make report

1. 1
แบบเสนอโครงร่างโครงงานคอมพิวเตอร์
รหัสวิชา ง33202 ชื่อวิชา เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร 6
ปีการศึกษา 2558
ชื่อโครงงาน การลดโลกร้อนด้วยการประหยัดไฟฟ้าในครัวเรือน
ชื่อผู้ทาโครงงาน
นาย ปวริศร์ อุปันโน เลขที่ 1
นางสาว ภารดี สติมั่น เลขที่ 17
ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ห้อง 14
ชื่ออาจารย์ที่ปรึกษาโครงงาน ครูเขื่อนทอง มูลวรรณ์
ระยะเวลาดาเนินงาน ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2558
โรงเรียนยุพราชวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่
สานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 34

2. 2
ใบงาน
การจัดทาข้อเสนอโครงงานคอมพิวเตอร์
สมาชิกในกลุ่ม
1.) นาย ปวริศร์ อุปันโน ชั้น ม.6/14 เลขที่ 1
2.) นางสาว ภารดี สติมั่น ชั้น ม.6/14 เลขที่ 17
คาชี้แจง ให้ผู้เรียนแต่ละกลุ่มเขียนข้อเสนอโครงงานตามหัวข้อต่อไปนี้
ชื่อโครงงาน (ภาษาไทย)
การลดโลกร้อนด้วยการประหยัดไฟฟ้าในครัวเรือน
ชื่อโครงงาน (ภาษาอังกฤษ)
Save world, save energy
ประเภทโครงงาน โครงงานเพื่อการศึกษา
ชื่อผู้ทาโครงงาน นาย ปวริศร์ อุปันโน ชั้น ม.6/14 เลขที่ 1
นางสาว ภารดี สติมั่น ชั้น ม.6/14 เลขที่ 17
ชื่อที่ปรึกษา คุณครู เขื่อนทอง มูลวรรณ์
ระยะเวลาดาเนินงาน เดือนสิงหาคม – เดือนตุลาคม พ.ศ. 2558
ที่มาและความสาคัญของโครงงาน
ปัจจุบันนั้นได้เกิดปรากฏการณ์ภาวะโลกร้อนซึ่งกาลังเป็นที่ถกเถียงกันในปัจจุบันเป็นอย่างมาก สาเหตุที่
ทาให้เกิดภาวะโลกร้อน ภาวะโลกร้อน (Global Warming) ก็คือการที่อุณหภูมิเฉลี่ยของอากาศบนโลกสูงขึ้น ซึ่งว่า
ก๊าซเรือนกระจกที่เพิ่มขึ้นจากการทากิจกรรมต่างๆของมนุษย์ไม่ว่าจะเป็นการเผาผลาญถ่านหินและเชื้อเพลิง การ
ใช้พลังงานไฟฟ้าสิ้นเปลือง รวมไปถึงสารเคมีที่มีส่วนผสมของก๊าซเรือนกระจกที่มนุษย์ใช้และอื่นๆอีกมากมาย จึง
ทาให้ก๊าซเรือนกระจกเหล่านี้ลอยขึ้นไปรวมตัวกันอยู่บนชั้นบรรยากาศของโลก ทาให้รังสีของดวงอาทิตย์ที่ควรจะ
สะท้อนกลับออกไปในปริมาณที่เหมาะสม กลับถูกก๊าซเรือนกระจกเหล่านี้กักเก็บไว้ทาให้อุณหภูมิของโลกค่อยๆ
สูงขึ้นกว่าเดิม และทาให้เกิดผลกระทบตามมามากมาย เช่น น้าแข็งขั้วโลกละลาย อุณหภูมิของโลกเพิ่มขึ้น ฤดูกาล
ไม่ตรงกับวันเวลา เป็นต้น การใช้ไฟฟ้าที่สิ้นเปลือง ก็เป็นสาเหตุหนึ่งในการทาให้เกิดภาวะโลกร้อนได้เพราะไฟฟ้า
ที่เราใช้กันอยู่ทุกวันนี้ เป็นพลังงานที่เกิดจากการเผาผลาญพวกถ่านหิน น้ามัน ก๊าซธรรมชาติต่างๆ โรงไฟฟ้าถ่าน
หินเป็นตัวการสาคัญที่สุด ถ่านหินเป็นเชื้อเพลิงฟอสซิลที่ก่อมลพิษสูงที่สุด และเป็นตัวปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์
ซึ่งเป็นก๊าซเรือนกระจก มากที่สุดในโลก ปัจจุบันการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ 1 ใน 3 ของโลกมาจากการเผา

3. 3
ไหม้ถ่านหิน เราสามารถหยุดการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศได้โดยลดการพึ่งพาเชื้อเพลิงฟอสซิล โดยเฉพาะ
ถ่านหินที่เป็นเชื้อเพลิงในการผลิตพลังงานไฟฟ้า ด้วยเหตุผลนี้เองผู้จัดทาโครงงานจึงได้เกิดความคิดเพื่อลดการใช้
งานเครื่องใช้ไฟฟ้า เพื่อลดปรากฏการณ์เรือนกระจก หรือที่เรียกว่าโลกร้อนนั่นเอง ซึ่งเป็นวิธีที่ง่ายๆ ไม่ว่าใครก็
สามารถทาได้หากสมาชิกในครอบครัวพร้อมใจช่วยกันประหยัดไฟฟ้าแล้ว เชื่อว่าจะต้องสามารถลดการใช้งาน
เครื่องใช้ไฟฟ้า เพื่อลดปัญหาโลกร้อนและสามารถลดค่าไฟฟ้าไปในตัวได้อีกด้วยได้อีกด้วย
วัตถุประสงค์
1.) เพื่อลดปัญหาภาวะโลกร้อน
2.) เพื่อให้รู้จักการคิดวางแผนงาน
3.) เพื่อให้ตระหนักถึงการประหยัดทรัพยากร
4.) เพื่อให้ได้รู้คุณค่าของพลังงาน
5.) เพื่อปลูกฝังนิสัยการประหยัดพลังงาน
6.) เพื่อให้ตระหนักถึงผลเสียที่เกิดจากภาวะโลกร้อนในวันข้างหน้า และเพื่อให้เกิดความกระตือรือร้นในการ
ช่วยลดปัญหาจากภาวะโลกร้อน
ขอบเขตโครงงาน
สถานที่ บ้านเลขที่ 3/1 ถนนหลิ่งกอก ตาบลช้างเผือก อาเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่
50300 ระยะเวลาการทาโครงการ ระหว่าง เดือนสิงหาคม – เดือนตุลาคม พ.ศ.2558
หลักการและทฤษฎี
เอกสารที่เกี่ยวข้อง
ภาวะโลกร้อน คือ
ภาวะโลกร้อน คือ การที่อุณหภูมิเฉลี่ยของโลกเพิ่มขึ้น
จากภาวะเรือน กระจก หรือที่เรารู้จักกันดีในชื่อ ว่า Green house
effect ซึ่งมีต้นเหตุจากการที่มนุษย์ได้เพิ่มปริมาณก๊าซ
คาร์บอนไดออกไซด์ จาก การเผาไหม้เชื้อเพลิงต่างๆ การขนส่ง
และ การผลิตในโรงงานอุตสาหกรรม นอกจากนั้น มนุษย์เรายัง
ได้เพิ่มก๊าซกลุ่มไนตรัสออกไซด์ และคลอโรฟลูโรคาร์บอน
(CFC) เข้าไปอีก ด้วย พร้อมๆกับการที่เราตัดและทาลาย ป่าไม้จานวนมหาศาลเพื่อสร้างสิ่งอานวย ความสะดวก
ให้แก่มนุษย์ทาให้กลไกใน การดึงเอาก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ออกไป จากระบบบรรยากาศถูกลดทอนประ
สิทธิ ภาพลง และในที่สุดสิ่งต่างๆที่เราได้กระทา ต่อโลกได้หวนกลับมาสู่เราในลักษณะของ ภาวะโลกร้อน

4. 4
สาเหตุภาวะโลกร้อน
สาเหตุภาวะโลกร้อนเป็นภัยพิบัติที่มาถึง โดยที่เราทุกคนต่างทราบถึง
สาเหตุของการเกิดเป็นอย่างดี นั่นคือ การที่มนุษย์เผาผลาญเชื้อเพลิงฟอสซิล เช่น
ถ่านหิน น้ามัน และก๊าซธรรมชาติ เพื่อผลิตพลังงาน ทาให้เกิดก๊าซเรือนกระจก
ซึ่งเป็นสาเหตุสาคัญในการเกิดภาวะโลกร้อน
ก๊าซเรือนกระจก (Greenhouse Gas)
เป็นก๊าซที่มีคุณสมบัติในการดูดซับคลื่นรังสีความร้อน หรือรังสีอินฟาเรดได้ดี ก๊าซเหล่านี้มีความ
จาเป็นต่อการรักษาอุณหภูมิในบรรยากาศของโลกให้คงที่ ซึ่งหากบรรยากาศโลกไม่มีก๊าซเรือนกระจกในชั้น
บรรยากาศ ดังเช่นดาวเคราะห์ดวงอื่นๆในระบบสุริยะแล้ว จะทาให้อุณหภูมิในตอนกลางวันนั้นร้อนจัด และใน
ตอนกลางคืนนั้นหนาวจัด เนื่องจากก๊าซเหล่านี้ดูดคลื่นรังสีความร้อนไว้ในเวลากลางวัน แล้วค่อยๆ แผ่รังสี
ความร้อนออกมาในเวลากลางคืน ทาให้อุณหภูมิในบรรยากาศโลกไม่เปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน มีก๊าซจานวน
มากที่มีคุณสมบัติในการดูดซับคลื่นรังสีความร้อน และถูกจัดอยู่ในกลุ่มก๊าซเรือนกระจก ซึ่งมีทั้งก๊าซที่เกิดขึ้น
เองตามธรรมชาติและเกิดจากกิจกรรมของมนุษย์ก๊าซเรือนกระจกที่สาคัญคือ ไอน้า ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์
โอโซน มีเทนและไนตรัสออกไซด์ สารซีเอฟซี เป็นต้น แต่ก๊าซเรือนกระจกที่ถูกควบคุมโดยพิธีสารเกียวโต มี
เพียง 6 ชนิด โดยจะต้องเป็นก๊าซที่เกิดจากกิจกรรมของมนุษย์เท่านั้น ได้แก่
ทั้งนี้ ยังมีก๊าซเรือนกระจกที่เกิดจากกิจกรรมของมนุษย์ที่สาคัญอีกชนิดหนึ่ง คือ
สารซีเอฟซี (CFC หรือ Chlorofluorocarbon) ซึ่งใช้เป็นสารทาความเย็นและใช้ในการผลิตโฟม แต่ไม่ถูกกาหนด
ในพิธีสารเกียวโต เนื่องจากเป็นสารที่ถูกจากัดการใช้ในพิธีสารมอนทรีออลแล้ว
กิจกรรมต่าง ๆ ของมนุษย์กาลังเพิ่มปริมาณก๊าซเรือนกระจกเหล่านี้ (อาจยกเว้นไอน้า)
- การเผาไหม้เชื้อเพลิงจากถ่านหิน น้ามันและก๊าซธรรมชาติ
– การตัดไม้ทาลายป่าทาให้เกิดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์
- การทาการเกษตรและการปศุสัตว์ปล่อยก๊าซมีเทนและไนตรัสออกไซด์
– ควันจากท่อไอเสียรถยนต์ปล่อยก๊าซโอโซน

5. 5
การผลิตไฟฟ้าโดยใช้ถ่านหินจากโรงงานผลิตไฟฟ้า
การใช้ถ่านหินนามาซึ่งผลกระทบมหาศาลด้านสิ่งแวดล้อม สุขภาพมนุษย์และ สังคมซึ่งเห็นได้
ชัดเจนจากผลกระทบที่มีต่อชุมชนผู้ยากจนเป็นส่วนมากที่อาศัยอยู่ใน และรอบๆ เหมือง และโรงไฟฟ้าถ่านหิน
การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (ภาวะโลกร้อน)เป็นภัยคุกคามที่ร้ายแรงที่สุดที่โลกเผชิญอยู่มันคร่าชีวิตผู้คน
หลายแสนคนต่อปี และหากไม่ถูกหยุดยั้งจะทาให้อีกหลายร้อยล้านคนอยู่ในความเสี่ยงการเปลี่ยนแปลงสภาพ
ภูมิอากาศอันเป็นหายนะเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงได้เรารู้ว่ากิจกรรมของมนุษย์เป็นสาเหตุซึ่งรวมถึงการเผาไหม้
เชื้อเพลิงฟอสซิลและการทาลายป่าภาคพลังงานเป็นผู้ปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั่วโลกประมาณ 2 ใน 3
โรงไฟฟ้าถ่านหินเป็นตัวการสาคัญที่สุดถ่านหินเป็นเชื้อเพลิงฟอสซิลที่ก่อมลพิษสูงที่สุด และเป็น
ตัวปล่อยคาร์บอนไดออกไซต์ ซึ่งเป็นก๊าซเรือนกระจก มากที่สุดในโลกปัจจุบันการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออก
ไซต์1 ใน 3 ของโลกมาจากการเผาไหม้ถ่านหินเราสามารถหยุดการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศได้โดยลดการ
พึ่งพาเชื้อเพลิงฟอสซิล โดยเฉพาะถ่านหิน
ถ่านหินเป็นแหล่งพลังงานที่มีมลพิษสูงโดยปล่อยธาตุคาร์บอนต่อหน่วยพลังงานมากกว่าน้ามัน
และก๊าซธรรมชาติปริมาณสูงกว่ามาก คาร์บอนไดออกไซต์เป็นส่วนประกอบหลักของก๊าซเรือนกระจกดังนั้นจึง
เป็นหนึ่งในสาเหตุอันดับต้นของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศจากเหมืองขึ้นสู่ท้องฟ้า จากการขุดเจาะไป
จนถึงการเผาไหม้ถ่านหินก่อให้เกิดมลพิษในทุกขั้นตอนการผลิตปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมและสังคมที่มักเกิด
ตามมาทาให้การใช้ถ่านหินจาเป็นต้องจ่ายด้วยราคาแสนแพงสาหรับประเทศกาลังพัฒนา ไม่ว่าจะเป็นการ
ปล่อยน้าเสียที่มีภาวะเป็นกรดจากโรงไฟฟ้าลงสู่แม่น้าและลาธาร การปล่อยสารปรอทและสารพิษอื่นๆ ใน
กระบวนการเผาไหม้รวมถึงก๊าซที่ทาลายสภาพภูมิอากาศ และอนุภาคขนาดเล็กชนิดอื่นๆที่ทาลายสุขภาพมนุษย์
ถ่านหินเป็นสาเหตุหลักของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศซึ่งเป็นภัยคุกคามต่อสิ่งแวดล้อมที่
รุนแรงที่สุดที่เรากาลังเผชิญถ่านหินเป็นเชื้อเพลิงฟอสซิลที่เต็มไปด้วยธาตุคาร์บอนโดยปล่อยคาร์บอนมากกว่า
น้ามัน 29% และปล่อยคาร์บอนไดออกไซต์ (ตัวขับเคลื่อนภาวะโลกร้อนตัวหลัก) ต่อหน่วยพลังงานมากกว่า
ก๊าซ 80%
เราสามารถต่อสู้กับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศได้โดยต้องลดการพึ่งพาเชื้อเพลิงฟอสซิล
โดยเฉพาะถ่านหินซึ่งเป็นสิ่งจาเป็นหากต้องการบรรลุการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั่วโลกลง 50% ภายใน
กลางศตวรรษซึ่งเป็นช่วงเวลาที่นักวิทยาศาสตร์กล่าวว่าจาเป็นหากต้องการหยุดการเปลี่ยนแปลงสภาพ
ภูมิอากาศที่อันตราย
แต่โชคร้ายที่รัฐบาลทั่วโลกกาลังอนุญาตให้อุตสาหกรรมใช้เงินหลายร้อยพันล้านบาทเพื่อสร้าง
โรงไฟฟ้าถ่านหินแห่งใหม่หลายร้อยแห่งทั่วโลกในอีกหลายปีที่กาลังจะมาถึง ถ้าถูกสร้างขึ้นคาดว่าจะปล่อย
คาร์บอนไดออกไซต์เพิ่มขึ้น 60% ภายในพ.ศ. 2573 ซึ่งจะ
บ่อนทาลายข้อตกลงนานาชาติสาหรับการแก้ปัญหาการ
เปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
ส่วนหนึ่งรัฐบาลเหล่านี้ถูกล่อลวงโดยมายาคติ
"ถ่านหินสะอาด"ซึ่งเป็นผลลัพธ์ของการประชาสัมพันธ์ของ

