...

4. ‫خیریه‬ ‫امور‬‫و‬‫اوقاف‬‫سازمان‬‫قرآنی‬ ‫امور‬‫مرکز‬ :‫نشر‬‫و‬‫تنظیم‬
‫عقیق‬‫تبلیغی‬‫هنری‬‫خانواده‬:‫تولید‬
‫شغلی‬‫مجتبی‬،‫جاللی‬‫علی‬‫محمد‬‫سید‬:‫نویسندگان‬
‫آقابابائیان‬‫آرزو‬:‫جلد‬‫طراح‬
‫جزینی‬‫غالمعلی‬:‫داخلی‬‫گرافیک‬
‫نظری‬‫حسن‬‫محمد‬:‫‌آرا‬‫ه‬‫صفح‬
‫خیریه‬ ‫امور‬‫و‬‫اوقاف‬‫سازمان‬‫انتشارات‬‫و‬‫چاپ‬‫سازمان‬:‫چاپ‬
۱۳۹۵ ‫بهار‬،‫اول‬:‫چاپ‬‫نوبت‬
‫نسخه‬5000:‫شمارگان‬
‫تومان‬5000 :‫قیمت‬
‫شهید‬ ‫خیابان‬ ،‫کربن‬ ‫هانری‬ ‫خیابان‬ ،‫لوشاتو‬ ‫نوفل‬ ‫خیابان‬ ،‫حافظ‬ ‫خیابان‬ ،‫تهران‬ :‫نشانی‬
021-64871165:‫تلفن‬ .‫ݣخیریه‬ ‫امور‬‫و‬‫اوقاف‬‫سازمان‬‫قرآنی‬ ‫امور‬‫مرکز‬،‫‌فر‬‫ی‬‫هاشم‬
‫تبلیـغݡی‬‫هنری‬‫خانواده‬
‫عــــقــــیــــق‬
‫یه‬‫خیر‬ ‫امور‬ ‫و‬ ‫اوقاف‬ ‫سازمان‬
‫قرآین‬ ‫امور‬ ‫مرکز‬

5. ‫مقدمه‬
‫حاجی‬
‫متعهد‬‫پزشک‬
‫خوب‬‫دوست‬
‫جهادی‬‫اردوی‬
‫کودکی‬‫خاطرات‬
‫‌ها‬‫ه‬‫فرشت‬‫خانۀ‬
‫قرآنی‬‫زندگی‬
‫شیرین‬‫اتفاق‬
‫همایش‬
‫آرامش‬‫لحظۀ‬
‫گرفته‬‫خاک‬
‫مدد‬
‫‌نامه‬‫ه‬‫ویژ‬
‫آیه‬‫یک‬‫روزی‬
‫زحمت‬‫نتیجۀ‬
‫دیدار‬‫شوق‬
6
9
13
17
21
25
29
33
37
41
45
49
53
57
61
65
69
‫ݠݑ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݣــــٮ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ـ‬‫ݣـــــــــــــــــــــــــ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ـ‬‫ݠهـــــرســ‬‫ݠݐ‬‫ڡ‬

6. ‫ݣــــه‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬ ‫ݣـــــــــــــــــــــ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬ ‫ــــــدمــــ‬ ‫ݠݑ‬‫مـــٯ‬
‫انجام‬ ‫برای‬ ‫انگیزه‬ ‫و‬ ‫حس‬ ‫انسان‬ ‫که‬ ‫رسد‬ ‫می‬ ‫روزهایی‬ ،‫زندگی‬ ‫در‬ ‫اوقات‬ ‫گاهی‬
‫توی‬‫را‬‫اسمش‬‫کنکور‬ ‫از‬‫بعد‬‫که‬ ‫دانشجویی‬‫وضع‬‫و‬‫حال‬‫مثل‬
ً
‫دقیقا‬.‫ندارد‬‫کاری‬ ‫هیچ‬
‫شب‬ ‫های‬ ‫ساعت‬ ِ‫بیشتر‬ ،‫روزها‬ ‫این‬ ‫در‬ !‫نکرده‬ ‫پیدا‬ ‫روزنامه‬ ‫های‬ ‫شده‬ ‫قبول‬ ‫لیست‬
‫می‬ ‫کردن‬ ‫نگاه‬ ‫درودیوار‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫نشستن‬ ‫ای‬ ‫گوشه‬ ‫به‬ ،‫ناراحتی‬ ‫دانشجوی‬ ‫چنین‬ ‫روز‬ ‫و‬
‫و‬‫مدرسه‬‫و‬‫مغازه‬‫به‬‫رفتن‬‫وحوصلۀ‬‫حال‬‫نه‬‫و‬‫دارد‬‫خواندن‬‫درس‬‫ودماغ‬‫دل‬‫نه‬.‫گذرد‬
ً
‫مثال‬ .‫است‬ ‫متفاوت‬ ‫کار‬ ‫یک‬ ،‫کار‬ ‫بهترین‬ ‫ها‬ ‫وقت‬ ‫طور‬ ‫این‬ .‫وآن‬ ‫این‬ ‫با‬ ‫زدن‬ ‫سروکله‬
!‫متنوع‬‫و‬‫غیردرسی‬‫کتاب‬ ‫یک‬!‫خواندن‬‫کتاب‬
‫دار‬ ‫خانه‬ ‫خانم‬ ‫یا‬ .‫باشیم‬ ‫آموز‬ ‫دانش‬ ‫و‬ ‫نباشیم‬ ‫دانشجو‬ ‫شاید‬ ‫که‬ ‫ما‬ ‫از‬ ‫خیلی‬ ‫برای‬
‫باهم‬.‫آید‬‫می‬‫پیش‬‫روزهایی‬‫چنین‬،‫رئیس‬‫و‬‫مدیر‬‫حتی‬‫یا‬‫و‬‫کارگر‬ ‫و‬‫کارمند‬ ‫یا‬‫و‬‫باشیم‬

7. ‫تاریخ‬‫به‬‫راجع‬‫اولی‬!‫برداریم‬‫کتاب‬ ‫چند‬‫و‬‫بزنیم‬‫هایمان‬‫خانه‬‫های‬‫کتابخانه‬ ‫به‬‫سری‬
‫هایی‬‫نوشته‬‫چنین‬‫مطالعۀ‬‫کشش‬
ً
‫اصال‬،‫هایی‬‫موقعیت‬‫چنین‬‫در‬‫انسان‬‫ذهن‬.‫است‬
‫بینیم‬ ‫می‬ ،‫کنیم‬ ‫می‬ ‫فکر‬ ‫که‬ ‫کمی‬ .‫است‬ ‫قدیم‬ ‫شاعران‬ ‫اشعار‬ ‫دیوان‬ ‫دومی‬ .‫ندارد‬ ‫را‬
‫هایمان‬ ‫خیلی‬ ‫اما‬ ‫هستیم؛‬ ‫قائل‬ ‫زمین‬ ‫ایران‬ ‫کهن‬ ‫شاعران‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫احترامی‬ ‫تمام‬ ‫با‬
‫از‬‫بعدی‬‫کتاب‬ .‫نداریم‬‫را‬‫اشعار‬‫مفهوم‬‫و‬‫معنا‬‫در‬‫دقت‬‫و‬‫شعر‬‫خواندن‬‫برای‬‫کافی‬ ‫تمرکز‬
‫خواندنشان‬‫وقت‬
ً
‫اصال‬‫که‬ ‫است‬‫سلمبه‬‫قلبمه‬‫اصطالحات‬ ‫از‬‫پر‬‫علمی‬‫های‬‫کتاب‬ ‫آن‬
‫با‬ ‫است‬ ‫مربع‬ ‫و‬ ‫کوچک‬ ‫کتابی‬ .‫داریم‬ ‫برمی‬ ‫را‬ ‫چهارم‬ ‫کتاب‬ .‫نیست‬ ‫روزهایی‬ ‫چنین‬
‫را‬ ‫کتاب‬ ‫اسم‬ .‫شده‬ ‫وصل‬ ‫آن‬ ‫به‬ ‫هندزفری‬ ‫یک‬ ‫که‬ ‫قرآن‬ ‫یک‬ !‫جذاب‬ ‫جلدی‬ ‫طرح‬
‫کتاب‬ ‫نوشتار‬.‫است‬‫اول‬‫صفحۀ‬‫مطالب‬ ‫در‬ ‫هنوز‬‫نگاهمان‬»!‫ها‬‫«انگیزه‬:‫خوانیم‬‫می‬
‫است؟‬ ‫جذاب‬ ‫هم‬ ‫آن‬ ‫آیا‬ ‫چیست؟‬ ‫کتاب‬ ‫موضوع‬ ‫اما‬ !‫جذاب‬ ‫و‬ ‫روان‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫ساده‬ ‫که‬
:‫خوانیم‬‫می‬‫را‬‫مقدمه‬‫از‬‫خط‬‫چند‬!‫باشد‬‫قرآن‬‫به‬‫راجع‬‫باید‬
ً
‫طبیعتا‬
‫کوتاه‬ ‫روایت‬ ‫چند‬ ‫قالب‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫کتابی‬ .‫شماست‬ ‫روی‬ ‫پیش‬ ‫ها‬ ‫انگیزه‬ ‫«کتاب‬
‫آخرتمان‬‫و‬‫دنیا‬‫زندگی‬‫در‬‫مقدس‬‫عمل‬‫این‬‫برکات‬‫و‬‫آثار‬‫و‬‫قرآن‬‫حفظ‬‫ارزش‬‫از‬،‫داستانی‬
‫کریم‬ ‫قران‬ ‫حفظ‬ ِ‫اندیشه‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫آنان‬ ‫ویژه‬ ‫به‬ ،‫مسلمانان‬ ‫تمامی‬ ‫برای‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫نوشته‬
،‫ندارند‬‫را‬‫زندگی‬‫راه‬‫راهنمای‬‫این‬‫کلمات‬ ‫سپردن‬‫ذهن‬‫به‬‫برای‬‫ای‬‫انگیزه‬‫اما‬‫هستند؛‬

8. ‫با‬ ‫و‬ ‫تولید‬ ‫عقیق‬ ‫تبلیغی‬ ‫هنری‬ ‫خانواده‬ ‫توسط‬ ‫کتاب‬ ‫این‬ !‫است‬ ‫ساز‬ ‫انگیزه‬ ‫بهترین‬
.»‫است‬‫شده‬‫منتشر‬‫و‬‫چاپ‬‫خیریه‬‫امور‬‫و‬‫اوقاف‬‫سازمان‬‫قرآنی‬‫امور‬‫مرکز‬‫همت‬
‫کتاب‬ ‫باقی‬.‫است‬‫خوبی‬‫گزینۀ‬ ،‫مطالعه‬‫روز‬‫چند‬‫برای‬‫و‬‫آید‬‫می‬‫خوبی‬‫کتاب‬ ‫نظر‬‫به‬
‫می‬‫اهلل‬‫بسم‬.‫نشینیم‬‫می‬‫زمین‬‫یا‬‫و‬‫صندلی‬،‫مبل‬‫روی‬‫و‬‫دهیم‬‫می‬‫جا‬‫قفسه‬‫در‬‫را‬‫ها‬
،‫هرکدام‬ ‫بخش‬ ‫پایان‬ ‫که‬ ‫داستانی‬ ‫کوتاه‬ ‫های‬ ‫روایت‬ ‫خواندن‬ ‫به‬ ‫شروع‬ ‫برای‬ ‫گوییم‬
.‫است‬‫نوشته‬‫قران‬‫حافظ‬‫و‬‫قرآن‬‫حفظ‬‫ارزش‬‫از‬‫و‬‫است‬‫معصومین‬‫از‬‫حدیثی‬
‫این‬‫اینکه‬‫به‬‫شود‬‫می‬‫مشغول‬‫ذهنمان‬،‫کنیم‬ ‫مطالعه‬‫آخر‬‫تا‬‫را‬‫مقدمه‬‫اینکه‬‫از‬‫قبل‬
‫در‬‫را‬‫کتابی‬ ‫چنین‬‫وقت‬‫هیچ‬،‫این‬‫از‬‫قبل‬‫تا‬!‫شد؟‬‫اضافه‬‫ما‬‫کتابخانۀ‬ ‫به‬‫کجا‬ ‫از‬‫کتاب‬
‫برای‬‫است‬‫ویژه‬‫لحظۀ‬‫یک‬‫این‬‫شاید‬‫و‬‫بودیم؛‬ ‫ندیده‬‫و‬‫نداشتیم‬‫هایمان‬‫کتاب‬ ‫بین‬
‫بعد‬‫شاید‬.‫دهد‬‫تغییر‬‫را‬‫آخرتمان‬‫و‬‫دنیا‬‫سرنوشت‬‫تواند‬‫می‬‫که‬ ‫راهی‬ ِ‫انتخاب‬‫لحظۀ‬.‫ما‬
‫حفظ‬‫مسیر‬‫در‬‫گذاشتن‬ ‫قدم‬‫برای‬‫کنیم‬ ‫پیدا‬‫اساسی‬‫ای‬‫انگیزه‬،‫کتاب‬ ‫این‬‫خواندن‬‫از‬
.‫خوانیم‬‫می‬‫را‬‫قطعه‬‫اولین‬‫و‬‫زنیم‬‫می‬‫ورق‬‫را‬‫صفحه‬،‫فکرها‬‫همین‬‫با‬...‫خدا‬‫کتاب‬

9. ‫حــاجـــی‬

10. 10
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫هر‬ ‫عادت‬ ‫طبق‬ ‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫هما‬ .‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫باال‬ ‫را‬ ‫مغازه‬ ‫کرکرۀ‬ ‫و‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫‌اهلل‬‫م‬‫بس‬
‫‌برد‬‫ی‬‫م‬ ‫بیرون‬ ‫‌یکی‬‫ی‬‫یک‬ ‫را‬ ‫میوه‬ ‫سبدهای‬ ‫‌خواند؛‬‫ی‬‫م‬ ‫‌الکرسی‬‫ت‬‫آی‬ ‫لب‬ ‫زیر‬ ،‫روزش‬
.‫است‬‫ه‬
ّ
‫محل‬‫‌فروش‬‫ه‬‫میو‬‫تنها‬‫که‬ ‫است‬‫سال‬50‫از‬‫بیش‬.‫‌چیند‬‫ی‬‫م‬‫‌رو‬‫ه‬‫پیاد‬‫کنار‬ ‫و‬
‫باانصاف‬ ‫و‬ ‫‌کار‬‫ت‬‫درس‬ ‫‌فروش‬‫ه‬‫میو‬ ‫هم‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫و‬ ‫‌شناسد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫محل‬ ‫همۀ‬ ‫دیگر‬
.‫‌شناسند‬‫ی‬‫م‬‫خوب‬‫خیلی‬‫را‬‫‌شان‬‫ه‬
ّ
‫محل‬
‫سوا‬‫مشغول‬،‫حاجی‬‫مغازۀ‬‫در‬‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫چنددقیق‬‫و‬‫‌رسند‬‫ی‬‫م‬‫راه‬‫از‬‫‌ها‬‫ی‬‫مشتر‬‫‌کم‬‫م‬‫ک‬
‫به‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫پخش‬‫حاجی‬‫جیبی‬‫رادیوی‬ ‫از‬‫که‬ ‫قرآنی‬‫صدای‬،‫هستند‬‫میوه‬‫کردن‬
.‫‌نشیند‬‫ی‬‫م‬‫‌ها‬‫ی‬‫مشتر‬‫دل‬‫و‬‫جان‬
‫را‬‫‌ها‬‫ی‬‫مشتر‬ ‫کار‬ ،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫زمزمه‬‫جیبی‬‫رادیو‬‫با‬‫را‬‫قرآن‬‫آیات‬‫لب‬‫زیر‬‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫هما‬
‫ترازو‬‫‌های‬‫ه‬‫کف‬ ‫از‬‫یکی‬‫روی‬‫را‬‫‌هایش‬‫ه‬‫میو‬‫کیسۀ‬ ،‫مشتری‬‫که‬ ‫بار‬‫هر‬.‫‌اندازد‬‫ی‬‫م‬‫راه‬
‫بعد‬‫و‬‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬‫را‬‫معروفش‬‫سنگ‬‫تکه‬،‫ترازو‬‫سنگ‬‫کنار‬ ‫در‬،‫دوم‬‫کفۀ‬ ‫در‬،‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬
‫بگذارد‬‫‌اش‬‫ه‬‫کیس‬ ‫در‬‫هم‬‫دیگر‬‫میوۀ‬‫دوتا‬‫یکی‬‫تا‬‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫مشتری‬‫به‬‫کردن‬ ‫وزن‬‫از‬
.‫‌سالمت‬‫ه‬‫ب‬‫برود‬‫و‬
‫تکه‬‫همان‬‫با‬‫و‬‫است‬‫سالم‬ ِ‫سالم‬‫حاجی‬‫ترازوی‬‫که‬ ‫‌دانند‬‫ی‬‫م‬‫قدیمی‬‫‌های‬‫ی‬‫مشتر‬
‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫حاجی‬ ‫که‬ ‫‌دانند‬‫ی‬‫م‬ ‫ولی‬ ‫شده؛‬ ‫هم‬ ‫‌تر‬‫ب‬‫چر‬ ‫خریدشان‬ ،‫کوچک‬ ‫سنگ‬
.‫شود‬‫قرص‬‫قرص‬‫دلش‬

11. 11
‫کمی‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫ه‬‫میو‬‫و‬‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬‫‌اش‬‫ه‬‫مغاز‬‫روبروی‬‫که‬ ‫سبدی‬،‫روز‬‫هر‬‫مثل‬‫هم‬‫امروز‬
‫چشمشان‬،‫‌تر‬‫ف‬‫ضعی‬‫‌های‬‫ه‬‫خانواد‬.‫شده‬‫پر‬‫حسابی‬،‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬‫آن‬ ‫در‬،‫دارد‬‫زدگی‬
‫که‬ ‫‌هایی‬‫ه‬‫میو‬ ‫و‬ ‫بیایند‬ ‫سراغش‬ ،‫غروب‬ ‫از‬ ‫قبل‬ ‫روز‬ ‫هر‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫سبد‬ ‫همین‬ ‫به‬
.‫ببرند‬‫کتاب‬ ‫و‬‫حساب‬‫بدون‬‫و‬‫کنند‬ ‫جدا‬‫آن‬‫بین‬‫از‬‫دارند‬‫دوست‬
‫شود؛‬ ‫یکی‬ ‫جنسش‬ ‫روی‬ ‫و‬ ‫زیر‬ ‫تا‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫رو‬ ‫و‬ ‫زیر‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫ب‬‫سی‬ ‫سبد‬ ‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫همی‬
‫‌شان‬‫ه‬‫لهج‬ ‫از‬ .‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫مغازه‬ ‫وارد‬ ‫‌تر‬‫ب‬‫‌حجا‬‫م‬‫ک‬ ‫دختری‬ ‫با‬ ‫‌حجاب‬‫م‬‫ک‬ ‫زنی‬
،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫‌ها‬‫ه‬‫میو‬‫سرگرم‬‫را‬‫چشمانش‬‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫هما‬.‫نیستند‬‫شهر‬‫اهل‬‫که‬ ‫‌فهمد‬‫ی‬‫م‬
‫در‬ .‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫جواب‬ ‫‌یکی‬‫ی‬‫یک‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫میو‬ ‫قیمت‬ ‫و‬ ‫کیفیت‬ ‫به‬ ‫راجع‬ ‫‌هایشان‬‫ل‬‫سؤا‬
‫بعضی‬.‫دارد‬‫فرق‬‫باهم‬‫‌ها‬‫ه‬‫میو‬‫جنس‬‫که‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫مهربانی‬‫با‬،‫‌هایش‬‫ت‬‫صحب‬‫بین‬
‫‌ها‬‫م‬‫آد‬ ‫بعضی‬ ‫جنس‬ ‫‌شوند؛‬‫ی‬‫م‬ ‫خراب‬ ‫بمانند؛‬ ‫آفتاب‬ ‫زیر‬ ‫اگر‬ ‫و‬ ‫‌اند‬‫ف‬‫لطی‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫میو‬
‫مراقب‬،‫جماعت‬‫مرد‬ ‫از‬‫بیشتر‬‫باید‬‫و‬‫است‬‫لطیف‬‫زن‬‫جنس‬.‫دارد‬‫فرق‬‫باهم‬‫هم‬
‫و‬ ‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬ ‫‌ها‬‫ی‬‫مشتر‬ ‫تمام‬ ‫برای‬ ‫قرآن‬ ‫از‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫آی‬ ‫هم‬ ‫کار‬ ‫آخر‬ .‫باشد‬ ‫پوششش‬
.‫باشند‬‫چشمانشان‬‫مراقب‬‫بیشتر‬‫باید‬‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫ترجمه‬
‫‌بیند‬‫ی‬‫نم‬‫کسی‬ ‫و‬‫‌گردد‬‫ی‬‫برم‬‫غریبه‬‫‌های‬‫ی‬‫مشتر‬‫‌وسوی‬‫ت‬‫سم‬ ‫از‬‫همه‬‫‌های‬‫م‬‫چش‬
‫و‬‫‌برند‬‫ی‬‫م‬‫روسری‬‫به‬‫دستی‬‫حاجی‬‫‌های‬‫ف‬‫حر‬‫شنیدن‬ ‫از‬‫بعد‬،‫دختر‬‫و‬ ‫مادر‬‫آن‬‫که‬
.‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬‫پنهان‬‫را‬‫موهایشان‬
‫ـی‬‫ـ‬‫ـ‬‫ج‬‫ـا‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ح‬

12. 12
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫خودش‬‫فقط‬‫که‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬‫احساس‬.‫نداشت‬‫روح‬‫برایش‬‫مسلمانی‬،‫این‬ ‫از‬‫قبل‬‫تا‬
‫روحی‬ ‫جهت‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫کرده‬ ‫ظاهری‬ ‫اعمال‬ ‫از‬ ‫بعضی‬ ‫دادن‬ ‫انجام‬ ‫به‬ ‫مجبور‬ ‫را‬
.‫اندیشه‬ ‫بدون‬ ‫نمازی‬ ‫ا‬ ّ‫ام‬ ،‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬ ‫مرتب‬ ‫را‬ ‫نمازش‬ .‫نداشت‬ ‫برایش‬ ‫تأثیری‬
‫به‬ ‫‌که‬‫ی‬‫وقت‬ ‫از‬ ‫ولی‬ ‫عمل؛‬ ‫بدون‬ ‫خواندنی‬ ‫قرآن‬ ‫اما‬ ‫‌خواند؛‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫قرآن‬ ‫روز‬ ‫هر‬
‫برایش‬ ‫‌داری‬‫ن‬‫دی‬ ،‫شده‬ ‫پیروانش‬ ‫جزو‬ ‫و‬ ‫آشنا‬ ‫ع‬ّ‫تشی‬ ‫با‬ ‫صادق‬ ‫امام‬ ‫دست‬
.‫‌نشیند‬‫ی‬‫م‬ ‫صادق‬ ‫امام‬ ‫محضر‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫مسجد‬ ‫به‬ .‫دارد‬ ‫خاصی‬ ‫لذت‬
.‫واقعی‬ ‫حافظان‬ ‫ویژگی‬ ‫از‬ ‫هم‬ ‫و‬ ‫کند‬ ‫سؤال‬ ‫قرآن‬ ‫حفظ‬ ‫ارزش‬ ‫از‬ ‫هم‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬
ِ‫ام‬َ‫کر‬
ْ
‫ال‬ ِ‫ة‬َ‫ر‬
َ
‫ف‬ َّ‫الس‬ َ‫ع‬ َ‫م‬ ِ‫ه‬ِ‫ب‬
ُ
‫ل‬ ِ‫ام‬ َ‫ع‬
ْ
‫ال‬ ‫قرآن‬
ْ
‫ل‬ِ‫ل‬
ُ
‫ظ‬ِ‫اف‬ َ‫ح‬
ْ
‫«ال‬ :‫‌فرمایند‬‫ی‬‫م‬ ‫صادق‬ ‫امام‬
‫و‬ ‫گرامی‬ ‫سفیران‬ ‫همراه‬ ]‫بهشت‬ ‫[در‬ ‫نماید‬ ‫عمل‬ ‫آن‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫قرآن‬ ‫حافظ‬ ‫؛‬ ِ‫ة‬َ‫ر‬َ‫ر‬َ‫ب‬
ْ
‫ال‬
.»‫بود‬ ‫خواهد‬ ]‫[پروردگار‬ ‫کردار‬ ‫نیک‬
60‫صفحه‬،‫صدوق‬‫أمالی‬

