José Antonio Pagola

Red evangelizadora BUENAS
                                      10 de febreiro de 2013
NOTICIAS                              5º Tempo ordinario (C)
Difunde a forza do Evanxeo. Pásao.             Lucas 5, 1-11


Musica: Bach, concierto de violines
Presentación:B. Areskurriinaga HC
Euskaraz: D. Amundarain.
O episodio dunha pesca
      sorprendente e
 inesperada no lago de
  Galilea foi redactado
 polo evanxelista Lucas
  para infundir alento á
       Igrexa cando
 experimenta que todos
   os seus esforzos por
     comunicar a súa
    mensaxe fracasan.
  O que se nos di é moi
           claro:
Temos que poñer a nosa
 esperanza na forza e o
  atractivo do Evanxeo.
O relato comeza cunha escena insólita.
 Xesús está de pé na beira do lago, e
   "a xente vaise amoreando ao seu
            redor para oír a
           Palabra de Deus".
Non veñen movidos
  pola curiosidade.
Non se achegan para
    ver prodixios.
Só queren escoitar de
       Xesús a
   Palabra de Deus.
Non é sábado.
   Non están
congregados na
     próxima
  sinagoga de
Cafarnaún para
 oír as lecturas
 que se len ao
 pobo ao longo
     do ano.
 Non subiron a
  Xerusalén a
   escoitar os
 sacerdotes do
     Templo.
O que os atrae tanto é o Evanxeo
do Profeta Xesús, rexeitado polos
       veciños de Nazaré.
Tamén a escena da pesca é insólita.
Cando de noite, no tempo máis favorable para
pescar, Pedro e os seus compañeiros traballan
pola súa conta, non obteñen resultado ningún.
Cando, xa de día, botan as redes confiando só
    na Palabra de Xesús que orienta o seu
traballo, prodúcese unha pesca abundante, en
    contra de todas as súas expectativas.
No trasfondo dos
  datos que fan cada
  vez máis patente a
crise do cristianismo
entre nós, hai un feito
  innegable: a Igrexa
   está perdendo de
   modo imparable o
 poder de atracción e
  a credibilidade que
 tiña hai só uns anos.
Os cristiáns vimos experimentando que a nosa
capacidade para transmitir a fe ás novas xeracións é cada
                        vez menor.
         Non teñen faltado esforzos e iniciativas.
 Pero, ao parecer, non se trata só nin primordialmente de
                inventar novas estratexias.
Chegou o momento de
   recordar que no
Evanxeo de Xesús hai
    unha forza de
atracción que non hai
       en nós.
Esta é a pregunta máis decisiva:
  Seguimos “facendo cousas" desde unha Igrexa que vai
 perdendo atractivo e credibilidade, ou poñemos todas as
nosas enerxías en recuperar o Evanxeo como a única forza
    capaz de xerar fe nos homes e mulleres de hoxe?
Non temos que poñer o Evanxeo no
         primeiro plano de todo?
  O máis importante nestes momentos
críticos non son as doutrinas elaboradas
 ao longo dos séculos, senón a vida e a
             persoa de Xesús.
O decisivo non é que a xente veña tomar
 parte nas nosas cousas senón que poidan
         entrar en contacto con El.
A fe cristiá só se esperta cando as persoas
        descobren o lume de Xesús.
A FORZA DO EVANXEO
 
