Uploaded byManiatis Kostas
36. Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους (Ε΄)
Ιστορία Ε΄ παρουσίαση istoriopaidemata.blogspot.gr
More Related Content
Similar to 36. Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους (Ε΄)
36. Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους (Ε΄)
- 1. 36. Η Άλωσητης Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους Ιστορία Ε΄ -Στ΄ Ενότητα – Το Βυζάντιο παρακμάζει και υποκύπτει σε κατακτητές Μανιάτης Κωνσταντίνος
- 2. Η είσοδος τουστολίσκου του Φλαντανελά στον Κεράτιο Η πολιορκία στενεύει Μετά το γεγονός με τον Φλαντανελά, ο σουλτάνος αποφάσισε να στενέψει την πολιορκία.
- 3. Η πολιορκία στενεύει Σε μιανύχτα 70 τούρκικα πλοία περνούν από τον Βόσπορο στον Κεράτιο. Σύρθηκαν στη στεριά, για 9 χλμ, πάνω σε κορμούς δέντρων, πίσω από τον λόφο του Γαλατά. Κεράτιος Ο Μωάμεθ παρακολουθεί το πέρασμα των πλοίων του στον Κεράτιο.
- 4. Η πολιορκία στενεύει ΟΜωάμεθ στέλνει στον αυτοκράτορα προτάσεις για παράδοση, για δεύτερη φορά. Ο Κωνσταντίνος απαντάει και πάλι αρνητικά. Ο κλοιός των πολιορκητών έχει στενέψει. «Ούτε πουλί πετούμενο δεν μπορούσε πια να μπει στην Πόλη». Οι υπερασπιστές της Πόλης, από τις επάλξεις, αντικρίζουν οθωμανικά πλοία στον Κεράτιο
- 5. Ο τελευταίος διάλογοςΜωάμεθ Β΄ και Κωνσταντίνου ΙΑ΄ Παλαιολόγου σχολικό βιβλίο σελ.111 ΜΩΑΜΕΘ: Άφησέ μου την Πόλη, πριν πάθει μεγάλο κακό, και φύγε ειρηνικά με όλους τους άρχοντες και τα υπάρχοντά σας. Πήγαινε να κυβερνήσεις τον Μοριά και στους αδελφούς σου εγώ θα δώσω άλλες επαρχίες. Και θα παραμείνουμε φίλοι. Όσοι θελήσουν να μείνουν στην Πόλη, κανείς δε θα πάθει κακό από κανέναν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ: Το να σου παραδώσω την Πόλη δεν είναι έργο δικό μου ούτε κανενός άλλου από όσους κατοικούμε σ’ αυτή. Κοινή απόφασή μας είναι να πεθάνουμε και να μη λυπηθούμε τη ζωή μας. Αν όμως λύσεις την πολιορκία και αποχωρήσεις, δεχόμαστε να σου καταβάλουμε ετήσιο φόρο, και πάνω από τις δυνάμεις μας. Και άλλα θέματα να συζητήσουμε, εάν αποδεχθείς ειρήνη. ΜΩΑΜΕΘ: Δεν είναι δυνατό σε μένα ν’ αποχωρήσω. Ή παίρνω τώρα την Πόλη ή με παίρνει αυτή, ζωντανό ή νεκρό. Δούκας(ιστορικός της Άλωσης)
- 6. Την Τρίτη 29Μαΐου, ξεκινά η μεγάλη επίθεση, με ομοβροντίες κανονιών. Ο πύργος του Αγίου Ρωμανού ραγίζει. Η μεγάλη επίθεση
- 7. Οι πολιορκητές ορμούνστη βαθιά τάφρο και περνούν στην περίβολο των τειχών. Οι υπερασπιστές αποκρούουν τις επιθέσεις. Η μεγάλη επίθεση Στην κρίσιμη ώρα ανοίγουν οι κρυφές καταπακτές και πλημμυρίζουν την τάφρο με νερό, παγιδεύοντας τους επιτιθέμενους.
- 8. Σκληρές συγκρούσεις κρατούνόλη μέρα. Ο ήλιος δύει και όλα δείχνουν ότι η Πόλη θα σωθεί. Η μεγάλη επίθεση
- 9. Τότε πληγώνεται βαριά ο Ιουστινιάνηςκαι σύντροφοί του τον μεταφέρουν στο πλοίο του. Η Άλωση της Πόλης Ο Ιουστινιάνης πληγώνεται Η κακή είδηση παγώνει τους υπερασπιστές.
