ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
ΔΑΠΕΔΑ
ΟΡΙΣΜΟΙ
●
ΠΑΤΩΜΑ: είναι φέρον στοιχείο του οποίου η
επάνω επιφάνεια δεν είναι ομαλή και
εμφανίσιμη ώστε να χρησιμοποιηθεί.
●
ΔΑΠΕΔΟ: είναι η τελική επικάλυψη των
οριζόντιων κατασκευών (πατωμάτων) στον
εσωτερικό και στον εξωτερικό χώρο των
κτιρίων.
ΛΟΓΟΙ ΧΡΗΣΗΣ ΔΑΠΕΔΩΝ
●
Προστασία πατώματος από τις φθορές και τα
καιρικά φαινόμενα.
●
Δημιουργία καλαίσθητης εμφάνισης στο χώρο.
●
Προσφορά στρώσης ανάλογης με τη λειτουργία
και τη χρήση του χώρου.
ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ
ΔΑΠΕΔΟΥ
●
Αντοχή
●
Πρόσφυση – συνεργασία με τη φέρουσα
κατασκευή
●
Κόστος κατασκευής – συντήρηση – καθαρισμός
●
Ασφάλεια – ολισθηρότητα
●
Εμφάνιση τελικής επιφάνειας
●
Μονωτικές ικανότητες
●
Ένταξη μηχανολογικών εγκαταστάσεων
ΕΙΔΗ ΔΑΠΕΔΩΝ
●
ΦΥΣΙΚΑ
το υλικό το παίρνουμε από τη φύση και το
χρησιμοποιούμε μετά από επεξεργασία.
●
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ
προϊόντα βιομηχανικής παρασκευής με πολύ
καλά τεχνικά χαρακτηριστικά.
●
ΧΥΤΑ
ρευστό υλικό που στερεοποιείται μετά την
επίστρωση.
ΤΡΟΠΟΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗΣ
ΔΑΠΕΔΩΝ
●
Τα δάπεδα επιστρώνονται μετά από την τοποθέτηση
των κασών και μετά την ολοκλήρωση των
επιχρισμάτων.
●
Αρχικά ελέγχουμε την οριζοντιότητα του πατώματος
(λήψη στάθμης – υψόμετρο). Το τελικό ύψος της
επίστρωσης προκύπτει από το μεγαλύτερο πάχος
των δαπέδων που θα χρησιμοποιήσουμε.
●
Σημείο εκκίνησης της επίστρωσης αποτελεί συνήθως
το κατωκάσι της πόρτας του ανελκυστήρα, ενώ για
τις επιφάνειες με κλίση, τα σιφόνια.
ΤΡΟΠΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
●
Αρχικά ο τεχνίτης βάζει σημάδι σε μια
εξωτερική ψευτόκασα σε ύψος 1 μέτρου.
●
Με το αλφαδολάστιχο μεταφέρει το σημάδι
περιμετρικά στο χώρο.
●
Καθορίζει την ακριβή ενιαία στάθμη όλου του
χώρου και τη σημειώνει σε όλες τις κάσες.
●
Τοποθετεί τα κατωκάσια (πάχους 3 εκ.) στις
μπαλκονόπορτες έτσι ώστε να έχουν όλα το
ίδιο τελικό ύψος.
ΔΑΠΕΔΑ ΑΠΟ
ΤΣΙΜΕΝΤΟΚΟΝΙΑΜΑΤΑ
●
Είναι από τις πιο απλές μορφές επίστρωσης και
εφαρμόζονται σε εξωρερικούς χώρους, σε χώρους με
καταπονήσεις, σε βοηθητικούς χώρους και σαν
υπόστρωμα.
●
Τα υλικά κατασκευής τους είναι τσιμέντο, άμμος
(συνήθως πλυμένη άμμο θαλάσσης!) και νερό.
Συνήθης αναλογία τσιμέντου/άμμου 1:2.
●
Αρχικά καθαρίζεται και διαβρέχεται η πλάκα.
●
Αν το υπόστρωμα είναι λείο, το σπάμε ελαφρά με
βελόνι ή μηχανικό σφυρί. Αν είναι μαλακό,
τοποθετούμε πλέγμα για οπλισμό.
●
Η επίστρωση γίνεται πατητά με το μυστρί σε 2
στρώσεις (η 1η συνήθως πάχους 1-1,5 εκ.-με
μεσόκοκκη άμμο- και η 2η 0,5 εκ. - με λεπτόκοκκη
άμμο). Το συνολικό πάχος του δαπέδου είναι 1-3 εκ.
ανάλογα με τη χρήση. Αν είναι πάνω από 1 εκ.
χρησιμοποιούμε μεταλλικούς οδηγούς πάχους όσο το
επιθυμητό σε απόσταση 40-50 εκ. μεταξύ τους.
●
Οι οδηγοί αφαιρούνται αφού πήξει καλά το κονίαμα
και τα κενά συμπληρώνονται αμέσως με κονίαμα.
●
Πρέπει να προβλέπονται αρμοί διαστολής ανά 2-2,5
μέτρα και προς τις 2 κατευθύνσεις.
●
Τα σοβατεπί είναι από το ίδιο υλικό και τα
ενισχύουμε με συρμάτινο πλέγμα.
●
Για βελτίωση της εμφάνισης βάζουμε χρώματα
τσιμέντου.
●
Για μεγάλες επιφάνειες χρειάζονται ελαστικοί αρμοί
ανά 16 τ.μ.
