Belinda Panjang, profile picture
Uploaded byBelinda Panjang
5,781 views

Bm mei 2012

Dokumen ini membincangkan penghasilan bunyi konsonan dan vokal dalam bahasa Melayu, termasuk perbezaan antara fonem dan alofon, serta ciri-ciri suprasegmental yang penting dalam pengajaran lisan. Fokus utama adalah pada cara bunyi vokal dan konsonan dihasilkan melalui alat artikulasi seperti bibir, lidah, dan pita suara. Ia juga menjelaskan ciri-ciri yang membezakan pelbagai jenis vokal dan konsonan menurut kedudukan dan fungsi alat artikulasi.

Embed presentation

MEI 2012 HBML 1203 PENGENALAN FONETIK DAN FONOLOGI BAHASA MELAYU NAME : BELINDA BT PANJANG NO. MATRIK : 750702105724001 NO.KAD PENGENALAN : 750702105724 NO. TELEFON : 0194346177 E-MAIL : LEARNING CENTRE : Perak Learning Center 71, Jln. Lim Bo Seng, 30300 Ipoh
1.0 PENGENALAN Tugasan pada kali ini, akan membincangkan bagaimana bunyi-bunyi konsonan dan vokal dihasilkan. Selain daripada mengkaji bunyi-bunyi konsonan dan vokal dihasilkan tugasan ini juga akan menyentuh perbezaan di antara fonem dan alofon dalam sistem fonologi bahasa Melayu dan yang terakhir tugasan ini juga akan menjelaskan ciri-ciri suprasegmental bahasa Melayu serta kepentingannya dalam pengajaran lisan. Kajian tentang bunyi-bunyi bahasa ini sebenarnya ialah kajian tentang fonetik. Fonetik mengkaji bagaimana bunyi-bunyi bahasa dihasilkan atau dengan lebih tepat lagi melihat bagaimana alat artikulasi bekerja untuk menghasilkan bunyi-bunyi atau melihat dari segi fizikal bagaimana bunyi dihasilkan ketika seseorang itu sedang bertutur. Menurut Siti Hajar Abdul Aziz dalam bukunya yang berjudul Bahasa Melayu 1, menjelaskan bahawa ahli-ahli bahasa telah memecahkan fonetik kepada tiga bidang iaitu fonetik artikulasi yang mengakaji tentang bagaimana bunyi-bunyi dihasilkan, fonetik akustik yang mengkaji tentang gelombang bunyi dan cara ia sampai kepada pendengaran manusia, dan yang ketiga ialah fonetik auditori yang mengakaji cara otak memproses bunyi yang diterima. Sebagai seorang guru bahasa Melayu, guru tersebut harus mendalami ilmu bagaimana bunyi dihasilkan dan alat artikulasi yang terlibat. Alat artikulasi ialah organ yang berfungsi mengeluarkan bunyi bahasa. Antara alat artikulasi yang terlibat dengan pengeluaran bunyi bahasa ialah bibir, gigi, gusi, lelangit keras dan lelangit lembut, anak tekak, lidah, dan pita suara. Alat artikulasi ini akan berfungsi atau berada pada kedudukan yang sepatutnya apabila sesuatu bunyi bahasa dihasilkan. Hal ini akan diperjelaskan lagi dalam penerangan yang berikutnya tentang bagaimana bunyi konsonan dan vokal dihasilkan. Sekiranya salah satu dari alat artikulasi rosak atau tidak berfungsi dengan baik maka bunyi yang terhasil adalah tidak begitu tepat dengan apa yang dikehendaki.
2.0 KAJIAN PENGHASILAN BUNYI KONSONAN DAN VOKAL BAHASA MELAYU 2.1 VOKAL Bunyi-bunyi vokal terhasil apabila sesetengah artikulasi menyempit atau terus menutup manakala alat artikulasi yang lain akan membebaskan arus udara yang mengalir melalui rongga mulut dengan bebas. Vokal ialah bunyi-bunyi bersuara dimana semasa mengahsilkannya, udara dari paru-paru keluar melalui rongga tekak dan rongga mulut secara berterusan tanpa sebarang sekatan atau sempitan yang boleh menerbitkan bunyi-bunyi geseran. Bunyi vokal mempunyai ciri kelantangan dan kepanjangan dimana bunyi dapat didengar dengan jelas dan lebih panjang daripada bunyi-bunyi konsonan. Bunyi vokal juga tidak mengalami sebarang gangguan pada arus udara. Alat yang paling penting dalam penghasilan bunyi vokal ialah pita suara. Selain daripada pita suara alat artikulasi lain yang terlibat dalam penghasilan bunyi vokal ialah lidah, bibir, dan lelangit lembut. Lidah ialah alat artikulasi yang menentukan kualiti sesuatu vokal. Kedudukan lidah pula adalah dalam dua ukuran iaitu tinggi rendah dan depan belakang dimana lidah boleh diturunkan serendah yang mungkin dan boleh dinaikkan sehingga mendekati lelangit keras ketika menghasilkan bunyi. Oleh yang demikian vokal yang terhasil boleh tinggi atau rendah. Contohnya, vokal [a] dalam perkataan [saya] ialah vokal rendah manakala vokal [i] dan vocal [u] dalam perkataan [sini] dan [kuku] ialah vokal tinggi. Selain daripada lidah, bibir juga memainkan peranannya sendiri iaitu boleh dihamparkan atau dibundarkan. Apabila bibir dihamparkan bunyi vokal depan akan terhasil manakala apabila bibir dibundarkan bunyi vokal belakang pula yang terhasil. Terdapat lapan bunyi vokal dalam bahasa Melayu secara amnya, namun hanya enam bunyi vokal yang biasa digunakan dalam pertuturan bahasa Melayu. Terdapat beberapa ciri yang menentukan bunyi vocal dan antaranya ialah bahagian lidah yang terlibat iaitu bahagian depan atau belakang lidah. Ciri yang kedua ialah ketinggian lidah dinaikkan ketika bunyi dihasilkan. Seterusnya ialah ciri yang ketiga iaitu keadaan bibir sama ada hampar atau bundar. Ciri yang keempat pula ialah keadaan lelangit lembut, sama ada dinaikkan dan udara dari paru-paru keluar melalui rongga mulut sahaja atau dinaikkan tetapi tidak rapatsehingga udara dari paru-paru keluar melalui rongga mulut dan hidung dimana ia menghasilkan bunyi yang sengau. Ciri yang
terakhir pula ialah keadaan glotis dimana ia dirapatkan ketika udara keluar dari paru-paru dan pita suara bergetar. Perbezaan bunyi antara satu vocal dengan vocal yang lain ditentukan oleh keadaan lidah iaitu tinggi, separuh tinggi, separuh rendah dan rendah. Dalam carta vokal bahasa Melayu yang diterjemahkan dalam bentuk ilustrasi keratan rentas lidah manusia dimana bahagian kiri rajah merujuk kepada bahagian hadapan lidah dan bahagian kanan merujuk kepada bahagian belakang lidah manakala di tengah pula merujuk kepada bahagian tengah lidah. (lihat carta vocal bahasa Melayu di bawah) Rajah di atas menunjukkan kedudukan vokal dalam bahasa Melayu. Secara keseluruhannya, vokal bahasa Melayu boleh dikategorikan kepada tiga jenis iaitu vokal hadapan yang terdiri daripada [i] iaitu vokal depan sempit, [e] iaitu vokal depan separuh sempit, [ɛ] iaitu vocal depan separuh luas atau lapang dan [a] iaitu vokal depan luas atau lapang, jenis vokal yang kedua ialah vokal belakang yang terdiri daripada [u] iaitu vokal belakang sempit, [o] iaitu vokal belakang separuh sempit dan [ɔ] iaitu vokal belakang separuh luas atau lapang dan jenis vokal yang ketiga ialah vokal tengah iaitu [ə] vokal tengah pendek.
Bentuk- bentuk bibir ketika membunyikan vokal dapat pada rajah di bawah. Menurut Abdul Hamid Mahmood (1996) keadaan bibir semasa menghasilkan jenis-jenis vokal adalah seperti berikut:
2.1.1 CARA MEMBUNYIKAN SETIAP VOKAL 2.1.1.1 Vokal depan sempit [i] Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan vokal hadapan sempit atau tinggi [ i ]. Cara membunyikan vocal ini dimana bibir dihamparkan dan hadapan lidah dinaikkan setinggi mungkin kearah lelangit keras tetapi tidak menyentuh lelangit lelangit keras. Anak tekak dan lelangit lembut pula dinaikkan bagi menutup rongga hidung supaya udara tidak keluar melalui rongga hidung. Udara dari paru-paru pula keluar ke rongga mulut dan pita suara digetarkan. Contoh perkataan bagi bunyi vocal diatas adalah seperti perkataan berikut:- Awal Tengah Akhir ikan [ikan] sila [sila] gali [gali] itu [itu] hiba [hiba] kali [kali]
2.1.1.2 vokal depan separuh sempit [e] Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan vokal hadapan separuh sempit atau separuh tinggi [ e ]. Cara membunyikan vokal ini ialah keadaan bibir hampar dan depan lidah dinaikkan separuh tinggi ke arah gigi gusi. Anak tekak dan lelangit lembut pula dinaikkan bagi menutup rongga hidung supaya udara tidak keluar melalui rongga hidung. Udara dari paru-paru pula keluar ke rongga mulut dan pita suara digetarkan. Contoh perkataan bagi vocal ini adalah seperti berikut:- Awal Tengah Akhir epal [epal] geleng [geleƞ] tauge [tauge] elak [elaʔ] serong [seroƞ] tempe [tempe]
2.1.1.3 vokal depan separuh luas/lapang [ɛ] Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan vokal hadapan separuh luas atau separuh rendah [ ε ]. Cara vokal ini dibunyikan ialah dengan bibir dihamparkan. Depan lidah dinaikkan separuh rendah kea rah gusi. Anak tekak dan lelangit lembut dinaikkan bagi menutup rongga hidung supaya udara tidak keluar melalui rongga hidung. Udara dari paru-paru keluar ke rongga mulut dan pita suara digetarkan. contoh perkataan adalah seperti berikut:- Awal Tengah Akhir esa [ɛsa] belek [bɛɛʔ] tauge [taugɛ] enak [ɛnaʔ] seluk [seluʔ] tempe [tempɛ]
2.1.1.4 vokal depan luas/lapang [a] Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan vokal hadapan luas atau rendah [ a ]. Cara vokal ini dibunyikan ialah dengan bibir dihamparkan. Depan lidah diturunkan serendah mungkin. Anak tekak dan lelangit lembut dinaikkan bagi menutup rongga hidung supaya udara tidak keluar melalui rongga hidung. Udara dari paru-paru keluar ke rongga mulut dan pita suara digetarkan. Contoh perkataan adalah seperti berikut:- Awal Tengah Akhir ayam [ayam] dadar [dadar] tiada [tiada] anak [anaʔ] teras [təras] sama [sama]
2.1.1.5 vokal belakang sempit [u] Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan vokal belakang sempit atau tinggi [ u ]. Cara vokal ini dibunyikan ialah dengan bibir dibundarkan. Belakang lidah dinaikkan setinggi mungkin ke arah lelangit lembut tetapi tidak sampai menyentuh lelangit lembut. Anak tekak dan lelangit lembut dinaikkan bagi menutup rongga hidung supaya udara tidak keluar melalui rongga hidung. Udara dari paru-paru keluar ke rongga mulut dan pita suara digetarkan. Contoh perkataan adalah seperti berikut:- Awal Tengah Akhir ular [ular] bulat [bulat] satu [satu] upah [upah] budu [budu] kelu [kelu]
