1. Review Research เสนอ รศ . ดร . บุญชม ศรีสะอาด โดย ทองมี ละครพล

2. ผลของระดับความคิดสร้างสรรค์และรูปแบบการฝึกการคิดนอกกรอบด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์แบบเลี่ยงแนวคิดครอบงำและแบบสร้างแนวคิดที่มีต่อความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 5 เรื่อง อุดม หอมคำ จาก จุฬาลงกรณ์

3. วัตถุประสงค์ของการวิจัย เพื่อศึกษาผลของระดับความคิดสร้างสรรค์กับรูปแบบการฝึกการคิดนอกกรอบด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ที่มีต่อความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

4. สมมติฐานของการวิจัย 1. นักเรียนที่มีระดับความคิดสร้างสรรค์ต่างกันเมื่อได้รับการฝึกการคิดนอกกรอบด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ จะมีความคิดสร้างสรรค์แตกต่างกัน 2. นักเรียนที่ฝึกการคิดนอกกรอบด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์รูปแบบต่างกัน จะมีความคิดสร้างสรรค์แตกต่างกัน 3. นักเรียนที่มีระดับความคิดสร้างสรรค์ต่างกันเมื่อได้รับการฝึกการคิดนอกกรอบด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์รูปแบบต่างกัน จะมีความคิดสร้างสรรค์แตกต่างกัน

5. กรอบแนวคิดในการวิจัย 1.1 ความคิดสร้างสรรค์ 1) ความคิดคล่อง 2) ความคิดริเริ่ม 3) ความคิดยืดหยุ่น 1.2 ระดับความคิดสร้างสรรค์ 1) ระดับความคิดสร้างสรรค์สูง 2) ระดับความคิดสร้างสรรค์ต่ำ 2. การคิดนอกกรอบ 2.1 วิธีการฝึกการคิดนอกกรอบแบบเลี่ยงแนวคิดครอบงำ 2.2 วิธีการฝึกการคิดนอกกรอบแบบการสร้างแนวคิด 3. แผนผังทางปัญญา 4. การใช้คอมพิวเตอร์ 1. ความคิดสร้างสรรค์

6. ขอบเขตของการวิจัย 1. กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษา มีอายุระหว่าง 9-10 ปี เป็นนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปีการศึกษา 2546 2. การจัดกิจกรรมฝึกการคิดนอกกรอบด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ใช้เนื้อหาการฝึกจากตัวอย่างการฝึกของเดอโบโน ( De Bono, 1990) เป็นการจัดแยกออกจากที่เรียนในชั่วโมงปกติและสอนให้กลุ่มทดลองนอกเวลาเรียน 2 คาบ / สัปดาห์ จำนวน 18 ครั้ง เป็นเวลา 9 สัปดาห์

7. วิธีการดำเนินการวิจัย 1. กลุ่มตัวอย่างประชากร 2. ตัวแปรที่ใช้ในการวิจัย 3. เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย 4. ขั้นตอนการสร้างและหาประสิทธิภาพเครื่องมือวิจัย 5. การดำเนินการทดลองเก็บรวบรวมข้อมูล 6. การวิเคราะห์ข้อมูล

8. ประชากร เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ( ฝ่ายประถมฯ ) ปีการศึกษา 2546 ดำเนินการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างประชากรโดยพิจารณาคัดเลือกนักเรียนที่มีความสามารถในการใช้คอมพิวเตอร์พื้นฐานได้ จำนวนนักเรียน 199 คน

9. กลุ่มตัวอย่าง จำนวนนักเรียน 199 คน ทดสอบแบบวัดความคิดสร้างสรรค์ของทอแรนซ์ คะแนน 3 เกณฑ์ คือ ความคิดคล่อง ความคิดยืดหยุ่น และความคิดริเริ่ม เปอร์เซ็นไทล์สูงกว่า 66 มีระดับความคิดสร้างสรรค์สูง เปอร์เซ็นไทล์ต่ำกว่า 33 มีระดับความคิดสร้างสรรค์ต่ำ สุ่มอย่างง่ายจากระดับความคิดสร้างสรรค์สูงและต่ำ ระดับละ 2 กลุ่มๆ ละ 18 คน วิธีการเลี่ยงจากแนวคิดครอบงำ 36 คน วิธีการสร้างแนวคิด 36 คน T- Score

10. ตัวแปร

11. การวิเคราะห์ข้อมูล

12. การวิเคราะห์ข้อมูล

14. แบบที่ 1 ภาพรวมส่วนที่เป็นโครงสร้างสำคัญของงานวิจัย มีค่าเฉลี่ย 4.17 ซึ่งมีระดับการประเมินในระดับดี ในด้านคุณค่ามีค่าเฉลี่ย 4.00 มีระดับการประเมินในระดับดี แบบที่ 2 แบบการพิจารณาในรายละเอียดตามจุดต่างๆ มีค่าเฉลี่ย 4.11 ซึ่งมีระดับการประเมินในระดับดี

15. 1. นักเรียนที่มีระดับความคิดสร้างสรรค์ต่างกันเมื่อได้รับการฝึกการคิดนอกกรอบด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ มีความคิดสร้างสรรค์แตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05 โดยนักเรียนที่มีระดับความคิดสร้างสรรค์สูงได้คะแนนความคิดสร้างสรรค์ทุกด้านดีกว่านักเรียนที่มี ระดับความคิดสร้างสรรค์ต่ำ สรุปผลการวิจัย

16. 2. นักเรียนที่ฝึกการคิดนอกกรอบด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์รูปแบบต่างกัน มีความคิดสร้างสรรค์ไม่แตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05 แต่เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน คือ ด้านความคิดริเริ่ม พบว่า นักเรียนที่ฝึกการคิดนอกกรอบด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์รูปแบบต่างกัน มีความคิดริเริ่มแตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05

17. 2. ( ต่อ ) โดยนักเรียนที่ฝึกแบบสร้างแนวคิดได้คะแนนความคิดริเริ่มดีกว่านักเรียนที่ฝึกแบบเลี่ยงแนวคิดครอบงำ ส่วนด้านความคิดคล่อง และความคิดยืดหยุ่น การฝึกทั้ง 2 แบบไม่แตกต่างกัน

18. 3. นักเรียนที่มีระดับความคิดสร้างสรรค์ต่างกันเมื่อได้รับการฝึกการคิดนอกกรอบด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์รูปแบบต่างกัน มีความคิดสร้างสรรค์ไม่แตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05