- 10. Πριν προλάβουν νασυνέλθουν, ακούγονται κραυγές: «Οι Τούρκοι μπήκαν στην Πόλη».«Η Πόλη κυριεύτηκε». Η Άλωση της Πόλης
- 11. Από μια μικρήπύλη που βρέθηκε ανοιχτή, την Κερκόπορτα, μια ομάδα γενιτσάρων μπήκε στην Πόλη και άνοιξε κάποιες μεγάλες πύλες των τειχών. Η Άλωση της Πόλης Κερκόπορτα
- 12. Οι πολιορκητές όρμησανασυγκράτητοι στην Πόλη και στις επάλξεις των τειχών. Ακολούθησαν μάχες σώμα με σώμα. Η Άλωση της Πόλης
- 13. Ο αυτοκράτορας, που βρισκότανστην πύλη του Αγίου Ρωμανού, για να αντιμετωπίσει τους εισβολείς ρίχτηκε στη μάχη, πολέμησε και έπεσε ηρωικά. Η Άλωση της Πόλης
- 14. Ήταν 29 Μαΐου1453, ημέρα Τρίτη. Η Νέα Ρώμη, η Πόλη του Κωνσταντίνου, η Βασιλεύουσα έπεσε, η αυτοκρατορία των Ρωμαίων έσβησε.
- 15. Οι τελευταίες ώρεςτης Πόλης σχολικό βιβλίο σελ.112 «…Στο μεταξύ σκαρφάλωσαν στο κάστρο ένα σμάρι Τούρκοι και πηδήσανε στην τάπια. Η καστρόπορτα άνοιξε και η μερμηγκιά χύμηξε μέσα με φοβερή οχλοβοή. Εκείνη την ακούστηκε μια σπαραχτική φωνή: «Η Πόλις εάλω!», «Η Πόλη πάρθηκε!». Ο βασιλέας κέντησε τ’ άλογο του κι έδραμε κατά το μέρος που γινότανε ο θρήνος. Μα το τουρκομάνι φούσκωνε κι έσπρωχνε μπροστά τους λιγοστούς χριστιανούς. Τότες ο Κωνσταντίνος έπεσε μέσα στο πλήθος, με το σπαθί στο χέρι, κι έτρεχε σαν ποταμός το αίμα από τα χέρια και τα ποδάρια του. Πλάι του πολεμήσανε και σκοτωθήκανε ο Φραγκίσκος Τολέδος, ο Θεόφιλος Παλαιολόγος, ο Γιάννης Δαλμάτης και άλλοι χριστιανοί στρατιώτες. Εκεί παρέδωσε την ψυχή του και μάρτυρας βασιλιάς, κράζοντας με δάκρυα: «Δεν υπάρχει ένας χριστιανός να μου πάρει την κεφαλή μου!» Φ.Κόντογλου, Νέα Εστία
- 16. Μια διαφορετική μαρτυρίαγια την Άλωση της Πόλης σχολικό βιβλίο σελ.112 α.«…Μόλις άνοιξαν οι πύλες του κάστρου ο Σουλτάν Μεχμέτ μπήκε στην Πόλη με 70-80 χιλιάδες στρατό και τράβηξε ίσια προς το Παλάτι του Κωνσταντίνου. Εκεί όμως βρίσκονταν κάμποσες χιλιάδες στρατιώτες Ρωμαίοι αποφασισμένοι να το φυλάξουν. Γι’ αυτό έγινε εκεί μεγάλη μάχη, για το πάρσιμο του Παλατιού. Σ’ αυτή τη μάχη σκοτώθηκε κι ο αυτοκράτορας. Το νεκρό σώμα του όμως δε βρέθηκε ποτέ . Το πήραν οι άπιστοι και το παράχωσαν στο Σολού Μοναστήρ. Κι ως τώρα οι Ρωμαίοι διηγούνται πολλά θαυμαστά γι’ αυτόν». β.«…Ύστερα ο Πορθητής πήγε στην Αγιά Σοφιά. Μα όσοι ήταν μέσα στην εκκλησία και από τα γύρω σπίτια άρχισαν να τουφεκούν και να ρίχνουν βόμβες και υγρή φωτιά ενάντια στους στρατιώτες του Ισλάμ και ν’ αντιστέκονται πολύ. Γι’ αυτό ο πόλεμος μέσα στην Πόλη βάσταξε τρεις μέρες και τηνΤρίτη μέρα έπεσε η Αγιά Σοφιά». Εβλιγιά Τσελεμπή, Νέα Εστία