Συλλογή ρητών της αρχαίας ελληνικής γλώσσας της Γ γυμνασίου.

1. Γ΄γυμνασίου
Αρχαία Ελληνική Γλώσσα
Ζένια Ξενιτίδου Γ’5
Καθηγήτρια Αρχαίων: Αφροδίτη Διαμαντοπούλου

2. Ὁ γραμμάτων ἄπειρος οὐ βλέπει βλέπων.
Μετάφραση: Ο αμέτοχος παιδείας δε βλέπει, αν και έχει μάτια.
Μένανδρος, Γνῶμαι μονόστιχοι 438

3. Ἐγὼ ἡγοῦμαι πόλιν πλείω ξύμπασαν ὀρθουμένην
ὠφελεῖν τοὺς ἰδιώτας ἢ καθ’ ἕκαστον τῶν πολιτῶν
εὐπραγοῦσαν, ἁθρόαν δὲ σφαλλομένην.
Μετάφραση: Εγώ πιστεύω ότι ωφελούνται περισσότερο οι
πολίτες, όταν η πόλη ευημερεί συνολικά παρά όταν ευτυχεί
κάθε πολίτης χωριστά, ενώ συνολικά η πόλη δυστυχεί.
Θουκυδίδης, Ἱστορίαι 2.60

4. Ἀλλ’ ἡ τυραννὶς πολλὰ τ’ ἄλλ’ εὐδαιμονεῖ / κἄξεστιν αὐτῇ
δρᾶν λέγειν θ’ ἃ βούλεται.
Mετάφραση:Αλλά ο τύραννος έχει και πολλά άλλα
προνόμια και μπορεί να λέει και να κάνει ό,τι θέλει.
Σοφοκλῆς, Ἀντιγόνη στ. 506-507

5. Ἤν γὰρ καλοῦσιν οἱ πλεῖστοι τῶν ἀνθρώπων εἰρήνην, τοῦτο
(δοκεῖ) εἶναι μόνον ὄνομα,
τῷ δ' ἔργῳ πάσαις πρὸς πάσας τὰς πόλεις ἀεὶ πόλεμον
ἀκήρυκτον κατὰ φύσιν εἶναι.
Μετάφραση:Πράγματι αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι αποκαλούν
ειρήνη (φαίνεται ότι) είναι μόνο μια λέξη· στην πράξη
υπάρχει, σύμφωνα με τους νόμους της φύσης, ακήρυκτη αιώνια διαμάχη
της κάθε πόλης με όλες τις άλλες πόλεις.
Πλάτων, Νόμοι 626a

6. Ἐπὶ πᾶσι τὸν αὐτὸν νόμον τιθέναι [ὁ νομοθέτης]
κελεύει.
Mετάφραση:Ο νομοθέτης ορίζει να ισχύει ο ίδιος νόμος για όλους.
Δημοσθένης, Κατὰ Τιμοκράτους 18

7. Κρίνει φίλους ὁ καιρὸς ὡς χρυσὸν τὸ πῦρ.
Mετάφραση:O καλός ο φίλος στην ανάγκη φαίνεται
Μένανδρος, Γνῶμαι μονόστιχοι 276

8. Ἡ ἀβουλία ἀτυχία δοκεῖ εἶναι.
Mετάφραση:Η απερισκεψία φαίνεται πως είναι κακή τύχη.
Πλάτων, Κρατύλος 420

9. Ἢ γὰρ οὐ χρὴ ποιεῖσθαι παῖδας
ἢ συνδιαταλαιπωρεῖν καὶ τρέφοντα καὶ
παιδεύοντα.
Μετάφραση:Ή λοιπόν δεν πρέπει να κάνει κανείς παιδιά ή
πρέπει να ταλαιπωρείται μαζί
τους προσπαθώντας να τα αναθρέψει και να τα μορφώσει.
Πλάτων, Κρίτων 45d

10. Καλὸς ὁ νόμος, ἐάν τις αὐτῷ νομίμως
χρῆται.
Απόστολος Παῦλος, Πρὸς Τιμόθεον Α΄1.8
Μετάφραση: Είναι καλός ο νόμος, εάν κάποιος
τον χρησιμοποιεί νόμιμα.

