ยุทธศาสตร์วิชาชีพ ใน 2 ทศวรรษหน้า สาขา เภสัชกรรมการตลาด สมัชชาเภสัชกรรมไทย 99 ปี 8 ธันวาคม,2012

1. ยุทธศาสตรวิชาชีพยุทธศาสตรวิชาชีพ ในใน 22 ทศวรรษหนาทศวรรษหนา
สาขาสาขา เภสัชกรรมการตลาดเภสัชกรรมการตลาด
8 ธันวาคม,2012
สมัชชาเภสัชกรรมไทย 99 ป

2. ยาเปนหนึ่งในปจจัยสําคัญในการใหบริการสุขภาพแกประชาชน ณ เวลาใดเวลาหนึ่งซึ่งจะขาดเสียมิได
การพัฒนาการของโรคทําใหมีความเจ็บปวยที่ยังไมมีวิธีการรักษาที่ดีอุบัติขึ้นตลอดเวลา ทําใหการคิดคนยา
ใหม ๆ จึงตองดําเนินตอไปอยางหลีกเลี่ยงไมได และปญหาการเขาถึงยาที่มีคุณภาพของประชาชนก็เปนปญหา
ที่สําคัญ อีกทั้งยาเปนสินคาที่ใชเพื่อการรักษาและบรรเทาโรค และยาก็เปนสินคาที่ไมสามารถประเมินคุณภาพ
ประสิทธิภาพ ประสิทธิผลไดจากการมองเพียงภายนอก อีกทั้งยาอาจเกิดอันตรายแกผูใชไดเสมอหากใช ผิด
โรค ผิดขนาด ผิดวิธี ยา จึงอาจกอใหเกิดอันตรายมากพอๆ กับสรางคุณประโยชน
การใหขอมูลดานยาที่ถูกตองเปนปจจุบัน จึงถือไดวาเปนบทบาทที่สําคัญของเภสัชกร ซึ่งมีหนาที่ให
ขอมูล ความรู ทางดานยาตอบุคลากรตางๆ อาทิเชน แพทยผูสั่งจายยาแกผูปวย พยาบาลผูที่ชวยแพทยในการ
ดูแลผูปวยอยางใกลชิด ไปจนถึงแนะนําการใชยาแกผูปวย ประชาชนทั่วไป ใหมีความรูทางดานยาและนําไปสู
การใชยาอยางถูกตอง บทบาทการใหขอมูลยาและคําแนะนําเหลานี้เปนบทบาทของเภสัชกรทั้งสิ้นไมวาจะไป
ปฏิบัติอยูที่ใด ในหองยา ในรานยา หรือในบริษัทผูผลิตและจําหนายยาเอง
หากเราจะมองลึกลงไปในงานของเภสัชกรที่ทํางานในฝายขายและการตลาด ของบริษัทผูผลิตและ
จําหนายยา หรือ ที่เราเรียกวาเภสัชกรการตลาดนั้น นับเปนกลไกลําดับตน ๆ ในการเพิ่มการเขาถึงยาแก
ประชาชนไมเฉพาะแตในประเทศเรา แตครอบคลุมถึงการเขาถึงยาของประชากรทั่วโลก

3. เริ่มตนจากเภสัชกรรุนแรก ๆ ไดเขามาทําบทบาทพนักงานขายยารักษาโรคโดยเฉพาะใน
ยาที่มีความซับซอน และมีขอมูลรายละเอียดมาก โดยทําหนาที่ในการนําขอมูล และ
รายละเอียดของยาเพื่อนําไปใหแพทยและบุคลากรทางการแพทยไดนํายาและขอมูลดังกลาว
ไปใชในผูปวย
บทบาทของเภสัชกรการตลาดจึงเกิดขึ้น เนื่องจากเภสัชกรมีความรูโดยตรงทางดานยา
จึงสามารถเขาใจถึงขอมูลเกี่ยวกับยาไดอยางละเอียดและครบถวน อีกทั้งยังสามารถให
คําปรึกษาทางยาหากเกิดขอสงสัยในยาทั้งคุณสมบัติ คุณประโยชน การบริหารยานั้น ๆ ซึ่ง
พบวาเภสัชกรที่ทําบทบาทในการใหขอมูลยาที่มีความซับซอนไดดี เนื่องจากมีความรูทาง
เภสัชศาสตร โดยตรง
จํานวนเภสัชกรที่จบการศึกษาและเขามาทํางานในสาขาการตลาดนั้น มีจํานวนเพิ่มขึ้น
ตามลําดับ ประมาณการจํานวนเภสัชกรในปจจุบันมีถึง 4,000 คน

