Γεννικθκε ςτα Γιάννενατο 1945 και φεφγει από τα
αυτά τελειϊνοντασ το ςχολείο. Με εξετάςεισ περνά
ςτθ Σχολι Καλϊν Τεχνϊν.
Αςχολείται με τθ χαρακτικι και ζχει κακθγθτι το
Γραμματόπουλο. Ενϊ είναι μακθτισ ςτθ ςχολι
φτιάχνει τθν ξυλογραφία «Κόκκινο Γυμνό» ςτθν οποία
εφαρμόηει τθν τεχνικι των «Ντεγκραντζ» (μετάβαςθ
χρωμάτων). Αυτό ενκουςιάηει το Γραμματόπουλο ο
οποίοσ τον παίρνει ςτο προςωπικό εργαςτιριο του.
Το 1977 Διδάςκει ςτθν ΑΣΚΤ ωσ Βοθκόσ, Επιμελθτισ,
Λζκτορασ και το 1999 : Εκλζγεται Αναπλθρωτισ
Κακθγθτισ ςτθν ΑΣΚΤ. Ζργα του υπάρχουν ςε ιδιωτικζσ
ςυλλογζσ ςτθν Ελλάδα, Φιλανδία, Σουθδία, ΗΡΑ,
Αργεντινι, Ιταλία, ςτισ Ρινακοκικεσ των Διμων
Ακθναίων, όδου, Ιωαννίνων, Φλϊρινασ, ςτο
Υπουργείο Ρολιτιςμοφ κακϊσ και ςτισ ςυλλογζσ
πολλϊν ελλθνικϊν Τραπεηϊν. Απεβίωςε ςτισ 4
Αυγοφςτου 2006
4.
• Μια πρϊτθ
κατθγοριοποίθςθςτα ζργα
του Καηάκου είναι θ εξισ:
• 1960 -70 Φοιτθτικι
περίοδοσ: Επεξεργάηεται
κζματα που του δίνονται
από τουσ κακθγθτζσ του
ςτθ Σχολι.
• 1970-80 και 1980-90
ζχουμε τισ κλαςςικζσ
ξυλογραφίεσ του.
• Από το 1988 όμωσ και μετά
αρχίηει να υπάρχει μια
αλλαγι ςτα ζργα του
Καηάκου, τόςο
κεματολογικά όςο και
τεχνοτροπικά.
5.
• Εξετάηοντασ τθνπρϊτθ
ενότθτα των χαρακτικϊν,
διαπιςτϊνουμε πρϊτα από
όλα ότι ο Καηάκοσ μασ δίνει
μία εκπλθκτικι αποτφπωςθ
του Κάςτρου των Ιωαννίνων,
με κάκε λεπτομζρεια, το
ολόι ςτθν Ρφλθ του
Κάςτρου, το Αςλάν Τηαμί, τα
τείχθ του Κάςτρου και
φυςικά τθ Λίμνθ. Πλα αυτά
τα ςτοιχεία τα διαπιςτϊνει
κανείσ με πρϊτθ ματιά ςτο
χαρακτικό με τίτλο «Τηαμί,
θμζρα»
• Βλζπουμε πωσμε τισ προ του 1988 ξυλογραφίεσ
ο Καηάκοσ πετυχαίνει να μασ μεταφζρει ςε ζναν
κόςμο ονειρικό και φανταςτικό, ςτον κόςμο
δθλαδι τθσ παιδικισ θλικίασ, όπου όλα
φαίνονται απόλυτα λογικά. Εδϊ ρεαλιςμόσ και
όνειρο γίνονται ζνα, τα ίδια τα ποδιλατα
διακζτουν ρεαλιςτικι ρόδα, αλλά και τεράςτια
φτερά.
• Με τα ποδιλατα φαίνεται πωσ ο Καηάκοσ
κυνθγά το όνειρο, ζνα όνειρο απροςδιόριςτο με
όχθμα το ποδιλατο. Στα ζργα του ο γενζκλιοσ
χϊροσ υπάρχει, απεικονίηεται με ςαφινεια, αλλά
δεν του είναι αρκετόσ, κζλει κάτι παραπάνω από
αυτόν, γι’ αυτό και πετάει πάνω από αυτόν.
10.
• Και περνάμετϊρα ςτα ζργα μετά το 1988. Βλζπουμε
ότι θ κεματικι του ζχει αλλάξει, δεν είναι πια τα
ποδιλατα και οι βόλτεσ με αυτά γφρω από τθ Λίμνθ,
αλλά οι γυναίκεσ ςτα μπαρ. Θα μποροφςαμε να
ποφμε ότι θ κεματικι αλλάηει κακϊσ και ο ίδιοσ ο
Καηάκοσ μεγαλϊνει θλικιακά. Είναι πια ζνασ ϊριμοσ
άντρασ με ενδιαφζρον για το άλλο φφλο.
• Τα ζργα του από το 1988 και μετά είναι, όπωσ ιδθ
αναφζραμε, ανκρωποκεντρικά, και ςυγκεκριμζνα
ζχουν κζμα τθ γυναίκα. Ππωσ κα δοφμε οι γυναίκεσ
τϊρα είναι εκείνεσ που ζχουν τα φτερά και όχι τα
ποδιλατα τα οποία εμφανίηονται και αυτά αλλά ςτθ
«ςωςτι τουσ κζςθ», ςτο ζδαφοσ.
Μζςα από τοφακό του, θ
ιςτορία τθσ χϊρασ μασ...
Ρεριφανοι που ο τόποσ
μασ γζννθςε ζναν τόςο
μεγάλο άνκρωπο και
καλλιτζχνθ...
Κϊςτασ Μπαλάφασ
45.
