Your SlideShare is downloading. ×
SÁ L V O R A
SÁ L V O R A
SÁ L V O R A
SÁ L V O R A
SÁ L V O R A
SÁ L V O R A
SÁ L V O R A
SÁ L V O R A
SÁ L V O R A
SÁ L V O R A
SÁ L V O R A
SÁ L V O R A
SÁ L V O R A
SÁ L V O R A
SÁ L V O R A
SÁ L V O R A
SÁ L V O R A
SÁ L V O R A
SÁ L V O R A
SÁ L V O R A
SÁ L V O R A
SÁ L V O R A
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Thanks for flagging this SlideShare!

Oops! An error has occurred.

×
Saving this for later? Get the SlideShare app to save on your phone or tablet. Read anywhere, anytime – even offline.
Text the download link to your phone
Standard text messaging rates apply

SÁ L V O R A

615

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
615
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
0
Actions
Shares
0
Downloads
7
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

Report content
Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
No notes for slide

Transcript

  • 1. SÁLVORA
  • 2. Parque nacional das illas atlánticas de Galicia
    • O Parque Nacional localízase nas Rías Baixas e abarca catro arquipélagos:
    • Cies, Ons e Cortegada, na provincia de Pontevedra
    • Sálvora, na provincia da Coruña.
  • 3. A ría de Arousa
    • A ría de Arousa forma parte das Rías Baixas, sendo a máis ampla e extensa das rías galegas.
    • Ten un realce submariño particular ó posuir unha profunda canal central (70 m.), que favorece a circulación, mestura e renovación das augas.
    • Dous ríos desembocan nela: o Ulla e o Umia.
  • 4. Os afloramentos
    • Sálvora está situada na boca da ría de Arousa.
    • Nesta ría prodúcese un fenómeno natural de subida á superficie de augas profundas oceánicas,que provoca o levantamento do fondo de sales e nutrientes minerais, que mesturados cos nutrientes propios da ría (aportes polos ríos,…) orixina unha grande riqueza de fitopláncton.
    • Xeralmente existen dúas grandes floraciós de fitopláncton: unha en outono e outra na primavera.
  • 5. Arquipélago de Sálvora
    • O arquipélago de Sálvora sitúase a uns 4 km da costa e consta da illa de Sálvora (190 ha) e as moito máis pequenas de Sagres, Vionta, Erbosa e Noro, ademais dun gran número de pequenos illotes e baixos rocosos; a súa altura máxima é de 71 m na illa maior.
  • 6. A illa de Sálvora
    • É a segunda en tamaño das illas da ría de Arousa e atópase na boca da mesma.
    • Mide 2.400 m de norte a sur e 1.600 m na súa parte máis meridional.
    • Conforma xunto con Sagres, Vionta e Noro as últimas estribacións do macizo montañoso do Barbanza que remata na punta Falcoeiro.
    • Sálvora estivo unida á peninsula e a acción do mar, ó longo de milleiros de anos, separouna do continente.
  • 7. Os bolos de Sálvora
    • Moi típicos da illa de Sálvora, son formacións de grandes bloques graníticos arredondados producidos pola erosión da auga e do vento.
  • 8. A vexetación
    • En Sálvora domina a vexetación baixa de toxos, fentos e outras herbáceas. Tamén existe unha xesta exclusiva do parque nacinal: A Cytisus insularis.
  • 9. Árbores
    • Sálvora non presenta masas arboradas autóctonas: medran algúns salgueiros e sabugueiros nas zonas de regatos, e loureiros nas proximidades da vila.
  • 10. Mamíferos
    • Debido á reducida superficie terrestre e ao illlamento, a illa presenta pouca diversidade de mamíferos: ratos,ourizos, muraños,toupas,coellos. Outros mamíferos introducidos polo home para uso cinexético son o cabalo e o cervo.
    • Tamén é preocupante a recente presencia do visón américano, xá que contitue un problema para as aves mariñas que fan os seus niños na illa.
  • 11. Aves
    • A gaivota escura constitúe en Sálvora unha importante colonia: aproximadamente un cento de parellas reprodutoras.
    • A gaivota patiamarela é unha das máis emblemáticas do parque. Cada parella adoita pór entre 1 e 3 ovos que ecloden a principio do mes de xuño.
  • 12. Réptiles e anfibios
    • A ra das veigas é a única especie de anuro (anfibios sen cola) presente no Parque Nacional.
    • Os réptiles son moito máis abundantes ca os anfibios debido sobre todo ao clima máis cálido das illas.
