1. Ρήματα σε -μι: Φωνηεντόληκτα
•
•
•
Τα φωνηεντόληκτα ρήματα σε -μι σχηματίζονται στον ενεστώτα και στον
παρατατικό ως εξής: ενεστωτικός αναδιπλασιασμός - ρηματικό θέμα κατάληξη -μι / -μαι:
π.χ.:
ρ. δίδωμι < δί-δω-μι (ε.φ.) και δίδομαι < δί-δο-μαι (μ.φ.)
ρ. πίμπρημι < πί-πρη-μι (ε.φ.) και πίμπραμαι < πί-πρα-μαι (μ.φ.)
Τα ρήματα ἵ στημι, τίθημι, ἵ ημι, δίδωμι σχηματίζουν αόριστο β΄ και
διαφέρουν στην κλίση του από τα ρήματα σε -ω.
Κατάλογος συνηθέστερων φωνηεντόληκτων ρημάτων σε -μι:
ἵ στημι, τίθημι, ἵ ημι, δίδωμι
ὀ νίνημι, πίμπρημι, πίμπλημι
ἄ γαμαι, δύναμαι, ἐ πίσταμαι (αποθετικά)
Πίνακες κλίσης των ρημάτων: ἵστημι, τίθημι, ἵημι, δίδωμι
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ
θ. στη-, σταθ. θη-, θεθ. ἡ -, ἑ ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ
Οριστική
ἵστημι
τίθημι
ἵημι
ἵστης
τίθης / (τιθεῖς)
ἵης / (ἱεῖς)
ἵστησι(ν)
τίθησι(ν)
ἵησι(ν)
ἵσταμεν
τίθεμεν
ἵεμεν
ἵστατε
τίθετε
ἵετε
ἱστᾶσι(ν)
τιθέασι(ν)
ἱᾶσι(ν)
Υποτακτική
ἱστῶ
τιθῶ
ἱῶ
ἱστῇς
τιθῇς
ἱῇς
ἱστῇ
τιθῇ
ἱῇ
ἱστῶμεν
τιθῶμεν
ἱῶμεν
ἱστῆτε
τιθῆτε
ἱῆτε
ἱστῶσι(ν)
τιθῶσι(ν)
ἱῶσι(ν)
Ευκτική
ἱσταίην
τιθείην
ἱείην
ἱσταίης
τιθείης
ἱείης
ἱσταίη
τιθείη
ἱείη
ἱσταίημεν / (ἱσταῖμεν) τιθείημεν / (τιθεῖμεν) ἱείημεν / (ἱεῖμεν)
ἱσταίητε / (ἱσταῖτε)
τιθείητε / (τιθεῖτε)
ἱείητε / (ἱεῖτε)
ἱσταίησαν / (ἱσταῖεν) τιθείησαν / (τιθεῖεν) ἱείησαν / (ἱεῖεν)
Προστακτική
ἵ στη
τίθει
ἵ ει
θ. δω-, δοδίδωμι
δίδως
δίδωσι(ν)
δίδομεν
δίδοτε
διδόασι(ν)
διδῶ
διδῷ ς
διδῷ
διδῶ μεν
διδῶ τε
διδῶ σι(ν)
διδοίην
διδοίης
διδοίη
διδοίημεν / (διδοῖμεν)
διδοίητε / (διδοῖτε)
