UNIDADE 13
A LÍRICA MEDIEVAL
Durante os séculos XIII, XIV e XV, ao remate
 da Idade Media, o sistema feudal -no que a
nobreza e a Igrexa tiñan a riqueza e o poder-
     seguía vixente na Galiza e Portugal.
GALIZA E A LINGUA GALEGA NA IDADE MEDIA

           O feudalismo presenta unha sociedade moi
           xerarquizada na que a nobreza señorial e
           eclesiástica posuía o poder mentres que o pobo
           debía pagarlles un FORO por cultivar as súas
           terras. Os artesáns e os comerciantes que vivián
           nos burgos opúñanse a estes privilexios.
O pobo debía pagarlle á nobreza un FORO por
 cultivar as súas terras. Este imposto, do que
tamén se beneficiaba a igrexa, permitía a esta
        aristocracia vivir na opulencia.
O poder da Igrexa: Compostela, centro da cultura
       cristiá europea, o Camiño de Santiago.


                                                       A nobreza
                                                       eclesiástica




                                                           Brasóns das casas nobiliares
                                                              dos Traba e os Castro

Os mosteiros cirtensienses, os foros, a estrutura parroquial.
COMO A GUERRA CONTRA OS
MOUROS XA ESTABA MOI AO SUR,
  A PAZ DEIXABA Á NOBREZA
 MOITO TEMPO PARA O LECER.
OS DOUS PERÍODOS EN
   QUE SE DIVIDE A
 LITERATURA MEDIEVAL
       GALEGO-
PORTUGUESA, COMÚN AOS
   DOUS PAÍSES POR
 POSUÍREN DAQUELA A
   MESMA LINGUA, …
…NOMÉANSE IDADE DE
OURO (S. XIII E PRIMEIRA
 METADE DO S. XIV) E DE
 DECADENCIA (SEGUNDA
METADE DO S. XIV E MAIS
     TODO O S. XV).
Supoñemos que xa dende o
    século XII se facían
reunións poéticas nos pazos
e castelos galegos, porén as
  CANTIGAS EN GALEGO-
 PORTUGUÉS máis antigas
   datan do século XIII.
Que é a lírica galego-portuguesa?
• Chamamos lírica galego-portuguesa a un
  conxunto dunhas 1.685 cancións de temática
  profana e unhas 420 de tema relixioso,
  escritas no idioma máis occidental da
  península, o galego-portugués, antes da súa
  separación en dúas linguas distintas, por uns
  douscentos trobadores, nun período que vai
  desde as fins do século XII ata mediados do
  XIV.
Orixe da lírica galego-portuguesa
• A orixe da lírica galego-portuguesa é discutida,
  pero a lóxica apunta a que as razóns estean na
  combinación de varias teses. Influencia folclórica
  –todos os pobos do mundo cantan antes de
  escribir-, influencia eclesiástica -o canto ten
  importancia en todas as relixións-, influencia
  árabe -sabido é que a música árabe estaba moi
  desenvolvida, e mesmo ela é a que fai agromar á
  carxas ou jarchas escritas na fala mozárabe uns
  cen anos antes, etc.
Orixe da lírica galego-portuguesa
• O que si está claro é que se colleron corpo
  como escritas é por influencia chegada de
  Provenza -a costa mediterránea de Francia-. O
  trobadorismo provenzal está pois non só na
  orixe da moda de escribir cancións daquela
  "modernas" -provenzalitantes- senón tamén
  de recoller composicións anteriores e escribir
  conforme aos patróns máis tradicionais.
Ilustración de Antón García Patiño sobre a cantiga
“Levantou-s’a belida”, de Don Dinis.
O espectáculo


