თბილისის აბრეშუმის 
მუზეუმის ისტორია
1887 წელს თბილისში დაარსდა კავკასიის მეაბრეშუმეობის სადგური, რომელსაც სათავეში ედგა 
მოსკოვის სასოფლო-სამეურნეო საიმპერატორო საზოგადოების კომიტეტის წევრი ნიკოლაი შავროვი. 
მეაბრეშუმეობის სადგურის ძირითადი ამოცანა იყო მოსახლეობის ჯანსაღი თესლით 
უზრუნველყოფა და აბრეშუმის მოვლის გაუმჯობესებული საშუალებების გავრცელება. ახალგაზრდა 
მეცნიერი 1881 წელს სრულიად რუსეთის სამხატვრო-სამრეწველო გამოფენის მზადებასთან 
დაკავშირებით მოვლინებულ იქნა ამიერკავკასიაში მეაბრეშუმეობის შესასწავლად და 
განსავითარებლად.
დაარსება - 1887 წ. 
შავროვი ნიკოლოზ 
ალექსანდრეს (1826 – 1899) 
მოსკოვის სასოფლო- 
სამეურნეო საიმპერატორო 
საზოგადოების კომიტეტის 
წევრი. 
ახალგაზრდა მეცნიერი 1881 
წელს სრულიად რუსეთის 
სამხატვრო-სამრეწველო 
გამოფენის მზადებასთან 
დაკავშირებით მოვლინებულ 
იქნა ამიერკავკასიაში 
მეაბრეშუმეობის 
შესასწავლად და 
განსავითარებლად
მეაბრეშუმეობის ძირითადი ამოცანა იყო: 
მოსახლეობის ჯანსაღი თესლით უზრუველოყოფა 
აბრეშუმის მოვლის გაუმჯობესებული საშუალებების 
გავრცელება
1884 წ. შავროვი მეაბრეშუმეობის შესასწავლად საზღვარგარეთ 
მიავლინეს. 1886 წ. მივლინებიდან დაბრუნების შემდეგ, მან მინისტრს 
წარუდგინა თბილისში კავკასიის მეაბრეშუმეობის სადგურის 
მოწყობის პროექტი. შავროვის მიერ ევროპული მივლინების 
განმავლობაში მიღებული ცოდნა და გამოცდილება, ისევე, როგორც 
მის მიერ ჩამოტანილი მნიშვნელოვანი კოლექციები, დაედო 
საფუძვლად აბრეშუმის მუზეუმისა და ბიბლიოთეკის დაარსებას.
კავკასიაში გავრცელებული დაავადების გამო ახალგაზრდა მეცნიერი ნიკოლაი შავროვი ევროპაში მიავლინეს 
დარგის და დაავადების შესასწავლად. ნ. შავროვისთვის სამაგალითო და მისაბაძი აღმოჩნდა ლიონის 
აბრეშუმის მუზეუმი და ლაბორატორია და 1887 წელს ევროპიდან დაბრუნებულმა დამეგობრებული 
კოლეგების მხარდაჭერით და ხელშეწყობით შექმნა კავკასიის სააბრეშუმო სადგური აბრეშუმის მუზეუმით და 
ბიბლიოთეკით. სადგურს ჰქონდა: ლაბორატორია – აბრეშუმის ჭიის, პარკის, ძაფის და ქსოვილის 
შესაფასებლად; ქიმიური ლაბორატორია – მეაბრეშუმეობის, თაფლის პროდუქტებისა და ნიადაგის 
ანალიზისათვის; ზოოლოგიური, ბაქტეოროლოგიური ლაბორატორია; მეაბრეშუმეობისა და მეფუტკრეობის 
კურსები; ფოტო-ლაბორატორია, გრენის შესანახი შენობა-მაცივარი, ჭიის გამოსაკვები შენობა, თუთის 
საკოლექციო პლანტაცია, საფუტკრე.