13. 13
‫متعهد‬ ‫پزشک‬

14. 14
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫دوستش‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫نم‬ .‫‌شده‬‫ت‬‫دعو‬ ،‫است‬ ‫پزشک‬ ‫که‬ ‫دوستانش‬ ‫از‬ ‫یکی‬ ‫مهمانی‬ ‫به‬
‫چند‬ ‫از‬‫بعد‬‫و‬‫‌کند؛‬‫ی‬‫م‬‫‌اش‬‫ه‬‫معاین‬‫که‬ ‫دیده‬‫چه‬‫‌اش‬‫ه‬‫چهر‬ ‫در‬،‫ورود‬‫لحظۀ‬‫همان‬ ‫از‬
‫‌نویسد‬‫ی‬‫م‬‫‌ای‬‫ه‬‫نسخ‬‫‌جا‬‫ن‬‫هما‬،‫‌اش‬‫ی‬‫‌ا‬‫ه‬‫دور‬‫سردردهای‬‫فهمیدن‬‫و‬‫ساده‬‫پرسش‬
‫نگران‬.‫کند‬ ‫پیگیری‬‫را‬‫درمانش‬‫و‬‫دهد‬‫انجام‬‫آزمایش‬‫چند‬
ً
‫حتما‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫توصیه‬‫و‬
‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫‌وخالی‬‫ک‬‫خش‬ ‫تشکری‬ .‫نشسته‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫پیشان‬ ‫روی‬ ‫سردی‬ ‫عرق‬ ‫و‬ ‫شده‬
.‫شده‬‫تلخ‬‫برایش‬‫‌ها‬‫ف‬‫حر‬‫این‬‫با‬‫امشب‬‫مهمانی‬.‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫پیگیر‬
ً
‫حتما‬‫که‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬
،‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫رها‬‫سردرد‬‫و‬‫غصه‬‫و‬‫غم‬‫از‬‫کمی‬ ‫مهمانی‬‫این‬‫در‬‫حضور‬‫با‬‫که‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬‫فکر‬
.‫شروع‬،‫سردردش‬‫و‬‫شد‬‫مشغول‬‫فکرش‬‫بازهم‬،‫معاینه‬‫و‬‫اتفاق‬‫این‬‫با‬‫ولی‬
‫فکر‬ ‫که‬ ‫کمی‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫بهتر‬ ‫حالش‬ ،‫دقیقه‬ ‫چند‬ ‫از‬ ‫بعد‬ ‫و‬ ‫‌خورد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫قرصش‬
‫کند‬ ‫شکر‬‫هم‬‫را‬‫خدا‬‫باید‬‫تازه‬.‫نیست‬‫عصبانی‬‫دوستش‬‫دست‬‫از‬‫‌فهمد‬‫ی‬‫م‬،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬
،‫‌نوبت‬‫ی‬‫ب‬‫و‬‫اوست‬‫دلسوز‬‫که‬ ‫دارد‬‫دوستانش‬‫جمع‬‫در‬‫باسوادی‬‫و‬‫متعهد‬‫پزشک‬‫که‬
.‫است‬‫نوشته‬‫نسخه‬‫برایش‬‫و‬‫کرده‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫معاین‬
.‫‌کرده‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫او‬ ‫‌های‬‫ه‬‫توصی‬ ‫به‬ ،‫مدت‬ ‫این‬ ‫تمام‬ ‫او‬ ‫و‬ ‫رسیده‬ ‫نیمه‬ ‫به‬ ‫مهمانی‬
‫با‬ ،‫باشد‬ ‫کرده‬ ‫پیدا‬ ‫مهمانی‬ ‫وسط‬ ‫را‬ ‫خودش‬ ‫تازه‬ ‫انگار‬ ‫و‬ ‫‌کشد‬‫ی‬‫م‬ ‫عمیقی‬ ‫نفس‬

15. 15
‫سفرۀ‬‫به‬‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬‫چشمش‬.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫نگاه‬‫دوستش‬‫زندگی‬‫و‬‫خانه‬‫به‬‫بیشتری‬‫دقت‬
.‫گرفته‬ ‫گناه‬ ‫و‬‫تجمالت‬‫مسیر‬‫خیلی‬‫‌اش‬‫ی‬‫زندگ‬
ً
‫جدیدا‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫حس‬.‫غذا‬‫رنگارنگ‬
‫آیات‬ .‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫اسراف‬ ‫بوی‬ ‫و‬ ‫رنگ‬ ،‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫را‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫خان‬ ‫و‬ ‫مجلس‬ ‫گوشۀ‬ ‫هر‬
‫در‬ ‫مسرفین‬ ‫برای‬ ‫خدا‬ ‫که‬ ‫عاقبتی‬ ‫یادآوری‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫‌خورد‬‫ی‬‫م‬ ‫چرخ‬ ‫ذهنش‬ ‫در‬ ‫اسراف‬
.‫‌لرزد‬‫ی‬‫م‬‫دلش‬،‫گرفته‬ ‫نظر‬
‫دستش‬‫از‬‫اگر‬.‫نه‬‫یا‬‫بزند‬‫حرفی‬‫دوستش‬‫به‬،‫مشکل‬‫این‬‫به‬‫راجع‬‫که‬ ‫است‬‫دل‬‫دو‬
‫را‬‫حرفش‬‫شاید‬
ً
‫اصال‬‫چه؟‬‫کرده‬ ‫دخالت‬‫‌اش‬‫ی‬‫زندگ‬‫در‬‫کند‬ ‫فکر‬‫اگر‬‫چه؟‬‫شود‬‫دلخور‬
‫اجازه‬‫‌آید‬‫ی‬‫م‬‫دلش‬‫نه‬‫و‬‫دهد‬‫دست‬‫از‬‫را‬‫دوستش‬‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬‫دلش‬‫نه‬!‫نگیرد‬‫جدی‬
‫دلسوزی‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫امشب‬ ‫اتفاقات‬ ‫به‬ .‫بماند‬ ‫اشتباه‬ ‫در‬ ‫این‬ ‫از‬ ‫بیش‬ ‫دهد‬
‫کرده‬ ‫درخواستی‬ ‫خودش‬ ‫‌آنکه‬‫ی‬‫ب‬ ،‫او‬ ‫درمانی‬ ‫‌های‬‫ه‬‫توصی‬ ‫به‬ .‫میزبانش‬ ‫دوست‬
‫معروف‬‫به‬‫امر‬‫آیات‬،‫است‬‫مسئول‬‫دوستش‬‫قبال‬‫در‬‫هم‬‫او‬‫که‬ ‫است‬‫مطمئن‬.‫باشد‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫نم‬‫تعلل‬‫دیگر‬،‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬‫ذهنش‬‫به‬‫که‬
‫آنجا‬ ‫تا‬ ‫دارد‬ ‫دوست‬ .‫دارد‬ ‫پیامبر‬ ‫به‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫ویژ‬ ‫عالقۀ‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫‌مسلمان‬‫ه‬‫تاز‬
‫متعهد‬‫پزشک‬

16. 16
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
،‫‌تواند‬‫ی‬‫م‬‫که‬ ‫آنجا‬‫تا‬‫دارد‬‫دوست‬.‫دارد‬‫پیامبر‬‫به‬‫‌ای‬‫ه‬‫ویژ‬‫عالقۀ‬‫و‬‫است‬‫‌مسلمان‬‫ه‬‫تاز‬
،‫کند‬ ‫فرصت‬ ‫هرگاه‬ ‫‌روز‬‫ه‬‫شبان‬ ‫طول‬ ‫در‬ ،‫همین‬ ‫برای‬ ‫و‬ ‫کند‬ ‫پیامبر‬ ‫شبیه‬ ‫را‬ ‫خودش‬
‫توجه‬ ‫دقت‬ ‫با‬ ‫او‬ ‫گفتارهای‬ ‫و‬ ‫رفتارها‬ ‫‌تک‬‫ک‬‫ت‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫‌رساند‬‫ی‬‫م‬ ‫پیامبر‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫خود‬
‫‌هایی‬‫ن‬‫هما‬ ،‫خدا‬ ‫از‬ ‫خودش‬ ‫برای‬ ‫دعاها‬ ‫در‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫روزی‬ ‫چند‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬
‫را‬ ‫پیامبر‬ ‫و‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫مسجد‬ ‫به‬ ‫نیت‬ ‫همین‬ ‫با‬ .‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫محبوبش‬ ‫که‬ ‫بخواهد‬ ‫را‬
‫صدای‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫‌هایش‬‫ش‬‫گو‬ .‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫دعا‬ ‫به‬ ‫نوبت‬ ،‫نماز‬ ‫از‬ ‫پس‬ .‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬ ‫نماز‬ ‫مشغول‬
َ‫م‬ِ‫ز‬
ْ
‫ل‬
ُ
‫ت‬ ْ‫ن‬
َ
‫أ‬ ‫ک‬ ِ‫ه‬ ْ‫ج‬ َ‫و‬ ِ‫ور‬
ُ
‫ن‬ َ‫و‬ ‫ک‬ِ‫ل‬
َ
‫ل‬ َ‫ج‬ِ‫ب‬ ُ‫ان‬ َ‫م‬ ْ‫ح‬َ‫ر‬ ‫یا‬ ُ‫اهَّلل‬ ‫یا‬ ‫ک‬
ُ
‫ل‬
َ
‫أ‬ ْ‫س‬
َ
‫«أ‬ :‫‌سپارد‬‫ی‬‫م‬ ‫حضرت‬ ‫‌نشین‬‫ل‬‫د‬
‫‌دهم‬‫ی‬‫م‬ ‫قسمت‬ ‫جاللت‬ ‫به‬ ،‫مهربان‬ ‫ای‬ ،‫خدا‬ ‫ای‬ ‫‌خوانم‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫تو‬ ‫ک؛‬ِ‫اب‬َ‫کت‬
َ
‫ظ‬
ْ
‫ف‬ ِ‫ح‬ ‫ی‬ِ‫ب‬
ْ
‫ل‬
َ
‫ق‬
.»‫نمایی‬ ‫قلبم‬ ‫قرین‬ ‫را‬ ‫کتابت‬ ‫حفظ‬ ‫که‬ ‫وجهت؛‬ ‫نور‬ ‫به‬ ‫و‬
385‫صفحه‬،4‫جلد‬،‫الوسائل‬‫مستدرک‬

17. 17
‫خوب‬ ‫دوست‬

18. 18
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫فرو‬ ‫فکر‬ ‫به‬ ،‫داده‬ ‫انجام‬ ‫که‬ ‫گناهی‬ ‫از‬ ‫پشیمان‬ ‫و‬ ‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬ ‫زانویش‬ ‫روی‬ ‫را‬ ‫سرش‬
‫توبه‬ ‫و‬ ‫کردن‬ ‫توبه‬ ‫بار‬ ‫چندین‬ ‫از‬ ‫پس‬ ‫‌تواند‬‫ی‬‫م‬ ‫آیا‬ .‫است‬ ‫آشوب‬ ‫درونش‬ .‫‌رود‬‫ی‬‫م‬
‫باشد؟‬‫امیدوار‬‫خدا‬‫رحمت‬‫به‬‫باز‬‫شکستن؛‬
‫بود‬‫مؤمن‬‫کارگری‬ ‫پدرش‬.‫شد‬‫بزرگ‬‫ناپدری‬‫سایۀ‬‫زیر‬،‫نوجوانی‬‫ابتدای‬‫همان‬‫از‬
.‫بود‬‫نشانده‬‫جانشان‬‫در‬‫کودکی‬ ‫همان‬‫از‬‫را؛‬‫علما‬‫و‬‫‌بیت‬‫ل‬‫اه‬‫و‬‫خدا‬‫به‬‫اعتقاد‬‫و‬
‫از‬ ‫یکی‬ ‫در‬ ‫اما‬ ‫‌کرد؛‬‫ی‬‫م‬ ‫کار‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫فعل‬ ‌‫ی‬‫ناپدر‬ ‫زیردست‬ ‫و‬ ‫بود‬ ‫کارگری‬ ‫پدرش‬ ‫شغل‬
‫و‬‫او‬‫و‬‫ماند‬‫مادرش‬،‫آن‬‫از‬‫بعد‬.‫داد‬‫دست‬‫از‬‫را‬‫جانش‬‫و‬‫شد‬‫سانحه‬‫دچار‬،‫‌ها‬‫ه‬‫پروژ‬
‫روشنی‬‫خاطرۀ‬،‫نداشت‬‫بیشتر‬‫سال‬‫هفت‬‫که‬ ‫روزها‬‫آن‬‫از‬.‫قد‬‫نیم‬‫و‬‫قد‬‫بچۀ‬‫چهارتا‬
‫فوت‬ ‫از‬ ‫بعد‬ ‫که‬ ‫شنیده‬ ‫‌تر‬‫گ‬‫بزر‬ ‫برادرهای‬ ‫و‬ ‫خواهر‬ ‫زبان‬ ‫از‬ ‫اما‬ ‫نمانده؛‬ ‫ذهنش‬ ‫در‬
‫به‬ ‫دست‬ ،‫مادر‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫روزها‬ ‫همان‬ .‫بود‬ ‫شده‬ ‫سخت‬ ‫‌شدت‬‫ه‬‫ب‬ ‫‌شان‬‫ی‬‫زندگ‬ ،‫پدر‬
‫وقتی‬ ‫هم‬ ‫پیمانکار‬ .‫کند‬ ‫کاری‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫برای‬ ‫تا‬ ‫خواست‬ ‫او‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫شد‬ ‫پیمانکار‬ ‫دامان‬
‫‌شرط‬‫ه‬‫ب‬‫و‬‫رسید‬‫ذهنش‬‫به‬‫فکری‬‫‌اند؛‬‫ه‬‫آمد‬‫سراغش‬‫فرزند‬‫چند‬‫با‬،‫جوان‬‫زنی‬‫دید‬
‫و‬‫برسد‬‫خودش‬‫لذت‬‫به‬‫هم‬‫تا‬‫کند؛‬ ‫ازدواج‬ ‫مادر‬‫با‬‫تا‬‫کرد‬ ‫قبول‬،‫فرزندان‬‫کارگری‬
.‫مجانی‬‫کارگرهای‬ ‫به‬‫هم‬
‫اتاقک‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ،‫ناپدری‬ .‫‌کشد‬‫ی‬‫م‬ ‫تیر‬ ‫سرش‬ ‫دوباره‬ ،‫روزها‬ ‫آن‬ ‫یادآوری‬ ‫با‬

19. 19
‫دستشان‬ ‫به‬ ‫غذایی‬ ،‫نمیر‬ ‫و‬ ‫بخور‬ ‫حد‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫بود‬ ‫داده‬ ‫اسکان‬ ‫ساختمان‬ ‫نگهبانی‬
‫کارگری‬ ،‫شب‬ ‫تا‬ ‫صبح‬ ‫بودند‬ ‫مجبور‬ ‫هم‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫باقی‬ ‫و‬ ‫مادرش‬ .‫‌رساند‬‫ی‬‫م‬
‫توجیه‬ ‫این‬ ‫با‬ ،‫‌ترش‬‫گ‬‫بزر‬ ‫برادر‬ ‫پیشنهاد‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫‌ها‬‫ل‬‫سا‬ ‫همان‬ .‫کنند‬ ‫مجانی‬
‫زندگی‬ ‫آن‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫تلخی‬ ‫فضای‬ ‫از‬ ،‫شده‬ ‫که‬ ‫هم‬ ‫ساعت‬ ‫چند‬ ‫برای‬ ‫‌خواهند‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬
‫که‬ ‫روزی‬ ‫از‬ ‫اما‬ ‫مخدر؛‬ ‫مواد‬ ‫سراغ‬ ‫رفت‬ ‫برسند؛‬ ‫آرامش‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫شوند‬ ‫خارج‬ ‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬
‫حافظه‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫قرآنی‬ ‫از‬ ‫برایش‬ ‫هم‬ ‫او‬ ‫و‬ ‫گفت‬ ‫اشتباهش‬ ‫از‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫قدیم‬ ‫دوست‬ ‫به‬
.‫گرفت‬ ‫توبه‬‫به‬‫تصمیم‬،‫است‬‫حرام‬‫کارها‬ ‫این‬‫که‬ ‫خواند‬‫‌ای‬‫ه‬‫آی‬،‫داشت‬
‫زیاد‬ ،‫زندگی‬ ‫‌های‬‫ی‬‫سخت‬ ‫فشار‬ ،‫امروز‬ ‫مثل‬ ‫که‬ ‫بار‬ ‫هر‬ ‫بازهم‬ ،‫بعد‬ ‫به‬ ‫روز‬ ‫آن‬ ‫اما‬
.‫است‬ ‫چاره‬ ‫راه‬ ‫دنبال‬ .‫آلوده‬ ،‫گناه‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫مواد‬ ‫دامان‬ ‫به‬ ‫دست‬ ‫‌شود؛‬‫ی‬‫م‬
‫که‬ ‫است‬ ‫مطمئن‬ .‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬ ‫راه‬ ‫به‬ ‫مسجد‬ ‫سمت‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫عوض‬ ‫را‬ ‫لباسش‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫پیدا‬‫مسجد‬‫در‬‫‌راحتی‬‫ه‬‫ب‬‫را‬‫دوستش‬،‫است‬‫نماز‬‫وقت‬‫که‬ ‫ساعت‬‫این‬
ً
‫حتما‬
‫را‬‫خودش‬.‫‌رود‬‫ی‬‫م‬‫مسجد‬‫سمت‬‫به‬‫باعجله‬‫که‬ ‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬‫را‬‫او‬،‫مسجد‬‫به‬‫نرسیده‬
‫قرآن‬‫دامان‬‫به‬‫دست‬‫دوباره‬‫دوستش‬.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫حالش‬‫از‬‫شکایت‬‫و‬‫‌رساند‬‫ی‬‫م‬‫او‬‫به‬
‫ناامید‬‫من‬‫رحمت‬‫از‬‫گفته‬ ‫خدا‬‫که‬ ‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬‫‌ای‬‫ه‬‫آی‬‫برایش‬‫و‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫‌اش‬‫ه‬‫حافظ‬‫در‬
.‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬‫مسجد‬‫وارد‬‫هم‬‫با‬‫و‬‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬‫را‬‫دستش‬‫هم‬‫بعد‬!‫نشوید‬
‫خوب‬‫دوست‬

20. 20
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫اگر‬ ‫که‬ ‫‌دانست‬‫ی‬‫م‬ ‫خوب‬ ،‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬ ‫مردم‬ ‫برای‬ ‫خدا‬ ‫جانب‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫قرآن‬ ‫که‬ ‫پیامبر‬
‫و‬ ‫دنیا‬ ‫سعادت‬ ‫در‬ ‫مثبتی‬ ‫تأثیری‬ ‫چه‬ ،‫شود‬ ‫مسلمانان‬ ‫زندگی‬ ‫و‬ ‫رفتار‬ ‫معیار‬ ،‫کتاب‬ ‫این‬
‫‌گفت‬‫ی‬‫م‬‫کسانی‬ ‫مقام‬ ‫از‬‫مردم‬‫برای‬،‫‌دید‬‫ی‬‫م‬‫را‬‫دورها‬‫که‬ ‫چشمی‬‫با‬.‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬‫آخرتشان‬
‫محشور‬ ‫پیامبران‬ ‫مانند‬ ،‫حساب‬ ‫روز‬ ‫و‬ ‫قیامت‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫‌روند‬‫ی‬‫م‬ ‫دنیا‬ ‫از‬ ‫پیامبران‬ ‫همانند‬ ‫که‬
.‫قرآن‬‫حافظان‬‫مقام‬ ‫از‬.‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬‫انبیاء‬‫پاداش‬‫به‬‫و‬‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬ ‫عبور‬‫صراط‬‫پل‬ ‫از‬‫و‬‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬
‫ا‬ َ‫کم‬ ‫یا‬
ْ
‫ن‬
ُّ
‫الد‬ َ‫ن‬ ِ‫م‬ َ‫ون‬ ُ‫ج‬ُ‫ر‬
ْ
‫یخ‬ ‫قرآن‬
ْ
‫ال‬
ُ
‫ة‬
َ
‫ل‬ َ‫م‬ َ‫ح‬
َّ‫م‬
ُ
‫ث‬ ُ‫اء‬ َ‫م‬
َ
‫ل‬ ُ‫ع‬
ْ
‫ال‬ ِ‫یاء‬ِ‫ب‬
ْ
‫ن‬
َ ْ
‫ال‬
َ
‫د‬ ْ‫ع‬َ‫ب‬ ِ‫اهَّلل‬ ‫ی‬
َ
‫ل‬ِ‫إ‬ ِ‫اد‬َ‫ب‬ ِ‫ع‬
ْ
‫ال‬ َ‫م‬َ‫کر‬
َ
‫أ‬
َّ‫ن‬ِ‫«إ‬
ِ‫یاء‬ِ‫ب‬
ْ
‫ن‬
َ ْ
‫ال‬ َ‫ع‬ َ‫م‬ ِ‫اط‬َ‫ر‬ ِّ‫الص‬ ‫ی‬
َ
‫ل‬ َ‫ع‬ َ‫ون‬ّ‫ر‬ ُ‫یم‬ َ‫و‬ ِ‫یاء‬ِ‫ب‬
ْ
‫ن‬
َ ْ
‫ال‬ َ‫ع‬ َ‫م‬ ْ‫م‬ ِ‫ه‬ِ‫ور‬ُ‫ب‬
ُ
‫ق‬ ْ‫ن‬ ِ‫م‬ َ‫ون‬ُ‫ر‬
َ
‫ش‬ ْ‫یح‬ َ‫و‬ ُ‫یاء‬ِ‫ب‬
ْ
‫ن‬
َ ْ
‫ال‬ ُ‫ج‬ُ‫ر‬
ْ
‫یخ‬
‫از‬ ‫پس‬ ‫و‬ ‫علما‬ ،‫انبیاء‬ ‫از‬ ‫پس‬ ‫خداوند‬ ‫نزد‬ ‫مردم‬ ‫‌ترین‬‫ی‬‫گرام‬ ‫؛‬ ِ‫یاء‬ِ‫ب‬
ْ
‫ن‬
َ ْ
‫ال‬ َ‫اب‬ َ‫و‬
َ
‫ث‬ َ‫ون‬
ُ
‫ذ‬
ُ
‫خ‬
ْ
‫یأ‬ َ‫و‬
‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫خارج‬ ‫انبیاء‬ ‫که‬ ‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫خارج‬ ‫دنیا‬ ‫از‬ ‫‌گونه‬‫ن‬‫هما‬ .‫‌اند‬‫ن‬‫قرآ‬ ‫حافظان‬ ،‫ایشان‬
‫نیز‬‫پاداششان‬‫و‬‫کرده‬ ‫عبور‬‫صراط‬‫پل‬ ‫از‬‫ایشان‬‫با‬‫و‬‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫محشور‬‫ایشان‬‫همراه‬‫به‬‫و‬
.»‫است‬‫انبیاء‬ ‫پاداش‬ ‫همانند‬
41‫صفحه‬،‫‌األخبار‬‫ع‬‫جام‬