6. 6
อุตสาหกรรมถ่านหินเพื่อครอบครอง "เทคโนโลยีที่ถูกแก้ไข" ที่ยังเป็นที่สงสัยที่พวกเขาอ้างว่าสามารถทาให้การ
เผาไหม้ถ่านหินไม่ทาลายสภาพภูมิอากาศ
หนึ่งในเทคโนโลยีเหล่านั้นคือ เทคโนโลยีการดักจับและกักเก็บคาร์บอน (CCS) ซึ่งเป็นแผนการ
ดักจับคาร์บอนที่ปล่อยออกมาจากโรงไฟฟ้า และฝังไว้ใต้พื้นดินเทคโนโลยีนี้จะพร้อมใช้หลัง 20 ปีข้างหน้าซึ่ง
สายเกินไปที่จะปกป้องสภาพภูมิอากาศ อย่างไรก็ดี CCS ซึ่งเป็นเทคโนโลยีที่คลุมเครือในการแก้ปัญหากาลังถูก
ใช้เพื่อให้ความเป็นธรรมกับการสร้างโรงไฟฟ้าถ่านหินแห่งใหม่โรงไฟฟ้าเหล่านี้จะพ่นมลพิษคาร์บอนไดออก
ไซต์ปริมาณมหาศาลเป็นเวลาอย่างน้อย 20 ปี และอาจจะถึง 40 ปี ซึ่งเป็นอายุของโรงไฟฟ้าเหล่านั้น กล่าวสั้นๆก็
คือ โรงไฟฟ้าถ่านหินแห่งใหม่จะส่งผลกระทบรุนแรงต่อวิกฤตสภาพภูมิอากาศ
โลกไม่ต้องการถ่านหินอีกต่อไป โลกต้องการการปฏิวัติพลังงานโลกมีพลังงานหมุนเวียนที่
เ้้ข้าถึงได้โดยเทคโนโลยีมากพอที่จะตอบสนองความต้องการพลังงานมากกว่า 6 เท่าของการบริโภคพลังงาน
ทั่วโลกในปัจจุบัน ไปที่นี่เพื่อค้นพบว่าเทคโนโลยีพลังงานหมุนเวียน เช่น ลม แสงอาทิตย์พลังงานชีวภาพที่
ยั่งยืน พลังน้า และ อื่นๆสามารถปฏิวัติวิธีที่เราผลิตพลังงานได้อย่างไรและป้องกันการเปลี่ยนแปลงภาพ
ภูมิอากาศได้อย่างไร
ในขณะที่ผู้นาของโลกล้มเหลวที่จะยืนหยัดและลงมือปฏิบัติเพื่อหยุดถ่านหิน ประชาชนทั่วโลก
กาลังดิ้นรนด้วยตนเอง ทั่วโลก นักกิจกรรมสิ่งแวดล้อมนักเรียนนักศึกษา แพทย์ผู้นาโบสถ์ และ อื่นๆ มากมาย
กาลังเคลื่อนไหวรวมตัวต่อต้านถ่านหิน
ก๊าซและสารที่มีผลกระทบต่อภาวะโลกร้อน
ไอน้า (H2O)
เป็นก๊าซเรือนกระจกที่มีมากที่สุดบนโลก มีอยู่ในอากาศประมาณ 0- 4% ขึ้นอยู่กับลักษณะภูมิประเทศ
ภูมิอากาศ และอุณหภูมิในบริเวณเขตร้อนใกล้เส้นศูนย์สูตรและชายทะเลจะมีไอน้าอยู่มากส่วนในบริเวณเขต
หนาวแถบขั้วโลก อุณหภูมิต่า จะมีไอน้าในบรรยากาศเพียงเล็กน้อยไอน้าเป็นสิ่งจาเป็นต่อสิ่งมีชีวิต ไอน้าเป็น
ส่วนหนึ่งของวัฏจักรน้าในธรรมชาติน้าสามารถเปลี่ยนสถานะไปมาทั้ง 3 สถานะจึงเป็นตัวพาและกระจายความ
ร้อนแก่บรรยากาศและพื้นผิว
ไอน้าเกิดจากโดยฝีมือมนุษย์2 วิธี คือจากการเผาไหม้เชื้อเพลิงหรือก๊าซธรรมชาติและจากการหายใจและ
คายน้าของสัตว์และพืชในการทาเกษตรกรรม

7. 7
ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ (CO2)
ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์มีปริมาณเพิ่มขึ้นเนื่องจากการเผาไหม้ในรูปแบบต่าง ๆ เช่น การเผาไหม้เชื้อเพลิง
โรงงานอุตสาหกรรมการเผาป่าเพื่อใช้พื้นที่สาหรับอยู่อาศัยและการทาปศุสัตว์เป็นต้นโดยการเผาป่าเป็นการ
ปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ขึ้นสู่ชั้นบรรยากาศได้โดยเร็วที่สุดเนื่องจากต้นไม้มีคุณสมบัติในการตรึงก๊าซ
คาร์บอนไดออกไซด์ไว้ก่อนที่จะลอยขึ้นสู่ชั้นบรรยากาศดังนั้นเมื่อพื้นที่ป่าลดน้อยลงก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์
จึงลอยขึ้นไปสะสมอยู่ในบรรยากาศได้มากยิ่งขึ้นและทาให้พลังงานความร้อนสะสมบนผิวโลกและใน
บรรยากาศเพิ่มขึ้นประมาณ 1.56 วัตต์/ตารางเมตร
กราฟแสดงความสัมพันธ์ระหว่างอุณหภูมิและปริมาณก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์

8. 8
กราฟแสดงปริมาณก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่เพิ่มขึ้น ตั้งแต่ปี พ.ศ.2500 เป็นต้นมา เส้นกราฟเป็น
ลักษณะฟันปลา สูงต่าสลับกันในแต่ละรอบปี มีค่าต่างกันประมาณ 5 – 6 ppm ((part per million – ส่วนต่อ
อากาศหนึ่งล้านส่วน) ในฤดูร้อนมีก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์น้อยลง เนื่องจากพืชตรึงก๊าซเอาไว้สร้างอาหาร
มากกว่าใช้หายใจ ส่วนในฤดูหนาวมีก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์มากขึ้น เนื่องจากพืชคายก๊าซออกมาจากการ
หายใจมากกว่าการตรึงเพื่อสร้างอาหาร อย่างไรก็ตามเมื่อพิจารณาโดยภาพรวมแล้ว อุณหภูมิมีแนวโน้มสูงขึ้น
ในแต่ละปี
ก๊าซมีเทน (CH4)
เกิดขึ้นจากการย่อยสลายของซากสิ่งมีชีวิตแม้ว่ามีก๊าซมีเทนอยู่ในอากาศเพียง 1.7 ppm แต่ก๊าซมีเทนมี
คุณสมบัติของก๊าซเรือนกระจกสูงกว่าก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์กล่าวคือด้วยปริมาตรที่เท่ากันก๊าซมีเทนสามารถ
ดูดกลืนรังสีอินฟราเรดได้ดีกว่าก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์
ก๊าซมีเทนมีปริมาณเพิ่มขึ้นเนื่องจากการทานาข้าว ปศุสัตว์และการเผาไหม้มวลชีวภาพ การเผาไหม้
เชื้อเพลิงประเภทถ่านหิน น้ามัน และก๊าซธรรมชาติการเพิ่มขึ้นของก๊าซมีเทนส่งผลกระทบโดยตรงต่อภาวะ
เรือนกระจกมากเป็นอันดับ 2 รองจากก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ พลังงานรวมที่เกิดขึ้นโดยเฉลี่ย 0.47 วัตต์/ตาราง
เมตร
ก๊าซไนตรัสออกไซด์ (N2O)
ปกติก๊าซชนิดนี้ในธรรมชาติเกิดจากการย่อยสลายซากสิ่งมีชีวิตโดยแบคทีเรียแต่ที่มีเพิ่มสูงขึ้นในปัจจุบัน
เนื่องมาจากอุตสาหกรรมที่ใช้กรดไนตริกในกระบวนการผลิต เช่นอุตสาหกรรมผลิตเส้นใยไนลอน
อุตสาหกรรมเคมีและพลาสติกบางชนิด เป็นต้นก๊าซไนตรัสออกไซด์ที่เพิ่มขึ้นส่งผลกระทบโดยตรงต่อการเพิ่ม
พลังงานความร้อนสะสมบนพื้นผิวโลกประมาณ 0.14 วัตต์/ตารางเมตรนอกจากนั้นเมื่อก๊าซไนตรัสออกไซด์
ลอยขึ้นสู่บรรยากาศชั้นสตราโตสเฟียร์มันจะทาปฏิกิริยากับก๊าซโอโซน ทาให้เกราะป้องกันรังสีอัลตราไวโอเล็ต
ของโลกลดน้อยลง

9. 9
สารประกอบคลอโรฟลูออโรคาร์บอน (CFC)
หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "ฟรีออน" (Freon) มิได้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ แต่เป็นสิ่งประดิษฐ์ของ
มนุษย์มีแหล่งกาเนิดมาจากโรงงานอุตสาหกรรม และอุปกรณ์เครื่องใช้ในชีวิตประจาวัน เช่นตู้เย็น
เครื่องปรับอากาศ และสเปรย์เป็นต้น
สาร CFC มีองค์ประกอบเป็นคลอรีน ฟลูออไรด์ และโบรมีนซึ่งมีความสามารถในการทาลายโอโซน
ตามปกติสาร CFC ในบริเวณพื้นผิวโลกจะทาปฏิกิริยากับสารอื่นแต่เมื่อมันดูดกลืนรังสีอุลตราไวโอเล็ตใน
บรรยากาศชั้นสตราโตสเฟียร์โมเลกุลจะแตกตัวให้คลอรีนอะตอมเดี่ยว และทาปฏิกิริยากับก๊าซโอโซนเกิดก๊าซ
คลอรีนโมโนออกไซด์ (ClO) และก๊าซออกซิเจน หากคลอรีนจานวน 1 อะตอมทาลายก๊าซโอโซน 1 โมเลกุล ได้
เพียงครั้งเดียว ก็คงไม่เป็นปัญหา แต่ทว่าคลอรีน 1 อะตอม สามารถทาลายก๊าซโอโซน 1 โมเลกุล ได้นับพันครั้ง
เนื่องจากเมื่อคลอรีนโมโนออกไซด์ทาปฏิกิริยากับออกซิเจนอะตอมเดี่ยวแล้วเกิดคลอรีนอะตอมเดี่ยวขึ้นอีกครั้ง
ปฏิกิริยาลูกโซ่เช่นนี้จึงเป็นการทาลายโอโซนอย่างต่อเนื่อง
โอโซน (O3)
เป็นก๊าซที่ประกอบด้วยธาตุออกซิเจนจานวน 3 โมเลกุล มีอยู่เพียง 0.0008% ในบรรยากาศ โอโซนไม่ใช่
ก๊าซที่มีเสถียรภาพสูง มันมีอายุอยู่ในอากาศได้เพียง 20 - 30 สัปดาห์ แล้วสลายตัว โอโซนเกิดจากก๊าซออกซิเจน
(O2) ดูดกลืนรังสีอุลตราไวโอเล็ตแล้วแตกตัวเป็นออกซิเจนอะตอมเดี่ยว (O) จากนั้นออกซิเจนอะตอมเดี่ยว
รวมตัวกับก๊าซออกซิเจนและโมเลกุลชนิดอื่น (M) ที่ทาหน้าที่เป็นตัวกลาง แล้วให้ผลผลิตเป็นก๊าซโอโซน
ออกมาก๊าซโอโซนมี 2 บทบาท คือเป็นทั้งพระเอกและผู้ร้ายในตัวเดียวกันขึ้นอยู่ว่ามันวางตัวอยู่ที่ใด
ผลกระทบจากภาวะโลกร้อน
ผลกระทบด้านนิเวศวิทยา
แถบขั้วโลกได้รับผลกระทบมากสุดและก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงมากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งภูเขา
น้าแข็ง ก้อนน้าแข็งจะละลายอย่างรวดเร็ว ทาให้ระดับน้าทะเลทางขั้วโลกเพิ่มขึ้น และไหลลงสู่ทั่วโลกทาให้เกิด
น้าท่วมได้ทุก ทวีป นอกจากนี้จะพลอยทาให้สัตว์ทางทะเลเสียชีวิตเพราะระบบนิเวศเปลี่ยนแปลง
ส่วนทวีปยุโรป ยุโรปใต้ภูมิประเทศจะกลายเป็นพื้นที่ลาดเอียงเกิดความแห้งแล้ง ในหลายพื้นที่ปัญหา
อุทกภัยจะเพิ่มขึ้นเนื่องจากธารน้าแข็งบนบริเวณยอดเขาสูงที่ปกคลุมด้วยหิมะจะละลายจนหมด

10. 10
ขณะที่เอเชียอุณหภูมิจะสูงขึ้นเกิดฤดูกาลที่แห้งแล้ง มีน้าท่วม ผลิตผลทางอาหารลดลง ระดับน้าทะเล
สูงขึ้นสภาวะอากาศ แปรปรวนอาจทาให้เกิดพายุต่าง ๆ มากมายเข้าไปทาลายบ้านเรือนที่อยู่อาศัยของประชาชน
ซึ่งปัจจุบันก็เห็นผลกระทบได้ชัดไม่ว่าจะเป็นใต้ฝุ่นกก
แต่แถบทวีปอเมริกาเหนืออุตสาหกรรมการผลิตอาหารจะได้รับผลประโยชน์เนื่องจากอากาศที่อุ่นขึ้น
พร้อม ๆ กับทุ่งหญ้าใหญ่ของแคนาดาและทุ่งราบใหญ่สหรัฐอเมริกา
นักวิจัยได้มีการคาดประมาณอุณหภูมิผิวโลกในอีก 100 ปีข้างหน้า หรือประมาณปี 2643 ว่า อุณหภูมิจะ
สูงขึ้นจากปัจจุบันราว 4.5 องศาเซลเซียส เนื่องจากคาดการณ์ว่า จะมีการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ถึงร้อย
ละ 63 และก๊าซมีเทนร้อยละ 27 ของก๊าซเรือนกระจก
สาหรับประเทศไทยมีอุณหภูมิสูงขึ้นประมาณ 1 องศาเซลเซียส ในช่วง 40 ปี อย่างไรก็ตาม
หากอุณหภูมิเพิ่มสูงขึ้น 2- 4 องศาเซลเซียส จะทาให้พายุไต้ฝุ่นเปลี่ยนทิศทาง เกิดความรุนแรง
และมีจานวนเพิ่มขึ้นร้อยละ 10-20 ในอนาคต นอกจากนี้ ฤดูร้อนจะขยายเวลายาวนานขึ้น ในขณะที่ฤดู
หนาวจะสั้นลง
ผลกระทบด้านเศรษฐกิจ
รัฐที่เป็นเกาะเล็ก ๆ ของทวีปอเมริกาจะได้รับผลจากระดับน้าทะเลที่สูงขึ้นกัดกร่อนชายฝั่ง จะสร้าง
ความเสียหายแก่ระบบนิเวศ แนวปะการังจะถูกทาลาย ปลาทะเลประสบปัญหา เนื่องจากระบบนิเวศที่
แปรเปลี่ยนไป ธุรกิจท่องเที่ยวทางทะเลที่สาคัญจะสูญเสียรายได้มหาศาล
นอกจากนี้ ในเอเชียยังมีโอกาสร้อยละ 66-90 ที่อาจเกิดฝนกระหน่าและมรสุมอย่างรุนแรง รวมถึงเกิด
ความแห้งแล้งในฤดูร้อนที่ยาวนาน ทั้งนี้ ในปี 2532-2545 ประเทศไทยเกิดความเสียหาย จากอุทกภัย พายุ และ
ภัยแล้ง คิดเป็นมูลค่าเสียหายทางเศรษฐกิจมากกว่า 70,000 ล้านบาท
รายงาน ” Global Deserts Outlook” ของโครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติ
เนื่องในวันสิ่งแวดล้อมโลก 5 มิถุนายน ชี้ว่า ภายใน 50 ปีข้างหน้า ระบบนิเวศวิทยาทะเลทราย จะ
เปลี่ยนแปลงไปทั้งด้านชีววิทยา เศรษฐกิจและวัฒนธรรม
ปัจจุบันพืชและสัตว์ทะเลทราย คือแหล่งทรัพยากรมีคุณค่าสาหรับผลิตยาและธัญญาหารใหม่ๆ
ที่ทาให้ไม่ต้องสิ้นเปลืองน้าและยังมีช่องทางเศรษฐกิจใหม่ๆ ที่เป็นมิตรกับธรรมชาติ เช่น การทาฟาร์ม
กุ้งและบ่อปลาในทะเลทรายรัฐอาริโซนาและทะเลทรายเนเจฟในอิสราเอล

