122

1. 1
ฟังก์ชั่นพื้นฐานในภาษาซี
clrscr( ); เป็นฟังก์ชั่นทีใช้สำำหรับล้ำงหน้ำจอ ถูกนิยำมไว้ใน conio.h
่
รูปแบบ
clrscr();
printf ( ); เป็นฟั งก์ ชั่น ที่ใ ช้ พิม พ์ ห รื อ แสดงข้ อ ควำมออกทำงจอภำพ
ถูกนิยำมไว้ใน stdio.h
รูปแบบที่ 1
printf(“ข้อควำมที่ต้องกำรแสดงผล”);
เช่น printf(“THAILAND”);
ผลของกำรรั น โปรแกรม แสดงข้ อ ควำม THAILAND ออกทำง
หน้ำจอ
รูปแบบที่ 2
printf(“ตัวกำาหนดชนิดข้อมูล”,ตัวแปร);
เช่น ถ้ำกำำหนด A=10
printf(“%d”,A);หมำยถึงกำรนำำค่ำของตัวแปร A มำแสดงผลบน
จอภำพในรูปจำำนวนเต็ม
ผลของกำรรันโปรแกรม แสดงตัวเลขจำำนวน 10 ออกทำงจอภำพ
รูปแบบที่ 3
printf(“ข้อควำม ตัวกำาหนดชนิดข้อมูล”,ตัวแปร);
เช่น ถ้ำกำำหนด A=20
printf(“Data A = %d”,A);
ผลของกำรรับโปรแกรม จะแสดงค่ำของ A ซึ่งมี่ค่ำเท่ำกับ 20 ว่ำ
Data A = 20
getch(); เป็นฟั งก์ ชั่น รอรับกำรกดแป้น พิม พ์ 1 ครั้ งและไม่แสดงผล
บนจอภำพ ถูกนิยำมไว้ใน conio.h
รูปแบบ
getch();
textcolor(); เป็นฟังก์ชั่นที่ใช้กำำหนดสีของตัวอักษรจะต้องใช้ร่วมกับฟัง
ก์ชั่น cprintf(); ถูกนิยำมไว้ใน conio.h รูปแบบ
textcolor(ค่ำสี);*ค่ า สี ส ามารถพิ ม พ์ ตั ว อั ก ษรหรื อ ใช้ เ ป็ น
หมายเลขค่าสีก็ได้

2. 2
เช่น textcolor (RED|BLINK); *ก่ อ น ห น้ า คำา สั่ ง BLINK ใ ช้
เครื่องหมาย or ในภาษาซี(กด shift + )
cprintf(“ELECREONIC”);
ผลของกำรรับโปรแกรม จะแสดงคำำว่ำ ELECTRONIC สีแดงและ
กระพริบ
ตารางแสดงค่าสีในฟังก์ชั่น texycolor
ค่าสี สีที่แสดง
0 BLACK ดำำ
1 BLUE นำ้ำเงิน
2 GREEN เขียว
3 CYAN นำ้ำเงินเขียว
4 RED แดง
5 MAGENTA ม่วง
6 BROWN นำ้ำตำล
7 LIGHTGRAY เทำอ่อน
8 DARKGRAY เทำเข้ม
9 LIGHTBLUE นำ้ำเงินอ่อน
10 เขียวอ่อน
LIGHTGREEN
11 นำ้ำเงินเขียวอ่อน
LIGHTCYAN
12 LIGHTRED แดงอ่อน
13 ม่วงอ่อน
LIGHTMAGEN
TA
14 YELLOW เหลือง
15 WHITE ขำว
128 BLINK กระพริบ
cprintf(); เป็นฟังก์ชั่นที่ใช้แสดงข้อควำมหรือตัวอักษรเป็นสีออกทำง
จอภำพตำมค่ ำ สี ที่ กำำ หนดไว้ ใ นฟั ง ก์ ชั่ น textcolor(); มี รู ป แบบ
ก ำ ร ใ ช้ ง ำ น เ ห มื อ น กั บ ฟั ง ก์ ชั่ น printf(); ต่ ำ ง กั น ต ร ง ที่ ก ำ ร
แสดงออกมำเป็นสี
กำรใช้ ฟัง ก์ ชั่ น cprintf(); ต้อ งกำำ หนดสีข องตัว อั ก ษรก่ อ นเสมอ
ฟังก์ชั่นนี้ถูกนิยำมไว้ใน conio.h