διδοίησαν / (διδοῖεν)
δίδου

2. ἱστάτω
ἵστατε
ἱστάντων /
(ἱστάτωσαν)
ἱστάναι
ἱστὰς
ἰστᾶσα
ἱστὰν
ἵστην
ἵστης
ἵστη
ἵσταμεν
ἵστατε
ἵστασαν
ἱέτω
ἵετε
ἱέντων /
(ἱέτωσαν)
Απαρέμφατο
τιθέναι
ἱέναι
Μετοχή
τιθεὶς
ἱεὶς
τιθεῖσα
ἱεῖσα
τιθὲν
ἱὲν
ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ
Οριστική
ἐτίθην
ἵην
ἐ τίθεις
ἵ εις
ἐ τίθει
ἵ ει
ἐτίθεμεν
ἵεμεν
ἐτίθετε
ἵετε
ἐτίθεσαν
ἵεσαν
τιθέτω
τίθετε
τιθέντων /
(τιθέτωσαν)
ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄
θ. στη-, σταθ. θη-, θεθ. ἡ -, ἑ Οριστική
ἔστην
ἔθηκα
ἧκα
ἔστης
ἔθηκας
ἧκας
ἔστη
ἔθηκε
ἧκε
ἔστημεν
ἔθεμεν
εἷμεν
ἔστητε
ἔθετε
εἷτε
ἔστησαν
ἔθεσαν
εἷσαν
Υποτακτική
στῶ
θῶ
ὧ
στῇς
θῇς
ᾗς
στῇ
θῇ
ᾗ
στῶμεν
θῶμεν
ὧμεν
στῆτε
θῆτε
ἧτε
στῶσι(ν)
θῶσι(ν)
ὧσι(ν)
Ευκτική
σταίην
θείην
εἵην
σταίης
θείης
εἵης
σταίη
θείη
εἵη
σταίημεν / (σταῖμεν) θείημεν / (θεῖμεν) εἵημεν / (εἷμεν)
σταίητε / (σταῖτε)
θείητε / (θεῖτε)
εἵητε / (εἷτε)
σταίησαν / (σταῖεν) θείησαν / (θεῖεν) εἵησαν / (εἷεν)
Προστακτική
στῆ θι
θὲ ς
ἓς
στήτω
θέτω
ἕτω
στῆτε
θέτε
ἕτε
διδότω
δίδοτε
διδόντων /
(διδότωσαν)
διδόναι
διδοὺς
διδοῦσα
διδὸν
ἐδίδουν
ἐ δίδους
ἐ δίδου
ἐδίδομεν
ἐδίδοτε
ἐδίδοσαν
θ. δω-, δοἔδωκα
ἔδωκας
ἔδωκε
ἔδομεν
ἔδοτε
ἔδοσαν
δῶ
δῷ ς
δῷ
δῶ μεν
δῶ τε
δῶ σι(ν)
δοίην
δοίης
δοίη
δοίημεν / (δοῖμεν)
δοίητε / (δοῖτε)
δοίησαν / (δοῖεν)
δὸ ς
δότω
δότε

3. ἕντων /
(ἕτωσαν)
Απαρέμφατο
εἷναι
Μετοχή
εἳς
εἷσα
ἓν
στάντων /
(στήτωσαν)
θέντων / (θέτωσαν)
δόντων / (δότωσαν
στῆναι
θεῖναι
δοῦναι
στὰς
στᾶσα
στὰν
θεὶς
θεῖσα
θὲν
δοὺς
δοῦσα
δὸν
Παρατήρηση:
Ο αόριστος β΄ ἔ στην είναι ενεργητικός με μέση και παθητική σημασία.
