Download to read offline
More Related Content
μετεωρα
- 1. ΜΕΤΕΩΡΑ Τα Μετέωρα είναιένα σύμπλεγμα από τεράστιους σκοτεινόχρωμους βράχους από ψαμμίτη οι οποίοι υψώνονται έξω από την Καλαμπάκα, κοντά στα πρώτα υψώματα της Πίνδου και των Χασίων. Τα μοναστήρια των Μετεώρων, που είναι χτισμένα στις κορυφές κάποιων από τους βράχους, είναι σήμερα το δεύτερο πλέον σημαντικό μοναστικό συγκρότημα στην Ελλάδα, ύστερα από το Άγιο Όρος. Από τα τριάντα που υπήρξαν ιστορικά, σήμερα λειτουργούν μόνον επτά, τα οποία, από το 1988, περιλαμβάνονται στον κατάλογο μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Γεωλογικό φαινόμενο Η δημιουργία του γεωλογικού τοπίου, αν και έχει κατά καιρούς απασχολήσει πολλούς Έλληνες και ξένους γεωλόγους, δεν έχει ακόμη ξεκάθαρα ερμηνευθεί. Είναι ενδιαφέρον το ότι ούτε η Ελληνική Μυθολογία ούτε οι αρχαίοι Έλληνες αλλά και ούτε ξένος ιστορικός έχει αναφερθεί στον χώρο αυτό. Σύμφωνα με τη θεωρία του Γερμανού γεωλόγου Αλεξάντερ Φίλιπσον, που επισκέφτηκε την Ελλάδα στα τέλη του 19ου αιώνα, η δημιουργία αυτών των τεράστιων ογκολίθων οφείλεται σε ένα δελτοειδή κώνο από
- 2. ποταμίσιους ογκόλιθους καιασβεστολιθικά πετρώματα που για εκατομμύρια χρόνια χύνονταν σε θαλάσσια έκταση που κάλυπτε τότε τη Θεσσαλία. Οι γεωλογικές μεταβολές των αιώνων ανύψωσαν και αποσφήνωσαν το τμήμα αυτό, όταν αποτραβήχτηκαν τα νερά στο Αιγαίο. Έτσι, αργότερα κατά την τριτογενή περίοδο που διαμορφώθηκαν οι αλπικές πτυχώσεις της οροσειράς της Πίνδου, αποκόπηκε αυτός ο κώνος από τη συμπαγή μορφή του, δημιουργώντας επιμέρους μικρότερους, αυτοί που υφίστανται σήμερα, και ανάμεσά τους τη κοιλάδα του Πηνειού ποταμού. Μέσα σε αυτούς τους βράχους βρίσκεται το Σπήλαιο Θεόπετρας. Το όνομα Μετέωρα αποδίδεται στον κτήτορα της μονής Μεγάλου Μετεώρου, τον Άγιο Αθανάσιο τον Μετεωρίτη, ο οποίος ονόμασε «Μετέωρο» τον Πλατύ Λίθο στον οποίο ανέβηκε πρώτη φορά το 1344. Γενικά η μοναστική ζωή στα Μετέωρα σημείωσε ύφεση στα χρόνια της παρακμής και της πτώσης της βυζαντινής αυτοκρατορίας και της συνακόλουθης οθωμανικής κατάκτησης της Θεσσαλίας το 1393. Ωστόσο, από τα τέλη του 15ου αιώνα και κυρίως το 16ο αιώνα τα Μετέωρα γνωρίζουν τη μεγαλύτερή τους ακμή, καθώς ιδρύονται νέες μονές, καθολικά και μοναστηριακά κτίσματα, τα οποία κοσμούνται με απαράμιλλης τέχνης αγιογραφίες. Επισκέψιμες Μονές Σήμερα έξι μονές είναι επισκέψιμες και συγκεκριμένα: Η ανδρική μονή του Αγίου Νικολάου του Άσμενος ή Μονή του Αναπαυσά Η Μονή Ρουσάνου ή Αρσάνη Η ανδρική μονή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, γνωστή και ως «Μεγάλο Μετέωρο», επί του υψηλότερου βράχου. Η μονή των Αγίων Πάντων ή Μονή Βαρλαάμ Η Μονή Αγίας Τριάδος (Μετεώρων) Η γυναικεία Μονή Αγίου Στεφάνου (Μετεώρων) Αξιοθέατα
