1) Ήταν δύσκολονα σπουδάσετε και να ξεκινήσετε να
γράφετε το πρώτο σας βιβλίο;
Ήταν αρκετά δύσκολο να σπουδάσω λόγω της οικονομικής
κατάστασης της οικογένειας μου, που δεν ήταν και η
καλύτερη.
Ευτυχώς όμως στάθηκα τυχερός, καθώς στην θεολογική
σχολή όπου φοιτούσα έκανα πολύ ενδιαφέρουσες,
καθοριστικές μπορώ να πω γνωριμίες, που με βοήθησαν
γενικά στην ζωή μου. Μία από αυτές ήταν με τον Γεώργιο
Ζαρίφη, ο οποίος με βοήθησε οικονομικά για να σπουδάσω.
Το πρώτο μου διήγημα «Το αμάρτημα της μητρός μου» δεν
ήταν πολύ δύσκολο να το γράψω, καθώς οι γνώσεις μου με
βοήθησαν αρκετά.
3.
2) Από πούαντλείτε τα θέματα των διηγημάτων σας
και πού εστιάζετε;
Συνήθως αντλώ πληροφορίες για τα διηγήματα μου
από προσωπικές, οικογενειακές μνήμες και από τα
βιώματα της ζωής στην πατρίδα μου, την Βιζύη.
Εστιάζω κυρίως στο ψυχολογικό υπόβαθρο των
ηρώων μου, στις εσωτερικές συγκρούσεις και τους
προβληματισμούς τους.
4.
3) Γιατί επιλέγετενα χρησιμοποιήσετε πρόσωπα
από την οικογένεια σας στα διηγήματα;
Επιλέγω να χρησιμοποιώ πρόσωπα της
οικογένειας μου, διότι μου είναι πιο οικεία και
ξέρω περισσότερα πράγματα γι΄ αυτά και τις
ιστορίες τους.
Πιστεύω πως έτσι γίνομαι πιο πειστικός στα
διηγήματα μου, καθώς οι χαρακτήρες είναι
αληθινοί και όχι πλαστοί.
5.
4) Είναι πραγματικήιστορία η δολοφονία του αδελφού
σας που αναφέρεται σε ένα από τα διηγήματα σας ;
Ναι, η αλήθεια είναι ότι το θέμα του διηγήματος
αυτού (Ποιος ήτον ο φονεύς του αδελφού μου) είναι
αυτοβιογραφικό. Πράγματι είχα έναν αδελφό
Χρηστάκη ο οποίος σκοτώθηκε κατά την διάρκεια του
Ρωσοτουρκικού πολέμου.
6.
5) Ποια είναιη σχέση σας με τους Τούρκους,
που αναφέρονται συχνά στα διηγήματά σας;
Η σχέση μου με τους Τούρκους είναι πολύ καλή,
φιλική θα μπορούσα να πω.
Άλλωστε στην Ανατολική Βιζύη όπου κατοικώ,
κατοικούν μαζί Έλληνες και Τούρκοι.