θ. σταἵσταμαι
ἵστασαι
ἵσταται
ἱστάμεθα
ἵστασθε
ἵστανται
ἱστῶμαι
ἱστῇ
ἱστῆται
ἱστώμεθα
ἱστῆσθε
ἱστῶνται
ἱσταίμην
ἱσταῖο
ἱσταῖτο
ἱσταίμεθα
ἱσταῖσθε
ἱσταῖντο
ἵστασο / (ἵστω)
ἱστάσθω
ἵστασθε
ἱστάσθων /
(ἱστάσθωσαν)
ἵστασθαι
ἱστάμενος
ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ
θ. θεθ. ἑ ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ
Οριστική
τίθεμαι
ἵεμαι
τίθεσαι
ἵεσαι
τίθεται
ἵεται
τιθέμεθα
ἱέμεθα
τίθεσθε
ἵεσθε
τίθενται
ἵενται
Υποτακτική
τιθῶμαι
ἱῶμαι
τιθῇ
ἱῇ
τιθῆται
ἱῆται
τιθώμεθα
ἱώμεθα
τιθῆσθε
ἱῆσθε
τιθῶνται
ἱῶνται
Ευκτική
τιθείμην
ἱείμην
τιθεῖο
ἱεῖο
τιθεῖτο
ἱεῖτο
τιθείμεθα
ἱείμεθα
τιθεῖσθε
ἱεῖσθε
τιθεῖντο
ἱεῖντο
Προστακτική
τίθεσο
ἵεσο
τιθέσθω
ἱέσθω
τίθεσθε
ἵεσθε
τιθέσθων /
ἱέσθων /
(τιθέσθωσαν)
(ἱέσθωσαν)
Απαρέμφατο
τίθεσθαι
ἵεσθαι
Μετοχή
τιθέμενος
ἱέμενος
θ. δοδίδομαι
δίδοσαι
δίδοται
διδόμεθα
δίδοσθε
δίδονται
διδῶ μαι
διδῷ
διδῶ ται
διδώμεθα
διδῶ σθε
διδῶ νται
διδοίμην
διδοῖο
διδοῖτο
διδοίμεθα
διδοῖσθε
διδοῖντο
δίδοσο
διδόσθω
δίδοσθε
διδόσθων /
(διδόσθωσαν)
δίδοσθαι
διδόμενος

4. ἰσταμένη
ἱστάμενον
ἱστάμην
ἵστασο
ἵστατο
ἱστάμεθα
ἵστασθε
ἵσταντο
θ. θεἐθέμην
ἔ θου
ἔθετο
ἐθέμεθα
ἔθεσθε
ἔθεντο
θῶμαι
θῇ
θῆται
θώμεθα
θῆσθε
θῶνται
θείμην
θεῖο
θεῖτο
θείμεθα
θεῖσθε
θεῖντο
θοῦ
θέσθω
θέσθε
θέσθων /
(θέσθωσαν)
θέσθαι
θέμενος
θεμένη
θέμενον
ἱεμένη
ἱέμενον
ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ
Οριστική
ἐτιθέμην
ἱέμην
ἐτίθεσο
ἵεσο
ἐτίθετο
ἵετο
ἐτιθέμεθα
ἱέμεθα
ἐτίθεσθε
ἵεσθε
ἐτίθεντο
ἵεντο
τιθεμένη
τιθέμενον
ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄
θ. ἑ Οριστική
εἵμην
εἷ σο
εἷτο
εἵμεθα
εἷσθε
εἷντο
Υποτακτική
ὧμαι
ᾗ
ἧται
ὥμεθα
ἧσθε
ὧνται
Ευκτική
εἵμην
εἷο
εἷτο
εἵμεθα
εἷσθε
εἷντο
Προστακτική
οὗ
ἕσθω
ἕσθε
ἕσθων /
(ἕσθωσαν)
Απαρέμφατο
ἕσθαι
Μετοχή
ἕμενος
ἑμένη
ἕμενον
θ. δοἐδόμην
ἔ δου
ἔδοτο
ἐδόμεθα
ἔδοσθε
ἔδοντο
δῶ μαι
δῷ
δῶ ται
δώμεθα
δῶ σθε
δῶ νται
δοίμην
δοῖο
δοῖτο
δοίμεθα
δοῖσθε
δοῖντο
δοῦ
δόσθω
δόσθε
δόσθων / (δόσθωσαν)
δόσθαι
δόμενος
δομένη
δόμενον
διδομένη
διδόμενον
ἐδιδόμην
ἐδίδοσο
ἐδίδοτο
ἐδιδόμεθα
ἐδίδοσθε
ἐδίδοντο

5. Παρατήρηση:
Οι τύποι της υποτακτικής ενεστώτα ενεργητικής και μέσης φωνής είναι συνηρημένοι.