4. การกอตั้ง สมาคมเภสัชกรรมการตลาด (ประเทศไทย) เปนกาวสําคัญในการรวมตัวเพื่อวิชาชีพ
เภสัชกรรมการตลาด เพื่อแสดงบทบาทของเภสัชกรในการมีบทบาทในระบบสาธารณสุขไทยโดยคํานึง
ถึง บทบาทของการใหความรู ใหขอมูล และยังเปนที่ปรึกษาทางยาแกบุคลากรทางการแพทย บทบาท
หนาที่นี้หากดําเนินการภายใตเภสัชกร โดยใชวิชาชีพเภสัชศาสตรที่เรียนมาอยางแทจริง ยอมเปนบทบาท
ที่ดูแลและคุมครองผูบริโภค ซึ่งในที่นี้คือผูเจ็บปวยที่เขารับการรักษาดวยยา ใหไดยาที่ถูกตองเหมาะสม
ซึ่งนับเปนบทบาทที่คุมครองผูบริโภค ที่สําคัญบทบาทหนึ่งแกสังคม

5. เภสัชกรการตลาด หมายถึง เภสัชกร ผูมีใบประกอบโรคศิลป ที่มีหนาที่ ในการใหขอมูลความรู คําแนะนํา
ทางดานยาโดยใชความรูทางดานเภสัชศาสตรเพื่อเปนขอมูล ใหแกผูประกอบโรคศิลปะ หรือบุคลากรทางการแพทย
ในการนํายามารักษา บรรเทา แกผูปวย และยังมีบทบาทในการใหคําแนะนําในการใชยาแกผูปวย ซึ่งเปนบทบาท
พื้นฐานในการเปนเภสัชกร
เกณฑมาตรฐานประกอบวิชาชีพเภสัชกรรม สาขาเภสัชกรรมการตลาด
มาตรฐานที่ 1 คุณลักษณะ สมรรถนะ และการจัดการ
มาตรฐานที่ 2 การคัดสรร การกระจายยา
มาตรฐานที่ 3 การใหบริการขอมูลเพื่อสงเสริมการใชยาสมเหตุผล
มาตรฐานที่ 4 การดําเนินกิจกรรมทางการตลาด
มาตรฐานที่ 5 การติดตามความปลอดภัยหลังการตลาด
มาตรฐานที่ 6 การสงเสริมการวิจัยการตลาด