1930 წ. ეს შენობა წარმოადგენდა მეაბრეშუმეობის სადგურს, 
რომლის შემადგენლობაშიც იყო მუზეუმი, 
ბიბლიოთეკა, ამიერკავკასიის მეაბრეშუმეობისა და აბრეშუმის 
წარმოების სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი; 
1935 წლიდან თბილისის, 1954 წლიდან 
კი საქართველოს მეაბრეშუმეობის 
სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტი 
დაერქვა; 
1969 წლამდე მას ხელმძღვანელობდა 
ვ.მიხინა; 
1970-იანი წლებიდან მუზეუმის 
ისტორიის მძიმე პერიოდი იწყება:
 1986-88 წწ. ქალბატონი ირინე 
ჭოტორლიშვილის თაოსნობით 
მუზეუმის გადასარჩენად 
დაწყებული ბრძოლა წარმატებით 
დამთავრდა და მისი მეურვე 
მეაბრეშუმეობის სამმართველო 
გახდა. 
(სამწუხაროდ, ასაკისა და ფიზიკური 
მდგომარეობის გამო ქალბატონი ირინე 
დღეს ვერ მობრძანდა ჩვენთან. გეტყვით, 
რომ იგი არის ცნობილი ჯურნალისტის 
ია ანთაძის დედა) 
 1975 წელს ინსტიტუტმა დატოვა 
მუზეუმის შენობა, რომელიც 1981 წ. 
„დინამოს“ სტადიონს გადაეცა.
1996 წ. შენობა ისტორიული მნიშვნელობის ძეგლად გამოცხადდა. 1998-2005 წ. მუზეუმი 
და ბიბლიოთეკა სოფლის მეურნეობის სამინისტროს საქვეუწყებო დაწესებულების 
მეაბრეშუმეობის საკოორდინაციო ცენტრის, «აბრეშუმის სახლის» დაქვემდებარებაში 
იყო. 2006 წელს, პირველად თავისი ხანგრძლივი ისტორიის მანძილზე, მუზეუმი გახდა 
დამოუკიდებელი ორგანიზაცია.
კედლის ორნამენტები
მუზეუმში დაცული ექსპონატები
ამ კარადაში ინახება დაკონსერვებული 
აბრეშუმის ჭია განვითარების სხვადასხვა 
ეტაპზე
 მუზეუმში ინახება სხვა და სხვა ქვეყნის აბრეშუმის 
ქსოვილის ნიმუშები: თბილისის, იაპონიის, ინდური, 
ჩინური და სხვ...
 აბრეშუმის ჭიის 
პარკები 
 ფოთლის საჭრელი 
მანქანა
დღეს-დღეობით მუზეუმი ცუდ მდგომარეობაშია… 
მას რესტავრაცია და და მიხედვა სჭირედება... 
სამწუხაროდ მუზეუმის მოსავლელად არ არის 
გამოყოფილი სახელმწიფოს მხრიდან საკმარისი 
თანხები.
1996 წელს შენობას მიენიჭა კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. 
1998 წლიდან მუზეუმი ევროპის ტექსტილის ქსელის (ETN) მიერ ტექსტილის 
მუზეუმების ნუსხაშია შეტანილი. 
2006 წლიდან პირველად თავისი ხანგრძლივი ისტორიის მანძილზე მუზეუმი 
იურიდიულად დამოუკიდებელი გახდა და მიენიჭა საჯარო სამართლის იურიდიული 
პირის სტატუსი.
 ჩვენ დავინტერესდით, როგორ გადაურჩა აბრეშუმის მუზეუმი 
განადგურებას თბილისის ომის, ხელისუფლების ცვლის და 
სხვა მძიმე პერიოდების დროს? 
მუზეუმის ერთ-ერთ თანამშრომელთან საუბრისას შევიტყეთ, 
რომ იმ დროს მუზეუმში მუშაობდა ირინე ჭოტორიშვილი. 
არეულობის პერიოდში მუზეუმი „დინამოს“ სტადიონს გადეცა, 
მუზეუმის მფლობელებს უნდოდათ მისი გაუქმება, მაგრამ 
როდესაც მოიყვანეს ხელოსანი ავეჯის დასაშლელად, ის მიხვდა, 
რომ მუზეუმს განადგურებას უპირებდნენ. ამიტომ დაშლაზე 
უარი განაცხადა. 
