1. METODOLOGiA
TRENINGU TECHNIKI
W PIERWSZYM ETAPIE
SZKOLENIA

2. DYNAMIKA PROFESJONALNEJ PIŁKI
NOŻNEJ WYMAGA OD ZAWODNIKÓW
POZIOMU WIEDZY, KTÓRY IM POZWOLI
NA OPTYMALNY ROZWÓJ SWOICH CECH.

3. SZKOLENIOWCY – TRENERZY MAJĄ
OBOWIĄZEK NIEUSTANNIE POSZERZAĆ
SWOJĄ WIEDZĘ, ABY JĄ PRZEKAZYWAĆ
PRZYSZŁYM PIŁKARZOM.

4. CELEM TYCH ZAJĘĆ JEST PRZYCZYNIENIE SIĘ
DO POSZERZENIA WIEDZY SZKOLENIOWCÓW –
TRENERÓW.

5. 1 WSTĘP.
1.1 PIŁKA NOŻNA JAKO ZAWÓD.
PLANY NAUCZANIA W OKRESIE KSZTAŁCENIA
W JAKIMKOLWIEK ZAWODZIE SĄ OPARTE O
ANALIZĘ WYKONYWANIA TEGO ZAWODU,
OKREŚLENIE I OPIS POTRZEB ORAZ
WPROWADZENIE DANYCH PARAMETRÓW DO
WW. PLANÓW.
"OBSERWACJA POWINNA BYĆ ŹRÓDŁEM
INFORMACJI."

6. 1.2 MIEJSCA SZKOLENIA.
GRA NA PODWÓRKU – ŹRÓDŁO TECHNIKI,
TAKTYKI I PRZYGOTOWANIA
FIZYCZNEGO W PIŁCE NOŻNEJ.
ZASTĄPIENIE PODWÓRKA PRZEZ SZKOŁY
PIŁKARSKIE.

7. 1.3 ISTOTNE KWESTIE W PROCESIE
SZKOLENIA.
ZŁOŻONOŚĆ CZYNNOŚCI.
TRUDNOŚĆ ANALIZY.
BADANIE NIEODŁĄCZNYCH ELEMENTÓW
GRY. CHARAKTERYSTYKA.
ROZRÓŻNIENIE SZKOLENIA I
PRZYGOTOWANIA.
METODOLOGIA PRZEKAZYWANIA WIEDZY.
EFEKT SYNERGII DZIAŁANIA RÓŻNYCH
PARAMETRÓW.
ODWZOROWANIE RZECZYWISTYCH
SYTUACJI BOISKOWYCH W
ĆWICZENIACH.
ZNAJOMOŚĆ KONCEPCJI GRY.
DOSTOSOWANIE WŁAŚCIWEGO
ZINTEGROWANIA CECH DO OSIĄGNIĘCIA

8. 1.4 TRENER NAUCZYCIEL.
RYWALIZUJE ABY ZWYCIĘŻAĆ, JEDNOCZEŚNIE
KSZTAŁCI SIĘ BEZ NASTAWIANIA SIĘ NA
OKREŚLONY SUKCES SPOŁECZNY.
GRA W PIŁKĘ NOŻNĄ JAKO REKREACJA.
GRA W PIŁKĘ NOŻNĄ JAKO SPOSÓB NA
AKTYWNOŚĆ.
PIŁKA NOŻNA – JAKO PRZYGOTOWANIE DO
ŻYCIA.
GRA W PIŁKĘ NOŻNĄ JAKO INTEGRACJA W
GRUPIE.
GRA JAKO ODCZUWANA TRUDNOŚĆ W JEJ
OPANOWANIU.
GRA W PIŁKĘ NOŻNĄ JAKO OBRAZ WIELU
KONCEPCJI, MAJĄCYCH ZASTOSOWANIE DO
PIŁKI NOŻNEJ AMATORSKIEJ ORAZ
PROFESJONALNEJ.
SANTIAGO COCA. Ludzie dla piłki.