3. 3
textbackground(); เป็ น ฟั ง ก์ ชั่ น ที่ ใ ช้ กำำ หนดพื้ น สี ข องกำรแสดง
ข้ อ ควำมหรื อ ตั ว อั ก ษร ใช้ ร่ ว มกั บ ฟั ง ก์ ชั่ น cprintf(); และ
textcolor(); ถูกนิยำมไว้ใน conio.h
รูปแบบ textbackground(ค่ำสี);
เช่น textbackground(WHITE);
teaxcolor(RED);
cprintf(“THAILAND”);
ผลของกำรรันโปรแกรม แ ส ด ง ข้ อ ค ว ำ ม THAILAND
เป็นสีแดงบนพื้นสีขำว
gotoxy(); เป็ น ฟั ง ก์ ชั่ น ที่ ใ ชกำำ หนดตำำ แหน่ ง ที่ จ ะแสดงข้ อ ควำม ถู ก
นิยำมไว้ใน conio.h
รูปแบบ gotoxy(คอลัมน์,บรรทัด);
เช่น gotoxy(33,13);
กำำหนดตำำแหน่งที่จะแสดงข้อควำมที่คอลัมน์ 33 บรรทัดที่
13
getchar(); เป็นฟังก์ชั่นรอรับกำรกดแป้นพิมพ์ ١ ตัวอักษรและแสดงผล
บนจอภำพถูกนิยำมไว้ใน conio.h
รูปแบบ ตัวแปร = getchar();
หมายถึง หยุดรอรับกำรกดแป้น พิม พ์ ١ ตั วอั กษรมำเก็ บไว้ที่ตัวแปร
และจะแสดงผลบนจอภำพ
getcs(); เป็ น ฟั ง ก์ ชั น ที่ ใ ช้ ใ นกำรรั บ ข้ อ มู ล ที่ เ ป็ น ข้ อ ควำมจำกแป้ น
พิมพ์เข้ำมำเก็บไว้ในตัวแปรแบบอำเรย์
และกำำหนดจำำนวนตัวอักษรที่ต้องกำรจะป้อน โดยคอมพิวเตอร์จะ
จองพื้นที่ไว้ตำมจำำนวนตัวอักษร แต่จะป้อนได้น้อยกว่ำที่จองไว้ ١
ตัว
รูปแบบ char ตัวแปร[จำำนวนตัวอักษร];
getcs(ตัวแปร);
scanf(); เป็นฟังก์ชันที่ใช้รอรับค่ำข้อมูลจำกแป้นพิมพ์มำเก็บไว้ที่ตัวแปร
เพื่อใช้ในกำรประมวลผลและกำร
คำำนวณ นิยำมไว้ใน stdio.h
รูปแบบ scanf(“ตัวกำำหนดชนิดข้อมูล”,ตัวแปร)
เช่น scanf(“%d”,&A);

4. 4
หมายถึง รอรับค่ำข้อมูลเป็นตัวเลขจำำนวนเต็มมำเก็บไว้ที่ตัวแปร A
& A หมำยถึง ทีอยู่ของตัวแปร A (Addres A)
่
sizeof เป็นคำำ สั่งภำยในของภำษำซีที่ใช้เรียกดูขนำดของพื้นที่ใน
กำรเก็บข้อมูลของตัวแปร
รูปแบบ sizeo(ตัวแปร)
ตัวอย่างโปรแกรมภาษาซี textcolor ,gotoxy ,cprintf
#include <stdio.h>
#include <conio.h>
main()
{
clrscr();
gotoxy(32,10);
textcolor(4|128); หมายเหตุ หลังหมำยเลข 4 กด Shift +
cprintf("**************************"); หมายเหตุ
เครื่องหมำย * ให้กด Alt + 178
gotoxy(32,11);
textcolor(15|128);
cprintf("**************************");
gotoxy(32,12);
textcolor(1|128);
cprintf("**************************");
gotoxy(32,13);
textcolor(15|128);
cprintf("**************************");
gotoxy(32,14);
textcolor(4|128);