- 3. Σπήλαιο Θεόπετρας Την Θεόπετρα,τη συναντάμε στα δυτικά της Εθνικής Οδού Τρικάλων- Ιωαννίνων κτισμένη στην πλαγιά ενός βραχώδους λόφου, πρώτος της σειράς του γεωλογικού φαινομένου των Mετεωρίτικων βράχων που ατενίζει ο επισκέπτης στη συνέχεια της διαδρομής. Στα ΒΑ ενός βραχώδους ασβεστολιθικού όγκου, στη θέση «Μούτα» βρίσκεται το Σπήλαιο της Θεόπετρας. Απέχει περίπου 4χλμ από την Καλαμπάκα και έχει είσοδο αψιδωτή, διαστάσεων 17 x 3 μ περίπου. Το εσωτερικό του αποτελείται από μια κύρια αίθουσα 500 τ.μ. περίπου με μικρές κόγχες στην περιφέρεια. Ο σχηματισμός του ασβεστολιθικού βράχου της Θεόπετρας τοποθετείται στην ανώτερη Κρητιδική περίοδο (137.000.000 - 65.000.000 χρόνια από σήμερα). Η δημιουργία του σπηλαίου είναι κατά συνέπεια μεταγενέστερη της παραπάνω ηλικίας. Το σπήλαιο άρχισε να κατοικείται κατά τη Μέση Παλαιολιθική Εποχή (η οποία αρχίζει περίπου πριν 130.000 χρόνια). Το σπήλαιο αυτό είναι το πρώτο που ανασκάπτεται στη Θεσσαλία και το μόνο μέχρι στιγμής σε όλη την Ελλάδα με συνεχείς ανθρωπογενείς επιχώσεις που ξεκινούν από τη Μέση Παλαιολιθική Εποχή και φθάνουν μέχρι το τέλος της Νεολιθικής (3000 π.Χ.). Η σημαντικότητα της χρονολογικής αυτής συνέχειας έγκειται στο γεγονός ότι για πρώτη φορά μπορούμε στον ελλαδικό χώρο να δούμε τη μετάβαση από τον Παλαιολιθικό στο Νεολιθικό τρόπο ζωής. Μεταξύ άλλων, στο σπήλαιο βρέθηκαν λίθινα εργαλεία Παλαιολιθικής Μεσολιθικής και Νεολιθικής Εποχής, κεραμικά ευρήματα Νεολιθικά, οστέινα εργαλεία, κοσμήματα από όστρεο, ένα μοναδικό για τον ελλαδικό χώρο χρυσό κόσμημα της Παλαιολιθικής, της Μεσολιθικής και της Νεολιθικής περιόδου, καθώς και τα περίφημα ανθρώπινα αποτυπώματα της Θεόπετρας που χρονολογούνται στα 130.000 χρόνια πριν από σήμερα και αποτελούν σπανιότατο εύρημα όχι μόνο για τον ελλαδικό αλλά και για τον ευρωπαϊκό χώρο. Επίσης εντοπίσθηκαν και ίχνη φωτιάς μέσα σε ανοιχτές αδιαμόρφωτες εστίες και κοντά σε αυτά βρέθηκαν επίσης και κομμάτια καμένων πηλών που προέρχονται από επάλειψη τοίχων ή στέγης μέσα στα οποία παρατηρήθηκαν και αποτυπώματα καλαμιών και ξύλων. Ο λόγος που διασώθηκαν όλα αυτά είναι η φωτιά που τα σκλήρυνε και θεωρούνται και εκπρόσωποι της αρχιτεκτονικής της νεολιθικής εποχής.
