KARDİAK ARREST Kardiakfonksiyonların durması veya büyük arterlerde nabız alınamaması,solunum ve bilinç kaybı ile karakterize ani ve beklenmedik bir şekilde gelişen tablodur.kardiak arresti takiben 10-15 sn içinde şuur kaybolur.45 sn sonrapupiller dilate olmaya başlar.1-3dk içinde solunum durur.4-6 dk içinde beyin korteks hücrelerinde irreversibl hasar başlar. Hiç müdahale yapılmaksızın 4 dk geçtikten sonra dolaşım yeniden başlasa bile beyin fonksiyonları geri dönmez.Kardiak arrest sonrası arteriel ve venöz kandaki O2 ve CO2 parsiyel basınçları arasındaki fark büyür ve asidoz gelişir.Beyin dokusunda PO2 sıfıra iner. Laktik asit artışı ve HCO3 ın düşmesiyle kan PH sı 7 nin altına iner.
3.
KARDİAK ARRESTİN ETYOLOJİSİ1.Kalp hastalıkları:Dolaşımda akut obst,myopatiler,myokard iskemisi,akut miyokardit,tansiyon pnomotoraks,diyafram rüptürü,PTE,kalp tamponadı,ihtiyaca yanıt vermeyen kardiak output. 2.Hipovolemi:Masif kanama,sıvı kayıpları sonucu kan basıncının düşmesiyle kardiak arrest gelişebilir. 3.Hipoksi,hiperkapni:ÜSY obst.,solunumun santral depresyonu,gıda maddelerinin hava yoluna aspirasyonu sonucu kardiak arrest gelişebilir. 4.Bayılmalar:Genellikle hava yolu obstursiyonu sonucu kardiak arrest gelişebilir. 5.Ani hipotansiyon koroner perfüzyonu bozarak arreste neden olabilir.
4.
KARDİAK ARRESTİN ETYOLOJİSİ6.Hava embolisi:Boyun,meme,torks,pelvis venleri üzerindeki girişimler sırasında gelişen hava embolisi kardiak arreste neden olabilir. 7.Elektrik,yıldırım çarpması:Elektrik çarpmasından sonra solunum kaslarında paralizi,tetani,bulber inhibisyon sonucu kardiak arrest gelişebilir.Elektrik akımının direkt etkisi ile VF ve asistoli gelişebilir. 8.Suda boğulma:Tatlı su ile hemoliz,hipoksi yüklenme,hiperpotasemi,hiponatreminin neden olduğu dirençli VF gelişir.Tuzlu su ile akciğer ödemi gelişir.Sudan çıkarılan biri soğumuş olsa bile resüsitasyon denenmelidir. 9.Metabolik ve elektrolit değişikleri:Kan glukoz ve PH ile Na,k,Ca elektrolit bozuklukları kardiak arreste neden olabilir. 10.Hipotermi:Vücut ısısı 28-30’a düştüğünde VF gelişebilir.
5.
KARDİAK ARRESTİN ETYOLOJİSİ11.Anestezikler:GA ve LA ler myokard depresyonu,hipotansiyon,solunum depresyonu,hava yolu obst.,hpoksi ve hiperkapni sonucu kardiak arrest gelişebilir. 12.İlaç ve zehirler. 13.Kan katekolamin düzeyinin artması:Heyecan,yanlışlıkla iv adrenalin verilmesi,adrenal tümörlerden aşırı katekolamin salınması kardiak arreste neden olabilir. 14.Hastalıkların terminal dönemleri. 15.Elektif kardiak arrest:açık kalp ameliyatlarında kalbin geçici süre ile durdurulması.
6.
KARDİAK ARRESTİN FİZYOLOJİKSINIFLANDIRILMASI 1.Kalp debisinin azalması:Hipovolemi kanama,sıvı elektrolit kaybı,perikard tamponadı,pulmoner emboli. 2.Azalmış koroner perfüzyon:Aterom,emboli,spazm. 3.Azalmış myokard fonksiyonu:İnfarktüs,hipoksi,asidoz,elektrolit boz. Ve kardiak depresanlar. 4.Kardiak disritmiler:Miyokardiskemisi,kalp bloku,asit baz elektrolit boz.,hipoksi. Etkin kardiak fonksiyonlar kardiak kas liflerinin düzenli kasılmasına,depolarizasyonun ve iletim sisteminin organize olmasına bağlıdır.
7.