5. 5
cprintf("**************************");
getch();
}
การเขียนโปรแกรมภาษาซี พลัส พลัส
ตัวแปร (Variable)
กำรเขี ย นโปรแกรมไม่ ไ ด้ มี เ ฉพำะส่ ว นที่ แ สดงผลเท่ ำ นั้ น แต่ ยั ง มี ก ำร
คำำ นวณรวมอยู่ ด้ว ย กำรที่ เ รำจะเขี ย นโปรแกรมให้ ส ำมำรถคำำ นวณผลนั้ น ก็
ต้องมีกำรกำำหนดตัวแปรขึ้นมำด้วย ทำำให้เรำต้องมีกำรเรียนรู้เกี่ยวกับตัวแปร
ในภำษำซี ตัวแปร หมำยถึง ตัวอักษร กลุ่มของตัวอักษร ทีใช้เป็นตัวแทนค่ำ ่
ของข้อมูล หรือค่ำที่เปลี่ยนแปลงไปตำมเงื่อนไขของโปรแกรม เพื่อใช้เก็บ
ค่ำที่ต้องกำรทำำกำรประมวลผลข้อมูล
การตั้งชื่อตัวแปร
1. ต้ อ งขึ้ น ต้ น ด้ ว ยตั ว อั ก ษร ตั ว ต่ อ ไปอำจจะเป็ น ตั ว อั ก ษรหรื อ ตั ว เลข
ก็ได้
2. ห้ำมใช้สัญลักษณ์อื่นใด ยกเว้นเครื่องหมำยสตริงก์($) และขีดล่ำง
(_)
3. ตั ว อั กษรภำษำอั ง กฤษตั ว พิ ม พ์ เ ล็ ก และตั ว พิ ม พ์ ใ หญ่ มี ควำมหมำย
แตกต่ำงกัน เช่น NUMBER, Number
4. ห้ำมเว้นวรรคระหว่ำงตัวแปร
5. ห้ำมตั้งชื่อซำ้ำกับคำาสงวนในภำษำซี
ก่อนที่จะนำำ ตัวแปรไปใช้งำนในภำษำซีจะต้องมีกำรประกำศตัวแปรให้
สอดคล้องกับข้อมูลที่จะนำำไปใช้โดยมีรปแบบดังนี้ ู
รูปแบบ type variable name;
type ชนิดของตัวแปร
variable name ชื่ อของตั ว แปร โดยส่ ว นใหญ่ ก ำรตั้ ง ชื่ อ ตั ว แปรจะตั้ ง
ให้สอดคล้องกับข้อมูลที่ต้องกำรจะ
เก็บ เช่น ต้องกำรเก็บค่ำชื่อ ก็ตั้งชื่อตัวแปรว่ำ NAME เพื่อ
เวลำกลับมำแก้ไขข้อมูลจะได้
มีควำมเข้ำใจในโปรแกรม
ตัวอย่ำงกำรประกำศตัวแปร