Trobador      Segrel       Xograr


    Menestrel     Soldadeira
Os TROBADORES eran os nobres que
compoñías a letra e a música das cantigas.
Os SEGREIS eran compositores que
xurdiron a carón dos xogradores,
baixa nobreza vida a menos que vivía
da xenerosidade allea coa súa arte.
Denominábanse a si mesmos
trobadores, pero os poetas
aristocráticos negábanlles tal título.
Viaxaban con frecuencia e mesmo
cambiaban de corte en función de
problemas políticos.
Nunha determinada altura
cronolóxica aparece o vocábulo
«segrel» para designar aquel poeta
que compón cantigas agardando
algún beneficio con este labor.
Os xogrARES
  PROCEDÍAN DO
  POBO BAIXO E
INTERPRETABAN AS
CANTIGAS, CHEGAND
 O INCLUSO ALGÚN
DELES A COMPOÑER.
Os músicos denominábanse
MENESTREIS, a quen podían acompañar
            bailando …
… as
SOLDADEIRAS, muller
   es que ían cos
    soldados ás
 numerosas guerras
  que houbo nesta
época. Moi famosa foi
      MARÍA A
BALTEIRA, satirizada
    nas cantigas.
Como se facían os manuscritos medievais

• Trátase dunha animación interactiva que a
  Universidade de Cambridge dispón a través do
  Fitzwilliam Museum.
• Este recurso amósanos “como se facían os libros
  manuscritos medievais. A animación está baseada
  nunha páxina dun antigo libro do século XIV realizado
  para un bispo francés, Reynaud de Bar e que se
  coñece como o Pontifical de Metz”.
http://www.fitzmuseum.cam.ac.uk/pharos/images/swf
/manuscript/manuscript_5a.html
As cantigas atópanse en pergamiños
recompilados en CÓDICES, unha especie
   de libros como o DA VATICANA, A
BIBLIOTECA NACIONAL DE LISBOA
OU AS CANTIGAS DE SANTA MARÍA
        que se gardan no Escorial.
Os Cancioneiros
• CANCIONEIRO DA AJUDA: consérvase en Lisboa e está
  datado a fins do século XIII ou comezos do XIV; 310
  cantigas case todas de amor.
• CANCIONEIRO DA BIBLIOTECA NACIONAL: consérvase en
  Lisboa. Códice copiado en Italia no século XVI sobre un
  orixinal hoxe perdido. Contén arredor de 1700
  composicións de todos os xéneros.
• CANCIONEIRO DA VATICANA: na Biblioteca do Vaticano.
  Copia realizada no século XVI. 1200 composicións.
• PERGAMIÑO VINDEL: Folla do século XIII que contén sete
  cantigas de amigo de Martín Codax. Teñen a
  correspondente transcrición musical.
• PERGAMIÑO SHARRER: letra e música de seis cantigas de
  D. Dinís. Gárdase en Lisboa e data de finais do s. XIII.
PERGAMIÑO SHARRER
PERGAMIÑO VINDEL
Pergameu do códice da
Biblioteca Nacional de Lisboa
Escoitamos
Grupo de música antiga MARTÍN CODAX:
        http://www.martincodax.org/

http://www.youtube.com/watch?feature=player
_embedded&v=GTC5Q93eOSs
Escoitamos
En SON DE POETAS podemos escoitar moitas das
nosas cantigas, ademais ofrece información moi
completa sobre o/a poeta, o tema musical, o
grupo ou solista, etc.
  http://sondepoetas.blogspot.com.es
Información extra
O segredo do Libro de Kells é un dos máis fermosos
manuscritos medievais que se conservan.
Podemos ver o filme animado El secreto del libro de
Kells (The Secret of Kells) de coprodución irlandesa-
francesa-belga realizada pola empresa de
animación irlandesa Cartoon Salon, dirixida por
Tomm Moore e Nora Twomey, estreada o 8 de
febreiro de 2009 no Festival Internacional de Cine
de Berlín. El 2 de febreiro de 2010, foi nominada
aos Premios Óscar dentro da categoría de mellor
película de animación do ano 2009
http://www.youtube.com/watch?v=c53GsY1utiA&f
eature=fvwrel
AS CANTIGAS PODEN

DIVIDIRSE EN TRES XÉNEROS

  MAIORES: CANTIGA DE

  AMOR, DE AMIGO E DE

  ESCARNIO E MALDICIR.
XÉNEROS

 Cantiga de amor


 Cantiga de amigo


Cantiga de escarnio
    e maldicir
Os xéneros
menores
son aqueles
menos
cultivados.
A TENZÓN consiste nun diálogo entre dous
       trobadores ou xograres.
A PASTORELA
  tiña como
 protagonista
unha “pastor” a
quen loa unha
voz masculina,
 pretendendo
  namorala.
O PRANTO é
unha elexía pola
perda de alguén
 ou mesmo de
     algo.
Tamén hai cantigas en que a voz poética se queixa
 da chegada do día, momento da separación dos
      amantes: coñécense como ALBAS ou
                ALBORADAS.
Xéneros menores

        Pastorela
              Cantiga
Lais   Pranto    de   Tenzón
               seguir
Algúns dos máis de cen trobadores coñecidos foron
 Afonso X o Sabio, o seu neto e rei portugués Don
Dinís, Airas Nunes, Paio Gomes Chariño...; entre os
 xograres destacan Fernando Esquío, Codax, Pero
        Meogo, Mendiño... , todos do s. XIII.

