Ang ating bansa ay isa sa mga bansang
may pinakamaraming diyalekto. Sa
mahigit na pitong libong pulo mayroon
tayo, higit sa apat na raang iba’t ibang
diyalekto o wikain ang ginagamit.
Bawat rehiyon ay may sari-sariling
wikain o mga wikain. Dahil dito, naging
napakahirap ang pakikipag-ugnayan
natin sa isa’t isa. Nagkaroon tuloy tayo
ng suliranin sa pagkabuklod-buklod at
pagkakaisa.
Kung tutuusin, hindi na sana tumagal
nang mahigit tatlong daan at
tatlumpong taon ang ating
pagkakaalipin kung noon pa mang
unang taon ng pananakop ay may ISA
nang malawak na wikang nauunawaan
at ginagamit ng nakararaming Pilipino.
Ito ang mga pangunahing dahilan kung
bakit pinagsumikapan ng magigiting
nating ninuno na magkaroon tayo ng
isang wikang pambansa at kung bakit ito
nilinang at patuloy na nililinang
hanggang sa kasalukuyan. Ang pag-
unlad ng ating wikang pambansa ay
nasasalamin sa mga batas, kautusan,
proklama, at kautusan na ipinalabas ng
iba’t ibang tanggapang pampamahalaan
na may malaking kaugnayan sa ating
wikang pambansa.
ANG WIKANG PAMBANSA
SA SALIGANG BATAS
1935
Sa Saligang Batas ng Pilipinas,
nagtadhana ng tungkol sa wikang
pambansa: …ang Kongreso ay gagawa
ng mga hakbang tungo sa
pagpapaunlad at pagpapatibay ng isang
wikang pambansa na batay sa isa sa
mga umiiral na katutubong wika
(Seksyon 3, Artikulo XIV)
1973 (Artikulo XV, Seksyon 3)
 Ang Saligang-Batas na ito ay dapat
ipahayag sa Ingles at Pilipino, ang
dapat na mga Wikang Opisyal, at
isalin ang bawat diyalektong
sinasalita sa mahigit sa limampung
libong taong-bayan, at sa mga Kastila
at Arabik. Sakaling may hidwaan, ang
tekstong Ingles ang mananaig.
 Ang pambansang Asamblea ay dapat
gumawa ng mga hakbang tungo sa
pagpapaunlad at pormal na adapsyon
ng panlahat na Wikang Pambansa na
makikilalang Filipino.
1972 (Disyembre)
Nag-atas ang Pangulong Ferdinand E.
Marcos sa Surian ng Wikang Pambansa
na ang Saligang Batas ay isalin sa mga
wikang sinasalita ng may limampung
libong mamamayan, alinsunod sa
probisyon ng Saligang Batas (Artikulo
XV, Seksyon 3 [1]).
1987 Pinagtibay ang Bagong
Konstitusyon ng Pilipinas.
Sa Artikulo XIV, Seksyon 6 at 8
nasasaad ang sumusunod:
 SEKSYON 6
Ang wikang pambansa ng Pilipinas ay
Filipino. Samantalang nililinang, ito ay dapat
payabungin at pagyamanin pa salig sa umiiral
na wika sa Pilipinas at sa iba pang mga wika.
Alinsunod sa mga tadhana ng batas at sang-
ayon sa nararapat na maaaring ipasya ng
Kongreso, dapat magsagawa ng mga
hakbangin ang Pamahalaan upang ibunsod at
puspusang itaguyod ang paggamit ng Filipino
bilang midyum ng opisyal na komunikasyon
at bilang wika ng pagtuturo sa sistemang
pang-edukasyon.
 SEKSYON 8.
Ang Konstitusyong ito ay dapat
ipahayag sa Filipino at Ingles at dapat
isalin sa mga pangunahing wikang
panrehiyon, Arabik at Kastila.

Fil

  • 2.
    Ang ating bansaay isa sa mga bansang may pinakamaraming diyalekto. Sa mahigit na pitong libong pulo mayroon tayo, higit sa apat na raang iba’t ibang diyalekto o wikain ang ginagamit. Bawat rehiyon ay may sari-sariling wikain o mga wikain. Dahil dito, naging napakahirap ang pakikipag-ugnayan natin sa isa’t isa. Nagkaroon tuloy tayo ng suliranin sa pagkabuklod-buklod at pagkakaisa.
  • 3.
    Kung tutuusin, hindina sana tumagal nang mahigit tatlong daan at tatlumpong taon ang ating pagkakaalipin kung noon pa mang unang taon ng pananakop ay may ISA nang malawak na wikang nauunawaan at ginagamit ng nakararaming Pilipino.
  • 4.
    Ito ang mgapangunahing dahilan kung bakit pinagsumikapan ng magigiting nating ninuno na magkaroon tayo ng isang wikang pambansa at kung bakit ito nilinang at patuloy na nililinang hanggang sa kasalukuyan. Ang pag- unlad ng ating wikang pambansa ay nasasalamin sa mga batas, kautusan, proklama, at kautusan na ipinalabas ng iba’t ibang tanggapang pampamahalaan na may malaking kaugnayan sa ating wikang pambansa.
  • 5.
    ANG WIKANG PAMBANSA SASALIGANG BATAS
  • 6.
    1935 Sa Saligang Batasng Pilipinas, nagtadhana ng tungkol sa wikang pambansa: …ang Kongreso ay gagawa ng mga hakbang tungo sa pagpapaunlad at pagpapatibay ng isang wikang pambansa na batay sa isa sa mga umiiral na katutubong wika (Seksyon 3, Artikulo XIV)
  • 7.
    1973 (Artikulo XV,Seksyon 3)  Ang Saligang-Batas na ito ay dapat ipahayag sa Ingles at Pilipino, ang dapat na mga Wikang Opisyal, at isalin ang bawat diyalektong sinasalita sa mahigit sa limampung libong taong-bayan, at sa mga Kastila at Arabik. Sakaling may hidwaan, ang tekstong Ingles ang mananaig.
  • 8.
     Ang pambansangAsamblea ay dapat gumawa ng mga hakbang tungo sa pagpapaunlad at pormal na adapsyon ng panlahat na Wikang Pambansa na makikilalang Filipino.
  • 9.
    1972 (Disyembre) Nag-atas angPangulong Ferdinand E. Marcos sa Surian ng Wikang Pambansa na ang Saligang Batas ay isalin sa mga wikang sinasalita ng may limampung libong mamamayan, alinsunod sa probisyon ng Saligang Batas (Artikulo XV, Seksyon 3 [1]).
  • 10.
    1987 Pinagtibay angBagong Konstitusyon ng Pilipinas. Sa Artikulo XIV, Seksyon 6 at 8 nasasaad ang sumusunod:
  • 11.
     SEKSYON 6 Angwikang pambansa ng Pilipinas ay Filipino. Samantalang nililinang, ito ay dapat payabungin at pagyamanin pa salig sa umiiral na wika sa Pilipinas at sa iba pang mga wika. Alinsunod sa mga tadhana ng batas at sang- ayon sa nararapat na maaaring ipasya ng Kongreso, dapat magsagawa ng mga hakbangin ang Pamahalaan upang ibunsod at puspusang itaguyod ang paggamit ng Filipino bilang midyum ng opisyal na komunikasyon at bilang wika ng pagtuturo sa sistemang pang-edukasyon.
  • 12.
     SEKSYON 8. AngKonstitusyong ito ay dapat ipahayag sa Filipino at Ingles at dapat isalin sa mga pangunahing wikang panrehiyon, Arabik at Kastila.