11. 11
อย่างไรก็ตาม ทะเลทรายที่มีอยู่ 12 แห่งทั่วโลก กาลังเผชิญปัญหาใหญ่ ไม่ใช่เรื่องการขยายตัว แต่เป็น
ความแห้งแล้งเนื่องจากโลกร้อน ธารน้าแข็งซึ่งส่งน้ามาหล่อเลี้ยงทะเลทรายในอเมริกาใต้กาลังละลาย น้าใต้ดิน
เค็มขึ้น รวมทั้งผลกระทบที่เกิดจากน้ามือมนุษย์ซึ่งหากไม่มีการลงมือป้องกันอย่างทันท่วงที ระบบนิเวศวิทยา
และสัตว์ป่าในทะเลทรายจะสูญหายไปภายใน 50 ปีข้างหน้า
ในอนาคตประชากร 500 ล้านคนที่อาศัยอยู่ในเขตทะเลทรายทั่วโลกจะอยู่ไม่ได้อีกต่อไป เพราะ
อุณหภูมิสูงขึ้นและน้าถูกใช้จนหมดหรือเค็มจนดื่มไม่ได้
ผลกระทบด้านสุขภาพ
ภาวะโลกร้อนไม่เพียง ทาให้ระบบนิเวศเปลี่ยนแปลงไปแต่มีสิ่งซ่อนเร้นที่แอบแฝงมาพร้อม
ปรากฏการณ์นี้ด้วยว่าโลกร้อนขึ้นจะสร้างสภาวะที่พอเหมาะพอควรให้เชื้อโรคเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว
โลกร้อนขึ้นจะก่อให้เกิด สภาพแวดล้อมที่เหมาะสมแก่การฟักตัวของเชื้อโรคและศัตรูพืช ที่เป็นอาหาร
ของมนุษย์บางชนิด โรคที่ฟักตัวได้ดีในสภาพร้อนชื้นของโลก จะสามารถเพิ่มขึ้นมากในอีก 20 ปีข้างหน้า ทั้งจะ
มีการติดเชื้อเพิ่มมากขึ้นในโรคมาลาเรีย ไข้ส่า อหิวาตกโรค และอาหารเป็นพิษนักวิทยาศาสตร์ในที่ประชุม
องค์การอนามัยโลก และ London School of Hygiene and Tropical Medicine วิทยาลัยศึกษาด้านสุขอนามัยและ
เวชศาสตร์เขตร้อนของอังกฤษ แถลงว่า ในแต่ละปีประชาชนราว 160,000 คนเสียชีวิตเพราะได้รับผลกระทบ
จากภาวะโลกร้อน ตั้งแต่โรคมาลาเรีย ไปจนถึงการขาดแคลนสุขอนามัยที่ดี และตัวเลขผู้เสียชีวิตนี้อาจเพิ่มขึ้น
เกือบสองเท่าตัวในอีก 17 ปีข้างหน้า แถลงการณ์ของคณะแพทย์ระดับโลกระบุว่า เด็กในประเทศกาลังพัฒนาจัด
อยู่ในกลุ่มเสี่ยงมากที่สุด เช่นในประเทศแถบแอฟริกา ละตินอเมริกา และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่จะต้อง
เผชิญกับการแพร่ขยายของการขาดแคลนสุขอนามัยโรคท้องร่วง และโรคมาเลเรีย ท่ามกลางอุณหภูมิโลกร้อน
ขึ้น น้าท่วม และภัยแล้ง
วิธีการแก้ไขและป้องกันภาวะโลกร้อน
ลดการใช้พลังงานที่ไม่จาเป็นจากเครื่องใช้ไฟฟ้า เช่น แอร์ เครื่องปรับอากาศพัดลมลม หากเป็นไปได้
ใช้วิธี เปิดหน้าต่าง ซึ่งบางช่วงที่อากาศดีๆ สามารถทาได้เช่นหลังฝนตก หรือช่วงอากาศเย็น เป็นการลดค่าไฟ
และ ลดความร้อน เนื่องจากหลักการทาความเย็นนั้นคือ การถ่ายเทความร้อนออก ดังนั้นเวลาเราใช้แอร์ จะเกิด
ปริมาณความร้อนบริเวณหลังเครื่องระบายความร้อน

12. 12
เลือกใช้ระบบขนส่งมวลชน ในกรณีที่สามารถทาได้ได้แก่ รถไฟฟ้า รถตู้รถเมล์ เนื่องจากพาหนะ แต่
ละคัน จะเกิดการเผาผลาญเชื้อเพลิง ซึ่งจะเกิดความร้อนและ ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ดังนั้นเมื่อลดปริมาณ
จานวนรถ ก็จะลดจานวนการเผาไหม้บนท้องถนน ในแต่ละวันลงได้
เวลาเดินเข้าห้างสรรพสินค้า หากมีใครเปิดประตูทิ้งไว้ให้ช่วยปิดด้วยเนื่องจากห้างสรรพสินค้าแต่ละ
ห้างนั้น มีพื้นที่มาก กว่าจะทาให้เกิดความเย็นได้ก็จะก่อให้เกิด เกิดความร้อนปริมาณมาก ดังนั้นเมื่อมีคนเปิด
ประตูทิ้งไว้แอร์ก็จะยิ่งทางานมากขึ้นเพื่อให้ได้ความเย็นตามที่ระบุไว้ในเครื่อง ซึ่งประตูที่เปิดอยู่จะนาความ
ร้อนมาสู่ตัวห้างเครื่องก็จะทางานวนอยู่อย่างนั้น ซึ่งเป็นสาเหตุให้เกิดความร้อนอีกปริมาณมากต่อสภาพ
ภายนอก
พยายามรับประทานอาหารให้หมด เศษอาหารที่เหลือทิ้งไว้จะก่อให้เกิดก๊าซมีเทนซึ่งก่อให้เกิดปริมาณ
ความร้อนต่อโลก เมื่อหลายคนรวมๆกันก็เป็นปริมาณความร้อนที่มาก
ช่วยกันปลูกต้นไม้เพราะต้นไม้จะคายความชุ่มชื้นให้กับโลก และ ช่วยดูดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ซึ่ง
เป็นสาเหตุภาวะเรือนกระจก
การชวนกันออกไปเที่ยวธรรมชาติภายนอก ก็ช่วยลดการใช้ปริมาณไฟฟ้าได้
เวลาซื้อของพยายามไม่รับภาชนะที่เป็นโฟม หรือกรณีที่เป็นพลาสติก เช่นขวดน้าพยายามนากลับมาใช้
อีก เนื่องจากพลาสติกเหล่านี้ทาการย่อยสลายยาก ต้องใช้ปริมาณความร้อน เหมือนกับตอนที่ผลิตมันมา ซึ่งจะ
ก่อให้เกิดความร้อนกับโลกของเราเราสามารถนากลับมาใช้เป็นภาชนะใส่น้าแทนกระติกน้าได้หรือใช้ปลูก
ต้นไม้ก็ได้
ไม่รับประทานเนื้อสัตว์ที่เคี้ยวเอื้อง เนื่องจากสัตว์เหล่านี้ อุจจาระจะปล่อยก๊าซมีเทนออกมา ดังนี้
อุตสาหกรรมเลี้ยงสัตว์ประเภทนี้ เมื่อมีจานวนมากก็จะก่อให้เกิดความร้อนกับโลกเรามาก
ใช้กระดาษด้วยความประหยัด กระดาษแต่ละแผ่น ทามาจากการตัดต้นไม้ซึ่งเป็นเสมือนปราการสาคัญ
ของโลกเรา ดังนั้นการใช้กระดาษแต่ละแผ่นควรใช้ให้ประหยัดทั้งด้านหน้าหลัง ใช้เสร็จควรนามาเป็นวัสดุรอง
หรือ นามาเช็ดกระจกก็ได้นอกจากนี้การนากระดาษไปเผาก็จะเกิดความร้อนต่อโลกเราเช่นกัน
ไม่สนับสนุนกิจการใดๆ ที่สิ้นเปลืองทรัพยากรของโลกเรา และควรสนับสนุนกิจการที่มีการคานึงถึง
การรักษาสิ่งแวดล้อม
ลดภาวะโลกร้อนโดยการประหยัดไฟ
การใช้ไฟฟ้าที่สิ้นเปลือง ก็เป็นสาเหตุหนึ่งในการทาให้เกิดภาวะโลกร้อนได้เพราะไฟฟ้าที่เราใช้
กันอยู่ทุกวันนี้เป็นพลังงานที่เกิดจากการเผาผลาญพวกถ่านหิน น้ามัน ก๊าซธรรมชาติต่างๆซึ่งส่วนใหญ่ต้อง
นาเข้ามา กระบวนการพวกนี้จะก่อให้เกิดก๊าซเรือนกระจกและมลพิษทางอากาศ ดังนั้นแค่เพื่อนๆประหยัดไฟก็
สามารถที่จะช่วยลดภาวะโลกร้อนได้แล้วรวมทั้งยังจะช่วยในเรื่องของปัญหาเศรษฐกิจได้อีกด้วย

13. 13
วิธีประหยัดไฟฟ้าในครัวเรือน
1. ปิดสวิตช์ไฟ และเครื่องใช้ไฟฟ้าทุกชนิดเมื่อเลิกใช้งาน สร้างให้เป็นนิสัยในการดับไฟทุกครั้งที่ออกจากห้อง
2. เลือกซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าที่ได้มาตรฐาน ดูฉลากแสดงประสิทธิภาพ ให้แน่ใจทุกครั้งก่อนตัดสินใจซื้อ หากมี
อุปกรณ์ไฟฟ้าเบอร์ 5 ต้องเลือกใช้เบอร์ 5
3. ปิดเครื่องปรับอากาศทุกครั้งที่จะไม่อยู่ในห้องเกิน 1 ชั่วโมงสาหรับเครื่องปรับอากาศทั่วไป และ 30 นาที
สาหรับเครื่องปรับอากาศเบอร์ 5
4. หมั่นทาความสะอาดแผ่นกรองอากาศของเครื่องปรับอากาศบ่อยๆ เพื่อลดการเปลืองไฟในการทางานของ
เครื่องปรับอากาศ
5. ตั้งอุณหภูมิเครื่องปรับอากาศที่ 25 องศาเซลเซียส ซึ่งเป็นอุณหภูมิที่กาลังสบาย อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น 1 องศา ต้อง
ใช้พลังงานเพิ่มขึ้นร้อยละ 5-10
6. ไม่ควรปล่อยให้มีความเย็นรั่วไหลจากห้องที่ติดตั้งเครื่องปรับอากาศ ตรวจสอบและอุดรอยรั่วตามผนัง ฝ้า
เพดาน ประตูช่องแสง และปิดประตูห้องทุกครั้งที่เปิดเครื่องปรับอากาศ
7. ลดและหลีกเลี่ยงการเก็บเอกสาร หรือวัสดุอื่นใดที่ไม่จาเป็นต้องใช้งานในห้องที่มีเครื่องปรับอากาศ เพื่อลด
การสูญเสีย และใช้พลังงานในการปรับอากาศภายในอาคาร
8. ติดตั้งฉนวนกันความร้อนโดยรอบห้องที่มีการปรับอากาศเพื่อลดการสูญเสียพลังงานจากการถ่ายเทความร้อน
เข้าภายในอาคาร
9. ใช้มูลี่กันสาดป้องกันแสงแดดส่องกระทบตัวอาคาร และบุฉนวนกันความร้อนตามหลังคาและฝาผนังเพื่อ
ไม่ให้เครื่องปรับอากาศทางานหนักเกินไป
10. หลีกเลี่ยงการสูญเสียพลังงานจากการถ่ายเทความร้อนเข้าสู่ห้องปรับอากาศ ติดตั้งและใช้อุปกรณ์ควบคุมการ
เปิด-ปิดประตูในห้องที่มีเครื่องปรับอากาศ
11. ควรปลูกต้นไม้รอบๆ อาคาร เพราะต้นไม้ขนาดใหญ่ 1 ต้นให้ความเย็นเท่ากับเครื่องปรับอากาศ 1 ตัน หรือ
ให้ความเย็นประมาณ 12,000 บีทียู
12. ควรปลูกต้นไม้เพื่อช่วยบังแดดข้างบ้านหรือเหนือหลังคา เพื่อเครื่องปรับอากาศจะไม่ต้องทางานหนักเกินไป
13. ปลูกพืชคลุมดิน เพื่อช่วยลดความร้อนและเพิ่มความชื้นให้กับดิน จะทาให้บ้านเย็น ไม่จาเป็นต้องเปิด
เครื่องปรับอากาศเย็นจนเกินไป
14. ในสานักงาน ให้ปิดไฟ ปิดเครื่องปรับอากาศ และอุปกรณ์ ไฟฟ้าที่ไม่จาเป็น ในช่วงเวลา 12.00-13.00 น. จะ
สามารถประหยัดค่าไฟฟ้าได้
15. ไม่จาเป็นต้องเปิดเครื่องปรับอากาศก่อนเวลาเริ่มงาน และควรปิดเครื่องปรับอากาศก่อนเวลาเลิกใช้งาน
เล็กน้อย เพื่อประหยัดไฟ
16. เลือกซื้อพัดลมที่มีเครื่องหมายมาตรฐานรับรอง เพราะพัดลมที่ไม่ได้คุณภาพ มักเสียง่าย ทาให้สิ้นเปลือง
17. หากอากาศไม่ร้อนเกินไป ควรเปิดพัดลมแทนเครื่องปรับอากาศ จะช่วยประหยัดไฟ ประหยัดเงินได้มาก
ทีเดียว
18. ใช้หลอดไฟประหยัดพลังงาน ใช้หลอดผอมจอมประหยัดแทนหลอดอ้วน ใช้หลอดตะเกียบแทนหลอดไส้
หรือใช้หลอดคอมแพคท์ฟลูออเรสเซนต์

