Vida de José Mª Díaz Castro

1. A poesía dos anos 50A poesía dos anos 50
A xeración do 36A xeración do 36
Xosé María Díaz CastroXosé María Díaz Castro

2. BiografíaBiografía
Nace nos Vilares de Parga, 1914 (familia
labrega)
Estuda no seminario de Mondoñedo
(coincide con Aquilino)
En 1948 trasládase a Madrid,
◦ Alí reside gran parte da súa vida
◦ Traballa de tradutor para editoriais e
organismos oficiais
Morre en Lugo o 6 de Outubro de 1990

3. ObraObra
Nimbos (1961): único publicado en vida
O resto:
◦ Inédita
◦ ou espallada por revistas e xornais

4. TemasTemas
É o poeta do home e da soidade íntima
O amor, a morte, a vida, a nostalxia da
infancia perdida e o arraigo coa terra.
Tema relixioso: visto desde a postura
dun crente que afonda nas súas
propias dúbidas

5. ““Penélope”.Penélope”. NimbosNimbos
Un paso adiante i outro atrás, Galiza,
i a tea dos teus sonos non se move.
A espranza nos teus ollos se esperguiza.
Aran os bois e chove.
Un bruar de navíos moi lonxanos
che estrolla o sono mol como unha uva;
pro tí envólveste en sabas de mil anos
i en sonos volves a escoitar a chuva.
Traguerán os camiños algún día
a xente que levaron: Deus é o mesmo.
Suco vai, suco vén, Xesús-María!,
e toda cousa ha de pagar seu desmo.
Desorballando os prados coma sono
o tempo vai de Parga a Pastoriza.
Vaise enterrando, suco a suco, o Outono.
Un paso adiante i outro atrás, Galiza!

6. ““Penélope”.Penélope”. NimbosNimbos
Un paso adiante i outro atrás, Galiza,
i a tea dos teus sonos non se move.
A espranza nos teus ollos se esperguiza.
Aran os bois e chove.
Un bruar de navíos moi lonxanos
che estrolla o sono mol como unha uva;
pro tí envólveste en sabas de mil anos
i en sonos volves a escoitar a chuva.
Traguerán os camiños algún día
a xente que levaron: Deus é o mesmo.
Suco vai, suco vén, Xesús-María!,
e toda cousa ha de pagar seu desmo.
Desorballando os prados coma sono
o tempo vai de Parga a Pastoriza.
Vaise enterrando, suco a suco, o Outono.
Un paso adiante i outro atrás, Galiza!