Σχηματισμός των άλλων χρόνων
Οι άλλοι χρόνοι των ρημάτων ἵ στημι, τίθημι, ἵ ημι και δίδωμι σχηματίζονται ως
εξής:
Ενεργητική Φωνή
ρ. ἵ στημι
ρ. τίθημι
ρ. ἵ ημι ρ. δίδωμι
Μέλλοντας
στήσω
θήσω
ἥσω
δώσω
Αόριστος α΄
ἔστησα
Παρακείμενος στήσας ἔχω
τέθηκα / τέθεικαεἷκα
δέδωκα
Υπερσυντέλικος στήσας εἶχον
ἐτεθήκειν
εἵκειν
ἐδεδώκειν
Μέση φωνή
Μέλλοντας
στήσομαι
θήσομαι
ἥσομαι δώσομαι
ἐθήσομα
Παθ. Μέλλοντας σταθήσομαι
τεθήσομαι
δοθήσομαι
ι
Αόριστος α΄
ἐστησάμην
Παθ. Αόριστος α΄ἐστάθην
ἐτέθην
εἵθην
ἐδόθην
Παρακείμενος ἕστηκα
τέθειμαι / κεῖμαι εἷμαι
δέδομαι
Υπερσυντέλικος ἑστήκειν / εἱστήκειν ἐκείμην
εἷμην
ἐδεδόμην
Πίνακες ενδεικτικού σχηματισμού και κλίσης σύνθετων φωνηεντόληκτων ρημάτων
σε –μι,
σε ενεστώτα και παρατατικό
ρ. παρίστημι (= παρίσταμαι, βοηθώ)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ
ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ
ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ
Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική
Οριστική
α΄εν παρίστημι παριστῶ
παρισταίην παρίστην
.
παρίστης παριστῇς
παρισταίης παρίστη
παρίστης
β΄εν.
Απαρέμφατο Μετοχή
παριστὰς
παριστάναι παριστᾶσα
παριστὰν
ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ
ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ
ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ
Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική
Οριστική
α΄εν παρίσταμαιπαριστῶμαι παρισταίμην παριστάμην
.
παρίστασαιπαριστῇ
παρισταῖο
παρίστασο
παρίστασο
β΄εν.
Απαρέμφατο Μετοχή
παριστάμενος
παρίστασθαι παρισταμένη
παριστάμενον

6. ρ. ἀ νατίθημι (= αναθέτω, αφιερώνω κ.ά.)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ
ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ
ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟ
Σ
Υποτακτικ
Προστακτικ Απαρέμφατ
Ευκτική
Οριστική
ή
ή
ο
α΄εν ἀνατίθημι ἀνατιθῶ
ἀνατιθείην ἀνατιθέναι ἀνετίθην
.
ἀνατίθης / ἀνατιθῇς ἀνατιθείης ἀνατίθει
Μετοχή ἀνετίθεις
β΄εν (ἀνατιθεῖς
ἀνατιθεὶς
.
)
ἀνατιθεῖσα
ἀνατιθὲν
ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ
ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟ
ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ
Σ
Υποτακτικ
Προστακτικ Απαρέμφατ
Οριστική
Ευκτική
Οριστική
ή
ή
ο
α΄εν ἀνατίθεμα ἀνατιθῶμαι ἀνατιθείμη ἀνατίθεσθαι ἀνετιθέμην
.
ι
ἀνατιθῇ
ν
ἀνατίθεσο
Μετοχή ἀνετίθεσο
β΄εν ἀνατίθεσα
ἀνατιθεῖο
ἀνατιθέμενο
.
ι
ς
ἀνατιθεμένη
ἀνατιθέμενο
ν
Οριστική
ρ. ἀ φίημι (= αφήνω, απολύω, απαλλάσσω κ.ά.)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ
ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ
ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ
ΟριστικήΥποτακτικήΕυκτικήΠροστακτικήΑπαρέμφατο
Οριστική
α΄ ἀφίημι ἀφιῶ
ἀφιείην ἀφιέναι
ἀφίην
εν. ἀφίης
ἀφιῇς
ἀφιείης ἀφίει
Μετοχή ἀφίεις
β΄ εν.
ἀφιεὶς
ἀφιεῖσα
ἀφιὲν
ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ
ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ
ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ
ΟριστικήΥποτακτικήΕυκτικήΠροστακτικήΑπαρέμφατο
Οριστική
α΄ ἀφίεμαι ἀφιῶμαι
ἀφιείμην ἀφίεσθαι
ἀφιέμην
εν. ἀφίεσαι ἀφιῇ
ἀφιεῖο ἀφίεσο
Μετοχή ἀφίεσο
β΄ εν.
