ΡΗΜΑΤΑ, σελ. 1
Οπαραπάνω πίνακας απεικονίζει το σχηματισμό των διαφόρων ρηματικών τύπων από τα θέματα των
αρχικών χρόνων. Ισχύει για κάθε ρήμα (εκτός βεβαίως των ιδιόμορφων τύπων).
από το θέμα του ενεστώτα σχηματίζονται :
οριστική ενεστώτα, παρατατικού, μέλλοντα και των δύο φωνών
υποτακτική ενεστώτα και των δύο φωνών
προστακτική ενεστώτα και μέλλοντα και των δύο φωνών
μετοχή ενεστώτα
γερούνδιο και γερουνδιακό
από το θέμα του παρακειμένου σχηματίζονται :
οριστική παρακειμένου, υπερσυντελίκου και συντ. μέλλοντα της ενεργητικής φωνής
υποτακτική παρακειμένου, υπερσυντελίκου της ενεργητικής φωνής
απαρέμφατο παρακειμένου της ενεργητικής φωνής
από το θέμα του σουπίνου σχηματίζονται :
μετοχή μέλλοντα και παρακειμένου
όλοι οι περιφραστικοί τύποι με χρήση των μετοχών μέλλονται-παρακειμένου και σουπίνου
από το απαρέμφατο του ενεστώτα σχηματίζονται (δεν αποτελεί ιδιαίτερο θέμα, αλλά παράγεται
από το θέμα του ενεστώτα) :
υποτακτική παρατατικού και των δύο φωνών
ΠΙΝΑΚΑΣ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΡΗΜΑΤΙΚΩΝ ΤΥΠΩΝ
ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΡΧΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ
amo, amavi, amatum, amare
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ
ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΚΤΙΚΗ
ΕΝΕΣΤ. am-o (<ama-o) (=Ε) am-em (=Ε) ama (=Ε)
ΠΑΡΑΤ. ama-bam (=Ε) amare-m (=Α)
ΜΕΛ. ama-bo (=Ε) amaturus sim (=Σ) ama-to (=Ε)
ΠΡΚ. amav-i (=Π) amav-erim (=Π)
ΥΠΕΡΣ. amav-eram (=Π) amav-issem (=Π)
Σ.ΜΕΛ. amav-ero (=Π)
ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΜΕΤΟΧΗ ΓΕΡΟΥΝΔΙΟ ΣΟΥΠΙΝΟ
ΕΝΕΣΤ. ama-re (=Α) ama-ns (=Ε) ΓΕΝ : ama-ndi (=Ε) ΑΙΤ: amat-um (=Σ)
ΜΕΛ. amaturum esse (=Σ) amat-urus (=Σ)
ΠΡΚ. amav-isse (=Π)
ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ
ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΚΤΙΚΗ
ΕΝΕΣΤ. am-or (<ama-or) (=Ε) am-er (=Ε) ama-re (=Ε)
ΠΑΡΑΤ. ama-bar (=Ε) amare-r (=Α)
ΜΕΛ. ama-bor (=Ε) ama-tor (=Ε)
ΠΡΚ. amatus sum (=Σ) amatus sim (=Σ)
ΥΠΕΡΣ. amatus eram (=Σ) amatus essem (=Σ)
Σ.ΜΕΛ. amatus ero (=Σ)
ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΜΕΤΟΧΗ ΓΕΡΟΥΝΔΙΑΚΟ
ΕΝΕΣΤ. ama-ri (=Ε) ΠΡΚ : amatus (=Σ) ama-ndus (=Ε)
ΠΑΡΑΤ.
ΜΕΛ. amatum iri (=Σ)
ΠΡΚ. amatum esse (=Σ)
Σ.ΜΕΛ. amatum fore (=Σ)
ΡΗΜΑΤΑ, σελ. 8
A΄ΣΥΖΥΓΙΑ ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ : amor, amatus sum, amari
ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΚΤΙΚΗ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΕΝΕΣΤΩΣ
am-or (<ama-or) am-er ΕΝΕΣΤ : ama-ri
ama-ris am-eris ama-re ΜΕΛΛ : amatum iri
ama-tur am-etur ΠΡΚ : amatum,-am,-um esse
ama-mur am-emur amatos,-as,-a esse
ama-mini am-emini ama-mini Σ.ΜΕΛ : amatum,-am,-um fore
ama-ntur am-entur amatos,-as,-a fore
ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ
ama-bar amare-r ΜΕΤΟΧΗ
ama-baris amare-ris ΠΡΚ : amatus, -a, -um
ama-batur amare-tur
ama-bamur amare-mur
ama-bamini amare-mini
ama-bantur amare-ntur
ΜΕΛΛΩΝ
ama-bor ΓΕΡΟΥΝΔΙΑΚΟ
ama-beris ama-tor amandus, -a, -um
ama-bitur ama-tor
ama-bimur
ama-bimini (ama-mini)
ama-buntur ama-ntor
ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ
amatus,-a,-um sum amatus,-a,-um sim
ΣΗΜΕΙΩΣΗ : Η α΄συζυγία
περιλαμβάνει ρήματα με
χαρακτήρα -a-
amatus,-a,-um es amatus,-a,-um sis
amatus,-a,-um est amatus,-a,-um sit
amati,-ae,-a sumus amati,-ae,-a simus
amati,-ae,-a estis amati,-ae,-a sitis
amati,-ae,-a sunt amati,-ae,-a sint
ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ
amatus,-a,-um eram amatus,-a,-um essem
amatus,-a,-um eras amatus,-a,-um esses
amatus,-a,-um erat amatus,-a,-um esset
amati,-ae,-a eramus amati,-ae,-a essemus
amati,-ae,-a eratis amati,-ae,-a essetis
amati,-ae,-a erant amati,-ae,-a essent
ΣΥΝΤ.ΜΕΛΛΩΝ
amatus,-a,-um ero
amatus,-a,-um eris
amatus,-a,-um erit
amati,-ae,-a erimus
amati,-ae,-a eritis
amati,-ae,-a erunt
11.
ΡΗΜΑΤΑ, σελ. 9
Β΄ΣΥΖΥΓΙΑ ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ : dele-or, deletus sum, dele-ri
ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΚΤΙΚΗ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΕΝΕΣΤΩΣ
dele-or dele-ar ΕΝΕΣΤ : dele-ri
ΜΕΛΛ : deletum iri
ΠΡΚ : deletum,-am,-um esse
deletos,-as,-a esse
Σ.ΜΕΛ : deletum,-am,-um fore
deletos,-as,-a fore
dele-ris dele-aris delere
dele-tur dele-atur
dele-mur dele-amur
dele-mini dele-amini dele-mini
dele-ntur dele-antur
ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ
dele-bar delere-r ΜΕΤΟΧΗ
dele-baris delere-ris ΠΡΚ : deletus, -a, -um
dele-batur delere-tur
dele-bamur delere-mur
dele-bamini delere-mini
dele-bantur delere-ntur
ΜΕΛΛΩΝ
dele-bor ΓΕΡΟΥΝΔΙΑΚΟ
dele-beris dele-tor delendus, -a, -um
dele-bitur dele-tor
dele-bimur
dele-bimini (dele-mini)
dele-buntur dele-ntor
ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ
deletus,-a,-um sum deletus,-a,-um sim
ΣΗΜΕΙΩΣΗ : Η β΄συζυγία
περιλαμβάνει ρήματα με
χαρακτήρα -e-
deletus,-a,-um es deletus,-a,-um sis
deletus,-a,-um est deletus,-a,-um sit
deleti,-ae,-a sumus deleti,-ae,-a simus
deleti,-ae,-a estis deleti,-ae,-a sitis
deleti,-ae,-a sunt deleti,-ae,-a sint
ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ
deletus,-a,-um eram deletus,-a,-um essem
deletus,-a,-um eras deletus,-a,-um esses
deletus,-a,-um erat deletus,-a,-um esset
deleti,-ae,-a eramus deleti,-ae,-a essemus
deleti,-ae,-a eratis deleti,-ae,-a essetis
deleti,-ae,-a erant deleti,-ae,-a essent
ΣΥΝΤ.ΜΕΛΛΩΝ
deletus,-a,-um ero
deletus,-a,-um eris
deletus,-a,-um erit
deleti,-ae,-a erimus
deleti,-ae,-a eritis
deleti,-ae,-a erunt
12.
ΡΗΜΑΤΑ, σελ. 10
Γ΄ΣΥΖΥΓΙΑΠΑΘΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ : leg-or, lectus sum, leg-i
ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΚΤΙΚΗ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΕΝΕΣΤΩΣ
leg-or leg-ar ΕΝΕΣΤ : leg-i
ΜΕΛΛ : lectum iri
ΠΡΚ : lectum,-am,-um esse
lectos,-as,-a esse
Σ.ΜΕΛ : lectum,-am,-um fore
lectos,-as,-a fore
leg-e-ris leg-aris legere
leg-i-tur leg-atur
leg-i-mur leg-amur
leg-i-mini leg-amini leg-i-mini
leg-u-ntur leg-antur
ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ
leg-e-bar legere-r ΜΕΤΟΧΗ
leg-e-baris legere-ris ΠΡΚ : lectus, -a, -um
leg-e-batur legere-tur
leg-e-bamur legere-mur
leg-e-bamini legere-mini
leg-e-bantur legere-ntur
ΜΕΛΛΩΝ
leg-ar ΓΕΡΟΥΝΔΙΑΚΟ
leg-eris leg-i-tor legendus, -a, -um
leg-etur leg-i-tor
leg-emur
leg-emini (leg-i-mini)
leg-entur leg-u-ntor
ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ
lectus,-a,-um sum lectus,-a,-um sim
ΣΗΜΕΙΩΣΗ : Η γ΄συζυγία
περιλαμβάνει ρήματα με
χαρακτήρα σύμφωνο ή
φωνήεν εκτός των –a-, -e-, -i-
lectus,-a,-um es lectus,-a,-um sis
lectus,-a,-um est lectus,-a,-um sit
lecti,-ae,-a sumus lecti,-ae,-a simus
lecti,-ae,-a estis lecti,-ae,-a sitis
lecti,-ae,-a sunt lecti,-ae,-a sint
ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ
lectus, -a, -um eram lectus, -a, -um essem
lectus,-a,-um eras lectus,-a,-um esses
lectus,-a,-um erat lectus,-a,-um esset
lecti,-ae,-a eramus lecti,-ae,-a essemus
lecti,-ae,-a eratis lecti,-ae,-a essetis
lecti,-ae,-a erant lecti,-ae,-a essent
ΣΥΝΤ.ΜΕΛΛΩΝ
lectus, -a, -um ero
lectus,-a,-um eris
lectus,-a,-um erit
lecti,-ae,-a erimus
lecti,-ae,-a eritis
lecti,-ae,-a erunt veni, vidi, vici ?
vidi, veni, vici ?
vici, vidi, veni ?
vici, veni, vidi ?
13.
ΡΗΜΑΤΑ, σελ. 11
Δ΄ΣΥΖΥΓΙΑΠΑΘΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ : audior, auditus sum, audiri
ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΚΤΙΚΗ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΕΝΕΣΤΩΣ
audi-or audi-ar ΕΝΕΣΤ : audi-ri
ΜΕΛΛ : auditum iri
ΠΡΚ : auditum,-am,-um esse
auditos,-as,-a esse
Σ.ΜΕΛ : auditum,-am,-um fore
auditos,-as,-a fore
audi-ris audi-aris audire
audi-tur audi-atur
audi-mur audi-amur
audi-mini audi-amini audi-mini
audi-u-ntur audi-antur
ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ
audi-e-bar audire-r ΜΕΤΟΧΗ
audi-e-baris audire-ris ΠΡΚ : auditus, -a, -um
audi-e-batur audire-tur
audi-e-bamur audire-mur
audi-e-bamini audire-mini
audi-e-bantur audire-ntur
ΜΕΛΛΩΝ
audi-ar ΓΕΡΟΥΝΔΙΑΚΟ
audi-eris audi-tor audiendus, -a, -um
audi-etur audi-tor
audi-emur
audi-emini (audi-mini)
audi-entur audi-untor
ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ
auditus,-a,-um sum auditus, -a, -um sim
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η δ΄συζυγία
περιλαμβάνει ρήματα με
χαρακτήρα -i-
auditus, -a, -um es auditus, -a, -um sis
auditus, -a, -um est auditus, -a, -um sit
auditi,-ae,-a sumus auditi,-ae,-a simus
auditi,-ae,-a estis auditi,-ae,-a sitis
auditi,-ae,-a sunt auditi,-ae,-a sint
ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ
auditus, -a, -um eram auditus, -a, -um essem
auditus, -a, -um eras auditus, -a, -um esses
auditus, -a, -um erat auditus, -a, -um esset
auditi,-ae,-a eramus auditi,-ae,-a essemus
auditi,-ae,-a eratis auditi,-ae,-a essetis
auditi,-ae,-a erant auditi,-ae,-a essent
ΣΥΝΤ.ΜΕΛΛΩΝ
auditus, -a, -um ero
auditus, -a, -um eris
auditus, -a, -um erit
auditi,-ae,-a erimus
auditi,-ae,-a eritis
auditi,-ae,-a erunt
... et aperi
librum
quendam !
14.