21. ‫جهادی‬ ‫اردوی‬

22. 22
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫یاد‬ ،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫تقسیم‬ ‫کالسش‬ ‫‌های‬‫ه‬‫بچ‬ ‫بین‬ ‫را‬ ‫اهدایی‬ ‫‌های‬‫ن‬‫قرآ‬ ‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫هما‬
.‫بود‬‫نچشیده‬‫را‬‫جهادی‬‫اردوی‬‫طعم‬‫هنوز‬‫که‬ ‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬‫روزهایی‬
‫محروم‬‫مناطق‬‫به‬،‫شده‬‫که‬ ‫هم‬‫‌بار‬‫ک‬‫ی‬‫برای‬‫ی‬ّ‫حت‬‫‌خواست‬‫ی‬‫م‬‫دلش‬‫بود‬‫‌ها‬‫ت‬‫مد‬
‫است‬ ‫فال‬ ‫هم‬ ‫که‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫با‬ .‫کند‬ ‫شرکت‬ ‫جهادی‬ ‫اردوی‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫برود‬
‫و‬ ‫منطقه‬ ‫با‬ ‫هم‬ ‫و‬ ‫کرده‬ ‫عوض‬ ‫هوایی‬ ‫و‬ ‫حال‬ ‫و‬ ‫رفته‬ ‫مسافرتی‬ ‫هم‬ .‫تماشا‬ ‫هم‬ ‫و‬
‫به‬‫پایش‬‫باالخره‬.‫کرده‬ ‫مردم‬‫به‬‫کوچکی‬ ‫خدمت‬‫هم‬‫و‬‫شده‬‫آشنا‬‫جدیدی‬‫فرهنگ‬
،‫دانشگاه‬‫‌های‬‫ه‬‫بچ‬‫با‬‫که‬ ‫بود‬‫پیش‬‫سال‬‫سه‬،‫بار‬‫اولین‬‫و‬‫شد‬‫باز‬‫جهادی‬‫اردوهای‬
.‫عمرانی‬‫کارهای‬ ‫انجام‬‫به‬‫کردند‬ ‫شروع‬‫و‬‫شدند‬‫روستا‬‫این‬‫وارد‬
‫جمع‬ ‫دورشان‬ ،‫کار‬ ‫هنگام‬ ‫که‬ ‫دید‬ ‫را‬ ‫روستا‬ ‫‌های‬‫ه‬‫بچ‬ ‫زیاد‬ ‫تعداد‬ ‫وقتی‬ ،‫اول‬ ‫روز‬
‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫این‬ ‫برای‬ ‫کاری‬ ‫باید‬ ‫که‬ ‫گفت‬ ‫خودش‬ ‫با‬ ،‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬ ‫نگاهشان‬ ‫و‬ ‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬
‫م‬
ّ
‫معل‬‫که‬ ‫روزهایی‬‫و‬‫افتاد‬‫خودش‬‫‌های‬‫ی‬‫کودک‬ ‫یاد‬‫که‬ ‫بود‬‫روز‬‫همان‬.‫دهد‬‫انجام‬
‫‌قدر‬‫ن‬‫آ‬‫هم‬‫بعد‬‫و‬‫داد‬‫یادش‬‫را‬‫قرآن‬‫کوچک‬ ‫‌های‬‫ه‬‫سور‬،‫مهربانی‬‫با‬،‫مدرسه‬‫پرورشی‬
‫قرآن‬‫حفظ‬‫به‬‫موفق‬،‫دبستان‬‫دوران‬‫همان‬‫در‬‫باالخره‬‫تا‬‫شد‬‫پیگیر‬‫و‬‫کرد‬ ‫تشویقش‬
‫روستا‬‫‌های‬‫ه‬‫بچ‬‫که‬ ‫فراوانی‬‫وقت‬‫و‬‫استعداد‬‫از‬‫تا‬‫شد‬‫‌ای‬‫ه‬‫جرق‬،‫خاطره‬‫همان‬.‫شد‬

23. 23
.‫بگذارد‬‫قرآن‬‫حفظ‬‫کالس‬ ‫برایشان‬‫و‬‫بکند‬‫را‬‫استفاده‬‫بیشترین‬‫دارند؛‬
‫تکمیل‬ ‫برای‬ ‫دانشگاه‬ ‫‌های‬‫ه‬‫بچ‬ ‫که‬ ‫هرسال‬ ،‫امروز‬ ‫تا‬ ‫پیش‬ ‫سال‬ ‫سه‬ ‫همان‬ ‫از‬
‫‌های‬‫ه‬‫بچ‬ ،‫روستا‬ ‫مردم‬ ‫پیشاپیش‬ ‫‌شوند؛‬‫ی‬‫م‬ ‫روستا‬ ‫وارد‬ ،‫عمرانی‬ ‫‌های‬‫ت‬‫فعالی‬
.‫‌گیرند‬‫ی‬‫م‬،‫شده‬‫قرآنشان‬‫معلم‬‫که‬ ‫او‬‫سراغ‬‫و‬‫‌آیند‬‫ی‬‫م‬‫جلو‬‫روستا‬
.‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫‌تر‬‫ن‬‫مطمئ‬ ،‫گرفته‬ ‫که‬ ‫تصمیمی‬ ‫بودن‬ ‫درست‬ ‫از‬ ،‫‌گذرد‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫روز‬ ‫هر‬
‫چون‬ ،‫است‬ ‫عمرانی‬ ‫کارهای‬ ‫از‬ ‫‌تر‬‫ش‬‫باارز‬ ‫و‬ ‫‌تر‬‫م‬‫مه‬ ‫خیلی‬ ،‫او‬ ‫کار‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬
‫حفظ‬ ‫یعنی‬ ،‫راه‬ ‫بهترین‬ ‫با‬ ‫‌هم‬‫ن‬‫آ‬ ‫‌سازد؛‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫اعتقادی‬ ‫و‬ ‫دینی‬ ‫‌های‬‫ه‬‫پای‬
.‫قرآن‬
‫از‬ ‫نفر‬ 30 ‫حدود‬ ‫است؛‬ ‫پایان‬ ‫به‬ ‫رو‬ ‫مسجد‬ ‫ساخت‬ ‫برنامۀ‬ ‫‌کم‬‫م‬‫ک‬ ‫که‬ ‫روزها‬ ‫این‬
‫افتتاحیۀ‬ ‫برنامۀ‬ ‫در‬ ‫است‬ ‫قرار‬ ‫و‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫‌شد‬‫ظ‬‫حف‬ ‫را‬ ‫قرآن‬ ‫‌ام‬‫ی‬‫س‬ ‫جزء‬ ‫‌آموزانش‬‫ش‬‫دان‬
.‫کنند‬ ‫همخوانی‬‫را‬‫قرآن‬‫‌های‬‫ه‬‫سور‬،‫مسجد‬
‫جهادی‬‫اردوی‬

24. 24
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫این‬ ‫مدیون‬ ‫را‬ ‫آخرتش‬ ‫و‬ ‫دنیا‬ ‫سعادت‬ .‫بکند‬ ‫اسالم‬ ‫دین‬ ‫به‬ ‫ویژه‬ ‫خدمتی‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬
‫به‬،‫دارد‬‫شتر‬‫صدها‬‫که‬ ‫اربابش‬‫با‬،‫است‬‫سیاه‬‫بردۀ‬‫یک‬‫که‬ ‫او‬‫میان‬‫که‬ ‫دینی‬.‫است‬‫دین‬
.‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫تقوا‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫انسا‬ ‫ارزش‬ ‫مالک‬ ‫و‬ ‫‌گذارد‬‫ی‬‫نم‬ ‫فرقی‬ ‫دارایی‬ ‫و‬ ‫پوست‬ ‫رنگ‬ ‫خاطر‬
‫از‬ ‫هم‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫و‬ ‫برسد‬ ‫جهانیان‬ ‫گوش‬ ‫به‬ ‫قرآن‬ ‫و‬ ‫اسالم‬ ‫صدای‬ ‫که‬ ‫کند‬ ‫کاری‬ ‫دارد‬ ‫دوست‬
‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫پیامبر‬ ‫نزدیک‬ ‫اصحاب‬ ‫از‬ ‫یکی‬ ‫سراغ‬ .‫شوند‬ ‫‌مند‬‫ه‬‫بهر‬ ‫الهی‬ ‫آیین‬ ‫این‬ ‫برکات‬
،‫‌داران‬‫م‬‫پرچ‬ ،‫‌ها‬‫گ‬‫جن‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫هما‬ ‫دارد‬ ‫دوست‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ .‫بگیرد‬ ‫مشورت‬ ‫او‬ ‫از‬ ‫تا‬
‫یار‬ .‫بگیرد‬ ‫قرار‬ ‫اسالم‬ ‫‌دار‬‫م‬‫پرچ‬ ‫جایگاه‬ ‫در‬ ‫هم‬ ‫او‬ ،‫دارند‬ ‫ارزشمندی‬ ‫و‬ ‫بلند‬ ‫جایگاه‬
ِ‫سالم‬ ِ‫اال‬
ُ
‫رأیة‬
ُ
‫ل‬ ِ‫حام‬ ‫القرآن‬
ُ
‫ل‬ ِ‫«حام‬ :‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬ ‫پیامبر‬ ‫از‬ ‫حدیثی‬ ‫برایش‬ ،‫پیامبر‬
‫‌دار‬‫م‬‫پرچ‬ ،‫قرآن‬ ‫حامل‬ ‫؛‬
َّ
‫ل‬ َ‫ج‬ َ‫و‬
َّ‫ز‬ َ‫ع‬ ِ‫اهلل‬
ُ
‫ة‬َ‫ن‬ ْ‫ع‬
َ
‫ل‬ ِ‫یه‬
َ
‫ل‬ َ‫ع‬
َ
‫ف‬ ُ‫ه‬
َ
‫هان‬
َ
‫ا‬ ْ‫ن‬ َ‫وم‬ ‫اهلل‬ َ‫م‬َ‫أکر‬
ْ
‫د‬
َ
‫ق‬
َ
‫ف‬ ُ‫ه‬ َ‫م‬َ‫أکر‬ ْ‫ن‬ َ‫م‬
‫او‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫هر‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫داشته‬ ‫گرامی‬ ‫را‬ ‫خداوند‬ ‫بدارد‬ ‫گرامی‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫هرکه‬ ،‫است‬ ‫اسالم‬
.»‫اوست‬ ‫بر‬ ‫خداوند‬ ‫لعنت‬ ‫کند‬ ‫اهانت‬
2523‫صفحه‬،3‫جلد‬،‫الحکمة‬‫میزان‬

25. ‫کودکی‬‫خاطرات‬

26. 26
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫نگاه‬ ،‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫راه‬ ‫از‬ ‫خیس‬ ِ‫‌پر‬‫ه‬‫نیم‬ ‫‌های‬‫ه‬‫دب‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫پسرکی‬ ‫به‬ ‫زیرچشمی‬
‫این‬ ‫حمل‬ ‫به‬ ‫هنوز‬ ‫که‬ ‫انگار‬ ‫کوچکش‬ ‫‌های‬‫ت‬‫دس‬ ‫و‬ ‫‌زند‬‫ی‬‫م‬ ‫‌نفس‬‫س‬‫نف‬ ‫پسرک‬
‫‌قبر‬‫گ‬‫سن‬‫شستن‬‫مشغول‬،‫سریع‬.‫‌اند‬‫ه‬‫شد‬‫متورم‬‫و‬‫قرمز‬،‫باشند‬‫نکرده‬‫عادت‬‫‌ها‬‫ه‬‫دب‬
‫مثل‬‫که‬ ‫‌اندازد‬‫ی‬‫م‬‫او‬‫به‬‫هم‬‫نگاهی‬،‫گهگاه‬ ‫و‬‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬‫فاتحه‬‫بلندبلند‬.‫‌شود‬‫ی‬‫م‬
‫شدن‬‫تمام‬‫از‬‫بعد‬‫تا‬‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬‫قرآن‬‫و‬‫است‬‫نشسته‬‫مزار‬‫کنار‬ ‫نیمکت‬‫روی‬‫همیشه‬
.‫‌ها‬‫ی‬‫مشتر‬‫تمام‬‫از‬‫بیشتر‬‫بدهد؛‬‫را‬‫اجرتش‬،‫قبر‬‫شستن‬
‫‌نشیند‬‫ی‬‫م‬‫‌جا‬‫ن‬‫هما‬‫او‬‫اما‬،‫‌رود‬‫ی‬‫م‬‫و‬‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬‫را‬‫پول‬،‫‌شوید‬‫ی‬‫م‬‫کامل‬ ‫که‬ ‫را‬‫قبر‬‫پسرک‬
‫خودش؛‬ ‫‌های‬‫ی‬‫کودک‬ ‫پیش‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫ذهنش‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫تماشا‬ ‫را‬ ‫پسرک‬ ‫شدن‬ ‫دور‬ ‫و‬
‫بساط‬،‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬‫پهن‬‫حیاط‬‫درختان‬‫زیر‬‫را‬‫کوچک‬ ‫قالیچۀ‬،‫مادر‬‫که‬ ‫روزهایی‬‫پیش‬
‫قواعد‬ ‫و‬ ‫بخوانند‬ ‫قرآن‬ ‫باهم‬ ‫تا‬ ‫‌زد‬‫ی‬‫م‬ ‫صدایش‬ ‫و‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬ ‫مهیا‬ ‫را‬ ‫فالوده‬ ‫و‬ ‫هندوانه‬
‫شستن‬ ‫ظرف‬ ‫موقع‬ ،‫مادر‬ ‫که‬ ‫‌آورد‬‫ی‬‫م‬ ‫یاد‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫روزهایی‬ .‫کنند‬ ‫تمرین‬ ‫را‬ ‫تجوید‬
‫سینه‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫را‬ ‫قرآن‬ ‫کوچک‬ ‫‌های‬‫ه‬‫سور‬ ،‫نشسته‬ ‫‌های‬‫س‬‫لبا‬ ‫انبوه‬ ‫زدن‬ ‫چنگ‬ ‫و‬
‫به‬ ‫و‬ ‫بگیرد‬ ‫یاد‬ ‫را‬ ‫معنایش‬ ،‫کند‬ ‫تکرار‬ ‫هم‬ ‫او‬ ‫تا‬ ‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬ ‫برایش‬ ‫بلندبلند‬ ،‫داشت‬
،‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫خسته‬ ‫و‬ ‫‌تنگ‬‫ل‬‫د‬ ‫وقت‬ ‫هر‬ ،‫است‬ ‫هنوز‬ ‫که‬ ‫هم‬ ‫هنوز‬ .‫بسپرد‬ ‫حافظه‬

27. 27
‫زیر‬ ‫گاه‬ ‫ناخودآ‬ ‫و‬ ‫‌پیچد‬‫ی‬‫م‬ ‫ذهنش‬ ‫در‬ ‫مادر‬ ‫صدای‬ ‫با‬ ،‫کوثر‬ ‫و‬ ‫عصر‬ ‫سوره‬ ‫‌های‬‫ه‬‫آی‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫تکرار‬‫را‬‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬‫لب‬
‫یکی‬،‫کودکی‬ ‫خاطرات‬.‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫خیره‬‫مادر‬‫سفید‬‫‌قبر‬‫گ‬‫سن‬‫به‬‫و‬‫‌کشد‬‫ی‬‫م‬‫سردی‬‫آه‬
‫وجود‬ ‫برکت‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫با‬ .‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫ردیف‬ ‫ذهنش‬ ‫در‬ ‫دیگری‬ ‫از‬ ‫پس‬
.‫رسیده‬‫ارث‬‫به‬‫او‬‫به‬‫‌هایش‬‫ی‬‫خوب‬‫همۀ‬‫و‬‫انداخته‬‫سایه‬‫‌اش‬‫ی‬‫زندگ‬‫تمام‬‫بر‬‫مادرش‬
‫‌های‬‫ت‬‫نصیح‬ ‫و‬ ‫تذکر‬ ‫اهل‬ ،‫مادر‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫این‬ ‫خاطر‬ ‫به‬ ‫همه‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫ای‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬
‫خودش‬‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬‫تالش‬،‫باعزتش‬ ِ‫عمر‬‫همۀ‬‫در‬‫بلکه‬‫نبود؛‬‫او‬‫کردن‬ ‫‌زده‬‫ل‬‫د‬‫و‬‫تکراری‬
‫‌نشین‬‫ل‬‫د‬‫‌قدر‬‫ن‬‫آ‬،‫خالصانه‬‫عمل‬‫این‬‫و‬‫کند‬ ‫عمل‬‫‌دانست‬‫ی‬‫م‬‫که‬ ‫چیزهایی‬‫آن‬‫به‬
‫‌که‬‫ی‬‫وقت‬‫اول‬‫نمازهای‬‫مثل‬‫درست‬.‫باشد‬‫مادر‬‫مثل‬‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬‫تشویق‬‫هم‬‫را‬‫او‬‫که‬ ‫بود‬
‫دلش‬‫هم‬‫او‬‫که‬ ‫بود‬‫شاداب‬‫و‬‫سرحال‬‫نماز‬‫بعد‬‫‌قدر‬‫ن‬‫آ‬‫و‬‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬‫‌وجان‬‫ل‬‫د‬‫با‬‫مادر‬
.‫بخواند‬‫شیرین‬‫وقت‬‫اول‬‫نمازهای‬‫این‬‫از‬،‫مادر‬‫مثل‬‫‌کشید‬‫ی‬‫م‬‫پر‬
،‫مادرش‬‫برای‬‫و‬‫‌کشد‬‫ی‬‫م‬‫‌قبر‬‫گ‬‫سن‬‫بر‬‫دستی‬،‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬‫راه‬‫چشمش‬‫کنارۀ‬ ‫از‬‫اشک‬
.‫را‬‫واقعه‬‫سورۀ‬‫آیات‬.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫زمزمه‬،‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬‫خواب‬‫از‬‫قبل‬‫شب‬‫هر‬‫که‬ ‫آیاتی‬
‫کودکی‬ ‫خاطرات‬

28. 28
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
.‫برسد‬ ،‫گذاشته‬ ‫عالمت‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫صفح‬ ‫به‬ ‫تا‬ ‫‌زند‬‫ی‬‫م‬ ‫ورق‬ ‫‌یکی‬‫ی‬‫یک‬ ‫را‬ ‫کاغذ‬ ‫‌های‬‫ه‬‫برگ‬
‫تالش‬ ‫همین‬ ‫برای‬ ‫دارند؛‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫ویژ‬ ‫اهمیت‬ ‫خداوند‬ ‫برای‬ ‫قرآن‬ ‫حافظان‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬
‫‌اش‬‫ه‬‫انگیز‬‫باید‬‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫احساس‬‫هم‬‫وقت‬‫هر‬.‫کند‬ ‫تربیت‬‫حافظ‬‫فرزندانی‬‫تا‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬
.‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫از‬ ‫یکی‬ ‫و‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫کرده‬ ‫جمع‬ ‫که‬ ‫احادیثی‬ ‫سراغ‬ ،‫کند‬ ‫تقویت‬ ‫را‬
ِ‫ة‬ َ‫م‬ ْ‫ح‬َ‫ر‬ِ‫ب‬ َ‫ون‬ ُ‫وص‬ ُ‫ص‬
ْ
‫خ‬ َ‫م‬
ْ
‫ال‬ ‫قرآن‬
ْ
‫ال‬
ُ
‫ة‬
َ
‫ل‬ َ‫م‬ َ‫«ح‬ :‫اکرم‬ ‫پیامبر‬ ‫از‬ ‫است‬ ‫حدیثی‬ ،‫امروز‬ ‫حدیث‬
َ‫اهَّلل‬ ‫ی‬
َ
‫ال‬ َ‫و‬
ْ
‫د‬
َ
‫ق‬
َ
‫ف‬ ْ‫م‬ ُ‫ه‬
َ
‫ال‬ َ‫و‬ ْ‫ن‬ َ‫م‬ ِ‫اهَّلل‬
َ
‫د‬ْ‫ن‬ ِ‫ع‬ َ‫ون‬ُ‫ب‬ َّ‫ر‬
َ
‫ق‬ ُ‫م‬
ْ
‫ال‬ ِ‫اهَّلل‬ َ‫م‬
َ
‫کل‬ َ‫ون‬ ُ‫م‬
َّ
‫ل‬ َ‫ع‬ ُ‫م‬
ْ
‫ال‬ ِ‫اهَّلل‬ َ‫ور‬
ُ
‫ن‬ َ‫ون‬ ُ‫س‬َّ‫ب‬
َ
‫ل‬ ُ‫م‬
ْ
‫ال‬ ِ‫اهَّلل‬
‫الهی‬ ‫نور‬ ‫در‬ ،‫خدا‬ ‫خاص‬ ‫رحمت‬ ‫مشمول‬ ،‫قرآن‬ ‫حامالن‬ ‫اهَّلل؛‬ ‫ی‬ َ‫اد‬ َ‫ع‬
ْ
‫د‬
َ
‫ق‬
َ
‫ف‬ ْ‫م‬ ُ‫اه‬ َ‫اد‬ َ‫ع‬ ْ‫ن‬ َ‫م‬ َ‫و‬
‫با‬ ‫کند‬ ‫دشمنی‬ ‫آنان‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫هر‬ ‫پروردگارند؛‬ ‫درگاه‬ ‫نزدیکان‬ ‫و‬ ‫خدا‬ ‫کالم‬ ‫معلمان‬ ،‫‌ور‬‫ه‬‫غوط‬
.»‫است‬ ‫نموده‬ ‫دوستی‬ ‫خدا‬ ‫با‬ ‫کند‬ ‫دوستی‬ ‫ایشان‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫هر‬ ‫و‬ ‫کرده‬ ‫دشمنی‬ ‫خدا‬
13‫صفحه‬،‫‌العسکری‬‫م‬‫تفسیراإلما‬

29. ‫‌ها‬‫ه‬‫فرشت‬ ‫خانۀ‬

30. 30
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫امتحان‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫خانه‬ ‫وارد‬ ‫و‬ ‫‌اندازد‬‫ی‬‫م‬ ‫در‬ ‫توی‬ ‫را‬ ‫کلید‬ ‫‌حال‬‫ی‬‫ب‬ ‫و‬ ‫خسته‬
.‫گرفته‬ ‫را‬‫‌اش‬‫ی‬‫انرژ‬‫حسابی‬‫و‬‫بود‬‫ترم‬‫این‬‫‌های‬‫ن‬‫امتحا‬‫‌ترین‬‫ت‬‫سخ‬‫از‬،‫امروزش‬
‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫خدا‬ ‫خدا‬ .‫کرده‬ ‫بیشتر‬ ‫را‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫خستگ‬ ‫هم‬ ‫شب‬ ‫چند‬ ‫این‬ ‫‌های‬‫ی‬‫‌خواب‬‫ی‬‫ب‬
‫سیر‬ ‫دل‬ ‫یک‬ ‫بتواند‬ ‫تا‬ ‫بدهد‬ ‫را‬ ‫ناهارش‬ ‫و‬ ‫برگردد‬ ‫دکتر‬ ‫مطب‬ ‫از‬ ‫مادرش‬ ‫زودتر‬ ‫که‬
.‫بخوابد‬
‫‌ها‬‫ه‬‫شبک‬‫و‬‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬‫دستش‬‫کنار‬ ‫را‬‫تخمه‬‫ظرف‬.‫‌رود‬‫ی‬‫م‬‫تلویزیون‬‫سراغ‬‫بیکاری‬‫از‬
‫سؤاالت‬ ‫درگیر‬ ‫ذهنش‬ ‫هنوز‬ .‫برسد‬ ‫جذاب‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫برنام‬ ‫به‬ ‫تا‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫پایین‬ ‫و‬ ‫باال‬ ‫را‬
‫است‬‫نگران‬.‫بود‬‫درآورده‬‫روزگارشان‬ ‫از‬ ‫دمار‬‫استاد‬‫که‬ ‫است‬‫امروز‬‫امتحان‬‫سخت‬
‫با‬ ‫درس‬ ‫همین‬ ‫کالس‬ ‫سر‬ ‫دوباره‬ ‫شود‬ ‫مجبور‬ ‫و‬ ‫نیاورد‬ ‫نمره‬ ‫را‬ ‫درس‬ ‫این‬ ‫نکند‬ ‫که‬
!‫است‬‫‌کننده‬‫ت‬‫ناراح‬‫هم‬‫تصورش‬‫حتی‬.‫بنشیند‬‫استاد‬‫همین‬
‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫پخش‬ ‫مستندی‬ ‫که‬ ‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫شبک‬ ‫به‬ ‫‌ها‬‫ل‬‫خیا‬ ‫و‬ ‫فکر‬ ‫همین‬ ‫‌الی‬‫ه‬‫الب‬
‫کنترل‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫کنجکاو‬ ،‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫را‬ ‫مستند‬ ‫اسم‬ .»‫‌ها‬‫ه‬‫فرشت‬ ‫«خانۀ‬ ‫نام‬ ‫با‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫نگاه‬‫دقت‬‫با‬‫را‬‫مستند‬‫و‬‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬‫میز‬‫روی‬‫را‬‫تلویزیون‬
‫که‬ ‫پیرزنی‬.‫کشور‬ ‫جنوب‬‫‌های‬‫ن‬‫شهرستا‬‫از‬‫یکی‬‫اهل‬‫است‬‫پیرزنی‬،‫مستند‬‫سوژۀ‬