ἀφιέμενος
ἀφιεμένη
ἀφιέμενον
ρ. παραδίδωμι (= παραδίδω)

7. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ
ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ
ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ
Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική
Οριστική
α΄εν παραδίδωμι παραδιδῶ παραδιδοίην παρεδίδουν
.
παραδίδως παραδιδῷς παραδιδοίης παραδίδου
παρεδίδους
β΄εν.
Απαρέμφατο Μετοχή
παραδιδοὺς
παραδιδόναι παραδιδοῦσα
παραδιδὸν
ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ
ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ
ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ
Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική
Οριστική
α΄εν παραδίδομαιπαραδιδῶμα παραδιδοίμην παρεδιδόμην
.
παραδίδοσαιι
παραδιδοῖο παραδίδοσο παρεδίδοσο
β΄εν.
παραδιδῷ Απαρέμφατο Μετοχή
παραδιδόμενος
παραδίδοσθαιπαραδιδομένη
παραδιδόμενον
Πίνακες ενδεικτικού σχηματισμού και κλίσης σύνθετων φωνηεντόληκτων ρημάτων
σε –μι,
στον αόριστο β΄
ρ. ἐ νδίδωμι (= υποχωρὠ κ.ά.)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ
ΟριστικήΥποτακτικήΕυκτικήΠροστακτικήΑπαρέμφατο Μετοχή
α΄ ἐνέδωκα ἐνδῶ
ἐνδοίην ἐνδοὺς
εν. ἐνέδωκας ἐνδῷς
ἐνδοίης ἔνδος
ἐνδοῦναι
ἐνδοῦσα
β΄ εν.
ἐνδὸν
ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ
ΟριστικήΥποτακτικήΕυκτικήΠροστακτικήΑπαρέμφατο Μετοχή
α΄ ἐνεδόμην ἐνδῶμαι
ἐνδοίμηνἐνδόμενος
εν. ἐνέδου ἐνδῷ
ἐνδοῖο ἐνδοῦ
ἐνδομένη
ἐνδόσθαι
β΄ εν.
ἐνδόμενο
ν
ρ. ἀ νίστημι (= στήνω όρθιο, αναστατώνω κ.ά.)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ
ΟριστικήΥποτακτική Ευκτική ΠροστακτικήΑπαρέμφατο Μετοχή
α΄ ἀνέστην ἀναστῶ
ἀνασταίη ἀναστὰς
εν. ἀνέστης ἀναστῇς
ν
ἀνάστηθι
ἀναστᾶσ
ἀναστῆναι
β΄ εν.
ἀνασταίης
α
ἀναστὰν

8. Παρατήρηση:
Ο αόριστος β΄ ἀνέστην είναι ενεργητικός με μέση και παθητική σημασία.
ρ. διατίθημι (= διευθετώ, διαθέτω κ.ά. )
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ
ΟριστικήΥποτακτική Ευκτική ΠροστακτικήΑπαρέμφατο Μετοχή
α΄ διέθηκα διαθῶ
διαθείην διαθεὶς
εν. διέθηκας διαθῇς
διαθείης διάθες
διαθεῖναι
διαθεῖσα
β΄ εν.
διαθὲν
ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ
ΟριστικήΥποτακτική Ευκτική ΠροστακτικήΑπαρέμφατο Μετοχή
α΄ διεθέμην διαθῶμαι διαθείμηνδιαθέμενος
εν. διέθου διαθῇ
διαθεῖο διάθου
διαθέσθαι
διαθεμένη
β΄ εν.
διαθέμενον
ρ. ἀ φίημι (= αφήνω, απολύω, απαλλάσσω κ.ά.)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ
ΟριστικήΥποτακτικήΕυκτικήΠροστακτικήΑπαρέμφατο Μετοχή
α΄ ἀφῆκα ἀφῶ
ἀφείην ἀφεὶς
εν. ἀφῆκας ἀφῇς
ἀφείης ἄφες
ἀφεῖναι
ἀφεῖσα
β΄ εν.