14. 14
19. ควรใช้บัลลาสต์ประหยัดไฟ หรือบัลลาสต์อิเล็กโทรนิกคู่กับหลอดผอมจอมประหยัด จะช่วยเพิ่ม
ประสิทธิภาพในการประหยัดไฟได้อีกมาก
20. ควรใช้โคมไฟแบบมีแผ่นสะท้อนแสงในห้องต่างๆ เพื่อช่วยให้แสงสว่างจากหลอดไฟ กระจายได้อย่างเต็ม
ประสิทธิภาพ ทาให้ไม่จาเป็นต้องใช้หลอดไฟฟ้าวัตต์สูง ช่วยประหยัดพลังงาน
21. หมั่นทาความสะอาดหลอดไฟที่บ้าน เพราะจะช่วยเพิ่มแสงสว่างโดยไม่ต้องใช้พลังงานมากขึ้น ควรทาอย่าง
น้อย 4 ครั้งต่อปี
22. ใช้หลอดไฟที่มีวัตต์ต่า สาหรับบริเวณที่จาเป็นต้องเปิดทิ้งไว้ทั้งคืน ไม่ว่าจะเป็นในบ้านหรือข้างนอก เพื่อ
ประหยัดค่าไฟฟ้า
23. ควรตั้งโคมไฟที่โต๊ะทางาน หรือติดตั้งไฟเฉพาะจุด ประหยัดไฟลงไปได้มาก
24. ควรใช้สีอ่อนตกแต่งอาคาร ทาผนังนอกอาคารเพื่อการสะท้อนแสงที่ดี และทาภายในอาคารเพื่อทาให้ห้อง
สว่างได้มากกว่า
25. ใช้แสงสว่างจากธรรมชาติให้มากที่สุด เช่น ติดตั้งกระจก หรือติดฟิล์มที่มีคุณสมบัติป้องกันความร้อน แต่
ยอมให้แสงผ่าน เข้าได้เพื่อลดการใช้พลังงานเพื่อแสงสว่างภายในอาคาร
26. ถอดหลอดไฟออกครึ่งหนึ่งในบริเวณที่มีความต้องการใช้แสงสว่างน้อย หรือบริเวณที่มีแสงสว่างพอเพียง
แล้ว
27. ปิดตู้เย็นให้สนิท ทาความสะอาดภายในตู้เย็น และแผ่นระบายความร้อนหลังตู้เย็นสม่าเสมอ เพื่อให้ตู้เย็นไม่
ต้องทางานหนักและเปลืองไฟ
28. อย่าเปิดตู้เย็นบ่อย อย่านาของร้อนเข้าแช่ในตู้เย็น เพราะจะทาให้ตู้เย็นทางานเพิ่มขึ้น กินไฟมากขึ้น
29. ตรวจสอบขอบยางประตูของตู้เย็นไม่ให้เสื่อมสภาพ เพราะจะทาให้ความเย็นรั่วออกมาได้ทาให้สิ้นเปลือง
ไฟมากกว่าที่จาเป็น
30. เลือกขนาดตู้เย็นให้เหมาะสมกับขนาดครอบครัว อย่าใช้ตู้เย็นใหญ่เกินความจาเป็นเพราะกินไฟมากเกินไป
และควรตั้งตู้เย็นไว้ห่างจากผนังบ้าน 15 ซม.
31. ควรละลายน้าแข็งในตู้เย็นสม่าเสมอ การปล่อยให้น้าแข็งจับหนาเกินไป จะทาให้เครื่องต้องทางานหนัก ทา
ให้กินไฟมาก
32. เลือกซื้อตู้เย็นประตูเดียว เนื่องจากตู้เย็น 2 ประตู จะกินไฟมากกว่าตู้เย็นประตูเดียวที่มีขนาดเท่ากัน เพราะ
ต้องใช้ท่อน้ายาทาความเย็นที่ยาวกว่า และใช้คอมเพรสเซอร์ขนาดใหญ่กว่า
33. ควรตั้งสวิตช์ควบคุมอุณหภูมิของตู้เย็นให้เหมาะสม การตั้งที่ตัวเลขต่าเกินไป อุณหภูมิจะเย็นน้อย ถ้าตั้งที่
ตัวเลขสูงเกินไปจะเย็นมากเพื่อให้ประหยัดพลังงานควรตั้งที่เลขต่าที่มีอุณหภูมิพอเหมาะ
34. ไม่ควรพรมน้าจนแฉะเวลารีดผ้า เพราะต้องใช้ความร้อนในการรีดมากขึ้น เสียพลังงานมากขึ้น เสียค่าไฟ
เพิ่มขึ้น
35. ดึงปลั๊กออกก่อนการรีดเสื้อผ้าเสร็จ เพราะความร้อนที่เหลือในเตารีด ยังสามารถรีดต่อได้จนกระทั่งเสร็จ
ช่วยประหยัดไฟฟ้า
36. เสียบปลั๊กครั้งเดียว ต้องรีดเสื้อให้เสร็จ ไม่ควรเสียบและถอดปลั๊กเตารีดบ่อยๆ เพราะการทาให้เตารีดร้อนแต่
ละครั้งกินไฟมาก

15. 15
37. ลด ละ เลี่ยง การใส่เสื้อสูท เพราะไม่เหมาะสมกับสภาพอากาศเมืองร้อน สิ้นเปลืองการตัด ซัก รีด และความ
จาเป็นในการเปิดเครื่องปรับอากาศ
38. ซักผ้าด้วยเครื่อง ควรใส่ผ้าให้เต็มกาลังของเครื่อง เพราะซัก1 ตัวกับซัก 20 ตัว ก็ต้องใช้น้าในปริมาณเท่าๆ
กัน
39. ไม่ควรอบผ้าด้วยเครื่อง เมื่อใช้เครื่องซักผ้า เพราะเปลืองไฟ มาก ควรตากเสื้อผ้ากับแสงแดดหรือแสง
ธรรมชาติจะดีกว่า ทั้งยังช่วยประหยัดไฟได้มากกว่า
40. ปิดโทรทัศน์ทันทีเมื่อไม่มีคนดู เพราะการเปิดทิ้งไว้โดยไม่มีคนดู เป็นการสิ้นเปลืองไฟฟ้าโดยใช่เหตุ แถม
ยังต้องซ่อมเร็วอีกด้วย
41. ไม่ควรปรับจอโทรทัศน์ให้สว่างเกินไป และอย่าเปิดโทรทัศน์ให้เสียงดังเกินความจาเป็น เพราเปลืองไฟ ทา
ให้อายุเครื่องสั้นลงด้วย
42. อยู่บ้านเดียวกัน ดูโทรทัศน์รายการเดียวกัน ก็ควรจะดูเครื่องเดียวกัน ไม่ใช่ดูคนละเครื่อง คนละห้อง เพราะ
จะทาให้ สิ้นเปลืองพลังงาน
43. เช็ดผมให้แห้งก่อนเป่าผมทุกครั้ง ใช้เครื่องเป่าผมสาหรับแต่งทรงผม ไม่ควรใช้ทาให้ผมแห้ง เพราะต้องเป่า
นาน เปลืองไฟฟ้า
44. ใช้เตาแก๊สหุงต้มอาหาร ประหยัดกว่าใช้เตาไฟฟ้า เตาอบไฟฟ้าและควรติดตั้งวาล์วนิรภัย (Safety Value) เพื่อ
ความปลอดภัยด้วย
45. เวลาหุงต้มอาหารด้วยเตาไฟฟ้า ควรจะปิดเตาก่อนอาหารสุก5 นาที เพราะความร้อนที่เตาจะร้อนต่ออีกอย่าง
น้อย 5 นาทีเพียงพอที่จะทาให้อาหารสุกได้
46. อย่าเสียบปลั๊กหม้อหุงข้าวไว้เพราะระบบอุ่นจะทางานตลอดเวลา ทาให้สิ้นเปลืองไฟเกินความจาเป็น
47. กาต้มน้าไฟฟ้า ต้องดึงปลั๊กออกทันทีเมื่อน้าเดือด อย่าเสียบไฟไว้เมื่อไม่มีคนอยู่ เพราะนอกจากจะไม่
ประหยัดพลังงานแล้วยังอาจทาให้เกิดไฟไหม้ได้
48. แยกสวิตช์ไฟออกจากกัน ให้สามารถเปิดปิดได้เฉพาะจุด ไม่ใช้ปุ่มเดียวเปิดปิดทั้งชั้น ทาให้เกิดการ
สิ้นเปลืองและสูญเปล่า
49. หลีกเลี่ยงการติดตั้งอุปกรณ์ไฟฟ้า ที่ต้องมีการปล่อยความร้อนเช่น กาต้มน้า หม้อหุงต้ม ไว้ในห้องที่มี
เครื่องปรับอากาศ
50. ซ่อมบารุงอุปกรณ์ไฟฟ้าให้อยู่ในสภาพที่ใช้งานได้และหมั่นทาความสะอาดเครื่องใช้ไฟฟ้าอยู่เสมอ จะทา
ให้ลดการสิ้นเปลืองไฟได้
51. อย่าเปิดคอมพิวเตอร์ทิ้งไว้ถ้าไม่ใช้งาน ติดตั้งระบบลดกระแสไฟฟ้าเข้าเครื่องเมื่อพักการทางาน จะประหยัด
ไฟได้ร้อยละ 35-40 และถ้าหากปิดหน้าจอทันทีเมื่อไม่ใช้งาน จะประหยัดไฟได้ร้อยละ 60
52. ดูสัญลักษณ์ Energy Star ก่อนเลือกซื้ออุปกรณ์สานักงาน(เช่น เครื่องคอมพิวเตอร์ เครื่องโทรสาร เครื่อง
พิมพ์ดีดไฟฟ้าเครื่องถ่ายเอกสาร ฯลฯ) ซึ่งจะช่วยประหยัดพลังงาน ลดการใช้กาลังไฟฟ้า เพราะจะมีระบบ
ประหยัดไฟฟ้าอัตโนมัติ
53. ใช้หลอดประหยัดพลังงานแทนหลอดไส้
54. ใช้พัดลมแทนเครื่องปรับอากาศ

16. 16
55. ล้างเครื่องปรับอากาศปีละ 2 ครั้ง เพื่อให้เครื่องปรับอากาศทางานได้อย่างเต็มที่
56. ตั้งอุณหภูมิเครื่องปรับอากาศไม่เกิน 25 องศา
57. ไม่นาความชื้นเข้าห้อง ขณะเปิดเครื่องปรับอากาศ
58. ปิดหน้าต่าง ลดการใช้เครื่องทาความเย็น
59. ถอกปลั๊กไฟทุกครั้งเมื่อไม่ใช้งาน
60. เมื่อต้องการหยุดพักการทางานจากคอมพิวเตอร์สักพักหนึ่ง ให้ปิดหน้าจอ
61. รีดผ้าทีละหลายๆตัวในครั้งเดียวกัน
62. ไม่เปิดโทรทัศน์ทิ้งไว้
63. หลังจากปิดโทรทัศน์ให้ถอกปลั๊กไฟออกทุกครั้งเมื่อไม่ใช้งาน
64. ตอนกลางวันเปิดหน้าต่างเพื่อรับแสงแดดแทนการใช้หลอดไฟฟ้า
65. เมื่อกาต้มน้าไฟฟ้าเดือดแล้วทิ้งไว้สักพักแล้วถอดปลั๊กไปออก
66.เมื่อหม้อหุงข้าวหุงสุกแล้วให้ทิ้งไว้สักพักแล้วถอดปลั๊กไฟออก
67. จัดสรรเวลาการใช้งานเครื่องใช้ไฟฟ้าให้เหมาะสมเช่น โทรทัศน์ คอมพิวเตอร์ ฯลฯ
68. ไม่เปิดฝาตู้เย็นทิ้งไว้
69. อยู่ในห้องที่เปิดเครื่องทาความเย็นด้วยกัน เช่น พัดลม เครื่องปรับอากาศ
70. ใช้เครื่องใช้ไฟฟ้าเบอร์ 5
ตารางแสดงแก๊สเรือนกระจกและแหล่งที่มา
ก๊าซเรือนกระจก แหล่งที่มา ส่งผลให้
โลกร้อน
ขึ้น (%)
ก๊าซ
คาร์บอนไดออกไซด์
(CO2)
1) จากแหล่งธรรมชาติ เช่นกระบวนการหายใจของสิ่งมีชีวิต
2) จากมนุษย์เช่นการเผาไหม้เชื้อเพลิงจากโรงงาน
อุตสาหกรรมต่างๆ , การตัดไม้ทาลายป่า (ลดการดูดซับ CO2)
57
ก๊าซมีเทน(CH4) 1) จากแหล่งธรรมชาติ เช่นจากการย่อยสลายของสิ่งมีชีวิต,
การเผาไหม้ที่เกิดจากธรรมชาติ
2) จากมนุษย์เช่นจากนาข้าว, แหล่งน้าท่วม, จากการเผาไหม้
เชื้อเพลิงประเภทถ่านหิน น้ามันและแก๊สธรรมชาติ
12
ก๊าซไนตรัสออกไซด
(N2O)
1) จากมนุษย์เช่นอุตสาหกรรมที่ใช้กรดไนตริกใน
ขบวนการผลิต, อุตสาหกรรมพลาสติก, อุตสาหกรรมไนลอน,
อุตสาหกรรมเคมี, การเผาไหม้เชื้อเพลิงจากซากพืชและสัตว์,
ปุ๋ ย, การเผาป่า
2) จากแหล่งธรรมชาติ - อยู่ในภาวะที่สมดุล
6

17. 17
ก๊าซที่มีส่วนประกอบ
คลอโรฟลูออโรคาร์บอน
(CFCS)
จากมนุษย์เช่นอุตสาหกรรมต่างๆ และอุปกรณ์เครื่องใช้ใน
ชีวิตประจาวัน เช่น โฟม, กระป๋ องสเปรย์, เครื่องทาความเย็น ;
ตู้เย็น แอร์, ตัวทาลาย (ก๊าซนี้จะรวมตัวทางเคมีได้ดีกับโอโซน
ทาให้โอโซนในชั้นบรรยากาศลดลงหรือเกิดรูรั่วในชั้น
โอโซน)
25
ปรากฏการณ์โลกร้อน
ปรากฏการณ์โลกร้อน (อังกฤษ: Global warming) หมายถึงการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิเฉลี่ยของ
อากาศใกล้พื้นผิวโลกและน้าในมหาสมุทรตั้งแต่ช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 และมีการคาดการณ์ว่า
อุณหภูมิเฉลี่ยจะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ในช่วง 100 ปีที่ผ่านมา นับถึงพ.ศ. 2548 อากาศใกล้ผิวดินทั่วโลกโดยเฉลี่ยมีค่าสูงขึ้น 0.74 ± 0.18
องศาเซลเซียสซึ่งคณะกรรมการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
(Intergovernmental Panel on Climate Change: IPCC) ของสหประชาชาติได้สรุปไว้ว่า “จากการสังเกตการณ์
การเพิ่มอุณหภูมิโดยเฉลี่ยของโลกที่เกิดขึ้นตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 (ประมาณตั้งแต่ พ.ศ. 2490) ค่อนข้าง
แน่ชัดว่าเกิดจากการเพิ่มความเข้มของแก๊สเรือนกระจกที่เกิดขึ้นโดยกิจกรรมของมนุษย์ที่เป็นผลในรูปของ
ปรากฏการณ์เรือนกระจก” ปรากฏการณ์ธรรมชาติบางอย่าง เช่น ความผันแปรของการแผ่รังสีจากดวงอาทิตย์
และการระเบิดของภูเขาไฟอาจส่งผลเพียงเล็กน้อยต่อการเพิ่มอุณหภูมิในช่วงก่อนยุคอุตสาหกรรมจนถึงพ.ศ.
2490และมีผลเพียงเล็กน้อยต่อการลดอุณหภูมิหลังจากปี 2490 เป็นต้นมา
ข้อสรุปพื้นฐานดังกล่าวนี้ได้รับการรับรองโดยสมาคมและสถาบันการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ไม่น้อยกว่า 30
แห่ง รวมทั้งราชสมาคมทางวิทยาศาสตร์ระดับชาติที่สาคัญของประเทศอุตสาหกรรมต่าง ๆ แม้นักวิทยาศาสตร์
บางคนจะมีความเห็นโต้แย้งกับข้อสรุปของ IPCC อยู่บ้างแต่เสียงส่วนใหญ่ของนักวิทยาศาสตร์ที่ทางานด้าน
การเปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศของโลกโดยตรงเห็นด้วยกับข้อสรุปนี้
แบบจาลองการคาดคะเนภูมิอากาศที่สรุปโดย IPCC บ่งชี้ว่าอุณหภูมิโลกโดยเฉลี่ยที่ผิวโลกจะ
เพิ่มขึ้น 1.1 ถึง 6.4 องศาเซลเซียส ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 21 (พ.ศ. 2544–2643) ค่าตัวเลขดังกล่าวได้มาจากการ
จาลองสถานการณ์แบบต่าง ๆ ของการแผ่ขยายแก๊สเรือนกระจกในอนาคต รวมถึงการจาลองค่าความไว
ภูมิอากาศอีกหลากหลายรูปแบบแม้การศึกษาเกือบทั้งหมดจะมุ่งไปที่ช่วงเวลาถึงเพียงปี พ.ศ. 2643 แต่ความร้อน
จะยังคงเพิ่มขึ้นและระดับน้าทะเลก็จะสูงขึ้นต่อเนื่องไปอีกหลายสหัสวรรษแม้ว่าระดับของแก๊สเรือนกระจกจะ
เข้าสู่ภาวะเสถียรแล้วก็ตาม การที่อุณหภูมิและระดับน้าทะเลเข้าสู่สภาวะดุลยภาพได้ช้าเป็นเหตุมาจากความจุ
ความร้อนของน้าในมหาสมุทรซึ่งมีค่าสูงมาก
การที่อุณหภูมิของโลกเพิ่มสูงขึ้นทาให้ระดับน้าทะเลสูงขึ้น และคาดว่าทาให้เกิดภาวะลมฟ้า
อากาศสุดโต่ง (extreme weather) ที่รุนแรงมากขึ้น ปริมาณและรูปแบบการเกิดหยาดน้าฟ้าจะเปลี่ยนแปลงไป
ผลกระทบอื่น ๆ ของปรากฏการณ์โลกร้อนได้แก่ การเปลี่ยนแปลงของผลิตผลทางเกษตร การเคลื่อนถอยของ
ธารน้าแข็งการสูญพันธุ์พืช-สัตว์ต่าง ๆ รวมทั้งการกลายพันธุ์และแพร่ขยายโรคต่าง ๆ เพิ่มมากขึ้น