6. 6
char a; ประกำศค่ ำ ตั ว แปรชื่ อ a เป็ น ข้ อ มู ล ชนิ ด characte
r(ตัวอักษร)
float x,y,z; ประกำศค่ ำ ตั ว แปรชื่ อ x,y,z เป็ น ข้ อ มู ล ชนิ ด ตั ว เลข
จำำนวนทศนิยม
int count=1; ประกำศค่ำตัวแปรชื่อ count เป็นข้อมูลชนิด integer
และกำำหนดค่ำตัวแปร count มีค่ำ=1
char name[15] ประกำศค่ำตัวแปรชื่อ name เป็นลักษณะตัวแปรชุด
เก็บชื่อยำวไม่เกิน 15 ตัวอักษร
คำา สงวน (Reseerved Words) คือคำำ ที่กำำ หนดขึ้นในภำษำซีเพื่อให้มีควำม
หมำยอย่ ำ งใดอย่ ำ งหนึ่ ง และนำำ ไปใช้ ง ำนแตกต่ ำ งกั น กำรที่ จ ะประกำศ
ตัวแปรจะต้องไม่ซำ้ำกับคำำสงวน เช่น
Auto break case char Const default
do double else enum short signed
sizeof extern float or goto if
int long return register continue while
static struct switch void unsigned
Union
ชนิดของข้อมูล
1. ชนิดข้อมูลตัวอักษร (Character) คือข้อมูลที่เป็นรหัสแทนตัวอักษร
หรือค่ำจำำนวนเต็ม ได้แก่ ตัวเลข ตัวอักษร และกลุ่มอักขระพิเศษ
2. ข้ อ มู ล ชนิ ด ตั ว เลขจำำ นวนเต็ ม (Integer) คื อ ข้ อ มู ล ที่ เป็ น ตั ว เลข
จำำนวนเต็ม ได้แก่จำำนวนเต็มบวก จำำนวนเต็มลบ
3. ข้อมูลชนิดเลขทศนิยม (Float) คือข้อมูลชนิดตัวเลขทศนิยม
ลักษณะข้อมูล ขนำด ช่วงข้อมูล
(ไบต์)
char 1 -128 ถึง 127
unsigned char 1 0 ถึง 255
int 2 -32768 ถึง 32767
unsigned int 2 0 ถึง 65535
long int 4 -2147483648 ถึ ง
2147483649
unsigned long 4 0 ถึง 4294967296

7. 7
int
float 4 3.4 x 10-38 ถึ ง 3.4
x 1038
double 8 1.7 x 10-308 ถึง 1.7
x 10308
long double 10 3.4 x 10-4932 ถึ ง
3.4 x104932
การแปลงชนิดข้อมูล (Type conversion)
ภำษำซี สำมำรถใช้ตัวแปรต่ำงชนิดกัน มำกระทำำกัน เช่น นำำเอำ int +
float คอมไพเลอร์จะทำำหน้ำที่แปลงเลขจำำนวนเต็ม(int) ให้เป็นเลขทศนิยม
(float) เสียก่อนโดยกำรเติม .0 แล้วจึงนำำมำบวกกัน ในส่วนของตัวอักษรก็
สำมำรถกระทำำ ได้ เช่ นกั น เนื่ องจำกข้ อมู ลไม่ว่ำ จะเป็น ตัว อัก ษรหรื อตั วเลข
ก็ตำม กำรเก็บค่ำไว้ในหน่วยควำมจำำจะเก็บด้วยรหัสซึ่งเป็นตัวเลข ดังนั้นจึง
สำมำรถนำำ เอำข้อมู ล เหล่ ำนี้ ม ำกระทำำ ร่ ว มกั น ได้ โดยกำรแปลงชนิ ดข้ อ มู ล
ก่อน ซึ่ งกำรแลงชนิ ดข้ อมู ลนี้ C Compiler จะกระทำำ โดยอัตโนมัติ โดยยึด
กฎเกณฑ์ว่ำเมื่อนำำตัวแปลต่ำงชนิดมำกระทำำกัน คอมไพเลอร์จะแปลงข้อมูล
ชนิดนั้นๆให้สูงขึ้น ก่อนที่จะนำำมำกระทำำกัน เช่น
char กระทำำกับ int จะแปลงเป็น int
float กระทำำกับ double จะแปลงเป็น double
int กระทำำกับ long จะแปลงเป็น long
ตัวกำา หนดชนิ ดข้ อมู ลหรือ รหั สรู ปแบบ (Format Code) เมื่ อเลือ ก
ใช้ตัวแปรแบบใดแล้วต้องเลือกชนิดของตัวกำำหนดชนิดข้อมูลให้ตรงกันด้วย
รหัสรูป ใช้กับตัวแปรที่เก็บค่า
แบบ
%c ตัวอักษรเพียงตัวเดียว
%s ข้อควำมที่เก็บอยูในอำเรย์
่
%d เลขจำำนวนเต็ม
%f เลขทศนิยม
%e เ ล ข ท ศ นิ ย ม ใ น รู ป e ย ก
กำำลัง
%x เลขฐำนสิบหก
%o เลขฐำนแปด

