Downloaded 10 times
ვაჟა ფშაველას „ვერხვი
- 1.
- 2. ბუნება მბრძანებელია, იგივმონაა თავისა, ზოგჯერ სიკეთეს იხვეჭავს, ზოგჯერ მქნელია ავისა... საცა პირიმზეს ახარებს, იქვე მთხრელია ზვავისა... მაინც კი ლამაზი არის, მაინც სიტურფით ჰყვავისა!
- 3. ბუნება და ადამიანი ვაჟა_ფშაველასშემოქმედებაში შევისწავლით ამ თემაზე შექმნილ მოთხრობას „ვერხვი“. გავითავისებთ ვერხვის უკმაყოფილობას, რომელიც მარტოობითა და უმადლო სიცოცხლით არის განპირობებული. კიდევ ერთხელ დავრწმუნდებით, როგორია მწერლის დამოკიდებულება ბუნებისა და ადამიანის მიმართ.
- 4. რამ შემქმნა ადამიანად? რატომარ მოვედ წვიმადა, რომ ვყოფილიყავ მუდამა ღრუბელთ გულ-მკერდის მძივადა.
- 5. ვაჟა-ფშაველაზე თქმული: ‘’მსოფლიო პოეზიაშიცოტაა ისეთი პოეტი, რომელიც გაუტოლდებოდა ვაჟა- ფშაველას.ასეთი პოეტი მხოლოდ კავკასიონის მწვერვალებთან უნდა დაბადებულიყო’’. ჩეხი ქართველოლოგი იარომირ იედლიჩკა ვაჟა-ფშაველა ჩემს თვალში იმდენად პატივსაცემი მწერალია, რომ მისი ნაწერების დასაფასებლად საკმაო არ არის მარტო ერთი კაცის აზრი და შთაბეჭდილება“ ილია „საცარი იყო ეს ადამიანი. იმდენი ქება-დიდება,მოწონება ესმოდა, მაგრამ იგი ისევ უბრალო, თავმდაბალი ვაჟა იყო; საყვარელი ვაჟა, გაჭირვებაში მყოფი, ვაჟკაცურად მებრძოლი ამ გაჭირვებასთან, რომელშიაც კიდევაც დალია თავისი კურთხეული სული’’ დავით კლდიაშვილი
- 6. ბუნების ლაღი შვილების ჩივილი ირემმათქვა ირემმა თქვა: საირმეში ყოფნას ისევ მოვესწარი, ტყვიას ვუფრთხი, თორემ მგელი რას დამაკლებს გარეწარი? ტყეში ვცხოვრობ, სადაც მართობს მთის ჩანჩქერი შფოთიანი, ბუნების მცველს თუ დანიშნავთ ნუ იქნება თოფიანი! თამარ კოხოძე
- 7. ბუნებაზე თქმული ტყეებს ნუჰკაფავ, ძმობილო, ტყე გატიტვლდება, ბრალია, ტყე შეუნახე შვილებსა, მამა ხარ, შენი ვალია! *** ’’ბუნებას ყველაფერი უდიდესი მიზანშეწონილობითა აქვს გაზომილი.’’ კონსტანტინე გამსახურდია *** ‘’’შეისწავლე ბუნება, გიყვარდეს ბუნება, იყავ ბუნებასთან ნიადაგ ახლოს და იგი არასოდეს გაგიცრუებს იმედს’’. ფრენკ ლოიდ რაიტი *** ‘’სიცოცხლის ამოცანა ბუნებასთან თანხმობით არსებობაა’’. ძენონი
- 8. ვერხვი • „მარტოდმარტო იდგამწირს მიწაზე...“ • „თუ ვერაფერს გავიგონებ, ვერავის რას გავაგონებ, ვერავის ვერ გავახარებ და თვითონაც ვერ გავიხარებ, ეს ხომ მკვდარი სიცოცხლია?!“ • ვერხვს უნდოდა მადლი ეკეთებინა ქვეყანაზე.
- 9. • _“მოვიდა, ვერხვო, შენიაღსასრულის დღე, _ დაილაპარაკა მწყემსმა, მართალია, გვიყვარხარ და ამაგიცა გაქვს ჩვენზე, მაგრამ რა ვქნათ, სიცივით ვიხოცებით.“ „ცოცხალს არ მეღიირსა და იქნებ მკდარს მაინც მეღირსოს ჩემს ძმებთან ყოფნაო.“
- 10. „ფერფლადქცეული მადლი“ • შეშადვერხვი ენთო, გარშემო მწყემსები უსხდნენ, დიდი და პატარა, მკლავტიტვლები; ფეხშიშველი ბალღები იხუხებოდნენ ცეცხლის ალზე, ყველა კი ამას გაიძახოდა ერთხმად: • „იჰ, რა ცეცხლია, დაგლოცა ღმერთმაო!“
- 11. „ვერხვის ფოთოლთა თეთრილაშქარი აშრიალდება უშორეს ზღაპრად.“
- 12. თითოეულმა ჩვენგანმა უნდადაიცვას ბუნება. ის ჩვენი დიდი და საერთო სახლია.