6. มาตรฐานที่ 1 คุณลักษณะ สมรรถนะ และการจัดการ
เภสัชกรการตลาดตองมีภาวะผูนํา มีภาพลักษณที่นาเชื่อถือในการประกอบวิชาชีพ มี คุณธรรมจริยธรรม ทัศนคติและมนุษย
สัมพันธที่ดี สามารถประมวลความรูทางยา เพื่อใหคําปรึกษาแกผูที่เกี่ยวของ มีทักษะในการสื่อสารที่เหมาะสมสามารถสื่อสาร
ใหเกิดความเขาใจแกบุคลากรทางการแพทย ทุกสาขา มีการแสวงหาความรูอยางตอเนื่องใหทันตอสถานการณการเปลี่ยนแปลง
ของโรคและการใชยา มีความรู ความเขาใจและสามารถประยุกตองคความรูดานการจัดการ ดานการตลาด ลงสูการปฏิบัติ
สอดคลองกับสถานการณ รวมถึงมีความรูที่เกี่ยวของกับระบบสุขภาพของประเทศเพื่อสงเสริมบทบาทในการใชยาอยางสม
เหตุผล และปลอดภัยแกประชาชน
มาตรฐานที่ 2 การคัดสรร การกระจายยา
เภสัชกรการตลาดสามารถประมวลความรูดานเภสัชศาสตรที่เกี่ยวของในการคัดสรรยาครอบคลุมดานผลิตภัณฑ ผลลัพธ
ทางคลินิก เศรษฐศาสตร สังคม เพื่อใหไดขอมูลเชิงการตัดสินใจในการนํายาหรือผลิตภัณฑออกสูตลาด รวมถึงการเขาถึงยาของ
ประชาชน ภายใตระบบกระจายยาที่สอดคลองกับประเภทของยาและกฎระเบียบที่เกี่ยวของ เภสัชกรการตลาดสามารถสราง
ความมั่นใจวายายังคงคุณภาพในทุกจุด ตั้งแตเริ่มตนจนถึงผูบริโภคภายใตระบบโลจิสติกสที่เหมาะสม
มาตรฐานที่ 3 การใหบริการขอมูลเพื่อสงเสริมการใชยาสมเหตุสมผล
เภสัชกรการตลาดสามารถสืบคน วิเคราะหและประเมินความนาเชื่อถือของขอมูลและแหลงขอมูลทางวิชาการ มีทักษะใน
การถายทอด การสื่อสารทางวิชาชีพกับบุคลากรทางการแพทยที่เกี่ยวของ สามารถบูรณาการองคความรูดานเภสัชกรรมที่เปน
ปจจุบันเพื่อใหเกิดการใชยาอยางถูกตอง สมเหตุสมผล โดยคํานึงถึงประสิทธิภาพและความปลอดภัยของผูบริโภคเปนสําคัญ

7. มาตรฐานที่ 4 การดําเนินกิจกรรมทางการตลาด
เภสัชกรการตลาดตองดําเนินกิจกรรมทางการตลาด บนพื้นฐานความเปนวิชาชีพ โดยมุงหวังใหผูบริโภคเขาถึง
ยาที่มีคุณภาพมีประสิทธิภาพและความปลอดภัย รวมถึงชวยใหบุคลากรทางการแพทยมีทางเลือกในการใชผลิตภัณฑ
ที่เหมาะสม เพื่อประโยชนตอผูบริโภค กิจกรรมทางการตลาดตองคํานึงถึงความรับผิดชอบตอสังคมเปนสําคัญ
มาตรฐานที่ 5 การเฝาระวังและติดตามความปลอดภัยของเภสัชภัณฑ
เภสัชกรการตลาดตองตระหนักถึงความรับผิดชอบ และสามารถใชความรูทางดานเภสัชศาสตรในการประเมิน
ติดตามขอเท็จจริงดานความปลอดภัยของเภสัชภัณฑ เพื่อนําผลมาพิจารณาดําเนินการอยางเหมาะสม เพื่อใหเภสัช
ภัณฑที่อยูในตลาดเกิดประโยชนสูงสุดตอผูบริโภค
มาตรฐานที่ 6 การสงเสริมการวิจัยการตลาด
เภสัชกรการตลาดสามารถดําเนินการ สงเสริม หรือมีสวนรวมในการศึกษาวิจัย เพื่อคนหาความตองการและ
เพิ่มโอกาสในการเขาถึงเภสัชภัณฑที่เหมาะสมมากขึ้น ในดานการรักษา สงเสริม หรือปองกันความเจ็บปวย
ตลอดจนสงเสริมการศึกษาวิจัยในสถานพยาบาลเพื่อประเมินความเหมาะสมในการใชยา และเพื่อพัฒนาการ
ประกอบวิชาชีพ