             O episodio dunha pesca sorprendente e inesperada no lago de Galilea foi redactado polo evanxelista
Lucas para infundir alento á Igrexa cando experimenta que todos os seus esforzos por comunicar a súa mensaxe
fracasan. O que se nos di é moi claro: temos de poñer a nosa esperanza na forza e o atractivo do Evanxeo.
             O relato comeza cunha escena insólita. Xesús está de pé na beira do lago, e "a xente vaise amoreando
ao seu redor para oír a Palabra de Deus". Non veñen movidos pola curiosidade. Non se achegan para ver
prodixios. Só queren escoitar de Xesús a Palabra de Deus.
             Non é sábado. Non están congregados na próxima sinagoga de Cafarnaún para oír as lecturas que se
len ao pobo ao longo do ano. Non subiron a Xerusalén a escoitar os sacerdotes do Templo. O que os atrae tanto é o
Evanxeo do Profeta Xesús, rexeitado polos veciños de Nazaré.
             Tamén a escena da pesca é insólita. Cando de noite, no tempo máis favorable para pescar, Pedro e os
seus compañeiros traballan pola súa conta, non obteñen resultado ningún. Cando, xa de día, botan as redes
confiando só na Palabra de Xesús que orienta o seu traballo, prodúcese unha pesca abundante, en contra de todas
as súas expectativas.
             No trasfondo dos datos que fan cada vez máis patente a crise do cristianismo entre nós, hai un feito
innegable: a Igrexa está perdendo de modo imparable o poder de atracción e a credibilidade que tiña hai só uns
anos.
             Os cristiáns vimos experimentando que a nosa capacidade para transmitir a fe ás novas xeracións é
cada vez menor. Non faltaron esforzos e iniciativas. Pero, ao parecer, non se trata só nin primordialmente de
inventar novas estratexias.
             Chegou o momento de recordar que no Evanxeo de Xesús hai unha forza de atracción que non hai en
nós. Esta é a pregunta máis decisiva: Seguimos “facendo cousas" desde una Igrexa que vai perdendo atractivo e
credibilidade, ou poñemos todas as nosas enerxías en recuperar o Evanxeo como a única forza capaz de xerar fe
nos homes e mulleres de hoxe?
             Non temos que poñer o Evanxeo no primeiro plano de todo? O máis importante nestes momentos
críticos non son as doutrinas elaboradas ao longo dos séculos, senón a vida e a persoa de Xesús. O decisivo non é
que a xente veña tomar parte nas nosas cousas senón que poidan entrar en contacto con El. A fe cristiá só se
esperta cando as persoas descobren o lume de Xesús.
 

