1. Τα έθιμα της τσικνοπέμπτης
Τζικνοπέμπηη είλαη ε Πέκπηε ηεο δεύηεξεο
εβδνκάδαο (ηεο θξεαηηλήο) ησλ Απνθξηώλ. Ο
ενξηαζκόο απηήο ηεο εκέξαο είλαη έλα έζηκν
πνπ δελ γλσξίδνπκε από πνύ πξνέξρεηαη.
Βαζηθό ραξαθηεξηζηηθό ηνπ είλαη ην ςήζηκν
«ηζίθληζκα» ηνπ θξέαηνο ζηα θάξβνπλα. Από ην
ηζίθληζκα έρεη πάξεη θαη ην όλνκα ηεο ε εκέξα.
Η ζπγθεθξηκέλε εκέξα ήηαλ ηδηαίηεξε αλάκεζα
ζηηο εκέξεο ηνπ Τξησδίνπ γηαηί ηελ εκέξα απηή
όια ηα ζπίηηα έςελαλ θξέαο ελώ παιηόηεξα
έιησλαλ ην ιίπνο από ηα ρνηξηλά θαη ε ηζίθλα
ήηαλ
δηάρπηε
παληνύ.
Πέξα από ην ςήζηκν ηνπ θξέαηνο, θάζε ηόπνο
έρεη ηα δηθά ηνπ έζηκα γηα ηνλ ενξηαζκό ηεο
Τζηθλνπέκπηεο. Αθνινύζσο ζα αλαθέξνπκε
θάπνηα από απηά:
Σηελ Απκαδία ε
Τζηθλνπέκπηε
είλαη
κέξα
θξεαηνθαγίαο (κέρξη ζθαζκνύ), νηθνγελεηαθήο
ζπγθέληξσζεο θαη δηαζθέδαζεο.
Σηελ Κοζάνη ην
πεξίθεκν
«ηζίθληζκα»
πξαγκαηνπνηνύληαλ κέζα από ηελ ηζίθλα πνπ
αλαδύνληαλ από ην αξηπκέλν θαΐ, ζπλήζσο
θξέαο (ην νπνίν ζεκεησηέσλ απνθαιείηαη «θαΐ»
ζην ηνπηθό ηδίσκα π.ρ. «Κπξηαθή ζήκεξα
έρνπκε θαΐ κη παηάηζηο ζηνπ θνύξλνπ». Τν λα

2. θάςεη κηα λνηθνθπξά ην θαγεηό εθείλε ηελ
επνρή ήηαλ κεγάιε πνιπηέιεηα.
Σηηο Σέππερ αλάβνληαη κεγάιεο θσηηέο ζηηο
αιάλεο, ζηηο νπνίεο αθνύ ςήζνπλ ην θξέαο,
πεδνύλ από πάλσ ηνπο. Σην ηέινο θάπνηνο
από ηελ παξέα κε ρηνύκνξ, αλαιακβάλεη ηα
«πξνμεληά» αλαθαηεύνληαο ηαπηόρξνλα ηα
θάξβνπλα κε έλα μύιν.
Λέγεηαι, όηι επιλέσηηκε η Πέμπηη ωρ ημέπα
κπεαηοθαγίαρ, καθώρ παπαδοζιακά οι ημέπερ
νηζηείαρ ηων Ελληνοπθόδοξων είναι η Τεηάπηη και
η Παπαζκεςή.

3. Σηη ζημεπινή
εποσή,
θεωπείηαι, όηι η
Τζικνοπέμπηη
είναι. «επίζημη»
ημέπα έναπξηρ
ηηρ
αποκπιάηικηρ
πεπιόδος.