ასე გადარჩა მსოფლიოში უნიკალური აბრეშუმის მუზეუმი.
გმადლობთ 
ყურადღებისათვის !!! 

N 7აბრეშუმის მუზეუმის ისტორია megi

  • 1.
  • 2.
    1887 წელს თბილისშიდაარსდა კავკასიის მეაბრეშუმეობის სადგური, რომელსაც სათავეში ედგა მოსკოვის სასოფლო-სამეურნეო საიმპერატორო საზოგადოების კომიტეტის წევრი ნიკოლაი შავროვი. მეაბრეშუმეობის სადგურის ძირითადი ამოცანა იყო მოსახლეობის ჯანსაღი თესლით უზრუნველყოფა და აბრეშუმის მოვლის გაუმჯობესებული საშუალებების გავრცელება. ახალგაზრდა მეცნიერი 1881 წელს სრულიად რუსეთის სამხატვრო-სამრეწველო გამოფენის მზადებასთან დაკავშირებით მოვლინებულ იქნა ამიერკავკასიაში მეაბრეშუმეობის შესასწავლად და განსავითარებლად.
  • 3.
    დაარსება - 1887წ. შავროვი ნიკოლოზ ალექსანდრეს (1826 – 1899) მოსკოვის სასოფლო- სამეურნეო საიმპერატორო საზოგადოების კომიტეტის წევრი. ახალგაზრდა მეცნიერი 1881 წელს სრულიად რუსეთის სამხატვრო-სამრეწველო გამოფენის მზადებასთან დაკავშირებით მოვლინებულ იქნა ამიერკავკასიაში მეაბრეშუმეობის შესასწავლად და განსავითარებლად
  • 4.
    მეაბრეშუმეობის ძირითადი ამოცანაიყო: მოსახლეობის ჯანსაღი თესლით უზრუველოყოფა აბრეშუმის მოვლის გაუმჯობესებული საშუალებების გავრცელება
  • 5.
    1884 წ. შავროვიმეაბრეშუმეობის შესასწავლად საზღვარგარეთ მიავლინეს. 1886 წ. მივლინებიდან დაბრუნების შემდეგ, მან მინისტრს წარუდგინა თბილისში კავკასიის მეაბრეშუმეობის სადგურის მოწყობის პროექტი. შავროვის მიერ ევროპული მივლინების განმავლობაში მიღებული ცოდნა და გამოცდილება, ისევე, როგორც მის მიერ ჩამოტანილი მნიშვნელოვანი კოლექციები, დაედო საფუძვლად აბრეშუმის მუზეუმისა და ბიბლიოთეკის დაარსებას.
  • 6.
    კავკასიაში გავრცელებული დაავადებისგამო ახალგაზრდა მეცნიერი ნიკოლაი შავროვი ევროპაში მიავლინეს დარგის და დაავადების შესასწავლად. ნ. შავროვისთვის სამაგალითო და მისაბაძი აღმოჩნდა ლიონის აბრეშუმის მუზეუმი და ლაბორატორია და 1887 წელს ევროპიდან დაბრუნებულმა დამეგობრებული კოლეგების მხარდაჭერით და ხელშეწყობით შექმნა კავკასიის სააბრეშუმო სადგური აბრეშუმის მუზეუმით და ბიბლიოთეკით. სადგურს ჰქონდა: ლაბორატორია – აბრეშუმის ჭიის, პარკის, ძაფის და ქსოვილის შესაფასებლად; ქიმიური ლაბორატორია – მეაბრეშუმეობის, თაფლის პროდუქტებისა და ნიადაგის ანალიზისათვის; ზოოლოგიური, ბაქტეოროლოგიური ლაბორატორია; მეაბრეშუმეობისა და მეფუტკრეობის კურსები; ფოტო-ლაბორატორია, გრენის შესანახი შენობა-მაცივარი, ჭიის გამოსაკვები შენობა, თუთის საკოლექციო პლანტაცია, საფუტკრე.
  • 7.