                    AFONSO X
WEB de consulta
• Unha excelente noticia: esta web na que se
  integran textos, nalgúns casos manuscritos e
  mesmo música, deste corpus que constitúe a
  lírica medieval galego-portuguesa. Un
  magnífico recurso para a lectura en rede do
  que é un dos nosos grandes patrimonios
  literarios.
       http://cantigas.fcsh.unl.pt/index.asp
A LINGUA

Unha época de monolingüismo
Durante a chamada “Reconquista”, o idioma que nace na Gallaecia
vai estendéndose caa ao sul e recibe o nome de galego-portugués.
Afonso VI usurpa o trono dos seus irmáns Sancho, rei de León, e García, rei de Galiza, e divide
o antigo reino en dous condados entre as súas irmáns Teresa e Urraca. A batalla de San
Mamede (1129) coroa a Afonso Henriques como I Rei de Portugal.
Do latín vulgar ao
              galego-portugués




Lingua de
reis, lingu
   a do
  pobo.
Do monolingüismo á substitución
lingüística: factores sociopolíticos.
A
  substitución
   da nobreza
   galega (as
     guerras
  dinásticas)...


                            e as Revoltas Irmandiñas (1461-1467).




Castelo de Narahío (Neda)
Sistema fonolóxico do galego
   medieval: as vogais orais
assi                        tua


  cèdo               bòca

       cégo         nóva

              mal
Sistema fonolóxico do galego
  medieval: as vogais nasais
farĩa                        lũa


   ch o              corõa

        b es         bõa

               cão
Sistema fonolóxico do galego
        medieval: hiatos vocálicos

maa     irmãa    casaes    cães     mao    irmão



tea        a      pee         es    ceo       o



moa     bõa     españoes   razões   avoo   bõo
Sistema fonolóxico do galego
              medieval: as consoantes
MODO           P U N T O         D E     A R T I C U L A C I Ó N                E     V O Z
               labial           dental          alveolar         palatal                velar
            xordo   sonoro   xordo   sonoro   xordo   sonoro   xordo   sonoro       xordo   sonoro

oclusivo    pee     ben      tal       de                                           con     gran
 nasal              me                                nos              teño
golpeado                                              para
vibrante                                              terra
africado                     cen     fazer                     chão
continuo     fee    fava                      son     casa     caixa   hoje
 lateral                                              levar            palla
Sistema fonolóxico do galego
          medieval: pares de consoantes

  b          v         ts        dz        s         z        š          ž
  ben,        vai,     cen,      doze, sempre,      casa,   xadrez, gente,
 caber,      fava,    cinco,     luzes,  passar,   cousa,    caixa, fogir, ja,
ambos,      dever,   cabeça,     juizo, levasse,   mesa,     peixe,   hoje,
 cabra     levava,   justiça,   beleza,   levas    pesar      roxo   queijo,
           arvore,    Paaço       (luz,                                juiz
             livro     (luz)      dez)
Morfoloxía e fonoloxía do galego
medieval: plural e feminino de nomes

   razon, coraçon   razões, corações
   cão, pão         cães, pães
   mão, verão,      mãos, verãos,
   chão, irmão      chãos, irmãos
   irmão, chão,     irmãa, chãa,
   verão            mañãa, maçãa
Morfoloxía
• Invariabilidade de xénero nos nomes
  finalizados en –or: meu senhor, minha senhor.
• Pronome «te» para CD ou para CI.
• Participios de verbos da 2ª en «-udo»: palavra
  perduda.
• Formas compostas con «aver»: que ll’avia
  prometido.
• Formas átonas no posesivo feminino:
  «mia/mha/ma/ta/sa»: en esta ta cadeira.
Sintaxe
• Utilización de posesivos sen artigo: porque tarda
  meu amigo sem min?
• Anteposición do pronome átono: vos direi en
  quanto lh’oi
• Emprego de formas partitivas: quer’eu mostrar
  dos miragres que ela fez
• Concordancia en tempos compostos do participio
  e o CD.
• Emprego de dupla negación: nem madre nem
  parente nom a…
Léxico

Provenzalismos   • Assaz (bastante), trobar, cobra...



