DISLEXIA

1. Algunhas indicacións para profesores son as seguintes:
 Uso da axenda escolar.
 Sentalo nas primeiras filas, para axudarlle.
 Comprobar que entendeu o material escrito. Lecturas adaptadas
a seunivel lector e non a súa idade cronolóxica.
 Os exames con letra máis grande e si é posible resaltar as palabras.
Pódemos combinar probas escritas con probas orais.
 Esquemas: non utilizar a liña recta, usar liñas curvas e espirais.
 Valorar os traballos polo seu contido, non polos erros de escritura
 Reforzar os seus aspectos positivos.
 Valorar os progresos de acordo ao seu esforzo.
 Ensinar a tomar apuntes mediante notas breves.
 Poñerlle menos deberes de lectura e escritura.
 Darlle fotocopias en lugar de facerlle copiar grandes cantidades de
texto da pizarra.
 Non se lle deben corrixir todos os erros de escritura. Non vermello.
 Ter en consideración que escoitar e escribir á vez pode resultarlle
moi difícil.
 Ler silenciosamente mentres se escoita a versión gravada do texto,
cousa que aumentará a súa comprensión.
 Ensinarlle a que se habitúe a subliñar ou destacar as ideas
principais do texto utilizando un código de cores ou de liñas.
 Debido a que frecuentemente a lectura oral en clase provoca
frustración e vergonza pódeselle ensinar o parágrafo que lle
tocará ler previamente para que poida preparalo na casa.
 Reformular as preguntas tantas veces sexa necesario para que o
alumno poida entender o obxectivo da pregunta.
 Pódeselle aumentar o tempo para facer as actividades ou reducir o
número de preguntas destas, ou cambiar o formato das mesmas.
 Avaliar de xeito independente a ortografía e contidos.
Para aprender máis sobre a dislexia, referencias bibliográficas:
 Guía general sobre dislexia. Asandis (internet)
 La dislexia. Disfam (internet)
 Quince cuestiones básicas sobre la dislexia. Dislebi (internet)
IES PEDRO FLORIANI
DEPARTAMENTO DE ORIENTACIÓN
A DISLEXIA
A dislexia inclúese dentro das dificultades específicas de aprendizaxe
(DEA). Dáse en suxeitos cun desenvolvemento cognitivo ou intelixencia
normal, que non padecen alteracións sensoriais perceptibles e que
recibiron unha instrución adecuada.
Etimolóxicamente, dislexia vén de "Dys", que significa inadecuado e
"lexis", palabra; e quere dicir dificultades da linguaxe. Actualmente,
refírese a un trastorno da lectura que, ademais, ten repercusións na
escritura. Trastorno que afecta á adquisición da lectura e a escritura.
ETIOLOXÍA.
Un alto compoñente xenético. Certo é que non existe unanimidade, aínda
que todo parece indicar que a inmadurez cerebral é a explicación máis
apoiada ultimamente. Anormalidades neurolóxicas no cerebro.
Cando teñamos un alumno disléxico en clase é importante saber que,
aínda que reciba un tratamento específico, na aula debémolo atender de
maneira axeitada. O principal é a comprensión do trastorno, fuxindo de
ideas preconcibidas de que o problema derívase á falta de motivación ou
preguiza do neno ou a un baixo nivel de intelixencia. Debemos evitar
problemas de frustración e perdida de autoestima.

2. En canto á linguaxe escrita observamos unha escritura descoidada e
desordenada, inconsistencias gramaticais e erros ortográficos, omisións e
erros de escritura, problemas na planificación e redacción de textos e
dificultades en comprensión lectora.
As características máis destacadas na escritura son:
Confusión das letras de simetría oposta (b por d, p por q, ...).
Confusión de letras parecidas polo seu son ou punto de articulación.
Erros ortográficos ao confundir letras que corresponden a un mesmo
fonema ( s-c-z; ll-y; g-j, ...).
Alteracións da secuencia das letras: omisión de letras (pato en lugar
de prato); investimentos (sol en lugar dos)/dos); inserción de letras
(teres por tres) e alteración da orde das letras. Substitución dunhas
letras por outras.
Erros de separación de palabras (por exemplo, ame sa , pola a mesa).
Dificultade no trazo ou disgrafía.
Escritura en espello.
Fallos na construción gramatical da redacción espontánea.
Omisión de letras e de palabras.
Polo que respecta á sintomatoloxía máis importante en canto á lectura:
 Inhabilidade en pronunciar palabras familiares.
 Perde con facilidade a liña.
 Dificultade ao ter que cambiar de liña.
 Dificultade de comprensión do texto lido.
 Mala pronunciación de vocais e consonantes.
 Separación dalgúns fonemas do conxunto das consonantes.
 Substitución dunhas palabras por outras.
 Repetición, omisión e agregación de palabras.
 Falta de fluidez ao ler.
Entre as características principais que o profesor pode observar nun
disléxico atópanse unha lectura lenta, ausente de ritmo, perda da
liña, confusións na orde das letras e unha escritura incoherente, con
mala caligrafía, omisións de letras e/ou palabras, etc.
Ademais, o suxeito tamén pode presentar problemas en aritmética, pola
dificultade en manipular símbolos numéricos; historia, debido a
problemas na sucesión temporal; xeografía, pola dificultade para
establecer coordenadas e xeometría, como consecuencia dos déficits
espaciais.
Síntomas:
 Ten problemas de concentración cando le ou escribe.
 Falla na memoria inmediata, non recordando o lido pola súa
dificultade coa comprensión da lectura.
 Interpreta mal a información pola súa falta de comprensión de
conceptos abstractos e porque le mal.
 Ten dificultades en organizar o espazo, os seus materiais de
traballo e os seus pensamentos ao escribir ou ao falar.
 Non logra planificar o seu tempo nin ten estratexias para
terminar a tempo as súas tarefas e os seus exames.
 Traballa con lentitude e non se adapta a ambientes novos.
 Non funcionan as súas habilidades sociais e non logra facer
amigos nin entender as discusións. O traballo en equipo é para el
(e para o grupo) un problema.
 Finalmente evita ler, escribir ou as matemáticas, tendendo a
bloquearse emocionalmente.
 En moitos casos xa temos instalada nel, ou comeza a verse, a
depresión e/ou as crises de ansiedade.