2.1.1.6 vokal belakang separuh sempit [o] Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan vokal belakang separuh sempit [o]. Cara vokal ini dibunyikan ialah dengan bibir dibundarkan. Belakang lidah dinaikkan separuh tinggi ke arah lelangit lembut tetapi tidak sampai menyentuh lelangit lembut. Anak tekak dan lelangit lembut dinaikkan bagi menutup rongga hidung supaya udara tidak keluar melalui rongga hidung. Udara dari paru-paru keluar ke rongga mulut dan pita suara digetarkan. Contoh perkataan adalah seperti berikut:- Awal Tengah Akhir obor [obor] sotong [sotoƞ] pidato [pidato] otak [otaʔ] golong [goloƞ] teko [teko]
2.1.1.7 vokal belakang separuh luas [ɔ] Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan vokal belakang separuh luas atau separuh rendah [‫.]כ‬ Cara vokal ini dibunyikan ialah dengan bibir dibundarkan. Belakang lidah dinaikkan separuh rendah. Anak tekak dan lelangit lembut dinaikkan bagi menutup rongga hidung supaya udara tidak keluar melalui rongga hidung. Udara dari paru-paru keluar ke rongga mulut dan pita suara digetarkan. Contoh perkataan adalah seperti berikut:- Awal Tengah Akhir orang [ɔraƞ] sorong [sɔrɔƞ] soto [sɔtɔ] olah [ɔlah] kolot [kɔlɔt] teko [tekɔ]
2.1.1.8 vokal tengah [ə] Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan vokal tengah [ə]. Cara vokal ini dibunyikan ialah dengan keadaan bibir antara hampar dengan bundar. Tengah lidah dinaikkan ke arah lelangit keras tetapi tidak sampai menyentuh lelangit keras. Anak tekak dan lelangit lembut dinaikkan bagi menutup rongga hidung supaya udara tidak keluar melalui rongga hidung. Udara dari paru-paru keluar ke rongga mulut dan pita suara digetarkan. Contoh perkataan adalah seperti berikut:- Awal Tengah Akhir emas [əmas] tenat [tənat] sosialisme [sosialismə] enam [ənam] kerat [kərat] behaviurisme [behaviurismə] 2.1.1.9 vokal sengau Cara bunyi vokal sengau dihasilkan adalah dimana rongga hidung turut terlibat manakala lelangit lembut dan anak tekak tidak dinaikkan cukup tinggi untuk menutup rongga hidung. Apabila rongga hidung tidak tertutup rapat, udara akan keluar dari kedua-dua rongga iaitu rongga hidung dan rongga mulut. Bunyi vokal sengau ini dipengaruhi oleh bunyi konsonan sama ada di hadapan atau di belakang vokal. Bunyi sengauan ditandai dengan tanda [~] di atas vokal tersebut seperti contoh dibawah ini:- [rãkan] [nãnã] [mãndi]
2.2 KONSONAN Konsonan adalah bunyi-bunyi bahasa yang menerima sekatan, sempitan,, dan geseran sama ada di bahagian rongga mulut, tekak atau hidung. Bunyi-bunyi konsonan pula ada yang bersuara dan ada yang tidak bersuara. Di bawah ini adalah bagaimana bunyi-bunyi konsonan dihasilkan. Konsonan Asli Cara sebutan Bibir Gigi-gusi Lelangit keras Lelangit lembut Glotis Letupan tak p, b t, d k, g k [ʔ] bersuara Letusan bersuara c [č], j [ĵ] Geseran tak f, s ʃ h bersuara Geseran bersuara z Sengauan m n ɲ ɳ Sisian l Getaran r Separuh vokal w y
Konsonan letupan Konsonan letupan berlaku apabila udara ditahan dan dilepaskan dengan cepat. Konsonan [p] ialah konsonan letupan dua bibir tidak bersuara dimana apabila lelangit lembut dinaikkan dan bibir dirapatkan dan udara tersekat pada dua bibir dan udara dipaksa keluar dan mulut dibuka dengan cepat maka keluarlah bunyi [p] dimana pita suara tidak bergetar. Konsonan [b] pula ialah konsonan letupan dua bibir bersuara berlaku apabila pita suara bergetar. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan letupan dua bibir bersuara [b]. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan letupan dua bibir tidak bersuara [p]. Contoh perkataan adalah seperti di bawah ini. Awal Tengah Akhir pilu [pilu] tepuk [təpuʔ] tatap [tatap] bulan [bulan] reban [rəban] adab [adab]
Konsonan [t] dan [d] pula terhasil apabila udara tersekat pada hujung lidah yang mengenai gusi, lelangit lembut dinaikkan dan udara tertahan. Apabila proses sekatan ini dilepaskan maka terhasillah bunyi [t] letupan gusi tak bersuara dan jika pita suara digetarkan maka terhasillah bunyi letupan gusi bersuara [d]. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan letupan gigi-gusi bersuara [d]. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan letupan gigi-gusi tidak bersuara [t]. Contoh perkataan adalh seperti di bawah. Awal Tengah Akhir tuduh [tuduh] kertas [kertas] sukat [sukat] diam [diam] tidur [tidur] tekad [tekad]
Konsonan [k] ialah bunyi letupan lelangit lembut tak bersuara dan konsonan [g] ialah letupan lelangit lembut bersuara. Bunyi [k] terhasil apabila belakang lidah dirapatkan ke lelangit lembut untuk menyekat arus udara. Lelangit lembut dan anak tekak pula dirapatkan ke rongga tekak bagi menyekat arus udara ke rongga hidung. Bunyi [g] juga terhasil dengan cara yang sama dengan konsonan [k] tetapi pita suara dirapatkan dan arus udara yang keluar melalui rongga mulut menggetarkan pita suara. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan letupan lelangit lembut bersuara [g]. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan letupan lelangit lembut tidak bersuara [k]. Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir kemas [kəmas] lekas [ləkas] dekat [dekat] garu [garu] lagu [lagu] terung [təruɳ]
Bunyi [j] terhasil apabila hadapan lidah dinaikkan rapat ke lelangit keras untuk membuat sekatan pada arus udara Lelangit lembut dan anak tekak dinaikkan ke belakang atau ke dinding rongga untuk membuat sekatan pada arus udara ke rongga hidung. Pita suara akan direnggangkan dan arus udara yang melalui rongga mulut tidak menggetarkan pita suara tetapi udara yang tersekat di hadapan lidah dan lelangit keras akan dilepaskan perlahan-lahan. Proses yang sama juga berlaku untuk menghasilkan bunyi [dZ] tetapi pita suara bergetar. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan letusan lelangit keras bersuara [ j]. Awal Tengah Akhir jala [jala] laju [laju] kolaj [kolaj] jambu [jambu] baju [baju] mesej [mesej] Hentian [ʔ] terhasil apabila lelangit lembut dan anak tekak dinaikkan ke dinding rongga tekak untuk membuat sekatan udara ke rongga hidung. Pita suara dirapatkan dan arus udara yang keluar dari paru-paru tersekat di bahagian rapatan pita suara menyebabkan pita suara tidak bergetar dan hentian glotis akan dihasilkan. Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir anak [ʔanaʔ] rakyat [raʔyat] semak [səmaʔ]
Konsonan geseran Konsonan geseran [s] terhasil apabila hadapan lidah dinaikkan ke gusi bagi membuat sempitan pada arus udara. Lelangit lembut dan anak tekak dinaikkan ke belakang rongga tekak untuk menyekat arus udara ke rongga hidung. Pita suara pula direnggangkan dan arus udara melalui rongga mulut tanpa menggetarkan pita suara maka terhasillah bunyi [s] iaitu bunyi geseran gusi tak bersuara. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan geseran gigi-gusi tak bersuara [s]. Konsonan geseran [h] terhasil apabila udara keluar melalui pita suara yang renggang dan rongga mulut seperti ketika mengeluarkan bunyi vokal. Bunyi [h] ialah bunyi geseran glotis tak bersuara. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan geseran glotis tak bersuara [h]. Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir samar [samar] kasar [kasar] pulas [pulas] harum [harum] tahan [tahan] tadah [tadah]
Konsonan getaran Bunyi [r] terhasil apabila hujung lidah diletakkan dekat dengan gusi sehingga udara melalui lidah dan gusi, lidah bergetar manakala lelangit lembut pula dinaikkan. Bunyi [r] ialah bunyi getaran gusi bersuara. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan getaran gigi-gusi bersuara [r]. Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir rumah [rumah] tarah [tarah] ketar [ketar] Konsonan sisian Bunyi [l] ialah bunyi sisian gusi bersuara yang terhasil apabila hujung lidah dinaikkan ke gusi dan laluan udara tersekat. Lelangit lembut dinaikkan dan pita suara bergetar dan udara keluar dari bahagian tepi lidah. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan sisian gigi-gusi bersuara [ l ].
Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir lawan [lawan] jalan [jalan] katil [katil] Konsonan sengauan (nasal) Terdapat empat bunyi nasal dalam bahasa Melayu. Perbezaan bunyi-bunyi nasal ini dibezakan pada daerah udara disekat yang berlaku pada rongga mulut dimana pita suara digetarkan dan lelangit lembut dinaikkan. Bunyi [m] ialah sengauan dua bibir bersuara yang terjadi apabila dua bibir dirapatkan. Bunyi [n] pula ialah sengauan gusi bersuara yang terjadi apabila hujung lidah dinaikkan ke gusi. Bunyi [ɲ] dinamakan bunyi sengauan lelangit keras bersuara terjadi apabila tengah lidah dinaikkan ke lelangit keras dan bunyi nasal yang terakhir ialah bunyi [ɳ] yang dinamakan bunyi sengauan lelangit lembut bersuara terhasil apabila belakang lidah dinaikkan ke lelangit lembut. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan sengauaun dua bibir bersuara [m].
Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan sengauan gigi-gusi bersuara [n]. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan sengauaun lelangit keras bersuara [n]. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan sengauaun lelangit lembut bersuara [ŋ]. Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir malam [malam] kamar [kamar] diam [diam] nangka [naɳka] senam [senam] pekan [pekan]
