Sa Aralin 4 ng Ibong Adarna, si Don Diego ay inatasang hanapin ang kanyang prinsipe at naglakbay sa mga bundok at gubat sa kabila ng mga pagsubok. Sa kanyang paglalakbay, natagpuan niya ang puno ng piedras platas na may kahanga-hangang ginto at nang dumapo ang Ibong Adarna, nahulog siya sa kanya ng pagkakabighani. Ang mga awit ng ibon ay nagbigay ng kagalingan sa sinumang nakikinig, kahit ang mga may sakit ay gumaling sa kanilang tinig.

1. Ibong Adarna
Aralin 4- ANG KABIGUAN NI DON

2. Talasalitaan
1.tinahak- tinungo o pinuntahan
2.tinunton-hinanap
3.kinipkip-tinatago
4.mabatid-nakarating
5.puntod-isang libingan ng pat

3. 81. Si Don Diego’y inatasang
hanapin ang naparawal,
ang Prinsepe’y si sumaway
at noon di’y nagpaalam.

4. 82. Baon sa puso at dibdib
ay makita ang kapatid,
masama sa madlang sakit
sa ngalan ng amang ibig.

5. 83. Hanapin ang kagamutang
siyang lunas ng magulang,
kahit na pamuhunan
ng kanilang mga buhay.

6. 84. Parang, gubat, bundok, ilo
tinahak nang walang takot,
tinutunton ang bulaos
ng Tabor na maalindog

7. 85. Sa lakad na walang humpa
nang may mga limang buwan
ang kabayon sinasakyan
ay nahapo at namatay.

8. 86. Sa gayon ay kinikip na
ang lahat ng baon niya,
kabunduka’y sinalunga’t
nilakad na lang ng paa.

9. 87. Salungahing matatarik
inaakyat niyang pilit
ang landas man ay matinik
inaari ring malinis.

10. 88. Hindi niya nalalamang
siya pala’y nakadatal
sa Tabor sa sadyang pakay,
rikit ay di ano lamang!

11. 89. Noon niya napagmalas
ang puno ng PIEDRAS PLATAS
daho’t sanga’y kumikintab
ginto pati mga ugat.

12. 90. Biglang napagbulay-bulay
ni Don Diegong namamaang,
punong yaong pagkainam
baka sa adarnang bahay.

13. 91. Sa tabi ng punong ito
may napunang isang bato,
sa kristal nakikitalo’t
sa mata ay tumutuksok.

14. 92. Muli niyang pinagmalas
ang puno ng PRIEDRAS PLATA
ang lahat ay gintong wagas
anaki’y may priedrerias.

15. 93. Sa kanyang pagkaigaya
sa kahoy na anong ganda.
inabot nang ikalima’t
madlang ibo’y nagdaan na.

16. 94. Sa gayong daming nagdaa
mga ibon kawan-kawan,
walang dumapong isa man
sa kahoy na kumikinang.

17. 95. Kaya ba’t ang kanyang wik
“Ano bang laking hiwaga,
punong ganda’y di sipala!
makaakit sa madla!”

18. 96. “ Ganito kagandang kahoy
walang tumitirang ibon?
Hiwagang di ko manunoy,
Sa aki’y lumilinggatong!’’

19. 97. “ Sa kahoy na kaagapay
mga ibon ay dumuklay,
punong ito’y siya lamang
tanging ayaw dapuan!””

20. 98. “Dapwa’t anumang masap
Ako dito’y di aalis,
Pipilitin kong mabatid
Ang himalag nalilingid.”

21. 99. Ano nag nang lumalalim na
ang gabing kaaya-aya,
si Don Diego’y namahinga
sa batong doo’y nakita..

22. 100. Sa upo’y di natagalan
ang Prinsepeng naghihintay,
ibong Adarna’y dumatal
mula sa malayong bayan.

23. 101. Dumapo sa Piedras Platas
mahinahong namayagpag,
hinusay ang nangungulag
balahibong maririlag.

24. 102.Sa Prinsepeng
mapagmasdan
ang sa ibong kagandahan.
“Ikaw ngayo’y pasasaann
At di sa akin ang kamay”

25. 103. Nang makapamayagpag n
itong ibong engkantada,
sinimulan na ang pagkantang
lubhang kilaga-ligaya.

26. 104. Sa lambing ng mga awit
ang Prinsepeng nakikinig,
mga mata’y napapikit
nakalimot sa daigdig.

27. 105. Sa batong kinauupa’y
mahimbing na nagulaylay,
naengkanto ang kabagay,
nagahis nang walang laban.

28. 106. Sino kayang di maidlip
sa gayong lambing ng tinig?
ang malubha mang maysakit
gagaling sa kanyang await.

29. 107. Pitong awit, bawa’t isa
balahibo’y iniiba
at may kani-kanyang gandang
sa titingin ay gayuma.

30. 108. Matapos ang pagkokoplas
ang Adarna ay nagbawas,
Si Don Diegong nasa tapat
inabot ng mga patak

31. 109. Katulad din ni Don Pedro
siya’y biglang nagging bato,
magkatabi at animo’y
mga puntod na may multo.