18. 18
แต่ยังคงมีความไม่แน่นอนทางวิทยาศาสตร์อยู่บ้างได้แก่ปริมาณของความร้อนที่คาดว่าจะเพิ่มใน
อนาคตผลของความร้อนที่เพิ่มขึ้นและผลกระทบอื่น ๆที่จะเกิดกับแต่ละภูมิภาคบนโลกว่าจะแตกต่างกันอย่างไร
รัฐบาลของประเทศต่าง ๆแทบทุกประเทศได้ลงนามและให้สัตยาบันในพิธีสารเกียวโตซึ่งมุ่งประเด็นไปที่การ
ลดการปล่อยแก๊สเรือนกระจก แต่ยังคงมีการโต้เถียงกันทางการเมืองและการโต้วาทีสาธารณะไปทั่วทั้งโลก
เกี่ยวกับมาตรการว่าควรเป็นอย่างไรจึงจะลดหรือย้อนกลับความร้อนที่เพิ่มขึ้นของโลกในอนาคตหรือจะปรับตัว
กันอย่างไรต่อผลกระทบของปรากฏการณ์โลกร้อนที่คาดว่าจะต้องเกิดขึ้น
คาจากัดความ
คาว่า “ปรากฏการณ์โลกร้อน” เป็นคาจาเพาะคาหนึ่งของอุบัติการณ์การเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศของ
โลก โดยที่ "การเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ"มีความหมายถึงการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิในทุกช่วงเวลาของโลก
รวมทั้งเหตุการณ์ปรากฏการณ์โลกเย็นด้วยโดยทั่วไป คาว่า "ปรากฏการณ์โลกร้อน"จะใช้ในการอ้างถึงสภาวะที่
อุณหภูมิของโลกร้อนขึ้นในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา และมีความเกี่ยวข้องกระทบต่อมนุษย์ในอนุสัญญา
สหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (United Nations Framework Convention on Climate
Change: UNFCCC) ใช้คาว่า “การเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ” (Climate Change) สาหรับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจาก
กิจกรรมของมนุษย์และใช้คาว่า "การผันแปรของภูมิอากาศ" (Climate Variability) สาหรับการเปลี่ยนแปลงที่
เกิดจากเหตุอื่นส่วนคาว่า “ปรากฏการณ์โลกร้อนจากกิจกรรมมนุษย์” (anthropogenic global warming) มีที่ใช้
ในบางคราวเพื่อเน้นถึงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากเหตุอันเนื่องมาจากมนุษย์
สาเหตุ
สภาพภูมิอากาศของโลกมีการเปลี่ยนแปลงไปตามแรงกระทาจากภายนอก ซึ่งรวมถึงการผันแปร
ของวงโคจรรอบดวงอาทิตย์(แรงกระทาจากวงโคจร)การระเบิดของภูเขาไฟและการสะสมของแก๊สเรือน
กระจกในบรรยากาศรายละเอียดเกี่ยวกับสาเหตุของความร้อนที่เพิ่มขึ้นของโลกยังคงเป็นประเด็นการวิจัยที่มี
ความเคลื่อนไหวอยู่เสมอ อย่างไรก็ดี มีความเห็นร่วมทางวิทยาศาสตร์ (scientific consensus) บ่งชี้ว่าระดับการ
เพิ่มของแก๊สเรือนกระจกที่เกิดจากกิจกรรมของมนุษย์เป็นส่วนที่มีอิทธิพลสาคัญที่สุดนับแต่เริ่มต้นยุค
อุตสาหกรรมเป็นต้นมาสาเหตุข้อนี้มีความชัดเจนมากในช่วง 50 ปีที่ผ่านมาเนื่องจากมีข้อมูลมากพอสาหรับการ
พิเคราะห์นอกจากนี้ยังมีสมมุติฐานอื่นในมุมมองที่ไม่ตรงกันกับความเห็นร่วมทางวิทยาศาสตร์ข้างต้น ซึ่ง
นาไปใช้เพื่ออธิบายเหตุการณ์ที่อุณหภูมิมีค่าสูงขึ้นสมมุติฐานหนึ่งในนั้นเสนอว่าความร้อนที่เพิ่มขึ้นอาจเป็นผล
จากการผันแปรภายในของดวงอาทิตย์
ผลกระทบจากแรงดังกล่าวมิได้เกิดขึ้นในฉับพลันทันใด เนื่องจาก “แรงเฉื่อยของความร้อน”
(thermal inertia) ของมหาสมุทรและการตอบสนองอันเชื่องช้าต่อผลกระทบทางอ้อมทาให้สภาวะภูมิอากาศของ
โลก ณ ปัจจุบันยังไม่อยู่ในสภาวะสมดุลจากแรงที่กระทา การศึกษาเพื่อหา “ข้อผูกมัดของภูมิอากาศ” (Climate
commitment) บ่งชี้ว่า แม้แก๊สเรือนกระจกจะอยู่ในสภาวะเสถียรในปีพ.ศ. 2543 ก็ยังคงมีความร้อนเพิ่มขึ้นอีก
ประมาณ 0.5 องศาเซลเซียสอยู่ดี

19. 19
แก๊สเรือนกระจกในบรรยากาศ
ปรากฏการณ์เรือนกระจกค้นพบโดยโจเซฟ ฟูเรียร์เมื่อพ.ศ. 2367และได้รับการตรวจสอบเชิง
ปริมาณโดยสวานเต อาร์รีเนียสในปีพ.ศ. 2439กระบวนการเกิดขึ้นโดยการดูดซับและการปลดปล่อยรังสี
อินฟราเรดโดยแก๊สเรือนกระจกเป็นตัวทาให้บรรยากาศและผิวโลกร้อนขึ้น
การเกิดผลกระทบของปรากฏการณ์เรือนกระจกดังกล่าวไม่เป็นที่ถกเถียงกันแต่อย่างใดเพราะโดย
ธรรมชาติแก๊สเรือนกระจกที่เกิดขึ้นนั้นจะมีค่าเฉลี่ยของอุณหภูมิอยู่ที่ 33 องศาเซลเซียส อยู่แล้ว ซึ่งถ้าไม่มี
มนุษย์ก็จะอยู่อาศัยไม่ได้ประเด็นปัญหาจึงอยู่ที่ว่าความแรงของปรากฏการณ์เรือนกระจกจะเปลี่ยนไปอย่างไร
เมื่อกิจกรรมของมนุษย์ไปเพิ่มความเข้มของแก๊สเรือนกระจกในบรรยากาศ
แก๊สเรือนกระจกหลักบนโลกคือ ไอระเหยของน้าซึ่งเป็นต้นเหตุทาให้เกิดปรากฏการณ์โลกร้อน
มากถึงประมาณ 30-60% (ไม่รวมก้อนเมฆ) คาร์บอนไดออกไซด์เป็นตัวการอีกประมาณ 9–26% แก๊สมีเทน
(CH4) เป็นตัวการ 4–9% และโอโซนอีก 3–7% ซึ่งหากนับโมเลกุลต่อโมเลกุล แก๊สมีเทนมีผลต่อปรากฏการณ์
เรือนกระจกมากกว่าคาร์บอนไดออกไซด์แต่ความเข้มข้นน้อยกว่ามากดังนั้นแรงการแผ่ความร้อนจึงมีสัดส่วน
ประมาณหนึ่งในสี่ของคาร์บอนไดออกไซด์และยังมีแก๊สอื่นอีกที่เกิดตามธรรมชาติแต่มีปริมาณน้อยมาก หนึ่ง
ในนั้นคือไนตรัสออกไซด์(N2O) ซึ่งเพิ่มขึ้นจากการทากิจกรรมของมนุษย์เช่นเกษตรกรรมความเข้มใน
บรรยากาศของ CO2และ CH4เพิ่มขึ้น 31% และ 149 % ตามลาดับนับจากการเริ่มต้นของยุคการปฏิวัติ
อุตสาหกรรมในช่วงประมาณ พ.ศ. 2290 (ประมาณปลายรัชสมัยพระบรมโกศฯ) เป็นต้นมาระดับอุณหภูมิ
เหล่านี้สูงกว่าอุณหภูมิของโลกที่ขึ้น ๆ ลง ๆ ในช่วง 650,000 ปีที่ผ่านมาซึ่งเป็นช่วงที่มีข้อมูลที่เชื่อถือได้ที่ได้มา
จากแกนน้าแข็งที่เจาะมาได้และจากหลักฐานทางธรณีวิทยาด้านอื่นก็ทาให้เชื่อว่าค่าของ CO2ที่สูงในระดับ
ใกล้เคียงกันดังกล่าวเป็นมาประมาณ 20 ล้านปีแล้วการเผาผลาญเชื้อเพลิงซากดึกดาบรรพ์หรือเชื้อเพลิงฟอสซิล
(Fossil fuel) มีส่วนเพิ่ม CO2ในบรรยากาศประมาณ 3 ใน 4 ของปริมาณ CO2ทั้งหมดจากกิจกรรมมนุษย์ในรอบ
20 ปีที่ผ่านมา ส่วนที่เหลือเกิดจากการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดิน โดยเฉพาะการทาลายป่าเป็นส่วนใหญ่
ความเข้มของปริมาณ CO2ที่เจือปนในบรรยากาศปัจจุบันมีประมาณ 383 ส่วนในล้านส่วนโดย
ปริมาตร (ppm) ประมาณว่าปริมาณ CO2ในอนาคตจะสูงขึ้นอีกจากการเผาผลาญเชื้อเพลิงฟอสซิลและการ
เปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดิน อัตราการเพิ่มขึ้นอยู่กับความไม่แน่นอนทางเศรษฐกิจสังคมเทคโนโลยีและการพัฒนา
ของตัวธรรมชาติเองแต่อาจขึ้นอยู่กับการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลเป็นหลักรายงานพิเศษว่าด้วยการจาลองการ
ปลดปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ (Special Report on Emissions Scenarios) ของ IPCC ได้จาลองว่าปริมาณ CO2
ในอนาคตจะมีค่าอยู่ระหว่าง 541 ถึง 970 ส่วนในล้านส่วน ในราวปี พ.ศ. 2643 ด้วยปริมาณสารองของเชื้อเพลิง
ฟอสซิลจะยังคงมีเพียงพอในการสร้างสภาวะนั้นและยังสามารถเพิ่มปริมาณขึ้นได้อีกเมื่อเลยปี 2643 ไปแล้ว ถ้า
เรายังคงใช้ถ่านหินน้ามันดินน้ามันดินในทรายหรือมีเทนก้อน (methane clathratesmethaneclathratesเป็นแก๊ส
มีเทนที่ฝังตัวในผลึกน้าแข็งในสัดส่วนโมเลกุลมีเทน:โมเลกุลน้า = 1 : 5.75 เกิดใต้ท้องมหาสมุทรที่ลึกมาก)
ต่อไป

20. 20
การป้องกัน
ผลกระทบจากตัวกระทาที่สร้างแรงในบรรยากาศมีความซับซ้อนตามกระบวนการป้อนกลับหลาย
แบบหนึ่งในผลการป้อนกลับที่เด่นชัดหลายแบบดังกล่าวสัมพันธ์กับการระเหยของน้ากรณีความร้อนที่เพิ่มขึ้น
เนื่องจากการเพิ่มขึ้นของแก๊สเรือนกระจกที่มีอายุยืนยาว เช่น CO2ทาให้น้าระเหยปะปนในบรรยากาศมากขึ้น
และเมื่อไอน้าเองก็เป็นแก๊สเรือนกระจกชนิดหนึ่งด้วยจึงทาให้บรรยากาศมีความร้อนเพิ่มขึ้นไปอีกซึ่งเป็นการ
ป้อนกลับไปทาให้น้าระเหยเพิ่มขึ้นอีก เป็นรอบ ๆเรื่อยไปดังนี้จนกระทั่งระดับไอน้าบรรลุความเข้มถึงจุดสมดุล
ขั้นใหม่ซึ่งมีผลต่อปรากฏการณ์เรือนกระจกมากกว่าลาพัง CO2เพียงอย่างเดียว แม้กระบวนการป้อนกลับนี้จะ
เกี่ยวข้องกับการเพิ่มปริมาณความชื้นสัมบูรณ์ในบรรยากาศ แต่ความชื้นสัมพัทธ์จะยังคงอยู่ในระดับเกือบคงที่
และอาจลดลงเล็กน้อยเมื่ออากาศอุ่นขึ้นผลการป้อนกลับนี้จะเปลี่ยนกลับคืนได้แต่เพียงช้า ๆ เนื่องจาก CO2มี
อายุขัยในบรรยากาศ (atmospheric lifetime) ยาวนานมาก
การป้อนกลับเนื่องจากเมฆกาลังอยู่ในระยะดาเนินการวิจัยมองจากทางด้านล่างจะเห็นเมฆกระจาย
รังสีอินฟราเรดลงสู่พื้นล่างซึ่งมีผลเป็นการเพิ่มอุณหภูมิผิวล่าง ในขณะเดียวกัน หากมองทางด้านบนเมฆจะ
สะท้อนแสงอาทิตย์และกระจายรังสีอินฟราเรดสู่ห้วงอวกาศจึงมีผลเป็นการลดอุณหภูมิผลลัพธ์ของผลต่างของ
ปรากฏการณ์นี้จะมากน้อยต่างกันอย่างไรขึ้นอยู่กับรายละเอียด เช่น ประเภทและความสูงของเมฆรายละเอียด
เหล่านี้มีความยากมากในการสร้างแบบจาลองภูมิอากาศเนื่องจากก้อนเมฆมีขนาดเล็ก กระจัดกระจายและมี
ช่องว่างระหว่างก้อนมาก อย่างไรก็ดีการป้อนกลับของเมฆมีผลน้อยกว่าการป้อนกลับของไอน้าในบรรยากาศ
และมีผลชัดเจนในแบบจาลองทุกแบบที่นามาใช้ในรายงานผลการประเมิน IPCC ครั้งที่ 4 (IPCC Fourth
Assessment Report (32)
กระบวนการป้อนกลับที่สาคัญอีกแบบหนึ่งคือการป้อนกลับของอัตราส่วนรังสีสะท้อนจากน้าแข็ง
เมื่ออุณหภูมิของโลกเพิ่ม น้าแข็งแถบขั้วโลกจะมีอัตราการละลายเพิ่มในขณะที่น้าแข็งละลายผิวดินและผิวน้าจะ
ถูกเปิดให้เห็นทั้งผิวดินและผิวน้ามีอัตราส่วนการสะท้อนรังสีน้อยกว่าน้าแข็งจึงดูดซับรังสีดวงอาทิตย์ไว้ได้
มากกว่าจึงทาให้อุณหภูมิสูงขึ้นป้อนกลับให้น้าแข็งละลายมากขึ้นและวงจรนี้เกิดต่อเนื่องไปอีกเรื่อย ๆ
การป้อนกลับที่ชัดเจนอีกชนิดหนึ่งได้แก่การปลดปล่อย CO2และ CH4จากการละลายของชั้นดิน
เยือกแข็งคงตัว (permafrost) เช่นพรุพีทเยือกแข็ง (frozen peat bogs) ในไซบีเรียที่เป็นกลไกที่เพิ่มการอุ่นขึ้นของ
บรรยากาศการปลดปล่อยอย่างมหาศาลของแก๊สมีเทนจาก “มีเทนก้อน” สามารถทาให้อัตราการอุ่นเป็นไปได้
รวดเร็วขึ้น ซึ่งเป็นไปตาม “สมมุติฐานปืนคลาทเรท” (clathrate gun hypothesis)
ขีดความสามารถในการเก็บกักคาร์บอนลดต่าลงเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้นทั้งนี้เนื่องมาจากการลดลงของ
ธาตุอาหารในชั้นเมโสเพลาจิก (mesopelagic zone) ประมาณความลึกที่ 100 ถึง 200 เมตร ที่ทาให้การ
เจริญเติบโตของไดอะตอมลดลงเนื่องจากการเข้าแทนที่ของไฟโตแพลงตอนที่เล็กกว่าและเก็บกักคาร์บอนใน
เชิงชีววิทยาได้น้อยกว่า