9. 1.4 TRENER NAUCZYCIEL.
"GENIUSZ PIŁKARZA JEST WYJĄTKOWY I
NIEMOŻLIWY DO PRZEKAZANIA. ANI
PELE ANI MARADONA NIE POTRAFIĄ
NAUCZYĆ TEGO, CO SAMI UMIEJĄ,
PONIEWAŻ ONI SAMI NIE WIEDZĄ NA
CZYM TO POLEGA. MOŻEMY POKAZAĆ I
PRZEKAZAĆ TO, CZEGO JESTEŚMY
ŚWIADOMI."
OLIVÓS. Analiza gry. 1997.

10. 2 ANALIZA WYKONYWANIA ZAWODU.
2.1 MIEJSCE.
PLAC GRY JEST MIEJSCEM GDZIE
WYKONYWANE SĄ DZIAŁANIA I GDZIE
MAJĄ ZASTOSOWANIA RÓŻNE
PARAMETRY, WYSTĘPUJĄCE
JEDNOCZEŚNIE.

11. 2.2 OBSERWACJA.
2.2.1 WARUNKI.
PRZEKONANIE SZKOLENIOWCA, ŻE JEST
POTRZEBNY.
WPAJANIE MŁODEMU SPORTOWCY
ZNACZENIA WIEDZY O GRZE I, TYM
SAMYM, ZNACZENIA JEGO SZKOLENIA.

12. 2.2 OBSERWACJA.
2.2.2 CEL.
OKREŚLIĆ ELEMENTY DO NAŚLADOWANIA LUB
POPRAWY, ABY OSIĄGNĄĆ CELE:
UKSZTAŁTOWAĆ I PRZYGOTOWAĆ
SPORTOWCA JAKO MOŻLIWIE NAJLEPSZEGO
PIŁKARZA, UWZGLĘDNIAJĄC JEGO
INDYWIDUALNE CECHY.
PRZEKONANIE SZKOLENIOWCA, ŻE JEST
POTRZEBNY.

13. 2.2 OBSERWACJA.
2.2.3 KONTROLOWANE CZYNNIKI.
ZDARZENIA.
ZNACZENIE W GRZE.
CZĘSTOTLIWOŚĆ.
ANALIZA LUB SYNTEZA PARAMETRÓW.
INDYWIDUALNA I ZESPOŁOWA.
STOPNIE ZŁOŻONOŚCI.
PRZYCZYNY, ITP.

14. 2.2 OBSERWACJA.
2.2.4 CECHY.
ZAKRES.
WIELOASPEKTOWOŚĆ.
POSTĘPUJĄCA.
RELACYJNA.
ZINTEGORWANA.
ZAPAMIĘTYWANIE, ITP.

15. 2.3 JAKOŚĆ SZKOLENIA.
JAKOŚCI NIE MIERZY SIĘ WYŁĄCZNIE
TECHNIKĄ, ALE RÓWNIEŻ CZYNNIKAMI
FIZYCZNYMI, TAKTYCZNYMI I
PSYCHOLOGICZNYMI.
ANALIZOWAĆ, ODKRYWAĆ, OPISYWAĆ,
POBUDZAĆ, WYKORZYSTYWAĆ CORAZ
LEPIEJ ZNAJOMOŚĆ WSZYSTKICH TYCH
CZYNNIKÓW W PRAKTYCE ORAZ ICH
WSPÓŁZALEŻNOŚCI.

16. 2.3.1 ETAPY ZAWODU PIŁKARZA:
INICJACJA:
DO WIEKU ORLIKA: GRA SPONTANICZNA I
PÓŁORGANIZOWANA.
ORLIKI I MŁODZIKI: GRA + NAUKA.
SZKOLENIE:
MŁODZIKI I TRAMPKARZE: GRA + NAUKA +
RYWALIZACJA.
TRAMPKARZE I JUNIORZY: GRA + NAUKA +
RYWALIZACJA + DOSKONALENIE.
JUNIORZY: ZINTEGROWANE DOSKONALENIE.
WYKONYWANIE ZAWODU:
SENIORZY: DOSKONALENIE I CIĄGŁE POSTĘPY
WE WSZYSTKICH OBSZARACH.