8. ผูวิจัย สมาคมเภสัชกรรมการตลาด (ประเทศไทย)
ระยะเวลาการทําวิจัย ตั้งแต 1 พฤษภาคม 2555 ถึง 11 มิถุนายน 2555
วัตถุประสงค เพื่อศึกษาความเห็นของบุคลากรทางการแพทย ไดแกแพทย และเภสัชกรโรงพยาบาลตอ
การปฏิบัติงานวิชาชีพเภสัชกรรมการตลาด โดยการสัมภาษณกลุมตัวอยาง
ผลจากการวิจัยพบวา
1) งานที่เภสัชกรการตลาดมานําเสนอตอแพทยและเภสัชกรโรงพยาบาล สวนใหญเปนขอมูลยาทั่วไป ขอมูล
การศึกษาทางคลินิกและการย้ําเตือนชื่อผลิตภัณฑ นอกจากนี้บางสวนยังระบุถึงการนําเสนอขอมูลเปรียบเทียบกับยาตัวอื่นๆ ดวย
สวนที่ มีการพูดถึงบางไดแก การติดตามการใชยา คุณภาพของยา (ยาสามัญ) นําของมาให เชิญประชุม และการทํา
คุณลักษณะยา (specification)
2) งานที่แพทยและเภสัชกรมองวาทําไดดี ไดแก การนําขอมูลใหมๆ มานําเสนอ การตอบคําถามที่ชัดเจน การนําเสนอ
ประเด็น การรักษาใหแพทยฉุกคิด ระมัดระวังในการใชยาตางๆ นอกจากนี้ยังมีขอมูลเพิ่มเติมวาเภสัชกรการตลาดทําหนาที่
ไดดีกวา เจาหนาที่ที่ไมใชเภสัชกรในดานการใหขอมูล แตในดานการขายและการใหบริการเจาหนาที่ที่ไมใชเภสัชกรทํา
บทบาทได ดีกวาเภสัชกรการตลาดจากบริษัทที่ใหญกวาทําหนาที่ไดดีกวาบริษัทที่เล็กกวา นอกจากนี้ กิจกรรมใหความรูที่เปน
ประโยชนตอการรักษาผูปวย ไดแก การสอนการใชอุปกรณ การใหความรูเรื่องการดูแลตนเองของผูปวย การรวม
ชวยใน การคัดกรองผูปวย การใหขอมูลที่เหมาะสมกับประเภทของผูปวย การใหยาฟรีกับผูปวยบางกลุมที่ไมสามารถจาย
ได การ เขารวมกิจกรรมอื่น ๆ ของโรงพยาบาลที่เปดโอกาสใหทางเภสัชกรการตลาดสามารถมีสวนในการสนับสนุนได

9. 3) สิ่งที่ควรปรับปรุงทางวิชาการ ไดแก การใหขอมูลเชิงลึก การใหขอมูลดานเดียว การใหขอมูลไมตรงประเด็น ขอมูลที่ไม
อางอิงหลักฐาน สิ่งที่ควรปรับปรุงในการทํางานทั่วไป ไดแก จังหวะการเขาพบวาแพทยวางหรือไม การถามเรื่องเดิม
ซ้ําๆ เมื่อมาจากบริษัทเดียวกัน บุคลิกภาพและมารยาทที่ไมเหมาะสม เชน การแทรกผูปวยที่ OPD การแตงตัวไมสุภาพ การ
บริการในเรื่องสวนตัว การโจมตียาตัวอื่นๆ การใหของที่มีมูลคาสูงเกิน
4) สิ่งที่อยากเห็นในอนาคต ไดแก
• ความเปนมืออาชีพ การใหขอมูลที่ครบถวนทุกดานและถูกตอง ความเขาใจขั้นตอนการรักษาโรคและผูปวย ทําใหรูไดวายาแตละ
ตัวอยูในขั้นตอนใดและเหมาะหรือไม เหมาะกับผูปวยกลุมใด
• มีกาลเทศะ มีความพอดี เพิ่มความรูทั่วไป และยาอื่นๆ หรือทางเลือกอื่นในการรักษา และอยากใหชวยกัน ยกระดับอาชีพ
• อยากใหเภสัชกรการตลาดชวยกันยกระดับการทํางาน ไมเนนการทํายอดขายอยางเดียว มีความรูรอบดาน นําเสนอขอมูลที่
ถูกตองครบถวน
ความเห็นอื่น ๆ
• การมีระบบผูแทนยาอาจทําใหเกิดการใชยาที่ไมสมเหตุสมผลหรือเกินพอดีได
• บุคลากรดานอื่นเขามาทําหนาที่มากขึ้น และมีความอดทนสูงกวาเภสัชกร
• ในปจจุบันการสืบคนขอมูลตางๆทําไดงายจากอินเตอรเน็ตทําใหการรับขอมูลโดยตรงจากเภสัชกรการตลาดยาลดนอยลง
สรุป: แนวทางการปรับเปลี่ยนแกไขวิชาชีพใหดียิ่งขึ้น ตองพัฒนาความรูทางวิชาการและการยอมรับใหมากขึ้น โดยนําเสนอ
ขอมูลเชิงลึกไดดี พัฒนาความรูความเขาใจในขั้นตอนการรักษาของแพทย และยาตัวอื่น ๆ การใหขอมูลยาตองใหขอมูลครบถวน
ทุกดาน เพื่อยกระดับความเชื่อมั่นจากบุคลากรทางการแพทย เหลานี้เปนการเพิ่มคุณคาใหกับวิชาชีพไดดียิ่งขึ้น