- 4. Συγχρόνως εντοπίσθηκαν καικόκαλα κυρίως ζώων, όπως αγελάδας, χοίρου, προβάτου, ελαφιού, σκυλιού κ.λ.π. αλλά και λίγα ανθρώπινα. Η ύπαρξη τέλος εργαλείων από πυριτόλιθο της Ανώτερης Παλαιολιθικής εποχής όπως και τα αρχικά χαλίκια του, τα οποία επεξεργαζόντουσαν για την κατασκευή των εργαλείων και αυτό δείχνει την ύπαρξη εργαστηρίου κατασκευής αυτών των εργαλείων. Η ανάλυση των καμένων καρπών που βρέθηκαν έδειξε ότι προέρχονται από σιτάρι, σίκαλη, κριθάρι, βρώμη κ.λ.π αλλά και από αχλαδιά, άμπελο, μηλιά και διάφορα είδη άγριων χόρτων με τα οποία ή συμπλήρωναν την τροφή ή χρησιμοποιούσαν για άλλες χρήσεις. Αρκετά ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι μικρές σχηματοποιημένες μάζες άψητου πηλού ,που χαρακτηρίζονται ως οι πρώτες προσπάθειες του ανθρώπου που έζησε στο σπήλαιο στη Μέση Παλαιολιθική εποχή να μορφοποιήσει τον πηλό. Οι αναλύσεις και οι εξειδικευμένες έρευνες των εργαλείων οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι είναι δημιούργημα των τελευταίων ανθρώπων Neanderthals που επικοινωνούσε και με τον τύπο Homo Sapiens που καλύπτει και τις δύο επόμενες περιόδους κατοίκησης του σπηλαίου της Θεόπετρας. Η ανασκαφή ξεκίνησε το 1987 από την αρχαιολόγο Αικατερίνη Κυπαρίσση-Αποστολίκα και συνεχίστηκε μέχρι και το 2005 οπότε και ξεκίνησαν τα έργα για την ανάπλαση και ανάδειξη του σπηλαίου με τη δημιουργία διαδρόμου επισκεπτών ο οποίος εξυπηρετεί και Άτομα με Ειδικές Ανάγκες. Αυτή τη στιγμή τα έργα έχουν ολοκληρωθεί και το σπήλαιο είναι ανοιχτό στους επισκέπτες. Ι. Μ. Αγ. Γεωργίου Μανδηλά
- 5. Το Καστράκι έχειπαλαιά και πλούσια ιστορία. Διατηρούνται μέχρι σήμερα πολλά έθιμα, ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζει η αναρρίχηση με σκοινί στο εκκλησάκι του Αη - Γιώργη του Μανδηλά, που βρίσκεται (προσιτή δυστυχώς μόνον για τους ικανούς αναρριχητές) στα ερείπια της Ι. Μ. Αγ. Γεωργίου Μανδηλά. Σύμφωνα με ένα παλιό έθιμο οι Καστρακινοί, ανήμερα της γιορτής του Αγίου, με το πέρας της λειτουργίας οι νέοι του χωριού κρεμούν πολύχρωμα μαντήλια και ανάβουν λαμπάδες στη Μονή. Τα μαντήλια μένουν έως την επόμενη γιορτή του Αγίου και θεωρούνται ευχές για υγεία. Η ίδρυσή της Ι. Μ. Αγ. Γεωργίου Μανδηλά τοποθετείται στον 14ο αι. σύμφωνα με τα λίγα στοιχεία που διαθέτουμε, τα οποία ανήκουν στην παράδοση, γιατί η μονή μέχρι σήμερα δεν έχει μελετηθεί επιστημονικά. Το έθιμο αυτό καθιερώθηκε από το παρακάτω περιστατικό, που μαρτυρεί την πίστη του λαού μας στη θαυματουργή δύναμη του Αγίου Γεωργίου. Στα πόδια του βράχου, όπου είναι