31. 31
‫و‬ ‫عشق‬ ‫که‬ ‫کرده‬ ‫سالی‬ ‫و‬ ‫سن‬ ‫کم‬ ‫پسرهای‬ ‫و‬ ‫دختر‬ ‫آمد‬ ‫و‬ ‫رفت‬ ‫وقف‬ ‫را‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫خان‬
.‫دارند‬‫قرآن‬‫حفظ‬‫به‬‫زیادی‬‫عالقۀ‬
‫هم‬‫دیگر‬‫اتاق‬‫و‬‫خودش‬‫زندگی‬‫محل‬‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬‫از‬‫یکی‬‫که‬ ‫دارد‬‫اتاق‬‫تا‬‫دو‬‫پیرزن‬‫خانه‬
‫و‬ ‫قرآن‬ ‫صدای‬ ‫چندساعتی‬ ‫روز‬ ‫هر‬ .‫روستاست‬ ‫‌های‬‫ه‬‫بچ‬ ‫قرآن‬ ‫حفظ‬ ‫کالس‬ ‫وقف‬
،‫خانه‬ ‫این‬ ‫برکت‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫گوش‬ ‫به‬ ‫پیرزن‬ ‫خانۀ‬ ‫از‬ ،‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫زیبای‬ ‫همخوانی‬
.‫دارد‬‫قرآن‬‫حافظ‬‫‌آموز‬‫ش‬‫دان‬12‫روستایشان‬
‫کوچکی‬ ‫از‬‫که‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬.»‫‌ها‬‫ه‬‫فرشت‬‫«خانۀ‬‫گذاشته‬ ‫را‬‫‌اش‬‫ه‬‫خان‬‫اسم‬‫خودش‬،‫پیرزن‬
‫‌ای‬‫ه‬‫خان‬ ‫به‬ ‫آسمان‬ ‫‌های‬‫ه‬‫فرشت‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫خوانده‬ ‫قرآن‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫داشته‬ ‫انس‬ ‫قرآن‬ ‫با‬
‫پسرهای‬ ‫و‬ ‫دختر‬ ‫این‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ .‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬ ‫آمد‬ ‫و‬ ‫رفت‬ ،‫شود‬ ‫خوانده‬ ‫قرآن‬ ‫آن‬ ‫در‬ ‫که‬
‫چون‬‫عزیزند؛‬‫برایش‬‫خودش‬‫‌های‬‫ه‬‫بچ‬‫مثل‬‫‌اند؛‬‫ن‬‫قرآ‬‫حفظ‬‫مشغول‬‫که‬ ‫کوچکی‬
.‫شود‬‫حفظ‬‫را‬‫قرآن‬‫از‬‫آیه‬‫چند‬‫هم‬‫او‬‫که‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫شد‬‫باعث‬‫و‬‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬‫نورانی‬‫را‬‫‌اش‬‫ه‬‫خان‬
.‫قرآن‬‫‌ام‬‫ی‬‫س‬‫جزء‬‫اول‬‫آیات‬‫خواندن‬‫به‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫شروع‬‫هم‬‫بعد‬
‫‌ها‬‫ه‬‫فرشت‬‫خانۀ‬

32. 32
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
.‫‌گذراند‬‫ی‬‫م‬‫حضرت‬‫خدمت‬ ‫در‬‫را‬‫روزش‬‫ساعات‬‫بیشتر‬‫و‬‫است‬‫پیامبر‬‫واقعی‬‫عاشق‬
‫هر‬ .‫دارند‬ ‫خبر‬ ،‫دارد‬ ‫ابوذر‬ ‫به‬ ‫پیامبر‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫عالق‬ ‫از‬ ‫هم‬ ‫یاران‬ ‫و‬ ‫اصحاب‬ ‫تمامی‬
‫سوالش‬ ‫جواب‬ ‫به‬ ‫تا‬ ‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫حضرت‬ ‫خدمت‬ ،‫کند‬ ‫مشغول‬ ‫را‬ ‫ذهنش‬ ‫سوالی‬ ‫که‬ ‫بار‬
‫قرآن‬ ‫که‬ ‫‌ترسد‬‫ی‬‫م‬ ‫این‬ ‫از‬ .‫است‬ ‫قرآن‬ ‫حفظ‬ ‫و‬ ‫یادگیری‬ ‫به‬ ‫راجع‬ ‫سوالش‬ ‫بار‬ ‫این‬ .‫برسد‬
‫محضر‬ ‫در‬ ‫ادب‬ ‫با‬ .‫کند‬ ‫عمل‬ ‫دستوراتش‬ ‫تمامی‬ ‫به‬ ‫نتواند‬ ‫اما‬ ‫کند؛‬ ‫حفظ‬ ‫و‬ ‫بگیرد‬ ‫یاد‬ ‫را‬
‫وا‬ ُ‫ء‬َ‫ر‬
ْ
‫«اق‬:‫‌فرمایند‬‫ی‬‫م‬‫مهربانی‬‫با‬‫حضرت‬.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫عرض‬‫را‬‫سوالش‬‫و‬‫‌نشیند‬‫ی‬‫م‬‫پیامبر‬
‫را‬ ‫آن‬ ‫و‬ ‫بخوانید‬ ‫را‬ ‫قرآن‬ ‫قرآن؛‬
ْ
‫ال‬ ‫ی‬ َ‫ع‬ َ‫و‬
ً
‫با‬
ْ
‫ل‬
َ
‫ق‬ ُ‫ب‬ ِ
ّ
‫ذ‬ َ‫یع‬
َ
‫ل‬ ‫ی‬
َ
‫ال‬ َ‫ع‬
َ
‫ت‬ َ‫اهَّلل‬
َّ‫ن‬ ِ‫إ‬
َ
‫ف‬ ُ‫وه‬ُ‫ر‬ ِ‫ه‬
ْ
‫ظ‬َ‫ت‬ ْ‫اس‬ َ‫و‬ ‫قرآن‬
ْ
‫ال‬
.»‫کرد‬ ‫نخواهد‬‫عذاب‬‫‌داده‬‫ی‬‫جا‬‫خود‬ ‫در‬‫را‬‫قرآن‬‫که‬ ‫را‬‫قلبی‬‫خداوند‬‫زیرا‬‫نمایید؛‬‫حفظ‬
245‫صفحه‬،4‫جلد‬،‫‌الوسائل‬‫ک‬‫مستدر‬

33. ‫ـرآنی‬‫ـ‬‫ق‬ ‫ـدگی‬‫ن‬‫ز‬

34. 34
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫‌گل‬‫ه‬‫دست‬،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫پارک‬‫آرایشگاه‬‫روبروی‬.‫است‬‫کرده‬ ‫پر‬‫را‬‫صورتش‬‫تمام‬،‫لبخند‬
،‫لب‬ ‫زیر‬ ‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫هما‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫مرتب‬ ‫را‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫یق‬ ،‫‌دارد‬‫ی‬‫برم‬ ‫را‬ ‫سفید‬ ‫رز‬ ‫کوچک‬
.‫‌اش‬‫ی‬‫زندگ‬‫عروس‬‫دنبال‬‫‌رود‬‫ی‬‫م‬،‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬‫را‬‫فلق‬‫و‬‫ناس‬‫سوره‬
‫خدا‬‫لطف‬‫به‬‫‌شان‬‫ی‬‫دو‬‫هر‬‫که‬ ‫حاال‬‫‌گفت‬‫ی‬‫م‬‫که‬ ‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬‫همسرش‬‫‌های‬‫ف‬‫حر‬‫یاد‬
‫قرار‬ ‫‌هایشان‬‫ب‬‫انتخا‬ ‫و‬ ‫رفتارها‬ ‫مالک‬ ‫را‬ ‫قرآن‬ ‫باید‬ ،‫دارند‬ ‫را‬ ‫بودن‬ ‫حافظ‬ ‫توفیق‬
‫حرف‬‫تا‬‫همین‬‫برای‬.‫بگیرند‬‫نظر‬‫در‬‫خود‬‫زندگی‬‫لحظات‬‫‌تک‬‫ک‬‫ت‬‫در‬‫را‬‫آن‬‫و‬‫دهند‬
‌،‫‌شان‬‫ی‬‫قرآن‬‫زندگی‬‫باید‬‫گفت‬ ‫و‬‫خواند‬‫را‬‫اسراف‬‫آیات‬،‫شد‬‫عروسی‬‫مخارج‬‫و‬‫خرج‬
.‫شود‬‫بقیه‬‫برای‬‫الگویی‬
‫‌کم‬‫ی‬‫هند‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫‌شده‬‫ه‬‫پذیرفت‬ ‫صداوسیما‬ ‫دانشکدۀ‬ ‫در‬ ‫‌تازگی‬‫ه‬‫ب‬ ‫که‬ ‫خواهرش‬ ‫به‬
‫شوق‬ ‫و‬ ‫ذوق‬ ‫و‬ ‫‌زند‬‫ی‬‫م‬ ‫لبخندی‬ ،‫است‬ ‫‌برداری‬‫م‬‫فیل‬ ‫مشغول‬ ‫او‬ ‫سر‬ ‫پشت‬ ،‫نویش‬
‫‌آنکه‬‫ی‬‫ب‬،‫همسرش‬‫که‬ ‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬‫یادش‬‫وقتی‬.‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬‫نگاهش‬‫در‬‫را‬‫عروس‬‫دیدن‬
‫داد‬ ‫پیشنهاد‬ ،‫باشد‬ ‫دلش‬ ‫در‬ ‫تشریفاتی‬ ‫‌قیمت‬‫ن‬‫گرا‬ ‫‌های‬‫ی‬‫‌بردار‬‫م‬‫فیل‬ ‫حسرت‬
‫هم‬ ‫بعد‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫کیف‬ ‫بگیرد؛‬ ‫عهده‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫عروسی‬ ‫مراسم‬ ‫‌برداری‬‫م‬‫فیل‬ ‫خواهرش‬
،‫‌شان‬‫ی‬‫عروس‬‫مراسم‬‫از‬‫که‬ ‫است‬‫این‬‫اصلش‬‫‌گفت‬‫ی‬‫م‬‫که‬ ‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬‫‌هایش‬‫ف‬‫حر‬‫یاد‬
‫شیرین‬ ‫خاطرات‬ ،‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬ ‫تماشایش‬ ‫وقت‬ ‫هر‬ ‫که‬ ‫باشند‬ ‫داشته‬ ‫یادگار‬ ‫به‬ ‫فیلمی‬

35. 35
‫و‬‫بپوشند‬‫لباس‬‫دست‬‫چند‬‫و‬‫چندین‬‫دارد‬‫لزومی‬‫چه‬‫و‬‫شود؛‬‫زنده‬‫برایشان‬‫روز‬‫آن‬
‫روزهای‬‫اولین‬‫در‬‫‌هم‬‫ن‬‫آ‬‫بدهند؛‬‫‌برداری‬‫م‬‫فیل‬‫و‬‫آتلیه‬‫هزینۀ‬‫کلی‬ ‫و‬‫کنند‬ ‫بازی‬‫فیلم‬
!‫قرآنی‬‫زندگی‬‫یک‬
‫ظاهر‬ ‫در‬ ‫پشت‬ ‫همسرش‬ ،‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫فشار‬ ‫که‬ ‫را‬ ‫آرایشگاه‬ ‫تصویری‬ ‫آیفون‬ ‫زنگ‬
‫هزار‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫احساس‬‫که‬ ‫است‬‫شده‬‫ملیح‬‫‌قدر‬‫ن‬‫آ‬،‫زیبا‬‫و‬‫مالیم‬‫آرایشی‬‫با‬.‫‌شود‬‫ی‬‫م‬
‫آرایشگاه‬‫همین‬‫انتخاب‬‫سر‬‫که‬ ‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬‫یادش‬.‫دارد‬‫دوستش‬‫قبل‬ ‫از‬‫بیشتر‬‫برابر‬
‫‌های‬‫ن‬‫سال‬‫‌ترین‬‫ن‬‫گرا‬ ‫سراغ‬‫برود‬‫‌توانست‬‫ی‬‫م‬‫اینکه‬‫با‬‫و‬‫داد‬‫خرج‬‫به‬‫دقت‬‫چقدر‬‫هم‬
‫‌کنند؛‬‫ی‬‫م‬ ‫دریافت‬ ‫هزینه‬ ‫میلیون‬ ‫چند‬ ،‫عروس‬ ‫یک‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫شهر‬ ‫زیبایی‬
‫هم‬ ‫و‬ ‫بود‬ ‫خوب‬ ‫کارش‬ ‫هم‬ ‫که‬ ‫معمولی‬ ‫‌های‬‫ن‬‫سال‬ ‫از‬ ‫یکی‬ ‫روی‬ ‫گذاشت‬ ‫دست‬
.‫مناسب‬‫‌هایش‬‫ت‬‫قیم‬
‫فکر‬‫این‬‫به‬،‫‌درخشد‬‫ی‬‫م‬‫چهارده‬‫شب‬‫ماه‬‫مثل‬‫و‬‫ایستاده‬‫جلویش‬‫همسرش‬‫که‬ ‫حاال‬
‫ازدواجشان‬‫واسطۀ‬‫که‬ ‫است‬‫قرآنی‬‫برکات‬‫از‬،‫خوب‬‫اتفاقات‬‫این‬‫تمامی‬‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬
‫قلبش‬‫در‬‫که‬ ‫حافظه‬‫در‬‫‌تنها‬‫ه‬‫ن‬‫را‬‫قرآن‬‫آیات‬‫همسرش‬‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫شکر‬‫را‬‫خدا‬.‫شد‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫عمل‬‫آن‬‫به‬‫و‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫نگهداری‬
‫ـرآنی‬‫ـ‬‫ق‬‫ـدگی‬‫ن‬‫ز‬

36. 36
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫تالش‬ ‫از‬ ‫بیش‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫است؛‬ ‫شنیده‬ ‫قرآن‬ ‫حفظ‬ ‫ارزش‬ ‫به‬ ‫راجع‬ ‫زیاد‬ ،‫امام‬ ‫زبان‬ ‫از‬
‫برای‬ ‫دعایی‬ ‫و‬ ‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫حضرت‬ ‫خدمت‬ .‫دعا‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫الهی‬ ‫توفیق‬ ‫نیازمند‬ ،‫کوشش‬ ‫و‬
‫تنها‬ ‫که‬ ‫‌فهمد‬‫ی‬‫م‬ ،‫‌شنود‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫را‬ ‫صادق‬ ‫امام‬ ‫دعای‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫طلب‬ ‫قرآن‬ ‫حفظ‬
‫تا‬ ‫بگذارد‬ ‫را‬ ‫تالشش‬ ‫و‬ ‫سعی‬ ‫تمام‬ ‫باید‬ ‫بلکه‬ ،‫باشد‬ ‫قرآن‬ ‫کلمات‬ ‫حفظ‬ ‫دنبال‬ ‫به‬ ‫نباید‬
‫و‬ ...‫القرآن‬
َ
‫فظ‬ ِ‫ح‬ ‫ی‬ِ‫ن‬
َ
‫ق‬
ُ
‫رز‬
َ
‫ت‬ ‫أن‬ ... َ‫ک‬
ُ
‫«أسأل‬ :‫کند‬ ‫جاری‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫زندگ‬ ‫‌لحظۀ‬‫ه‬‫لحظ‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫آن‬
َ‫و‬‫ی‬
ّ
ِ‫خ‬ ُ‫م‬ َ‫و‬‫ی‬ ِ‫ام‬
َ
‫ظ‬ ِ‫ع‬ َ‫و‬‫ی‬ ِ‫م‬ َ‫د‬ َ‫و‬‫ی‬ ِ‫حم‬
َ
‫ل‬‫ا‬ َ‫ه‬ِ‫ب‬ َ‫لط‬ ِ‫ا‬
َ
‫خ‬
ُ
‫ت‬‫أن‬ َ‫و‬‫ی‬ِ‫ر‬ َ‫ص‬َ‫ب‬ َ‫و‬‫ی‬ ِ‫مع‬ َ‫س‬ َ‫و‬ ِ‫لبی‬
َ
‫ق‬‫ی‬ِ‫ف‬‫ا‬ َ‫ه‬َ‫ت‬ّ
ِ‫ب‬
َ
‫ث‬
ُ
‫ت‬‫أن‬
‫فرمائی‬‫روزی‬‫من‬‫بر‬‫را‬‫قرآن‬‫حفظ‬‫‌خواهم‬‫ی‬‫م‬‫تو‬ ‫از‬‫پروردگارا‬‫ی؛‬ِ‫ار‬ َ‫ه‬
َ
‫ن‬ َ‫و‬‫ی‬ِ‫ل‬‫ی‬
َ
‫ل‬‫ا‬ َ‫ه‬ِ‫ب‬‫ل‬ ِ‫عم‬َ‫ست‬
َ
‫ت‬
‫مغزم‬ ‫و‬ ‫استخوان‬ ‫و‬ ‫خون‬ ‫و‬ ‫گوشت‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫نمایی‬ ‫پابرجا‬ ‫چشمم‬ ‫و‬ ‫گوش‬ ‫و‬ ‫دل‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫آن‬ ‫و‬
.»‫گیری‬ ‫کار‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫آن‬ ‫روزم‬ ‫و‬ ‫شب‬ ‫در‬ ،‫قدرتت‬ ‫و‬ ‫رحمت‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫بیامیزی‬
576‫صفحه‬،2‫جلد‬،‫کافی‬ ‫اصول‬

37. ‫ـیرین‬‫ـ‬‫ش‬ ‫ـفاق‬‫ت‬‫ا‬

38. 38
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫شدت‬ ‫از‬ !‫‌ماند‬‫ی‬‫م‬ ‫ثابت‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫هما‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫لحظ‬ ‫چند‬ ‫و‬ ‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬ ‫جایش‬ ‫سر‬ ‫را‬ ‫تلفن‬
‫زنگ‬‫حال‬‫در‬‫تلفن‬‫که‬ ‫پیش‬‫دقیقه‬‫چند‬.‫کند‬ ‫‌کار‬‫ه‬‫چ‬‫باید‬‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫نم‬‫خوشحالی‬
.‫باورنکردنی‬‫و‬‫شیرین‬‫اتفاق‬‫این‬‫جز‬‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬‫فکر‬‫چیزی‬‫هر‬‫به‬،‫بود‬‫خوردن‬
‫جامع‬‫مسجد‬‫در‬‫امشبش‬‫تالوت‬‫مدت‬‫و‬‫ساعت‬‫و‬‫بگیرد‬‫تماس‬‫استادش‬‫بود‬‫قرار‬
‫او‬‫با‬‫گرمی‬ ‫احوالپرسی‬‫و‬‫سالم‬،‫ناآشنا‬‫صدایی‬،‫داد‬‫جواب‬‫که‬ ‫را‬‫تلفن‬‫اما‬‫بگوید؛‬‫را‬
‫رویش‬ ‫و‬ ‫رنگ‬ ،‫شنید‬ ‫که‬ ‫را‬ ‫خبر‬ .‫شده‬ ‫نصیبش‬ ‫بزرگی‬ ‫توفیق‬ ‫که‬ ‫داد‬ ‫مژده‬ ‫و‬ ‫کرد‬
‫کالم‬ ‫حفظ‬ ‫که‬ ‫آرزویش‬ ‫‌ترین‬‫گ‬‫بزر‬ ‫به‬ ‫رسیدن‬ ‫از‬ ‫بعد‬ ‫که‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫نم‬ ‫باور‬ .‫شد‬ ‫عوض‬
‫گفت‬ ‫او‬‫به‬‫ناآشنا‬‫صدای‬.‫برسد‬‫بزرگش‬‫آرزوی‬‫دومین‬‫به‬‫زودی‬‫همین‬‫به‬،‫بود‬‫خدا‬
‫تمتع‬‫حج‬‫مراسم‬‫در‬‫شرکت‬‫برای‬‫اسمشان‬‫که‬ ‫است‬‫حافظانی‬‫جزو‬‫هم‬‫او‬‫امسال‬‫که‬
.‫کنند‬ ‫آماده‬‫را‬‫سفرش‬‫مقدمات‬‫تا‬‫کند‬ ‫ارسال‬‫را‬‫مدارکش‬‫زودتر‬‫باید‬‫و‬‫‌شده‬‫ب‬‫انتخا‬
‫که‬ ‫پیداکرده‬‫توفیق‬‫و‬‫شده‬‫مستجاب‬‫‌اش‬‫ی‬‫همیشگ‬‫دعای‬‫باالخره‬‫که‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫نم‬‫باور‬
‫شب‬‫و‬ ‫روز‬ ‫در‬ ‫‌قدر‬‫ن‬‫آ‬،‫آرزو‬‫این‬.‫برود‬‫منوره‬‫مدینه‬‫و‬‫خدا‬‫خانۀ‬‫زیارت‬‫به‬‫جوانی‬ ‫در‬
‫به‬‫‌گشتند‬‫ی‬‫برم‬‫حج‬‫سفر‬ ‫از‬‫اقوامش‬‫یا‬‫دوستان‬ ‫از‬‫یکی‬‫وقت‬‫هر‬‫که‬ ‫بود‬‫همراهش‬
‫اعمال‬ ‫انجام‬ ‫ت‬
ّ
‫لذ‬ ‫و‬ ‫سفر‬ ‫خاطرات‬ ‫از‬ ‫تا‬ ‫‌خواست‬‫ی‬‫م‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫‌رفت‬‫ی‬‫م‬ ‫دیدارشان‬