KARDİO PULMONER ARRESTİNTANISI Büyük arterlerde nabız alınamaması,10-15 saniye içinde şuurun kapanması,solunumun durması,ciltte solukluk veya siyonoz,pupil dilatasyonu,kalp seslerinin duyulamaması,ile kardiak arrest tanısı konur.Kesin tanı EKG’de asistoli,VT,VF,EMDgörülmesi ile konur. Kardiak arrest tanısı konar konmaz tedaviye baslanır.Herhangi bir nedenle durmus olan solunum ve dolaşım fonksiyonlarının yeniden sağlanmasına yönelik çalışmalara kardiopulmoner resüsitasyon denir.KPR kalbin normal olarak çalışmasına kadar geçen sürede vital organ fonksiyonlarının sürdürülmesini amaçlayan semptomatik bir tedavi yöntemidir.
8.
KARDİO PULMONER RESUSİTASTONKPR üç aşamada gerçekleştirilir. FAZ1:Temel yaşam desteği. FAZ2:İleri yaşam desteği. FAZ3:Uzun vadeli yaşam desteği.
9.
KARDİO PULMONER RESUSİTASTONTemel Yaşam Desteği Amaç kalbi durduran neden ortadan kaldırılıncaya kadar beyin kalp ve vital organlara 02 sağlanmasıdır.Bu da ancak solunum ve dolaşımın yapay olarak sürdürülmesiyle mümkündür. KPR’nin başarılı olması için hızlı davranılmalıdır.Hasta sert bir zemine yatırılmalıdır.Pozisyon verirken baş,gövde,ekstremiteler kalıp halinde birlikte hareket ettirilmelidir.Tanı konar konmaz 4 ekstremitenin 90 derece yukarı kaldırlıması,sternum üzerine 20-30 cm yükseklikten yumruk vurulması kalbi çalıştırabilir.Baş kalp seviyesinden yukarıda olmamalı,baş aşağı pozisyon verilmemelidir.
10.
KARDİO PULMONER RESUSİTASTONKPR’nin ilk fazında yapılması gerekenler: A:Airway:hava yolu açıklığının sağlanması. B:Breathing:Solunum desteği C:Circulation:Dolaşım desteği.
11.
KARDİO PULMONER RESUSİTASTONAirway: Şuuru kapalı olan hastada kas tonusunun olmaması nedeniyle dil ve epiglot hava yolunu kapatır.Alt çene yukarı kaldırılır,baş geriye itilir ve dil farinks arka duvarından uzaklaşır.Ağız içindeki yabancı cisimler derhal çıkarılmalıdır.Boyun travmalarında sadece mandibula öne doğru kaldırılmalıdır.Hava yolu açıklığını sağlamada orofaringeal airway,endotrakeal entübasyon,laringeal maske,cerrahi yöntemler kullanılabilir.
12.
KARDİO PULMONER RESUSİTASTONA – Hava yolu Değerlendirmede hastanın bilinç durumu saptanır. Hasta omuzlarından tutularak sarsılır ve “İyi misiniz?’’ diye sorulur. Yanıt vermesi beklenir. Cevap yok ise yardım çağrılır (112 aranır) Hastaya uygun pozisyon verilir. (Sırt üstü sert bir zemine yatırılır) Kurtarıcı uygun pozisyonda olmalıdır. (Hastanın omuzları hizasında diz çökülmesi.) Alt-Çene veya baş-çene metodu uygulanarak hastanın hava yolu açılır. Spontan solunumu yoksa ağız boşluğu temizlenir. Solunum olup olmadığı “Bak- Dinle-Hisset” metoduyla kontrol edilir.
13.
KARDİO PULMONER RESUSİTASTONBreathing(Solunumun sağlanması): Hava yolu açıklığı sağlandıktan sonra kurtarıcı tarafından ağızdan ağıza,ağızdan buruna,ağızdan stomaya suni solunum yapılır.Suni solunum yeterliliği göğsün kalkıp kalkmadığı gözlenerek değerlendirilir.Uygulayıcının ekspriyum havasındaki 02 %16-17 civarında olup her ventilasyonda hastaya 700-800 ml hava üflendiğinde bu hastada 75-80 mm Hg PO2 sağlar.Bu solunum başlangıçta 1-1.5 sn süreyle iki kez tekrar edildikten sonra kardiak masajla koordine edilir. Bu suni solunumun hijyenik olmama,çapraz enf. Riski ,kurtarıcı için güç ve yorucu olması ve 02 yüzdesinin düşük olmasından dolayı en kısa zamanda endotrakeal entübasyon yapılarak %100 verilmesi gerekir.