ΡΗΜΑΤΑ, σελ. 12
ΑΠΟΘΕΤΙΚΑΡΗΜΑΤΑ
consequor, consecutus sum, consecutum, consequi 3
ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΚΤΙΚΗ
ΕΝΕΣΤ. consequ-or consequ-ar -, consequ-ere
ΠΑΡΑΤ. consequ-e-bar consequere-r
ΜΕΛΛΩΝ consequ-ar * consecuturus, -a, -um sim -, consequ-i-tor
ΠΑΡΑΚ. consecutus, -a, -um sum consecutus, -a, -um sim
ΥΠΕΡΣ. consecutus, -a, -um eram consecutus, -a, -um essem
ΣΥΝΤ. ΜΕΛ. consecutus, -a, -um ero
ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΜΕΤΟΧΗ * ΓΕΡΟΥΝΔΙΟ
ΕΝΕΣΤ : consequ-i *ΕΝΕΣΤ : consequ-ens ΓΕΝ : consequend-i
*ΜΕΛΛ : consecuturum -am, um esse *ΜΕΛΛ : consecuturus, -a, -um ΔΟΤ : consequend-o
consecuturos -as, -a esse ΠΡΚ : consecutus, -a, -um ΑΙΤ : consequend-um
ΠΡΚ : consecutum, -am, -um esse * ΣΟΥΠΙΝΟ ΑΦ : consequend-o
consecutos, -as, -a esse ΑΙΤ : consecutum ΓΕΡΟΥΝΔΙΑΚΟ
Σ. ΜΕΛ : consecutum, -am, -um fore ΑΦ : consecutu consequendus, -a, -um
consecutos, -as, -a fore
1.Αποθετικά είναι τα ρήματα που έχουν μόνο παθητική φωνή, αλλά ενεργητική διάθεση. Κλίνονται
δηλαδή κατά την παθητική φωνή, αλλά η σημασία τους είναι ενεργητική (ή ουδέτερη).
π.χ.consequor=ακολουθώ, imitor=μιμούμαι, loquor=μιλώ, morior=πεθαίνω.
2. Αποθετικά ρήματα υπάρχουν και στην αρχαία και στη νέα ελληνική : π.χ.έρχομαι, βούλομαι, δέχομαι
3. Τα αποθετικά ρήματα κλίνονται κανονικά, όπως τα ρήματα της παθητικής φωνής, αλλά σχηματίζουν
κατά την ενεργητική φωνή 6 τύπους (σημειώνονται με * στον παραπάνω πίνακα):
α.υποτακτική μέλλοντα
β. μετοχή μέλλοντα
γ. απαρέμφατο μέλλοντα (αντικαθίσταται το απαρ. μέλλοντα της μέσης φωνής)
δ. μετοχή ενεστώτα
ε. σουπίνο
στ. γερούνδιο
4. Η επισήμανση των αποθετικών ρημάτων ενός κειμένου μπορεί πρακτικά να γίνει και από τη
μετάφραση : ο τύπος είναι μεν παθητικός, αλλά η μετάφρασή του έχει ενεργητική σημασία. π.χ. is Gallos
iam abeuntes secutus est : αυτός τους Γαλάτες, ενώ ήδη έφευγαν, ακολούθησε.
5. Οι αρχικοί χρόνοι των αποθετικών ρημάτων σχηματίζονται βέβαια στη παθητική φωνή, με την
προσθήκη και του σουπίνου (μπορεί να παραλειφθεί, εφόσον είναι ομόρριζο της μετοχής παρακειμένου) :
sequor, secutus sum, secutum, sequi 3 - imitor, imitatus sum, imitatum, imitari 1
ΡΗΜΑΤΑ, σελ. 20
Τοανώμαλο ρήμα sum, fui, esse=είμαι
ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΚΤΙΚΗ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΕΝΕΣΤΩΣ
sum sim - ΕΝΕΣΤ : esse
es sis es ΜΕΛ : fore ή
est sit - futurum,-am, -um esse
sumus simus - futuros,-as, -a esse
estis sitis este ΠΡΚ : fuisse
sunt sint -
ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ
eram essem ΜΕΤΟΧΗ
eras esses ΕΝΕΣΤ : μετοχή ενεστώτα
erat esset σχηματίζουν μόνο τα σύνθετα:
eramus essemus absum και praesum : absens-praesens
eratis essetis ΜΕΛ : fut-urus, -a, -um
erant essent
ΜΕΛΛΩΝ
ero futurus,-a,-um sim - ΓΕΡΟΥΝΔΙΟ
eris futurus,-a,-um sis es-to -
erit futurus,-a,-um sit es-to ΣΟΥΠΙΝΟ
erimus futuri,-ae,-a simus - -
eritis futuri,-ae,-a sitis es-tote
erunt futuri,-ae,-a sint sunto
ΠΑΡΑΚΕΙΜ.
fu-i fu-erim
fu-isti fu-eris
fu-it fu-erit
fu-imus fu-erimus
fu-istis fu-eritis
fu-erunt / -ere fu-erint
ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛ.
fu-eram fu-issem
fu-eras fu-isses
fu-erat fu-isset
fu-eramus fu-issemus
fu-eratis fu-issetis
fu-erant fu-issent
ΣΥΝΤ.ΜΕΛ.
fu-ero
fu-eris
fu-erit
fu-erimus
fu-eritis
fu-erint
1. Το sum δεν σχηματίζει γερούνδιο και σουπίνο. Σχηματίζει όμως μετοχή μέλλοντα (futurus) και όλους
τους παραγόμενους από αυτήν τύπους.
2. Μετοχή ενεστώτα σχηματίζουν μόνο τα σύνθετα absum και praesum : absens-praesens
3. Πολλοί τύποι του sum χρησιμοποιούνται στο σχηματισμό των περιφραστικών τύπων των ρημάτων.
ΤΑ ΣΥΝΘΕΤΑ ΤΟΥ sum ΣΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
1. absum - afui - abesse = απουσιάζω, είμαι μακριά
2. adsum - adfui (affui) - adesse = παρευρίσκομαι, έρχομαι
3. interest - interfuit - interesse (απρόσωπο) = ενδιαφέρει
4. praesum - praefui - praeesse = προΐσταμαι, είμαι παρών
23.
ΡΗΜΑΤΑ, σελ. 21
Τοανώμαλο ρήμα possum, potui, posse =μπορώ
ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΕΝΕΣΤΩΣ possum (<pot+sum) possim (<pot+sim) ΕΝΕΣΤ : posse (<pot+esse)
potes possis ΜΕΛ : -
potest possit ΠΡΚ : potuisse
possumus (<pot+sumus) possimus
potestis possitis
possunt (<pot+sunt) possint
ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ
poteram possem ΜΕΤΟΧΗ
poteras posses ΕΝΕΣΤ : potens
poterat posset ΜΕΛ : -
poteramus possemus
poteratis possetis
poterant possent
ΜΕΛΛΩΝ
potero ΓΕΡΟΥΝΔΙΟ
poteris -
poterit - ΣΟΥΠΙΝΟ
poterimus -
poteritis
poterunt
ΠΑΡΑΚΕΙΜ.
potu-i potu-erim
potu-isti potu-eris
potu-it potu-erit
potu-imus potu-erimus
potu-istis potu-eritis
potu-erunt ή-ere potu-erint
ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛ.
potu-eram potu-issem
potu-eras potu-isses
potu-erat potu-isset
potu-eramus potu-issemus
potu-eratis potu-issetis
potu-erant potu-issent
ΣΥΝΤ.ΜΕΛ.
potu-ero
potu-eris
potu-erit
potu-erimus
potu-eritis
potu-erint
1.Το ανώμαλο ρήμα possum σχηματίζει τους τύπους του από τη ρίζα pot+sum με
βάση τον κανόνα : pot+s=poss-. π.χ. pot+sum>possum, αλλά pot+es>potes.
2.Δεν έχει γερούνδιο και σουπίνο, άρα ούτε και τους παραγόμενους από το σουπίνο
τύπους (μετοχή μέλλοντα, υποτακτική μέλλοντα, απαρέμφατο μέλλοντα). Επίσης
δεν έχει προστακτική.
24.
ΡΗΜΑΤΑ, σελ. 22
Τοανώμαλο ρήμα eo, ivi (ii), itum, ire =βαίνω, πηγαίνω
ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΚΤΙΚΗ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΕΝΕΣΤΩΣ
eo eam - ΕΝΕΣΤ : ire
is eas i ΜΕΛ : iturum, -am, -um esse
it eat - ituros, -as, -a esse
imus eamus - ΠΡΚ : isse (<ivisse-iise)
itis eatis ite
eunt eant -
ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ
ibam irem ΜΕΤΟΧΗ
ibas ires ΕΝΕΣΤ : iens, γεν. euntis
ibat iret ΜΕΛ : iturus, -a, -um
ibamus iremus
ibatis iretis
ibant irent
ΜΕΛΛΩΝ
i-bo iturus,-a,-um sim - ΓΕΡΟΥΝΔΙO
i-bis iturus,-a,-um sis ito ΓΕΝ : eundi
i-bit iturus,-a,-um sit ito ΔΟΤ : eundo
i-bimus ituri,-ae,-a simus - ΑΙΤ : eundum
i-bitis ituri,-ae,-a sitis itote ΑΦ : eundo
i-bunt ituri,-ae,-a sint eunto
ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟ
Σ
ivi και ii ierim (<iverim) ΣΟΥΠΙΝΟ
isti (<ivisti-iisti) ieris (<iveris) ΑΙΤ : itum
iit (<ivit) ierit (<iverit) ΑΦ : itu
iimus (<ivimus) ierimus (<iverimus)
istis (<ivistis-iistis) ieritis (<iveritis)
ierunt, -ere (<iverunt) ierint (<iverint)
ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛ
ieram (<iveram) issem (<ivissem - iissem)
ieras (<iveras) isses (<ivisses - iisses)
ierat (<iverat) isset (<ivisset - iisset)
ieramus (<iveramus) issemus (<ivissemus - issemus)
ieratis (<iveratis) issetis (<ivissetis - iissetis)
ierant (<iverant) issent (<ivissent - iissent)
ΣΥΝΤ.ΜΕΛΛΩΝ
iero (<ivero)
ieris (<iveris)
ierit (<iverit)
ierimus (<iverimus)
ieritis (<iveritis)
ierint (<iverint)
1. Το ανώμαλο ρήμα eo (=βαίνω, πηγαίνω) έχει δύο θέματα : α) θέμα e- μπροστά από τα φωνήεντα a,o, u β)
θέμα i- μπροστά από σύμφωνο ή άλλο -i
2. Πρακτικός κανόνας : κλίνεται σαν ρήμα 4ης συζυγίας αλλά ο Παρατατικός οριστικής είναι ibam και ο
Μέλλοντας Οριστικής ibo
3. Στον Παρακείμενο το σύμφωνο –v- των αρχικών τύπων συχνά παραλείπεται και προκύπτουν τύποι με –ii-.
To –ii- απλοποιείται σε –i- μπροστά από –s-. π.χ. β΄ ενικό : ivisti-iisti-isti, απαρέμφατο : ivisse-iisse-isse
4. Η μετοχή ενεστώτα iens είναι η μοναδική μετοχή ενεστώτα που στην κλίση της χρησιμοποιούνται δύο
θέματα (i-, e-). Η πλήρης κλίση της έχει ως εξής :
ΑΡΣ-ΘΗΛ : iens, euntis, eunti, euntem, iens, eunte/i – euntes, euntium, euntibus, euntes, euntes, euntibus
ΟΥΔ : iens, euntis, eunti, iens, iens, eunte/i – euntia, euntium, euntibus, euntia, euntia, euntibus
5. Προσοχή στο σχηματισμό του γερουνδίου (με θέμα e-) : eundi κλπ
4. Παθητική φωνή σχηματίζουν : α) το απρόσωπο itur στο γ΄ενικό β) τα μεταβατικά σύνθετα, όπως το ad-
eo(=πλησιάζω) και το trans-eo (=διασχίζω)
25.
ΡΗΜΑΤΑ, σελ. 23
adeor,aditus sum, adiri =προσεγγίζομαι, πλησιάζομαι
ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΚΤΙΚΗ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΕΝΕΣΤΩΣ
adeor adear - ΕΝΕΣΤ : adiri
adiris adearis adire ΜΕΛ : aditum iri
aditur adeatur - ΠΡΚ : aditum,-am,-um esse
adimur adeamur - aditos,-as,-a esse
adimini adeamini adimini Σ.ΜΕΛ : aditum,-am,-um fore
adeuntur adeantur - aditos,-as,-a fore
ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ
adibar adirer ΜΕΤΟΧΗ
adibaris adireris ΠΡΚ : aditus, -a, -um
adibatur adiretur ΓΕΡΟΥΝΔΙAKO
adibamur adiremur adeundus, -a, -um
adibamini adiremini
adibantur adirentur
ΜΕΛΛΩΝ
adi-bor -
adi-beris aditor
adi-bitur aditor
adi-bitur -
adi-bimini (adimini)
adi-buntur adeuntor
ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ
aditus,-a,-um sum aditus,-a,-um sim
aditus,-a,-um es aditus,-a,-um sis
aditus,-a,-um est aditus,-a,-um sit
aditi,-ae,-a sumus aditi,-ae,-a simus
aditi,-ae,-a estis aditi,-ae,-a sitis
aditi,-ae,-a sunt aditi,-ae,-a sint
ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛ.
aditus,-a,-um eram aditus,-a,-um essem
aditus,-a,-um eras aditus,-a,-um esses
aditus,-a,-um erat aditus,-a,-um esset
aditi,-ae,-a eramus aditi,-ae,-a essemus
aditi,-ae,-a eratis aditi,-ae,-a essetis
aditi,-ae,-a erant aditi,-ae,-a essent
ΣΥΝΤ.ΜΕΛΛΩΝ
aditus,-a,-um ero
aditus,-a,-um eris
aditus,-a,-um erit
aditi,-ae,-a erimus
aditi,-ae,-a eritis
aditi,-ae,-a erunt
itur, itum est, iri (απρ.)=γίνεται πορεία ΤΑ ΣΥΝΘΕΤΑ ΤΟΥ eo ΣΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
1. abeo - abivi (abii) - abitum - abire = φεύγω
2. adeo - adii - aditum - adire = πλησιάζω
3. nequeo - nequivi - nequire (ελλειπτικό) = δεν
μπορώ
4. pereo - perii- peritum- perire= χάνομαι, πεθαίνω
5. redeo - redii - reditum - redire = επιστρέφω
6. transeo - transii - transitum - transire = περνώ,
διέρχομαι (Β΄ ΛΥΚΕΙΟΥ)
ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ
itur eatur
ibatur iretur
ibitur
itum est itum sit
itum erat itum esset
itum erit
ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ METOXH
ΕΝΕΣΤ : iri ΠΡΚ : itum
ΠΡΚ : itum esse
Σ. ΜΕΛ : itum fore
26.