39. 39
‫تصاویر‬ ‫وقت‬ ‫هر‬ ‫اما‬ ‫‌دانست؛‬‫ی‬‫نم‬ ‫را‬ ‫دلیلش‬ ‫هم‬ ‫خودش‬ .‫بگویند‬ ‫برایش‬ ‫را‬ ‫حج‬
‫و‬‫‌شد‬‫ی‬‫م‬‫جاری‬‫چشمانش‬‫از‬‫اشک‬‫‌اختیار‬‫ی‬‫ب‬،‫‌دید‬‫ی‬‫م‬‫تلویزیون‬‫در‬‫را‬‫کعبه‬ ‫طواف‬
.‫کعبه‬ ‫گرداگرد‬ ‫و‬‫مسجدالحرام‬‫آسمان‬‫به‬‫‌کشید‬‫ی‬‫م‬‫پر‬‫دلش‬
‫کرده‬ ‫پیدا‬ ‫توفیق‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫رسیده‬ ‫آرزویش‬ ‫به‬ ‫قرآن‬ ‫حفظ‬ ‫برکت‬ ‫به‬ ‫دیگر‬ ‫حاال‬ ‫اما‬
‫فکر‬‫چه‬‫هر‬.‫بخواند‬‫پیامبر‬‫حرم‬‫جوار‬‫در‬‫و‬‫خدا‬‫خانه‬‫کنار‬ ‫در‬‫را‬‫نور‬‫آیات‬‫تا‬‫است‬
‫‌قدر‬‫ن‬‫آ‬!‫ندارد‬‫آرزویی‬‫دنیا‬‫در‬‫دیگر‬،‫بزرگ‬‫آرزوی‬‫دو‬‫این‬‫به‬‫رسیدن‬‫از‬‫بعد‬،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬
‫نشسته‬ ‫کنارش‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫همسرش‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫خبر‬ ‫اول‬ ‫باید‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫نم‬ ‫که‬ ‫شده‬ ‫‌زده‬‫ق‬‫ذو‬
‫استادش‬ ‫با‬ ‫یا‬ ‫و‬ ‫بزند‬ ‫زنگ‬ ‫مادرش‬ ‫خانۀ‬ ‫به‬ ‫یا‬ ،‫بدهد‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫نگاهش‬ ‫متعجب‬ ‫و‬
.‫بگیرد‬‫تماس‬
‫بعد‬ ‫و‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫همسرش‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫مژده‬ ،‫افتاده‬ ‫لکنت‬ ‫به‬ ‫ذوق‬ ‫شدت‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫زبانی‬ ‫با‬
‫هم‬‫من‬.‫شد‬‫مستجاب‬‫دعایت‬‫جان‬‫مادر‬:‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫مادرش‬‫به‬‫و‬‫‌دارد‬‫ی‬‫برم‬‫را‬‫تلفن‬
.‫بروم‬‫حج‬‫به‬‫است‬‫قرار‬‫امسال‬
‫ـیرین‬‫ـ‬‫ش‬‫ـفاق‬‫ت‬‫ا‬

40. 40
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫‌شد‬‫ی‬‫م‬‫نازل‬‫خدا‬‫جانب‬ ‫از‬‫‌ای‬‫ه‬‫آی‬‫که‬ ‫بار‬‫هر‬.‫است‬‫پیامبر‬‫نزدیک‬‫یاران‬‫و‬‫اصحاب‬ ‫از‬
‫آیات‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫افرادی‬ ‫اولین‬ ‫از‬ ‫هم‬ ‫او‬ ،‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬ ‫تالوت‬ ‫مسلمانان‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫آن‬ ‫پیامبر‬ ‫و‬
‫دارد‬ ‫دوست‬ ‫اما‬ ‫شده؛‬ ‫نصیبش‬ ‫بزرگی‬ ‫توفیق‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬ ‫حفظ‬ ‫و‬ ‫‌شنید‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬
‫و‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫حضرت‬ ‫نزد‬ .‫بشنود‬ ‫پیامبر‬ ‫زبان‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫نعمت‬ ‫این‬ ‫واقعی‬ ‫منزلت‬ ‫و‬ ‫قدر‬ ‫که‬
ُ‫اهلل‬ ُ‫طاه‬ ْ‫ع‬
َ
‫ا‬ ْ‫ن‬ َ‫«م‬ :‫‌فرمایند‬‫ی‬‫م‬ ‫اکرم‬ ‫پیامبر‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫سؤال‬ ‫قرآن‬ ‫حفظ‬ ‫نعمت‬ ‫ارزش‬ ‫از‬
‫هرکس‬ ‫؛‬ ِ‫ة‬ َ‫عم‬ِ
ّ‫الن‬
َ
‫ل‬
َ
‫ض‬
ْ
‫أف‬ َ‫ط‬ َ‫م‬
َ
‫غ‬
ْ
‫د‬
َ
‫ق‬
َ
‫ف‬ ‫عطی‬
ُ
‫أ‬ ‫ا‬
َّ‫م‬ ِ‫م‬
َ
‫ل‬
َ
‫ض‬
ْ
‫أف‬ ‫عطی‬
ُ
‫أ‬
ً
‫دا‬ َ‫أح‬
َّ‫ن‬
َ
‫ا‬
َّ‫ن‬
َ
‫ظ‬
َ
‫ف‬ ِ‫ه‬ِ‫کتاب‬
َ
‫ظ‬
ْ
‫ف‬ ِ‫ح‬
‫دیگران‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫کند‬ ‫گمان‬ ‫‌کس‬‫ن‬‫آ‬ ‫و‬ ‫کند‬ ‫عطا‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫خود‬ ‫کتاب‬ ‫حفظ‬ ‫نعمت‬ ،‫خدا‬ ‫که‬
،‫نعمت‬ ‫‌ترین‬‫گ‬‫بزر‬ ‫به‬ ‫نسبت‬ ‫‌گمان‬‫ی‬‫ب‬ ،‫است‬ ‫شده‬ ‫داده‬ ‫نعمت‬ ‫این‬ ‫از‬ ‫‌تر‬‫گ‬‫بزر‬ ‫نعمتی‬
.»‫است‬ ‫داشته‬ ‫روا‬ ‫ناسپاسی‬ ‫و‬ ‫تحقیر‬
2522‫صفحه‬،3‫جلد‬،‫الحکمة‬‫میزان‬

41. ‫ـش‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ی‬‫ـا‬‫ـ‬‫م‬‫ـ‬‫ه‬

42. 42
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫برای‬‫و‬‫نداشته‬‫را‬‫چهارساعته‬‫پرواز‬‫تجربۀ‬‫اآلن‬‫تا‬.‫‌نشیند‬‫ی‬‫م‬‫زمین‬‫به‬‫پرواز‬‫باالخره‬
‫و‬‫ندارد‬‫استراحت‬‫برای‬‫فرصتی‬‫اما‬‫‌کند؛‬‫ی‬‫م‬‫خستگی‬‫احساس‬‫‌العاده‬‫ق‬‫فو‬،‫همین‬
.‫همایش‬‫محل‬‫به‬‫برود‬‫‌راست‬‫ک‬‫ی‬‫باید‬
‫با‬ ‫که‬ ‫همایشی‬ ‫در‬ ،‫جهان‬ ‫کشورهای‬ ‫اندیشمندان‬ ‫جمع‬ ‫در‬ ‫تا‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫کرد‬ ‫دعوتش‬
‫توی‬‫‌نشیند‬‫ی‬‫م‬.‫کند‬ ‫سخنرانی‬،‫برگزارشده‬»‫ادیان‬‫سایر‬‫نگاه‬‫از‬‫«مسیحیت‬‫عنوان‬
‫همایش‬‫این‬‫در‬‫حضورش‬‫اهمیت‬‫به‬،‫همایش‬‫محل‬‫تا‬‫فرودگاه‬‫مسیر‬‫در‬‫و‬‫ماشین‬
‫و‬ ‫هستند‬ ‫غیرمسلمان‬ ،‫همایش‬ ‫‌کنندگان‬‫ت‬‫شرک‬ ‫بیشتر‬ ‫اینکه‬ ‫به‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬
‫‌تواند‬‫ی‬‫م‬ ،‫او‬ ‫امروز‬ ‫‌های‬‫ت‬‫صحب‬ ‫و‬ ‫دارند‬ ‫ذهن‬ ‫در‬ ‫دینش‬ ‫از‬ ‫خشنی‬ ‫و‬ ‫زشت‬ ‫چهرۀ‬
.‫باشد‬‫داشته‬‫اسالم‬‫دین‬‫به‬‫نسبت‬‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬‫تصور‬‫و‬‫نگرش‬‫نوع‬‫تغییر‬‫در‬‫زیادی‬‫تأثیر‬
‫کیپ‬ ‫تا‬‫کیپ‬ ‫جمعیت‬‫و‬‫است‬‫رسمی‬‫بسیار‬‫فضا‬.‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬‫همایش‬‫محل‬‫به‬‫ماشین‬
‫کشورهای‬ ‫از‬ ‫اندیشمندانی‬ ،‫بشود‬ ‫او‬ ‫سخنرانی‬ ‫نوبت‬ ‫آنکه‬ ‫از‬ ‫پیش‬ .‫‌اند‬‫ه‬‫نشست‬
‫نگرش‬‫از‬،‫خود‬‫دینی‬‫‌های‬‫ه‬‫آموز‬‫اساس‬‫بر‬‫هرکدام‬‫و‬‫‌روند‬‫ی‬‫م‬‫تریبون‬‫پشت‬‫مختلف‬
‫است؛‬‫متفاوت‬‫خیلی‬‫‌ها‬‫ت‬‫صحب‬.‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫مسیحیت‬‫به‬‫نسبت‬‫‌شان‬‫ن‬‫آیی‬‫و‬‫دین‬
‫شخص‬‫و‬‫مسیح‬‫دین‬‫اینکه‬:‫است‬‫نکته‬‫یک‬‫‌ها‬‫ت‬‫صحب‬‫تمامی‬‫مشترک‬‫نقطۀ‬‫اما‬
.‫است‬‫‌احترام‬‫ل‬‫قاب‬‫و‬‫ارزشمند‬‫مسیحیان‬‫برای‬‫فقط‬،‫مسیح‬

43. 43
‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫اضافه‬،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫اعالم‬‫را‬‫نامش‬‫که‬ ‫مجری‬.‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬‫او‬‫سخنرانی‬‫به‬‫نوبت‬
‫‌چرخانند‬‫ی‬‫م‬‫سر‬‫که‬ ‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬‫را‬‫حاضرین‬.‫است‬‫شیعه‬‫مسلمانان‬‫نمایندۀ‬،‫سخنران‬
‫در‬ ‫را‬ ‫‌هایش‬‫ت‬‫صحب‬ ‫که‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫خدا‬ ‫از‬ ‫لب‬ ‫زیر‬ ‫و‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫بلند‬ ‫جا‬ ‫از‬ .‫او‬ ‫سمت‬
‫سراغ‬‫مقدمه؛‬‫از‬‫بعد‬.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫آغاز‬‫را‬‫کالم‬ ‫و‬‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫‌اهلل‬‫م‬‫بس‬.‫بنشاند‬‫حاضرین‬‫جان‬
‫محور‬ ‫و‬ ‫بسته‬ ‫نقش‬ ‫ذهنش‬ ‫در‬ ‫است‬ ‫سال‬ ‫سالیان‬ ‫که‬ ‫آیاتی‬ .‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫قرآن‬ ‫آیات‬
‫به‬ ‫راجع‬ ،‫کریم‬ ‫قرآن‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫آیاتی‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫شروع‬ .‫اوست‬ ‫‌های‬‫ت‬‫صحب‬ ‫تمامی‬
‫که‬ ‫مترجم‬ .‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬ ‫‌شده‬‫ل‬‫ناز‬ ،‫علیهماالسالم‬ ‫مریم‬ ‫حضرت‬ ‫و‬ ‫مسیح‬ ‫حضرت‬
.‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫حاکم‬‫جلسه‬‫بر‬‫سکوت‬‫‌ای‬‫ه‬‫چندثانی‬،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫ترجمه‬‫را‬‫‌هایش‬‫ت‬‫صحب‬
‫مسلمانان؛‬‫کتاب‬ ،‫قرآن‬‫در‬‫اینکه‬‫از‬‫‌اند‬‫ه‬‫کرد‬ ‫تعجب‬‫که‬ ‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬‫حضار‬‫چشمان‬‫در‬
‫ادامه‬ ‫را‬ ‫صحبت‬ .‫است‬ ‫آمده‬ ‫مسیح‬ ‫به‬ ‫راجع‬ ‫زیبایی‬ ‫و‬ ‫دقیق‬ ‫تعاریف‬ ‫‌چنین‬‫ن‬‫ای‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫تمام‬‫را‬‫‌اش‬‫ی‬‫سخنران‬،‫کریم‬ ‫قرآن‬‫از‬‫دیگری‬‫آیات‬‫تالوت‬‫با‬‫و‬‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬
‫سمتش‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫حضار‬ ‫از‬ ‫زیادی‬ ‫تعداد‬ ،‫جایگاه‬ ‫از‬ ‫آمدن‬ ‫پایین‬ ‫از‬ ‫بعد‬
‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬.‫شوند‬‫آشنا‬‫بیشتر‬،‫دارد‬‫ارزشمندی‬‫کتاب‬ ‫چنین‬‫که‬ ‫دینی‬‫با‬‫تا‬‫‌آیند‬‫ی‬‫م‬
.‫است‬‫قرآن‬‫ارزشمند‬‫آیات‬‫حفظ‬‫برکت‬‫از‬،‫آورده‬‫دست‬‫به‬‫که‬ ‫توفیقی‬‫هر‬
‫ـش‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ی‬‫ـا‬‫ـ‬‫م‬‫ـ‬‫ه‬

44. 44
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫پنج‬ ‫حداقل‬ ‫روزانه‬ ‫که‬ ‫داده‬ ‫عادت‬ ‫را‬ ‫خودش‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫باز‬ ‫رحل‬ ‫روی‬ ‫و‬ ‫‌بوسد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫قرآن‬
‫است‬‫ماه‬‫سه‬‫به‬‫نزدیک‬.‫کند‬ ‫دقت‬‫آیات‬‫‌تک‬‫ک‬‫ت‬‫معنای‬ ‫در‬‫و‬‫بخواند‬‫را‬‫قرآن‬ ‫از‬‫صفحه‬
.‫است‬‫رسیده‬‫عنکبوت‬‫سورۀ‬‫پایانی‬‫آیات‬‫به‬ ‫امروز‬‫و‬‫داده‬‫ادامه‬‫را‬‫خوب‬‫عادت‬‫این‬‫که‬
‫عالمان‬ ‫سینۀ‬ ،‫قرآن‬ ‫واقعی‬ ‫«جایگاه‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫مشغول‬ ‫را‬ ‫ذهنش‬ ‫که‬ ‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫آی‬ ‫به‬
‫شروع‬ ‫‌کم‬‫م‬‫ک‬ ‫باید‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫احساس‬ ،‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫دقیق‬ ‫که‬ ‫آیه‬ ‫معنای‬ ‫در‬ .»‫است‬ ‫الهی‬
ٌ
‫ات‬َ‫ین‬َ‫ب‬
ٌ
‫آیات‬ َ‫و‬ ُ‫ه‬
ْ
‫ل‬َ‫«ب‬ .‫قلبش‬ ‫و‬ ‫سینه‬ ‫در‬ ‫قرآن‬ ‫آیات‬ ‫نگهداری‬ ‫به‬ ،‫قرآن‬ ‫حفظ‬ ‫به‬ ‫کند‬
‫روشنی‬ ‫آیات‬ ]‫[قرآن‬ ‫بلکه‬ ‫؛‬ َ‫ون‬ ُ‫م‬ِ‫ل‬‫ا‬
َّ
‫الظ‬
َّ
‫ل‬ِ‫إ‬ ‫ا‬َ‫ن‬ِ‫ت‬‫آیا‬ِ‫ب‬
ُ
‫د‬ َ‫ح‬ ْ‫یج‬ ‫ا‬ َ‫م‬ َ‫و‬ َ‫م‬
ْ
‫ل‬ ِ‫ع‬
ْ
‫ال‬ ‫وا‬
ُ
‫وت‬
ُ
‫أ‬ َ‫ین‬ ِ‫ذ‬
َّ
‫ال‬ ِ‫ور‬
ُ
‫د‬ ُ‫ص‬ ‫ی‬ِ‫ف‬
‫را‬ ‫ما‬ ‫آیات‬ ‫و‬ ‫دارد‬ ‫جای‬ ،‫‌اند‬‫ه‬‫یافت‬ ]‫[الهی‬ ‫علم‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫کسانی‬ ‫‌های‬‫ه‬‫سین‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫است‬
.»!‫‌کنند‬‫ی‬‫نم‬ ‫انکار‬‫ستمگران‬‫جز‬
49‫آیه‬،‫عنکبوت‬‫مبارکۀ‬‫سوره‬

45. ‫ـش‬‫م‬‫آرا‬ ‫ـظۀ‬‫ح‬‫ل‬

46. 46
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫زمین‬‫لبۀ‬،‫دنیا‬‫آخر‬‫برود‬‫دارد‬‫دوست‬.‫است‬‫گرفته‬ ‫‌هایش‬‫م‬‫آد‬‫و‬‫دنیا‬‫همۀ‬‫از‬‫دلش‬
‫دوروبرش‬ ‫بشری‬ ‫بنی‬ ‫هیچ‬ ‫که‬ ‫جایی‬ ‫بنشیند؛‬ ‫‌وتنها‬‫ک‬‫ت‬ ‫‌جا‬‫ن‬‫هما‬ ‫و‬ ‫کند‬ ‫پیدا‬ ‫را‬
‫‌هزار‬‫ه‬‫پنجا‬‫برای‬‫تا‬‫نباشد‬‫کسی‬ ‫که‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬‫را‬‫عالم‬‫این‬‫از‬‫‌ای‬‫ه‬‫نقط‬‫دلش‬.‫نباشد‬
.‫بزند‬‫دزدی‬‫تهمت‬‫او‬‫به‬،‫ناقابل‬‫پول‬‫تومان‬
‫‌حال‬‫ه‬‫تاب‬ .‫‌دهد‬‫ی‬‫نم‬ ‫امانش‬ ‫گریه‬ ،‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬ ‫یادش‬ ‫که‬ ‫مغازه‬ ‫صاحب‬ ‫‌های‬‫ف‬‫حر‬
‫صدای‬ .‫بود‬ ‫نشکسته‬ ‫را‬ ‫دلش‬ ‫‌قدر‬‫ن‬‫ای‬ ‫‌کس‬‫چ‬‫هی‬ ،‫‌وچندساله‬‫ت‬‫بیس‬ ‫عمر‬ ‫این‬ ‫در‬
‫تکان‬‫هوا‬‫در‬‫را‬‫‌اش‬‫ه‬‫اشار‬‫انگشت‬‫که‬ ‫‌پیچد‬‫ی‬‫م‬‫سرش‬‫در‬‫مغازه‬‫صاحب‬‫فریادهای‬
‫برداشته‬ ،‫گذاشته‬ ‫دخل‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫فروخته‬ ‫صبح‬ ‫که‬ ‫را‬ ‫لباسی‬ ‫پول‬ ‫‌گفت‬‫ی‬‫م‬ ‫و‬ ‫‌داد‬‫ی‬‫م‬
،‫آمده‬ ‫مغازه‬ ‫به‬ ‫عصر‬ ‫او‬ ‫وقتی‬ ‫بود‬ ‫گفته‬ ‫چه‬ ‫هر‬ .‫بخرد‬ ‫مواد‬ ‫معتادش‬ ‫پدر‬ ‫برای‬ ‫تا‬
‫پیش‬‫را‬‫او‬‫فریادهایش‬‫با‬‫و‬‫بود‬‫نرفته‬‫‌کارش‬‫ب‬‫صاح‬‫خرج‬‫به‬،‫نبوده‬‫دخل‬‫در‬‫پولی‬
‫زورگویی‬ ‫بار‬ ‫زیر‬ ‫چون‬ ‫هم‬ ‫‌آخر‬‫ت‬‫دس‬ .‫بود‬ ‫کرده‬ ‫پول‬ ‫یک‬ ‫سکۀ‬ ،‫پاساژ‬ ‫اهالی‬ ‫همۀ‬
‫را‬‫حقوقش‬‫اینکه‬‫بدون‬‫‌کارش‬‫ب‬‫صاح‬،‫بود‬‫نرفته‬،‫بود‬‫نزده‬‫که‬ ‫خسارتی‬‫تحمل‬‫و‬
ِ‫پسر‬،‫معتاد‬‫پدر‬‫از‬‫که‬ ‫بود‬‫گفته‬ ‫بلند‬‫صدای‬‫با‬‫و‬‫بود‬‫کرده‬ ‫اخراجش‬‫مغازه‬‫از‬‫بدهد‬
.‫نیست‬‫بعید‬،‫کردن‬ ‫تربیت‬‫دزد‬

47. 47
‫است؛‬‫اندوهگین‬‫و‬‫گرفته.،وامانده‬ ‫درد‬،‫تلخ‬‫‌های‬‫ه‬‫کنای‬ ‫و‬‫نیش‬‫یادآوری‬‫از‬‫سرش‬
.‫آرام‬‫را‬‫دلش‬‫و‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫خوب‬‫را‬‫حالش‬‫‌کاری‬‫ه‬‫چ‬‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬‫خوب‬‫اما‬
،‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬‫که‬ ‫را‬‫اعلی‬‫سورۀ‬‫آیات‬.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫خواندن‬‫به‬‫شروع‬‫و‬‫‌بندد‬‫ی‬‫م‬‫را‬‫چشمانش‬
‫این‬‫مثل‬،‫‌چیز‬‫چ‬‫هی‬.‫جاری‬‫چشمانش‬‫از‬‫اشک‬‫سیل‬‫و‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫باز‬‫‌هایش‬‫ک‬‫پل‬‫سد‬
.‫‌آورد‬‫ی‬‫نم‬‫جا‬‫را‬‫حالش‬،‫‌آلود‬‫ض‬‫بغ‬‫صدای‬‫با‬‫‌های‬‫ن‬‫خواند‬‫قرآن‬
،‫بزند‬ ‫حرف‬ ‫پروردگارش‬ ‫با‬ ‫او‬ ‫تا‬ ‫است‬ ‫کرده‬ ‫سکوت‬ ‫هستی‬ ‫همۀ‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫احساس‬
‫حرف‬‫و‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫گریه‬ .‫کند‬ ‫باز‬‫خدایش‬‫پیش‬‫را‬‫دلش‬‫سفرۀ‬‫و‬‫بشمارد‬‫را‬‫‌هایش‬‫ه‬‫غص‬
‫در‬ ‫شیفته‬ ‫دو‬ ‫کار‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫‌هایش‬‫ی‬‫خستگ‬ ،‫نداری‬ ‫و‬ ‫فقر‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫‌هایش‬‫ی‬‫‌زدگ‬‫ل‬‫د‬ .‫‌زند‬‫ی‬‫م‬
‫‌هایش‬‫ی‬‫‌شکستگ‬‫ل‬‫د‬‫و‬‫‌الخمرش‬‫م‬‫دائ‬‫و‬‫معتاد‬‫پدر‬‫از‬‫را‬‫‌هایش‬‫ی‬‫سرشکستگ‬،‫بوتیک‬
،‫دردها‬‫که‬ ‫است‬‫‌وقت‬‫ن‬‫آ‬.‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫خدا‬‫برای‬‫را‬‫همه‬‫‌کارش؛‬‫ب‬‫صاح‬‫‌های‬‫ت‬‫تهم‬‫از‬‫را‬
.‫‌شوند‬‫ی‬‫نم‬‫حساب‬‫ارزنی‬‫پهناور‬‫عالم‬‫این‬‫در‬‫که‬ ‫کوچک‬ ‫‌قدر‬‫ن‬‫آ‬‫‌شوند؛‬‫ی‬‫م‬‫کوچک‬
‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬‫و‬‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫باال‬‫زمین‬‫از‬‫که‬ ‫‌قدر‬‫ن‬‫آ‬‫سبک؛‬‫دلش‬‫و‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫بزرگ‬‫روحش‬،‫بعد‬
.‫خالص‬‫و‬‫نورانی‬‫‌های‬‫ه‬‫آی‬‫همین‬‫با‬،‫خدا‬‫مهربان‬‫آغوش‬‫به‬
‫ـش‬‫م‬‫آرا‬‫ـظۀ‬‫ح‬‫ل‬