nasi [nasi] senam [senam] nganga [ɳaɳa] bangkang [baɳkaɳ] tenang [tenaɳ] Separuh vokal Bunyi separuh vokal terhasil apabila kedudukan lidah tidak tetap tetapi bergerak dan membuat luncuran. Terdapat dua jenis bunyi separuh vokal iaitu [w] dan [j]. Bagi bunyi konsonan [w] dinamakan separuh vokal dua bibir bersuara terhasil apabila pada peringkat awal lidah seperti membunyikan [u] tetapi kemudiannya bergerak pada vokal yang lain. Bunyi [j] pula dinamakan separuh vokal lelangit keras bersuara yang terhasil apabila pada peringkat awal lidah seperti membunyikan [i] tetapi kemudiannya bergerak kepada kedudukan vokal yang lain. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan separuh vokal dua bibir bersuara [w]. Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir malam [malam] kamar [kamar] diam [diam]
Konsonan pinjaman Terdapat juga konsonan yang berasal dari perkataan asing yang dipinjam dan dimasukkan ke dalam bahasa Melayu. Konsonan dalam kata pinjaman tersebut digantikan dengan bahasa Melayu seperti bunyi-bunyi dalam bahasa Arab dimana [th] menjadi [s], [gh] menjadi [g], [dh] menjadi [d] dan [dz] menjadi [z]. Ada juga bunyi asal yang dipakai terus dalam banyak kata dan bunyi-bunyi tersebut adalah bunyi geseran seperti [f] dan [v] yang terhasil apabila bibir atas dan bawah dirapatkan dan apabila ada udara melaluinya berlakunya geseran. Fonem [z] dihasilkan sama seperti menghasilkan bunyi [s] namun proses membunyikan [z] berbeza apabila pita suara bergetar. Konsonan yang terhasil dinamakan geseran gusi bersuara. Bunyi [s] terhasil apabila lelangit lembut dinaikkan dan depan lidah dinaikkan ke lelangit keras.geseran yang terhasil dinamakan geseran gusi lelangit keras. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan pinjaman geseran bibir tak bersuara [f]. Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir filem [filem] kafir [kafir] alaf [alaf]
Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan pinjaman geseran bibir-gusi bersuara [v]. Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir van [van] larva [larva] Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan pinjaman geseran gigi-gusi bersuara [z]. Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir zaman [zaman] azimat [azimat] lafaz [lafaz]
Konsonan pinjaman selain di atas ialah konsonan pinjaman geseran gigi tak bersuara [θ]. Konsonan pinjaman geseran gigi tak bersuara [θ]. Daun lidah berada di antara gigi atas dan gigi bawah. Kemudian, lelangit lembut terangkat rapat ke belakang bahagian rongga tekak. Udara yang dikeluarkan daripada paru-paru disalurkan melalui rongga mulut dibiarkan, bergeser keluar di daerah gigi itu tanpa menggetarkan pita suara. Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir selasa [θelasa] isnin [iθnin] waris [wariθ]
Konsonan pinjaman geseran lelangit keras tak bersuara [š]. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan geseran lelangit keras-gusi tak bersuara [š]. Bahagian daun lidah dirapatkan ke daerah di antara lelangit keras dengan gusi untuk membuat sempitan. Kemudian, lelangit lembut terangkat rapat ke belakang bahagian rongga tekak. Udara yang dikeluarkan daripada paru-paru disalurkan melalui rongga mulut dibiarkan bergeser keluar di daerah sempitan gusi itu tanpa menggetarkan pita suara. Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir syirik [širik] asyik [ašik] skuasy [skuaš]
Konsonan pinjaman geseran lelangit lembut tak bersuara [x] Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan pinjaman geseran lelangit lembut tak bersuara [x]. Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir khamis [xamis] akhbar [axbar] tarikh [tarix] Konsonan pinjaman lelangit lembut bersuara [ɤ] Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir ghaib [ɤaib] maghrib [maɤrib] baligh [baliɤ]
3.0 FONEM dan ALOFON DALAM BAHASA MELAYU Fonem ialah merujuk kepada unit bahasa yang terkecil dan boleh dipenggal-penggalkan. Contohya perkataan padam yang boleh dipenggalkan kepada lima unit penggalan yang lebih kecil iaitu /p/, /a/, /d/, /a/, /m/. Unit-unit kecil ini tidak mempunyai sebarang makna sekiranya diletakkan secara berasingan sebaliknya unit tersebut boleh digantikan dengan fonem yang lain dan makna perkataan akan berubah. Contohnya perkataan padam tadi yang digantikan dengan fonem yang lain akan menghasilkan perkataan seperti /padan/, /padah/ dan lain-lain perkataan lagi. Fonem berperanan dalam membezakan dan mengubah makna perkataan. Fonem terdiri daripada fonem vokal dan fonem konsonan. Fonem vokal dalam bahasa Melayu terdiri daripada /a/, /e/, /e/, /i/, /o/, dan /u/. Huruf Fonem Contoh perkataan a /a/ /asaʔ/ e /e/ /esoʔ/ e /ə/ /əmaʔ/ i /i/ /iman/ o /o/ /oraƞ/ u /u/ /ubat/ Fonem konsonan pula terdiri daripada 25 konsonan dalam bahasa Melayu. Huruf Fonem Contoh perkataan b /b/ /batal/ c /c/ /cawan/ d /d/ /dalam/ g /g/ /galah/ h /h/ /harum/
j /j/ /jalan/ k /k/ /katil/ l /l/ /lewat/ m /m/ /masam/ n /n/ /nanti/ ng /ɳ/ /ɳaɳa/ ny /ɲ/ /ɲaɲi/ p /p/ /papan/ q /q/ /quran/ r /r/ /runtuh/ s /s/ /sarat/ t /t/ /tahun/ v /v/ /van/ w /w/ /warna/ y /y/ /yuran/ Alofon pula ialah perkataan yang membawa makna yang sama tetapi berlainan fonem. Hal ini disebut sebagai variasi atau kelainan bunyi yang bebas. Contohnya perkataan /faham/ dan /paham/ yang mempunyai makna yang sama tetapi berlainan fonem.
4.0 CIRI-CIRI SUPRASEGMENTAL BAHASA MELAYU dan KEPENTINGANNYA DALAM KEMAHIRAN LISAN BAHASA MELAYU. Terdapat empat unsur yang terkandung dalam suprasegmental bahasa Melayu. Unsur tersebut ialah tekanan, nada, jeda dan panjang-pendek. Tekanan ialah kelantangan sesuatu suku kata yang menandakan sama ada keras atau lembutnya penyebutan sesuatu suku kata. Lambang yang digunapakai bagi tekanan ialah /’/ yang diletakkan di atas suku kata yang menerima tekanan misalnya /tidak/ dan tekanan sebenarnya tidak makna. Nada ialah kadar meninggi atau menurun sesuatu perkataan itu diucapkan. Nada ditandai dengan nombor-nombor iaitu 1(rendah), 2(biasa), 3(tinggi) dan 4(tinggi sekali). Contohnya, 2 kami hendak 3 pulang. Jeda disebut sebagai persendian yang memisahkan unsur-unsur linguistik, sama ada perkataan, ayat dan rangkai kata. Lambang bagi jeda ialah #. Unsur ini membezakan makna. Contohnya [#saja minum susu lembu #] dan [#saja minum susu#lembu#]. Panjang-pendek ialah kadar panjang-pendek sesuatu bunyi diucapkan. Lambang bagi unsur ini ialah [:] yang juga dikenali sebagai mora. Lambang [:] panjang sebutan bunyi adalah satu mora, lambang [::] panjang sebutan adalah dua mora dan lambang [.] panjang sebutan bunyi adalah setengah mora. Kepentingan unsur suprasegmental dalam kemahiran lisan bahasa Melayu ialah dari sini jelas dapat dilihat bahawa bahasa Melayu mempunyai seni yang tinggi, penuh dengan adab apabila bertutur dengan orang lain. Tekanan suara yang sesuai ketika bertutur melambangkan keperibadian seseorang itu. Selain itu, nada yang digunakan oleh penutur juga perlu sesuai dengan keadaan. Nada ini amat penting sekiranya seseorang itu sedang mengendalikan ceramah dan bagaimana dia mahu menarik perhatian orang ramai adalah dengan nada yang pelbagai. Jeda juga amat penting dalam kemahiran lisan kerana ianya akan memberi gambaran maksud yang salah kepada orang lain apabila jeda yang digunakan adalah tidak tepat. Kemahiran lisan juga menitikberatkan panjang-pendek sesuatu bunyi bahasa itu walaupun ia tidak membezakan makna.
5.0 KESIMPULAN Seorang guru bahasa Melayu, guru terlebih dahulu perlu memahami dengan apa yang dimaksukkan fonetik dan fonologi. Pemahaman secara mendalam dalam bidang tersebut memudahkan guru untuk mengajar bahasa Melayu dengan lebih baik. Dalam bidang fonetik dan fonologi bahasa Melayu kita akan mengenali terlebih dahulu apa yang dimaksudkan dengan alat artikulasi serta mengenali alat-alat artikulasi yang terlibat semasa sesuatu bunyi dihasilkan. Kemudian, kita akan mengetahui jenis-jenis vokal yang terdapat dalam bahasa Melayu serta bagaimana bunyi vokal tersebut dihasilkan. Setelah itu, kita akan mempelajari pula jenis-jenis konsonan yang terdapat dalam bahasa Melayu, dan konsonan yang dipinjam dari bahasa lain. Kemudian, kita juga akan mempelajari bagaimana bunyi-bunyi konsonan itu dihasilkan. Setelah itu, didedahkan pula dengan fonem yang terdapat dalam bahasa Melayu. Dalam fonem bahasa Melayu terdapat fonem vokal dan fonem konsonan. Guru juga akan mengetahui dengan apa yang dimaksudkan dengan alofon yang sedikit berbeza daripada fonem. Terakhir, guru akan mempelajari apakah yang dimaksudkan dengan suprasegmental dalam bahasa Melayu. Menjadi ssesuatu yang penting untuk setiap guru yang mengajar bahasa Melayu mendalami dan mempunyai kemahiran dalam bidang fonetik dan fonologi bahasa Melayu yang merupakan asas kepada bagaimana bunyi-bunyi dalam bahasa Melayu itu terhasil. Selain itu, guru dapat membantu anak muridnya yang mempunyai masalah dalam sebutan kerana guru mempunyai ilmu dan kemahiran dalam bidang tersebut iaitu bagaimana untuk mengeluarkan bunyi yang betul. Oleh yang demikian penguasaan guru dalam ilmu fonetik dan fonologi adalah penting kerana dapat membantu guru dalam pengajaran dan pembelajaran. 3, 970 patah perkataan.
BIBLIOGRAFI Dr. Ali Mahmood & All,(2007) Fonetik dan Fonologi Bahasa Melayu.Selangor Darul Ehsan: Open Universiti Malaysia. Siti Hajar Abdul Aziz,(2011)Bahasa Melayu 1.Selangor Darul Ehsan:Oxford Fajar Sdn.Bhd. Norhashimah Jalaludin,(2007). Asas Fonetik. Kuala Lumpur:Dewan Bahasa dan Pustaka.