17. 2.3.2 CELE PRZYSZŁEGO
PROFESJONALNEGO PIŁKARZA.
STARAĆ SIĘ ROBIĆ POSTĘPY KAŻDEGO
DNIA.
BEZUSTANNIE UCZYĆ SIĘ
WYKONYWANIA SWOJEGO ZAWODU.

18. 2.3.3 PRZEDSTAWIENIE WYBRANYCH
NARZĘDZI
ORGANIZACJA
SZKOLENIE
SZKOLENIOWCÓW
PLANY ROZWOJU
WYBÓR
SZKOLENIOWCÓW
PLANOWANIE.
PLANY SZKOLEŃ
ZBIERANIE I
PRZEKAZYWANIE
INFORMACJI
SPIS OBOWIĄZKÓW AUDYTY
WEWNĘTRZNE I
ZEWNĘTRZNE
SZKOLENIA
DODATKOWE
ISTOTNE
PARAMETRY:
WEWNĘTRZNE,
ZEWNĘTRZNE I
SPECYFICZNE
KONTROLA I
WYCIĄGANIE
WNIOSKÓW. NOWE
TECHNOLOGIE.
ANALIZA
WYNIKÓW. OCENA
METODOLOGIA,
FUNKCJE,
WSPÓŁZALEŻNOŚCI,
INTERAKCJE
DZIAŁANIA
KORYGUJĄCE.
ANALIZA
PRZYCZYN.
METODOLOGIA
ROZWIĄZYWANIA
PROBLEMÓW, ITD.

19. "PRACA GRUPOWA RÓWNA SIĘ SUMIE
INDYWIDUALNYCH NAKŁADÓW PRACY,
KIEDY ISTNIEJE WSPÓLNY CEL. BEZ
TEGO ELEMENTU, RÓWNOŚĆ TA NIE
ZACHODZI."

20. 2.3.4 WYBRANE CECHY SZKOLENIOWCA
WIEDZA METODYKA ZROZUMIENIE
AUTORYTET
NIEUSTANNE
DĄŻENIE DO
POPRAWY
JAKOŚCI
AUTORYTET
MORALNY. NIE
NARZUCONY.
ANALITYK NAUCZYCIEL
PSYCHOLOG
UMIEJĘTNOŚĆ
DIAGNOZY
DOBRE
RELACJE
ZEWNĘTRZNE
SZANOWANY,
ITP.
PEDAGOG
ŁATWOŚĆ
WYRAŻANIA
SIĘ W MOWIE

21. 3. ROZWÓJ W OKRESIE
PIERWSZYCH KONTAKTÓW Z PIŁKĄ
NOŻNĄ.
3.1 WPROWADZENIE (DO 12 ROKU
ŻYCIA).
CZYNNIKI, KTÓRE NALEŻY UWZGLĘDNIĆ:
- ROZMIARY BOISKA, OK. 60/70 X 40/45. BRAMKI 6 X 2
M.
- SPRAWNOŚĆ.
- KOORDYNACJĘ: DUŻA ELASTYCZNOŚĆ BEZ
SYNCHRONIZACJI.
- GESTYKULACJA.
- POKAZYWANIE TECHNIKI: JESTEM NAJLEPSZY.
- GRA ZESPOŁOWA.
- BRAK SYSTEMU.
- BRAK RÓWNOWAGI PRZY UDERZENIACH.

22. 3.2 OKRES PRZED KSZTAŁTOWANIEM (OD
12 DO 16 ROKU ŻYCIA).
- SPOSÓB GRY BARDZIEJ ZBLIŻONY DO
RZECZYWISTEGO.
- ODBIÓR OBRAZÓW.
- ŁATWOŚĆ IMITOWANIA.
- DOSTOSOWANIE SIĘ DO GESTYKULACJI.
- CHĘĆ POPRAWY.
- ROZWÓJ NA PODSTAWIE OBSERWACJI.
- GRA W JEDENASTU: INDYWIDUALNA I
ZESPOŁOWA.
- POTRZEBA WSPÓŁPRACY Z INNYMI
GRACZAMI.