48. 48
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫در‬ ‫اگر‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫گنجین‬ .‫بدانند‬ ‫بیشتر‬ ‫را‬ ‫‌بها‬‫ن‬‫گرا‬ ‫گنجینۀ‬ ‫این‬ ‫قدر‬ ‫تش‬ ّ‫ام‬ ‫که‬ ‫دارد‬ ‫دوست‬
‫دو‬ ‫این‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫هر‬ ‫و‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫هدایتشان‬ ‫ضامن‬ ،‫بگیرد‬ ‫قرار‬ ‫‌بیت‬‫ل‬‫اه‬ ‫از‬ ‫پیروی‬ ‫کنار‬
‫هم‬ ،‫مسلمانان‬ ‫که‬ ‫دارد‬ ‫دوست‬ .‫رفت‬ ‫نخواهد‬ ‫گمراهی‬ ‫سمت‬ ‫‌گاه‬‫چ‬‫هی‬ ،‫کند‬ ‫تمسک‬
،‫شوند‬ ‫قرآن‬ ‫حافظ‬ ‫اگر‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫بسپارند‬ ‫ذهن‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫آن‬ ‫هم‬ ‫و‬ ‫بخوانند‬ ‫را‬ ‫قرآن‬
‫نهی‬ ‫قرآن‬ ‫که‬ ‫مسیری‬ ‫در‬ ‫قدم‬ ‫تا‬ ‫‌اند‬‫ب‬‫مراق‬ ‫و‬ ‫‌بینند‬‫ی‬‫م‬ ‫رویشان‬ ‫پیش‬ ‫را‬ ‫قرآن‬ ‫همیشه‬
‫بهشت‬ ‫در‬ ،‫قرآن‬ ‫حافظان‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫و‬ ‫دارد‬ ‫خبر‬ ‫غیب‬ ‫از‬ ‫الهی‬ ‫اذن‬ ‫به‬ .‫نگذارند‬ ،‫کرده‬
‫اکرم‬‫پیامبر‬.‫باشند‬‫گمنام‬ ‫دنیا‬ ‫در‬‫اگر‬‫حتی‬‫دارند؛‬‫‌ای‬‫ه‬‫‌شد‬‫ه‬‫شناخت‬‫و‬‫ویژه‬‫جایگاه‬‫چه‬
.»‫بهشتند‬‫اهل‬‫سرشناسان‬،‫قرآن‬‫حامالن‬‫؛‬ ِ‫ة‬
َّ‫ن‬ َ‫ج‬
ْ
‫ال‬ ِ‫ل‬ ْ‫ه‬
َ
‫أ‬ ُ‫اء‬
َ
‫ف‬َ‫ر‬ ُ‫ع‬‫قرآن‬
ْ
‫ال‬
ُ
‫ة‬
َ
‫ل‬ َ‫م‬ َ‫‌فرمایند:«ح‬‫ی‬‫م‬
177‫صفحه‬،89‫جلد‬،‫بحاراالنوار‬

49. ‫ـه‬‫ـ‬‫ت‬‫ـ‬‫ـ‬‫ف‬‫ـر‬‫ـ‬‫گ‬ ‫خاک‬

50. 50
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫بدوبیراه‬ ‫زمان‬ ‫و‬ ‫زمین‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫نشسته‬ ‫منتظر‬ ‫اعصابش‬ ‫پزشک‬ ‫مطب‬ ‫در‬
‫روی‬،‫پریشان‬ ِ‫حال‬‫و‬‫خراب‬ ِ‫اعصاب‬‫این‬‫با‬‫که‬ ‫است‬‫ساعت‬‫سه‬‫از‬‫بیشتر‬.‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬
‫‌داند‬‫ی‬‫نم‬ .‫است‬ ‫نشده‬ ‫نوبتش‬ ‫هم‬ ‫هنوز‬ ‫و‬ ‫نشسته‬ ‫ناراحت‬ ‫و‬ ‫سفت‬ ‫صندلی‬ ‫این‬
‫و‬ ‫باشند‬ ‫مطب‬ ‫در‬ ‫سه‬ ‫ساعت‬ ‫رأس‬ ‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬ ‫اعالم‬ ‫بیماران‬ ‫همۀ‬ ‫به‬ ‫‌ها‬‫ی‬‫منش‬ ‫چرا‬
‫ظهر‬ ‫در‬ ‫باید‬ ،‫دردسر‬ ‫و‬ ‫سختی‬ ‫تحمل‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫م‬‫آد‬ ‫حال‬ ‫به‬ ‫دلشان‬ ‫‌وقت‬‫چ‬‫هی‬
.‫‌سوزد‬‫ی‬‫نم‬،‫برسانند‬‫مطب‬‫به‬‫بدبختی‬‫هزار‬‫با‬‫را‬‫خودشان‬‫گرما‬
‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫با‬ .‫‌پاید‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫ساعت‬ ‫و‬ ‫‌جود‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫ناخنش‬ ‫مدام‬ ‫عصبانیت‬ ‫از‬
‫آشفته‬‫و‬‫بدخواب‬‫را‬‫گذشته‬ ‫هفتۀ‬‫کل‬ ‫و‬‫‌کند‬‫ی‬‫نم‬‫اثر‬‫دیگر‬‫قبلی‬‫‌های‬‫ص‬‫قر‬‫که‬ ‫حیف‬
‫‌زد‬‫ی‬‫م‬‫بیرون‬‫خفه‬‫و‬‫تنگ‬ ِ‫مطب‬‫این‬‫از‬‫و‬‫‌شد‬‫ی‬‫م‬‫بلند‬‫اآلن‬‫همین‬‫وگرنه‬‫است؛‬‫بوده‬
.‫بکشد‬‫نفس‬‫راحت‬‫بتواند‬‫‌کم‬‫ت‬‫دس‬‫تا‬
‫انجمن‬ ‫اهدایی‬ ‫ساعت‬ .‫‌کاود‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫انتظار‬ ‫اتاق‬ ‫مختلف‬ ‫زوایای‬ ‫هزارم‬ ‫بار‬ ‫برای‬
‫تا‬‫سر‬ ‫بار‬‫دو‬‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫‌گذشت‬‫خ‬‫تاری‬‫‌های‬‫ه‬‫نشری‬‫با‬‫منشی‬‫قدیمی‬‫میز‬،‫ایران‬‫پزشکان‬
،‫زباله‬ ‫سطل‬ ،‫خالی‬ ‫‌سردکن‬‫ب‬‫آ‬ ،‫‌شده‬‫ک‬‫خش‬ ‫‌زبان‬‫ی‬‫ب‬ ‫گلدان‬ ،‫زده‬ ‫ورق‬ ‫را‬ ‫تهشان‬
‫کتاب‬ ‫دو‬ ‫روی‬ ‫و‬ ‫‌ماند‬‫ی‬‫م‬ ‫ثابت‬ ‫طاقچه‬ ‫روی‬ ‫چشمش‬ ...‫گرفته‬ ‫خاک‬ ‫طاقچۀ‬

51. 51
‫و‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫طاقچه‬ ‫سمت‬ ‫به‬ .‫بود‬ ‫گذشته‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫از‬ ‫سرسری‬ ‫بارها‬ ‫که‬ ‫‌آلودی‬‫ک‬‫خا‬
‫خاکش‬ ‫و‬ ‫‌دارد‬‫ی‬‫برم‬ ‫را‬ ‫قرآن‬ ،‫تعلل‬ ‫کمی‬ ‫با‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫نگاه‬ ‫را‬ ‫‌الجنان‬‫ح‬‫مفاتی‬ ‫و‬ ‫قرآن‬
‫پایانی‬ ‫ساعت‬ ‫این‬ ‫در‬ ‫‌تواند‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫و‬ ‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫جیب‬ ‫دستمال‬ ‫با‬ ‫را‬
.‫کند‬ ‫سرگرم‬‫آن‬‫با‬‫کمی‬ ‫را‬‫خودش‬،‫انتظار‬
‫آیات‬ ‫خواندن‬ ‫به‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫شروع‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫باز‬ ‫را‬ ‫قرآن‬ ‫وسط‬ ‫و‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫‌اللهی‬‫م‬‫بس‬
‫دوباره‬ ‫را‬ ‫آیه‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫جالب‬ ‫برایش‬ ‫آیات‬ ‫از‬ ‫یکی‬ ‫معنای‬ .‫‌ها‬‫ه‬‫ترجم‬ ‫در‬ ‫دقت‬ ‫و‬
‫‌بار‬‫ک‬‫ی‬‫را‬‫آیه‬‫همین‬‫که‬ ‫‌آید‬‫ی‬‫م‬‫یادش‬‫‌آورد‬‫ی‬‫م‬‫فشار‬‫ذهنش‬‫به‬‫که‬ ‫کمی‬ .‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬
‫قرآن‬ ‫حفظ‬ ‫به‬ ‫راجع‬ ‫او‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫همکاری‬ ‫همان‬ .‫بود‬ ‫شنیده‬ ‫همکارش‬ ‫زبان‬ ‫از‬ ‫هم‬
.‫‌شده‬‫ه‬‫داد‬‫قرآن‬‫حفظ‬‫به‬‫دستور‬‫هم‬‫قرآن‬‫در‬‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬‫ادعا‬‫و‬‫بود‬‫کرده‬ ‫بحث‬
‫اینکه‬‫به‬‫راجع‬‫داشت‬‫بحثی‬‫همکارانش‬ ‫از‬‫یکی‬‫با‬‫اداره‬ ‫در‬‫که‬ ‫بود‬‫پیش‬ ‫روز‬‫چند‬
‫در‬‫هم‬‫خدا‬‫که‬ ‫بود‬‫گفته‬ ‫قاطع‬‫و‬‫محکم‬‫همکارش‬‫ولی‬‫ندارد؛‬‫اهمیتی‬‫قرآن‬‫حفظ‬
‫را‬‫قرآن‬،‫حرفش‬‫اثبات‬‫برای‬‫هم‬‫بعد‬‫و‬‫داده‬‫را‬‫کتابش‬ ‫آیات‬‫حفظ‬‫به‬‫دستور‬،‫قرآن‬
‫«به‬:‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬‫دوباره‬‫را‬‫آیه‬‫ترجمۀ‬.‫بود‬‫خوانده‬‫برایش‬‫را‬‫آیه‬‫همین‬‫و‬‫بود‬‫بازکرده‬
»...‫بسپارید‬‫خاطر‬
‫ـه‬‫ـ‬‫ت‬‫ـ‬‫ـ‬‫ف‬‫ـر‬‫ـ‬‫گ‬ ‫خاک‬

52. 52
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫که‬ ‫اولی‬ ‫روزهای‬ ‫همان‬ ‫از‬ .»...‫بسپارید‬ ‫خاطر‬ ‫«به‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫تکرار‬ ‫خودش‬ ‫پیش‬ ‫را‬ ‫آیه‬
‫خیلی‬ ‫پای‬ ‫به‬ ‫پا‬ ‫و‬ ‫شده‬ ‫مسلمانان‬ ‫جزو‬ ،‫کرد‬ ‫معرفی‬ ‫را‬ ‫اسالم‬ ‫دین‬ ‫محمد‬ ‫حضرت‬
‫تأثیری‬ .‫است‬ ‫کرده‬ ‫حفظ‬ ‫و‬ ‫شنیده‬ ‫پیامبر‬ ‫زبان‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫قرآن‬ ‫نورانی‬ ‫آیات‬ ،‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫از‬
‫بیشتر‬ ‫عمل‬ ‫این‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫عالق‬ ‫‌روز‬‫ه‬‫روزب‬ ،‫دیده‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫زندگ‬ ‫در‬ ‫قرآن‬ ‫آیات‬ ‫حفظ‬ ‫از‬ ‫که‬
،‫نورانی‬ ‫آیات‬ ‫این‬ ‫حفظ‬ ‫به‬ ‫راجع‬ ‫متعال‬ ‫خداوند‬ ‫که‬ ‫بداند‬ ‫داشت‬ ‫دوست‬ ‫اما‬ ‫‌کند؛‬‫ی‬‫م‬
‫دنبال‬ ‫به‬ ،‫‌شنید‬‫ی‬‫م‬ ‫پیامبر‬ ‫زبان‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫جدید‬ ‫آیات‬ ‫که‬ ‫روز‬ ‫هر‬ .‫دارد‬ ‫دستوری‬ ‫چه‬
.‫رسید‬ ،‫بود‬ ‫سوالش‬ ‫پاسخ‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫آی‬ ‫به‬ ‫امروز‬ ‫باالخره‬ ‫تا‬ ‫‌گشت‬‫ی‬‫م‬ ‫جوابش‬ ‫به‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫اشار‬
ِ‫آیات‬ ْ‫ن‬ ِ‫م‬
َّ‫کن‬ِ‫ت‬‫یو‬ُ‫ب‬ ‫ی‬ِ‫ف‬ ‫ی‬
َ
‫ل‬ْ‫یت‬ ‫ا‬ َ‫م‬ َ‫ن‬ْ‫کر‬
ْ
‫اذ‬ َ‫«و‬ :‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫کریم‬ ‫قرآن‬ ‫حفظ‬ ‫به‬ ‫دستور‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫آی‬
]‫[آمیز‬ ‫حکمت‬ ] ِ‫[سخنان‬ ‫و‬ ‫خدا‬ ‫آیات‬ ‫از‬ ‫آنچه‬ ‫و‬ ‫؛‬
ً
‫یرا‬ِ‫ب‬
َ
‫خ‬ ‫ا‬
ً
‫یف‬ ِ‫ط‬
َ
‫ل‬ َ‫کان‬ َ‫اهَّلل‬
َّ‫ن‬ِ‫إ‬ ِ‫ة‬ َ‫کم‬ ِ‫ح‬
ْ
‫ال‬ َ‫و‬ ِ‫اهَّلل‬
‫دقیق‬ ‫همواره‬ ‫خدا‬ ،‫حقیقت‬ ‫در‬ .‫بسپارید‬ ‫خاطر‬ ‫به‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫خوانده‬ ‫شما‬ ‫‌های‬‫ه‬‫خان‬ ‫در‬
.»‫است‬ ‫گاه‬‫آ‬ ‫و‬
34‫آیه‬،‫أحزاب‬‫مبارکۀ‬‫سوره‬

53. ‫ــــــــــدد‬‫ـ‬‫مـ‬

54. 54
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫که‬ ‫دارد‬ ‫قبول‬ .‫است‬ ‫خیال‬ ‫و‬ ‫فکر‬ ‫غرق‬ ‫و‬ ‫نشسته‬ ‫پارک‬ ‫فلزی‬ ‫سرد‬ ‫نیمکت‬ ‫روی‬
.‫نیست‬ ‫یکسان‬ ‫همه‬ ‫برای‬ ‫‌ها‬‫ی‬‫سخت‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫اما‬ ‫شده؛‬ ‫سختی‬ ‫زمانۀ‬ ‫و‬ ‫دوره‬
‫شدن‬‫پایین‬‫و‬ ‫باال‬‫میلیارد‬‫چند‬‫گرفتار‬ ‫و‬‫است‬‫برجش‬‫چهارمین‬‫ساختن‬‫درگیر‬‫یکی‬
‫خرج‬ ‫هم‬ ‫است‬ ‫قرار‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫مغاز‬ ‫سنگین‬ ‫کرایۀ‬ ‫گرفتار‬ ‫او‬ ‫مثل‬ ‫هم‬ ‫یکی‬ ،‫سودش‬
‫برایشان‬‫‌اندازی‬‫س‬‫پ‬،‫ماه‬‫سر‬‫هم‬‫و‬‫را؛‬‫او‬‫بچۀ‬‫و‬‫زن‬‫خرج‬‫هم‬،‫دربیاورد‬‫را‬‫خودش‬
.‫مبادا‬‫روز‬‫برای‬‫بگذارد‬‫کنار‬
‫و‬ ‫‌طرف‬‫ن‬‫ای‬ ‫اتوبوس‬ ‫و‬ ‫مترو‬ ‫با‬ ‫هرچه‬ ،‫‌زند‬‫ی‬‫م‬ ‫خودش‬ ‫سرووضع‬ ‫و‬ ‫تفریح‬ ‫از‬ ‫هرچه‬
‫چند‬ ‫بازهم‬ ،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫‌نظر‬‫ف‬‫صر‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫شخص‬ ‫آرزوهای‬ ‫از‬ ‫چه‬ ‫هر‬ ‫و‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫‌طرف‬‫ن‬‫آ‬
‫و‬ ‫کند‬ ‫رد‬ ‫را‬ ‫آخر‬ ‫هفتۀ‬ ‫‌زحمت‬‫ه‬‫ب‬ ‫باید‬ ‫و‬ ‫پیداست‬ ‫جیبش‬ ‫ته‬ ،‫برج‬ ‫سر‬ ‫به‬ ‫مانده‬ ‫روز‬
.‫بگذارد‬‫کنار‬ ‫را‬‫کرایه‬ ‫و‬‫بدهد‬‫انجام‬‫را‬‫مغازه‬‫‌وکتاب‬‫ب‬‫حسا‬
‫و‬ ‫‌سوزد‬‫ی‬‫نم‬ ‫ندارشان‬ ‫مستأجرهای‬ ‫حال‬ ‫به‬ ‫دلشان‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫‌خان‬‫ب‬‫صاح‬ ‫چرا‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫نم‬
‫‌داند‬‫ی‬‫نم‬ .‫بیایند‬ ‫‌تر‬‫ن‬‫پایی‬ ‫نجومی‬ ‫کرایۀ‬ ‫از‬ ‫ریالی‬ ‫نیستند‬ ‫حاضر‬ ‫خدا‬ ‫رضای‬ ‫برای‬
‫‌جای‬‫ه‬‫ب‬ ،‫شب‬ ‫آخر‬ ‫که‬ ‫بیندازند‬ ‫روز‬ ‫و‬ ‫حال‬ ‫این‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫مثل‬ ‫کسی‬ ‫‌خواهند‬‫ی‬‫م‬ ‫چرا‬
‫‌های‬‫ی‬‫باز‬ ‫و‬ ‫فرزندان‬ ‫و‬ ‫همسر‬ ‫برای‬ ‫کندن‬ ‫پوست‬ ‫میوه‬ ‫و‬ ‫خانواده‬ ‫کنار‬ ‫نشستن‬

55. 55
‫بار‬ ‫هزارمین‬ ‫برای‬ ‫و‬ ‫بنشیند‬ ‫خلوت‬ ‫پارک‬ ‫این‬ ‫در‬ ،‫‌گذراندن‬‫ش‬‫خو‬ ‫و‬ ‫‌جمعی‬‫ه‬‫دست‬
.‫کند‬ ‫مرور‬‫را‬‫‌هایش‬‫ی‬‫بده‬‫لیست‬
‫سبز‬ ‫المپ‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫بلند‬ ‫جا‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫باال‬ ‫را‬ ‫پالتواش‬ ‫یقۀ‬ .‫است‬ ‫شده‬ ‫سردش‬
،‫رحیم‬‫مشتی‬.‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬‫امامزاده‬‫پیر‬‫متولی‬،‫رحیم‬‫مشتی‬‫یاد‬.‫است‬‫روشن‬‫امامزاده‬
‫را‬‫‌هایش‬‫ه‬‫غص‬ ‫‌بار‬‫ه‬‫کول‬ ‫کسی‬ ‫وقت‬‫هر‬‫که‬ ‫است‬‫‌دل‬‫ل‬‫اه‬‫خودمانی‬‫دهای‬ّ‫سی‬‫آن‬ ‫از‬
‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬‫دادش‬‫به‬،‫دارد‬‫دل‬‫در‬‫که‬ ‫قرآنی‬‫‌های‬‫ه‬‫آی‬‫با‬،‫‌برد‬‫ی‬‫م‬‫امامزاده‬‫به‬‫و‬‫‌دارد‬‫ی‬‫برم‬
.‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫دستش‬‫به‬‫‌ای‬‫ه‬‫نشان‬‫و‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫کج‬ ‫امامزاده‬‫سمت‬‫به‬‫را‬‫مسیرش‬،‫باشد‬‫باز‬‫امامزاده‬‫در‬‫هنوز‬‫اینکه‬‫امید‬‫به‬
‫قفل‬ ‫را‬ ‫درها‬ ‫و‬ ‫خاموش‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫غ‬‫چرا‬ ‫‌کم‬‫م‬‫ک‬ ‫دارد‬ ‫که‬ ‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫رحیم‬ ‫حاجی‬ ‫دور‬ ‫از‬
.‫‌رساند‬‫ی‬‫م‬‫امامزاده‬‫به‬‫را‬‫خودش‬‫و‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫تند‬‫پا‬.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬
.‫کرده‬ ‫سبز‬ ‫را‬ ‫‌جا‬‫ه‬‫هم‬ ،‫ضریح‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫گلدست‬ ‫سبز‬ ‫نور‬ ‫و‬ ‫شده‬ ‫خاموش‬ ‫‌ها‬‫غ‬‫چرا‬ ‫تمام‬
‫کنارش‬ ‫رحیم‬ ‫مشتی‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫باز‬ ‫را‬ ‫دلش‬ ‫سفرۀ‬ ‫و‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫امامزاده‬ ‫به‬ ‫سالمی‬
‫‌ها‬‫ی‬‫سخت‬‫‌وقت‬‫ه‬‫ب‬‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫آی‬.‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬‫برایش‬‫قرآن‬‫از‬‫‌ای‬‫ه‬‫آی‬‫و‬‫‌نشیند‬‫ی‬‫م‬
.‫گرفت‬ ‫مدد‬‫روزه‬‫و‬‫نماز‬‫از‬‫باید‬،‫مشکالت‬‫و‬
‫ـدد‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫م‬

56. 56
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫نم‬ ‫صحبت‬ ‫نفس‬ ‫هوای‬ ‫روی‬ ‫از‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫کلم‬ .‫الهی‬ ‫دانشش‬ ‫و‬ ‫علم‬ ‫و‬ ‫خداست‬ ‫پیامبر‬
‫مشکالت‬ ‫و‬ ‫دنیا‬ ‫در‬ ‫شدن‬ ‫غرق‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫وحی‬ ‫و‬ ‫خداست‬ ‫کالم‬ ،‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫آنچه‬ ‫هر‬
‫برای‬ ‫بدهد‬ ‫راهکاری‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫خراب‬ ‫و‬ ‫خسته‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫ل‬‫د‬ ،‫‌هایش‬‫ی‬‫گرفتار‬ ‫و‬
‫و‬ ‫مشکالت‬ ‫از‬ ‫دیگر‬ ،‫ببندند‬ ‫کار‬ ‫به‬ ‫مسلمانان‬ ‫تمامی‬ ‫اگر‬ ‫که‬ ‫راهکاری‬ .‫‌ها‬‫ل‬‫د‬ ‫کردن‬ ‫آباد‬
.‫بود‬‫خواهند‬‫خدا‬‫لطف‬‫و‬‫رحمت‬‫به‬‫دلگرم‬‫همیشه‬‫و‬‫‌آیند‬‫ی‬‫نم‬‫ستوه‬‫به‬‫دنیا‬‫‌های‬‫ه‬‫غص‬
‫پیامبر‬ .‫شد‬ ‫خواهد‬ ‫ویران‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫خراب‬ ‫‌هایشان‬‫ل‬‫د‬ ،‫کنند‬ ‫‌توجهی‬‫ی‬‫ب‬ ‫آن‬ ‫به‬ ‫اگر‬ ‫که‬ ‫‌کاری‬‫ه‬‫را‬
‫کسی‬ ‫؛‬ ِ‫ب‬ِ‫ر‬
َ
‫الخ‬ ِ‫یت‬َ‫الب‬
َ
‫ک‬ ‫قرآن‬
ْ
‫ال‬ َ‫ن‬ ِ‫م‬ ٌ‫ئ‬
َ
‫ش‬ ِ‫ه‬ِ‫ف‬ ْ‫و‬ َ‫ج‬ ‫ی‬ِ‫ف‬ َ‫یس‬
َ
‫ل‬ ‫ی‬ ِ‫ذ‬
َّ
‫ال‬
َّ‫ن‬ِ‫«إ‬ :‫‌فرمایند‬‫ی‬‫م‬ ‫اکرم‬
.»‫است‬ ‫ویران‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫خان‬ ‫همانند‬ ،‫نیست‬ ‫قرآن‬ ‫از‬ ‫چیزی‬ ‫اندرونش‬ ‫در‬ ‫که‬
2522‫صفحه‬،3‫جلد‬،‫الحکمة‬‫میزان‬