    1930 წ. ესშენობა წარმოადგენდა მეაბრეშუმეობის სადგურს, რომლის შემადგენლობაშიც იყო მუზეუმი, ბიბლიოთეკა, ამიერკავკასიის მეაბრეშუმეობისა და აბრეშუმის წარმოების სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი; 1935 წლიდან თბილისის, 1954 წლიდან კი საქართველოს მეაბრეშუმეობის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტი დაერქვა; 1969 წლამდე მას ხელმძღვანელობდა ვ.მიხინა; 1970-იანი წლებიდან მუზეუმის ისტორიის მძიმე პერიოდი იწყება:
  • 8.
     1986-88 წწ.ქალბატონი ირინე ჭოტორლიშვილის თაოსნობით მუზეუმის გადასარჩენად დაწყებული ბრძოლა წარმატებით დამთავრდა და მისი მეურვე მეაბრეშუმეობის სამმართველო გახდა. (სამწუხაროდ, ასაკისა და ფიზიკური მდგომარეობის გამო ქალბატონი ირინე დღეს ვერ მობრძანდა ჩვენთან. გეტყვით, რომ იგი არის ცნობილი ჯურნალისტის ია ანთაძის დედა)  1975 წელს ინსტიტუტმა დატოვა მუზეუმის შენობა, რომელიც 1981 წ. „დინამოს“ სტადიონს გადაეცა.
  • 9.
    1996 წ. შენობაისტორიული მნიშვნელობის ძეგლად გამოცხადდა. 1998-2005 წ. მუზეუმი და ბიბლიოთეკა სოფლის მეურნეობის სამინისტროს საქვეუწყებო დაწესებულების მეაბრეშუმეობის საკოორდინაციო ცენტრის, «აბრეშუმის სახლის» დაქვემდებარებაში იყო. 2006 წელს, პირველად თავისი ხანგრძლივი ისტორიის მანძილზე, მუზეუმი გახდა დამოუკიდებელი ორგანიზაცია.
  • 10.
  • 11.
  • 12.
    ამ კარადაში ინახებადაკონსერვებული აბრეშუმის ჭია განვითარების სხვადასხვა ეტაპზე
  • 13.
     მუზეუმში ინახებასხვა და სხვა ქვეყნის აბრეშუმის ქსოვილის ნიმუშები: თბილისის, იაპონიის, ინდური, ჩინური და სხვ...
  • 14.
     აბრეშუმის ჭიის პარკები  ფოთლის საჭრელი მანქანა
  • 15.
    დღეს-დღეობით მუზეუმი ცუდმდგომარეობაშია… მას რესტავრაცია და და მიხედვა სჭირედება... სამწუხაროდ მუზეუმის მოსავლელად არ არის გამოყოფილი სახელმწიფოს მხრიდან საკმარისი თანხები.
  • 16.
    1996 წელს შენობასმიენიჭა კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. 1998 წლიდან მუზეუმი ევროპის ტექსტილის ქსელის (ETN) მიერ ტექსტილის მუზეუმების ნუსხაშია შეტანილი. 2006 წლიდან პირველად თავისი ხანგრძლივი ისტორიის მანძილზე მუზეუმი იურიდიულად დამოუკიდებელი გახდა და მიენიჭა საჯარო სამართლის იურიდიული პირის სტატუსი.
  • 17.
     ჩვენ დავინტერესდით,როგორ გადაურჩა აბრეშუმის მუზეუმი განადგურებას თბილისის ომის, ხელისუფლების ცვლის და სხვა მძიმე პერიოდების დროს? მუზეუმის ერთ-ერთ თანამშრომელთან საუბრისას შევიტყეთ, რომ იმ დროს მუზეუმში მუშაობდა ირინე ჭოტორიშვილი. არეულობის პერიოდში მუზეუმი „დინამოს“ სტადიონს გადეცა, მუზეუმის მფლობელებს უნდოდათ მისი გაუქმება, მაგრამ როდესაც მოიყვანეს ხელოსანი ავეჯის დასაშლელად, ის მიხვდა, რომ მუზეუმს განადგურებას უპირებდნენ. ამიტომ დაშლაზე უარი განაცხადა. ასე გადარჩა მსოფლიოში უნიკალური აბრეშუმის მუზეუმი.
  • 18.