ἀφὲν
ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ
ΟριστικήΥποτακτικήΕυκτικήΠροστακτικήΑπαρέμφατο Μετοχή
α΄ ἀφείμην ἀφῶμαι
ἀφείμην ἀφέμενος
εν. ἀφεῖσο ἀφῇ
ἀφεῖο ἀφοῦ
ἀφεμένη
ἀφέσθαι
β΄ εν.
ἀφέμενο
ν
Κανόνες τονισμού
1. Ο ενεστώτας και παρατατικός όταν είναι σύνθετοι τονίζονται όπως και απλοί.
2. Στην προστακτική του ενεστώτα ενεργητικής και μέσης φωνής, τα
ρήματα σε –μι όταν είναι σύνθετα με πρόθεση τονίζονται όπως και τα
απλά.
π.χ.:
ἵστη → παρίστη
ἵστατε → παρίστατε
τίθεσο → ἀ νατίθεσο
τίθεσθε → ἀ νατίθεσθε.
3. Στον αόριστο β΄, τα ρήματα σε –μι όταν είναι σύνθετα με πρόθεση ανεβάζουν
τον τόνο σε β΄ενικό και β΄πληθυντικό πρόσωπο στην προστακτική
ενεργητικής και μέσης φωνής. Ποτέ όμως ο τόνος δεν ξεπερνά την τελευταία

9. συλλαβή της πρόθεσης.
π.χ.:
θὲς → ἀ πόθες, ἀ πόθετε
θὲς → πρόσθες, πρόσθετε
θοῦ → ἀ πόθου, ἀ πόθεσθε
δὸς → παράδος, παράδοτε
δὸς → ἔ κδος, ἔ κδοτε
δοῦ → παράδου, παράδοσθε
ἓς → ἄ φες , ἄ φετε
4. Στην προστακτική του αορίστου β΄ μέσης φωνής δεν ανεβάζουν τον τόνο:
o οι τύποι θοῦ , δοῦ όταν είναι σύνθετοι με μονοσύλλαβη πρόθεση
o
π.χ.:
δοῦ → προσδοῦ , προσδόσθε
θοῦ → ἐ νθοῦ , ἐ νθέσθε
ο τύπος οὗ όταν είναι σύνθετος με μονοσύλλαβη πρόθεση ή με
δισύλλαβη πρόθεση που έχει πάθει έκθλιψη:
π.χ.:
οὗ → προσοῦ , προσέσθε
οὗ → ἐ φοῦ , ἐ φέσθε.
5. Οι ονοματικοί τύποι (απαρέμφατο και μετοχή) του αορίστου β΄ όταν είναι
σύνθετοι τονίζονται όπως και απλοί:
π.χ.:
θεῖναι → ἀ ναθεῖ ναι
θεὶς → ἀ ναθεὶ ς

10. συλλαβή της πρόθεσης.
π.χ.:
θὲς → ἀ πόθες, ἀ πόθετε
θὲς → πρόσθες, πρόσθετε
θοῦ → ἀ πόθου, ἀ πόθεσθε
δὸς → παράδος, παράδοτε
δὸς → ἔ κδος, ἔ κδοτε
δοῦ → παράδου, παράδοσθε
ἓς → ἄ φες , ἄ φετε
4. Στην προστακτική του αορίστου β΄ μέσης φωνής δεν ανεβάζουν τον τόνο:
o οι τύποι θοῦ , δοῦ όταν είναι σύνθετοι με μονοσύλλαβη πρόθεση
o
π.χ.:
δοῦ → προσδοῦ , προσδόσθε
θοῦ → ἐ νθοῦ , ἐ νθέσθε
ο τύπος οὗ όταν είναι σύνθετος με μονοσύλλαβη πρόθεση ή με
δισύλλαβη πρόθεση που έχει πάθει έκθλιψη:
π.χ.:
οὗ → προσοῦ , προσέσθε
οὗ → ἐ φοῦ , ἐ φέσθε.
5. Οι ονοματικοί τύποι (απαρέμφατο και μετοχή) του αορίστου β΄ όταν είναι
σύνθετοι τονίζονται όπως και απλοί:
π.χ.:
θεῖναι → ἀ ναθεῖ ναι
θεὶς → ἀ ναθεὶ ς