1. Tema 13. A poboación e o poboamento en España. A poboación en Galicia Lección 5. Evolución e movementos naturais. Poboación de Galicia: Movementos migratorios. Distribución e composición

2. Coñecemos restos da ocupación humana en territorio galego dende o Paleolítico Inferior (2,5 millóns de anos-120.000 anos). Coa conquista Romana , a cidade volveuse o centro administrativo. Coas invasións xermánicas e musulmás produciuse un estancamento demográfico e tendeuse á ruralización. Na Idade Media : Os mosteiros e os reis favoreceron a repoboación. Ao desenvolver os sistemas de roturación de novas terras de cultivo, apareceu o poboamento disperso en pequenas aldeas. A parroquia acadou grande importancia relixiosa e administrativa. Durante os séculos XII e XIII por todo o Camiño de Santiago e o litoral desenvolvéronse importantes cidades, que contrastaban coas zonas eminentemente rurais. Destacaron as vilas . A evolución da poboación galega

3. Nos séculos XVII e XVIII : A pesares dos episodios de fames e epidemias, houbo un importante crecemento da poboación grazas ás actividades pesqueiras e aos novos cultivos (millo e patacas). Destaca tamén a emigración cara o interior peninsular. Último terzo século XIX : Emigración continua ata finais do século XX, o que fixo que a poboación galega envellecese. Persistiu a concentración da poboación no litoral. A maioría da poboación era eminentemente rural (lentitude no desenvolvemento industrial). Entre 1950 e 1970 : Estancouse o crecemento demográfico. Finais do século XX : Se freou a emigración e retornaron algúns dos emigrantes. Ademáis aumentou o número de inmigrantes. Acentuouse o envellecemento e o despoboamento de comarcas interiores.

4. Tiveron moita importancia na historia recente de Galicia, posto que tradicionalmente foi unha rexión de emigración (sobre todo a partires da segunda metade do século XIX). Etapas e principais destinos: Emigración a América : Moi numerosa e maioritariamente masculina. Entre mediados do século XIX e 1914 (comezo da Primeira Guerra Mundial) si dirixiu a Cuba, Arxentina e Brasil, dende A Coruña, Vigo e Carril (Vilagarcía). Entre 1914 e a Guerra Civil, os galegos retornaron debido á crise económica mundial. Durante a Guerra Civil e inmediatamente despois houbo un gran número de exiliados políticos. E posteriormente (durante os anos cincuenta e sesenta) a emigración (a Venezuela, sobre todo) reiniciouse. Movementos migratorios

5. Emigración a Europa Occidental : Despois da Segunda Guerra Mundial, Alemaña, Francia e Suiza foron os destinos máis comúns. Producíronse estas migracións ata a crise dos setenta. Éxodo rural : A principios do século XX as migracións do campo á cidade foron constantes en cidades industriais, como as do País Vasco, Asturias ou Barcelona e Madrid. Migracións dentro de Galicia : Sobre todo se producen das zonas do interior cara á costa, provincias urbanas.

6. A composición da poboación galega Tendencia a o avellentamento da poboación aínda máis marcada que o resto de España. Taxa de poboación activa inferior á española e taxa de paro similar. Análise por sectores : Sector primario : en retroceso. Sector secundario : ocupa este sector case un terzo da poboación activa. Sector terciario : ocupa este sector máis da metade da poboación activa.