57. ‫‌نــــــامــــــه‬‫ه‬‫ویــــــژ‬

58. 58
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
،‫مختلف‬‫‌های‬‫ت‬‫فون‬‫با‬‫را‬‫دیواری‬‫‌نامۀ‬‫ه‬‫ویژ‬‫موضوع‬.‫کامپیوتر‬ ‫صفحۀ‬‫به‬‫زده‬‫زل‬
‫داده‬‫تغییر‬‫را‬»‫قرآن‬‫حفظ‬‫«ارزش‬‫عنوان‬‫فونت‬،‫صدبار‬‫از‬‫بیش‬‫شاید‬.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫تست‬
‫حکمتی‬‫چه‬‫‌داند‬‫ی‬‫نم‬.‫کرده‬ ‫درگیر‬‫حسابی‬‫را‬‫ذهنش‬،‫کلمه‬ ‫این‬‫بارۀ‬‫صد‬‫دیدن‬‫و‬
‫با‬‫که‬ ‫شبی‬.‫‌شده‬‫ه‬‫داد‬‫تحویلش‬‫امشب‬‫همین‬
ً
‫دقیقا‬،‫موضوع‬‫این‬‫که‬ ‫است‬‫کار‬ ‫در‬
!‫نرفت‬،‫پدر‬‫پیشنهاد‬‫بار‬‫زیر‬‫و‬‫کرد‬ ‫صحبت‬‫موضوع‬‫همین‬‫به‬‫راجع‬‫پدرش‬
،‫سپرده‬‫او‬‫به‬‫را‬‫دیواری‬‫‌های‬‫ه‬‫‌نام‬‫ه‬‫ویژ‬‫طراحی‬‫مسئولیت‬،‫مسجد‬‫روحانی‬‫وقتی‬‫از‬
‫و‬ ‫ساعت‬ ‫چندین‬ ،‫رغبت‬ ‫و‬ ‫شوق‬ ‫با‬ ‫همیشه‬ .‫است‬ ‫آشفته‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫بار‬ ‫اولین‬ ‫این‬
‫هم‬.‫‌ها‬‫ه‬‫‌نام‬‫ه‬‫ویژ‬‫طراحی‬‫برای‬‫‌گذراند‬‫ی‬‫م‬‫کامپیوتر‬ ‫پشت‬‫را‬‫وقتش‬،‫روز‬‫چند‬‫گاهی‬
‫رفتار‬ ‫در‬ ‫کمی‬ ‫تا‬ ‫ایجادشده‬ ‫برایش‬ ‫فرصتی‬ ‫‌که‬‫ن‬‫ای‬ ‫از‬ ‫هم‬ ‫و‬ ‫‌برد‬‫ی‬‫م‬ ‫لذت‬ ‫طراحی‬ ‫از‬
‫یک‬‫برایش‬‫حدیثی‬‫هر‬‫و‬‫است‬‫متنوع‬‫‌ها‬‫ه‬‫‌نام‬‫ه‬‫ویژ‬‫موضوعات‬.‫شود‬‫دقیق‬،‫خودش‬
.‫کردن‬ ‫فکر‬‫کمی‬ ‫برای‬‫است‬‫کوتاه‬ ‫ترمز‬
‫به‬ ‫ابتدا‬ ،‫‌رسید‬‫ی‬‫م‬ ‫دستش‬ ‫به‬ ‫‌نامه‬‫ه‬‫ویژ‬ ‫‌های‬‫ن‬‫مت‬ ‫و‬ ‫اصلی‬ ‫حدیث‬ ‫تا‬ ‫همیشه‬
‫دلسوز‬ ‫چقدر‬ ‫است؟‬ ‫موضوع‬ ‫آن‬ ‫به‬ ‫عمل‬ ‫اهل‬ ‫چقدر‬ ‫خودش‬ ‫که‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫این‬
‫قدرشناسی‬‫را‬‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬‫زحمات‬‫و‬‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬‫احترام‬‫والدینش‬‫به‬‫چقدر‬‫است؟‬‫‌المال‬‫ت‬‫بی‬

59. 59
‫و‬ ‫حسدورزی‬ ‫و‬ ‫تقلب‬ ‫و‬ ‫دروغ‬ ‫از‬ ‫چقدر‬ ‫است؟‬ ‫پایبند‬ ‫واجباتش‬ ‫به‬ ‫چقدر‬ ‫‌کند؟‬‫ی‬‫م‬
‫از‬ ‫‌برد‬‫ی‬‫م‬ ‫لذت‬ ‫بار‬ ‫هر‬ ‫و‬ ‫است؟‬ ‫تالشگر‬ ‫و‬ ‫امیدوار‬ ‫چقدر‬ ‫است؟‬ ‫دور‬ ‫غیبت‬ ‫و‬ ‫کینه‬
‫زندگی؛‬‫در‬‫رفتارش‬‫تغییر‬‫برای‬‫‌گرفت‬‫ی‬‫م‬‫تصمیم‬‫و‬‫گرفته‬ ‫یاد‬‫جدیدی‬‫درس‬‫‌که‬‫ن‬‫ای‬
!‫نیست‬‫‌طور‬‫ن‬‫ای‬‫امشب‬‫اما‬
‫طراحی‬ ‫او‬ ‫و‬ ‫گذشته‬ ‫محل‬ ‫دارالقرآن‬ ‫افتتاحیۀ‬ ‫به‬ ‫پدرش‬ ‫رفتن‬ ‫از‬ ‫‌ساعتی‬‫ک‬‫ی‬
‫حفظ‬ ‫دورۀ‬ ‫در‬ ‫‌نام‬‫ت‬‫ثب‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫محله‬ ‫‌های‬‫ه‬‫بچ‬ ‫با‬ ‫تا‬ ‫کرده‬ ‫بهانه‬ ‫را‬ ‫‌نامه‬‫ه‬‫ویژ‬
‫حفظ‬‫در‬‫او‬‫تنبلی‬‫حسرت‬‫دوباره‬‫پدرش‬‫و‬‫نشود‬‫چشم‬‫در‬‫چشم‬،‫‌آیند‬‫ی‬‫م‬‫‌ساله‬‫ک‬‫ی‬
‫در‬ ‫و‬ ‫بنویسد‬ ‫را‬ ‫حدیث‬ ‫عنوان‬ ‫توانسته‬ ‫فقط‬ ‫مدت‬ ‫این‬ ‫تمام‬ ‫اما‬ ‫نخورد؛‬ ‫را‬ ‫قرآن‬
.‫کند‬ ‫نگاهش‬،‫مختلف‬‫‌های‬‫ل‬‫شک‬
‫به‬ ‫را‬ ‫دیگران‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫اینکه‬ ‫از‬ ‫‌کشد؛‬‫ی‬‫م‬ ‫خجالت‬ ‫خدا‬ ‫از‬ ‫هم‬ ‫و‬ ‫خودش‬ ‫از‬ ‫هم‬
.‫‌کشد‬‫ی‬‫م‬ ‫عمیق‬ ‫نفس‬ ‫چند‬ .‫است‬ ‫نداده‬ ‫انجام‬ ‫خودش‬ ‫که‬ ‫کند‬ ‫دعوت‬ ‫کاری‬
‫از‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ .‫‌هایش‬‫س‬‫لبا‬ ‫کمد‬ ‫سراغ‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫خاموش‬ ‫را‬ ‫کامپیوترش‬
.‫نماند‬‫محروم‬،‫کرده‬ ‫توصیه‬‫دیگران‬‫به‬‫خودش‬‫که‬ ‫خیری‬‫عمل‬‫ثواب‬
‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫دعا‬،‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬‫را‬‫بهشتی‬‫‌های‬‫ت‬‫نعم‬‫و‬‫بهشت‬‫آیات‬،‫قرآن‬ ‫در‬‫که‬ ‫بار‬‫هر‬
‫ـه‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫م‬‫ـا‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ن‬‌‫ه‬‫ـژ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ی‬‫و‬

60. 60
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫دعا‬ ،‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫بهشتی‬ ‫‌های‬‫ت‬‫نعم‬ ‫و‬ ‫بهشت‬ ‫آیات‬ ،‫قرآن‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫بار‬ ‫هر‬
‫همسایه‬ ،‫دنیا‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫هما‬ ‫دارد‬ ‫دوست‬ .‫نکند‬ ‫محروم‬ ‫نعمت‬ ‫این‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫خدا‬
‫درجات‬‫باالترین‬ ‫در‬‫‌هم‬‫ن‬‫آ‬،‫باشد‬‫پیامبر‬‫‌نشین‬‫م‬‫ه‬‫هم‬‫بهشت‬ ‫در‬،‫است‬‫پیامبر‬
‫از‬ ‫و‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫حضرت‬ ‫نزد‬ .‫‌داند‬‫ی‬‫نم‬ ‫را‬ ‫ارزشمند‬ ‫مقام‬ ‫آن‬ ‫به‬ ‫رسیدن‬ ‫راه‬ ‫اما‬ ‫بهشت؛‬
‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫امیدوارش‬‫پیامبر‬‫پاسخ‬.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫سؤال‬‫بهشتی‬‫درجات‬‫به‬‫صعود‬‫‌های‬‫ه‬‫را‬
ُ‫د‬
َ
‫د‬ َ‫ع‬ ِ‫ة‬
َّ‫ن‬ َ‫ج‬
ْ
‫ال‬ ِ‫ج‬َ‫ر‬ َ‫د‬ ُ‫د‬
َ
‫د‬ َ‫«ع‬ .‫برسد‬ ‫دارد؛‬ ‫دوست‬ ‫که‬ ‫جایی‬ ‫به‬ ،‫تالش‬ ‫مقداری‬ ‫با‬ ‫‌تواند‬‫ی‬‫م‬
ٌ
‫ة‬ َ‫ج‬َ‫ر‬ َ‫د‬ ٍ‫آیة‬ ِ
ّ
‫کل‬ِ‫ل‬ ]
ْ
‫أ‬
َ
‫ق‬ْ‫ار‬ َ‫و‬
ْ
‫أ‬َ‫ر‬
ْ
‫[اق‬
ْ
‫أ‬َ‫ر‬
ْ
‫اق‬ َ‫و‬
ْ
‫أ‬
َ
‫ق‬ْ‫ار‬ ُ‫ه‬
َ
‫ل‬
َ
‫یل‬ِ‫ق‬
َ
‫ة‬
َّ‫ن‬ َ‫ج‬
ْ
‫ال‬ َ‫رآن‬
ُ
‫ق‬
ْ
‫ال‬ ُ‫ب‬ ِ‫اح‬ َ‫ص‬
َ
‫ل‬
َ
‫خ‬ َ‫د‬ ‫ا‬
َ
‫ذ‬ ِ‫إ‬
َ
‫ف‬ ‫قرآن‬
ْ
‫ال‬ ِ‫آی‬
‫چون‬ .‫است‬ ‫قرآن‬ ‫آیات‬ ‫تعداد‬ ‫به‬ ‫بهشت‬ ‫درجات‬ ‫؛‬
ٌ
‫ة‬ َ‫ج‬َ‫ر‬ َ‫د‬ ِ‫رآن‬
ُ
‫ق‬
ْ
‫ال‬ ِ‫ظ‬ِ‫اف‬ َ‫ح‬
َ
‫ق‬ ْ‫و‬
َ
‫ف‬ ُ‫کون‬
َ
‫ت‬
َ
‫ل‬
َ
‫ف‬
‫را‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫آی‬ ‫هر‬ ‫که‬ ‫برو‬ ‫باال‬ ‫و‬ ‫بخوان‬ ،‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫گفته‬ ‫او‬ ‫به‬ ،‫شود‬ ‫بهشت‬ ‫وارد‬ ‫قرآن‬ ‫صاحب‬
.»‫نیست‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫درج‬ ‫قرآن‬ ‫حافظ‬ ‫درجه‬ ‫از‬ ‫برتر‬ ‫پس‬ .‫است‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫درج‬
22‫صفحه‬،89‫جلد‬،‫بحاراالنوار‬

61. ‫آیه‬ ‫یک‬ ‫روزی‬

62. 62
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫اتاق‬ ‫سراغ‬ ‫که‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫نشان‬ ‫را‬ ‫نیم‬ ‫و‬ ‫شش‬ ‫ساعت‬ ،‫‌ها‬‫ه‬‫عقرب‬ ‫‌تیک‬‫ک‬‫تی‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫بیدار‬‫را‬‫پسرش‬،‫نشود‬ ‫بیدار‬‫کوچکش‬ ‫دختر‬‫که‬ ‫طوری‬‫و‬‫آهسته‬.‫‌رود‬‫ی‬‫م‬
‫و‬ ‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬ ‫وضو‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫‌سال‬‫ت‬‫هش‬ ‫پسر‬ ‫که‬ ‫مانده‬ ‫آفتاب‬ ‫طلوع‬ ‫تا‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫چنددقیق‬ ‫هنوز‬
،‫عمرش‬‫لحظۀ‬‫‌ترین‬‫ن‬‫شیری‬‫از‬‫و‬‫‌ایستد‬‫ی‬‫م‬‫شوق‬‫با‬.‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫صبحش‬‫نماز‬‫مشغول‬
‫ایستاده‬‫جانماز‬‫روی‬‫‌ها‬‫گ‬‫‌بزر‬‫م‬‫آد‬‫مثل‬‫کوچکش‬ ‫فرزند‬‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫لحظ‬!‫‌برد‬‫ی‬‫م‬‫لذت‬
!‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬‫نماز‬‫و‬
‫ظرف‬ ‫سراغ‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫پهن‬ ‫را‬ ‫صبحانه‬ ‫سفرۀ‬ .‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫راه‬ ‫از‬ ‫داغ‬ ‫نان‬ ‫با‬ ‫همسرش‬
‫ظرف‬‫در‬‫و‬‫‌نویسد‬‫ی‬‫م‬‫کاغذی‬ ‫روی‬‫را‬‫‌اش‬‫ه‬‫روزان‬‫حفظ‬‫آیۀ‬.‫‌رود‬‫ی‬‫م‬‫پسرش‬‫خوراکی‬
‫عالقه‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫کرده‬ ‫حفظ‬ ‫را‬ ‫قرآن‬ ‫از‬ ‫چندجزیی‬ ‫خودش‬ .‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫خوراک‬
‫در‬‫قرآن‬‫حفظ‬‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬‫خوب‬.‫بشود‬‫قرآن‬‫حافظ‬‫هم‬‫فرزندش‬‫که‬ ‫دارد‬‫زیادی‬
.‫دارد‬‫زیادی‬‫بسیار‬‫تأثیر‬،‫فرزندش‬‫برای‬‫‌تر‬‫ق‬‫موف‬‫‌ای‬‫ه‬‫آیند‬‫ساخت‬‫و‬‫بهتر‬‫تربیت‬
‫در‬ ‫دم‬ ‫تا‬ ‫را‬ ‫پسرش‬ ‫و‬ ‫همسر‬ ‫و‬ ‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬ »‫‌یکاد‬‫ن‬‫«وا‬ ،‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫تمام‬ ‫که‬ ‫صبحانه‬
‫هم‬ ‫مهم‬ ‫و‬ ‫جدید‬ ‫کار‬ ‫یک‬ ‫امروز‬ .‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫خانه‬ ‫کارهای‬ ‫سراغ‬ ‫بعد‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫بدرقه‬
!‫خوشمزه‬‫و‬‫زیبا‬‫کیک‬ ‫یک‬‫کردن‬ ‫درست‬‫دارد؛‬

63. 63
.‫برسد‬ ‫راه‬ ‫از‬ ‫پسرش‬ ‫مدرسه‬ ‫سرویس‬ ‫‌کم‬‫م‬‫ک‬ ‫تا‬ ‫است‬ ‫منتظر‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫ظهر‬ ‫نزدیک‬
‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫باز‬ ‫را‬ ‫در‬ ‫زیادی‬ ‫شوق‬ ‫با‬ ‫‌آید‬‫ی‬‫درم‬ ‫صدا‬ ‫به‬ ‫خانه‬ ‫زنگ‬ ‫اینکه‬ ‫‌محض‬‫ه‬‫ب‬
.‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬‫آغوش‬‫در‬،‫‌آید‬‫ی‬‫م‬‫طرفش‬‫به‬‫‌دوان‬‫ن‬‫دوا‬‫که‬ ‫را‬‫پسرش‬
‫از‬‫بعد‬‫و‬‫بخواند‬‫برایش‬‫را‬‫جدید‬‫آیۀ‬‫تا‬‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬‫او‬‫از‬‫و‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫زمزمه‬‫گوشش‬ ‫در‬‫آرام‬
َ‫اء‬
َ
‫یش‬‫ن‬
َ
‫أ‬
َّ
‫ل‬ِ‫إ‬ َ‫ون‬
ُ
‫اؤ‬
َ
‫ش‬َ‫ت‬‫ا‬ َ‫م‬ َ‫و‬‫الرحیم‬‫الرحمن‬‫‌اهلل‬‫م‬‫«بس‬:‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬‫باذوق‬‫پسرش‬‫‌که‬‫ن‬‫آ‬
.‫‌تر‬‫م‬‫آرا‬‫و‬‫شادتر‬‫دلی‬‫با‬‫بار‬‫این‬‫‌گیرد؛‬‫ی‬‫م‬‫آغوش‬‫در‬‫را‬‫او‬‫دوباره‬‫»؛‬ َ‫ین‬ ِ‫م‬
َ
‫ال‬ َ‫ع‬
ْ
‫ال‬
ُّ‫ب‬َ‫ر‬ َُّ‫الل‬
‫ظرف‬ ‫سراغ‬ ،‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫غنج‬ ‫دلش‬ ،‫پسرش‬ ‫‌های‬‫ن‬‫پرید‬ ‫پایین‬ ‫و‬ ‫باال‬ ‫از‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫هما‬
‫برگه‬‫پشت‬‫را‬‫آیه‬‫و‬‫سوره‬‫شمارۀ‬‫برنامه؛‬‫طبق‬‫و‬‫‌دارد‬‫ی‬‫برم‬‫را‬‫کاغذ‬ ‫و‬‫‌رود‬‫ی‬‫م‬‫خوراکی‬
.»29‫آیۀ‬،81‫«سورۀ‬:‫‌نویسد‬‫ی‬‫م‬
‫کار‬ ،‫همسرش‬ ‫رسیدن‬ ‫از‬ ‫قبل‬ ‫تا‬ ‫که‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫گذاشته‬ ‫یخچال‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫کیکی‬ ‫سراغ‬
‫جشن‬.‫باشند‬‫داشته‬‫کوچکی‬ ‫جشن‬‫امشب‬‫است‬‫قرار‬.‫کند‬ ‫تمام‬‫هم‬‫را‬‫کیک‬ ‫تزیین‬
‫حفظ‬ ‫را‬ ‫قرآن‬ ‫از‬ ‫آیه‬ 365‫پسرشان‬ ‫حاال‬ .‫پسرشان‬ ‫حفظ‬ ‫برنامۀ‬ ‫شروع‬ ‫‌سالگی‬‫ک‬‫ی‬
.‫آیه‬‫یک‬‫روزی‬‫با‬‫فقط‬‫‌هم‬‫ن‬‫آ‬‫را؛‬‫قرآن‬‫آخر‬‫سورۀ‬‫‌وسه‬‫ی‬‫س‬‫است؛‬
‫آیه‬‫یک‬‫روزی‬

64. 64
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫را‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫سجاد‬ ،‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫بلند‬ ‫مسجد‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫صبح‬ ‫اذان‬ ‫صدای‬ ‫و‬ ‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫شبش‬ ‫نماز‬
‫بخواند‬‫پیامبر‬‫جماعت‬‫به‬‫را‬ ‫نماز‬‫تا‬‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬‫راه‬‫به‬‫مسجد‬‫سمت‬‫به‬‫و‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫جمع‬
‫لحظاتی‬ ،‫‌اش‬‫ی‬‫زندگ‬ ‫لحظات‬ ‫بهترین‬ .‫حضرت‬ ‫‌نشین‬‫ل‬‫د‬ ‫‌های‬‫ت‬‫صحب‬ ‫پای‬ ‫بنشیند‬ ‫و‬
‫اما‬ ‫‌شود؛‬‫ی‬‫م‬ ‫تمام‬ ‫امروز‬ ِ‫منبر‬ ‫و‬ ‫نماز‬ .‫‌گذراند‬‫ی‬‫م‬ ‫خدا‬ ‫رسول‬ ‫حضور‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫است‬
‫گفت‬ ‫گروهی‬ ‫دو‬ ‫از‬ ‫حضرت‬ ‫امروز‬ .‫است‬ ‫پیامبر‬ ‫‌های‬‫ت‬‫صحب‬ ‫مشغول‬ ‫هنوز‬ ‫فکرش‬
‫شامل‬ ، ‫پیامبر‬ ‫فرمایش‬ ‫این‬ ‫که‬ ‫فهمید‬ ‫وقتی‬ .‫هستند‬ ‫امتش‬ ‫مردم‬ ‫‌ترین‬‫ف‬‫شری‬ ‫که‬
‫به‬‫تا‬‫گرفت‬ ‫تصمیم‬‫و‬‫کرد‬ ‫پیدا‬‫خوبی‬‫احساس‬،‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫نیز‬‫است‬‫شب‬ ‫نماز‬‫اهل‬‫که‬ ‫او‬
‫؛‬ ِ‫یل‬
َّ
‫الل‬ ُ‫اب‬ َ‫ح‬ ْ‫ص‬
َ
‫أ‬ َ‫و‬‫قرآن‬
ْ
‫ال‬
ُ
‫ة‬
َ
‫ل‬ َ‫م‬ َ‫ح‬‫ی‬ِ‫ت‬
َّ‫م‬
ُ
‫أ‬
ُ
‫اف‬َ‫ر‬
ْ
‫ش‬
َ
‫«أ‬.‫برود‬‫هم‬‫قرآن‬‫حفظ‬‫سراغ‬‫‌ها‬‫ی‬‫زود‬‫همین‬
.»‫هستند‬ ‫‌داران‬‫ه‬‫‌زند‬‫ب‬‫ش‬ ‫و‬ ‫قرآن‬ ‫حامالن‬ ،‫من‬ ‫امت‬ ‫مردم‬ ‫‌ترین‬‫ف‬‫شری‬
178‫صفحه‬،‫‌األخبار‬‫ی‬‫معان‬