23. 3.3 KSZTAŁTOWANIE. (OD 16 DO 19 ROKU
ŻYCIA).
- UPRAWIANIE SPORTU W RZECZYWISTOŚCI.
- KSZTAŁTOWANIE TECHNIKI I TAKTYKI.
- FAKTYCZNA KONCEPCJA GRY.
- WYBÓR MIEJSCA NA BOISKU.
- POSZUKIWANIE SYSTEMU I JEGO DOSKONALENIE.
- ZNAJOMOŚĆ REGUŁ GRY.
- ZWRACANIE UWAGI NA OBSERWACJĘ GRY.
- USTAWIENIE W STOSUNKU DO PARTNERÓW, PIŁKI,
PRZECIWNIKÓW.
- EDUKACJA SPOŁECZNA I SPORTOWA.
- GRA INDYWIDUALNA I ZESPOŁOWA.
- CHĘĆ OSIĄGNIĘCIA POZIOMU MIĘDZYNARODOWEGO.
- ASPEKTY TECHNICZNE:
- PANOWANIE NAD PIŁKĄ.
- PODANIA WSZYSTKIMI POWIERZCHNIAMI
KONTAKTU.
- STRZAŁY NA BRAMKĘ.
- DRYBLING I ZWODY.
- WYBÓR NAJLEPSZEJ OPCJI.
- UMIEJĘTNOŚĆ PRZEWIDYWANIA.

24. 3.4 PRZYGOTOWANIE DRUŻYNY ŻAKÓW
(8-10 LAT) I ORLIKÓW (10-12 LAT).
- W SENSIE FIZYCZNYM:
- TENDENCJA DO BRAKU RÓWNOWAGI POMIĘDZY
WZROSTEM I WAGĄ.
- ĆWICZENIA KOORDYNACJI I RÓWNOWAGI,
PRZEWAGA GIER I ĆWICZEŃ Z PIŁKĄ.
- W SENSIE PSYCHOLOGICZNYM:
- ŁATWOŚĆ PRZYSWAJANIA WIEDZY I
WYZBYWANIA SIĘ NAIWNOŚCI.
- W SENSIE TECHNICZNYM:
- GRA KREATYWNA. KONTAKT PIŁKARZ – PIŁKA.
OPANOWANIE I STRZAŁ. POWIERZCHNIE
KONTAKTU.
- W SENSIE TAKTYCZNYM:
- GUBIENIE KRYCIA, KRYCIE STREFOWE,
ROZEGRANIE W TRÓJKĄCIE.

25. 3.4 PRZYGOTOWANIE DRUŻYNY ŻAKÓW
(8-10 LAT) I ORLIKÓW (10-12 LAT).
NALEŻY UWZGLĘDNIĆ:
- ROZWÓJ WŁASNEJ INICJATYWY.
- ROZWÓJ WŁASNEGO DOŚWIADCZENIA.
GIERKI 2 X 2, 3 X 3, 2 X 3, ITD.
GRY ŁĄCZONE: PIŁKO-TENIS, PODANIA I STRZAŁY
AKCJE KOMBINACYJNE.
CELE:
- ATAK I OBRONA.
- KOORDYNACJA OKO-STOPA.
- KOORDYNACJA PRZESTRZENNO-CZASOWA.
- ATAK: GUBIENIE KRYCIA – WŁĄCZANIE SIĘ –
UTRZYMYWANIE SIĘ PRZY PIŁCE.
- OBRONA: KRYCIE – WYPROWADZANIE;
STRATEGIA; KRYCIE STREFOWE, ITD.