ΡΗΜΑΤΑ, σελ. 24
Τοανώμαλο ρήμα fer-o, tul-i, lat-um, fer-re =φέρω
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ
ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΚΤΙΚΗ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΕΝΕΣΤΩΣ
fer-o fer-am ΕΝΕΣΤ : fer-re
fer-s fer-as fer ΜΕΛ : laturum,-am,-um esse
fer-t fer-at laturos,-as,-a esse
fer-i-mus fer-amus ΠΡΚ : tul-isse
fer-tis fer-atis fer-te
fer-u-nt fer-ant
ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ
fer-e-bam ferre-m ΜΕΤΟΧΗ
fer-e-bas ferre-s ΕΝΕΣΤ : fer-e-ns
fer-e-bat ferre-t ΜΕΛ : lat-urus, -a, -um
fer-e-bamus ferre-mus
fer-e-batis ferre-tis
fer-e-bant ferre-nt
ΜΕΛΛΩΝ
fer-am laturus -a,-um sim ΓΕΡΟΥΝΔΙΟ
fer-es laturus -a,-um sis fer-to ΓΕΝ : fer-e-ndi
fer-et laturus -a,-um sit fer-to ΔΟΤ : fer-e-ndo
fer-emus laturi,-ae,-a simus ΑΙΤ : fer-e-ndum
fer-etis laturi,-ae,-a sitis fer-tote ΑΦ : fer-e-ndo
fer-ent laturi,-ae,-a sint fer-unto
ΠΑΡΑΚΕΙΜ.
tul-i tul-erim ΣΟΥΠΙΝΟ
tul-isti tul-eris ΑΙΤ : lat-um
tul-it tul-erit ΑΦ : lat-u
tul-imus tul-erimus
tul-istis tul-eritis
tul-erunt /tul-ere tul-erint
ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛ.
tul-eram tul-issem
tul-eras tul-isses
tul-erat tul-isset
tul-eramus tul-issemus
tul-eratis tul-issetis
tul-erant tul-issent
ΣΥΝΤ.ΜΕΛΛΩΝ
tul-ero
tul-eris
tul-erit
tul-erimus
tul-eritis
tul-erint
Το ανώμαλο ρήμα fero κλίνεται όπως τα ρήματα της γ΄ συζυγίας, με τις εξής ιδιομορφίες :
1) το συνδετικό φωνήεν –i-αποβάλλεται μπροστά από s ή t (πχ. fers αντί feris, fert αντί ferit)
2) το συνδετικό φωνήεν –e-αποβάλλεται μπροστά από r (π.χ. ferre αντί ferere). Αυτό δεν
συμβαίνει στο β΄ ενικό του μέλλοντα οριστικής της παθητικής φωνής που παραμένει fereris
(και όχι ferris)
3) To β΄ ενικό της προστακτικής ενεστώτα σχηματίζεται χωρίς κατάληξη : fer αντί fere
ΡΗΜΑΤΑ, σελ. 31
Ταελλειπτικά ρήματα inquam, aio, ave, quaeso
1. Τα ρήματα αυτά σχηματίζουν μόνο τους τύπους του πίνακα.
2. Τα inquam και quaeso χρησιμοποιούνται παρενθετικά.
3. Οι τύποι του inquam στις παρενθέσεις δεν είναι εύχρηστοι.
4. Το ave χρησιμοποιείται ως χαιρετισμός, π.χ. “Ave Caesar, morituri te
salutant”(=χαίρε, Καίσαρ, οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν)
inquam=λέγω, φημί aio=λέγω
ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΚΤΙΚΗ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΚΤΙΚΗ
ΕΝΕΣΤΩΣ
inquam - aio -
inquis inque ais ai
inquit - ait -
(inquimus) - - -
(inquitis) - - -
inquiunt - aiunt -
ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ
- ΜΕΤΟΧΗ aiebam ΜΕΤΟΧΗ
- ΕΝΕΣΤ : inquiens aiebas ΕΝΕΣΤ : aiens
inqui-e-bat aiebat
- aiebamus
- aiebatis
- aiebant
ΜΕΛΛΩΝ
-
inqui-es
inqui-et
-
-
-
ΠΑΡΑΚΕΙΜ.
(inquii) -
inquisti -
inquit ait
(inquimus) -
- -
- -
ave=χαίρε quaeso=παρακαλώ
ΠΡΟΣΤΑΚΤΙΚΗ ΕΝΕΣΤΩΤΑ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΕΝΕΣΤΩΤΑ
- quaeso
ave (ή have) -
- -
avete (ή havete) quaesumus
- -
- -
ΠΡΟΣΤΑΚΤΙΚΗ ΜΕΛΛΟΝΤΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΕΝΕΣΤΩΤΑ
- quaesere
aveto (ή haveto)
-
-
-
-
ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΕΝΕΣΤΩΤΑ
avere (ή havere)
34.
ΡΗΜΑΤΑ, σελ. 32
ΙΔΙΟΜΟΡΦΟΣΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΡΗΜΑΤΙΚΩΝ ΤΥΠΩΝ
ΙΔΙΟΜΟΡΦΟΣ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΟΧΗΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑ
1. Τα παρακάτω ρήματα σχηματίζουν μετοχή μέλλοντα, αν και δεν έχουν σουπίνο :
insto, insiti, - , instare 1 (= πιέζω) : μτχ. μελ : instaturus
valeo, valui, - , valere 2 (= υγιαίνω) : μτχ. μελ : valiturus
disco, didici, - , discere 3 (= μαθαίνω κάτι) : μτχ. μελ. disciturus
2. Τα παρακάτω ρήματα σχηματίζουν ανώμαλα τη μετοχή μέλλοντα :
morior, mortuus sum, mortuum, mori (αποθ.) 3 (= πεθαίνω): μτχ. μελ : moriturus (αντί mortuurus)
nascor, natus sum, natum, nasci (αποθ.) 3 (= γεννιέμαι): μτχ. μελ : nasciturus (αντί naturus)
orior, ortus sum, ortum, oriri (αποθ.) 4 (=ανατέλλω): μτχ. μελ : oriturus (αντί orturus)
pario, peperi, partum, parere 3 (=γεννώ): μτχ. μελ : pariturus (αντί parturus)
reseco, resecui, resectum, resecare 1 (= κόβω): μτχ. μελ : resecaturus (αντί resecturus)
ruo, rui, rutum, ruere (= ορμώ): μτχ. μελ : ruiturus (αντί ruturus)
ΙΔΙΟΜΟΡΦΟΣ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΚΤΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΥ ΕΝΕΣΤΩΤΑ
1.Τα παρακάτω ρήματα σχηματίζουν το β΄ ενικό της προστακτικής του ενεργητικού ενεστώτα χωρίς την
κατάληξη –e.
dico, dixi, dictum, dicere 3 (= λέω) : dic (αντί dice)
duco, duxi, ductum, ducere 3 (= οδηγώ) : duc (αντί duce)
fero, tuli, latum, ferre (= φέρω) : fer (αντί fere)
facio, feci, factum, facere 3*15 (= κάνω) : fac (αντί face)
Το ίδιο και τα σύνθετα των τριών πρώτων :
edico, edixi, edictum, edicere 3 (= διατάζω) : edic (αντί edice)
deduco, deduxi, deductum, deducere 3 (= οδηγώ) : deduc (αντί deduce)
defero, detuli, delatum, deferre (= μεταφέρω) : defer (αντί defere)
Τα σύνθετα όμως του facio σχηματίζουν τον τύπο κανονικά :
interficio, interfeci, interfectum, interficere 3*15 (= σκοτώνω) : interfice
2. Η προστακτική ενεστώτα του ρ. scio 4 (=γνωρίζω) σχηματίζεται σύμφωνα με την προστακτική μέλλοντα :
-
scito (αντί sci)
-
-
scitote (αντί scite)
-
35.
ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ, σελ. 33
ΠΡΩΤΗΚΛΙΣΗ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ -a terr-a (γη)
ΓΕΝ -ae terr-ae
ΔΟΤ -ae terr-ae
ΑΙΤ -am terr-am
ΚΛΗΤ -a terr-a
ΑΦ -a terr-a
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ -ae terr-ae
ΓΕΝ -arum terr-arum
ΔΟΤ -is terr-is
ΑΙΤ -as terr-as
ΚΛΗΤ -ae terr-ae
ΑΦ -is terr-is
ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ de-a (θεά) fili-a (κόρη) famili-a (οικογένεια)
ΓΕΝ de-ae fili-ae famili-ae / famili-as
ΔΟΤ de-ae fili-ae famili-ae
ΑΙΤ de-am fili-am famili-am
ΚΛΗΤ de-a fili-a famili-a
ΑΦ de-a fili-a famili-a
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ de-ae fili-ae famili-ae
ΓΕΝ de-arum fili-arum famili-arum
ΔΟΤ de-is / de-abus fili-is / fili-abus famili-is
ΑΙΤ de-as fili-as famili-as
ΚΛΗΤ de-ae fili-ae famili-ae
ΑΦ de-is / de-abus fili-is / fili-abus famili-is
1. Η πρώτη κλίση περιλαμβάνει θηλυκά και λίγα αρσενικά (όσα δηλώνουν ονόματα ή επαγγέλματα ανδρικά
και τα ονόματα ποταμών : nauta, poeta, Trevia)
2. Τα dea (=θεά) και filia (=κόρη) σχηματίζουν στη δοτική και αφαιρετική πληθυντικού και τύπο σε -abus, για
να ξεχωρίζουν από τα αντίστοιχα αρσενικά (deus και filius).
3. Το familia (=οικογένεια) σχηματίζει γεν. ενικού και familias (αρχαιότερος τύπος)
4. Κατά την πρώτη κλίση και χωρίς καμία ιδιομορφία κλίνεται και το θηλυκό γένος των δευτεροκλίτων
επιθἐτων (στο θετικό και υπερθετικό βαθμό), της μετοχής μέλλοντα και της μετοχής παρακειμένου.
36.
ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ, σελ. 34
ΔΕΥΤΕΡΗΚΛΙΣΗ
ΑΡΣ -ΘΗΛ ΑΡΣ ΟΥΔ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ -us domin-us (κύριος) er- puer (παιδί) ager (αγρός) -um don-um (δώρο)
ΓΕΝ -i domin-i (e)r-i puer-i agr-i -i don-i
ΔΟΤ -o domin-o (e)r-o puer-o agr-o -o don-o
ΑΙΤ -um domin-um (e)r-um puer-um agr-um -um don-um
ΚΛΗΤ -e domin-e er- puer ager -um don-um
ΑΦ -o domin-o (e)r-o puer-o agr-o -o don-o
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ -i domin-i (e)r-i puer-i agr-i -a don-a
ΓΕΝ -orum domin-orum (e)r-orum puer-orum agr-orum -orum don-orum
ΔΟΤ -is domin-is (e)r-is puer-is agr-is -is don-is
ΑΙΤ -os domin-os (e)r-os puer-os agr-os -a don-a
ΚΛΗΤ -i domin-i (e)r-i puer-i agr-i -a don-a
ΑΦ -is domin-is (e)r-is puer-is agr-is -is don-is
ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ de-us (θεός) soci-us (σύντροφος) fili-us (γιός) Vergili-us offici-um (αξίωμα)
ΓΕΝ de-i soci-i / soc-i fili-i / fil-i Vergili-i / Vergili offici-i / offici
ΔΟΤ de-o soci-o fili-o Vergili-o offici-o
ΑΙΤ de-um soci-um fili-um Vergili-um offici-um
ΚΛΗΤ de-us / dive soci-e fili-e / fil-i Vergili offici-um
ΑΦ de-o soci-o fili-o Vergili-o offici-o
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ de-i / di-i / di soci-i fili-i offici-a
ΓΕΝ de-orum / de-um soci-orum fili-orum offici-orum
ΔΟΤ de-is / di-is / dis soci-is fili-is offici-is
ΑΙΤ de-os soci-os fili-os offici-a
ΚΛΗΤ de-i / di-i / di soci-i fili-i offici-a
ΑΦ de-is / di-is / dis soci-is fili-is offici-is
1. Η δεύτερη κλίση περιλαμβάνει αρσενικά και λίγα θηλυκά (π.χ. τα ονόματα δέντρων, όπως ficus=συκιά)
2. Το deus έχει κλητική όμοια με την ονομαστική (deus) και από το επίθετο divus (dive). Στον πληθυντικό οι
τύποι σε -ei συναιρούνται σε -ii και -i. Στη γενική υπάρχει και συγκεκομμένος τύπος deum.
3. Τα υπερδισύλλαβα σε -ius και -ium (ουδέτερα) σχηματίζουν τη γενική και συνηρημένη : socius : socii και
soci, officium : officii και offici
4. Τα κύρια λατινικά ονόματα σε -ius (Vergilius, Antonius, Caius, Manlius κλπ) και το filius σχηματίζουν την
κλητική ενικού σε –i : Verrgili, Antoni, fili
5. Τα αρσενικά σε -er έχουν τις ίδιες καταλήξεις με τα σε -us, εκτός από την ονομαστική και κλητική ενικού (-er).