More Related Content

PDF
Bahasa Melayu STPM Penggal 1
byHakim Zulkeply
 
PPTX
BAB 4 - FONOLOGI
byZakira Hafizah
 
PPTX
BMMB3013 Proses Penghasilan Bunyi Konsonan
byPihin Hassanal
 
PPT
Vokal Bahasa Melayu
byNorzila Nasir
 
PPTX
Fonem segmental dalam bahasa Melayu
byFatin Ain Nabila
 
PPT
Fonetik dan fonologi
byJalalludin Ibrahim
 
DOC
Bunyi vokal dan bunyi konsonan
byzazunzin
 
DOC
Vokal dan konsonan
bybunikshah
 
Bahasa Melayu STPM Penggal 1
byHakim Zulkeply
 
BAB 4 - FONOLOGI
byZakira Hafizah
 
BMMB3013 Proses Penghasilan Bunyi Konsonan
byPihin Hassanal
 
Vokal Bahasa Melayu
byNorzila Nasir
 
Fonem segmental dalam bahasa Melayu
byFatin Ain Nabila
 
Fonetik dan fonologi
byJalalludin Ibrahim
 
Bunyi vokal dan bunyi konsonan
byzazunzin
 
Vokal dan konsonan
bybunikshah
 

What's hot

PPT
Fonetik en. mohamad fonetik
bynorizanmohamedsaid
 
PDF
FONETIK DAN FONOLOGI : ALAT-ALAT ARTIKULASI
byRafiza Diy
 
DOCX
fonetik fonologi
byfitri norlida
 
PDF
Fonetik bahasa melayu
byladymama
 
PPTX
fonetik fonologi
bySiti Norfadhilatul Maryam Razali
 
PPTX
Fonetik & Fonologi Bahasa Melayu BMMB3013
byAntasha Kamaruzzaman
 
PDF
62449884 modul-bmm3108
byOh Jenny
 
DOCX
NOTA FONETIK
bySuhaida Anior
 
PPTX
fonetik fonologi yasmin
bypyk1997
 
PPTX
Fonem suprasegmental slide full
byprincess Sakura
 
PPTX
Fonem segmental dalam bahasa melayu
byFikri Hafiz
 
PPTX
Bahasa Melayu : Fonologi Dan Fonetik
byNazira M
 
DOC
Eff312 fonetik dan fonologi norainie binti ekan e30209130531
byNorainie Binti Ekan Usunor
 
DOC
Contoh soalan fonetik pgsr
byHafiz Nurul Muhammad
 
DOCX
Diftong
bySharif Zulkarnain Sh Ahmad
 
PPTX
Fonem suprasegmental bahasa melayu
bykamalslaw
 
PPSX
Pengenalan diftong
byfiro HAR
 
DOCX
Cara menghasilkan diftong
byaniza abdullah
 
DOCX
Fonem dan alofon
byCikgu Isnin
 
PDF
Fonologi BahAsa iNdonesia huruf vokal dan kosonan
byMono Manullang
 
Fonetik en. mohamad fonetik
bynorizanmohamedsaid
 
FONETIK DAN FONOLOGI : ALAT-ALAT ARTIKULASI
byRafiza Diy
 
fonetik fonologi
byfitri norlida
 
Fonetik bahasa melayu
byladymama
 
fonetik fonologi
bySiti Norfadhilatul Maryam Razali
 
Fonetik & Fonologi Bahasa Melayu BMMB3013
byAntasha Kamaruzzaman
 
62449884 modul-bmm3108
byOh Jenny
 
NOTA FONETIK
bySuhaida Anior
 
fonetik fonologi yasmin
bypyk1997
 
Fonem suprasegmental slide full
byprincess Sakura
 
Fonem segmental dalam bahasa melayu
byFikri Hafiz
 
Bahasa Melayu : Fonologi Dan Fonetik
byNazira M
 
Eff312 fonetik dan fonologi norainie binti ekan e30209130531
byNorainie Binti Ekan Usunor
 
Contoh soalan fonetik pgsr
byHafiz Nurul Muhammad
 
Diftong
bySharif Zulkarnain Sh Ahmad
 
Fonem suprasegmental bahasa melayu
bykamalslaw
 
Pengenalan diftong
byfiro HAR
 
Cara menghasilkan diftong
byaniza abdullah
 
Fonem dan alofon
byCikgu Isnin
 
Fonologi BahAsa iNdonesia huruf vokal dan kosonan
byMono Manullang
 

Similar to Bm mei 2012

PPT
Fonetik dan fonologi
byWatak Bulat
 
PDF
MPU 1212: Bab 2
byZulhana Zulkifle
 
PDF
BMMB3183: FONEM SEGMENTAL .pdf
byPISMPBM20622AinNajwa
 
PPTX
Fonetik dan fonologi
byFerraleny Doline
 
PPTX
FONETIK DAN FONOLOGI bmm3108
byIda Ayuni
 
DOCX
Tugasan bml 3043. fonetik dn fonologi
by640119045499
 
PPT
bunyi2 bahasa
byShimah Hassan
 
PPT
Bab 2 intonasi
bywanarizwan
 
PDF
Fonologi bahasa melayu
byZaimah Bakar
 
DOCX
109697988 kerja-kursus-bmm-3108-sem-5
byTg Bezuraril Tn Ibrahim
 
PPSX
Vokal
byfiro HAR
 
PDF
BMMB3183: PENGENALAN FONETIK DAN FONOLOGI.pdf
byPISMPBM20622AinNajwa
 
PPTX
Bab 2 Sebutan dan Intonasi
byAdia Nidurasan
 
DOCX
Fonetik & Fonologi Bahasa Melayu BMMB3013
byAntasha Kamaruzzaman
 
PPT
Bml 3043 powerpoint
byiwan7003
 
DOC
Fonetik dan fonologi pjj
byNur Azah Ahmad
 
DOCX
Latihan Topikal STPM Baharu : Soalan Fonologi
byMohd Fadil Talib
 
PDF
Isi pelajaran-bmm3108-interaksi-1
byRoziah Geera
 
DOCX
Beza fonetik
byNorriza Mohd Yasin
 
Fonetik dan fonologi
byWatak Bulat
 
MPU 1212: Bab 2
byZulhana Zulkifle
 
BMMB3183: FONEM SEGMENTAL .pdf
byPISMPBM20622AinNajwa
 
Fonetik dan fonologi
byFerraleny Doline
 
FONETIK DAN FONOLOGI bmm3108
byIda Ayuni
 
Tugasan bml 3043. fonetik dn fonologi
by640119045499
 
bunyi2 bahasa
byShimah Hassan
 
Bab 2 intonasi
bywanarizwan
 
Fonologi bahasa melayu
byZaimah Bakar
 
109697988 kerja-kursus-bmm-3108-sem-5
byTg Bezuraril Tn Ibrahim
 
Vokal
byfiro HAR
 
BMMB3183: PENGENALAN FONETIK DAN FONOLOGI.pdf
byPISMPBM20622AinNajwa
 
Bab 2 Sebutan dan Intonasi
byAdia Nidurasan
 
Fonetik & Fonologi Bahasa Melayu BMMB3013
byAntasha Kamaruzzaman
 
Bml 3043 powerpoint
byiwan7003
 
Fonetik dan fonologi pjj
byNur Azah Ahmad
 
Latihan Topikal STPM Baharu : Soalan Fonologi
byMohd Fadil Talib
 
Isi pelajaran-bmm3108-interaksi-1
byRoziah Geera
 
Beza fonetik
byNorriza Mohd Yasin
 

Bm mei 2012

  • 1.
    MEI 2012 HBML 1203 PENGENALAN FONETIK DAN FONOLOGI BAHASA MELAYU NAME : BELINDA BT PANJANG NO. MATRIK : 750702105724001 NO.KAD PENGENALAN : 750702105724 NO. TELEFON : 0194346177 E-MAIL : LEARNING CENTRE : Perak Learning Center 71, Jln. Lim Bo Seng, 30300 Ipoh
  • 2.
    1.0 PENGENALAN Tugasan pada kali ini, akan membincangkan bagaimana bunyi-bunyi konsonan dan vokal dihasilkan. Selain daripada mengkaji bunyi-bunyi konsonan dan vokal dihasilkan tugasan ini juga akan menyentuh perbezaan di antara fonem dan alofon dalam sistem fonologi bahasa Melayu dan yang terakhir tugasan ini juga akan menjelaskan ciri-ciri suprasegmental bahasa Melayu serta kepentingannya dalam pengajaran lisan. Kajian tentang bunyi-bunyi bahasa ini sebenarnya ialah kajian tentang fonetik. Fonetik mengkaji bagaimana bunyi-bunyi bahasa dihasilkan atau dengan lebih tepat lagi melihat bagaimana alat artikulasi bekerja untuk menghasilkan bunyi-bunyi atau melihat dari segi fizikal bagaimana bunyi dihasilkan ketika seseorang itu sedang bertutur. Menurut Siti Hajar Abdul Aziz dalam bukunya yang berjudul Bahasa Melayu 1, menjelaskan bahawa ahli-ahli bahasa telah memecahkan fonetik kepada tiga bidang iaitu fonetik artikulasi yang mengakaji tentang bagaimana bunyi-bunyi dihasilkan, fonetik akustik yang mengkaji tentang gelombang bunyi dan cara ia sampai kepada pendengaran manusia, dan yang ketiga ialah fonetik auditori yang mengakaji cara otak memproses bunyi yang diterima. Sebagai seorang guru bahasa Melayu, guru tersebut harus mendalami ilmu bagaimana bunyi dihasilkan dan alat artikulasi yang terlibat. Alat artikulasi ialah organ yang berfungsi mengeluarkan bunyi bahasa. Antara alat artikulasi yang terlibat dengan pengeluaran bunyi bahasa ialah bibir, gigi, gusi, lelangit keras dan lelangit lembut, anak tekak, lidah, dan pita suara. Alat artikulasi ini akan berfungsi atau berada pada kedudukan yang sepatutnya apabila sesuatu bunyi bahasa dihasilkan. Hal ini akan diperjelaskan lagi dalam penerangan yang berikutnya tentang bagaimana bunyi konsonan dan vokal dihasilkan. Sekiranya salah satu dari alat artikulasi rosak atau tidak berfungsi dengan baik maka bunyi yang terhasil adalah tidak begitu tepat dengan apa yang dikehendaki.
  • 3.
    2.0 KAJIAN PENGHASILANBUNYI KONSONAN DAN VOKAL BAHASA MELAYU 2.1 VOKAL Bunyi-bunyi vokal terhasil apabila sesetengah artikulasi menyempit atau terus menutup manakala alat artikulasi yang lain akan membebaskan arus udara yang mengalir melalui rongga mulut dengan bebas. Vokal ialah bunyi-bunyi bersuara dimana semasa mengahsilkannya, udara dari paru-paru keluar melalui rongga tekak dan rongga mulut secara berterusan tanpa sebarang sekatan atau sempitan yang boleh menerbitkan bunyi-bunyi geseran. Bunyi vokal mempunyai ciri kelantangan dan kepanjangan dimana bunyi dapat didengar dengan jelas dan lebih panjang daripada bunyi-bunyi konsonan. Bunyi vokal juga tidak mengalami sebarang gangguan pada arus udara. Alat yang paling penting dalam penghasilan bunyi vokal ialah pita suara. Selain daripada pita suara alat artikulasi lain yang terlibat dalam penghasilan bunyi vokal ialah lidah, bibir, dan lelangit lembut. Lidah ialah alat artikulasi yang menentukan kualiti sesuatu vokal. Kedudukan lidah pula adalah dalam dua ukuran iaitu tinggi rendah dan depan belakang dimana lidah boleh diturunkan serendah yang mungkin dan boleh dinaikkan sehingga mendekati lelangit keras ketika menghasilkan bunyi. Oleh yang demikian vokal yang terhasil boleh tinggi atau rendah. Contohnya, vokal [a] dalam perkataan [saya] ialah vokal rendah manakala vokal [i] dan vocal [u] dalam perkataan [sini] dan [kuku] ialah vokal tinggi. Selain daripada lidah, bibir juga memainkan peranannya sendiri iaitu boleh dihamparkan atau dibundarkan. Apabila bibir dihamparkan bunyi vokal depan akan terhasil manakala apabila bibir dibundarkan bunyi vokal belakang pula yang terhasil. Terdapat lapan bunyi vokal dalam bahasa Melayu secara amnya, namun hanya enam bunyi vokal yang biasa digunakan dalam pertuturan bahasa Melayu. Terdapat beberapa ciri yang menentukan bunyi vocal dan antaranya ialah bahagian lidah yang terlibat iaitu bahagian depan atau belakang lidah. Ciri yang kedua ialah ketinggian lidah dinaikkan ketika bunyi dihasilkan. Seterusnya ialah ciri yang ketiga iaitu keadaan bibir sama ada hampar atau bundar. Ciri yang keempat pula ialah keadaan lelangit lembut, sama ada dinaikkan dan udara dari paru-paru keluar melalui rongga mulut sahaja atau dinaikkan tetapi tidak rapatsehingga udara dari paru-paru keluar melalui rongga mulut dan hidung dimana ia menghasilkan bunyi yang sengau. Ciri yang
  • 4.
    terakhir pula ialahkeadaan glotis dimana ia dirapatkan ketika udara keluar dari paru-paru dan pita suara bergetar. Perbezaan bunyi antara satu vocal dengan vocal yang lain ditentukan oleh keadaan lidah iaitu tinggi, separuh tinggi, separuh rendah dan rendah. Dalam carta vokal bahasa Melayu yang diterjemahkan dalam bentuk ilustrasi keratan rentas lidah manusia dimana bahagian kiri rajah merujuk kepada bahagian hadapan lidah dan bahagian kanan merujuk kepada bahagian belakang lidah manakala di tengah pula merujuk kepada bahagian tengah lidah. (lihat carta vocal bahasa Melayu di bawah) Rajah di atas menunjukkan kedudukan vokal dalam bahasa Melayu. Secara keseluruhannya, vokal bahasa Melayu boleh dikategorikan kepada tiga jenis iaitu vokal hadapan yang terdiri daripada [i] iaitu vokal depan sempit, [e] iaitu vokal depan separuh sempit, [ɛ] iaitu vocal depan separuh luas atau lapang dan [a] iaitu vokal depan luas atau lapang, jenis vokal yang kedua ialah vokal belakang yang terdiri daripada [u] iaitu vokal belakang sempit, [o] iaitu vokal belakang separuh sempit dan [ɔ] iaitu vokal belakang separuh luas atau lapang dan jenis vokal yang ketiga ialah vokal tengah iaitu [ə] vokal tengah pendek.
  • 5.
    Bentuk- bentuk bibirketika membunyikan vokal dapat pada rajah di bawah. Menurut Abdul Hamid Mahmood (1996) keadaan bibir semasa menghasilkan jenis-jenis vokal adalah seperti berikut:
  • 6.
    2.1.1 CARA MEMBUNYIKANSETIAP VOKAL 2.1.1.1 Vokal depan sempit [i] Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan vokal hadapan sempit atau tinggi [ i ]. Cara membunyikan vocal ini dimana bibir dihamparkan dan hadapan lidah dinaikkan setinggi mungkin kearah lelangit keras tetapi tidak menyentuh lelangit lelangit keras. Anak tekak dan lelangit lembut pula dinaikkan bagi menutup rongga hidung supaya udara tidak keluar melalui rongga hidung. Udara dari paru-paru pula keluar ke rongga mulut dan pita suara digetarkan. Contoh perkataan bagi bunyi vocal diatas adalah seperti perkataan berikut:- Awal Tengah Akhir ikan [ikan] sila [sila] gali [gali] itu [itu] hiba [hiba] kali [kali]
  • 7.
    2.1.1.2 vokal depanseparuh sempit [e] Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan vokal hadapan separuh sempit atau separuh tinggi [ e ]. Cara membunyikan vokal ini ialah keadaan bibir hampar dan depan lidah dinaikkan separuh tinggi ke arah gigi gusi. Anak tekak dan lelangit lembut pula dinaikkan bagi menutup rongga hidung supaya udara tidak keluar melalui rongga hidung. Udara dari paru-paru pula keluar ke rongga mulut dan pita suara digetarkan. Contoh perkataan bagi vocal ini adalah seperti berikut:- Awal Tengah Akhir epal [epal] geleng [geleƞ] tauge [tauge] elak [elaʔ] serong [seroƞ] tempe [tempe]
  • 8.
    2.1.1.3 vokal depanseparuh luas/lapang [ɛ] Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan vokal hadapan separuh luas atau separuh rendah [ ε ]. Cara vokal ini dibunyikan ialah dengan bibir dihamparkan. Depan lidah dinaikkan separuh rendah kea rah gusi. Anak tekak dan lelangit lembut dinaikkan bagi menutup rongga hidung supaya udara tidak keluar melalui rongga hidung. Udara dari paru-paru keluar ke rongga mulut dan pita suara digetarkan. contoh perkataan adalah seperti berikut:- Awal Tengah Akhir esa [ɛsa] belek [bɛɛʔ] tauge [taugɛ] enak [ɛnaʔ] seluk [seluʔ] tempe [tempɛ]
  • 9.
    2.1.1.4 vokal depanluas/lapang [a] Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan vokal hadapan luas atau rendah [ a ]. Cara vokal ini dibunyikan ialah dengan bibir dihamparkan. Depan lidah diturunkan serendah mungkin. Anak tekak dan lelangit lembut dinaikkan bagi menutup rongga hidung supaya udara tidak keluar melalui rongga hidung. Udara dari paru-paru keluar ke rongga mulut dan pita suara digetarkan. Contoh perkataan adalah seperti berikut:- Awal Tengah Akhir ayam [ayam] dadar [dadar] tiada [tiada] anak [anaʔ] teras [təras] sama [sama]
  • 10.
    2.1.1.5 vokal belakangsempit [u] Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan vokal belakang sempit atau tinggi [ u ]. Cara vokal ini dibunyikan ialah dengan bibir dibundarkan. Belakang lidah dinaikkan setinggi mungkin ke arah lelangit lembut tetapi tidak sampai menyentuh lelangit lembut. Anak tekak dan lelangit lembut dinaikkan bagi menutup rongga hidung supaya udara tidak keluar melalui rongga hidung. Udara dari paru-paru keluar ke rongga mulut dan pita suara digetarkan. Contoh perkataan adalah seperti berikut:- Awal Tengah Akhir ular [ular] bulat [bulat] satu [satu] upah [upah] budu [budu] kelu [kelu]
  • 11.
    2.1.1.6 vokal belakangseparuh sempit [o] Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan vokal belakang separuh sempit [o]. Cara vokal ini dibunyikan ialah dengan bibir dibundarkan. Belakang lidah dinaikkan separuh tinggi ke arah lelangit lembut tetapi tidak sampai menyentuh lelangit lembut. Anak tekak dan lelangit lembut dinaikkan bagi menutup rongga hidung supaya udara tidak keluar melalui rongga hidung. Udara dari paru-paru keluar ke rongga mulut dan pita suara digetarkan. Contoh perkataan adalah seperti berikut:- Awal Tengah Akhir obor [obor] sotong [sotoƞ] pidato [pidato] otak [otaʔ] golong [goloƞ] teko [teko]
  • 12.
    2.1.1.7 vokal belakangseparuh luas [ɔ] Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan vokal belakang separuh luas atau separuh rendah [‫.]כ‬ Cara vokal ini dibunyikan ialah dengan bibir dibundarkan. Belakang lidah dinaikkan separuh rendah. Anak tekak dan lelangit lembut dinaikkan bagi menutup rongga hidung supaya udara tidak keluar melalui rongga hidung. Udara dari paru-paru keluar ke rongga mulut dan pita suara digetarkan. Contoh perkataan adalah seperti berikut:- Awal Tengah Akhir orang [ɔraƞ] sorong [sɔrɔƞ] soto [sɔtɔ] olah [ɔlah] kolot [kɔlɔt] teko [tekɔ]
  • 13.
    2.1.1.8 vokal tengah[ə] Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan vokal tengah [ə]. Cara vokal ini dibunyikan ialah dengan keadaan bibir antara hampar dengan bundar. Tengah lidah dinaikkan ke arah lelangit keras tetapi tidak sampai menyentuh lelangit keras. Anak tekak dan lelangit lembut dinaikkan bagi menutup rongga hidung supaya udara tidak keluar melalui rongga hidung. Udara dari paru-paru keluar ke rongga mulut dan pita suara digetarkan. Contoh perkataan adalah seperti berikut:- Awal Tengah Akhir emas [əmas] tenat [tənat] sosialisme [sosialismə] enam [ənam] kerat [kərat] behaviurisme [behaviurismə] 2.1.1.9 vokal sengau Cara bunyi vokal sengau dihasilkan adalah dimana rongga hidung turut terlibat manakala lelangit lembut dan anak tekak tidak dinaikkan cukup tinggi untuk menutup rongga hidung. Apabila rongga hidung tidak tertutup rapat, udara akan keluar dari kedua-dua rongga iaitu rongga hidung dan rongga mulut. Bunyi vokal sengau ini dipengaruhi oleh bunyi konsonan sama ada di hadapan atau di belakang vokal. Bunyi sengauan ditandai dengan tanda [~] di atas vokal tersebut seperti contoh dibawah ini:- [rãkan] [nãnã] [mãndi]
  • 14.
    2.2 KONSONAN Konsonan adalah bunyi-bunyi bahasa yang menerima sekatan, sempitan,, dan geseran sama ada di bahagian rongga mulut, tekak atau hidung. Bunyi-bunyi konsonan pula ada yang bersuara dan ada yang tidak bersuara. Di bawah ini adalah bagaimana bunyi-bunyi konsonan dihasilkan. Konsonan Asli Cara sebutan Bibir Gigi-gusi Lelangit keras Lelangit lembut Glotis Letupan tak p, b t, d k, g k [ʔ] bersuara Letusan bersuara c [č], j [ĵ] Geseran tak f, s ʃ h bersuara Geseran bersuara z Sengauan m n ɲ ɳ Sisian l Getaran r Separuh vokal w y
  • 15.
    Konsonan letupan Konsonan letupan berlaku apabila udara ditahan dan dilepaskan dengan cepat. Konsonan [p] ialah konsonan letupan dua bibir tidak bersuara dimana apabila lelangit lembut dinaikkan dan bibir dirapatkan dan udara tersekat pada dua bibir dan udara dipaksa keluar dan mulut dibuka dengan cepat maka keluarlah bunyi [p] dimana pita suara tidak bergetar. Konsonan [b] pula ialah konsonan letupan dua bibir bersuara berlaku apabila pita suara bergetar. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan letupan dua bibir bersuara [b]. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan letupan dua bibir tidak bersuara [p]. Contoh perkataan adalah seperti di bawah ini. Awal Tengah Akhir pilu [pilu] tepuk [təpuʔ] tatap [tatap] bulan [bulan] reban [rəban] adab [adab]
  • 16.
    Konsonan [t] dan[d] pula terhasil apabila udara tersekat pada hujung lidah yang mengenai gusi, lelangit lembut dinaikkan dan udara tertahan. Apabila proses sekatan ini dilepaskan maka terhasillah bunyi [t] letupan gusi tak bersuara dan jika pita suara digetarkan maka terhasillah bunyi letupan gusi bersuara [d]. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan letupan gigi-gusi bersuara [d]. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan letupan gigi-gusi tidak bersuara [t]. Contoh perkataan adalh seperti di bawah. Awal Tengah Akhir tuduh [tuduh] kertas [kertas] sukat [sukat] diam [diam] tidur [tidur] tekad [tekad]
  • 17.
    Konsonan [k] ialahbunyi letupan lelangit lembut tak bersuara dan konsonan [g] ialah letupan lelangit lembut bersuara. Bunyi [k] terhasil apabila belakang lidah dirapatkan ke lelangit lembut untuk menyekat arus udara. Lelangit lembut dan anak tekak pula dirapatkan ke rongga tekak bagi menyekat arus udara ke rongga hidung. Bunyi [g] juga terhasil dengan cara yang sama dengan konsonan [k] tetapi pita suara dirapatkan dan arus udara yang keluar melalui rongga mulut menggetarkan pita suara. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan letupan lelangit lembut bersuara [g]. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan letupan lelangit lembut tidak bersuara [k]. Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir kemas [kəmas] lekas [ləkas] dekat [dekat] garu [garu] lagu [lagu] terung [təruɳ]
  • 18.
    Bunyi [j] terhasilapabila hadapan lidah dinaikkan rapat ke lelangit keras untuk membuat sekatan pada arus udara Lelangit lembut dan anak tekak dinaikkan ke belakang atau ke dinding rongga untuk membuat sekatan pada arus udara ke rongga hidung. Pita suara akan direnggangkan dan arus udara yang melalui rongga mulut tidak menggetarkan pita suara tetapi udara yang tersekat di hadapan lidah dan lelangit keras akan dilepaskan perlahan-lahan. Proses yang sama juga berlaku untuk menghasilkan bunyi [dZ] tetapi pita suara bergetar. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan letusan lelangit keras bersuara [ j]. Awal Tengah Akhir jala [jala] laju [laju] kolaj [kolaj] jambu [jambu] baju [baju] mesej [mesej] Hentian [ʔ] terhasil apabila lelangit lembut dan anak tekak dinaikkan ke dinding rongga tekak untuk membuat sekatan udara ke rongga hidung. Pita suara dirapatkan dan arus udara yang keluar dari paru-paru tersekat di bahagian rapatan pita suara menyebabkan pita suara tidak bergetar dan hentian glotis akan dihasilkan. Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir anak [ʔanaʔ] rakyat [raʔyat] semak [səmaʔ]
  • 19.
    Konsonan geseran Konsonan geseran [s] terhasil apabila hadapan lidah dinaikkan ke gusi bagi membuat sempitan pada arus udara. Lelangit lembut dan anak tekak dinaikkan ke belakang rongga tekak untuk menyekat arus udara ke rongga hidung. Pita suara pula direnggangkan dan arus udara melalui rongga mulut tanpa menggetarkan pita suara maka terhasillah bunyi [s] iaitu bunyi geseran gusi tak bersuara. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan geseran gigi-gusi tak bersuara [s]. Konsonan geseran [h] terhasil apabila udara keluar melalui pita suara yang renggang dan rongga mulut seperti ketika mengeluarkan bunyi vokal. Bunyi [h] ialah bunyi geseran glotis tak bersuara. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan geseran glotis tak bersuara [h]. Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir samar [samar] kasar [kasar] pulas [pulas] harum [harum] tahan [tahan] tadah [tadah]
  • 20.
    Konsonan getaran Bunyi [r] terhasil apabila hujung lidah diletakkan dekat dengan gusi sehingga udara melalui lidah dan gusi, lidah bergetar manakala lelangit lembut pula dinaikkan. Bunyi [r] ialah bunyi getaran gusi bersuara. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan getaran gigi-gusi bersuara [r]. Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir rumah [rumah] tarah [tarah] ketar [ketar] Konsonan sisian Bunyi [l] ialah bunyi sisian gusi bersuara yang terhasil apabila hujung lidah dinaikkan ke gusi dan laluan udara tersekat. Lelangit lembut dinaikkan dan pita suara bergetar dan udara keluar dari bahagian tepi lidah. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan sisian gigi-gusi bersuara [ l ].
  • 21.
    Contoh perkataan adalahseperti di bawah. Awal Tengah Akhir lawan [lawan] jalan [jalan] katil [katil] Konsonan sengauan (nasal) Terdapat empat bunyi nasal dalam bahasa Melayu. Perbezaan bunyi-bunyi nasal ini dibezakan pada daerah udara disekat yang berlaku pada rongga mulut dimana pita suara digetarkan dan lelangit lembut dinaikkan. Bunyi [m] ialah sengauan dua bibir bersuara yang terjadi apabila dua bibir dirapatkan. Bunyi [n] pula ialah sengauan gusi bersuara yang terjadi apabila hujung lidah dinaikkan ke gusi. Bunyi [ɲ] dinamakan bunyi sengauan lelangit keras bersuara terjadi apabila tengah lidah dinaikkan ke lelangit keras dan bunyi nasal yang terakhir ialah bunyi [ɳ] yang dinamakan bunyi sengauan lelangit lembut bersuara terhasil apabila belakang lidah dinaikkan ke lelangit lembut. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan sengauaun dua bibir bersuara [m].
  • 22.
    Gambar rajah diatas menunjukkan penghasilan konsonan sengauan gigi-gusi bersuara [n]. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan sengauaun lelangit keras bersuara [n]. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan sengauaun lelangit lembut bersuara [ŋ]. Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir malam [malam] kamar [kamar] diam [diam] nangka [naɳka] senam [senam] pekan [pekan]
  • 23.
    nasi [nasi] senam [senam] nganga [ɳaɳa] bangkang [baɳkaɳ] tenang [tenaɳ] Separuh vokal Bunyi separuh vokal terhasil apabila kedudukan lidah tidak tetap tetapi bergerak dan membuat luncuran. Terdapat dua jenis bunyi separuh vokal iaitu [w] dan [j]. Bagi bunyi konsonan [w] dinamakan separuh vokal dua bibir bersuara terhasil apabila pada peringkat awal lidah seperti membunyikan [u] tetapi kemudiannya bergerak pada vokal yang lain. Bunyi [j] pula dinamakan separuh vokal lelangit keras bersuara yang terhasil apabila pada peringkat awal lidah seperti membunyikan [i] tetapi kemudiannya bergerak kepada kedudukan vokal yang lain. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan separuh vokal dua bibir bersuara [w]. Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir malam [malam] kamar [kamar] diam [diam]
  • 24.
    Konsonan pinjaman Terdapat juga konsonan yang berasal dari perkataan asing yang dipinjam dan dimasukkan ke dalam bahasa Melayu. Konsonan dalam kata pinjaman tersebut digantikan dengan bahasa Melayu seperti bunyi-bunyi dalam bahasa Arab dimana [th] menjadi [s], [gh] menjadi [g], [dh] menjadi [d] dan [dz] menjadi [z]. Ada juga bunyi asal yang dipakai terus dalam banyak kata dan bunyi-bunyi tersebut adalah bunyi geseran seperti [f] dan [v] yang terhasil apabila bibir atas dan bawah dirapatkan dan apabila ada udara melaluinya berlakunya geseran. Fonem [z] dihasilkan sama seperti menghasilkan bunyi [s] namun proses membunyikan [z] berbeza apabila pita suara bergetar. Konsonan yang terhasil dinamakan geseran gusi bersuara. Bunyi [s] terhasil apabila lelangit lembut dinaikkan dan depan lidah dinaikkan ke lelangit keras.geseran yang terhasil dinamakan geseran gusi lelangit keras. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan pinjaman geseran bibir tak bersuara [f]. Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir filem [filem] kafir [kafir] alaf [alaf]
  • 25.
    Gambar rajah diatas menunjukkan penghasilan konsonan pinjaman geseran bibir-gusi bersuara [v]. Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir van [van] larva [larva] Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan pinjaman geseran gigi-gusi bersuara [z]. Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir zaman [zaman] azimat [azimat] lafaz [lafaz]
  • 26.
    Konsonan pinjaman selaindi atas ialah konsonan pinjaman geseran gigi tak bersuara [θ]. Konsonan pinjaman geseran gigi tak bersuara [θ]. Daun lidah berada di antara gigi atas dan gigi bawah. Kemudian, lelangit lembut terangkat rapat ke belakang bahagian rongga tekak. Udara yang dikeluarkan daripada paru-paru disalurkan melalui rongga mulut dibiarkan, bergeser keluar di daerah gigi itu tanpa menggetarkan pita suara. Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir selasa [θelasa] isnin [iθnin] waris [wariθ]
  • 27.
    Konsonan pinjaman geseranlelangit keras tak bersuara [š]. Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan geseran lelangit keras-gusi tak bersuara [š]. Bahagian daun lidah dirapatkan ke daerah di antara lelangit keras dengan gusi untuk membuat sempitan. Kemudian, lelangit lembut terangkat rapat ke belakang bahagian rongga tekak. Udara yang dikeluarkan daripada paru-paru disalurkan melalui rongga mulut dibiarkan bergeser keluar di daerah sempitan gusi itu tanpa menggetarkan pita suara. Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir syirik [širik] asyik [ašik] skuasy [skuaš]
  • 28.
    Konsonan pinjaman geseranlelangit lembut tak bersuara [x] Gambar rajah di atas menunjukkan penghasilan konsonan pinjaman geseran lelangit lembut tak bersuara [x]. Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir khamis [xamis] akhbar [axbar] tarikh [tarix] Konsonan pinjaman lelangit lembut bersuara [ɤ] Contoh perkataan adalah seperti di bawah. Awal Tengah Akhir ghaib [ɤaib] maghrib [maɤrib] baligh [baliɤ]
  • 29.
    3.0 FONEM danALOFON DALAM BAHASA MELAYU Fonem ialah merujuk kepada unit bahasa yang terkecil dan boleh dipenggal-penggalkan. Contohya perkataan padam yang boleh dipenggalkan kepada lima unit penggalan yang lebih kecil iaitu /p/, /a/, /d/, /a/, /m/. Unit-unit kecil ini tidak mempunyai sebarang makna sekiranya diletakkan secara berasingan sebaliknya unit tersebut boleh digantikan dengan fonem yang lain dan makna perkataan akan berubah. Contohnya perkataan padam tadi yang digantikan dengan fonem yang lain akan menghasilkan perkataan seperti /padan/, /padah/ dan lain-lain perkataan lagi. Fonem berperanan dalam membezakan dan mengubah makna perkataan. Fonem terdiri daripada fonem vokal dan fonem konsonan. Fonem vokal dalam bahasa Melayu terdiri daripada /a/, /e/, /e/, /i/, /o/, dan /u/. Huruf Fonem Contoh perkataan a /a/ /asaʔ/ e /e/ /esoʔ/ e /ə/ /əmaʔ/ i /i/ /iman/ o /o/ /oraƞ/ u /u/ /ubat/ Fonem konsonan pula terdiri daripada 25 konsonan dalam bahasa Melayu. Huruf Fonem Contoh perkataan b /b/ /batal/ c /c/ /cawan/ d /d/ /dalam/ g /g/ /galah/ h /h/ /harum/
  • 30.
    j /j/ /jalan/ k /k/ /katil/ l /l/ /lewat/ m /m/ /masam/ n /n/ /nanti/ ng /ɳ/ /ɳaɳa/ ny /ɲ/ /ɲaɲi/ p /p/ /papan/ q /q/ /quran/ r /r/ /runtuh/ s /s/ /sarat/ t /t/ /tahun/ v /v/ /van/ w /w/ /warna/ y /y/ /yuran/ Alofon pula ialah perkataan yang membawa makna yang sama tetapi berlainan fonem. Hal ini disebut sebagai variasi atau kelainan bunyi yang bebas. Contohnya perkataan /faham/ dan /paham/ yang mempunyai makna yang sama tetapi berlainan fonem.
  • 31.
    4.0 CIRI-CIRI SUPRASEGMENTALBAHASA MELAYU dan KEPENTINGANNYA DALAM KEMAHIRAN LISAN BAHASA MELAYU. Terdapat empat unsur yang terkandung dalam suprasegmental bahasa Melayu. Unsur tersebut ialah tekanan, nada, jeda dan panjang-pendek. Tekanan ialah kelantangan sesuatu suku kata yang menandakan sama ada keras atau lembutnya penyebutan sesuatu suku kata. Lambang yang digunapakai bagi tekanan ialah /’/ yang diletakkan di atas suku kata yang menerima tekanan misalnya /tidak/ dan tekanan sebenarnya tidak makna. Nada ialah kadar meninggi atau menurun sesuatu perkataan itu diucapkan. Nada ditandai dengan nombor-nombor iaitu 1(rendah), 2(biasa), 3(tinggi) dan 4(tinggi sekali). Contohnya, 2 kami hendak 3 pulang. Jeda disebut sebagai persendian yang memisahkan unsur-unsur linguistik, sama ada perkataan, ayat dan rangkai kata. Lambang bagi jeda ialah #. Unsur ini membezakan makna. Contohnya [#saja minum susu lembu #] dan [#saja minum susu#lembu#]. Panjang-pendek ialah kadar panjang-pendek sesuatu bunyi diucapkan. Lambang bagi unsur ini ialah [:] yang juga dikenali sebagai mora. Lambang [:] panjang sebutan bunyi adalah satu mora, lambang [::] panjang sebutan adalah dua mora dan lambang [.] panjang sebutan bunyi adalah setengah mora. Kepentingan unsur suprasegmental dalam kemahiran lisan bahasa Melayu ialah dari sini jelas dapat dilihat bahawa bahasa Melayu mempunyai seni yang tinggi, penuh dengan adab apabila bertutur dengan orang lain. Tekanan suara yang sesuai ketika bertutur melambangkan keperibadian seseorang itu. Selain itu, nada yang digunakan oleh penutur juga perlu sesuai dengan keadaan. Nada ini amat penting sekiranya seseorang itu sedang mengendalikan ceramah dan bagaimana dia mahu menarik perhatian orang ramai adalah dengan nada yang pelbagai. Jeda juga amat penting dalam kemahiran lisan kerana ianya akan memberi gambaran maksud yang salah kepada orang lain apabila jeda yang digunakan adalah tidak tepat. Kemahiran lisan juga menitikberatkan panjang-pendek sesuatu bunyi bahasa itu walaupun ia tidak membezakan makna.
  • 32.
    5.0 KESIMPULAN Seorang guru bahasa Melayu, guru terlebih dahulu perlu memahami dengan apa yang dimaksukkan fonetik dan fonologi. Pemahaman secara mendalam dalam bidang tersebut memudahkan guru untuk mengajar bahasa Melayu dengan lebih baik. Dalam bidang fonetik dan fonologi bahasa Melayu kita akan mengenali terlebih dahulu apa yang dimaksudkan dengan alat artikulasi serta mengenali alat-alat artikulasi yang terlibat semasa sesuatu bunyi dihasilkan. Kemudian, kita akan mengetahui jenis-jenis vokal yang terdapat dalam bahasa Melayu serta bagaimana bunyi vokal tersebut dihasilkan. Setelah itu, kita akan mempelajari pula jenis-jenis konsonan yang terdapat dalam bahasa Melayu, dan konsonan yang dipinjam dari bahasa lain. Kemudian, kita juga akan mempelajari bagaimana bunyi-bunyi konsonan itu dihasilkan. Setelah itu, didedahkan pula dengan fonem yang terdapat dalam bahasa Melayu. Dalam fonem bahasa Melayu terdapat fonem vokal dan fonem konsonan. Guru juga akan mengetahui dengan apa yang dimaksudkan dengan alofon yang sedikit berbeza daripada fonem. Terakhir, guru akan mempelajari apakah yang dimaksudkan dengan suprasegmental dalam bahasa Melayu. Menjadi ssesuatu yang penting untuk setiap guru yang mengajar bahasa Melayu mendalami dan mempunyai kemahiran dalam bidang fonetik dan fonologi bahasa Melayu yang merupakan asas kepada bagaimana bunyi-bunyi dalam bahasa Melayu itu terhasil. Selain itu, guru dapat membantu anak muridnya yang mempunyai masalah dalam sebutan kerana guru mempunyai ilmu dan kemahiran dalam bidang tersebut iaitu bagaimana untuk mengeluarkan bunyi yang betul. Oleh yang demikian penguasaan guru dalam ilmu fonetik dan fonologi adalah penting kerana dapat membantu guru dalam pengajaran dan pembelajaran. 3, 970 patah perkataan.
  • 33.
    BIBLIOGRAFI Dr. Ali Mahmood& All,(2007) Fonetik dan Fonologi Bahasa Melayu.Selangor Darul Ehsan: Open Universiti Malaysia. Siti Hajar Abdul Aziz,(2011)Bahasa Melayu 1.Selangor Darul Ehsan:Oxford Fajar Sdn.Bhd. Norhashimah Jalaludin,(2007). Asas Fonetik. Kuala Lumpur:Dewan Bahasa dan Pustaka.