κτισμένο το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου, κατά τα χρόνια της Τουρκοκρατίας απλωνόταν ένα πυκνό δάσος. Σ’αυτό το δάσος απαγορευόταν η κοπή των δέντρων, πράγμα που ίσχυε και για τους κατακτητές. Όμως ένας στρατιώτης της Τουρκικής φρουράς του Καστρακίου καθώς μια μέρα άρχισε να κόβει ένα δέντρο, έπεσε κάτω αναίσθητος, σαν πεθαμένος. Ο Τούρκος διοικητής του χωριού νομίζοντας ότι κάποιος «γκιαούρης» τον σκότωσε, διέταξε και συγκεντρώθηκαν όλοι στην πλατεία. Κι απειλούσε με αντίποινα σκληρά, αν δεν του παρέδιδαν το φονιά του στρατιώτη του. Τη στιγμή εκείνη ακούστηκε από το μοναστήρι μια δυνατή φωνή, που έλεγε ότι κανείς δε σκότωσε τον στρατιώτη, αλλά τον τιμώρησε ο Αϊ Γιώργης. Θα γινόταν όμως καλά αν πρόσφεραν κάτι οι Τούρκοι στον άγιο. Κι αμέσως η γυναίκα του αγά έδωσε το μαντίλι του φερετζέ της. Στη συνέχεια κάποιος Καστρακινός ανέβασε το μαντίλι στο μοναστήρι και μόλις ο ηγούμενός του το κρέμασε στην εικόνα του αγίου, ο Τούρκος σηκώθηκε κατάγερος. Και από τότε επικράτησε να γίνεται κάθε χρόνο το κρέμασμα καινούργιων μαντιλιών στο μοναστήρι αυτό. Σκήτη της Δούπιανης Η πρώτη μοναστική κοινότητα με στοιχειώδη οργάνωση ήταν η Σκήτη της Δούπιανης ή των Σταγών που ιδρύθηκε από το μοναχό Νείλο. Με
- 6. κέντρο λατρείας τοΝαό της Θεοτόκου, αποτελούσε το "Κυριακό" της Σκήτης. Ο Ναός βρίσκεται λίγο πιο κάτω από το Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου του Αναπαυσά. Οι Μοναχοί που την υπόλοιπη εβδομάδα ζούσαν απομονωμένοι στους γύρω βράχους και προσεύχονταν και αγρυπνούσαν, ολομόναχοι, άρχισαν κάθε Κυριακή να συγκεντρώνονται για να τελέσουν τη Λειτουργία και τη λατρεία τους στο Θεό, στο ναό της Δούπιανης. Το μόνο κτίσμα που σώζεται στις μέρες μας είναι ο Ναός της. Υπήρξε όμως το πρώτο έναυσμα για την άνθιση του μοναχισμού στα Μετέωρα. Η ασφάλεια και η απομόνωση έφερε στους βράχους πολλούς μοναχούς κι έτσι στην περιοχή ιδρύθηκαν με την πάροδο των αιώνων είκοσι τέσσερα Μοναστήρια που γνώρισαν περίοδο ακμής. Πολλά από αυτά ερημώθηκαν και έσβησαν, μόνο κάποια παλιά διασωθέντα έγγραφα μας τα κάνουν γνωστά Η Μονή της Υπαπαντής που σήμερα είναι ακατοίκητη, ανήκει στη Μονή του Μεγάλου Μετεώρου. Κτήτορες της Μονής είναι ο μοναχός Νείλος κατά το έτος 1367 μΧ και ο μοναχός Κυπριανός. Σήμερα σώζεται μόνο ο Ναός που πρόσφατα αναστηλώθηκε. Η γέφυρα της Σαρακίνας Κοντά στο χωριό Σαρακίνα, νότια της Καλαμπάκας, επί του Πηνειού ποταμού στις αρχές του 16ου αιώνα ο μητροπολίτης Λαρίσης Βησσαρίων Β' κατασκεύασε μεγάλη τοξωτή λίθινη γέφυρα...