Τα περισσότερα διατηρούν το -e- του θέματος (puer, pueri) και άλλα το συγκόπτουν (ager, agri), όπως τα
συγκοπτόμενα της αρχαίας ελληνικής(πατήρ, πατρός)
6. Ορισμένα δευτερόκλιτα σχηματίζουν γενική πληθυντικού και σε –um, π.χ. sestertius (=σηστέρτιος) :
sesteriorum και sestertium
7. Κατά τη δεύτερη κλιση χωρίς καμιά ιδιομορφία κλίνονται και το αρσενικό και ουδέτερο γένος των
δευτεροκλίτων επιθέτων (στο θετικό και υπερθετικό βαθμό), της μετοχής μέλλοντα και της μετοχής
παρακειμένου.
37.
ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ, σελ. 35
ΤΡΙΤΗΚΛΙΣΗ
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 1 : Συμφωνόληκτα (ανισοσύλλαβα) και των τριών γενών που το θέμα τους λήγει σε ένα σύμφωνο
ΑΡΣ+ΘΗΛ ΟΥΔ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ -s ή - rex (<reg-s) (βασιλιάς) - nomen (όνομα)
ΓΕΝ -is reg-is -is nomin-is
ΔΟΤ -i reg-i -i nomin-i
ΑΙΤ -em reg-em - nomen
ΚΛΗΤ -s ή - rex - nomen
ΑΦ -e reg-e -e nomin-e
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ -es reg-es -a nomin-a
ΓΕΝ -um reg-um -um nomin-um
ΔΟΤ -ibus reg-ibus -ibus nomin-ibus
ΑΙΤ -es reg-es -a nomin-a
ΚΛΗΤ -es reg-es -a nomin-a
ΑΦ -ibus reg-ibus -ibus nomin-ibus
1. Τα τριτόκλιτα ουσιαστικά είναι και των τριών γενών και διακρίνονται σε συμφωνόληκτα (που είναι όλα
ανισοσύλλαβα, δηλ. η γενική ενικού έχει μια συλλαβή περισσότερη από την ονομαστική π.χ. mons, montis) και
φωνηεντόληκτα (που είναι όλα ισοσύλλαβα, δηλ. η γενική ενικού έχει τον ίδιο αριθμό συλλαβών με την
ονομαστική π.χ. finis, finis).
2. Το θέμα των τριτοκλίτων το βρίσκουμε αφαιρώντας από τη γενική ενικού την κατάληξη -is : reg-is, mont-is.
Είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε όχι μόνο την ονομαστική αλλά και τη γενική ενικού, προκειμένου να ξέρουμε
το θέμα και να μπορούμε να το κατατάξουμε σε μια από τις τρεις κλιτικές κατηγορίες.
3. Τα αρσενικά και τα θηλυκά έχουν τις ίδιες καταλήξεις. Τα ουδέτερα διαφέρουν στην ονομαστική, αιτιατική και
κλητική ενικού (ακατάληκτα) και ονομαστική, αιτιατική και κλητική πληθυντικού (κατάληξη -a ή -ia).
4. Τα αρσενικά και θηλυκά της κατηγορίας 2 έχουν διαφέρουν από τα αρσενικά και θηλυκά της κατηγορίας 1
στη γενική πληθυντικού (-ium αντί -um) και στην αιτιατική πληθυντικού (και δεύτερος τύπος σε -is, γιατί όσα
έχουν γενική πληθυντικού σε -ium έχουν και αιτιατική πληθυντικού σε -is)
5. Τα ουδέτερα της κατηγορίας 3 διαφέρουν από τα ουδέτερα της κατηγορίας 1 στην αφαιρετική ενικού (-i αντί
-e), στη γενική πληθυντικού (-ium αντί -um) και στην ονομαστική, αιτιατική και κλητική πληθυντικού (-ia αντί -
a). Ουδέτερα της κατηγορίας 2 δεν απαντώνται στα κείμενα.
6. Για το γένος των τριτοκλίτων ισχύει ο μνημονικός κανόνας :
Aρσενικά όσα λήγουν σε -o, -or, -os, -er, -es, -is (περιττοσύλλαβα). [ο όρος έρεσις] Εξαιρούνται τα θηλυκά
caro, carnis (κρέας), uxor, uxoris (η σύζυγος)
Θηλυκά όσα λήγουν σε -io, -do, -go, -as, -es, -us (γεν.-utis ή -udis), -is (ισοσύλλαβα), -s (μονοσύλλαβα
προηγουμένου συμφώνου),-x. Εξαιρούνται τα αρσενικά : elephas, -ntis (ελέφαντας), collis, collis (λόφος),
Tiberis, -is (Τίβερης), hostis, -is (εχθρός), familiaris, -is (οικείος), mons, montis (βουνό), fons, fontis (πηγή) ,
dux, ducis (αρχηγός), rex,regis (βασιλιάς), grex, gregis (κοπάδι), iudex, iudicis (δικαστής)
Ουδέτερα είναι όσα λήγουν σε -c, -l, -n, -a, -t, -e, -ar, -ur, -us.[κλ(ί)νατε αρούρους]. Εξαιρείται το αρσενικό
consul, consulis (ύπατος)
38.
ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ, σελ. 36
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ2 : α) Φωνηεντόληκτα (ισοσύλλαβα) αρσενικά και θηλυκά
β) Συμφωνόληκτα (ανισοσύλλαβα) και των τριών γενών που το θέμα τους λήγει σε δύο ή
περισσότερα σύμφωνα
ΑΡΣ+ΘΗΛ ΟΥΔ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ -s ή - mon-s (<mont-s) (βουνό) fini-s (τέλος) -
ΓΕΝ -is mont-is fin-is -is
ΔΟΤ -i mont-i fin-i -i
ΑΙΤ -em mont-em fin-em -
ΚΛΗΤ -s ή - mon-s fin-is -
ΑΦ -e mont-e fin-e -e
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ -es mont-es fin-es -a
ΓΕΝ -ium mont-ium fin-ium -ium
ΔΟΤ -ibus mont-ibus fin-ibus -ibus
ΑΙΤ -es και -is mont-es και -montis fin-es και fin-is -a
ΚΛΗΤ -es mont-es fin-es -a
ΑΦ -ibus mont-ibus fin-ibus -ibus
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 3 : ουδέτερα που λήγουν σε -al (-alis), -ar (-aris), -e (-is)
ΟΥΔ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ - animal (ζώο)
ΓΕΝ -is animal-is
ΔΟΤ -i animal-i
ΑΙΤ - animal
ΚΛΗΤ - animal
ΑΦ -i animal-i
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ -ia animal-ia
ΓΕΝ -ium animal-ium
ΔΟΤ -ibus animal-ibus
ΑΙΤ -ia animal-ia
ΚΛΗΤ -ia animal-ia
ΑΦ -ibus animal-ibus
39.
ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ, σελ. 37
ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣΤΡΙΤΗΣ ΚΛΙΣΗΣ
α) Γενική
πληθυντικού
-um (αντί -ium)
1 pater, patris (ΑΡΣ)= πατέρας patrum
2 mater, matris (ΘΗΛ)= μητέρα matrum
3 frater, fratris (ΑΡΣ)= αδελφός fratrum
4 canis, canis = σκύλος canum
5 iuvenis,iuvenis (ΑΡΣ) =νέος iuvenum
6 suboles, subolis (ΑΡΣ)= απόγονοι subolum
7 senex, senis (ΑΡΣ)= γέροντας senum
8 sedes, sedis (ΘΗΛ)= κάθισμα sedum (ενίοτε sedium)
β) Γενική
πληθυντικού
-ium (αντί -um)
1 dos, dotis (ΘΗΛ) =προίκα dotium
2 Samnis, Samnitis (ΑΡΣ)= Σαμνίτης Samnitium
3 penates (ΑΡΣ)= πατρογονικοί θεοί penatium
γ) Γενική
πληθυντικού
-ium και -um
1 laus, laudis (ΘΗΛ)= έπαινος laud(i)um
2 virtus, virtutis (ΘΗΛ)= αρετή virtut(i)um
3 mensis, mensis (ΑΡΣ)= μήνας mens(i)um
4 caedes, caedis (ΘΗΛ)= σφαγή caed(i)um
5 clades, cladis (ΘΗΛ)= καταστροφή clad(i)um
6 aetas, aetatis (ΘΗΛ)= ηλικία aetat(i)um
7 aequitas, aequitatis (ΘΗΛ)= ισότητα aequitat(i)um
8 civitas, civitatis (ΘΗΛ)= πολιτεία civitat(i)um
9 dignitas, dignitatis (ΘΗΛ)= κύρος dignitat(i)um
10
11
honestas, honestatis (ΘΗΛ)=τιμή
frugalitas, frugalitatis (ΘΗΛ) =ολιγάρκεια
honestat(i)um
frugalitat(i)um
12 vetustas, vetustatis (ΘΗΛ)=αρχαιότητα vetustat(i)um
13 utilitas, utilitatis (ΘΗΛ)= χρησιμότητα utilitat(i)um
14 locuples, locupletis (ΑΡΣ)= πλούσιος locuplet(i)um
15 adulescens, adulescentis (ΑΡΣ)= νεαρός adulescent(i)um
16 ius, iuris (ΟΥΔ)= το δίκαιο iur(i)um
δ) Αιτιατική ενικού
-im (αντί -em) και
αφαιρετική ενικού -
i (αντί -e)
1 turris, turris (ΘΗΛ)= πύργος turrim, turri
2 Tiberis, Tiberis (ΑΡΣ)= Τίβερης Tiberim, Tiberi
3 Neapolis, Neapolis (ΘΗΛ)= Νεάπολη Neapolim, Neapoli
4 vis (ΘΗΛ)= η δύναμη vim, vi
δ) Αφαιρετική
ενικού
-i και -e
1 rete, retis (ΟΥΔ)= δίχτυ rete και reti
2 civis, civis (ΑΡΣ)= πολίτης cive και civi
3 navis, navis (ΘΗΛ)= πλοίο nave και navi
4 avis, avis (ΘΗΛ)= πουλί ave και avi
5 unguis, unguis (ΑΡΣ)= νύχι ungue και ungui
6 locuples, locupletis (ΑΡΣ)= πλούσιος locuplete και locupleti
12 adulescens, adulescentis (ΑΡΣ)= νεαρός adulescente και -i
ΑΝΩΜΑΛΑ Γ΄ΚΛΙΣΗΣ
bos (αρσ. ή θηλ., το βόδι) caro (θηλ, το κρέας) senex (αρς, γέροντας) vis (θηλ, δύναμη)
ΟΝ bos caro senex vis
ΓΕΝ bov-is carn-is sen-is -
ΔΟΤ bov-i carn-i sen-i -
ΑΙΤ bov-em carn-em sen-em vim
ΚΛΗΤ bos caro senex -
ΑΦ bov-e carn-e sen-e vi
ΟΝ bov-es carn-es sen-es vires
ΓΕΝ bov-um και boum carn-ium sen-um virium
ΔΟΤ bobus και bubus carn-ibus sen-ibus viribus
ΑΙΤ bov-es carn-es και carnis sen-es vires και viris
ΚΛΗΤ bov-es carn-es sen-es vires
ΑΦ bobus και bubus carn-ibus sen-ibus viribus
40.
ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ, σελ. 38
ΤΕΤΑΡΤΗΚΛΙΣΗ
ΑΡΣ+ΘΗΛ ΟΥΔ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ -us exercit-us (στρατός) -u corn-u (κέρας) dom-us (οίκος)
ΓΕΝ -us exercit-us -us corn-us dom-us / domi
ΔΟΤ -ui exercit-ui -u corn-u dom-ui
ΑΙΤ -um exercit-um -u corn-u dom-um
ΚΛΗΤ -us exercit-us -u corn-u dom-us
ΑΦ -u exercit-u -u corn-u dom-o
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ -us exercit-us -ua corn-ua dom-us
ΓΕΝ -uum exercit-uum -uum corn-uum dom-uum / domorum
ΔΟΤ -ibus exercit-ibus -ibus corn-ibus dom-ibus
ΑΙΤ -us exercit-us -ua corn-ua dom-os
ΚΛΗΤ -us exercit-us -ua corn-ua dom-us
ΑΦ -ibus exercit-ibus -ibus corn-ibus dom-ibus
ΠΕΜΠΤΗ ΚΛΙΣΗ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ -es di-es (ημέρα) faci-es (πρόσωπο) fid-es (πίστη) sp-es (ελπίδα)
ΓΕΝ -ei di-ei faci-ei fid-ei sp-ei
ΔΟΤ -ei di-ei faci-ei fid-ei sp-ei
ΑΙΤ -em di-em faci-em fid-em sp-em
ΚΛΗΤ -es di-es faci-es fid-es sp-es
ΑΦ -e di-e faci-e fid-e sp-e
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ -es di-es faci-es _ sp-es / speres
ΓΕΝ -erum di-erum _ _ _
ΔΟΤ -ebus di-ebus _ _ _
ΑΙΤ -es di-es faci-es _ sp-es / speres
ΚΛΗΤ -es di-es faci-es _ sp-es / speres
ΑΦ -ebus di-ebus _ _ _
1) Η τέταρτη κλίση περιλαμβάνει αρσενικά και λίγα θηλυκά (το domus είναι το μοναδικό θηλυκό που
συναντάμε στα κείμενα) και ουδέτερα (κανένα δεν απαντάμε στα κείμενα)
2) Το domus έχει κάποιους τύπους από την β΄κλίση : γενική και αφαιρετική ενικού, γενική και αιτιατική
πληθυντικού
3) Όσα λήγουν σε -us έχουν πολλές φορές δοτική ενικού και σε -u (όπως τα ουδέτερα).