                                           José Antonio Pagola

5º domingo toc 2013 bene pagola

  • 1.
    José Antonio Pagola Redevangelizadora BUENAS 10 de febreiro de 2013 NOTICIAS 5º Tempo ordinario (C) Difunde a forza do Evanxeo. Pásao. Lucas 5, 1-11 Musica: Bach, concierto de violines Presentación:B. Areskurriinaga HC Euskaraz: D. Amundarain.
  • 2.
    O episodio dunhapesca sorprendente e inesperada no lago de Galilea foi redactado polo evanxelista Lucas para infundir alento á Igrexa cando experimenta que todos os seus esforzos por comunicar a súa mensaxe fracasan. O que se nos di é moi claro: Temos que poñer a nosa esperanza na forza e o atractivo do Evanxeo.
  • 3.
    O relato comezacunha escena insólita. Xesús está de pé na beira do lago, e "a xente vaise amoreando ao seu redor para oír a Palabra de Deus".
  • 4.
    Non veñen movidos pola curiosidade. Non se achegan para ver prodixios. Só queren escoitar de Xesús a Palabra de Deus.
  • 5.
    Non é sábado. Non están congregados na próxima sinagoga de Cafarnaún para oír as lecturas que se len ao pobo ao longo do ano. Non subiron a Xerusalén a escoitar os sacerdotes do Templo.
  • 6.
    O que osatrae tanto é o Evanxeo do Profeta Xesús, rexeitado polos veciños de Nazaré.
  • 7.
    Tamén a escenada pesca é insólita. Cando de noite, no tempo máis favorable para pescar, Pedro e os seus compañeiros traballan pola súa conta, non obteñen resultado ningún.
  • 8.
    Cando, xa dedía, botan as redes confiando só na Palabra de Xesús que orienta o seu traballo, prodúcese unha pesca abundante, en contra de todas as súas expectativas.
  • 9.
    No trasfondo dos datos que fan cada vez máis patente a crise do cristianismo entre nós, hai un feito innegable: a Igrexa está perdendo de modo imparable o poder de atracción e a credibilidade que tiña hai só uns anos.
  • 10.
    Os cristiáns vimosexperimentando que a nosa capacidade para transmitir a fe ás novas xeracións é cada vez menor. Non teñen faltado esforzos e iniciativas. Pero, ao parecer, non se trata só nin primordialmente de inventar novas estratexias.
  • 11.
    Chegou o momentode recordar que no Evanxeo de Xesús hai unha forza de atracción que non hai en nós.
  • 12.
    Esta é apregunta máis decisiva: Seguimos “facendo cousas" desde unha Igrexa que vai perdendo atractivo e credibilidade, ou poñemos todas as nosas enerxías en recuperar o Evanxeo como a única forza capaz de xerar fe nos homes e mulleres de hoxe?
  • 13.
    Non temos quepoñer o Evanxeo no primeiro plano de todo? O máis importante nestes momentos críticos non son as doutrinas elaboradas ao longo dos séculos, senón a vida e a persoa de Xesús.
  • 14.
    O decisivo noné que a xente veña tomar parte nas nosas cousas senón que poidan entrar en contacto con El. A fe cristiá só se esperta cando as persoas descobren o lume de Xesús.
  • 15.
    A FORZA DOEVANXEO   O episodio dunha pesca sorprendente e inesperada no lago de Galilea foi redactado polo evanxelista Lucas para infundir alento á Igrexa cando experimenta que todos os seus esforzos por comunicar a súa mensaxe fracasan. O que se nos di é moi claro: temos de poñer a nosa esperanza na forza e o atractivo do Evanxeo. O relato comeza cunha escena insólita. Xesús está de pé na beira do lago, e "a xente vaise amoreando ao seu redor para oír a Palabra de Deus". Non veñen movidos pola curiosidade. Non se achegan para ver prodixios. Só queren escoitar de Xesús a Palabra de Deus. Non é sábado. Non están congregados na próxima sinagoga de Cafarnaún para oír as lecturas que se len ao pobo ao longo do ano. Non subiron a Xerusalén a escoitar os sacerdotes do Templo. O que os atrae tanto é o Evanxeo do Profeta Xesús, rexeitado polos veciños de Nazaré. Tamén a escena da pesca é insólita. Cando de noite, no tempo máis favorable para pescar, Pedro e os seus compañeiros traballan pola súa conta, non obteñen resultado ningún. Cando, xa de día, botan as redes confiando só na Palabra de Xesús que orienta o seu traballo, prodúcese unha pesca abundante, en contra de todas as súas expectativas. No trasfondo dos datos que fan cada vez máis patente a crise do cristianismo entre nós, hai un feito innegable: a Igrexa está perdendo de modo imparable o poder de atracción e a credibilidade que tiña hai só uns anos. Os cristiáns vimos experimentando que a nosa capacidade para transmitir a fe ás novas xeracións é cada vez menor. Non faltaron esforzos e iniciativas. Pero, ao parecer, non se trata só nin primordialmente de inventar novas estratexias. Chegou o momento de recordar que no Evanxeo de Xesús hai unha forza de atracción que non hai en nós. Esta é a pregunta máis decisiva: Seguimos “facendo cousas" desde una Igrexa que vai perdendo atractivo e credibilidade, ou poñemos todas as nosas enerxías en recuperar o Evanxeo como a única forza capaz de xerar fe nos homes e mulleres de hoxe? Non temos que poñer o Evanxeo no primeiro plano de todo? O máis importante nestes momentos críticos non son as doutrinas elaboradas ao longo dos séculos, senón a vida e a persoa de Xesús. O decisivo non é que a xente veña tomar parte nas nosas cousas senón que poidan entrar en contacto con El. A fe cristiá só se esperta cando as persoas descobren o lume de Xesús.   José Antonio Pagola