8. 8
ตัวอย่างโปรแกรมภาษาซีเกี่ยวกับรหัสรูปแบบ
#include …………………………………………………
<conio.h> ……………………………
#include …………………………………………………
……………………………
<stdio.h>
…………………………………………………
main() ……………………………
{ …………………………………………………
clrscr(); ……………………………
float a=100.2; …………………………………………………
double b=100.2; ……………………………
int c=10; …………………………………………………
int d=11; ……………………………
…………………………………………………
char e='x';
……………………………
char …………………………………………………
f[]="thailand"; ……………………………
char g; …………………………………………………
printf("%fn",a); ……………………………
printf("%fn",b); …………………………………………………
printf("%en",a); ……………………………
printf("%d …………………………………………………
……………………………
%dn",c,d);
…………………………………………………
printf("%on",c); ……………………………
printf("%xn",d); …………………………………………………
printf("%cn",e); ……………………………
printf("%sn",f); …………………………………………………
printf("%.4sn",f); ……………………………
g=getchar(); …………………………………………………
getch(); ……………………………
…………………………………………………
} ……………………………
…………………………………………………
……………………………
…………………………………………………

9. 9
……………………………
…………………………………………………
……………………………
…………………………………………………
……………………………
…………………………………………………
……………………………
…………………………………………………
……………………………
…………………………………………………
……………………………
…………………………………………………
……………………………
…………………………………………………
……………………………
…………………………………………………
……………………………
ตัวอย่างโปรแกรมภาษาซีเกี่ยวกับคำาสั่ง sizeof
#include <stdio.h> …………………………………………
#include <conio.h> ………………
main() …………………………………………
………………
{
…………………………………………
char a; ………………
int b; …………………………………………
float c; ………………
double d; …………………………………………
long double e; ………………
clrscr(); …………………………………………
printf("Size of char : ………………
…………………………………………
%d n",sizeof(a));
………………
printf("Size of int : …………………………………………
%dn",sizeof(b)); ………………
printf("Size of float : …………………………………………

10. 10
%dn",sizeof(c)); ………………
printf("Size of double : …………………………………………
%dn",sizeof(d)); ………………
…………………………………………
printf("Size of long
………………
double : …………………………………………
%dn",sizeof(e)); ………………
getch(); …………………………………………
} ………………
…………………………………………
………………
…………………………………………
………………
…………………………………………
………………
…………………………………………
………………
…………………………………………
………………
…………………………………………
………………
ตัวอย่างโปรแกรมภาษาซีเกี่ยวกับคำาสั่ง gets
#include <stdio.h> ...................................................
#include <conio.h> ...................................
main() ...................................................
{ ...................................
char name[20],surname[15]; ...................................................
clrscr(); ...................................
printf("Enter name : "); ...................................................
gets(name); ...................................
printf("Enter surname : "); ...................................................
gets(surname); ...................................
printf("Your name is %s ...................................................

11. 11
%s",name,surname); ...................................
getch(); ...................................................
} ...................................
...................................................
...................................
...................................................
...................................
...................................................
...................................
...................................................
...................................
...................................................
...................................
...................................................
...................................
โปรแกรมหาพื้นที่สามเหลี่ยม
#include <conio.h> ...................................................
#include <stdio.h> ...................................
main() ...................................................
{ ...................................
float base,high,area; ...................................................
clrscr(); ...................................
printf("This is program ...................................................
Triangle Arean"); ...................................
printf("Enter Baes:"); ...................................................
scanf("%f",&base); ...................................
printf("Enter High:"); ...................................................
scanf("%f",&high); ...................................
area=0.5*base*high; ...................................................
printf("Area of Triangle is : ...................................
%.2f",area); ...................................................
getch(); ...................................
} ...................................................
...................................
...................................................
...................................
...................................................

12. 12
...................................
...................................................
...................................
...................................................
...................................
...................................................
...................................
...................................................
...................................