Τι είδους σχολείαυπήρχαν στο Βυζάντιο;
Η εκπαίδευση δεν ήταν υποχρεωτική
Υπήρχαν μόνο ιδιωτικά και εκκλησιαστικά σχολεία
Οι γονείς πλήρωναν δίδακτρα σε είδος ή χρήματα
Τα παιδιά πήγαιναν στο σχολείο σε ηλικία 6 έως 8
χρονών
3.
Πόσες τάξεις είχετο βασικό σχολείο; Ποια
μαθήματα διδάσκονταν στις μικρότερες τάξεις;
Το βασικό σχολείο
είχε τέσσερις
τάξεις
Στις δύο
μικρότερες
μάθαιναν να
γράφουν, να
διαβάζουν και να
λογαριάζουν
Άκουγαν
προσεχτικά το
δάσκαλό τους
Πρόφεραν σωστά
τα λόγια τους
4.
Τι διδάσκονταν στιςμεγαλύτερες τάξεις;
Διδάσκονταν
ορθογραφία, γραμματική
και αριθμητική
Αποστήθιζαν κείμενα του
Ομήρου, την Παλαιά και
την Καινή Διαθήκη και
μύθους του Αισώπου
Μάθαιναν να τραγουδούν
και να ψέλνουν
Μάθαιναν να τραγουδούν
και να ψέλνουν
5.
Ποια παιδιά φοιτούσανστα
εκκλησιαστικά σχολεία;
Φοιτούσαν,
εκτός από τα
παιδιά της
πόλης, ορφανά
παιδιά δωρεάν
Μαθητές από
άλλες περιοχές
που
διακρίνονταν για
τη φιλομάθειά
τους
Εκκλησιαστικό σχολείο
6.
Ποια παιδιά δενπήγαιναν σχολείο;
Τα κορίτσια (από τον 11ο
αιώνα και έπειτα άρχισαν
το σχολείο) και αρκετά
αγόρια που οι γονείς τους
δεν είχαν να πληρώσουν
δίδακτρα δεν πήγαιναν
σχολεία.
Έμεναν στο σπίτι
Έπαιζαν στις αυλές και
στους δρόμους
Βοηθούσαν στις δουλειές
και τα
διαπαιδαγωγούσαν οι
γονείς και οι παππούδες
τους.
7.
Τι έκαναν τααγόρια που δεν πήγαιναν
σχολείο;
Μάθαιναν από
μικρή ηλικία τέχνες
κοντά σε ειδικούς
τεχνίτες.
Εκεί εργάζονταν,
ως άμισθοι
μαθητευόμενοι,
συνήθως δύο
χρόνια
Έπειτα έπαιρναν
αμοιβή ή
αναζητούσαν αλλού
εργασία
9.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΣΠΟΥΔΩΝ
ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
Ωςπρώτα βιβλία χρησίμευαν το Ψαλτήρι και η Βίβλος («Παροιμίαι Σολομ ντος»,ῶ
« κκλησιαστής», « σμα σμάτων», αποσπάσματα από κείμενα προφητών κ.λ.π.).Ἐ Ἄ Ἀ
Η σειρά των ιερών γραμμάτων ολοκληρωνόταν με επιλογές από κείμενα των
Πατέρων της Εκκλησίας, όπως του Μ. Βασιλείου, Ιωάννου του Χρυσοστόμου κ.λ.π.
Σύμφωνα με το στοιχειώδες αυτό πρόγραμμα οι μαθητές αρχικά μάθαιναν να
αναγνωρίζουν και να προφέρουν τα γράμματα του αλφαβήτου. Ακολουθούσε η
διδασκαλία της γραφής κατά την οποία ο «γραμματιστής» χάρασσε στην πινακίδα
του μαθητή τον « πογραμμόν», δηλ. το γράμμα ή τη λέξη. Η διδασκαλία τηςὑ
γραμματικής γινόταν από το εγχειρίδιο « πιμερισμο το Ψαλτηρίου π φων ς τοἘ ὶ ῦ ἀ ὸ ῆ ῦ
πίκλην Χοιροβοσκο », που αποτελούσε σειρά μαθημάτων στοιχειώδουςἐ ῦ
γραμματικής και ασκήσεων τεχνολογίας από το Ψαλτήρι. Για την εκτέλεση των
αριθμητικών πράξεων οι μαθητές χρησιμοποιούσαν τα δάκτυλα των χεριών τους
( ψήφιζον δακτύλοις) ή ψήφους (ψηφίδας), απ’όπου και το «ψηφίζειν», ή ακόμη καιἐ
το « βάκιον».ἀ
Τα θρησκευτικά αποτελούσαν το κέντρο της στοιχειώδους εκπαίδευσης και
διδάσκονταν από τα ιερά κείμενα που χρησίμευαν για ανάγνωση και γραφή.
10.
ΠΩΣ ΟΝΟΜΑΖΟΝΤΑΝ ΤΑΣΧΟΛΕΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΟΥΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
Τα σχολεία στοιχειώδους παιδείας ονομάζονταν
«διδασκαλεία», «χαμαιδιδασκαλεία», «παιδαγωγε α»,ῖ
«σχολε α κάτω παιδεύσεως», «παιδευτήρια», «παλαίστραι» ήῖ
«διατριβαί» και αποσκοπούσαν στην παροχή ορισμένων
στοιχειωδών γνώσεων και στη θρησκευτική και ηθική αγωγή
των παιδιών τους. Θα λέγαμε ότι η «στοιχειώδης παίδευσις»
προετοίμαζε τους μαθητές για να ζήσουν καλύτερα στην
κοινωνία έχοντας αποκτήσει τις στοιχειώδεις γνώσεις για τη
ζωή τους. Στα σχολεία των « ερ ν γραμμάτων» φοιτούσανἱ ῶ
αγόρια και κορίτσια, εκτός αν αυτά λειτουργούσαν σε κάποιο
μοναστήρι, οπότε ανάλογα με το είδος της μονής- ανδρώας ή
γυναικείας ήταν και το φύλο του μαθητή.