11. กําหนดยุทธศาสตร และแผนงาน
1.สรางความชัดเจนในวิชาชีพเภสัชกรการตลาดใหเภสัชกรการตลาดที่ปฏิบัติงาน และองคกรที่เภสัชกรปฏิบัติงาน
(W5, W6, T2 ,T3, S1,S2,O7)
2.แสดงบทบาทสภาวะผูนําแหงวิชาชีพรวมกับสาขาอื่นๆ และเปนสวนสําคัญในการสนับสนุนใหเกิดการใชยาอยาง
ถูกตองเหมาะสม (S1, S3, O2, O3, W3, W4, W7)
3.สรางเครือขายเขมแข็งระหวางวิชาชีพเภสัช กับสมาคมวิชาชีพอื่น แพทย พยาบาล (O5, S1, W3, W4)
4.พัฒนาเภสัชกรการตลาดรุนใหม ที่มีความรู ทักษะ และคุณธรรม โดยรวมมือกับภาคการศึกษาในการพัฒนา
หลักสูตร และการเรียนการสอน (W5 ,W7, T5)
5.สรางระบบ การตรวจสอบ ความสามารถของเภสัชกรผูปฏิบัติวิชาชีพ และองคกรที่เภสัชกรการตลาดปฏิบัติงาน
เพื่อสรางมาตรฐาน โดยรวมมือกับสภาวิชาชีพ (O3, O4, T2, S1,O7)
6.สรางการยอมรับในวิชาชีพเภสัชกรการตลาด กับประชาชน (O3, O4, S3, S7)

12. แผนยุทธศาสตรที่ 1:
สรางความชัดเจนในวิชาชีพเภสัชกรการตลาดใหเภสัชกรการตลาดที่ปฏิบัติงาน
และองคกรที่เภสัชกรปฏิบัติงาน
•กําหนดบทบาทหนาที่ของเภสัชกรในการปฏิบัติงาน และกําหนดเกณฑมาตรฐาน
•จัดงานสัมมนาและประชาสัมพันธ เรื่องบทบาทวิชาชีพ ออกสูสมาชิกและวิชาชีพอื่นๆ
•ประสานงาน และ รวมมือ กับองคกรที่เภสัชกรปฏิบัติงานใหเขาใจบทบาทหนาที่และเกณฑการปฏิบัติ
หนาที่ของเภสัชกรการตลาด
•รวมกับสภาวิชาชีพ และภาครัฐ ในการผลักดันใหมีการพิจารณาบทลงโทษหากมีผูทําหนาที่ดังกลาว
ซึ่งไมใชเภสัชกรผูปฏิบัติหนาที่