14.
KARDİO PULMONER RESUSİTASTONB – Solunum: Solunum yok ise ilk aşamada iki kurtarıcı soluk verilir. Ağızdan-ağıza, Ağızdan-buruna, Ağızdan-ağız ve buruna, Ağızdan-trakeaya, Ambu maske ile ağız ve buruna, Eğer solunum etkili olmadıysa; Başa tekrar pozisyon verilir Hala başarılı olunmadıysa yabancı cisim kontrol edilir. Gerekirse Heimlich manevrası yapılır. Eğer başarılı olunduysa C’ye geçilir .
15.
KARDİO PULMONER RESUSİTASTONCirculation(dolaşımın sağlanması): Kardiak arrest gelişmiş bir hastada dolaşım eksternel ve internal kardiak masajla sağlanır.Eksternal kardiak masaj sert bir zemine sırt üstü yatırılan hastanın göğüs kafesinin sternumun alt yarısı hizasında ritmik olarak sıkıştırılması demektir.Bu şekilde intratorasik basınç artışı ve kalbin direkt olarak sıkıştırılması ile vital organlara dolaşım sağlanır.Eksternal kardiak masajla akciğerlere giden kan suni solunumla oksijenlenir. Etkin bir kardiak masajla 100 mm Hg sistolik kan basıncı sağlanır.Masajın etkili olabilmesi için sternumun üzerine uygulana kompresyonla göğüs duvarına en az 4-5 cm lik bir esneme olmaktadır.Bu arada iv-trakeal yolla 1mgr adrenalin verilebilir ve arrest süresince cevap alınamadığı takdirde her 5-10 dakikada bir 0.5-1 mgr adrenalin tekrarlanır.Eksternal kardiak masaj uygulayacak kişi hastanın sol tarafında durur.Bir elin ayasını sternumun alt yarısına koyar,diğer elini de bu elinin üzerine yerleştirir,parmaklar göğse değmeyecek şekilde açıkta tutulur.Kollar bükülmeden sternuma dik olacak şekilde kompresyon uygulanmalıdır
16.
KARDİO PULMONER RESUSİTASTONC – Dolaşım: Değerlendirme; Nabız karotis arterden hissedilmeye çalışılır (5sn). Nabız varsa dakikada 12 solunum yaptırılır Her 5saniyede bir solunum. Eğer nabız yok ise external kalp masajına başlanır. Masaj yapılacak yer saptanır. Göğüs kafesinin alt sınırında sternumun alt ucuna doğru iki parmak ile kisifoid çıkıntı tespit edilir. Kisifoid çıkıntının iki parmak üstüne eller kenetlenerek konulur.
17.
KARDİO PULMONER RESUSİTASTONC – Dolaşım: İki çeşit el pozisyonu kullanılabilir. a-Üstteki elin parmakları kıvrılarak alttaki el kavranır. b-Eller üst-üste parmaklar kapalıdır. Masajı yapan kişi uygun pozisyonda olmalıdır (Kurtarıcının omuzları hastanın sternumuna diktir. El ile el bileği dik açı oluşturur.) Erişkinde kalp masajı yapılırken uygulanacak basınç sternumu 3,75-5cm çöktürmelidir.
18.
19.
KARDİO PULMONER RESUSİTASTONEksternal kardiak masaj: Eksternal kardiak masajla solunumun koordinasyonu tanı konar konmaz uygulanan iki ventilasyondan sonra : 1.Uygulayıcı tek kişi ise dk’da 80-100 civarında olacak şekilde 15 masaj,2 solunum işlemi 4 kez tekrarlanır ve karotis nabazanı kontrol edilir. 2.Uygulayıcı iki kişi ise;yine dakikada 80-100 olacak şekilde 15 masaj 2 solunum işlemi yapılır,işlem 4 kez tekrarlanır,solunumu sağlayan kişi nabız ve solunumu değerlendirir. 3.Hasta zaten entübe iken kardiak arrest gelişmişse masajla senkronize olmaksızın 80-100 masaj 12-15 solunum yaptırılır. Eksternal kardiak masajla etkili bir resüsitasyon sağlanamazsa ve endikasyon varsa internal kardiak masaj uygulanabilir.
