метадах дзеянняў на захопленай ворагам тэрыторыі і прыфрантавых абласцях. А.Кіжаватаў – начальнік 9-й пагранзаставы. І.Зубачоў, Я.Фамін – кіраўнікі штаба абароны Брэсцкай крэпасці, створанага 24 чэрвеня 1941 г. В.Талаліхін – лётчык, беларус, адзін з 1-х ажыццявіў начны паветраны таран. Гудзімаў, Данілаў, Кокараў, Рабцаў – лётчыкі, здзейсніўшыя ў 1-ы дзень ВАв паветраныя тараны. А.Катрыч – 1-ы вышынны паветраны таран. В.Коўзан – лётчык, які 1-н у свеце здзейсніў 4 паветраныя тараны і застаўся ў жывых (1-ы пры абароне Гомеля). М.Гастэла, Калінін, Скарабагаты, Бурдзянюк – экіпаж, здейсніўшы таран у р-не Радашковіч. 28 чэрвеня 1941 г. быў захоплены Мінск. У час абароны Мінска байцы 100-й дывізіі генерал-маёра І.М.Руссіянава упершыню выкарысталі “шкляную артылерыю” – “кактэйль Молатава”. На захад ад беларускай сталіцы, у трохвугольніку Брэст – Мінск – Беласток ў акружэнне трапілі злучэнні 3, 4, 10 і 13-й савецкіх армій – “навагрудскі кацёл”. 6 ліпеня 1941 г. – у напрамку Сянно-Лепель адбыўся контрудар 20-й арміі генерала Курачкіна – буйнейшы танкавы бой у пачатку ВАВ. 20-й арміяй камандваў П.Курачкін. 14 ліпеня 1941 г. - пад Оршай пад камандваннем Флёрава ўпершыню была выкарыстана батарэя эксперыментальных рэактыўных установак – “Кацюшы”. 4-27 ліпеня 1941 г. – абарона Магілёва (“беларускі Мадрыд”) 61-м стралковым корпусам пад кам. генерал-маёра Ф.Бакуніна. падзеі апісаў у рамане “Жывыя і мёртвыя” К.Сіманаў. Прататып героя Сярпіліна– С.Куцепаў. 5-11ліпеня–абарона Віцебска. 12-19 жніўня–абарона Гомеля У ходзе абарончых баёў савецкіх войск летам 1941 г. быў сарваны план “маланкавай вайны”. Тэрыторыя Беларусі была акупіравана да пачатку верасня 1941 г. ААккууппааццыыййнныы ррээжжыымм Акупацыйны рэжым – гэта рэжым тэрору на тэрыторыі, захопленай праціўнікам. Мэта – татальная эканамічная эксплуатацыя Беларусі дзеля патрэб Германіі, каланізацыя і германізацыя тэрыторыі Беларусі. Акупацыйны адміністрацыйна-тэрытарыяльны раздзел БССР:  Усходняя Прусія – далучаны паўночна-заходнія раёны Брэсцкай вобласці і Беластоцкая вобл. з гарадамі Гродна і Ваўкавыск.  Рэйхскамісарыят “Україна”–паўднёвыя раёны Брэсцкай, Пінскай Палескай і Гомельскай вобл.  Генеральная акруга “Літва”– паўночна-заходнія раёны Вілейскай вобл.  Тыл групы армій “Цэнтр”–Віцебская і Магілёўская вобл., ч-ка Гомельскай і усходнія р-ны Мінскай вобл.
  • 4.