                 • Sage (sabio,prudente), maison
  Galicismos       (casa)...


                 • Vegada (vez), fillar (aceptar), eire
  Arcaísmos        (onte), cras (mañá), chus (máis)...
Neotrobadorismo
• A descuberta das cantigas medievais galego-
  portuguesas nas primeiras décadas do século XX
  deu orixe á corrente do neotrobadorismo,
  representada por Álvaro Cunqueiro e Álvarez
  Blázquez.
• Do primeiro , “No niño novo do vento”, que se
  popularizou a través da música. En Son de Poetas
  fornécennos varias versións musicais deste poema,
  dende a xa clásica de Luís Emilio Batallán
  á rockeira da banda do Morrazo Astarot, incluída
  no disco O sentir dunha terra (2000), pasando por
  Amacio Prada, os Milladoiro e Xoel López.
Neotrovadorismo (I)
Os espárragos son diuréticos
E ti es o amor da miña vida
E ti es o amor da miña vida

Neotrovadorismo (II)
(Cantiga de amigo, escarnio e maldicir)
Antes eras un colega
pero agora
me cago en tu puta madre
me cago en tu puta madre

Neotrovadorismo (IV)
Ondas do mar de Vigo
se vistes meu amigo:
que marchei.
            Colectivo Ronseltz, Unicornio de cenorias que cabalgas os sábados (1994).
Contrabando de amigo (Fragmento)
Sentada estou na illa de San Simón
esperando, meu amigo, ai, que volvas do Gran Sol
e pola ponte de Rande van e veñen sen parar
moitos coches, meu amigo, que non veñen do Gran
Sol.
Mentiches meu amigo, mentiches meu amor
mentira meu amigo, ti non fuches ó Gran sol
contrabando de tabaco e de drogas de drogar
amor de batea o que ti me queres dar.
Antón Reixa, viva galicia beibe (1994).


Este poema de Reixa foi composto para o disco Ondas do mar de Vigo (1989), de Na
Lúa.