İLERİ YAŞAM DESTEĞİBu safhada temel yaşam desteği ile kalbi çalıştırılan hastada bazı ilaç,araç ve becerilerle solunum ve dolaşımın sürdürülmesi ve spontan olarak devamının sağlanmasına çalışılır.Hasta EKG monitörüne bağlanır.EKG de VT,VF,asistoli,elektro mekanik disosiyasyon ,aritmiler görülebir. VF daha önceden kalp hast,hipotermi,kalbi duyarlı hale getiren (halotan anestezisi,entübasyon, ekstübasyon) sempatik aktivite artışı hallerinde gözükür.Asistoli ise masif myokard iskemisi,asfiksi,elektrolit ve metabolik bozukluklarda gelişir.EMD’de kalpte elektriksel aktivite vardır fakat pompa gücü yoktur.
22.
İLERİ YAŞAM DESTEĞİVF geliştiğinde yapılacak işlem defibrilasyondur.Defibrilasyonun başarılı olabilmesi için myokardın iyi oksijenize edilmesi ve asidozun bulunmamasına bağlıdır. Ciltle elektrodlar arasına jel ve elektrodlar üzerine en az 10 kg lık bir güç uygulayarak temas yüzeyi arttırılmaya çalışılır. Defibrilasyonda negatif elektrod sağ klavikula altına pozitif elektrod apeks üzerine yerleştirilir. Defibrilasyonun etkinliği VF süresine myokardın durumuna,asit baz elektrolit dengesine,daha önceden uygulanan defibrilasyon süresine ve sayısına defibrilatör kaşıklarının yerine,ve büyüklüğüne ve cilt ile kaşıkların etkileşimine bağlıdır. Defibrilasyona 200 j ile başlanır.Eğer başarılı olunamaz ise max iki kez daha denenir ve 360 j a kadar çıkılabilir.
23.
İLERİ YAŞAM DESTEĞİKPR sırasında hipotermi varsa derhal ısıtma baslatılmalıdır.yoksa adrenalin etkisiz kalır,defibrilasyon başarılı olmaz.KPR sırasında bir taraftan da iv sıvı yolu sağlanır.Eğer iv yol saglanamazsa ve hasta entübe ise adrenalin atropin ve lidokain gibi ilaçlar iv dozlarının 2katı olacak şekilde 10 ml sf ile sulandırılarak endotrakeal tüp ile uygulanabilir. NAHCO3,kalsiyum,noradrenalin gibi ilaçlar mukoza ve alveollerde hasar yapabileceği için bu yolla verilmezler.Hem iv yol hem de endotakeal entübasyon yapılmamış ise adrenalin intrakardiak yoldan uygulanabilir.
24.
İLAÇ TEDAVİLERİ Adrenalin:Uygulanacak ilk ajandır.İv ve evdotrakeal tüpten uygulanabilir.Dozu:0.5-1 mgr’dir.1:10000’lik solusyondan 1-10 ml dir.Etki süresi kısadır.Her 5 dakikada bir tekrar edilir.Spontan kontraksiyonları uyarır,myokardın kasılma gücünü arttırır,periferik damarlarda göllenmiş kanın kalbe dönüşüne yardım eder,defibrilasyonu kolaylaştırır.Eğer PH <7.2 ise etki göstermez.
25.
İLAÇ TEDAVİLERİ ANTİARİTMİKTED: Ajan seçimi tartışılmalıdır.Fakat başlangıçta lidokain ile bretilyum arasında tercih yapılmalıdır. Amiodaron: non-adrenerjik kardiotonik ajandır.Diğer ajanlara direnç gösteren tekrarlayan ventriküler aritmilerde en etkin ilaçtır.Ancak etkisinin geç başlaması ve çok uzun sürmesi nedeniyle ilk kuşak ajan olarak tercih edilmez.Akut kardiak arrest tedavisinde kullanılmaz.DOZ:5 MGR/kg olarak 20-120 dakikada %5 dextroz içerisine uygulanır.
26.
İLAÇ TEDAVİLERİ ANTİARİTMİKTED: Lidokain %2(20mgr/ml): Ventriküler refrakter periyottaki heterojeniteyi azaltır,otomatisiteyi azaltır,VF eşiğini yükseltir,bolus uygulama esnasında kardiak debi ve kan basıncına etkisi yok denecek kadar azdır.Premature atımlarda kullanılır,bu prematur atımlar >6/dk veya multiform ise uygulanır.Başlangıçta bolus olarak 1 mgr/kg ek bolus 0.5 mgr/kgr dozda 8 dakikalık aralıklarla uygulanır.KA’de yalnız bolus olarak uygulanır. Bretilyum: Başlangıçta katekolamin salınımına neden olarak kan basıncı ve kalp hızında artışa yol açar.Daha sonra ise adrenerjik blok postural hipotansiyona neden olur.VF eşiğini yükseltir.Defibrilasyonu kolaylaştırır.Eğer fibrilasyon lidokain veya defibrilasyon ile düzelmemişse,VF lidokain ile tekrarlıyorsa,lidokain ve prokainamidile kontrol altına alınamayan taşikardi varsa bretilyum kullanılabilir.
