Download to read offline
More Related Content
Միհր
- 1.
- 2. • Երկնային լույսիև արեգակի աստվածն էր • լուսաճաճանչ Միհրը: Միհրի պաշտամունքը լայն • տարածում ուներ հին Հայաստանում։ Հին հայկական • օրացույցի յուրաքանչյուր ամսի 8-րդ օրը կոչվում էր • նրա անունով՝ Միհր, իսկ յոթերորդ ամիսը, որ • համապատասխանում է այժմյան փետրվար ամսին, • դարձյալ կոչվում էր նրա անունով՝ Մեհեկան։ Միհրի • անունից են ծագում նաև հին հայոց հեթանոսական • սրբավայրերի ընդհանուր կոչումը՝ մեհյան։ • Միհրի անունն ու արարքների հիշատակը որոշ • ձևափոխումներով պահպանվել են «Սասնա ծռեր» • հերոսավեպում, հանձին Մեծ և Փոքր Մհերի անունների և վեպերի։ • •
- 3. • Մի անգամ,երբ պետք էր ուտելիք ու ապրանք բերեին Սասուն, հանակծակի մի ահրելի առյուծ դուրս եկավ նրանց դեմ: Մհերը իմանալով, որ ուտելիքը պակասում է, ջղայնացավ և հաջորդ օրը վեր կացավ ու գնաց առյուծի դեմ կռվելու: Նա բռեց առյուծի վերին ծնոտից և ներքևի ծնոտից ուժեղ քաշեց և առյուծին կես-կես արեց՝ մի մասը մի կողմ նետեց մյուսը մյուս:
- 4. • Մի անգամէլ երբ Մհերը ման էր գալիս իր համար հանկարծ նկատեց, որ մարդիկ սև շորերող նստած լաց էին լինում: Մհերը արագ գնաց նրանց մոտ և պարզեց թե ի՞նչ է տեղի ունեցել՝ սարի լեռներից մեկում ուր ջրի ակունք կա, մի մեծ վիշապ է նստել և ջրի ակունքը կտրել: Իսկ հետո ասեցին, որ երբ նրանից ջուր էին խնդրում նա ասաց, որ ամեն անգամ մի գեղեցկուհի աղջկա ինձ պետք է տաք, որ ջուրը բաց թողնեմ:
- 5. • Իսկ այսորհերթը թագավորի աղջկանն է՝ Արմաղանինը: Մհերը որ այս իմացավ, վերձրեց իր սուր թուրը և գնաց սարի վերևը: Տեսավ վիշապին և իր սուր թրով կտրեց վիշապի գլուխը: Մարդիկ շատ ուրախացան: Ջուրը արյունով էր պատված և Արմաղանը ձեռքը մցրեց արյունի մեջ և այդ արյունը խփեց Մհերի մեջքին: Գնալով ջուրը մաքրվավ: Որոշ ժամանակ անց թագավորը հայտնեց թե՝ ով փրկել է իմ աղջկան, ես նրան կամուսնացնեմ իմ աղջկա հետ:
- 6. • Իհարկե, բոլորնէին ուզում դառնալ Արմաղանի ամուսինը, շատերն էին խաբում, բայց թագավորը ոչ մեկին էլ չհավատաց: Ահա եկավ Մհերը և անկեղծ ու հպարտորեն ասաց. • -Թագավորն ապրած կենա, ես եմ փրկել ձեր աղջկան: • Սակայն թագավորը նրան նույնպես չհավատաց: Մհերը երբ թեքվեց և գնաց, Արմաղանը տեսավ իր ձեռքի արյունը, Արմաղանը գնաց Մհերի մոտ, ձեռքը բռնեց և ասաց.
- 7. • -Հայրի՛կ, -ասացԱրմաղանը, -նա է ինձ փրկել: • Թագավորը ուրախացավ և նրանց ամուսնացրեց միմիանց հետ: • Մեկ ուրիշ առասպելի մի մեծ սպիտակ վիշապ հայտնվեց և Արմաղանին տարավ կուլ տվեց: Մհերը նորից վերձրեց իր սուրը և գնաց վիշապին սպանելու: Մհերը նորից կտրեց վիշապի գլուխը և դուրս հանեց իր կնոջը՝ Արմաղանին:
- 8. • Մհերն ուԱրմաղանը երեխա չէին ունենում, նրանք գնացին եկեղեցի և աղոթեցին Աստծուն, որպեսզի նրանց երեխա պարգևի: Աստված ասաց. • - Տասնմեկ տարուց դուք երեխա կունենաք, բայց լավ իմացեք, երբ երեխան ծնվի դուք այդ պահին կմահանաք և նույնիսկ երեխայի երեսը չէք տեսնի: • Մհերն ու Արմաղանը համաձայնվեցին, որ տասնմեկ տարուց երեխա ունենան և այդ պահին մահանան: Տասնմեկ տարի անցավ, երեխան ծնվեց իսկ ծողները մահացան, իսկ երեխային մեծացրեց իր հորողպերը՝ Ձենով Օհանը: Երեխայի անունն էր Դավիթ: