inteligencia emocional

1. A
E
A in
xest
rela
amiz
•
IN
NTE
OCIO
EMO
ntelixencia
tionar as
ción cos
zades e fa
ELI
ONA
a emocion
propias e
demais:
amiliares.
o P
f
o
o O
x
n
n
m
Desenv
o U
f
IXE
AL
nal é o co
emocións
compañeir
É a que co
•
Proporcion
forma clar
vexan ou
afecto
xogar con
necesario
non se pod
materiais o
olver unha
Unha auto
fortes e fe
ENC
onxunto d
e sentim
ras e co
onduce a c
colóxico e
psic
Est
CIA
e compet
mentos. In
mpañeiros
cada perso
a súa prop
ta intelixe
mula. A fa
facelo e
óxico dos
e estim
para
psicoló
Relació
encias re
ntervén nu
s, mestre
oa cara ao
pia felicida
encia tamé
amilia é u
n afectiva
nar afect
ra e explíc
sintan cla
implica
eles, adic
e saber q
de substitu
ou regalos
a autoest
estima ax
ebles.
to e apo
cita (que e
aramente)
ser agar
carlles o
que este
uir por obx
s.
ima axust
xeitada é a
para
sponsable
unha axei
es e mes
o seu bene
ade.
én se educ
n context
sementar
enas. COM
nenos e ne
a cos voso
oio de
eles/as
.
rimoso,
tempo
tempo
xectos
s de
itada
tras,
estar
ca, desenv
to privilex
o bene
MO FACEL
os fillos e
tada
que reco
oñece os p
fillas.
volve
xiado
estar
O?
propios pu
untos

2. o Na infancia vaise construíndo a partir das valoracións de
persoas importantes e significativas para eles como o pai, a nai,
o mestre/a,…
o Entre as estratexias que se poden empregar están: resaltar as
cualidades positivas da nena ou neno, os seus pequenos logros,
atender aos seus progresos, realizar “profecías positivas e
realistas”, evitar etiquetas negativas,
evitar xuízos destrutivos,…
• Ensinarlles vocabulario emocional
o Trátase de ensinarlles a
identificar e nomear diferentes estados
emocionais: triste, contento, aburrido,
enfadado, ilusionado, preocupado,…
o A nena ou o neno deben aprender a
identificalas nun mesmo/a, nomealas e
recoñecer as circunstancias que lle fan
sentir así.
• Axudarlles a construir a propia fortaleza
o Trátase de ensinarlle a afrontar os
obstáculos da vida sen derrumbarse.
o É importante ensinarlles dende pequenos/as a afrontar os
retos de cada día, a saber aprazar as recompensar, a tolerar as
pequenas frustracións e insatisfaccións cotiás e a saber
esperar.
• Manexar as atribucións (a que se debe o seu estado emocional)
o O ideal é que se desenvolvan atribucións internas positivas
como “podo facer mellor as cousas”, “aprendín dos erros”, etc.