13. แผนยุทธศาสตรที่ 2:
แสดงบทบาทสภาวะผูนําแหงวิชาชีพรวมกับสาขาอื่นๆ และเปนสวนสําคัญใน
การสนับสนุนใหเกิดการใชยาอยางถูกตองเหมาะสม
•ประชาสัมพันธ บทบาทและหนาที่ของเภสัชกรการตลาด สูเภสัชกรผูปฏิบัติงานและ บุคลากรทาง
การแพทย
•ผลักดันมาตรฐานวิชาชีพลงสูการปฏิบัติ
•รวมมือกับโรงพยาบาล ภาครัฐ ในการตอตาน การใชยาไมสมเหตุผล
•เขารวมเปนหนึ่งในเภสัชกรรมโรงพยาบาล เภสัชกรรมชุมชน และสาขาอื่น ๆ ในการสนับสนุนการใชยา
อยางถูกตองเหมาะสม
•สงเสริมการวิจัยการตลาด ที่สนับสนุน และควบคุม เพื่อใหเกิดการใชยาอยางถูกตองเหมาะสม

14. แผนยุทธศาสตรที่ 3 :
สรางเครือขายเขมแข็งระหวางวิชาชีพเภสัชกับสมาคมวิชาชีพอื่นๆ
•จัดแลกเปลี่ยนแนวคิดกับสมาคมวิชาชีพอื่น ๆ เชน แพทยสภา , สภาการพยาบาล สมาคมทางการแพทย
เพื่อสนับสนุนใหเกิดการเขาใจของการปฏิบัติหนาที่ของเภสัชกรการตลาด
•จัดการสัมมนา รวมกับเภสัชกรโรงพยาบาล และเภสัชกรชุมชน ในการพัฒนาบทบาท และหนาที่ของ
เภสัชกรการตลาดใหเปนที่ยอมรับ
•สรางความสัมพันธกับเครือขายเภสัชกรคุมครองผูบริโภค เพื่อความตอเนื่องในการสงมอบขอมูลแก
ผูปวย

15. แผนยุทธศาสตรที่ 4:
พัฒนาเภสัชกรการตลาดรุนใหม ที่มีความรู ทักษะ และคุณธรรม โดยรวมมือกับ
ภาคการศึกษาในการพัฒนาหลักสูตร และการเรียนการสอน
•รวมมือกับภาคการศึกษาในการกําหนด หลักสูตร และสมรรถนะ ของเภสัชกรการตลาด
•รวมกับภาคการศึกษา ในการอบรม ดานจริยธรรม และปฐมนิเทศนักศึกษาฝกงาน
•รวมมือกับภาครัฐและเอกชนในการจัดอบรมเสริมทักษะแกเภสัชกรการตลาด (เชน ทักษะในการ
สื่อสารขอมูล ทักษะการเปนผูนํา ทักษะการนําเสนองาน เปนตน)

16. แผนยุทธศาสตรที่ 5:
สรางระบบ การตรวจสอบ ความสามารถของเภสัชกรผูปฏิบัติวิชาชีพ และ
องคกรที่เภสัชกรการตลาดปฏิบัติงาน เพื่อสรางมาตรฐาน โดยรวมมือกับสภา
วิชาชีพ
•รวมมือกับภาคการศึกษา ในการจัดหลักสูตรเพื่อเสริมพื้นฐานทางวิชาการ แกเภสัชกรที่ปฏิบัติงาน
และจัดการสอบประเมินความรู
•รวมกับสภาเภสัชกรรม ในการกําหนดการประเมินความสามารถของเภสัช กรผูปฏิบัติวิชาชีพและ
ประสานงานรวมกับสภาในการเขามามีสวนรวมใน การประเมินการปฏิบัติงาน ตามมาตรฐานที่กําหนด
•ขอความรวมมือ องคกรภาคเอกชนที่เภสัชกรการตลาดปฏิบัติงาน ใหเขาใจและตระหนักถึงบทบาทหนาที่

17. แผนยุทธศาสตรที่ 6:
สรางการยอมรับในวิชาชีพเภสัชกรการตลาด กับประชาชน
•เผยแพรบทบาทของเภสัชกรการตลาด ตอประชาชน โดยการประชาสัมพันธเชิงรุก
•เปนแหลงขอมูล และใหคําปรึกษา ทางยาแกประชาชน