11.  Ο Πλάτων (427 π.Χ. – 347 π.Χ.) ήταν
αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος από την Αθήνα, ο πιο γνωστός
μαθητής του Σωκράτη και δάσκαλος του Αριστοτέλη. Το
έργο του με τη μορφή φιλοσοφικών διαλόγων έχει σωθεί
ολόκληρο. Άσκησε τεράστια επιρροή στην αρχαία ελληνική
φιλοσοφία και γενικότερα στη δυτική φιλοσοφική παράδοση
μέχρι και σήμερα. Ο Πλάτων, μεταξύ άλλων, έγραψε
την Απολογία του Σωκράτους η οποία θεωρείται καταγραφή
της απολογίας του Σωκράτη στη δίκη που τον καταδίκασε σε
θάνατο, το Συμπόσιο όπου μιλά για τη φύση του έρωτα, τον
«Πρωταγόρα» όπου μεταξύ άλλων θεμελιώνεται θεωρητικά
η αρχή της «πρόληψης» που δεν λαμβάνει την ποινή ως
απολύτως «ανταποδοτική» τον Παρμενίδη και τον Θεαίτητο,
όπου θεμελιώνει την αντικειμενικότητα του λόγου και της
ιδέας, ενώ σε δύο μακρούς διαλόγους, την Πολιτεία και
τους Νόμους περιέγραψε την ιδανική πολιτεία.] To σύνολο
του έργου του, συχνά τον κατατάσσει μεταξύ των κορυφαίων
παγκοσμίων προσωπικοτήτων όλων των εποχών με τη
μεγαλύτερη επιρροή, μαζί με τον δάσκαλο του, Σωκράτη, και
τον μαθητή του, Αριστοτέλη.

12.  Ο Θουκυδίδης του Ολόρου ο
Αλιμούσιος (περ. 460 π.Χ. - περ. 399
π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ιστορικός, γνωστός
για τη συγγραφή της Ιστορίας του
Πελοποννησιακού Πολέμου. Πρόκειται για ένα
κλασικό ιστορικό έργο, το πρώτο στο είδος του,
που αφηγείται με τεκμηριωμένο τρόπο τα
γεγονότα του Πελοποννησιακού Πολέμου (431 -
404 π.Χ.), μεταξύ της Αθήνας και της Σπάρτης.
Ο Θουκυδίδης έζησε ως το τέλος του πολέμου,
όπως λέει ο ίδιος στο Ε 26 της Ιστορίας, αλλά
δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τη συγγραφή του
έργου. Συγκεκριμένα πρόλαβε να γράψει
γεγονότα εως το 411 π.Χ.
 Το έργο του άσκησε μεγάλη επιρροή σε
ιστορικούς και μελετάται ως σήμερα από
πολιτικούς επιστήμονες, καθώς θεωρείται ο
πατέρας του πολιτικού ρεαλισμού ως
προσέγγιση στη μελέτη των διεθνών σχέσεων.

13.  Ο Σοφοκλής (496 π.Χ.- 406
π.Χ.) (στα αρχ. ελλ. Σοφοκλῆς
ὁ Σοφίλλου ὁ ἐκ Κολωνοῦ)
ήταν Αθηναίος τραγικός ποιητή
ς της κλασικής εποχής. Αυτός,
ο Αισχύλος και
ο Ευριπίδης είναι οι τρεις
τραγικοί ποιητές των οποίων
έχουν σωθεί ολοκληρωμένα
έργα. Σύμφωνα με αρχαίες
μαρτυρίες φαίνεται ότι έγραψε
περίπου 123 έργα από τα οποία
παραδίδονται ολοκληρωμένες
μόνο επτά τραγωδίες.

14.  O Μένανδρος (Αθήνα, 342-292
π.Χ.) ήταν αρχαίος
Έλληνας συγγραφέας,
εκπρόσωπος της Νέας
Κωμωδίας. Στην εποχή του
θεωρείται ότι έχει πια παρέλθει ο
"χρυσός αιώνας" του
αρχαιοελληνικού δράματος και
ότι οι ηθοποιοί είχαν ήδη
αποκτήσει πιο σημαντικό ρόλο
από ό,τι οι δραματουργοί.
Σημαντικότερος αντίπαλός του
ήταν ο Φιλήμων, προς τον οποίο
έκλινε η προτίμηση των
Αθηναίων.

15. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΎ ΓΙΑ
ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ
Πηγές:
1.Βικιπαίδεια
2.Ψηφιακό σχολείο