4) ΠΡΟΣΟΧΗ: δεν πρέπει να συγχέουμε τα ουσιαστικά τέταρτης κλίσης σε -us με τα ουσιαστικά β΄κλίσης
σε -us.
1) Η πέμπτη κλίση περιλαμβάνει θηλυκά. Μοναδικό αρσενικό είναι το dies.
2) Μόνο τα dies(μέρα) και res(πράγμα) έχουν πλήρη κλίση. Τα acies(παράταξη), facies(πρόσωπο),
species(όψη), spes(ελπίδα) και effigies(εικόνα) έχουν πλήρη ενικό και στον πληθυντικό μόνο
ονομαστική, αιτιατική και κλητική (τις πτώσεις που λήγουν σε -es). Τα υπόλοιπα δεν έχουν
πληθυντικό.
3) Το spes στον πληθυντικό έχει διπλούς τύπους : spes και speres.
ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ, σελ. 40
ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑΜΕ ΙΔΙΟΜΟΡΦΙΕΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Ελληνικά ονόματα, όπως Aeneas, Cassiope, Plato κλπ σχηματίζουν κάποιες πτώσεις
κατά την ελληνική τους κλίση (βλέπε σχετικό πίνακα)
ΕΤΕΡΟΓΕΝΗ
(δύο γένη)
caelum, -i (ΟΥΔ, β΄, ουρανός), πληθ. : caeli, -orum (ΑΡΣ, β΄)
locus, -i (AΡΣ, β΄, τόπος), πληθ. loca, -orum (ΟΥΔ, τόποι) και loci, orum (AΡΣ, χωρία
βιβλίου)
ΕΤΕΡΟΚΛΙΤΑ
(δύο ή και τρεις
κλίσεις)
ficus, -i (ΘΗΛ, β΄, συκιά, από τη δ΄κλ.όσες πτώσεις λήγουν σε -us και -u )
elephas, antis (ΑΡΣ, γ΄, ελέφαντας) και elephantus, -i (β΄)
plebs, -bis (ΘΗΛ, γ΄, λαός, πληβείοι) και plebes, -ei (ε΄)
luxuria, -ae (ΘΗΛ, α΄, τρυφή) και luxuries, -ei (ε΄)
materia, -ae (ΘΗΛ, α΄, ύλη) και materies, -ei (ε΄)
domus, -us (ΑΡΣ, δ΄, οίκος, αλλά και πτώσεις από τη β΄κλ, βλ.πίνακα β΄ κλίσης)
vesper, -i (ΑΡΣ, β΄, εσπέρα και από γ΄κλ.γεν.και αφ.εν.) και vespera, -ae (ΘΗΛ, α΄)
ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟ
ΑΡΙΘΜΟ
Τα κύρια ονόματα, όπως : Cicero, Catilina, Antonius
Τα ονόματα αφηρημένων εννοιών, όπως : iustitia (δικαιοσύνη), senecta (γηρατειά)
(Έχουν για έμφαση ή για να δηλώσουμε είδη της έννοιας-στην κλίση βάζουμε και
πληθυντικό)
Τα περιληπτικά ονόματα, όπως : plebs (λαός, πληβείοι)
Τα ονόματα ύλης, όπως : aurum (χρυσός), lac (γάλα).( Έχουν όταν δηλώνουν σύνολο
πραγμάτων από την ύλη αυτή -όταν τα κλίνουμε βάζουμε και πληθυντικό)
Τα ονόματα φυσικών σωμάτων ή φαινομένων, όπως : luna (σελήνη), vesper (εσπέρα)
ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ
ΕΝΙΚΟ
ΑΡΙΘΜΌ
Τα ονόματα λαών (έχουν ενικό σαν επίθετα), όπως : Galli, Romani, Lemovices.
Τα ονόματα κάποιων πόλεων, όπως : Athenae.
Τα ονόματα οροσειρών, όπως : Alpes
arma, -orum (ΟΥΔ, β΄, όπλα)
divitiae, -arum (ΘΗΛ, α΄, πλούτος)
moenia, -ium (ΟΥΔ, γ΄, τείχη)
tenebrae, -arum (ΘΗΛ, α΄, σκοτάδι)
insidiae, -arum (ΘΗΛ, α΄, ενέδρα)
liberi, -orum (ΑΡΣ, β΄, τέκνα)
fores, -ium (ΘΗΛ, γ΄, πόρτα δίφυλλη) (σπάνιος ο ενικός foris, -is)
hiberna, -orum (ΟΥΔ, β΄, χειμερινό στρατόπεδο)
penates, -ium (ΑΡΣ, γ΄, πατρογονικοί θεοί)
ΕΧΟΥΝ
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟ
ΑΛΛΑ ΜΕ
ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ
ΣΗΜΑΣΙΑ
(όταν τα
κλίνουμε
βάζουμε και
πληθυντικό,
αλλά
σημειώνουμε
την άλλη
σημασία)
auxilium, -ii/ -i (ΟΥΔ, β΄, βοήθεια) auxilia, -orum (επικουρικό στράτευμα)
castrum, -i (ΟΥΔ, β΄,φρούριο) castra, -orum (στρατόπεδο)
copia, -ae (ΘΗΛ, α΄, αφθονία) copiae, -arum (στρατεύματα)
littera, -ae (ΘΗΛ, α΄, γράμμα του αλφαβήτου) litterae, -arum (επιστολή, λογοτεχνία)
opera, -ae (ΘΗΛ, α΄, κόπος) operae, -arum (εργάτες)
(ops), opis (ΘΗΛ, γ΄, βοήθεια) opes, opium (δυνάμεις)
finis, -is (ΘΗΛ, γ΄, όριο, τέλος) fines, ium (σύνορα)
pars, -rtis (ΘΗΛ, γ΄, μέρος) partes, -ium (πολιτικό κόμμα)
supplicium, -ii / -i (ΟΥΔ, β΄,τιμωρία) supplicia, -orum (λατρεία)
pugillaris, -is (ΘΗΛ, γ΄, πλίθρα) pugillares, -ium (πλάκες αλειμμένες με κερί)
cera, -ae (ΘΗΛ, α΄, κερί) cerae, -arum (πλάκες αλειμμένες με κερί)
stipendium, -ii / -i (ΟΥΔ, β΄,μισθός) stipendia, -orum (στρατιωτική θητεία)
exilium, -ii / -i (ΟΥΔ, β΄,εξορία) exilia, -orum (εξόριστοι)
mos, moris (ΑΡΣ, γ΄, συνήθεια, έθιμο) mores, -um (ήθη, θεσμοί)
carcer, -eris (ΑΡΣ, γ΄, φυλακή) carceres, -um (βαλβίδα)
frumentum, -i (ΟΥΔ, β΄,δημητριακά) frumenta, -orum (γεννήματα)
murus, -i (ΑΡΣ΄,β΄, ο τοίχος) mura, -orum (τα τείχη)
ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ
ΚΑΠΟΙΕΣ
ΠΤΩΣΕΙΣ
Οι αφαιρετικές iussu (κατά διαταγή), iniussu (παρά τη διαταγή), natu (κατά την ηλικία)
ανήκουν σε ουσιαστικά δ΄κλίσης χωρίς άλλες πτώσεις
Το όνομα (ops), opis (ΘΗΛ, γ΄, βοήθεια) δεν έχει ονομαστική και κλητική ενικού.
Το όνομα vis (ΘΗΛ, δύναμη) βλ.πίνακα ανωμάλων γ΄κλ.
Τα ονόματα της ε΄κλίσης εκτός των dies (ΑΡΣ, ημέρα) και res (ΘΗΛ, πράγμα)
43.
ΕΠΙΘΕΤΑ, σελ. 41
ΕΠΙΘΕΤΑΔΕΥΤΕΡΗΣ ΚΛΙΣΗΣ
τρικατάληκτα σε –us, -a, -um
ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ nov-us (νέος) nov-a nov-um
ΓΕΝ nov-i nov-ae nov-i
ΔΟΤ nov-o nov-ae nov-o
ΑΙΤ nov-um nov-am nov-um
ΚΛΗΤ nov-e nov-a nov-um
ΑΦ nov-o nov-a nov-o
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ nov-i nov-ae nov-a
ΓΕΝ nov-orum nov-arum nov-orum
ΔΟΤ nov-is nov-is nov-is
ΑΙΤ nov-os nov-as nov-a
ΚΛΗΤ nov-i nov-ae nov-a
ΑΦ nov-is nov-is nov-is
τρικατάληκτα σε –er, -era, -erum συγκοπτόμενα τρικατάληκτα σε -er, -ra, -rum
ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ liber (ελεύθερος) liber-a liber-um pulcher (όμορφος) pulchr-a pulchr-um
ΓΕΝ liber-i liber-ae liber-i pulchr-i pulchr-ae pulchr-i
ΔΟΤ liber-o liber-ae liber-o pulchr-o pulchr-ae pulchr-o
ΑΙΤ liber-um liber-am liber-um pulchr-um pulchr-am pulchr-um
ΚΛΗΤ liber liber-a liber-um pulcher pulchr-a pulchr-um
ΑΦ liber-o liber-a liber-o pulchr-o pulchr-a pulchr-o
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ liber-i liber-ae liber-a pulchr-i pulchr-ae pulchr-a
ΓΕΝ liber-orum liber-arum liber-orum pulchr-orum pulchr-arum pulchr-orum
ΔΟΤ liber-is liber-is liber-is pulchr-is pulchr-is pulchr-is
ΑΙΤ liber-os liber-as liber-a pulchr-os pulchr-as pulchr-a
ΚΛΗΤ liber-i liber-ae liber-a pulchr-i pulchr-ae pulchr-a
ΑΦ liber-is liber-is liber-is pulchr-is pulchr-is pulchr-is
1. Τα επίθετα της β΄κλίσης είναι όλα τρικατάληκτα (κάθε γένος δικές του καταλήξεις). Το αρσενικό και το
ουδέτερο κλίνονται κατά τη β΄κλίση, ενώ το θηλυκό κατά την α΄κλίση.
2. Παρόμοια κλίνονται και οι μετοχές μέλλοντα και παρακειμένου, καθώς και ο υπερθετικός βαθμός όλων
των επιθέτων.
3. Τα δευτερόκλιτα επίθετα σε -er, (-e)ra, (-e)rum διακρίνονται σε δυο κατηγορίες, όπως και τα αντίστοιχα
ουσιαστικά : αυτά που διατηρούν το –e- (liber, libera, liberum) και αυτά που δεν το διατηρούν
(συγκοπτόμενα : pulcher, pulchra, pulchrum). Διατηρούν το e τα : tener, tenera,
tenerum(=τρυφερός), miser, misera, miserum(άθλιος), liber, libera, liberum (ελεύθερος). Όλα τα
υπόλοιπα είναι συγκοπτόμενα.
44.
ΕΠΙΘΕΤΑ, σελ. 42
ΕΠΙΘΕΤΑΤΡΙΤΗΣ ΚΛΙΣΗΣ
τρικατάληκτα –er, -eris, -ere τρικατάληκτα –er, -ris, -re
ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ celer (ταχύς) celer-is celer-e alacer (εύθυμος) alacr-is alacr-e
ΓΕΝ celer-is celer-is celer-is alacr-is alacr-is alacr-is
ΔΟΤ celer-i celer-i celer-i alacr-i alacr-i alacr-i
ΑΙΤ celer-em celer-em celer-e alacr-em alacr-em alacr-e
ΚΛΗΤ celer celer-is celer-e alacer alacr-is alacr-e
ΑΦ celer-i celer-i celer-i alacr-i alacr-i alacr-i
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ celer-es celer-es celer-ia alacr-es alacr-es alacr-ia
ΓΕΝ celer-ium, -um* celer-ium, -um * celer-ium, -um * alacr-ium alacr-ium alacr-ium
ΔΟΤ celer-ibus celer-ibus celer-ibus alacr-ibus alacr-ibus alacr-ibus
ΑΙΤ celer-es celer-es celer-ia alacr-es alacr-es alacr-ia
ΚΛΗΤ celer-es celer-es celer-ia alacr-es alacr-es alacr-ia
ΑΦ celer-ibus celer-ibus celer-ibus alacr-ibus alacr-ibus alacr-ibus
δικατάληκτα σε
-is, -is, -e
μονοκατάληκτα σε
-x, -e, -r, -us, -es, -ns, -l, -ps, -rs
συγκριτικός σε
-ior, -ior, -ius
ΑΡΣ – ΘΗΛ ΟΥΔ ΑΡΣ – ΘΗΛ ΟΥΔ ΑΡΣ - ΘΗΛ ΟΥΔ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ omn-is (πας) omn-e ingens (πελώριος) ingens altior (ψηλότερος) alt-ius
ΓΕΝ omn-is omn-is ingent-is ingent-is altior-is altior-is
ΔΟΤ omn-i omn-i ingent-i ingent-i altior-i altior-i
ΑΙΤ omn-em omn-e ingent-em ingens altior-em alt-ius
ΚΛΗΤ omn-is omn-e ingens ingens altior alt-ius
ΑΦ omn-i omn-i ingent-i ingent-i altior-e altior-e
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ omn-es omn-ia ingent-es ingent-ia altior-es altior-a
ΓΕΝ omn-ium omn-ium ingent-ium ingent-ium altior-um altior-um
ΔΟΤ omn-ibus omn-ibus ingent-ibus ingent-ibus altior-ibus altior-ibus
ΑΙΤ omn-es omn-ia ingent-es ingent-ia altior-es altior-a
ΚΛΗΤ omn-es omn-ia ingent-es ingent-ia altior-es altior-a
ΑΦ omn-ibus omn-ibus ingent-ibus ingent-ibus altior-ibus altior-ibus
1. Τα τριτόκλιτα επίθετα θετικού βαθμού έχουν : αφαιρετική ενικού σε -i , γενική πληθυντικού σε -ium και
ονομαστική, αιτιατική και κλητική πληθυντικού του ουδετέρου σε -ia.