A lírica medieval

  • 1.
  • 2.
    Durante os séculosXIII, XIV e XV, ao remate da Idade Media, o sistema feudal -no que a nobreza e a Igrexa tiñan a riqueza e o poder- seguía vixente na Galiza e Portugal.
  • 3.
    GALIZA E ALINGUA GALEGA NA IDADE MEDIA O feudalismo presenta unha sociedade moi xerarquizada na que a nobreza señorial e eclesiástica posuía o poder mentres que o pobo debía pagarlles un FORO por cultivar as súas terras. Os artesáns e os comerciantes que vivián nos burgos opúñanse a estes privilexios.
  • 4.
    O pobo debíapagarlle á nobreza un FORO por cultivar as súas terras. Este imposto, do que tamén se beneficiaba a igrexa, permitía a esta aristocracia vivir na opulencia.
  • 5.
    O poder daIgrexa: Compostela, centro da cultura cristiá europea, o Camiño de Santiago. A nobreza eclesiástica Brasóns das casas nobiliares dos Traba e os Castro Os mosteiros cirtensienses, os foros, a estrutura parroquial.
  • 6.
    COMO A GUERRACONTRA OS MOUROS XA ESTABA MOI AO SUR, A PAZ DEIXABA Á NOBREZA MOITO TEMPO PARA O LECER.
  • 7.
    OS DOUS PERÍODOSEN QUE SE DIVIDE A LITERATURA MEDIEVAL GALEGO- PORTUGUESA, COMÚN AOS DOUS PAÍSES POR POSUÍREN DAQUELA A MESMA LINGUA, …
  • 8.
    …NOMÉANSE IDADE DE OURO(S. XIII E PRIMEIRA METADE DO S. XIV) E DE DECADENCIA (SEGUNDA METADE DO S. XIV E MAIS TODO O S. XV).
  • 9.
    Supoñemos que xadende o século XII se facían reunións poéticas nos pazos e castelos galegos, porén as CANTIGAS EN GALEGO- PORTUGUÉS máis antigas datan do século XIII.
  • 10.
    Que é alírica galego-portuguesa? • Chamamos lírica galego-portuguesa a un conxunto dunhas 1.685 cancións de temática profana e unhas 420 de tema relixioso, escritas no idioma máis occidental da península, o galego-portugués, antes da súa separación en dúas linguas distintas, por uns douscentos trobadores, nun período que vai desde as fins do século XII ata mediados do XIV.
  • 11.
    Orixe da líricagalego-portuguesa • A orixe da lírica galego-portuguesa é discutida, pero a lóxica apunta a que as razóns estean na combinación de varias teses. Influencia folclórica –todos os pobos do mundo cantan antes de escribir-, influencia eclesiástica -o canto ten importancia en todas as relixións-, influencia árabe -sabido é que a música árabe estaba moi desenvolvida, e mesmo ela é a que fai agromar á carxas ou jarchas escritas na fala mozárabe uns cen anos antes, etc.
  • 12.
    Orixe da líricagalego-portuguesa • O que si está claro é que se colleron corpo como escritas é por influencia chegada de Provenza -a costa mediterránea de Francia-. O trobadorismo provenzal está pois non só na orixe da moda de escribir cancións daquela "modernas" -provenzalitantes- senón tamén de recoller composicións anteriores e escribir conforme aos patróns máis tradicionais.
  • 13.
    Ilustración de AntónGarcía Patiño sobre a cantiga “Levantou-s’a belida”, de Don Dinis.
  • 14.
    O espectáculo Trobador Segrel Xograr Menestrel Soldadeira
  • 15.
    Os TROBADORES eranos nobres que compoñías a letra e a música das cantigas.
  • 16.
    Os SEGREIS erancompositores que xurdiron a carón dos xogradores, baixa nobreza vida a menos que vivía da xenerosidade allea coa súa arte. Denominábanse a si mesmos trobadores, pero os poetas aristocráticos negábanlles tal título. Viaxaban con frecuencia e mesmo cambiaban de corte en función de problemas políticos. Nunha determinada altura cronolóxica aparece o vocábulo «segrel» para designar aquel poeta que compón cantigas agardando algún beneficio con este labor.
  • 17.
    Os xogrARES PROCEDÍAN DO POBO BAIXO E INTERPRETABAN AS CANTIGAS, CHEGAND O INCLUSO ALGÚN DELES A COMPOÑER.
  • 18.
    Os músicos denominábanse MENESTREIS,a quen podían acompañar bailando …
  • 19.
    … as SOLDADEIRAS, muller es que ían cos soldados ás numerosas guerras que houbo nesta época. Moi famosa foi MARÍA A BALTEIRA, satirizada nas cantigas.
  • 21.