21. 21
ความผันแปรของดวงอาทิตย์
มีรายงานวิจัยหลายชิ้นแนะว่าอาจมีการให้ความสาคัญกับดวงอาทิตย์ที่มีผลต่อปรากฏการณ์โลก
ร้อนต่าไป นักวิจัย 2 คนจากมหาวิทยาลัยดุ๊กคือ บรูซเวสต์ และ นิโคลา สกาเฟทตาได้ประมาณว่าดวงอาทิตย์อาจ
ส่งผลต่อการเพิ่มอุณหภูมิเฉลี่ยของผิวโลกมากถึง 45–50% ในช่วงระหว่าง พ.ศ. 2443–2543 และประมาณ 25–
35% ระหว่าง พ.ศ. 2523–2543 รายงานวิจัยของปีเตอร์สกอตและนักวิจัยอื่นแนะว่าแบบจาลองภูมิอากาศ
ประมาณการเกินจริงเกี่ยวกับผลสัมพัทธ์ของแก๊สเรือนกระจกเมื่อเปรียบเทียบกับแรงจากดวงอาทิตย์และยังแนะ
เพิ่มว่าผลกระทบความเย็นของฝุ่นละอองภูเขาไฟและซัลเฟตในบรรยากาศได้รับการประเมินต่าไปเช่นกันถึง
กระนั้น กลุ่มนักวิจัยดังกล่าวก็ยังสรุปว่าแม้จะรวมเอาปัจจัยความไวต่อภูมิอากาศของดวงอาทิตย์มารวมด้วยก็
ตามความร้อนที่เพิ่มขึ้นตั้งแต่ช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 (ตั้งแต่ พ.ศ. 2490) ยังนับว่าเป็นผลจากการเพิ่ม
ปริมาณของแก๊สเรือนกระจกเสียมากกว่า
สมมุติฐานที่แตกต่างไปอีกประการหนึ่งกล่าวว่าการผันแปรของอัตราการปล่อยความร้อนออก
ของดวงอาทิตย์(solar output) สู่โลกซึ่งเกิดการขยายตัวเพิ่มขึ้นในการเติมสารเคมีในกลุ่มเมฆจากรังสีคอสมิกใน
ดาราจักร (galactic cosmic rays) อาจเป็นตัวการทาให้เกิดความร้อนที่เพิ่มขึ้นในช่วงเวลาที่เพิ่งผ่านพ้นไป
สมมุติฐานนี้เสนอว่าแรงกระทาจากสนามแม่เหล็กของดวงอาทิตย์เป็นปัจจัยสาคัญอย่างยิ่งยวดในการหันเหรังสี
คอสมิกที่ส่งผลต่อการก่อตัวของนิวเคลียสในเมฆและทาให้มีผลกระทบต่อสภาพภูมิอากาศด้วย
ผลกระทบประการหนึ่งที่คาดว่าจะเกิดขึ้นเนื่องจากการเพิ่มแรงกระทาจากดวงอาทิตย์คือการที่
บรรยากาศชั้นสตราโตสเฟียร์อุ่นขึ้น ในขณะที่ตามทฤษฏีของแก๊สเรือนกระจกแล้วชั้นบรรยากาศนี้ควรจะเย็น
ลง ผลสังเกตการณ์ที่เก็บข้อมูลมาตั้งแต่ประมาณปีพ.ศ. 2505พบว่ามีการเย็นตัวลงของชั้นสตราโตสเฟียร์ช่วงล่าง
การลดลงของปริมาณโอโซนในบรรยากาศชั้นสตราโตสเฟียร์มีอิทธิพลต่อการเย็นลงของบรรยากาศมานาน
แล้วแต่การลดที่เกิดขึ้นมากโดยชัดเจนปรากฏให้เห็นตั้งแต่ประมาณพ.ศ. 2515เป็นต้นมาความผันแปรของดวง
อาทิตย์ร่วมกับการระเบิดของภูเขาไฟ อาจมีผลให้เกิดการเพิ่มอุณหภูมิมาตั้งแต่ยุคก่อนอุตสาหกรรมต่อเนื่อง
มาถึงประมาณพ.ศ. 2490แต่ให้ผลทางการลดอุณหภูมิตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ในปีพ.ศ. 2549ปีเตอร์ ฟูกัล และ
นักวิจัยอื่น ๆ จากสหรัฐฯ เยอรมันและสวิตเซอร์แลนด์พบว่าดวงอาทิตย์ไม่ได้ส่องสว่างมากขึ้นอย่างมีนัยสาคัญ
ในรอบหนึ่งพันปีที่ผ่านมาวัฏจักรของดวงอาทิตย์ที่ส่องสว่างมากขึ้นทาให้โลกอุ่นขึ้นเพียง 0.07% ใน 30 ปีที่
ผ่านมา ผลกระทบนี้จึงมีส่วนทาให้เกิดปรากฏการณ์โลกร้อนน้อยมาก ๆรายงานวิจัยของ ไมค์ลอควูดและเคลาส์
ฟลอห์ลิชพบว่าไม่มีความสัมพันธ์ระหว่างปรากฏการณ์โลกร้อนกับการแผ่รังสีของดวงอาทิตย์มาตั้งแต่ พ.ศ.
2528 ไม่ว่าจากความผันแปรจากดวงอาทิตย์หรือจากรังสีคอสมิกเฮนริก สเวนมาร์ก และไอกิลฟริอิส-คริสเตน
เซน ผู้สนับสนุนสมมุติฐาน “การถูกเติมสารเคมีลงในกลุ่มเมฆจากรังสีคอสมิกในดาราจักร” ไม่เห็นด้วยกับ
ข้อเสนอของลอควูด และ ฟลอห์ลิช

22. 22
การเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิ
ปัจจุบัน
อุณหภูมิของโลกทั้งบนแผ่นดินและในมหาสมุทรได้เพิ่มขึ้น 0.75 องศาเซลเซียส เมื่อเปรียบเทียบ
กับในช่วงปี พ.ศ. 2403 – 2443 ตาม “การบันทึกอุณหภูมิด้วยเครื่องมือ” (instrumental temperature record) การ
วัดอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นนี้ไม่มีผลมากนักต่อ “ปรากฏการณ์เกาะความร้อน” นับแต่ปีพ.ศ. 2522 เป็นต้นมา อุณหภูมิ
ผิวดินได้เพิ่มเร็วขึ้นประมาณ 2 เท่าเมื่อเทียบกับการเพิ่มอุณหภูมิของผิวทะเล (0.25 องศาเซลเซียส ต่อทศวรรษ
กับ 0.13 องศาเซลเซียส ต่อทศวรรษ)อุณหภูมิของชั้นบรรยากาศโทรโปสเฟียร์ตอนล่างได้เพิ่มขึ้นระหว่าง 0.12
และ 0.22 องศาเซลเซียส ต่อทศวรรษมาตั้งแต่พ.ศ. 2522 เช่นกันจากการวัดอุณหภูมิโดยดาวเทียมเชื่อกันว่า
อุณหภูมิของโลกค่อนข้างเสถียรมากกว่ามาตั้งแต่ 1 – 2,000 ปีก่อนถึงปีพ.ศ. 2422 โดยอาจมีการขึ้น ๆ ลง ๆ ตาม
ภูมิภาคบ้าง เช่นในช่วง การร้อนของยุคกลาง (Medieval Warm Period) และ ในยุคน้าแข็งน้อย (Little Ice Age)
อุณหภูมิของน้าในมหาสมุทรเพิ่มในอัตราที่ช้ากว่าบนแผ่นดินเนื่องจากความจุความร้อนของน้าที่
มากกว่าและจากการสูญเสียความร้อนที่ผิวน้าจากการระเหยที่เร็วกว่าบนผิวแผ่นดินเนื่องจากซีกโลกเหนือมีมวล
แผ่นดินมากกว่าซีกโลกใต้ซีกโลกเหนือจึงร้อนเร็วกว่า และยังมีพื้นที่ที่กว้างขวางที่ปกคลุมโดยหิมะตามฤดูกาล
ที่มีอัตราการสะท้อนรังสีที่ป้อนกลับได้มากกว่าแม้แก๊สเรือนกระจกจะถูกปลดปล่อยในซีกโลกเหนือมากกว่าซีก
โลกใต้แต่ก็ไม่มีผลต่อความไม่ได้ดุลของการร้อนขึ้นเนื่องจากแก๊สกระจายรวมกันได้รวดเร็วในบรรยากาศ
ระหว่างสองซีกโลก
โดยอาศัยการประมาณจากข้อมูลของ “สถาบันกอดดาร์ดเพื่อการศึกษาห้วงอวกาศ" (Goddard
Institute for Space Studies) ของนาซาโดยการใช้เครื่องมือวัดแบบต่าง ๆ ที่เชื่อถือได้และมีใช้กันมาตั้งแต่พ.ศ.
2400 พบว่าปีพ.ศ. 2548 เป็นปีที่ร้อนที่สุด ร้อนกว่าสถิติร้อนสุดที่บันทึกได้เมื่อพ.ศ. 2541 เล็กน้อยแต่การ
ประมาณที่ทาโดยองค์การอุตุนิยมโลก (World Meteorological Organization) และหน่วยวิจัยภูมิอากาศสรุปว่า
พ.ศ. 2548 ร้อนรองลงมาจากพ.ศ. 2541
การปลดปล่อยมลพิษจากการกระทาของของมนุษย์ที่เด่นชัดอีกอย่างหนึ่งได้แก่ “ละอองลอย"
ซัลเฟตซึ่งสามารถเพิ่มผลการลดอุณหภูมิโดยการสะท้อนแสงอาทิตย์กลับออกไปจากโลกสังเกตได้จากการ
บันทึกอุณหภูมิที่เย็นลงในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 (ประมาณตั้งแต่ พ.ศ. 2490) แม้การเย็นลงนี้อาจเป็น
ส่วนหนึ่งของการผันแปรของธรรมชาติเจมส์เฮนสันและคณะได้เสนอว่าผลของการเผาไหม้เชื้อเพลิงซากดึกดา
บรรพ์คือ CO2และละอองลอยจะหักล้างกันเป็นส่วนใหญ่ ทาให้การร้อนขึ้นในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมาเกิด
จากแก๊สเรือนกระจกที่ไม่ใช่ CO2
นักภูมิอากาศบรรพกาลวิทยา (Paleoclimatologist) วิลเลียมรัดดิแมนได้โต้แย้งว่าอิทธิพลของ
มนุษย์ที่มีต่อภูมิอากาศโลกเริ่มมาตั้งแต่ประมาณ 8,000 ปีก่อน เริ่มด้วยการเปิดป่าเพื่อทากินทางเกษตร และเมื่อ
5,000 ปีที่แล้วด้วยการทาการชลประทานเพื่อปลูกข้าวในเอเซียการแปลความหมายของรูดิแมนจากบันทึกทาง
ประวัติศาสตร์ขัดแย้งกับข้อมูลแก๊สมีเทน

23. 23
ตัวแปรภูมิอากาศก่อนยุคมนุษย์
เส้นโค้งของอุณหภูมิที่สร้างขึ้นใหม่ ณที่สองจุดในแอนตาร์กติกและบันทึกการผันแปรของโลกใน
ก้อนภูเขาน้าแข็ง
โลกได้ประสบกับการร้อนและเย็นมาแล้วหลายครั้งในอดีตแท่งแกนน้าแข็งแอนตาร์กติกเมื่อเร็ว ๆ
นี้ของ EPICA ครอบคลุมช่วงเวลาไว้800,000 ปี รวมวัฏจักรยุคน้าแข็งได้ 8 ครั้งซึ่งนับเวลาโดยการใช้ตัวแปรวง
โคจรของโลกและช่วงอบอุ่นระหว่างยุคน้าแข็งมาเปรียบเทียบกับอุณหภูมิในปัจจุบัน
การเพิ่มอย่างรวดเร็วของแก๊สเรือนกระจกเพิ่มการร้อนขึ้นในยุคจูแรสซิกตอนต้น (ประมาณ 180
ล้านปีก่อน) โดยมีอุณหภูมิเฉลี่ยสูงขึ้น 5 องศาเซลเซียสงานวิจัยโดยมหาวิทยาลัยเปิดบ่งชี้ว่าการร้อนขึ้นเกิดทา
ให้อัตราการกร่อนของหินเพิ่มมากถึง 400% การกร่อนของหินในลักษณะนี้ทาให้เกิดการกักคาร์บอนไว้ในแคล
ไซต์และโดโลไมต์ไว้ได้มาก ระดับของ CO2ได้ตกลงสู่ระดับปกติมาได้อีกประมาณ 150,000 ปี
การปลดปล่อยมีเทนโดยกะทันหันจากสารประกอบคลาเทรท (clathrate gun hypothesis) ได้
กลายเป็นสมมุติฐานว่าเป็นทั้งต้นเหตุและผลของการเพิ่มอุณหภูมิโลกในระยะเวลาที่นานมากมาแล้ว รวมทั้ง
“เหตุการณ์สูญพันธุ์เพอร์เมียน-ไทรแอสซิก” (Permian-Triassic extinction event –ประมาณ 251 ล้านปีมาแล้ว)
รวมทั้งการร้อนมากสุดพาลีโอซีน-อีโอซีน (Paleocene-Eocene Thermal Maximum –ประมาณ 55 ล้านปีมาแล้ว)
แบบจาลองภูมิอากาศ
นักวิทยาศาสตร์ได้ศึกษาปรากฏการณ์โลกร้อนด้วยแบบจาลองคอมพิวเตอร์สาหรับภูมิอากาศ
แบบจาลองนี้ใช้หลักการพื้นฐานของพลศาสตร์ของไหลการถ่ายโอนการแผ่รังสี (radiative transfer) และ
กระบวนการอื่น ๆโดยต้องทาให้ง่ายขึ้นเนื่องจากขีดจากัดของกาลังของคอมพิวเตอร์และความซับซ้อนของ
ระบบภูมิอากาศแบบจาลองนี้พยากรณ์ได้ว่าผลของการเพิ่มแก๊สเรือนกระจกเพิ่มความร้อนแก่ภูมิอากาศจริงแต่
อย่างไรก็ดีเมื่อใช้สมมุติฐานเดียวกันนี้กับอัตราแก๊สเรือนกระจกในอนาคตก็ยังปรากฏให้เห็นถึงอัตราความไว
ของภูมิอากาศ (climate sensitivity) ที่มีช่วงกว้างมากอยู่
เมื่อรวมความไม่แน่นอนของการเข้มข้นของแก๊สเรือนกระจกในอนาคตเข้ากับแบบจาลอง
ภูมิอากาศแล้ว IPCC คาดว่าเมื่อสิ้นคริสต์ศตวรรษที่ 21 (พ.ศ. 2643) อุณหภูมิเฉลี่ยของโลกจะเพิ่มระหว่าง 1.1
องศาเซลเซียส ถึง 6.4 องศาเซลเซียส เทียบได้กับการเพิ่มระหว่างพ.ศ. 2523 – 2442ได้มีการใช้แบบจาลองมา
ช่วยในการสืบค้นหา “สาเหตุของการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศเมื่อเร็ว ๆ นี้” โดยการเปรียบเทียบผลการคาดคะเน
ที่ได้จากแบบจาลองกับผลการสังเกตการเปลี่ยนแปลงที่เป็นไปตามธรรมชาติและที่เปลี่ยนเนื่องมาจากกิจกรรม
มนุษย์
แบบจาลองภูมิอากาศในปัจจุบันให้ผลค่อนข้างดีจากการเปรียบเทียบกับการสังเกตการณ์การ
เปลี่ยนแปลงอุณหภูมิของโลกในช่วงศตวรรษที่ผ่านมาแต่ก็ไม่สามารถจาลองรูปแบบต่าง ๆ ของภูมิอากาศได้
หมดแบบจาลองเหล่านี้ไม่สามารถอธิบายความผันแปรของภูมิอากาศที่เกิดขึ้นระหว่างประมาณพ.ศ. 2453 –
2488ได้กระจ่าง ทั้งด้านการเปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติและจากฝีมือมนุษย์อย่างไรก็ดี แบบจาลองก็ได้แนะให้
เห็นได้ว่า การร้อนขึ้นตั้งแต่ปีพ.ศ. 2518เป็นต้นมาเกิดจากการแผ่ขยายของแก๊สเรือนกระจกที่มาจากกิจกรรม