- 7. Πρόσβαση Στα Μετέωρα μπορείκανείς να φτάσει με αυτοκίνητο από τα Τρίκαλα (20Χμ), τη Λάρισα (80Χμ), τα Ιωάννινα (110Χμ) και τα Γρεβενά (70Χμ). Η απόσταση από Αθήνα μέσω Λαμίας - Δομοκού - Καρδίτσας - Τρικάλων είναι 350Χμ, από Θεσσαλονίκη μέσω Λάρισας - Τρικάλων είναι 240Χμ και από Ηγουμενίτσα μέσω Ιωαννίνων είναι 210Χμ. Η συνήθης πρόσβαση των Ευρωπαίων επισκεπτών γίνεται μέσω του λιμανιού της Ηγουμενίτσας, η οποία συνδέεται με καθημερινά δρομολόγια ferry-boat με την Αγκώνα και την Βενετία. Από εκεί, η πρόσβαση στα Μετέωρα γίνεται μέσω Ιωαννίνων. Το ΚΤΕΛ Τρικάλων συνδέει τα Τρίκαλα με την Καλαμπάκα και το Καστράκι με πυκνά δρομολόγια, επομένως μπορεί κανείς να φτάσει στα Τρίκαλα με υπεραστικό λεωφορείο και από εκεί να μεταβεί στα Μετέωρα χωρίς μεγάλες αναμονές. Για τα Μετέωρα υπάρχει και η εναλλακτική δυνατότητα του τρένου. Αυτό ξεκινάει από το σταθμό του Σταυρού (Παλαιοφάρσαλα), ο οποίος βρίσκεται ανάμεσα σε Φάρσαλα και Καρδίτσα, σε τακτά δρομολόγια, που αποτελούν ανταπόκριση των δρομολογίων της γραμμής Αθήνας Θεσσαλονίκης. Μάλιστα, επειδή ο σταθμός αυτός αποτελεί κόμβο,
- 8. σταματούν σ' αυτόνακόμη και πολλές υπερταχείες. Το τρένο τερματίζει στον σιδηροδρομικό σταθμό της Καλαμπάκας, έναν ακόμη όμορφο και καλοδιατηρημένο σταθμό του ΟΣΕ. Η απόσταση που χωρίζει την Καλαμπάκα και το Καστράκι είναι πολύ μικρή, αφού ουσιαστικά έχουν ενωθεί σε ένα ενιαίο οικιστικό σύνολο. Για την πρόσβαση όμως στα μοναστήρια χρειάζεται αυτοκίνητο, εκτός αν η πεζοπορία είναι μέσα στους στόχους της επίσκεψής σας εκεί. Και σίγουρα η πεζοπορία στα Μετέωρα δεν θα σας απογοητεύσει καθόλου. Με αυτοκίνητο μπορείτε να επισκεφτείτε όλα τα μοναστήρια σε μια μέρα, αλλά λόγω των περιορισμών στις ώρες που επιτρέπονται οι επισκέψεις, ίσως μείνετε έξω σε κάποια από αυτά. Πάντως, σχεδόν σε όλα τα μοναστήρια, απαιτείται ανάβαση και κατάβαση σε λίγα ή πολλά σκαλοπάτια σκαμμένα στο βράχο. Διαμονή Ένα ξενοδοχείο που θα μπορούσε να μείνει κάποιος είναι: Divani Meteora Hotel Το ξενοδοχείο Divani Meteora προσφέρει μια εντυπωσιακη ποικηλία παροχών και εγκαταστάσεων σε μια υπέροχη τοποθεσία και αποτελεί πρότυπο πολυτελούς φιλοξενίας. Εξωτερική πισίνα Spa με εσωτερική πισίνα ( η είσοδος δεν επιτρέπεται σε πελάτες κάτω των 16 ετών) Σάουνα Χαμάμ Jacuzzi Γυμναστήριο με εκπαιδευτή
- 9.