26. 3.5 PRZYGOTOWANIE DRUŻYNY
MŁODZIKÓW (12 – 14 LAT) I TRAMPKARZY
(14 – 16 LAT).
- W SENSIE PSYCHOLOGICZNYM:
- DUŻE ZMIANY HORMONALNE, WIDOCZNE I POWODUJĄCE
BRAK STABILNOŚCI.
- W SENSIE FIZYCZNYM:
- ZNACZĄCY WZROST.
- WZROST ROZMIARU SERCA.
- ĆWICZENIE PRACY STAWÓW, SIŁY,
WYTRZYMAŁOŚCI ORAZ WYDOLNOŚCI (TLENOWEJ).
- ZABAWY KSZTAŁTUJĄCE SPRAWNOŚĆ, RÓWNOWAGĘ,
ELASTYCZNOŚĆ.
- ĆWICZENIA FIZYCZNE W WIEKU TRAMPKARZA, OK. 30%.
- W SENSIE TECHNIKI:
- JAKOŚĆ WAŻNIEJSZA OD ILOŚCI.
- PANOWANIE NAD PIŁKĄ, PODAWANIE, WŁĄCZANIE SIĘ DO
AKCJI, GUBIENIE KRYCIA.
- TECHNIKA INDYWIDUALNA I ZESPOŁOWA.
- BARDZIEJ OKREŚLONE POZYCJE NA BOISKU.
- WIĘKSZY ŁAD I ORGANIZACJA GRY.

27. 3.5 PRZYGOTOWANIE DRUŻYNY
MŁODZIKÓW (12 – 14 LAT) I
TRAMPKARZY (14 – 16 LAT).
- W SENSIE TAKTYKI:
- AKCEPTACJA PLANÓW TAKTYCZNYCH Z UWAGI
NA ŚWIADOMOŚĆ RYWALIZACJI.
- POCZĄTKI DOJRZEWANIA.
- AKCJE W ATAKU I W OBRONIE.
- DOSKONALENIE.
- RÓWNOWAGA I ZAJMOWANIE PLACU GRY.
- POZNAWANIE ZASAD GRY OFENSYWNEJ I
DEFENSYWNEJ.
- UTRZYMYWANIE SIĘ PRZY PIŁCE.
- SCHEMATY TECHNICZNO-TAKTYCZNE.
- GRA NA OGRANICZONEJ PRZESTRZENI.
- AKCJE WIĄZANE, ITD.

28. 3.6.- PRZYGOTOWANIE DRUŻYNY
JUNIORÓW (16 – 19 LAT).
- W SENSIE PSYCHOLOGICZNYM:
- WIARA W SIEBIE.
- ZDEFINIOWANIE CZEGO CHCĘ.
- POCZUCIE NIEZALEŻNOŚCI.
- KSZTAŁTOWANIE OSOBOWOŚCI.
- W SENSIE FIZYCZNYM:
- 30% ROCZNYCH OBCIĄŻEŃ.
- ROZWÓJ MIĘŚNI POD WZGLĘDEM SIŁY I OBJĘTOŚCI.
- KOORDYNACJA MIĘŚNI.
- STABILIZACJA UKŁADU SERCOWO-NACZYNIOWEGO.
- WYDOLNOŚĆ TLENOWA, BEZTLENOWA I MIĘŚNIOWA.
- SIŁA, WYTRZYMAŁOŚĆ I SZYBKOŚĆ.
- INTENSYWNA PRACA STAWÓW, KOORDYNACJA,
RÓWNOWAGA, ITD.
- W SENSIE TECHNICZNYM:
- MAKSYMALNE DOSKONALENIE TECHNIKI INDYWIDUALNEJ,
INTENSYWNA PRACA W GRUPIE I CIĄGŁE KORYGOWANIE
BŁĘDÓW.
- W SENSIE TAKTYCZNYM:
- ZASADY GRY W ATAKU I W OBRONIE.
- ZAGRANIA, WYMIANA POZYCJI, AKCJE.

29. 3.7 PLAN3.7 PLAN OWANIEOWANIE..
PLANPLANOWANIE OZNACZA ELIMINACJĘ PRZYPADKU.OWANIE OZNACZA ELIMINACJĘ PRZYPADKU.
3.7.1 ZASADY PLANOWANIA.
USTALENIE CELÓW:
- WYTRWAŁOŚĆ.
- ZRÓŻNICOWANIE.
PODZIAŁ RÓL:
- UZUPEŁNIANIE SIĘ.
- REGULARNOŚĆ, CIĄGŁOŚĆ.
PEWNE ETAPY POWINNY BYĆ POWTARZANE:
- OKRESOWOŚĆ.