…] Γεννικθκα ς’ζνα
κακοτράχαλο θπειρϊτικο
χωριό που λεσ πωσ και το ίδιο
γεννικθκε για αγϊνεσ πρϊτα
με τθν ίδια τθ φφςθ, για να
μπορζςει να επιβιϊςει ςτθν
κακοτράχαλθ γθ που
γεννικθκε Και ζνα μεγάλο
μαράηι ιταν ο ξενιτεμόσ.
Ξενιτεφτθκα νωρίσ κι εγϊ για
λόγουσ βιοποριςμοφ, μόλισ
τζλειωςα το Δθμοτικό —το
τζλειωςα και δεν το τζλειωςα.
Ήμουν τότε ζντεκα χρονϊν και
δοφλευα ς’ ζνα
γαλακτοπωλείο.
46.
Ρριν πιάςω τθμθχανι, είχα
γράψει λίγα πράγματα με το
μολφβι ς’ ζνα μπλοκάκι, τα
βιϊματά μου. Επειδι ζγραφα
και για το αφεντικό μου
πράγματα όχι τόςο ευχάριςτα,
μου ςκίςανε το μπλοκάκι και
ςτενοχωρικθκα πολφ γι’ αυτό,
γιατί είχα γενικά όλα μου τα
βιϊματα, πωσ ζφυγα από το
χωριό μου, πωσ κατζβθκα ςε μια
πολιτεία όπου είδα φϊτα που
δεν τα ζςβθνε θ βροχι και ο
αζρασ, πωσ, τζλοσ πάντων,
μπόρεςα να βοθκιςω τον εαυτό
μου και τθν οικογζνειά μου.
47.
Στο αφεντικό μουαυτό είχαν ζρκει κάτι ςυγγενείσ
του από τθν Αμερικι, ομογενείσ, και κεϊρθςε
υποχρζωςι του να τουσ ξεναγιςει ςε διάφορα μζρθ.
Μια μζρα ςκζφτθκαν να ανζβουν ςτθν Ράρνθκα
είπανε, μάλιςτα, να πάρουν και μιαν αναμνθςτικι
φωτογραφία. Κάποιοσ Θα ζπρεπε όμωσ να κρατάει
αυτό το κουτί για να φωτογραφθκοφν αυτοί, και
αγγάρεψαν ζμζνα.
«Όταν κατάλαβα ότι αυτό το μθχάνθμα που
κρατοφςα ςτα χζρια μου μπορεί να αποτυπώςει ςε
εικόνα πάνω ςε χαρτί ό,τι ζχω ηωντανό μπροςτά
μου, μαγεφτθκα...»
• Κατά τθνπερίοδο των ςπουδϊν του ςτα
Ιωάννινα αγόραςε τθν πρϊτθ του
φωτογραφικι μθχανι (Junior Kodak) τθν
οποία αντικατζςτθςε ςτθν περίοδο τθσ
Ιταλίασ με μια Robot, μακαίνοντασ εμπειρικά
τθν τζχνθ του ςκοτεινοφ καλάμου ςε
γειτονικό φωτογραφείο. Τθ μθχανι του
χρθςιμοποίθςε αργότερα για να
απακανατίςει τθν πορεία του ελλθνικοφ
ςτρατοφ προσ το αλβανικό μζτωπο, τθν
περίοδο τθσ γερμανικισ Κατοχισ και τον
ζνοπλο αγϊνα του ΕΛΑΣ, τον οποίο
ακολοφκθςε ωσ τυφεκιοφόροσ.
54.
• Ο ΚϊςτασΜπαλάφασ
είναι «ανκρωπιςτισ»
φωτογράφοσ που
παρατθρεί και
αποτυπϊνει τα
δρϊμενα με
ειλικρίνεια, είναι ο
καλλιτζχνθσ που
δθμιοφργθςε, κάτω από
αντίξοεσ ςυνκικεσ,
φωτογραφίεσ-
ντοκουμζντα για να
διαςωκεί το μεγαλείο
του λαοφ μασ.
55.
• Ο ΚϊςτασΜπαλάφασ
εικονογράφθςε τθ ςφγχρονθ
ελλθνικι ιςτορία, αλλά και τθν
ιςτορία τθσ τζχνθσ τθσ
φωτογραφίασ, με εκατοντάδεσ
γνιςια ντοκουμζντα: για τθν
πορεία του ελλθνικοφ ςτρατοφ
ςτθν Αλβανία, τθν Κατοχι, το
αντάρτικο και τον αγϊνα του
ΕΛΑΣ ςτθν Ήπειρο, αλλά και
τον άνκρωπο του μόχκου και
τθσ ςκλθρισ επιβίωςθσ. Στα
δικά του καρζ πρζπει να
ανατρζξει όποιοσ κζλει να δει
ηωντανι τθν αλικεια τθσ
μεταπολεμικισ Ελλάδασ.
56.
• Το 2008δϊριςε το
φωτογραφικό αρχείο
του ςτο Μουςείο
Μπενάκθ,
αποτελοφμενο από
15.000 αςπρόμαυρα
αρνθτικά από το 1939
ζωσ το 2000 και 60
ταινίεσ μικροφ μικουσ
ζτοιμεσ για ψθφιακι
επεξεργαςία, με
κεντρικό κζμα τα ικθ
και τα ζκιμα τθσ
θπειρωτικισ και
νθςιωτικισ Ελλάδασ.
Ρν ηειεπηαίν θιηθ ηεο δσήο ηνπ
ήηαλ ηελ Θπξηαθή, ζε ειηθία 91
εηώλ. Ν Θώζηαο Κπαιάθαο
έθπγε αλαγλσξηζκέλνο γηα ην
έξγν ηνπ.