27.
İLAÇ TEDAVİLERİ ATROPİNSÜLFAT: Atropin sülfat bir parasematolitik ajandır.Kardiak vagal tonusu azaltır,sinüs düğümünün uyarı hızını arttırır,atrioventriküler iletimi kolaylaştırır. ENDİKASYONLARI 1.Asistolik kardiak arrestte:Vagolitik etkisinden yaralanmak amacıyla arrest tedavisine başlarken 1mgr iv uygulanmalıdır.Eğer asistoli devam ederse doz 5 dakikada bir tekrarlanmalıdır. 2.Periferik perfüzyonu bozan bradikardilerde endikedir.Doz 0.5 mgr iv toplam 2 mgr.2ı aşmayacak şekilde 5 dk’lık aralıklarla uygulanır. PROKAİNAMİD: Lidokain gibi ventriküler ektopik atımları baskılamak amacıyla kullanılır.Kan basıncında düşmeye neden olacağı için arresttin akut döneminden çok resüsitasyon sonrası tekrarlayan ataklarda tercih edilir.
28.
İLAÇ TEDAVİLERİ İSOPROTERONOL:Kardiak arrestte endike değildir.Tek endikasyonu hemodinamik olarak önemli olan bradikardilerin acil tedavisinde pace maker takılana kadar zaman kazanmaktır. KALSİYUM(%10 Ca Cl2): Kardiak arrestin prognozunda iyileşme sağlamaz.Hiperkalemi,hipokalsemi ve elektro mekanik disosiyasyon da kullanılabilir.Dozu:2-4 mgr/kg’dır.Ca asla bikarbonat ile beraber kullanılmamalıdır.Sinus ritmindeki veya digitalize hastalarda dikkatle kullanılmalıdır.Ca periferik vasküler direnci arttımaz.Koroner spazmı myokardın irritabiltesini arttırır.sistolde arreste neden olur.Spontan dolaşımı düzenlemede adrenalin kadar etkin olmaz.
29.
İLAÇ TEDAVİLERİ KALSİYUMANTAGONİSTLERİ :-Koroner kan akımını arttırır.-Oksijen tüketimini azaltır.-AV iletimi etkiler.-Refraktör periyodu uzatır.-Supraventriküler taşikardileri düzeltir.-Ventriküler disritmileri tedavi etmezler.-iİletim bloklarında ve digital toksikasyonlarında uygulanmaları tehlikelidir. FURASEMİD :Henle kulbunun proksimal ve distal tüplerinde Na reabsorbsiyonunu bloke eder. Etkisi 5 dk içinde başlar saatlerce sürer. 0.5-1 mgr/kgr iv KORTİKOSTEROİDLER :Membran stabilize edici histamin salınımını önleyici kapiller bütünlüğü koruyucu etkileri ile anaflaktik ve septik şoka bağlı arrestlerde faydalıdır.Bu etkiler hipoksik serebral ödemi de azaltabilir.Deksametazon 12-20 mgr/6 sa iv ilk 48 saatte uygulanabilir.
30.
İLAÇ TEDAVİLERİ DOPAMİN:Belirgin betamimetik etki ile kardiak outputu arttırır. Düsük dozlarda renal ve mezenterik damarları genişletir. NORADRENALİN: Total periferik direnci düşük şiddetli hipotansiyonu olan hastalarda 4-8mgr/500 ml solusyon halinde verilebilir.Hipovolemide kontraendikedir. DOBUTAMİN: Belirgin beta mimetik etkisi ile refrakter kardiojenik şoktaki hastada kullanılabilir Digital preparatları atrial flutter ve atrial fibrilasyonda ventrikül kontrolu amacıyla kullanılabilir.
31.