  • 13. Especies mariñas
    • O arquipélago de Sálvora posue unha gran variedade de especies:
    • .Algas.
    • .Esponxas.
    • .Cnidarios: medusas, corais,..
    • .Crustáceos: percebes, cangrexos, centolas, lumbrigantes, camaróns,..
    • .Moluscos: mellixóns, longueiróns, polbos, luras,…
    • .Equinodermos: estrelas, ourizos,cabaliños de mar,…
    • .Peixes: fanecas, linguados, coruxos, sollas, xulias,…
    • . Mamíferos mariños: golfiños,…
  • 14. Un pouco de historia
    • Sálvora foi poboada por invasores nórdicos, arxelianos e corsarios.
    • A finais do primeiro milenio a illa pertencía á coroa galego-asturiana, e Alfonso ll fixo doación dela á igrexa.
    • No seculo Xll, vinte naves musulmanas procedentes de Al Andalus, atacaron a costa galega, quedando catro delas entre Sálvora e Ons. As naves foron capturadas pola flota do Arcebispo Xelmírez.
    • No seculo XVl, os habitantes de Carreira ocupan a illa. O arcebispo entregalle a illa a Marcos Fandiño Mariño, antepasado de Joaquín Otero Goyanes.
  • 15. Tempos modernos
    • En 1770, un comerciante coruñes instala unha fabrica de secado e salgadura de peixe: o “almacen”, edificio hoxe convertido no “Pazo de Sálvora”.
    • Dende 1904 ata o 1954, a illa pasa a mans do exercito.
    • Despois é recuperada pola familia Otero.
    • O 1 de xullo do ano 2002, o estado compra a illa, que pasa a formar parte do Parque Nacional das illas atlánticas de Galicia.
  • 16. A aldea de Sálvora
    • En 1921, vivían na illa un total de 59 persoas, distribuidas en 7 casas.
    • O traballo principal dos habitantes da illa era o de xornaleiro, e se complementaba coa pesca (cada familia tiña a súa propia dorna).
    • Había millo, centeo, fabas e gando.
    • Da parte educativa encargabanse os torrreiros.
    • A finais dos anos sesenta, a aldea é abandonada.
    • A illa convertese en coto de caza: coellos, cervos ,…
  • 17. O faro
    • O primeiro faro foi construido en 1852. A iluminación produciase mediante aceite que se queimaba. Estaba situado en Punta Besugueiros.
    • O novo faro foi construido en 1921, casi un ano despois do afundemento do vapor Santa Isabel.
    • Actualmente o faro está completamente electrificado coa dotación de enerxía fotovoltaica, sendo controlado de xeito automático a distancia,
    • Os últimos torreiros abandoaron a illa en 1997.
  • 18. A serea
    • O licenciado Molina na súa “Descripción del Reino de Galicia” (1556) fala desta lenda: O linaxe dos Mariño son os descendentes dun tritón e dunha muller, a cal tivo unha filla: a serea.
    • “ A lenda dos Marinhos” (Francisco Pita); versión lusa: Un cabaleiro atopa a serea e levaa ó seu pazo, e llen pon por nome Marinha. Ten un fillo con ela, aparecendo así a linaxe dos Mariños.
  • 19. A lenda das pedras vivas
    • O home de Sagres estaba casado coa Forcadiña. Aproveitando a súa ausencia, o seu amigo o Falcoeiro ten un romance coa Forcadiña, froito do cal nace Noro.
    • O home de Sagres volta e malla de tal xeito á súa muller que lle rompe a lingua en sete anacos, e tamen a queixada e as moas, dando así nome as pedras situadas enre a illa de Sagres e o Carreiro.
  • 20. Sálvora hoxe
    • Nas augas do Parque Nacional está unicamente permitida a pesca profesional de carácter artesán.
    • O mesmo sucede co marisqueo, que pode ser a pé ou a flote; e tamen mediante mergullo.
    • Estas técnicas garanten a selectividade nas capturas, que están reguladas mediante cupos e vedas para garantir a sostenibilidade dos recursos.
  • 21. A contaminación
    • Os vertidos, tanto de orixe urbana como industrial están a converterse na maior causa de alteración dos ecosistemas litorais.
    • Outros motivos de alteración do medio mariño son as actividades de transporte polo mar, a contaminación atmosférica e a ocupación desordenada do dominio litoral por costruccións ou recheos.
  • 22. O futuro
    • Está en mans de todos preservar este espazo natural de inmensa riqueza e beleza:
    • -Das autoridades.
    • -Dos mariñeiros e mariñeiras.
    • -Dos cidadáns e cidadanas.
    • DE TODOS NÓS!

×