     Генеральная акруга“Беларусь”–Баранавіцкая,Вілейская,Мінская вобл., паўночн.раёны Брэсцкай, Пінскай, Палескай вобл. Ген.акруга “Беларусь” складала 1/3тэрыторыі БССР і знаходзілася ў складзе рэйхс-та “Остланд” з цэнтрам у Рызе. На чале яго–В.Кубэ, пасля яго забойства– К.фон Готберг. Акупацыйныя органы ўлады: Генеральны камісарыят – генральны камісар Акругі (гебіты) – гебіткамісар Управы – бургамістр Валасныя ўправы – валасны старшыня Вёска – стараста, солтыс, войт Карныя аперацыі супраць партызан і мясцовага Н: Прыпяцкія балоты(1-я), Герман, Горнунг, Котбус, Нюрнберг. Праведзена 140аперацый. Арганізацыі калабарацыяністаў: Беларуская краявая абарона (БКА), Беларуская народная самапомач (БНС), Беларуская Цэнтральная Рада (БЦР), Саюз Беларускай Моладзі (СБМ). Дзеячы калабарацыі: Р.Астроўскі, І.Ермачэнка, В.Іваноўскі. Трасцянец – канцэнтрацыйны лагер, стаіць на 4-м месцы па колькасці знішчаных. Дразды – 1-ы лагер смерці на тэрыторыі акупіраванай Беларусі, створаны 1 ліпеня 1941 г. Остарбайтэры – вывезенае на катржныя работы ў Германію і краіны германскага блоку Н Беларусі. Гета – асаблівыя кварталы, за межамі якіх забаранялася пражыванне пэўным этнічным, рэлігійным ці канфесійным групам насельніцтва. Створана было 110 (самае вялікае – Мінскае – знішчана каля 100тыс.чал.). Канцэнтрацыйны лагер – месца масавага зняволення і фізічнага знішчэння праціўнікаў. Дзейнічала каля 260 лагераў. Эвакуацыя – вываз Н, матэрыяльных і культурных каштоўнасцей ва ўмовах ваеннай пагрозы. Азарычы – агульная назва групы канцэнтрацыйных лагераў на Палессі. Генацыд – дзеянні з мэтай поўнага ці частковага знішчэння той ці іншай нацыі (народа). Халакост – знішчэнне фашыстамі яўрэяў. Калабарацыянізм–супрацоўніцтва пэўных асоб з германскімі захопнікамі ў краінах, якія былі акупіраваны ў гады 2-й сусветнай вайны. “Новы парадак” – дзяржаўная сістэма палітычных, ідэалагічных, эканамічных і ваенных мер, накіраваных на ліквідацыю савецкага ладу, эксплуатацыю багаццяў і рэсурсаў і г.д. (каланізацыя, вываз на катаржныя работы ў Германію, вываз культурнага багацця). Айнзацгрупа – мабільная аператыўная група, спецыяльнае карнае вайсковае падраздзяленне для масавага знішчэння людзей.
  • 5.
    22 сакавіка 1943г. – знішчэнне Хатыні. (мемарыял адкрыты ў 1969 г.) “Праведнік народаў света” – ганаровае званее грамадзян, ратаваўшых у часы 2-й сусветнай вайны яўрэяў. Мэты плана “Ост”(зацверджаны ў маі 1941 г.):  Высяленне ў Сібір ці знішчэнне 65 % насельніцтва Зах.Украіны і 75% - Беларусі.  Знішчэнне ярэяў, цыган.  Зняцце адказнасці з нямецкіх салдат за ўчынкі. ББааррааццььббаа ббеелл..ннааррооддаа ссууппррааццьь нняяммееццккаа--ффаашшыыссццккііхх ааккууппааннттааўў
  • 9.
    1-я партызанскія зоныбылі утвораны восенню 1941 г. – Акцябрска- Любанская і Клічаўская. Асаблівасці партызанскага руху: савецкае камандванне да 1943 г. не фарсіравала развіццё партызан.руху у Зах.Беларусі, дзе разгортваўся польскі вызваленчы рух. “Асобы беларускі збор”- спец.курсы для падрыхтоўкі арганізатараў партызан.руху. “Страляючы горад” – так немцы называлі мінск. Удзельнікі антыфашысцкага падпольнага і партызанскага руху на Беларусі, інтэрнацыяналісты: Ян Налепка, Фрыц Шменкель, Лілія Карастаянава. Аперацыя па выратаванню дзяцей з Полацкага дзіцячага дома – “Зорачка”. ВВыыззввааллееннннее ББееллааррууссіі
  • 12.
    Самы малады зкамандуючых франтамі – Чарняхоўскі. Сільніцкі – 1-ы камсамолец Бнеларусі, якому прысвоена званне Героя Савецкага Саюза. Пятніцкі – воін-беларус, які 1-м уварваўся ў рэйхстаг. Акцябрская – беларуска, якая на свае грошы набыла танк і на ім змагалася. Н.Купрыянава – маці 5 сыноў, загінуўшых у час вайны. Мемарыял у Жодзіна.