24. 24
มนุษย์แบบจาลองภูมิอากาศโลกเพื่อใช้คาดคะเนภูมิอากาศในอนาคตส่วนใหญ่จะบังคับให้ใส่เหตุการณ์จาลอง
แก๊สเรือนกระจกเข้าไปด้วยเนื่องจากอ้างอิงตามรายงานพิเศษว่าด้วยเหตุการณ์จาลองการปลดปล่อย (SRES:
Special Report on Emissions Scenarios) ของ IPCC แบบจาลองบางส่วนอาจทาโดยรวมเอาการจาลองวัฏจักร
ของคาร์บอนเข้ามาด้วยซึ่งโดยทั่วไปจะได้ผลตอบกลับที่ดี แม้การตอบสนองจะไม่ค่อยแน่นอนนัก (ภายใต้
สถานการณ์จาลอง A2 SRES จะให้ผลการตอบสนองของ CO2แปรค่าเพิ่มขึ้นระหว่าง 20 ถึง 200 ppm)
การศึกษาแบบสังเกตการณ์บางชิ้นก็แสดงการป้อนกลับออกมาค่อนข้างดี
เมฆในแบบจาลอง นับเป็นต้นเหตุหลักของความไม่แน่นอนที่ใช้ในปัจจุบันแม้จะมีความก้าวหน้า
ในการแก้ปัญหานี้มากอยู่แล้วก็ตามขณะนี้ยังคงมีการอภิปรายถกเถียงกันอยู่ว่าแบบจาลองภูมิอากาศได้ละเลยผล
ป้อนกลับทางอ้อมที่สาคัญและผลป้อนกลับของตัวแปรสุริยะไปหรือไม่
ผลกระทบที่เกิดขึ้นและคาดว่าจะเกิด
แม้การเชื่อมโยงสภาวะภูมิอากาศแบบจาเพาะบางอย่างเข้ากับปรากฏการณ์โลกร้อนจะทาได้ยาก
แต่อุณหภูมิโดยรวมของโลกที่เพิ่มขึ้นอาจเป็นเหตุให้เกิดผลกระทบในวงกว้างซึ่งรวมถึงการถดถอยของธาร
น้าแข็ง (glacial retreat) การลดขนาดของอาร์กติก (Arctic shrinkage) และระดับน้าทะเลของโลกสูงขึ้น การ
เปลี่ยนแปลงของหยาดน้าฟ้าทั้งปริมาณและรูปแบบอาจทาให้เกิดน้าท่วมและความแห้งแล้งนอกจากนี้ยังเกิดการ
เปลี่ยนแปลงทั้งความถี่และความรุนแรงของลมฟ้าอากาศสุดโต่ง (extreme weather) ที่เกิดบ่อยครั้งขึ้น ผลแบบ
อื่น ๆ ก็ยังมีอีกเช่นการเปลี่ยนแปลงปริมาณผลิตผลทางเกษตร การเปลี่ยนแปลงของร่องน้าการลดปริมาณน้าลา
ธารในฤดูร้อนการสูญพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตบางชนิดและการเพิ่มของพาหะนาโรค
ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมธรรมชาติและต่อการดาเนินชีวิตของมนุษย์แม้จะเพียงเล็กน้อย ก็นับว่า
เป็นผลส่วนหนึ่งจากปรากฏการณ์โลกร้อนรายงานฉบับหนึ่งของ IPCC เมื่อปี พ.ศ. 2544 แจ้งว่าการถดถอยของ
ธารน้าแข็งการพังทลายของชั้นน้าแข็งดังเช่นที่ชั้นน้าแข็งลาร์เสนการเพิ่มระดับน้าทะเล การเปลี่ยนรูปแบบพื้นที่
ฝนตกและการเกิดลมฟ้าอากาศสุดโต่งที่รุนแรงขึ้นและถี่ขึ้นเหล่านี้นับเป็นผลสืบเนื่องจากปรากฏการณ์โลกร้อน
ทั้งสิ้นแม้จะมีการคาดการณ์ถึงการเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ ทั้งด้านรูปแบบที่เกิดความแรงและความถี่ที่เกิดแต่การ
ระบุถึงสภาวะที่อาจเกิดขึ้นจากปรากฏการณ์โลกร้อนอย่างเฉพาะเจาะจงก็ยังเป็นไปได้ยากผลที่คาดคะเนอีก
ประการหนึ่งได้แก่การขาดแคลนน้าในบางภูมิภาคและการเพิ่มปริมาณหยาดน้าฟ้าในอีกแห่งหนึ่งหรือการ
เปลี่ยนแปลงปริมาณหิมะบนภูเขารวมถึงสุขภาพที่เสื่อมลงเนื่องจากอุณหภูมิโลกที่เพิ่มขึ้น
การเสียชีวิตเพิ่มขึ้น การแก่งแย่งที่อยู่อาศัยและความเสียหายทางเศรษฐกิจอันเนื่องมาจากลมฟ้า
อากาศสุดโต่งที่เกิดจากปรากฏการณ์โลกร้อนอาจยิ่งแย่หนักขึ้นจากการเพิ่มความหนาแน่นของประชากรใน
ภูมิภาคที่ได้รับผลกระทบแม้ในเขตอบอุ่นผลการคาดคะเนบ่งว่าจะได้รับประโยชน์จากปรากฏการณ์โลกร้อน
บ้างเช่นมีการเสียชีวิตจากความหนาวเย็นลดน้อยลงบทสรุปของผลกระทบที่เป็นไปได้และความเข้าใจล่าสุด
ปรากฏในรายงานผลการประเมินฉบับที่ 3 ของ IPPC โดยกลุ่มทางานคณะที่ 2 (IPCC Third Assessment
Report) , สรุปรายงานการประเมินผลกระทบฉบับที่ 4 (IPCC Fourth Assessment Report) ที่ใหม่กว่าของ IPCC
รายงานว่ามีหลักฐานที่สังเกตเห็นได้ของพายุหมุนเขตร้อนที่รุนแรงมากขึ้นในเขตมหาสมุทรแอตแลนติกตอน

25. 25
เหนือตั้งแต่ประมาณพ.ศ. 2513ซึ่งสัมพันธ์กับการเพิ่มอุณหภูมิของผิวน้าทะเลทว่าการตรวจจับเพื่อดูแนวโน้มใน
ระยะยาวมีความยุ่งยากซับซ้อนมากเนื่องจากคุณภาพของข้อมูลที่ได้จากการเก็บตามปกติของการสังเกตการณ์
โดยดาวเทียมบทสรุประบุว่ายังไม่มีแนวโน้มที่เห็นได้โดยชัดเจนในการประมาณจานวนพายุหมุนเขตร้อน
โดยรวมของทั้งโลก
ผลกระทบที่คาดว่าจะเกิดขึ้นอีก ได้แก่การเพิ่มระดับน้าทะเลจาก 110 มิลลิเมตรไปเป็น 770
มิลลิเมตร ระหว่างช่วงปีพ.ศ. 2533ถึง พ.ศ. 2643, ผลกระทบต่อเกษตรกรรมที่เพิ่มมากขึ้น, การหมุนเวียนกระแส
น้าอุ่นที่ช้าลงหรืออาจหยุดลง, การลดลงของชั้นโอโซน, การเกิดพายุเฮอร์ริเคนและเหตุการณ์ลมฟ้าอากาศ
สุดโต่งที่รุนแรงมากขึ้น, ค่าความเป็นกรด-ด่างของน้าทะเลลดลง และการแพร่ระบาดของโรคต่าง ๆ เช่น
มาลาเรียและไข้เลือดออกการศึกษาชิ้นหนึ่งทานายว่าจะมีสัตว์และพืชจากตัวอย่าง 1,103 ชนิดสูญพันธุ์ไป
ระหว่าง 18% ถึง 35% ภายใน พ.ศ. 2593 ตามผลการคาดคะเนภูมิอากาศอย่างไรก็ตาม ผลการศึกษาอย่างเป็น
รูปธรรมเกี่ยวกับการสูญพันธุ์อันเนื่องมาจากการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศในช่วงที่ผ่านมายังมีน้อยมากและหนึ่ง
ในงานวิจัยเหล่านี้ระบุว่า อัตราการสูญพันธุ์ที่คาดการณ์กันไว้นี้ยังมีความไม่แน่นอนสูง
เศรษฐกิจ
นักเศรษฐศาสตร์บางคนพยายามที่จะประมาณค่าความเสียหายรวมอันเกิดจากการเปลี่ยนแปลง
ของภูมิอากาศทั่วโลกการประมาณค่าดังกล่าวยังไม่สามารถไปถึงข้อสรุปที่ชัดเจนได้ในการสารวจการประมาณ
ค่า 100 ครั้ง มูลค่าความเสียหายเริ่มตั้งแต่ 10 ดอลลาร์สหรัฐ ต่อคาร์บอนหนึ่งตัน (tC) (หรือ 3 ดอลลาร์สหรัฐต่อ
คาร์บอนไดออกไซด์หนึ่งตัน) ไปจนถึง 350 เหรียญฯ ต่อคาร์บอนหนึ่งตัน (หรือ 95 เหรียญฯ ต่อ
คาร์บอนไดออกไซด์หนึ่งตัน)โดยมีค่ากลางอยู่ที่ 43 เหรียญฯ ต่อคาร์บอนหนึ่งตัน (12 เหรียญฯต่อ
คาร์บอนไดออกไซด์หนึ่งตัน)รายงานที่ตีพิมพ์แพร่หลายมากชิ้นหนึ่งเกี่ยวกับความเป็นไปได้ของผลกระทบทาง
เศรษฐกิจคือ “สเติร์นรีวิว” ได้แนะว่าภาวะลมฟ้าอากาศสุดโต่งอาจลดผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศของโลกลง
ได้ถึง 1% และในกรณีสถานการณ์จาลองที่แย่ที่สุดคือค่าการบริโภครายบุคคลของโลก (global per capita
consumption) อาจลดลงถึง 20% วิธีวิจัยของรายงานข้อแนะนาและข้อสรุปถูกวิพากษ์วิจารณ์โดยนัก
เศรษฐศาสตร์ท่านอื่นหลายคนซึ่งส่วนใหญ่กล่าวถึงสมมุติฐานการสอบทานของการให้ค่าส่วนลดและการเลือก
เหตุการณ์จาลองในขณะที่คนอื่น ๆ สนับสนุนความพยายามในการแจกแจงความเสี่ยงทางเศรษฐกิจแม้จะไม่ได้
ตัวเลขที่ถูกต้องออกมาก็ตาม
ในข้อสรุปค่าความเสียหายทางเศรษฐกิจที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ โครงการ
สิ่งแวดล้อมสหประชาชาติ (United Nations Environment Programme) ให้ความสาคัญกับความเสี่ยงของ
ผู้ประกันผู้ประกันใหม่และธนาคารเกี่ยวกับความเสียหายจากสถานการณ์ลมฟ้าอากาศที่เพิ่มมากขึ้น ในภาค
เศรษฐกิจอื่นก็มีทีท่าที่จะประสบความยากลาบากเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศ รวมทั้งการเกษตร
กรรมและการขนส่งซึ่งตกอยู่ในภาวการณ์เสี่ยงเป็นอย่างมากทางเศรษฐกิจ

26. 26
ความมั่นคง
เมื่อเดือนพฤศจิกายนพ.ศ. 2550ศูนย์เพื่อยุทธศาสตร์และนานาชาติศึกษา (Center for Strategic and
International Studies) และ ศูนย์เพื่อความมั่นคงใหม่ของอเมริกา (Center for a New American Security) ได้
ตีพิมพ์รายงานเน้นผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศที่มีต่อความมั่นคงของชาติผลกระทบต่อความ
มั่นคงดังกล่าวรวมถึงการเพิ่มการแข่งขันทางทรัพยากรระหว่างประเทศ การอพยพของผู้คนจานวนมหาศาลจาก
พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบหนักสุดความท้าทายต่อการรวมตัวกันของประเทศสาคัญที่เนื่องมาจากระดับน้าทะเลที่
สูงขึ้น และจากผลกระทบต่อเนื่องของปัจจัยต่าง ๆ ดังกล่าวความเสี่ยงต่อการใช้อาวุธในการสู้รบกันรวมทั้ง
ความเสี่ยงจากความขัดแย้งทางอาวุธนิวเคลียร์
การปรับตัวและการบรรเทา
การที่นักวิทยาศาสตร์ด้านภูมิอากาศเห็นพ้องต้องกันว่าอุณหภูมิของโลกจะร้อนขึ้นอย่างต่อเนื่อง มี
ผลทาให้ชาติต่าง ๆ บริษัทและบุคคลต่าง ๆจานวนมากเริ่มลงมือปฏิบัติเพื่อหยุดการร้อนขึ้นของโลกหรือหา
วิธีแก้ไขอย่างจริงจังนักสิ่งแวดล้อมหลายกลุ่มสนับสนุนให้มีปฏิบัติการต่อสู้กับปรากฏการณ์โลกร้อนมีหลาย
กลุ่มที่ทาโดยผู้บริโภค รวมทั้งชุมชนและองค์การในภูมิภาคต่าง ๆมีการแนะนาว่าให้มีการกาหนดโควตาการ
ผลิตเชื้อเพลิงฟอสซิลโดยอ้างว่าการผลิตมีความสัมพันธ์โดยตรงกับการปลดปล่อย CO2
ในภาคธุรกิจก็มีแผนปฏิบัติการเพื่อตอบสนองภาวะการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศด้วยเช่นกัน ซึ่ง
รวมถึงความพยายามเพิ่มประสิทธิภาพด้านพลังงานและการมุ่งใช้พลังงานทางเลือกนวัตกรรมสาคัญชิ้นหนึ่ง
ได้แก่การพัฒนาระบบการซื้อแลกการปลดปล่อยแก๊สเรือนกระจก (Emissions trading) โดยบริษัทกับรัฐบาล
ร่วมกันทาความตกลงเพื่อลดหรือเลิกการปล่อยแก๊สเรือนกระจกให้อยู่ในจานวนที่กาหนดหรือมิฉะนั้นก็ใช้วิธี
“ซื้อเครดิต” จากบริษัทอื่นที่ปลดปล่อยแก๊สเรือนกระจกต่ากว่าปริมาณกาหนด
ข้อตกลงแรก ๆ ของโลกว่าด้วยการต่อสู้เพื่อลดแก๊สเรือนกระจกคือ “พิธีสารเกียวโต” ซึ่งเป็นการ
แก้ไข “กรอบงานการประชุมใหญ่ของสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ” (UNFCCC) ซึ่งเจรจา
ต่อรองและตกลงกันเมื่อพ.ศ. 2540ปัจจุบันพิธีสารดังกล่าวครอบคลุมประเทศต่าง ๆ ทั่วโลกมากกว่า 160
ประเทศและรวมปริมาณการปลดปล่อยแก๊สเรือนกระจกมากกว่า 65% ของทั้งโลกมีเพียงสหรัฐอเมริกาและ
คาซัคสถานสองประเทศที่ยังไม่ให้สัตยาบันสหรัฐอเมริกาเป็นประเทศที่ปล่อยแก๊สเรือนกระจกมากที่สุดในโลก
สนธิสัญญานี้จะหมดอายุในปี พ.ศ. 2555 และได้มีการเจรจาระหว่างชาติที่เริ่มเมื่อเดือนพฤษภาคมพ.ศ. 2550เพื่อ
ร่างสนธิสัญญาในอนาคตเพื่อใช้แทนฉบับปัจจุบัน
ประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุชอ้างว่าพิธีสารเกียวโตไม่ยุติธรรมและวิธีที่ใช้นั้นไม่ได้ผลในการ
ต่อสู้กับการเปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศโลก ประเทศสหรัฐฯจะได้รับผลกระทบทางเศรษฐกิจอย่างรุนแรงเพราะ
ยังมีการยกเว้นให้ประเทศอื่น ๆในโลกมากกว่า 80% ของประเทศที่ลงนามรวมทั้งหมดประเทศที่เป็นศูนย์รวม
ประชากรที่ใหญ่ที่สุดในโลกคือจีนและอินเดียแต่กระนั้น ก็ยังมีรัฐและรัฐบาลท้องถิ่นจานวนมากในสหรัฐฯที่
ริเริ่มโครงการรณรงค์วางแนวปฏิบัติของตนเองให้เป็นไปตามพิธีสารเกียวโตตัวอย่างเช่น “การริเริ่มแก๊สเรือน