30. 3.7.2 FORMY PLANOWANIA.
- ROCZNY PLAN TRENINGOWY.
- OBÓZ TRENINGOWY.
- PLAN TYGODNIOWY.
- PRZYGOTOWANIE DO TRENINGU.
- PLAN W DNIU MECZU.

31. 3.7.3 PLANOWANIE TAKTYKI
- NALEŻY WZIĄĆ POD UWAGĘ:
- PRZYZWYCZAJENIE DO WYSIŁKU.
- MOTYWACJĘ PIŁKARZA.
- POSTĘP POD WZGLĘDEM ZMIANY ORAZ
JAKOŚCI. CECHY:
- KATEGORIA DRUŻYNY.
- ILOŚĆ MECZÓW.
- KLASY ROZGRYWKOWE.
- CECHY INDYWIDUALNE I ZESPOŁOWE
DRUŻYNY.
- DOSTĘPNY CZAS, ITD.
- UWZGLĘDNIAJĄC CZY:
- DŁUGI OKRES CZASU.
- ŚREDNI OKRES CZASU.
- KRÓTKI OKRES CZASU.
- BARDZO KRÓTKI OKRES CZASU.
- PROGRAMOWANIE DLA FAZY:
- OGÓLNEJ LUB PRZYGOTOWANIA
PODSTAWOWEGO .
- RYWALIZACJI LUB KONKRETNEGO CELU.
- UTRZYMANIA.

32. 3.8 OCENA.
WYMAGANIA:
- DANE ZBIERANE PRZEZ TĄ SAMĄ OSOBĘ.
- TESTY WYKONYWANE W TYCH SAMYCH
WARUNKACH.
- ZROZUMIENIE WYKONYWANYCH TESTÓW PRZEZ
PIŁKARZA.

33. 3.9 BADANE ELEMENTY.
CZĘŚĆ TRENINGOWA.
CZĘŚĆ MECZOWA.
DANE TECHNICZNE.
DANE TAKTYCZNE.
DANE FIZYCZNE.
WYKRES WAGI.
DANE OGÓLNE, INDYWIDUALNE I ZESPŁOWE.

34. 3.10 TESTY.
TESTY MIERZĄCE MOŻLIWOŚCI PIŁKARZA:
- PRZED ROZPOCZĘCIEM ROZGRYWEK.
- W PIERWSZEJ POŁOWIE PAŹDZIERNIKA.
- W PIERWSZEJ POŁOWIE LUTEGO.
- PO ZAKOŃCZENIU SEZONU.

35. 4. SZKOLENIE TECHNIKI.

37. 4.1 ZDOLNOŚCI JUNIORÓW.

39. 4.2 PROGRAM 60 SESJI NAUKI TECHNIKI.
PLAN I STRUKTURA W 6 CYKLACH.

44. 4.3 ROZGRZEWKA.

48. 4.4 KLASYFIKACJA ĆWICZEŃ I GIER.

51. "GŁÓWNYM CELEM
SZKOLENIA JEST
NAUCZANIE"

52. 5 BIBLIOGRAFÍA.
Analiza gry. 1997. OLIVÓS.
Ludzie dla piłki. COCA.
Sporty zespołowe. GARGANTA.
Metodologia nauczania techniki w pierwszych
etapach. REAL SOCIEDAD SAD. ZUBILLAGA i
MASACH.
Zarządzanie drużynami. COCA.
Trening piłki nożnej. ETXARRI.
Taktyka w treningu i rywalizacji. ETXARRI.
Rozwój koncepcji taktycznych w różnych
systemach gry. ETXARRI.

53. DZIĘKUJĘ ZA UWAGĘ!
WARSZAWA, 6-7 września 2009
Mikel Etxarri