ΚΙΝΕΖΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ

1. Η κινέζικη θρησκεία

2. Λίγα λόγια :
 Αποτελεί την παραδοσιακή θρησκεία του κινέζικου λαού
 Επικρατεί στην Κίνα και την Ταϊουάν
 Στη διάρκεια του Μαοϊσμού η παραδοσιακή θρησκεία
θεωρούνταν απόρροια της ταξικής κοινωνίας γι’ αυτό και
ο βαθμός παρουσία της στην ηπειρωτική Κίνα είναι
ακόμη δυσανάλογος
 Οι σύγχρονές πολιτικέ διαφορές έχουν προκαλέσει την
αναβίωση μεταξύ άλλων και της παραδοσιακής
θρησκείας

3. Σύνθεση κινέζικης θρησκείας:
 Ταοϊσμός:Για την επίτευξη της εναρμόνισης του
ανθρώπου με τον γενικό τρόπο λειτουργίας της φύσης ή
για την επίτευξη υγείας και μακροβιότητας.
 Κουμφουκιανισμός: Για την επίτευξη μιας αρμονικής
κατάστασης στην περιοχή την διανθρώπινων σχέσεων-
από εκείνες που αφορούν τα μέλη μιας οικογένειας έως
εκείνες που αφορούν τις κοινωνικές υποχρεώσεις-οι ίδιοι
συμπεριφέρονται σύμφωνα με τους κανόνες του
Κουμφουκιανισμού.

4. Σύνθεση κινέζικης θρησκείας:
 Μαχαγυάνα Βουδδισμός: Για την επίτευξη μίας καλής
μεταθανάτιας ζωής, οι Κινέζοι στρέφονται σ’ εκείνους του
Βούδδες και Μποντισάτβες που βοηθούν σ’ αυτό τον
τομέα.
 Για την επίτευξη άλλων σκοπών-επαγγελματική προκοπή,
απόκτηση παιδιών-οι Κινέζοι στρέφονται σ’ ένα πλούσιο
πάνθεο που αποτελείται από τα θεία όντα των
παραπάνω θρησκειών, όπως τα πνεύματα των
προγόνων.

5. Ταοϊσμός:
 Ονομάζεται έτσι από την κεντρική ιδέα, το Τάο, που σημαίνει «δρόμος»,
δηλαδή η πορεία που ακολουθεί το σύμπαν, ο γενικός τρόπος λειτουργίας
του και η πηγή από την οποία προέρχεται η λειτουργία αυτή.
 Το Τάο γεννά τη «μεγάλη ενότητα», το Τάι-τσι.
 Αυτή γέννα τις δύο αρχές, το γιν και το γιανγκ.
 Αυτές θεωρούνται οι δύο βασικές αρχές ύπαρξης των όντων. Το γιν
χαρακτηρίζεται από παθητικότητα, σκοτεινότητα κ.α., ενώ το γιάνγκ
χαρακτηρίζεται από ενεργητικότητα, φωτεινότητα, κ.α.
 Όλες οι επιμέρους πραγματικότητες, ανάλογα με τον γιν ή τον γιανγκ
χαρακτήρα τους θεωρούνται εκφράσεις της μιας ή της άλλης ή της
διαπλοκής των δύο (π.χ. η γη είναι γιν ενώ ο ουρανός γιανγκ).
 Ο ταοϊστικός χρόνος είναι μια κυκλική κίνηση, στην οποία εναλλάσσονται το
γιν και το γιανγκ (π.χ. νύχτα γιν, μέρα γιανγκ).

6. Φιλοσοφικός και θρησκευτικός Ταοϊσμός:
 Κύρια έκφραση του φιλοσοφικού Ταοϊσμού είναι το έργο του 4ου π.Χ. αι. Τάο-τε-
κινγκ, που αποδίδεται στο Λάο Τσε.
 Στο έργο αυτό, το γιν θεωρείται ως η δημιουργική αρχή, αυτή από την οποία αρχίζει
η κυκλική εναλλαγή του γιν και γιανγκ.
 Έτσι, ως δράση σύμφωνη με τη λειτουργία του Τάο συνιστάται μια δράση τύπου γιν.
Αυτή ονομάζεται «μη-δράση», επειδή ο δρών αφήνει απλώς τα πράγματα να
συμβούν Επειδή μετά το γιν ακολουθεί το γιανγκ, μια τέτοια στάση επιφέρει πάντα
ένα θετικό αποτέλεσμα.
 Έτσι η πρόταση ότι το αδύνατο νικάει το ισχυρό, στην οποία μπορεί να συνοψιστεί η
«μη-δράση», είναι ένας νόμος που προέρχεται από τον τρόπο λειτουργίας του Τάο.
 Θρησκευτικός ή λαϊκός Ταοϊσμός ονομάζεται το σύνολο των μεθόδων που στα
πλαίσια της κινεζικής θρησκείας έχουν σκοπό την επίτευξη της μακροβιότητας ή και
της αθανασίας.

8. Κομφουκιανισμός:
 Αποτελεί κυρίως ένα ηθικοκοινωνικό σύστημα Κομφουκιανισμός έχει διαπλάσει
τη μορφή της κινεζικής, της ιαπωνικής της κορεατικής και γενικά της
απωανατολικής κοινωνίας.
 Πρεσβεύει ορισμένα ιδανικά- πειθαρχία, υποτακτικότητα, κτλ.- που δεοντολογικά
επιδιώκονται σ' αυτές τις κοινωνίες και είναι η κληρονομιά του Κομφουκιανισμού.
 Ο Κομφούκιος (551-479 π.Χ.) συνέβαλε στη διαφύλαξη και μετάδοση της σοφίας
της κλασικής εποχής του κινέζικου πολιτισμού μέσω, κυρίως, των έργων του
«κομφουκιανός κανόνα» και «Ανάλεκτα».
 Στο κέντρο του Κομφουκιανισμού βρίσκεται η ιδέα της τάξης. Η πρότυπη
κοινωνία, είναι μια ιεραρχημένη πυραμίδα, της οποίας τα κατώτερα μέλη
σέβονται και υπακούουν τα ανώτερα.
 Ο γενικός αυτός κανόνας και η λειτουργία των ρόλων μέσα στο σύνολο είναι
καθορισμένες με βάση τους «κανόνες ευπρέπειας», που βασίζονται στη φυσική
τάξη που διέπει τον κόσμο.

10. Ευχαριστούμε για την προσοχή σας!
Ομάδα : Κυπραίου Ειρήνη, Λαδόπουλος Παναγιώτης, Λέλος Παναγιώτης, Μαραγκού
Δέσποινα, Μουζάκης Νικόλαος.
Υπεύθυνη Καθηγήτρια: Λεοντοπούλου Παρασκευή