27. 27
กระจกภูมิภาค” ซึ่งเป็นโปรแกรมการหยุดและซื้อเครดิตการปล่อยแก๊สเรือนกระจกระดับรัฐซึ่งประกอบด้วยรัฐ
ต่าง ๆ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐฯ จัดตั้งเมื่อวันที่20 ธันวาคมพ.ศ. 2548
แม้จีนและอินเดียจะได้รับการยกเว้นในฐานะของประเทศกาลังพัฒนาแต่ทั้งสองประเทศก็ได้ให้
สัตยาบันในพิธีสารเกียวโตแล้ว ขณะนี้จีนอาจปล่อยแก๊สเรือนกระจกรวมต่อปีในปริมาณแซงสหรัฐฯ ไปแล้ว
ตามผลการศึกษาเมื่อเร็ว ๆ นี้นายกรัฐมนตรีเหวินเจียเป่าได้เรียกร้องให้ลดการปลดปล่อยเป็นสองเท่าเพื่อต่อสู้
กับปัญหามลพิษและปรากฏการณ์โลกร้อน
คณะทางานกลุ่มที่ 3 ของ IPCC รับผิดชอบต่อการทารายงานเกี่ยวกับการบรรเทาปรากฏการณ์โลก
ร้อนและวิเคราะห์ค่าใช้จ่ายและผลดีของแนวทางต่าง ๆ เมื่อ พ.ศ. 2550 ในรายงานผลการประเมินของ IPCC ได้
สรุปว่าไม่มีเทคโนโลยีใดเพียงหนึ่งเดียวที่สามารถรับผิดชอบแผนบรรเทาการร้อนขึ้นของบรรยากาศในอนาคต
ได้ทั้งหมดพวกเขาพบว่ามีแนวปฏิบัติที่สาคัญและเทคโนโลยีหลายอย่างในหลาย ๆ อุตสาหกรรมเช่นการส่งจ่าย
พลังงานการขนส่งการอุตสาหกรรมและการเกษตรกรรมที่ควรนามาใช้เพื่อลดการปลดปล่อยแก๊สเรือนกระจก
ในรายงานประเมินว่า “การเทียบเท่าคาร์บอนไดออกไซด์” (Carbon dioxide equivalent: CDE) ในภาวะเสถียร
ระหว่าง 445 และ 710 ส่วนในล้านส่วนในปีพ.ศ. 2573จะทาให้ค่าผลิตภัณฑ์มวลรวม (GDP) ของโลกแปรอยู่
ระหว่างการเพิ่มขึ้น 0.6% และลดลง 3%
การอภิปรายทางสังคมและการเมือง
ช่วงหลายปีที่ผ่านมา การรับรู้และทัศนคติของสาธารณชนในความห่วงใยต่อสาเหตุและ
ความสาคัญของปรากฏการณ์โลกร้อนได้เปลี่ยนแปลงไปมากการค้นพบทางวิทยาศาสตร์ด้านต่าง ๆเกี่ยวกับ
ปรากฏการณ์โลกร้อนที่เพิ่มมากขึ้นทาให้สาธารณชนเริ่มตระหนักและมีการอภิปรายทางการเมืองและเศรษฐกิจ
อย่างกว้างขวาง ประเทศในภูมิภาคต่าง ๆที่ยากจน โดยเฉพาะแถบแอฟริกาดูเหมือนจะมีความเสี่ยงมากในการ
ได้รับผลกระทบจากปรากฏการณ์โลกร้อน ทั้งที่ตนเองปล่อยแก๊สเรือนกระจกออกมาน้อยมากเมื่อเทียบกับ
ประเทศที่พัฒนาแล้วในขณะเดียวกันประเทศกาลังพัฒนาที่ได้รับการยกเว้นการปฏิบัติตามพิธีสารเกียวโตก็ถูก
วิพากษ์วิจารณ์มากจากประเทศสหรัฐและออสเตรเลีย และทาให้สหรัฐฯนามาอ้างเป็นส่วนหนึ่งของเหตุผลที่ยัง
ไม่ยอมให้สัตยาบันในพิธีสารดังกล่าวในโลกตะวันตก แนวคิดที่ว่ามนุษย์มีส่วนสาคัญที่ทาให้ภูมิอากาศ
เปลี่ยนแปลงได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในยุโรปมากกว่าในสหรัฐ
ประเด็นปัญหาการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศได้จุดประกายให้เกิดการอภิปรายเพื่อชั่งน้าหนักผลดี
จากการจากัดการปลดปล่อยแก๊สเรือนกระจกทางอุตสาหกรรมและแก๊สเรือนกระจกกับค่าใช้จ่ายของการจากัด
ดังกล่าวที่จะเกิดขึ้นได้มีการถกเถียงกันในหลายประเทศเกี่ยวกับประโยชน์ที่จะได้รับกับค่าใช้จ่ายที่จะเกิดขึ้น
จากการรับเอาพลังงานทางเลือกชนิดต่าง ๆ ที่นามาใช้เพื่อลดการปลดปล่อยคาร์บอนองค์การและบริษัท เช่น
"สถาบันวิสาหกิจการแข่งขัน" (Competitive Enterprise Institute) และเอกซ์ซอนโมบิล (ExxonMobil) ได้เน้น
สถานการณ์จาลองการเปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศเชิงอนุรักษนิยมในขณะเดียวกันก็เน้นให้เห็นแนวโน้ม
ค่าใช้จ่ายทางเศรษฐกิจของการควบคุมที่เข้มงวดเกินไปในทานองเดียวกันก็มีการเจรจาทางสิ่งแวดล้อมหลายฝ่าย
และผู้มีบทบาทเด่นในสาธารณะหลายคนพากันรณรงค์ให้เห็นถึงแนวโน้มความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของ

28. 28
ภูมิอากาศและเสนอให้มีมาตรการควบคุมที่เข้มงวดขึ้นให้เกิดการปฏิบัติอย่างจริงจังบริษัทเชื้อเพลิงฟอสซิลบาง
แห่งได้เข้าร่วมโดยการลดขนาดกาลังเครื่องจักรของตนลงในรอบหลายปีที่ผ่านมาหรือเรียกร้องให้มีนโยบายลด
ปรากฏการณ์โลกร้อน
อีกประเด็นหนึ่งที่อภิปรายกันก็คือกลุ่มประเทศเศรษฐกิจพัฒนาใหม่ (newly developed
economies) เช่นอินเดียและจีนควรบังคับระดับการปลดปล่อยแก๊สเรือนกระจกสักเท่าใด คาดกันว่าการปล่อย
คาร์บอนไดออกไซด์รวมของประเทศจีนจะสูงกว่าอัตราการปล่อยของสหรัฐฯ ภายในไม่กี่ปีข้างหน้านี้และบาง
ทีเหตุการณ์นั้นอาจเกิดขึ้นไปแล้วด้วยตามรายงานเมื่อพ.ศ. 2549แต่จีนยืนยันว่าตนมีข้อสัญญาในการลดการ
ปลดปล่อยน้อยกว่าที่ประมาณกันเพราะเมื่อคิดอัตราการปล่อยต่อรายหัวแล้วประเทศของตนยังมีอัตราน้อยกว่า
สหรัฐฯ ถึงหนึ่งต่อห้าอินเดียซึ่งได้รับการยกเว้นจากข้อจากัดรวมทั้งแหล่งอุตสาหกรรมขนาดใหญ่อื่น ๆ หลาย
แห่งก็ได้ยืนยันอ้างสิทธิ์ในทานองเดียวกันอย่างไรก็ดี สหรัฐฯ ได้ยืนยันต่อสู้ว่าถ้าตนจะต้องแบกรับภาระ
ค่าใช้จ่ายในการลดการปลดปล่อยแก๊สเรือนกระจก จีนก็ควรต้องรับภาระนี้ด้วย
ประเด็นปัญหาภูมิอากาศที่เกี่ยวข้อง
มีประเด็นปัญหาอื่น ๆอีกมากที่ยกขึ้นมาว่าเกี่ยวข้องกับปรากฏการณ์โลกร้อนหนึ่งในนั้นคือการ
เป็นกรดของมหาสมุทร (ocean acidification) การเพิ่ม CO2ในบรรยากาศเป็นการเพิ่ม CO2ที่ละลายในน้าทะเล
CO2ที่ละลายในน้าทะเลทาปฏิกิริยากับน้ากลายเป็นกรดคาร์บอนิกซึ่งทาให้มหาสมุทรมีความเป็นกรดมากขึ้น
ผลการศึกษาประเมินว่า ค่าpHที่ผิวทะเลเมื่อครั้งเริ่มยุคอุตสาหกรรมมีค่า 8.25 และได้ลดลงมาเป็น 8.14 ในปี
พ.ศ. 2547คาดว่าค่า pH จะลดลงอีกอย่างน้อย 0.14 ถึง 0.5 หน่วย ภายในปี พ.ศ. 2643 เนื่องจากมหาสมุทรดูดซับ
CO2มากขึ้นทว่าสิ่งมีชีวิตจุลชีพและระบบนิเวศจะดารงอยู่ได้ในช่วง pH แคบ ๆ ปรากฏการณ์นี้จึงอาจทาให้เกิด
ปัญหาการสูญพันธุ์อันเป็นผลโดยตรงจากการเพิ่มปริมาณ CO2ในบรรยากาศ ผลกระทบที่ตามมาก็คือห่วงโซ่
อาหารจะมีการเปลี่ยนแปลง ซึ่งอาจส่งผลโดยตรงต่อสังคมมนุษย์ที่ต้องพึ่งพาระบบนิเวศทางทะเลอยู่มาก
“โลกหรี่ลง” (Global dimming) หรือการค่อย ๆลดลงของความรับอาบรังสี (irradiance) ที่ผิวของ
โลกอาจมีส่วนในการบรรเทาปรากฏการณ์โลกร้อนในช่วงหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 (ประมาณพ.ศ. 2490
เป็นต้นมา) จากปีพ.ศ. 2503 – 2533ละอองลอยที่เป็นกิจกรรมของมนุษย์มีส่วนทาให้เกิดผลกระทบนี้
นักวิทยาศาสตร์ได้แถลงด้วยความมั่นใจ 66-90% ว่าละอองลอยโดยมนุษย์ร่วมกับผลของภูเขาไฟมีส่วนทาให้
ปรากฏการณ์โลกร้อนลดลงบางส่วน และว่าแก๊สเรือนกระจกน่าจะทาให้โลกร้อนมากกว่าที่สังเกตได้ถ้าไม่มี
ปัจจัยโลกหรี่ลงมาช่วย
การลดถอยของโอโซน (Ozone depletion) การที่ปริมาณรวมของโอโซนในบรรยากาศชั้นสตรา
โตสเฟียร์ลดลงอย่างสม่าเสมอถูกระบุว่าเป็นสาเหตุของปรากฏการณ์โลกร้อนอยู่บ่อยครั้งถึงแม้ว่าจะมีความ
เชื่อมโยงกันอยู่จริงแต่ความเกี่ยวข้องระหว่างปรากฏการณ์ทั้งสองนี้ก็ยังไม่หนักแน่นพอ

29. 29
วิธีดาเนินงาน
แนวทางการดาเนินงาน
1.) รวบรวมข้อวิธีการประหยัดไฟฟ้า
2.) คัดเลือกวิธีประหยัดไฟฟ้าในครัวเรือนที่เหมาะสมกับครัวเรือนของตนเอง
3.) เริ่มการประหยัดไฟฟ้าในครัวเรือนใน เดือนสิงหาคม – เดือนกันยายน พ.ศ. 2558
4.) จัดเก็บค่าไฟระหว่าง เดือนสิงหาคม – เดือนกันยายน พ.ศ. 2558
5.) เปรียบเทียบผล และสรุปผลการดาเนินโครงงาน
6.) จัดทารูปเล่ม
ใช้วิธีดังนี้ประหยัดไฟฟ้าในครัวเรือน
1. ปิดสวิตช์ไฟ และเครื่องใช้ไฟฟ้าทุกชนิดเมื่อเลิกใช้งาน
2. ปิดตู้เย็นให้สนิท ทาความสะอาดภายในตู้เย็น และแผ่นระบายความร้อนหลังตู้เย็นสม่าเสมอ
3. ไม่เปิดตู้เย็นบ่อย ไม่นาของร้อนเข้าแช่ในตู้เย็น
4. ละลายน้าแข็งในตู้เย็นสม่าเสมอ
5. ไม่พรมน้าจนแฉะเวลารีดผ้า
6. ดึงปลั๊กออกก่อนการรีดเสื้อผ้าเสร็จ
7. อยู่บ้านเดียวกัน ดูโทรทัศน์เครื่องเดียวด้วยกัน
8. ปรับจอโทรทัศน์ให้สว่างตามความเหมาะสมไม่เปิดโทรทัศน์เสียงดัง
9. ปิดโทรทัศน์ทันทีเมื่อไม่มีคนดู
10. รีดผ้าทีละหลายๆตัว
11. ซักผ้าด้วยเครื่องใส่ผ้าให้เต็มกาลังของเครื่อง
12. ไม่เปิดคอมพิวเตอร์ทิ้งไว้นาน
13. ใช้พัดลมแทนเครื่องปรับอากาศ
14. ถอกปลั๊กไฟทุกครั้งเมื่อไม่ใช้งาน
15. เมื่อต้องการหยุดพักการทางานจากคอมพิวเตอร์สักพักหนึ่ง ปิดหน้าจอ
16. อยู่ในห้องที่เปิดเครื่องทาความเย็นด้วยกัน เช่น พัดลม เครื่องปรับอากาศ
17. เมื่อหม้อหุงข้าวหุงสุกแล้วให้ทิ้งไว้สักพักแล้วถอดปลั๊กไฟออก
18. จัดสรรเวลาการใช้งานเครื่องใช้ไฟฟ้าให้เหมาะสมเช่น โทรทัศน์ คอมพิวเตอร์ ฯลฯ

30. 30
เครื่องมือและอุปกรณ์ที่ใช้
ใบเสร็จค่าไฟฟ้าเดือนสิงหาคม – เดือนกันยายน พ.ศ. 2558
งบประมาณ
0 บาท เพราะไม่ได้ซื้ออุปกรณ์พิเศษ
ขั้นตอนและแผนดาเนินงาน
ลาดับ
ที่
ขั้นตอน สัปดาห์ที่
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
1 คิดหัวข้อโครงงาน ✓
2 ศึกษาและค้นคว้าข้อมูล ✓ ✓
3 จัดทาโครงร่างงาน ✓ ✓
4 ปฏิบัติการสร้างโครงงาน ✓ ✓ ✓ ✓ ✓
5 ปรับปรุงทดสอบ ✓ ✓ ✓ ✓
6 การทาเอกสารรายงาน ✓
7 ประเมินผลงาน ✓
8 นาเสนอโครงงาน ✓
ผลที่คาดว่าจะได้รับ
จากการปฏิบัติโครงการนี้จะแสดงให้เราเห็นว่าเรานั้นสามารถประหยัดพลังงานไฟฟ้าเพื่อลดปัญหาภาวะ
โลกร้อนได้เป็นอย่างดี เป็นวิธีที่ง่าย ซึ่งเป็นแนวคิดที่ดีสาหรับบุคคลากรในส่วนของพลเรือนที่จะมีส่วนช่วยในการ
ลดภาวะโลกร้อนได้เป็นอย่างดี เราสามารถลดปัญหาภาวะโลกร้อน ทาให้รู้จักการคิดวางแผนงาน ทาให้ตระหนัก
ถึงการประหยัดทรัพยากร ทาให้ได้รู้คุณค่าของพลังงาน ปลูกฝังนิสัยการประหยัดพลังงาน ทาให้ตระหนักถึงผลเสีย
ที่เกิดจากภาวะโลกร้อนในวันข้างหน้า และเพื่อให้เกิดความกระตือรือร้นในการช่วยลดปัญหาจากภาวะโลกร้อน
นั่นเอง
สถานที่ดาเนินการ
บ้านเลขที่ 3/1 ถนนหลิ่งกอก ตาบลช้างเผือก อาเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ 50300
กลุ่มสาระการเรียนรู้ที่เกี่ยวข้อง
กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์

31. 31
แหล่งอ้างอิง
บริษัท ทีโอที จากัด. ลดภาวะโลกร้อนโดยการประหยัดไฟ. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก :
http://www.talesrunner.in.th/TRSaveTheWorld/TRsaveTheWorld.aspx?id=21.
( 10 ตุลาคม 58 ).
พิเชษ เถาธง. กิจกรรมประหยัดพลังงาน. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก :
http://www.oknation.net/blog/print.php?id=715785. ( 10 ตุลาคม 58 ).
วิกิพิเดีย. ปรากฏการณ์โลกร้อน. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : http://th.wikipedia.org/wiki/
ปรากฏการณ์โลกร้อน. ( 11 ตุลาคม 58 ).
Green The Earth. ลดภาวะโลกร้อนโดยการประหยัดไฟ. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก :
http://www.greentheearth.info/ลดภาวะโลกร้อน-ประหยัดไฟ.
( 11 ตุลาคม 58 ).
กรีนพีซ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้(สานักงานประเทศไทย). วิทยาศาสตร์ของภาวะโลกร้อน.
[ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : http://www.greenpeace.org/seasia/th/campaigns/climate-
and-energy/climate-change-science. ( 11 ตุลาคม 58 ).