    Como se facíanos manuscritos medievais • Trátase dunha animación interactiva que a Universidade de Cambridge dispón a través do Fitzwilliam Museum. • Este recurso amósanos “como se facían os libros manuscritos medievais. A animación está baseada nunha páxina dun antigo libro do século XIV realizado para un bispo francés, Reynaud de Bar e que se coñece como o Pontifical de Metz”. http://www.fitzmuseum.cam.ac.uk/pharos/images/swf /manuscript/manuscript_5a.html
  • 22.
    As cantigas atópanseen pergamiños recompilados en CÓDICES, unha especie de libros como o DA VATICANA, A BIBLIOTECA NACIONAL DE LISBOA OU AS CANTIGAS DE SANTA MARÍA que se gardan no Escorial.
  • 23.
    Os Cancioneiros • CANCIONEIRODA AJUDA: consérvase en Lisboa e está datado a fins do século XIII ou comezos do XIV; 310 cantigas case todas de amor. • CANCIONEIRO DA BIBLIOTECA NACIONAL: consérvase en Lisboa. Códice copiado en Italia no século XVI sobre un orixinal hoxe perdido. Contén arredor de 1700 composicións de todos os xéneros. • CANCIONEIRO DA VATICANA: na Biblioteca do Vaticano. Copia realizada no século XVI. 1200 composicións. • PERGAMIÑO VINDEL: Folla do século XIII que contén sete cantigas de amigo de Martín Codax. Teñen a correspondente transcrición musical. • PERGAMIÑO SHARRER: letra e música de seis cantigas de D. Dinís. Gárdase en Lisboa e data de finais do s. XIII.
  • 24.
  • 25.
  • 26.
    Pergameu do códiceda Biblioteca Nacional de Lisboa
  • 27.
    Escoitamos Grupo de músicaantiga MARTÍN CODAX: http://www.martincodax.org/ http://www.youtube.com/watch?feature=player _embedded&v=GTC5Q93eOSs
  • 28.
    Escoitamos En SON DEPOETAS podemos escoitar moitas das nosas cantigas, ademais ofrece información moi completa sobre o/a poeta, o tema musical, o grupo ou solista, etc. http://sondepoetas.blogspot.com.es
  • 29.
    Información extra O segredodo Libro de Kells é un dos máis fermosos manuscritos medievais que se conservan. Podemos ver o filme animado El secreto del libro de Kells (The Secret of Kells) de coprodución irlandesa- francesa-belga realizada pola empresa de animación irlandesa Cartoon Salon, dirixida por Tomm Moore e Nora Twomey, estreada o 8 de febreiro de 2009 no Festival Internacional de Cine de Berlín. El 2 de febreiro de 2010, foi nominada aos Premios Óscar dentro da categoría de mellor película de animación do ano 2009 http://www.youtube.com/watch?v=c53GsY1utiA&f eature=fvwrel
  • 30.
    AS CANTIGAS PODEN DIVIDIRSEEN TRES XÉNEROS MAIORES: CANTIGA DE AMOR, DE AMIGO E DE ESCARNIO E MALDICIR.
  • 31.
    XÉNEROS Cantiga deamor Cantiga de amigo Cantiga de escarnio e maldicir
  • 32.
  • 33.
    A TENZÓN consistenun diálogo entre dous trobadores ou xograres.
  • 34.
    A PASTORELA tiña como protagonista unha “pastor” a quen loa unha voz masculina, pretendendo namorala.
  • 35.
    O PRANTO é unhaelexía pola perda de alguén ou mesmo de algo.
  • 36.
    Tamén hai cantigasen que a voz poética se queixa da chegada do día, momento da separación dos amantes: coñécense como ALBAS ou ALBORADAS.
  • 37.
    Xéneros menores Pastorela Cantiga Lais Pranto de Tenzón seguir
  • 38.
    Algúns dos máisde cen trobadores coñecidos foron Afonso X o Sabio, o seu neto e rei portugués Don Dinís, Airas Nunes, Paio Gomes Chariño...; entre os xograres destacan Fernando Esquío, Codax, Pero Meogo, Mendiño... , todos do s. XIII. AFONSO X
  • 39.
    WEB de consulta •Unha excelente noticia: esta web na que se integran textos, nalgúns casos manuscritos e mesmo música, deste corpus que constitúe a lírica medieval galego-portuguesa. Un magnífico recurso para a lectura en rede do que é un dos nosos grandes patrimonios literarios. http://cantigas.fcsh.unl.pt/index.asp
  • 40.
    A LINGUA Unha épocade monolingüismo
  • 41.
    Durante a chamada“Reconquista”, o idioma que nace na Gallaecia vai estendéndose caa ao sul e recibe o nome de galego-portugués.
  • 42.
    Afonso VI usurpao trono dos seus irmáns Sancho, rei de León, e García, rei de Galiza, e divide o antigo reino en dous condados entre as súas irmáns Teresa e Urraca. A batalla de San Mamede (1129) coroa a Afonso Henriques como I Rei de Portugal.
