2. NOMES
CHÍA
Salvia hispanica

3. DESCRICIÓN
Planta herbácea da familia
das lamiáceas que pode
acadar ata 1 metro de altura.

4. RAÍZ
Típica
TALO
Herbáceo, dereito

5. FOLLAS
Simples, opostas, de forma lanceolada, de 4 a 8 cm de longo
e de 3 a 5 de ancho.

6. FLORES
Hermafroditas,
labiadas, de cor
púrpura a branca,
agrupadas en
ramiños terminais.

7. FROITOS
Aquenios
indehiscentes cunha
semente oval e
lustrosa duns 2 mm
de longo por 1,5 mm
de ancho,
Sementes

8. CICLO E CULTIVO
Anual. Florece entre xullo e agosto, no hemisferio norte.
Prefire solos lixeiros, ben drenados e non moi húmidos. Non
soporta as xeadas, pero si as secas. Require abundante sol, e non
dá froito na sombra. A colleita iníciase ao redor dos catro meses da
sementeira. Realízase de forma manual con machete.

9. USOS
As sementes empréganse como alimento, en bebidas, en forma
de fariña... Os brotes tenros consúmense como verdura crúa ou
cocida e poden ser usados en ensaladas.

10. As sementes son ricas en proteínas (o doble de calquera semente),
calcio (cinco veces máis que o leite), boro, potasio (o doble dos
plátanos), ferro (tres veces máis que as espinacas), ácido omega 3
(sete veces máis que o salmón), antioxidantes (o triplo que os
arandos), oligoelementos (magnesio, manganeso, cobre, cinc),
niacina…

11. ORIXE E HISTORIA
É orixinaria de México, Perú e Guatemala. Era moi valorada polos
antigos habitantes de América Central e do Sur que a empregaban
nas ceremonias relixiosas e con fin medicinais.
Debuxo do Códice Florentino
queindica o emprego da chia
para inducir ao parto

12. Nuria Domínguez Lago