65. ‫زحمت‬ ‫نتیجۀ‬

66. 66
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫از‬‫را‬‫آیات‬‫تا‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫سعی‬‫و‬‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫گوش‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫‌کالس‬‫م‬‫ه‬‫خواندن‬‫قرآن‬‫به‬‫دقت‬‫با‬
.‫‌گذرد‬‫ی‬‫م‬‫کرده‬ ‫شروع‬‫را‬‫قرآن‬‫حفظ‬‫‌که‬‫ی‬‫وقت‬ ‫از‬‫ماه‬‫سه‬.‫کند‬ ‫همخوانی‬‫او‬‫با‬‫حفظ‬
‫نسبت‬‫و‬‫ندارد‬‫خوبی‬‫و‬‫قوی‬‫حافظۀ‬‫که‬ ‫‌دانست‬‫ی‬‫م‬‫هم‬‫حفظ‬‫شروع‬‫از‬‫قبل‬‫هرچند‬
‫بیشتر‬،‫قرآن‬‫حفظ‬‫برنامۀ‬‫شروع‬‫اما‬‫کند؛‬ ‫تالش‬‫بیشتر‬‫باید‬‫کالس‬ ‫‌های‬‫ه‬‫بچ‬‫بقیه‬‫به‬
‫تا‬‫نشده‬‫باعث‬‫‌ضعف‬‫ه‬‫نقط‬‫این‬‫البته‬.‫آورده‬‫چشمش‬‫به‬‫را‬‫نقص‬‫این‬،‫گذشته‬ ‫از‬
.‫شود‬ ‫قرآن‬ ‫حفظ‬ ‫یعنی‬ ‫‌اش؛‬‫ی‬‫همیشگ‬ ‫آرزوی‬ ‫‌خیال‬‫ی‬‫ب‬ ‫و‬ ‫کند‬ ‫رها‬ ‫را‬ ‫حفظ‬ ‫کالس‬
‫او‬‫مانع‬‫‌تواند‬‫ی‬‫نم‬‫‌چیزی‬‫چ‬‫هی‬‫که‬ ‫است‬‫زیاد‬‫‌قدر‬‫ن‬‫آ‬‫قرآن‬‫حفظ‬‫به‬‫‌اش‬‫ه‬‫عالق‬‫و‬‫عشق‬
.‫شود‬‫آرزویش‬‫این‬‫به‬‫رسیدن‬‫برای‬
‫ساعت‬ 6 ‫تا‬ 5 ‫حدود‬ ‫حداقل‬ ‫باید‬ ،‫صفحه‬ ‫هر‬ ‫حفظ‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫اینکه‬ ‫با‬
‫صفحه‬،‫گذاشتن‬ ‫وقت‬‫ساعت‬‫دو‬‫یکی‬‫با‬،‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ِ‫بیشتر‬‫‌که‬‫ی‬‫درحال‬‫بگذارد‬‫وقت‬
‫دلسرد‬ ‫باعث‬ ‫‌وجه‬‫چ‬‫‌هی‬‫ه‬‫ب‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫گذاشت‬ ‫وقت‬ ‫این‬ ‫اما‬ ‫‌کنند؛‬‫ی‬‫م‬ ‫حفظ‬ ‫‌خوبی‬‫ه‬‫ب‬ ‫را‬
‫داشته‬ ‫سروکار‬ ‫قرآن‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫بیشتری‬ ‫وقت‬ ‫هرچقدر‬ ‫دارد‬ ‫ایمان‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫نم‬ ‫شدنش‬
‫با‬‫را‬‫خودش‬‌‫ی‬‫وقت‬‫البته‬‫و‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫‌تر‬‫ی‬‫نوران‬‫‌اش‬‫ی‬‫زندگ‬‫و‬‫‌تر‬‫ی‬‫قو‬‫‌اش‬‫ه‬‫حافظ‬،‫باشد‬
‫به‬‫نسبت‬‫‌اش‬‫ه‬‫حافظ‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫احساس‬،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫مقایسه‬‫کالس‬ ‫شروع‬‫اول‬‫روزهای‬

67. 67
.‫است‬‫شده‬‫‌تر‬‫ی‬‫قو‬‫بسیار‬‫گذشته‬
‫او‬ ‫خواندن‬ ‫به‬ ‫نوبت‬ ‫و‬ ‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫صفحه‬ ‫پایانی‬ ‫آیات‬ ‫به‬ ‫‌کم‬‫م‬‫ک‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫‌کالس‬‫م‬‫ه‬
،‫گرفت‬ ‫را‬ ‫کالس‬ ‫حفظ‬ ‫نمرۀ‬ ‫‌ترین‬‫ن‬‫پایی‬ ،‫بار‬ ‫سومین‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫دیروز‬ ‫از‬ .‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬
،‫دیشب‬ ‫و‬ ‫کند‬ ‫عمل‬ ‫بیشتری‬ ‫دقت‬ ‫با‬ ‫استاد‬ ‫‌های‬‫ه‬‫توصی‬ ‫به‬ ‫کرد‬ ‫جزم‬ ‫را‬ ‫عزمش‬
‫به‬‫کلمه‬ ‫بار‬‫چندین‬‫هم‬‫بعد‬‫و‬‫کرد‬ ‫گوش‬ ‫را‬‫امروز‬‫آیات‬‫ترتیل‬‫صوت‬‫بار‬‫ده‬‫از‬‫بیش‬
‫دلهره‬ ‫کمی‬ ‫بازهم‬ ،‫‌ها‬‫ن‬‫ای‬ ‫همۀ‬ ‫با‬ ‫اما‬ ‫داد؛‬ ‫تطبیق‬ ‫قرآن‬ ‫متن‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫حفظش‬ ،‫کلمه‬
.‫باشد‬‫کالس‬ ‫ضعیف‬‫نفرات‬‫جزو‬‫هم‬‫امروز‬‫که‬ ‫‌ترسد‬‫ی‬‫م‬‫و‬‫دارد‬
‫منتظرند‬ ‫همه‬ ‫که‬ ‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬ ‫شاگردها‬ ‫بقیۀ‬ ‫و‬ ‫استاد‬ ‫نگاه‬ ‫در‬ .‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫نوبت‬
ِ‫تمرکز‬ ‫برای‬ ‫‌که‬‫ن‬‫همی‬ .‫غلط‬ ‫بدون‬ ‫و‬ ‫متفاوت‬ ‫خواندنی‬ ‫کند؛‬ ‫خواندن‬ ‫به‬ ‫شروع‬ ‫تا‬
‫به‬‫دقت‬‫با‬،‫بار‬‫چند‬‫و‬‫چندین‬‫دیشب‬‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫صفح‬،‫‌بندد‬‫ی‬‫م‬‫را‬‫چشمانش‬‫بیشتر‬
‫ترتیلی‬‫صدای‬‫با‬‫را‬‫ذهنش‬.‫‌آید‬‫ی‬‫م‬‫چشمانش‬‫پیش‬،‫بود‬‫کرده‬ ‫دقت‬‫آن‬‫کلمۀ‬ ‫کلمه‬
‫‌دهد؛‬‫ی‬‫م‬‫تطبیق‬،‫پیچیده‬‫‌هایش‬‫ش‬‫گو‬ ‫در‬‫االن‬‫و‬‫بود‬‫‌داده‬‫ش‬‫گو‬ ‫بار‬‫ده‬‫از‬‫بیش‬‫که‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫خواندن‬‫به‬‫شروع‬‫کامل‬ ‫تسلط‬‫با‬‫و‬‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫‌اهلل‬‫م‬‫بس‬
‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬‫جمع‬‫مسجد‬‫در‬‫ظهر‬‫نماز‬‫از‬‫بعد‬‫روز‬‫هر‬‫که‬ ‫کسانی‬ ‫جمع‬‫در‬‫بار‬‫چندین‬
‫زحمت‬‫نتیجۀ‬

68. 68
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
،‫است‬ ‫قرآن‬ ‫حفظ‬ ‫به‬ ‫راجع‬ ‫که‬ ‫احادیثی‬ ‫تمامی‬ .‫حاضرشده‬ ،‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬ ‫حفظ‬ ‫را‬ ‫قرآن‬ ‫و‬
‫دوست‬ ‫خیلی‬ .‫دارد‬ ‫خبر‬ ،‫داده‬ ‫قرار‬ ‫کتابش‬ ‫حافظان‬ ‫برای‬ ‫خدا‬ ‫که‬ ‫مقامی‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫خوانده‬
‫حافظۀ‬ ‫با‬ ‫اما‬ ‫بخواند؛‬ ‫حفظ‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫خدا‬ ‫کتاب‬ ‫نورانی‬ ‫آیات‬ ‫بتواند‬ ‫روزی‬ ‫هم‬ ‫او‬ ‫که‬ ‫دارد‬
‫کودکی‬ ‫همان‬ ‫از‬.‫بکند‬‫‌تواند‬‫ی‬‫نم‬‫هم‬‫را‬‫شیرین‬‫اتفاق‬‫این‬‫فکر‬‫حتی‬،‫دارد‬‫او‬‫که‬ ‫ضعیفی‬
‫سراغ‬ .‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬ ‫صرف‬ ‫وقت‬ ‫باید‬ ‫دیگران‬ ‫برابر‬ ‫دو‬ ،‫الفبا‬ ‫حروف‬ ‫یادگیری‬ ‫و‬ ‫حفظ‬ ‫برای‬
‫را‬‫‌اش‬‫ه‬‫اراد‬،‫امام‬‫فرمایش‬.‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫بودنش‬‫‌انگیزه‬‫ی‬‫ب‬ ‫از‬‫و‬‫‌رود‬‫ی‬‫م‬‫صادق‬‫امام‬
ِ‫ة‬
َّ
‫ل‬ِ‫ق‬ َ‫و‬ ُ‫ه‬ْ‫ن‬ ِ‫م‬ ٍ‫ة‬
َّ
‫ق‬
َ
‫ش‬ َ‫م‬ِ‫ب‬ ُ‫ه‬
ُ
‫ظ‬
َ
‫ف‬ ْ‫یح‬ َ‫و‬ ‫قرآن‬
ْ
‫ال‬ ُ‫ج‬ِ‫ل‬‫ا‬ َ‫یع‬ ‫ی‬ ِ‫ذ‬
َّ
‫ال‬
َّ‫ن‬ِ‫«إ‬ .‫حفظ‬ ‫شروع‬ ‫برای‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫محکم‬
‫آن‬ ،‫سختی‬ ‫تحمل‬ ‫و‬ ‫حافظه‬ ِ‫کمی‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫نماید‬ ‫تالوت‬ ‫زیاد‬ ‫را‬ ‫قرآن‬ ‫هرکه‬ ‫؛‬ ِ‫ان‬َ‫ر‬ ْ‫ج‬
َ
‫أ‬ ُ‫ه‬
َ
‫ل‬ ٍ‫ظ‬
ْ
‫ف‬ ِ‫ح‬
.»‫داشت‬ ‫خواهد‬ ‫پاداش‬ ‫دو‬ ‫نماید؛‬ ‫حفظ‬ ‫را‬
102‫صفحه‬،‫‌األعمال‬‫ب‬‫ثوا‬

69. ‫ـدار‬‫ـ‬‫ی‬‫د‬ ‫ـوق‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ش‬

70. 70
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫غار‬ ‫از‬ ‫نه‬ ،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫احساس‬ ‫را‬ ‫اتوبوس‬ ‫‌های‬‫ن‬‫‌تکا‬‫ن‬‫تکا‬ ‫نه‬ ،‫شوق‬ ‫و‬ ‫ذوق‬ ‫شدت‬ ‫از‬
‫فکر‬ ‫تمام‬ .‫‌شنود‬‫ی‬‫م‬ ‫چیزی‬ ،‫‌دهند‬‫ی‬‫م‬ ‫سر‬ ‫گرسنگی‬ ‫فریاد‬ ‫که‬ ‫شکمش‬ ‫غورهای‬ ‫و‬
.‫کند‬ ‫پیدا‬‫حضور‬‫آن‬‫در‬‫دیگر‬‫دقیقه‬‫چند‬‫تا‬‫است‬‫قرار‬‫که‬ ‫است‬‫‌ای‬‫ه‬‫جلس‬‫ذکرش‬‫و‬
!‫رهبری‬‫معظم‬‫مقام‬‫با‬،‫قرآن‬‫حافظان‬‫و‬‫قاریان‬‫جلسه‬
‫را‬ ‫رمضان‬ ‫ماه‬ ‫روز‬ ‫اولین‬ ‫افطار‬ ‫کردند‬ ‫اعالم‬ ‫دارالقرآن‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫قبل‬ ‫روز‬ ‫چند‬ ‫از‬
‫باشد‬ ‫قرار‬ ‫اینکه‬ ‫جز‬ ،‫رسید‬ ‫ذهنش‬ ‫به‬ ‫احتمالی‬ ‫هر‬ ‫هستند؛‬ ‫دعوت‬ ‫‌جمعی‬‫ه‬‫دست‬
‫فراهم‬‫حضور‬‫مقدمات‬‫و‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫طی‬‫مسیر‬‫باالخره‬.‫برسد‬‫‌اش‬‫ه‬‫چندسال‬‫آرزوی‬‫به‬
‫قاریان‬ ‫و‬ ‫حافظان‬ ‫دیدار‬ ،‫تلویزیون‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫هرسال‬ .‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬ ‫قرآن‬ ‫جلسۀ‬ ‫در‬ ‫پا‬ ‫و‬
‫خوب‬ ‫اتفاق‬ ‫این‬ ‫روز‬ ‫یک‬ ‫که‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬ ‫آرزو‬ ،‫‌دید‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫رهبری‬ ‫معظم‬ ‫مقام‬ ‫با‬ ‫قرآن‬
‫از‬ ‫کشور‬ ‫قرآنی‬ ‫اساتید‬ ‫از‬ ‫تعدادی‬ ‫با‬ ‫هم‬ ‫و‬ ‫برود‬ ‫آقا‬ ‫دیدار‬ ‫به‬ ‫هم‬ ‫تا‬ ‫شود؛‬ ‫نصیبش‬
‫گرم‬ ‫حضور‬‫که‬ ‫نشسته‬‫‌ای‬‫ه‬‫جلس‬‫در‬‫و‬‫رسیده‬‫آرزویش‬‫به‬ ‫حاال‬.‫کند‬ ‫صحبت‬‫نزدیک‬
‫پوستش‬ ‫در‬ ‫خوشحالی‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫احساس‬ ‫خودش‬ ‫چندمتری‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫آقا‬ ‫حضرت‬
.‫‌گنجد‬‫ی‬‫نم‬
‫اجرا‬ ‫زیبایی‬ ‫‌های‬‫ه‬‫برنام‬ ‫و‬ ‫‌روند‬‫ی‬‫م‬ ‫جایگاه‬ ‫به‬ ‫‌یکی‬‫ی‬‫یک‬ ،‫قرآن‬ ‫حافظان‬ ‫و‬ ‫قاریان‬

71. 71
،‫‌شان‬‫ه‬‫برنام‬ ‫اجرای‬ ‫موقع‬ ‫هستند‬ ‫سال‬ ‫و‬ ‫سن‬ ‫کم‬ ‫که‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫از‬ ‫بعضی‬ .‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬
‫به‬ ‫قرائتشان‬ ‫شدن‬ ‫تمام‬ ‫از‬ ‫بعد‬ ‫و‬ ‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫تشویق‬ ‫بیشتر‬ ‫حاضران‬ ‫طرف‬ ‫از‬
‫هم‬ ‫‌ها‬‫ی‬‫بعض‬ ،‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬ ‫‌وبشی‬‫ش‬‫خو‬ ‫ایشان‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫‌روند‬‫ی‬‫م‬ ‫آقا‬ ‫حضرت‬ ‫‌بوسی‬‫ت‬‫دس‬
‫بعدش‬ ‫و‬ ‫‌گویند‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫درخواستشان‬ ‫بگیرند‬ ‫تبرک‬ ‫آقا‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫چیزی‬ ‫دارند‬ ‫دوست‬ ‫که‬
‫نشسته‬‫‌تر‬‫ب‬‫عق‬‫که‬ ‫او‬‫لحظات‬‫این‬‫تمام‬‫در‬.‫‌گیرند‬‫ی‬‫م‬‫هدیه‬‫انگشتری‬‫یا‬‫چفیه‬‫هم‬
‫‌الی‬‫ه‬‫الب‬ ‫از‬ ‫تا‬ ‫بچرخاند‬ ‫دائم‬ ‫را‬ ‫سرش‬ ‫و‬ ‫بنشیند‬ ‫دوزانو‬ ‫روی‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫مجبور‬ ‫است‬
.‫ببیند‬‫را‬‫آقا‬‫با‬‫دوستانش‬‫صمیمی‬‫دیدار‬،‫جمعیت‬
‫پارسال‬‫از‬‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫فکر‬‫این‬‫به‬،‫‌پیچد‬‫ی‬‫م‬‫گوشش‬ ‫در‬‫قرآن‬‫صدای‬‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫هما‬
،‫نشسته‬ ‫جلسه‬ ‫این‬ ‫در‬ ‫خودش‬ ‫که‬ ‫امروز‬ ‫تا‬ ‫‌دید‬‫ی‬‫م‬ ‫تلویزیون‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫برنامه‬ ‫این‬ ‫که‬
‫همین‬ ‫به‬ ‫اگر‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫خوب‬ ‫چقدر‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫کرده‬ ‫حفظ‬ ‫را‬ ‫قرآن‬ ‫از‬ ‫جزء‬ ‫پنج‬ ‫حدود‬
‫آقا‬‫حضرت‬‫مقابل‬ ‫در‬‫و‬‫حسینیه‬‫همین‬ ‫در‬‫و‬‫شود‬‫قرآن‬‫کل‬ ‫حافظ‬‫هم‬‫او‬‫‌ها‬‫ی‬‫زود‬
.‫کند‬ ‫اجرا‬‫قرآنی‬‫برنامۀ‬
‫ـدار‬‫ـ‬‫ی‬‫د‬‫ـوق‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ش‬

72. 72
ٰ‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݦ‬‫ݦ‬‫ݦ‬
‫ـا‬‫ـ‬‫ه‬‌‫ه‬ِ
‫ݐ‬‫ݨ‬‫ـر‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫گ‬‫ـ‬‫ـ‬
ْ
‫ن‬
َ
‫ا‬
‫حافظان‬ ‫به‬ ‫حضرت‬ ‫‌های‬‫ه‬‫توصی‬ ‫و‬ ‫نشسته‬ ‫پیامبر‬ ‫منبر‬ ‫پای‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫قرآن‬ ‫حافظ‬
‫و‬ ‫آشکار‬ ‫در‬ ‫تواضع‬ ‫و‬ ‫خضوع‬ ‫به‬ ‫مردم‬ ‫«سزاوارترین‬ :‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫گوش‬ ‫دقت‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫قرآن‬
‫حامالن‬ ،‫پنهان‬ ‫و‬ ‫آشکارا‬ ‫در‬ ‫روزه‬ ‫و‬ ‫نماز‬ ‫به‬ ‫مردم‬ ‫‌ترین‬‫ه‬‫شایست‬ ‫و‬ ‫‌اند‬‫ن‬‫قرآ‬ ‫حامالن‬ ‫نهان‬
‫و‬ ‫برد‬ ‫باال‬ ‫را‬ ‫تو‬ ‫درجه‬ ‫خدا‬ ‫تا‬ ‫نمای‬ ‫تواضع‬ ‫قرآن‬ ‫‌واسطه‬‫ه‬‫ب‬ ‫قرآن‬ ‫حامل‬ ‫ای‬ .‫‌اند‬‫ن‬‫قرآ‬
‫تا‬ ‫بیارای‬ ‫خدا‬ ‫برای‬ ‫قرآن‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫خود‬ ‫قرآن‬ ‫حامل‬ ‫ای‬ .‫سازد‬ ‫زبون‬ ‫را‬ ‫تو‬ ‫خدا‬ ‫که‬ ‫نورز‬ ‫تکبر‬
‫قرآن‬ ‫که‬ ‫کسی‬ .‫کند‬ ‫زشت‬ ‫بدان‬ ‫را‬ ‫تو‬ ‫خدا‬ ‫تا‬ ‫مردم‬ ‫برای‬ ‫نه‬ .‫دهد‬ ‫آراستگی‬ ‫تو‬ ‫به‬ ‫خدا‬
‫رفتار‬ ‫جهالت‬ ‫با‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫برخورد‬ ‫جهالت‬ ‫به‬ ‫او‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫کسی‬ ‫با‬ ‫‌داده‬‫ی‬‫جا‬ ‫خود‬ ‫سینه‬ ‫در‬ ‫را‬
‫کند‬ ‫تندی‬ ‫او‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫کسی‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫نم‬ ‫غضب‬ ،‫کند‬ ‫غضب‬ ‫او‬ ‫بر‬ ‫که‬ ‫کسی‬ ‫بر‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫نم‬
‫و‬ ‫تعظیم‬ ‫خاطر‬ ‫به‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫رفتار‬ ‫صبر‬ ‫و‬ ‫بخشش‬ ‫و‬ ‫گذشت‬ ‫و‬ ‫عفو‬ ‫با‬ ‫پس‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫نم‬ ‫تندی‬
.»‫قرآن‬‫بزرگداشت‬
181‫صفحه‬،6‫جلد‬،‫‌الشیعة‬‫ل‬‫وسائ‬

73. ‫ـع‬‫ـ‬‫ـ‬‫ب‬‫ـا‬‫ـ‬‫ـ‬‫ن‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫م‬

74. ‫کریم‬ ‫قرآن‬.1
،‫آخوندی‬‫و‬‫اکبر‬‫علی‬‫غفاری‬:‫محقق‬،‫یعقوب‬‫بن‬‫محمد‬،‫کلینی‬ ،‫کافی‬ ‫اصول‬.2
‫ق‬1407،‫تهران‬‌،‫اإلسالمیة‬‫الکتب‬‫دار‬،‫محمد‬
‫ش‬1376،‫تهران‬،‫کتابچی‬ ،‫علی‬‫بن‬‫محمد‬،‫بابویه‬‫ابن‬،)‫(للصدوق‬‫األمالی‬.3
،‫محققان‬‫از‬‫جمعی‬:‫محقق‬،‫تقی‬‫محمد‬‫بن‬‫باقر‬‫محمد‬،‫مجلسی‬،‫األنوار‬‫بحار‬.4
‫ق‬1403،‫بیروت‬،‫العربی‬‫التراث‬‫إحیاء‬‫دار‬
،‫علی‬ ‫بن‬ ‫حسن‬ ،‫العسکری‬ ‫الحسن‬ ‫اإلمام‬ ‫إلی‬ ‫المنسوب‬ ‫التفسیر‬ .5
‫المهدی‬ ‫اإلمام‬ ‫مدرسة‬ ،‫مهدی‬ ‫امام‬ ‫مدرسه‬ :‫محقق‬ ،‫یازدهم‬ ‫امام‬
‫ق‬1409،‫قم‬‫ایران؛‬،‫‌الشریف‬‫ه‬‫‌فرج‬‫ی‬‫‌تعال‬‫هلل‬‫‌ا‬‫ل‬‫عج‬
‫الرضی‬‫الشریف‬‫دار‬،‫علی‬‫بن‬‫محمد‬،‫بابویه‬‫ابن‬،‫األعمال‬‫عقاب‬‫و‬‫األعمال‬‫ثواب‬.6
‫ق‬1406،‫قم‬،‫للنشر‬
‫تا‬‫بی‬،‫نجف‬،‫حیدریة‬‫مطبعة‬،‫محمد‬‫بن‬‫محمد‬،‫شعیری‬،‫األخبار‬‫جامع‬.7
:‫محقق‬،‫تقی‬‫محمد‬‫بن‬‫حسین‬،‫نوری‬،‫المسائل‬‫مستنبط‬‫و‬‫الوسائل‬‫مستدرک‬.8
‫ق‬1408،‫قم‬،‫البیت‬‫آل‬‫مؤسسة‬،‫البیت‬‫آل‬‫مؤسسة‬

75. ‫دفتر‬ ،‫اکبر‬ ‫علی‬ ،‫غفاری‬ :‫محقق‬ ،‫علی‬ ‫بن‬ ‫محمد‬ ،‫بابویه‬ ‫ابن‬ ،‫األخبار‬ ‫معانی‬ .9
‫ق‬1403،‫قم‬،‫قم‬‫علمیه‬‫حوزه‬‫مدرسین‬‫جامعه‬‫به‬‫وابسته‬‫اسالمی‬‫انتشارات‬
‫فرهنگی‬ ‫علمی‬ ‫مؤسسه‬ ،‫محمد‬ ،‫شهری‬ ‫ری‬ ‫محمدی‬ ،‫الحکمة‬ ‫میزان‬ .10
‫ش‬1389،‫قم‬،‫دارالحدیث‬
‫آل‬ ‫مؤسسة‬ :‫محقق‬ ،‫حسن‬ ‫بن‬ ‫محمد‬ ،‫عاملی‬ ‫حر‬ ‫شیخ‬ ،‫الشیعة‬ ‫وسائل‬ .11
‫ق‬1409،‫قم‬،‫البیت‬‫آل‬‫مؤسسة‬،‫البیت‬