  • 43.
    Do latín vulgarao galego-portugués Lingua de reis, lingu a do pobo.
  • 44.
    Do monolingüismo ásubstitución lingüística: factores sociopolíticos.
  • 45.
    A substitución da nobreza galega (as guerras dinásticas)... e as Revoltas Irmandiñas (1461-1467). Castelo de Narahío (Neda)
  • 46.
    Sistema fonolóxico dogalego medieval: as vogais orais assi tua cèdo bòca cégo nóva mal
  • 47.
    Sistema fonolóxico dogalego medieval: as vogais nasais farĩa lũa ch o corõa b es bõa cão
  • 48.
    Sistema fonolóxico dogalego medieval: hiatos vocálicos maa irmãa casaes cães mao irmão tea a pee es ceo o moa bõa españoes razões avoo bõo
  • 49.
    Sistema fonolóxico dogalego medieval: as consoantes MODO P U N T O D E A R T I C U L A C I Ó N E V O Z labial dental alveolar palatal velar xordo sonoro xordo sonoro xordo sonoro xordo sonoro xordo sonoro oclusivo pee ben tal de con gran nasal me nos teño golpeado para vibrante terra africado cen fazer chão continuo fee fava son casa caixa hoje lateral levar palla
  • 50.
    Sistema fonolóxico dogalego medieval: pares de consoantes b v ts dz s z š ž ben, vai, cen, doze, sempre, casa, xadrez, gente, caber, fava, cinco, luzes, passar, cousa, caixa, fogir, ja, ambos, dever, cabeça, juizo, levasse, mesa, peixe, hoje, cabra levava, justiça, beleza, levas pesar roxo queijo, arvore, Paaço (luz, juiz livro (luz) dez)
  • 51.
    Morfoloxía e fonoloxíado galego medieval: plural e feminino de nomes razon, coraçon razões, corações cão, pão cães, pães mão, verão, mãos, verãos, chão, irmão chãos, irmãos irmão, chão, irmãa, chãa, verão mañãa, maçãa
  • 52.
    Morfoloxía • Invariabilidade dexénero nos nomes finalizados en –or: meu senhor, minha senhor. • Pronome «te» para CD ou para CI. • Participios de verbos da 2ª en «-udo»: palavra perduda. • Formas compostas con «aver»: que ll’avia prometido. • Formas átonas no posesivo feminino: «mia/mha/ma/ta/sa»: en esta ta cadeira.
  • 53.
    Sintaxe • Utilización deposesivos sen artigo: porque tarda meu amigo sem min? • Anteposición do pronome átono: vos direi en quanto lh’oi • Emprego de formas partitivas: quer’eu mostrar dos miragres que ela fez • Concordancia en tempos compostos do participio e o CD. • Emprego de dupla negación: nem madre nem parente nom a…
  • 54.
    Léxico Provenzalismos • Assaz (bastante), trobar, cobra... • Sage (sabio,prudente), maison Galicismos (casa)... • Vegada (vez), fillar (aceptar), eire Arcaísmos (onte), cras (mañá), chus (máis)...
  • 55.
    Neotrobadorismo • A descubertadas cantigas medievais galego- portuguesas nas primeiras décadas do século XX deu orixe á corrente do neotrobadorismo, representada por Álvaro Cunqueiro e Álvarez Blázquez. • Do primeiro , “No niño novo do vento”, que se popularizou a través da música. En Son de Poetas fornécennos varias versións musicais deste poema, dende a xa clásica de Luís Emilio Batallán á rockeira da banda do Morrazo Astarot, incluída no disco O sentir dunha terra (2000), pasando por Amacio Prada, os Milladoiro e Xoel López.
  • 56.
    Neotrovadorismo (I) Os espárragosson diuréticos E ti es o amor da miña vida E ti es o amor da miña vida Neotrovadorismo (II) (Cantiga de amigo, escarnio e maldicir) Antes eras un colega pero agora me cago en tu puta madre me cago en tu puta madre Neotrovadorismo (IV) Ondas do mar de Vigo se vistes meu amigo: que marchei. Colectivo Ronseltz, Unicornio de cenorias que cabalgas os sábados (1994).
  • 57.
    Contrabando de amigo(Fragmento) Sentada estou na illa de San Simón esperando, meu amigo, ai, que volvas do Gran Sol e pola ponte de Rande van e veñen sen parar moitos coches, meu amigo, que non veñen do Gran Sol. Mentiches meu amigo, mentiches meu amor mentira meu amigo, ti non fuches ó Gran sol contrabando de tabaco e de drogas de drogar amor de batea o que ti me queres dar. Antón Reixa, viva galicia beibe (1994). Este poema de Reixa foi composto para o disco Ondas do mar de Vigo (1989), de Na Lúa.