2.Τα επίθετα συγκριτικού βαθμού σε -ior, -ior, -ius έχουν αντίθετα : αφαιρετική ενικού σε -e , γενική
πληθυντικού σε -um και ονομαστική, αιτιατική και κλητική πληθυντικού του ουδετέρου σε -a. Εξαίρεση :
η γενική πληθυντικού των ανώμαλων συγκριτικών plures-plurium και complures-complurium
3. Από τα τρικατάληκτα σε -er, (-e)ris, (-e)re, μόνο το celer, celeris, celere (ταχύς) δεν συγκόπτει το e.Μάλιστα
έχει γενική πληθυντικού και σε –um : celerium και celerum. Όλα τα υπόλοιπα το συγκόπτουν : acer, acris,
acre (οξύς), equester, equestris, equestre (ιππικός)
4. Ως μονοκατάληκτο επίθετο σε –ns, γεν. –ntis κλίνεται και η μετοχή ενεστώτα. Η αφαιρετική του ενικού όμως
σχηματίζεται με κατάληξη –i μόνο όταν η μετοχή είναι επιθετική – αναφορική και –e όταν η μετοχή είναι
κατηγορηματική ή επιρρηματική.
5. Το μονοκατάληκτο επίθετο inops, inopis (ενδεής, στερημένος) σχηματίζει γενική πληθυντικού σε –um :
inopum
45.
ΠΑΡΑΘΕΤΙΚΑ ΕΠΙΘΕΤΩΝ, σελ.43
ΠΑΡΑΘΕΤΙΚΑ ΕΠΙΘΕΤΩΝ
ΟΜΑΛΑ ΠΑΡΑΘΕΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΟΣ ΣΥΓΚΡ. : θέμα + -ior, -ior, - ius ΥΠΕΡΘ. : θέμα+-issimus, a, um
clarus, -a, -um (καθαρός) clar-ior, -ior, -ius clarissimus, -a, -um
amabilis, -is, -e (αγαπητός) amabil-ior, -ior, -ius amabilissimus, -a, -um
felix (ευτυχής) felic-ior, -ior, -ius felicissimus, -a, -um
impudens (αναιδής) impudent-ior, -ior, -ius impudentissimus, -a, -um
Σχηματίζουν τον ΥΠΕΡΘΕΤΙΚΟ σε –rrimus όλα τα επίθετα που λήγουν σε–er και το maturus
pulcher, -ra, -rum (ωραίοςς) pulchrior, -ior, -ius pulcherrimus, -a, -um
miser, -era, -erum (άθλιος) miserior, -ior, -ius miserrimus, -a, -um
celer, celer-is, celer-e (γρήγορος) celerior, -ior, -ius celerrimus, -a, -um
acer, acris, acre (οξύς) acrior, -ior, -ius acerrimus, -a, -um
maturus, -a, -um (ώριμος) maturior, -ior, -ius maturissimus και maturrimus,-a,-um
Σχηματίζουν τον ΥΠΕΡΘΕΤΙΚΟ σε –llimus 6 επίθετα σε –lis
(facilis, difficilis, humilis, gracilis, similis, dissimilis)
facilis, -is, -e (εύκολος) facilior, -ior, -ius facillimus, -a, -um
similis, -is, -e (όμοιος) similior, -ior, -ius simillimus, -a, -um
Σχηματίζουν τον ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟ σε –entior και τον ΥΠΕΡΘΕΤΙΚΟ σε –entissimus
τα επίθετα που λήγουν σε -dicus,-volus,-ficus και το νalidus
magnificus, -a, -um (μεγαλοπρεπής) magnificentior, -ior, -ius magnificentissimus, -a, -um
validus, -a, -um (ισχυρός) validior και valentior, -ior, -ius validissimus και valentissimus,-a,-um
Σχηματίζουν ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ ΠΑΡΑΘΕΤΙΚΑ
όσα επίθετα έχουν χαρακτήρα φωνήεν εκτός από όσα λήγουν σε –quus
ΣΥΓΚΡ. : magis + θετικός ΥΠΕΡΘ. : maxime + θετικός
vacuus, -a, -um (κενός) magis vacuus maxime vacuus, -a, -um
antiquus, -a, -um (παλαιός) antiquior, -ior, -ius antiquissimus, -a, -um
ΑΝΩΜΑΛΑ ΠΑΡΑΘΕΤΙΚΑ (παραθετικά από άλλα θέματα)
bonus, -a, -um (καλός) melior, -ior, -ius optimus, -a, -um
magnus, -a, -um (μεγάλος) maior, -ior, -ius maximus, -a, -um
parvus, -a, -um (μικρός) minor, -ior, -ius minimus, -a, -um
multus, -a, -um (πολύς, ενικός) -, -, plus (μόνο στο ουδέτερο) plurimus, -a, -um
multi,-ae,-a (πολλοί, πληθυντικός) plures, -es, -a plurimi,-ae,-a
ΔΕΝ ΣΧΗΜΑΤΙΖΟΥΝ ΘΕΤΙΚΟ, γιατί προέρχονται από επιρρήματα
(intra) (εντός) interior, -ior, -ius intimus, -a, -um
(prae) (προ, εμπρός) prior, -ior, -ius primus, -a, -um
(prope) (κοντά) propior, -ior, -ius proximus, -a, -um
(ultra) (πέρα) ulterior, -ior, -ius ultimus, -a, -um
ΔΕΝ ΣΧΗΜΑΤΙΖΟΥΝ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟ και τον αναπληρώνουν από άλλα επίθετα
novus, -a, -um (νέος) recentior, -ior,-ius (< recens, πρόσφατος) novissimus, -a, -um
sacer, sacra, sacrum (ιερός) sanctior, -ior, -ius (< sanctus) sacerrimus, -a, -um
ΔΕΝ ΣΧΗΜΑΤΙΖΟΥΝ ΥΠΕΡΘΕΤΙΚΟ
alacer, alacris, alacre (εύθυμος) alacrior, -ior, -ius -
iuvenis (νέος) iunior -
ingens (πελώριος) ingentior, -ior, -ius -
senex (γέρων) senior -
adulescens (νεαρός) adulescentior -
debilis, -is, -e debilior, -ior, -ius -
memorabilis, -is, -e (αξιομνημόνευτος) memorabilior, -ior, -ius -
ΣΧΗΜΑΤΙΖΟΥΝ ΔΙΠΛΟ ΥΠΕΡΘΕΤIΚΟ
exterus, -a, -um (ο έξω) exterior, -ior, -ius extremus και extimus, -a, -um
superus , -a, -um (ο κάτω) superior, -ior, -ius supremus και summus, -a, -um
posterus , -a, -um (ο ύστερος) posterior, -ior, -ius postremus και postumus, -a, -um
46.
ΠΑΡΑΘΕΤΙΚΑ ΕΠΙΘΕΤΩΝ, σελ.44
ΚΛΙΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟΥ ΒΑΘΜΟΥ ΤΩΝ ΕΠΙΘΕΤΩΝ
συγκριτικός σε –ior, -ior, -ius plures και plus
ΑΡΣ - ΘΗΛ ΑΡΣ - ΘΗΛ ΑΡΣ - ΘΗΛ ΟΥΔ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ altior (ψηλότερος) alt-ius - plus (περισσότερο)
ΓΕΝ altior-is altior-is - plur-is
ΔΟΤ altior-i altior-i - plur-i
ΑΙΤ altior-em alt-ius - plus
ΚΛΗΤ altior alt-ius - plus
ΑΦ altior-e altior-e - plur-e
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ altior-es altior-a plur-es (περισσότεροι, ες) plur-a
ΓΕΝ altior-um altior-um plur-ium plur-ium
ΔΟΤ altior-ibus altior-ibus plur-ibus plur-ibus
ΑΙΤ altior-es altior-a plur-es plur-a
ΚΛΗΤ altior-es altior-a plur-es plur-a
ΑΦ altior-ibus altior-ibus plur-ibus plur-ibus
1.Για το σχηματισμό των παραθετικών απαραίτητη είναι η γνώση του θέματος του επιθέτου, το οποίο
βρίσκουμε από τη γενική ενικού αφαιρωντας την κατάληξη. π.χ. felix, felic-is ΘΕΜΑ = felic-
2.Δεν σχηματίζουν παραθετικά όσα επίθετα δηλώνουν :
ύλη (aureus : χρυσός),
τόπο (marinus : θαλάσσιος) ή χρόνο (nocturnus : νυχτερινός),
μέτρο (triennis : τρίχρονος),
συγγένεια (paternus : πατρικός) ή καταγωγή (romanus : ρωμαϊκός),
μια έννοια απόλυτη (mortalis :θνητός) ή έχουν άρνηση (immortalis : αθάνατος)
3. Ο συγκριτικός βαθμός του επιθέτου multus σχηματίζει ενικό αριθμό μόνο στο ουδέτερο γένος : plus. Ο
πληθυντικός σχηματίζεται και στα τρία γένη : plures, plures, plura. Τον υπερθετικό όμως σχηματίζει πλήρη
και στα τρία γένη : plurimus, -a, -um
4.Ο συγκριτικός βαθμός των επιθέτων κλίνεται κατά την γ΄κλίση. Διαφέρουν από των επιθέτων θετικού
βαθμού οι εξής καταλήξεις :
αφαιρετική ενικού : -e (αντί-i)
γενική πληθυντικού : -um (αντί -ium)
ονομαστική, αιτιατική και κλητική του ουδετέρου : -a (αντί -ia)
Όμως, η γεν.πληθυντικού των plures, -es, -a (πολλοί) και complures, -es, -a (πάρα πολλοί, πάμπολλοι) είναι
plurium και complurium.
5. Ο υπερθετικός βαθμός κλίνεται κανονικά όπως τα δευτερόκλιτα επίθετα.
47.
ΠΑΡΑΘΕΤΙΚΑ ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΩΝ, σελ.45
ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΒΑΘΜΩΝ ΤΩΝ ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΩΝ
1. Ο σχηματισμός των τριών βαθμών των επιρρημάτων γίνεται ως εξής :
Σχηματισμός επιρρήματος θετικού βαθμού :
από επίθετo β΄ κλίσης : θέμα επιθέτου + -e
από επίθετo γ΄ κλίσης : θέμα επιθέτου +-iter
από επίθετo γ΄ κλίσης σε –ens (-entis), -ans (-antis), -ers (-ertis) : θέμα επιθέτου + -er
Σχηματισμός επιρρήματος συγκριτικού βαθμού :
θέμα επιθέτου +-ius (=συγκριτικός βαθμός ουδετέρου στην ονομαστική ενικού)
Σχηματισμός επιρρήματος υπερθετικού βαθμού :
θέμα υπερθετικού βαθμού επιθέτου με κατάληξη –e
2. Υπενθυμίζεται ότι το θέμα του επιθέτου το βρίσκουμε από τη γενική ενικού αφαιρώντας την κατάληξη : clarus,
clari θέμα : clar-, pulcher, pulchri θέμα : pulchr-, felix, felicis θέμα : felic-
3. Προσοχή στην παραγωγή επιρρήματος θετικού βαθμού από επίθετo γ΄ κλίσης σε –ens (-entis), -ans (-antis), -
ers (-ertis)! Η κατάληξη είναι –er και όχι –iter
4. Ως θετικός βαθμός μερικών επιρρημάτων χρησιμοποιείται η αιτιατική ενικού του ουδέτερο γένους, όπως :
facile, multum, paulum
ΟΜΑΛΟΣ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ
ΕΠΙΘΕΤΟ ΕΠΙΡΡΗΜΑ
ΘΕΤΙΚΟΣ ΘΕΤΙΚΟΣ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟΣ ΥΠΕΡΘΕΤΙΚΟΣ
clarus (β΄, καθαρός) clar-e (καθαρά) clar-ius clarissim-e
miser (β΄, άθλιος) miser-e (άθλια) miser-ius miserrim-e
pulcher (β΄, ωραίος) pulchr-e (ωραία) pulchr-ius pulcherrim-e
gravis (γ΄, σοβαρός) grav-iter (σοβαρά) grav-ius gravissim-e
felix (γ΄, ευτυχής) felic-iter (ευτυχώς) felic-ius felicissim-e
celer (γ΄, γρήγορος) celer-iter (γρήγορα) celer-ius celerrim-e
prudens (γ΄, συνετός) prudent-er (συνετά) prudent-ius prudentissim-e
ΙΔΙΟΜΟΡΦΟΣ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ
ΕΠΙΘΕΤΟ ΕΠΙΡΡΗΜΑ
ΘΕΤΙΚΟΣ ΘΕΤΙΚΟΣ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟΣ ΥΠΕΡΘΕΤΙΚΟΣ
bonus (καλός) bene (καλά, εὖ) melius optime
multus (πολύς) multum –multo (πολύ) plus plurimum
facilis (εύκολος) facile (εύκολα) facilius facillime
durus (σκληρός) dure – duriter (σκληρά) durius durissime
non multum – paulum (λίγο) minus minime
(magnus μέγας) magnopere (μέγα, μάλα) magis maxime
prope (κοντά) propius proxime
supra(επάνω) superius summe
ultra (πέρα) ulterius ultime
prae (πριν-μπροστά) prius primum – primo
post (ύστερα) posterius postremo- postumo/ -um
diu (για πολύ χρόνο) diutius diutissime
saepe (συχνά) saepius saepissime
satis (αρκετά) satius -
48.
ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΑ, σελ. 46
ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΑ
ΑΠΟΛΥΤΑΤΑΚΤΙΚΑ ΔΙΑΝΕΜΗΤΙΚΑ ΕΠΙΘΕΤΑ
1. I ūnus, ūna, ūnum prīmus, πρώτος
singulī, ο καθένας
χωριστά
semel, άπαξ
2. II duo, duae, duo secundus bīnī, ανά δύο bis
3. III trēs, tria tertius ternī (trīnī) ter
4. IV quattuor quārtus quaternī quater
5. V quīnque quīntus quīnī quīnquiēs
6. VI sex sextus sēnī sexiēs
7. VII septem septimus septēnī septiēs
8. VIII octō octāvus octōnī octiēs
9. IX novem nōnus novēnī noviēs
10. X decem decimus dēnī deciēs
11. XI ūndecim ūndecimus ūndēnī ūndeciēs
12. XII duodecim duodecimus duodēnī duodeciēs
13. XIII tredecim tertius decimus ternī denī terdeciēs
14. XIV quattuordecim quārtus decimus quaternī denī quaterdeciēs
15. XV quīndecim quīntus decimus quīnī dēnī quīnquiēs deciēs
16. XVI sēdecim, sexdecim sextus decimus sēnī dēnī sexiēs deciēs
17. XVII septendecim septimus decimus septēnī dēnī septiēs deciēs
18. XVIII duodēvīgintī duodēvīcēsimus duodēvīcēnī octiēs deciēs
19. XIX ūndēvīgintī ūndēvīcēsimus ūndēvīcēnī noviēs deciēs
20. XX vīgintī vīcēsimus vīcēnī vīciēs
21. XXI
vīgintī ūnus,
ūnus et vīgintī
vīcēsimus prīmus,
ūnus et vīcēsimus
vīcēnī singulī,
singulī et vīcēni
vīciēs semel
22. XXII
vīgintī duo,
duo et vīgintī
vīcēsimus
secundus,
alter et vīcēsimus
vīcēnī bīnī,
bīnī et vīcēnī
vīciēs bis
30. XXX trīgintā trīcēsimus trīcēnī triciēs
40. XL quadrāgintā quadrāgēsimus quadrāgēnī quadrāgiēs
50. L quīnquāgintā quīnquāgēsimus quinquāgēnī quīnquāgiēs
60. LX sexāgintā sexāgēsimus sexāgēnī sexāgiēs
70. LXX septuāgintā septuāgēsimus septuāgēnī septuāgiēs
80. LXXX octōgintā octōgēsimus octōgēnī octōgiēs
90. XC nōnāgintā nōnāgēsimus nōnāgēnī nōnāgiēs
100. C centum centēsimus centēnī centiēs
101. C1
centum ūnus,
centum et ūnus
centēsimus
prīmus,
centēsimus et
prīmus
centēnī singulī,
centēnī et singulī
centiēs semel
200. CC ducentī, -ae, -a ducentēsimus ducēnī ducentiēs
300. CCC trecentī trecentēsimus trecēnī trecentiēs
400. CD quadringentī
quadringentēsimu
s
quadringēnī quadringentiēs
500. D quīngentī quīngentēsimus quīngēnī quīngentiēs
600. DC sescentī sescentēsimus sescēnī sescentiēs
700. DCC septingentī septingentēsimus septingēnī septingentiēs
800. DCCC octingentī octingentēsimus octingēnī octingentiēs
900. DCCCC nōngentī nōngentēsimus nōngēnī nōngentiēs
1,000. M mīlle mīllēsimus singula mīlia mīliēs
2,000. MM duo mīlia bis mīllēsimus bīna mīlia bis mīliēs
100,000. CCCI ) ) ) centum mīlia
centiēs
mīllēsimus
centēna mīlia centiēs mīliēs
1,000,000. CCCCI)) ) )
deciēs centēna
mīlia
deciēs centiēs
mīllēsimus
deciēs centēna mīlia
deciēs centiēs
mīliēs
49.
ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΑ, σελ. 47
ΚΛΙΣΗΤΩΝ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΩΝ
1. Τα αριθμητικά unus (ένας), duo (δύο), tres (τρεις) mille (χίλια) κλίνονται ως εξής :
ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ unus una unum mille
ΓΕΝ unius unius unius mille
ΔΟΤ uni uni uni mille
ΑΙΤ unum unam unum mille
ΚΛ - - - mille
ΑΦ uno una uno mille
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ ΑΡΣ -ΘΗΛ ΟΥΔ
ΟΝ uni unae una duo duae duo tres tria mil(l)ia
ΓΕΝ unorum unarum unorum duorum duarum duorum trium trium milium
ΔΟΤ unis unis unis duobus duabus duobus tribus tribus milibus
ΑΙΤ unos unas una duos, duo duas duo tres (tris) tria milia
ΚΛ - - - - - - - - milia
ΑΦ unis unis unis duobus duabus duobus tribus tribus milibus
1. Το unus ακολουθεί τη λεγόμενη αντωνυμική κλίση, σχηματιζει δηλαδή τη γενικη ενικού
σε –ius και τη δοτική ενικού σε –i. Θεωρείται και αντωνυμικό επίθετο.
2. To mille είναι άκλιτο στον ενικό και σημαίνει χίλια. Στον πληθυντικό κλίνεται όπως το
tres και σημαίνει χιλιάδες.
3. Από τα υπόλοιπα αριθμητικά κλίνονται (χωρίς ιδιομορφίες κατά την κλίση τους) :
τά απόλυτα που δηλώνουν εκατοντάδες : centum, ducenti, trecenti κλπ
τα τακτικά και διανεμητικά.
50.
ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ, σελ. 48
ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΑΝΤΩΝΥΜΙΑ
ego, tu, - (ἐγώ, σύ, -) egomet, tute, - (ἔγωγε, σύγε, -)
α΄ πρόσωπο β΄ πρόσωπο γ΄ πρόσωπο α΄ πρόσωπο β΄ πρόσωπο γ΄ πρόσωπο
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ ego tu (hic, ille, is) egomet tute (hic, ille, is)
ΓΕΝ mei tui sui meimet tuimet suimet
ΔΟΤ mihi tibi sibi mihimet tibimet sibimet
ΑΙΤ me te se memet, meme temet, tete semet, sese
ΚΛΗΤ - - - - - -
ΑΦ a me a te a se a memet, a meme a temet, a tete a semet, a sese
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ nos vos (hi, illi, ei) nosmet vosmet (hi, illi, ei)
ΓΕΝ nostri, nostrum vestri, vestrum sui nostri, nostrum vestri, vestrum suimet
ΔΟΤ nobis vobis sibi nobismet vobismet sibimet
ΑΙΤ nos vos se nosmet vosmet semet, a sese
ΚΛΗΤ - - - - - -
ΑΦ a nobis a vobis a se a nobismet a vobismet a semet, a sese
ΚΤΗΤΙΚΗ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ
για έναν κτήτορα για πολλούς κτήτορες
α΄πρόσωπο meus, mea, meum (=δικός μου, ἐμός) noster, nostra, nostrum (=δικός μας,ἡμέτερος)
β΄ πρόσωπο tuus, tua, tuum(δικός σου, σός) vester, vestra, vestrum (=δικός σας, ὑμέτερος)
γ΄ πρόσωπο suus, sua, suum(δικός του, ἑός) suus, sua, suum (=δικός τους, σφέτερος)
meus, mea, meum (δικό, -η, ό μου) noster, nostra, nostrum (δικός,- ή,- ό μας)
ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ meus mea meum noster nostra nostrum
ΓΕΝ mei meae mei nostri nostrae nostri
ΔΟΤ meo meae meo nostro nostrae nostro
ΑΙΤ meum meam meum nostrum nostram nostrum
ΚΛΗΤ meus, mi mea noster
ΑΦ meo mea meum nostro nostra nostro
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ mei meae mea nostri nostrae nostra
ΓΕΝ meorum mearum meorum nostrorum nostrarum nostrorum
ΔΟΤ meis meis meis nostris nostris nostris
ΑΙΤ meos meas mea nostros nostras nostra
ΚΛΗΤ
ΑΦ meis meis meis nostris nostris nostris
1. Οι κτητικές αντωνυμίες έχουν τρία γένη και τρία πρόσωπα και δηλώνουν έναν ή πολλούς κτήτορες.
2. Κλίνονται όπως τα δευτερόκλιτα επίθετα (bonus, -a, -um, pulcher, pulchra, pulchrum)
3. Από όλες τις αντωνυμίες (όχι μόνο τις κτητικές) κλητική σχηματίζουν μόνο οι meus, mea και noster. Καμία άλλη
αντωνυμία οποιουδήποτε είδους δεν σχηματίζει κλητική (όπως στα αρχαία ελληνικά τα ὦ οὗτος και ὦ αὕτη).
1. Στο γ΄ πρόσωπο: ενικός και πληθυντικός συμπίπτουν.Η ονομαστ. ενικού αναπληρώνεται από δεικτικές αντωνυμίες.
2. Οι τύποι nostrum και vestrum της γενικής πληθυντικού χρησιμοποιούνται ως γενικές διαιρετικές.
3. Η προσωπική αντωνυμία του γ΄ προσώπου χρησιμοποιείται μόνο για αυτοπάθεια, όταν δηλαδή δηλώνει το πρόσωπο που
είναι και υποκείμενο του ρήματος. 4. Για να δοθεί έμφαση στους τύπους της προσωπικής αντωνυμίας (όπως και στην
αρχαία ελληνική ἔγωγε, ἐμοῦγε κλπ) : α) προσθέτουμε το -met (εκτός των τύπων nostri,-um, vestri,-um, tu) : egomet κλπ
β) διπλασιάζουμε τους τύπους me, se, te = meme, κλπ γ) To tu γίνεται tute (βλ.και τον πίνακα).
51.
ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ, σελ. 49
ΔΕΙΚΤΙΚΕΣΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ
1. hic, haec, hoc (αυτός,-η,-ο)
2. ille, illa, illud (εκείνος, -η –ο)
3. iste, ista, istud (αυτός,-η,-ο)
4. talis, talis, tale (τέτοιος, -α, ο – τριτόκλιτη, δικατάληκτη)
5. tantus, tanta, tantum (τόσος, -η, ο- δευτερόκλιτη, τρικατάληκτη)
6. tot ( τόσοι,-ες,-α -άκλιτη, μόνο πληθυντικού αριθμού)
7. totidem (άλλοι τόσοι,-ες,-α -άκλιτη, μόνο πληθυντικού αριθμού)
hic, haec, hoc (αυτός, -η, -ο) ille, illa, illud (εκείνος, -η –ο)
ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ hic haec hoc ille illa illud
ΓΕΝ huius huius huius illius illius illius
ΔΟΤ huic huic huic illi illi illi
ΑΙΤ hunc hanc hoc illum illam illud
ΚΛΗΤ
ΑΦ hoc hac hoc illo illa illo
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ hi hae haec illi illae illa
ΓΕΝ horum harum horum illorum illarum illorum
ΔΟΤ his his his illis illis illis
ΑΙΤ hos has haec illos illas illa
ΚΛΗΤ
ΑΦ his his his illis illis illis
iste, ista, istud (αυτός, -η, -ο) talis, talis, tale (τέτοιος, -α, ο)
ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ iste ista istud talis talis tale
ΓΕΝ istius istius istius talis talis talis
ΔΟΤ isti isti isti tali tali tali
ΑΙΤ istum istam istud talem talem tale
ΚΛΗΤ
ΑΦ isto ista isto tali tali tali
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ isti istae ista tales tales talia
ΓΕΝ istorum istarum istorum talium talium talium
ΔΟΤ istis istis istis talibus talibus talibus
ΑΙΤ istos istas ista tales tales talia
ΚΛΗΤ
ΑΦ istis istis istis talibus talibus talibus
hic!...vinum
hodie???
52.
ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ, σελ. 50
ΟΡΙΣΤΙΚΕΣΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ
1. is, ea, id (αυτός, -η, -ο)
2. ipse, ipsa, ipsum (ο ίδιος, -α, -ο)
3. idem, eadem, idem (ο ίδιος –α, -ο- προήλθε από την is, ea, id με την προσθήκη του άκλιτου προσφύματος
-dem. Κλίνεται όπως η is, ea, id. Αν του -dem προηγείται m τρέπεται σε n.)
4. alter, altera, alterum (ο άλλος, -η, -ο- , -αντωνυμικό επίθετο)
is, ea, id (αυτός, -η, -ο) ipse, ipsa, ipsum (ο ίδιος, -α, -ο)
ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ is ea id ipse ipsa ipsum
ΓΕΝ eius eius eius ipsius ipsius ipsius
ΔΟΤ ei ei ei ipsi ipsi ipsi
ΑΙΤ eum eam id ipsum ipsam ipsum
ΚΛΗΤ
ΑΦ eo ea eo ipso ipsa ipso
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ ei-ii-i eae ea ipsi ipsae ipsa
ΓΕΝ eorum earum eorum ipsorum ipsarum ipsorum
ΔΟΤ eis-iis-is eis-iis-is eis-iis-is ipsis ipsis ipsis
ΑΙΤ eos eas ea ipsos ipsas ipsa
ΚΛΗΤ
ΑΦ eis-iis-is eis-iis-is eis-iis-is ipsis ipsis ipsis
idem, eadem, idem (ο ίδιος –α, -ο) alter, altera, alterum (ο άλλος, -η, -ο)
ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ idem eadem idem alter altera alterum
ΓΕΝ eiusdem eiusdem eiusdem alterius alterius alterius
ΔΟΤ eidem eidem eidem alteri alteri alteri
ΑΙΤ eundem eandem idem alterum alteram alterum
ΚΛΗΤ
ΑΦ eodem eadem eodem altero altera altero
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ eidem-iidem-
idem eaedem eadem
alteri alterae altera
ΓΕΝ eorundem earundem eorundem alterorum alterarum alterorum
ΔΟΤ eisdem-
iisdem-isdem
eisdem-
iisdem-isdem
eisdem-
iisdem-isdem
alteris alteris alteris
ΑΙΤ eosdem easdem eadem alteros alteras altera
ΚΛΗΤ
ΑΦ eisdem-
iisdem-isdem
eisdem-
iisdem-isdem
eisdem-
iisdem-isdem
alteris alteris alteris
53.
ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ, σελ. 51
ΑΝΑΦΟΡΙΚΕΣΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ
1. qui, quae, quod (ο οποίος,-α,-ο)
2. qualis, qualis, quale (τέτοιος,-α,-ο που - τριτόκλιτη, δικατάληκτη)
3. quantus, -a, -um (όσος,-η,-ο- δευτερόκλιτη, τρικατάληκτη )
4. uter, utra, utrum (όποιος-α,-ο από τους δυο-αντωνυμικό επίθετο-)
5. quot (όσοι, ες, α - άκλιτη, πληθυντικού αριθμού μόνο)
Όλες οι αναφορικές αντωνυμίες γίνονται αοριστολογικές όταν προσλαμβάνουν το –cumque (-δήποτε),
που κατά την κλίση μένει αμετάβλητο :
quicumque, quaecumque, quodcumque (οποιοσδήποτε)
qualiscumque, qualiscumque, qualecumque (οιοσδήποτε)
quantuscumque, quantacumque, quantumcumque (οσοσδήποτε)
utercumque, utracumque, utrumcumque (οποιοσδήποτε από τους δυο)
quotcumque (οσοιδήποτε)
qui, quae, quod (ο οποίος) quicumque, quaecumque, quodcumque (οποιοσδήποτε)
ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ qui quae quod quicumque quaecumque quodcumque
ΓΕΝ cuius cuius cuius cuiuscumque cuiuscumque cuiuscumque
ΔΟΤ cui cui cui cuicumque cuicumque cuicumque
ΑΙΤ quem quam quod quemcumque quamcumque quodcumque
ΚΛΗΤ
ΑΦ quo qua quo quocumque quacumque quocumque
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ qui quae quae quicumque quaecumque quaecumque
ΓΕΝ quorum quarum quorum quorumcumque quarumcumque quorumcumque
ΔΟΤ quibus quibus quibus quibuscumque quibuscumque quibuscumque
ΑΙΤ quos quas quae quoscumque quascumque quaecumque
ΚΛΗΤ
ΑΦ quibus quibus quibus quibuscumque quibuscumque quibuscumque
qualis, qualis, quale (τέτοιος που) uter, utra, utrum (όποιος από τους δυο)
ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ qualis qualis quale uter utra utrum
ΓΕΝ qualis qualis qualis utrius utrius utrius
ΔΟΤ quali quali quali utri utri utri
ΑΙΤ qualem qualem quale utrum utram utrum
ΚΛΗΤ
ΑΦ quali quali quali utro utra utro
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ quales quales qualia utri utrae utra
ΓΕΝ qualium qualium qualium utrorum utrarum utrorum
ΔΟΤ qualibus qualibus qualibus utris utris utris
ΑΙΤ quales quales qualia utros utras utra
ΚΛΗΤ
ΑΦ qualibus qualibus qualibus utris utris utris
54.
ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ, σελ. 52
ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΕΣΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ
1. quis, quis, quid, (ποιος, -α,-ο; τις; -ουσιαστική)
2. qui, quae, quod (ποιος, -α, -ο ; τις; -επιθετική, κλίνεται όπως η αναφορική)
3. uter, utra, utrum (ποιος από τους δυο ; πότερος; - κλίνεται όπως η αναφορική--αντωνυμικό επίθετο-)
4. qualis, qualis, quale (τι λογής; ποῖος; -τριτόκλιτη, δικατάληκτη)
5. quantus, -a, -um (πόσος, -η, -ο ; -δευτερόκλιτη, τρικατάληκτη)
quis quis quid (ποιος, -α,-ο; τις;)
ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ quis quis quid
ΓΕΝ cuius cuius cuius
ΔΟΤ cui cui cui
ΑΙΤ quem quem quid
ΚΛΗΤ
ΑΦ quo quo quo
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ qui quae quae
ΓΕΝ quorum quarum quorum
ΔΟΤ quibus quibus quibus
ΑΙΤ quos quas quae
ΚΛΗΤ
ΑΦ quibus quibus quibus
55.
ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ, σελ. 53
ΑΟΡΙΣΤΕΣΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ
1. quis, quae ή qua, quid (ένας, κάποιος-ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ)
2. qui, quae ή qua, quod (κάποιος-ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ)
3. aliquis, aliqua ή aliquae, aliquid (κάποιος-ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ)
4. aliqui, aliqua, aliquod (κάποιος-ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ)
5. quidam, quaedam, quiddam (κάποιος-ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ)
6. quidam, quaedam, quoddam (κάποιος-ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ))
7. unusquisque, unaquaeque, unumquidque (καθένας χωριστά-ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ)
8. unusquique, unaquaeque, unumquοdque (καθένας χωριστά-ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ)
9. nemo (κανένας-ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ αρσενικού γένους, παράγεται από το ne+homo)
10. nullus, -a, -um (κανένας- ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ-αντωνυμικό επίθετο)
11. nihil (τίποτε-ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ, πρόκειται για ουδέτερο ουσιαστικό ενικού αριθμού)
12. ullus, ulla, ullum (κάποιος- ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ -αντωνυμικό επίθετο- κλίνεται όπως η nullus)
13. alter, altera, alterum (ο άλλος -αντωνυμικό επίθετο)
14. neuter, neutra, neutrum (κανείς απ'τους δυο-αντωνυμικό επίθετο)
15. alius, alia, aliud (άλλος-αντωνυμικό επίθετο)
16. aliquot (μερικοί, ες, α - άκλιτη, πληθυντικού αριθμού μόνο)
17. ambo, ambae, ambo (και οι δύο, αμφότεροι-κλίνεται όπως το αριθμητικό duo, duae, duo)
18. quispiam, (quaepiam), quidpiam (κάποιος-ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ)
19. quispiam, quaepiam, quodpiam, (κάποιος -ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ)
20. quisquam, quisquam, quidquam ή quicquam (κάποιος -ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ)
21. quisquam, quaepiam, quodquam(κάποιος -ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ)
22. quisque, (quaeque), quidque (κάποιος, καθένας -ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ)
23. quisque, quaeque, quodque (κάποιος, καθένας -ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ)
24. quīvīs, quaevīs, quidvīs (οποιοσδήποτε, όποιος θέλεις-ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ)
25. quīvis, quaevīs, quodvis (οποιοσδήποτε, όποιος θέλεις -ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ)
26. quīlibet, quaelibet, quidlibet (οποιοσδήποτε -ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ)
27. quilibet, quaelibet, quodlibet (οποιοσδήποτε - ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ)
ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ
quis, quae ή qua, quid (ένας, κάποιος) qui, quae ή qua, quod (κάποιος)
ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ quis qua ή quae quid qui qua ή quae quod
ΓΕΝ cuius cuius cuius cuius cuius cuius
ΔΟΤ cui cui cui cui cui cui
ΑΙΤ quem quam quid quem quam quod
ΚΛΗΤ
ΑΦ quo qua quo quo qua quo
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ qui quae qua (quae) qui quae qua (quae)
ΓΕΝ quorum quarum quorum quorum quarum quorum
ΔΟΤ quibus quibus quibus quibus quibus quibus
ΑΙΤ quos quas qua (quae) quos quas qua (quae)
ΚΛΗΤ
ΑΦ quibus quibus quibus quibus quibus quibus
56.
ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ, σελ. 54
ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗΕΠΙΘΕΤΙΚΗ
aliquis, aliqua ή aliquae, aliquid (κάποιος) aliqui, aliqua, aliquod (κάποιος)
ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ aliquis aliqua ή aliquae aliquid aliqui aliqua aliquod
ΓΕΝ alicuius alicuius alicuius rei alicuius alicuius alicuius
ΔΟΤ alicui alicui alicui rei alicui alicui alicui
ΑΙΤ aliquem aliquam aliquid aliquem aliquam aliquod
ΚΛΗΤ
ΑΦ aliquo aliqua aliqua re aliquo aliqua aliquo
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ aliqui aliquae aliqua aliqui aliquae aliqua
ΓΕΝ aliquorum aliquarum aliquarum rerum aliquorum aliquarum aliquorum
ΔΟΤ aliquibus aliquibus aliquibus rebus aliquibus aliquibus aliquibus
ΑΙΤ aliquos aliquas aliqua aliquos aliquas aliqua
ΚΛΗΤ
ΑΦ aliquibus aliquibus aliquibus rebus aliquibus aliquibus aliquibus
ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ
quidam, quaedam, quiddam (κάποιος) quidam, quaedam, quoddam (κάποιος)
ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ quidam quaedam quiddam quidam quaedam quoddam
ΓΕΝ cuiusdam cuiusdam cuiusdam rei cuiusdam cuiusdam cuiusdam
ΔΟΤ cuidam cuidam cuidam rei cuidam cuidam cuidam
ΑΙΤ quendam quandam quiddam quendam quandam quoddam
ΚΛΗΤ
ΑΦ quodam quadam quadam re quodam quadam quodam
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ quidam quaedam quaedam quidam quaedam quaedam
ΓΕΝ quorundam quorundam quarundam rerum quorundam quorundam quorundam
ΔΟΤ quibusdam quibusdam quibusdam rebus quibusdam quibusdam quibusdam
ΑΙΤ quosdam quasdam quaedam quosdam quasdam quaedam
ΚΛΗΤ
ΑΦ quibusdam quibusdam quibusdam rebus quibusdam quibusdam quibusdam
ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ
unusquisque, unaquaeque, unumquidque (καθένας χωριστά)
ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ unusquisque unaquaeque unumquidque
ΓΕΝ uniuscuiusque uniuscuiusque uniuscuiusque
ΔΟΤ unicuique unicuique unicuique
ΑΙΤ unumquemque unumquamque unumquidque
ΚΛΗΤ
ΑΦ unoquoque unaquaque unoquoque
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ uniquique unaequaeque unaquaque
ΓΕΝ unorumquorumque unarumquarumque unorumquorumque
ΔΟΤ unisquibusque unisquibusque unisquibusque
ΑΙΤ unosquosque unasquasque unaquaque
ΚΛΗΤ
ΑΦ unisquibusque unisquibusque unisquibusque
ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ, σελ. 56
alius,alia, aliud (άλλος)
(αντωνυμικό επίθετο)
neuter, neutra, neutrum (κανείς απ'τους δυο)
(αντωνυμικό επίθετο)
ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ alius alia aliud neuter neutra neutrum
ΓΕΝ alius alius alius neutrius neutrius neutrius
ΔΟΤ alii alii alii neutri neutri neutri
ΑΙΤ alium aliam aliud neutrum neutram neutrum
ΚΛΗΤ
ΑΦ alio alia alio neutro neutra neutro
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ alii aliae alia neutri neutrae neutra
ΓΕΝ aliorum aliarum aliorum neutrorum neutrarum neutrorum
ΔΟΤ aliis aliis aliis neutris neutris neutris
ΑΙΤ alios alias alia neutros neutras neutra
ΚΛΗΤ
ΑΦ aliis aliis aliis neutris neutris neutris
alter, altera, alterum (ο άλλος)
(αντωνυμικό επίθετο)
ΑΡΣ ΘΗΛ ΟΥΔ
ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ alter altera alterum
ΓΕΝ alterius alterius alterius
ΔΟΤ alteri alteri alteri
ΑΙΤ alterum alteram alterum
ΚΛΗΤ
ΑΦ altero altera altero
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝ alteri alterae altera
ΓΕΝ alterorum alterarum alterorum
ΔΟΤ alteris alteris alteris
ΑΙΤ alteros alteras altera
ΚΛΗΤ
ΑΦ alteris alteris alteris
ΑΝΤΩΝΥΜΙΚΑ ΕΠΙΘΕΤΑ
Τα αντωνυμικά επίθετα κλίνονται όπως οι αντωνυμίες, δηλαδή σχηματίζουν : γενική ενικού σε –ius και
δοτική ενικού σε –i. Η σχολική γραμματική κατατάσσει τα περισσότερα από αυτά στις αντωνυμίες.
1. unus, una, unum (ένας-αριθμητικό, βλ. πιο πάνω.)
2. ullus, ulla, ullum (κάποιος-αόριστη επιθετική αντωνυμία- κλίνεται όπως το nullus)
3. nullus, nulla, nullum (κανένας-αόριστη επιθετική αντωνυμία, βλ. πιο πάνω.)
4. solus, sola, solum (μόνος- αντωνυμικό επίθετο- κλίνεται όπως το nullus)
5. totus, tota, totum (όλος- αντωνυμικό επίθετο -κλίνεται όπως το nullus)
6. alius, alia, aliud (άλλος - αόριστη αντωνυμία, βλ. πιο πάνω.)
7. alter, altera, alterum (ο άλλος - αόριστη αντωνυμία ή και οριστική αντωνυμία, βλ. πιο πάνω)
8. uter, utra, utrum (ποιος από τους δυο; ερωτηματική αντωνυμία /όποιος από τους δυο: αναφορική
αντωνυμία) και uterque, utraque, utrumque (ο καθένας από τους δυο : αόριστη αντωνυμία, βλ.
πιο πάνω)
9. neuter, neutra, neutrum (κανένας από τους δυο –αόριστη αντωνυμία, βλ. πιο πάνω)