18. การประมาณความตองการกําลังคนใน 10 ปขางหนา
สาขา
จํานวนเภสัชกร (คน)
ปจจุบัน ตองการ
ป 2562
ชดเชยสูญเสีย สวนตาง
เภสัชกรโรงพยาบาล 7,146 15,238 1,429 9,665
- รพศ./รพท. 1,902 7,184
- รพช. 2,594 5,249
- อื่นๆ 2,650 2,805
เภสัชกรชุมชน (รานยา) 3,000 8,006 600 8,606
เภสัชกรอุตสาหกรรม 1,700 2,835 * 1,135
เภสัชกรการตลาด 3,873 5,810 * 1,937
เภสัชรคุมครองผูบริโภค 1,013 2,365 120 1,472
- สสจ. 488 1,123 * 635
- อย. 360 848 77 565
- กรมวิทยาศาสตรการแพทย 165 394 43 272
เภสัชกรการศึกษา 954 1,192 155 393
รวม 25,845 53,049 2,424 24,680
สรุปเปรียบเทียบจํานวนกําลังคนที่มีในปจจุบันกับความตองการในอนาคต
* ใชตัวเลขอัตราการเพิ่มซึ่งรวมการสูญเสียและทดแทนแลว

19. บทบาทเภสัชกรการตลาดในอนาคต
การมุงเนนบทบาทมีสวนรวมกับบุคลากรทางการแพทยเพื่อทําใหผูปวยไดรับยาที่
เหมาะสมและถูกตองแมนยํา
การมีความรูในองครวม ความเขาใจในโรค ยาที่ใชในการรักษาโรคทั้งหมด
การพัฒนาศักยภาพของเภสัชกรการตลาดใหเปนผูมีความรูและเชี่ยวชาญจริงๆ ใน
ดานยาและระบบสาธารณสุขโดยรวม
หากเภสัชกรการตลาดไมสามารถแสดงความรูและความเชี่ยวชาญได บริษัท ผูผลิต
และจําหนายยา อาจเปลี่ยนแปลงโครงสรางองคกร และหาบุคลากรทางดานอื่น ๆ เขามา
รับผิดชอบงานตามบทบาทและหนาที่ที่กลาวมา

20. ขอบพระคุณ

21. บทบาทเภสัชกรการตลาดในอนาคต
การมุงเนนบทบาทมีสวนรวมกับบุคลากรทางการแพทย เพื่อทําใหผูปวยไดรับยาที่เหมาะสมและ
ถูกตองแมนยํา เกิดความคุมคามากที่สุด รวมไปถึงการนําเสนอขอมูลคุณคาของยาเชิงเศรษฐศาสตร
การมีความรูในองครวม ความเขาใจในโรค ยาที่ใชในการรักษาโรคทั้งหมด เพื่อใหผูปวยสามารถ
ไดรับยาที่มีคุณคาสมกับราคาที่ตองจาย และมีบทบาทในการทําหนาที่ดูแลและควบคุมการกระจายยาให
มีประสิทธิภาพ รวมไปถึงการติดตามเฝาระวังดานความปลอดภัยและอาการไมพึงประสงคของยาตอ
ผูปวย
การพัฒนาศักยภาพของเภสัชกรการตลาดใหเปนผูมีความรูและเชี่ยวชาญจริง ๆ ในดานยาและ
ระบบสาธารณสุขโดยรวมจําเปนยิ่ง รูปแบบของงานที่จะเปลี่ยนจากการขาย หรือการสงมอบยาไปที่
สถานพยาบาลตาง ๆ มา เปนผูที่ใหขอมูลยา พรอมคําปรึกษาเพื่อที่จะมุงเนน ใหบุคลากรทางการแพทย
ไดนํายานั้น ๆ ไปรักษาบรรเทาโรคไดอยางถูกตอง และมีประสิทธิภาพ ประสิทธิผล
หากเภสัชกรการตลาดไมสามารถแสดงความรูและความเชี่ยวชาญได บริษัท ผูผลิตและจําหนายยา
อาจเปลี่ยนแปลงโครงสรางองคกร และหาบุคลากรทางดานอื่น ๆ เขามารับผิดชอบงานตามบทบาทและ
หนาที่ที่กลาวมา