İLAÇ TEDAVİLERİ Kardiakarrest sırasında asit baz dengesindeki bozukluklar: Met. Asidoz: Oksijen sunmundaki azalma sonucu aneorobik metabolizma gelişimine bağlı olarak ortaya çıkar. Kombine solunumsal asidoz ve alkaloz : Ventilasyon yetersiz olduğu zaman solunumsal asidoz ortaya çıkar.KPR’da asit baz dengesini korumanın temel ilkesi alveolar ventilasyonun sağlanmasıdır. SODYUM BİKARBONAT: Defibrilasyonu koruyucu etkisi yoktur. Oksihemoglobin eğrisini sola kaydırarak hemoglobinin o2 e afinitesini arttırır.Hiperosmollite ve hipernatremiye neden olur.CO2 üretimine neden olarak serebral myokardial fonksiyonları deprese eder. Ekstraselüler alkaloz oluşturarak katekolaminlerin etkisini azaltır. Bu etkilerinden dolayı KPR’un ilk 10 dakikasında sodyum bikarbonat önerilmez.Ancak KPR 10 dakikayı geçmişse 1mmol/kg uygulanır.Sodyumm bikarbonat adrenalinle beraber verilirseadrenalin inaktive olur.
32.
UZUN VADELİ YAŞAMDESTEĞİ KPR’un bu safhası acil durum atlatıldıktan sonra durumun değerlendirilmesi prognozun belirlenmesi,beyin fonksiyonları başta olmak üzere vital organ fonksiyonlarının düzeltilmesi ve komplikasyonlarının tedavisine yönelik yoğun bakımı içerir. Kardiak arrest sonrası resüsitasyonun süresi ile ilgili olarak artan oranda santral ve periferik sinir sistemi ile diğer vital organlarda iskemi perfüzyon bozukluğu ve bunlara bağlı değişik derecelerde hasar meydana gelebilir.
33.
UZUN VADELİ YAŞAMDESTEĞİ Bakım, arrest nedenine bağlıdır. Değerlendirme : Bilinç, nörolojik defisitler ve solunum değerlendirilir. Monitörizasyon : Nabız, kan basıncı, solunum, EKG, Laboratuvar : Kan gazları, kardiyak enzimler takip edilir. idrar debisi ve intravenöz sıvı tedavisinin etkinliği
34.
UZUN VADELİ YAŞAMDESTEĞİ Solunum desteği: oksijen uygulanır, gerekirse mekanik ventilasyon desteği sağlanır. Amaç : Kan gazlarında aşağıdaki değerlerin sağlanmasıdır. PaO2 = 100 mm Hg PaCO2 = 35 mm Hg pH = 7.3-7.5 Akciğer grafisi değerlendirilir. Alta yatan nedene yönelik tedavi Gereksinimlerin belirlenmesi : Pacemaker ve balon pompa için hasta değerlendirilir. CPR’ dan sonra serebral hasarı azaltmak için özel bir yöntem henüz tanımlanamamıştır. Bu amaçla yapılabilecekler homeostazisin sağlanması, vücut ısısının normal sınırlarda tutulması, ozmolalitenin fizyolojik değerlerde olması ve konvülziyonların kontrol edilmesinden ibarettir.
35.
KPR’UN KOMPLİKASYONLARI 1.Baş boyun travmalı hastalarda spinal kord zedelenmesi 2.Yaşlı hastalarda hava yolu açıklığını sağlamak amacıyla başın aşırı derecede ekstansiyonuna veya yana çevrilmesine bağlı vertebrobaziler arter tıkanıklığına bağlı beyin hasarı. 3.Özellikle entübe edilmeyen hastalarda mide dilatasyonu,mide rüptürü,regürjitasyon,mide içeriği aspirasyonu. 4.Kosta ve sternum kırıkları 5.Kostosternal ayrılma. 6.Pnömotoraks,hemotoraks. 7.Akciğer karaciğer dalak yaralanması. 8.Yağ embolisi.
36.
KPR’a Başlama veSonlandırma kriterleri Durumun aciliyeti,sonucun önceden kestirilememesi,doktorun bu konudaki eğitimi ve mediko legal endişeler nedeniyle hangi hastada KPR yapılmaması konusunda karar vermek oldukça güçtür.Bu hususta belirlenmiş tek ortak nokta tedavisi mümkün olmayan hastalıkların terminal safhasında KPR yapılmamasıdır. Kardiak arrest olduktan sonra 4 dakika içinde hastanın dolaşım ve solunumunu sağlamaya yönelik herhangi bir müdahale olmadığı kesin olarak biliniyorsa ve hasat normotermikse KPR’a başlanmamalıdır.Aktif tedaviye rağmen normotermik bir hastada kalp aktivitesi 30-60 dakika içinde başlamazsa (EKG’de düz çizgi devam eder)KPR sonlandırılabilir.
37.
Her ilaçtan sonradefibrile edilir (360 J) İlaç-şok, ilaç-şok paterni devam ettirilir
