1. Estad siempre alegres.
No apaguéis a fuerza do Espíritu.
No despreciéis o don de profecía.
-Segunda lectura-
Música: Beethoven. Triple concierto en Do. LargoMúsica: Beethoven. Triple concierto en Do. Largo
Presentación:B.Areskurrinaga HC.Presentación:B.Areskurrinaga HC.
Euskaraz. D. AmundarainEuskaraz. D. Amundarain
Texto: Padre Javier Leoz
Sun Mateu 1, 16.18-21.24a:
Un empuxe cara áUn empuxe cara á PascuaPascua
SOLEMNIDADE
DE
SAN XOSÉ

2. 1.- O 19 de marzo, a poucos días do Domingo de Ramos, a
Igrexa proponnos á nosa consideración unha figura de fe,
equilibrada, respectuosa, e emblemático elo do Antigo co
Novo Testamento: San Xosé.

3. Esta festa acentúa e disponnos ao que nos queda por
vivir e celebrar nestes próximos días: San Xosé
despregou o pano, desde o principio, (con delicadeza e
humildade, sen ruído e sen aparencia ningunha) para
que os ollos do pobo puxeran a súa atención Naquel
que viña no nome do Señor.
Hosanna ao Fillo de David!

4. Seremos conscientes que, a nosa oración nesta xornada, pode ser unha boa
panca para que moitos mozos acollan a boa nova de Xesús, e estean
dispostos a ofrecer as súas vidas como sacerdotes?
--San Xosé, ante o paso do Señor por nós,
invítanos a acollelo como el o fixo en Belén:
sen obxección e con contemplación..

5. --Só desde a docilidade, fiándonos de Deus, poderemos
sacar conclusións ben prácticas para a nosa vida cristiá e
seguindo de cerca os pasos de Xesús.

6. --Xosé, aínda que as
sagradas escrituras
non o sinalen
demasiado, estou
seguro que tamén
pasaría o seu no
intento de seguir o
ritmo dun neno, e
dun mozo que
rompía esquemas e
moldes, e polo que
ata a súa mesma
familia, en máis
dunha ocasión, sería
diana de
incomprensións e de
dardos acusadores.

7. 2.- Tal vez, o Xesús da Paixón que imos revivir nestas próximas
xornadas, tomou exemplo de moitas actitudes e xestos de seu pai
adoptivo: Xosé calou cando tivo que calar, obedeceu aínda sen
comprender e silandeiramente (na máis estricta soidade ou
anonimato) desapareceu das páxinas evanxélicas.

8. Non nos soa todo isto, á actitude coa que XesúsNon nos soa todo isto, á actitude coa que Xesús
emprende o seu camiño cara a Xerusalén? Calará,emprende o seu camiño cara a Xerusalén? Calará,
obedecerá e silandeiramente (nun testamento deobedecerá e silandeiramente (nun testamento de
escasamente 7 palabras) morrerá.escasamente 7 palabras) morrerá.

9. O vello adaxio dinos
aquilo de “moito ruído e
poucas noces”.
Na vida de San Xosé,
por existir o silencio e a
sobriedade xunto coa
profundidade,
podemos concluír sen
temor a enganarnos que o
acompañou unha fe
sólida, convencida,
confiada e contrastada
coa Palabra de Deus que
se proclamaba
na sinagoga.

10. Vivamos con intensidade esta Coresma, e pidamos a Deus por
intercesión de San Xosé, que tamén nas horas decisivas de noso persoal
calvario poidamos contar con Aquela que estivo,
dítao o corazón, na cabeceira cando morreu o Patriarca
e aos pés da cruz cando morreu Xesús: MARÍA.
Ata niso, Xesús e Xosé, tiveron algo en común á hora de pasar
do mundo ao Pai..

11. Solemnidade de San Xosé
San Mateu 1, 16.18-21.24a: San Xosé: Un empuxe cara a Pascua
Autor: Padre Javier Leoz
1.- O 19 de marzo, a pocos días do Domingo de Ramos, a Igrexa propón á nosa
consideración unha figura de fe, equilibrada, respectuosa, e emblemático elo do
Antigo co Novo Testamento: San Xosé.
Esta festa acentúa e disponnos ao que nos queda por vivir e celebrar
nestes próximos días: San Xosé despregou o pano, desde o principio, (con
delicadeza e humildade, sen ruído e sen aparencia ningunha) para que os ollos
do pobo puxesen a súa atención Naquel que viña no nome do Señor. Hosanna ao
Fillo de David!
--San Xosé, ante o paso do Señor por nós, invítanos a acollelo como el o
fixo en Belén: sen obxección e con contemplación. Seremos conscientes que, a nosa
oración nesta xornada, pode ser unha boa panca para que moitos mozos acollan
a boa nova de Xesús, e estean dispostos a ofrecer as súas vidas como sacerdotes?
O Seminario, segue tendo aroma a carpintería, nel séguense construíndo ilusions
e Igrexa, futuro e esperanza. Nel séguense afinando altavoces que logo vibren
coa fondura do evanxeo.
--Só desde a docilidade, fiándonos de Deus, poderemos sacar conclusións
ben prácticas para a nosa vida cristiá e seguindo de cerca os pasos de Xesús.
--Xosé, aínda que as sagradas escrituras non o sinalen demasiado, estou
seguro que tamén pasaría o seu no intento de seguir o ritmo dun neno, e dun
mozo que rompía esquemas e moldes, e polo que ata a súa mesma familia, en
máis dunha ocasión, sería diana de incomprensións e de dardos acusadores.

12. 2.- Tal vez, o Xesús da Paixón que imos revivir nestas próximas xornadas, tomou
exemplo de moitas actitudes e xestos de seu pai adoptivo: Xosé calou cando tivo
que calar, obedeceu aínda sen comprender e silandeiramente (na máis estrita
soidade ou anonimato) desapareeu das paxinas evanxélicas.
Non nos soa todo isto, á actitude coa que Xesús emprende o seu camiño
cara Xerusalén? Calará, obedecerá e silandeiramente (nun testamento de
escasamente 7 palabras) morrerá.
O vello adaxio dinos aquilo de “moito ruído e poucas noces”. Na vida
de San Xosé, por existir o silencio e a sobriedade xunto coa profundidade,
podemos concluír sen temor a equivocarnos que o acompañou unha fe sólida,
convencida, confiada e contrastada coa Palabra de Deus que se proclamaba na
sinagoga.
Vivamos con intensidade esta Semana Santa e, pidamos a Deus por
intercesión de San Xosé, que tamén nas horas decisivas de noso persoal calvario
poidamos contar con Aquela que estivo, dítao o corazón, na cabeceira cando
morreu o Patriarca e aos pés da cruz cando morreu Xesús: MARÍA. Ata niso,
Xesús e Xosé, tiveron algo en común á hora de pasar do mundo ao Pai..