ΔΑΠΕΔΑ ΑΠΟ ΠΛΑΚΙΔΙΑ
●
Δίνουν ενδιαφέροντα διακοσμητικά αποτελέσματα και
λειτουργικά χαρακτηριστικά (αντοχή,
υδατοαπορροφητικότητα, στιλπνότητα κ.α.)
●
Πρώτες ύλες είναι η άργιλος, ο καολίνης (καθαρή άργιλος)
και ο άστριος.
●
Διαδικασία παρασκευής πλακιδίων:
1.προετοιμασία πρώτης ύλης (άλεσμα, κοσκίνισμα, ανάμειξη,
ύγρανση και ζύμωμα υλικών)
2.κατασκευή (με εξώθηση ή πρεσάρισμα ή χύσιμο σε
καλούπια)
3.ψήσιμο στους 1200-1300 βαθμούς
4.τελική μορφή (με τεχνικές διακόσμησης και
επεξεργασία έγχρωμης εφυάλωσης)
●
Ποικιλία πλακιδίων
1.απλά γυαλιστερά ή ματ
2.με ανάγλυφες επιφάνειες
3.με απεικονήσεις
4.ειδικών χρήσεων- αντοχή σε ακραίες
θερμοκρασίες, αντοχή σε οξέα
5.με στρογγυλεμένες ακμές
ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
●
Ποιότητα επιφάνειας
●
Διαστάσεις και διαφορές στην απόχρωση
●
Σκληρότητα επιφάνειας
●
Αντοχή στην απότριψη
●
Αντοχή σε κάμψη
●
Διαστολή
●
Αντοχή σε χημική προσβολή
●
Αντοχή στις τριχοειδείς ρηγματώσεις
ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ
●
Μεγάλη ποικιλία χρωμάτων, διαστάσεων,
διακοσμητικών σχεδίων και τιμών.
●
Τοποθετούνται και συντηρούνται εύκολα.
●
Μεγάλη διάρκεια ζωής.
●
Προσφέρουν υγιεινή, άνετη και ευχάριστη
διαβίωση.
●
Υπάρχουν ποιότητες κεραμικών πλακιδίων
πολύ ανθεκτικές.
ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΠΛΑΚΙΔΙΩΝ
●
Η επίστρωση αρχίζει αφού έχει σκληρύνει,
καθαριστεί και διαβραχεί το υπόστρωμα.
●
Τοποθετούμε οδηγούς από πλακίδια, αφού
πάρουμε αλφαδιές σε διάφορα σημεία του
χώρου. (καθορισμός από τα κατώφλια)
●
Επιστρώνουμε το δάπεδο με τσιμεντοκονίαμα.
●
Τοποθετούμε προσεχτικά τα πλακίδια και τα
χτυπάμε με ειδικό σφυρί.
●
Στρώνουμε μερικές σειρές με τη βοήθεια του
πήχη και της αεροστάθμης και όταν φτάσουμε
στα πλακίδια στάθμης, τα αφαιρούμε ένα-ένα.
●
Το δάπεδο πρέπει να είναι επίπεδο, εκτός από
τις περιοχές που επιβάλονται ρύσεις.
(δημιουργείται στρώση εξομάλυνσης 3 εκ. από
τσιμέντο και περλίτη)
●
Τα πλακίδια μπορούν να είναι σε απόλυτη
επαφή ή να υπάρχει αρμός μέχρι και 1 εκ.
●
2 μέρες μετά οι αρμοί γεμίζονται με αριάνι το
οποίο χύνεται σε όλο το δάπεδο. Αφού
στεγνώσει, το δάπεδο καθαρίζεται με
σφουγγάρι. Αν οι αρμοί είναι 5-10 χιλ. το
γέμισμα γίνεται με ειδικό στόκο.
●
Η στρώση των πλακιδίων κοντά στους τοίχους,
εφάπτεται με το επίχρισμα. Αν οι τοίχοι είναι
παράγωνοι, τα πλακίδια κόβονται.
●
Στο τελείωμα επικολλούνται στο επίχρισμα τα
σοβατεπί.
ΚΟΛΛΗΤΑ ΠΛΑΚΙΔΙΑ
●
Τα πλακίδια μπορούν το συγκολληθούν στο
υπόστρωμα με κόλλα (τσιμεντόκολλες, κόλλες
κονιάματος, συγκολλητικά με βάση ρητίνες κ.α.)
Σε αυτή την περίπτωση το υπόστρωμα πρέπει
να είναι κατάλληλα διαμορφωμένο.
●
Χρησιμοποιούνται οδοντωτές σπάτουλες.
●
Οι αρμοί γεμίζουν με ειδικό υλικό με βάση την
κόλλα.
ΜΑΡΜΑΡΙΝΑ ΔΑΠΕΔΑ
●
Έχουν σημαντικές μηχανικές αντοχές.
●
Έχουν ιδιαίτερη υφή και εμφάνιση (λεία επιφάνεια
που διασχίζεται από φλέβες, ποικιλία χρωματισμών)
●
Έχουν σημαντικές δυνατότητες επεξεργασίας.
●
Έχουν δυνατότητα λείανσης και στίλβωσης.
●
Συντηρούνται σχετικά απλά.
●
Τα μάρμαρα που τοποθετούνται σε δάπεδα δεν
πρέπει να περιέχουν χώμα και να παρουσιάζουν
ελαττώματα στη μορφή, την απόχρωση και την υφή
ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΜΑΡΜΑΡΙΝΩΝ
ΔΑΠΕΔΩΝ
ΣΤΡΩΣΗ ΜΑΡΜΑΡΟΥ
●
Η επίστρωση, δηλαδή το αλφάδιασμα, γίνεται όπως η
επένδυση με πλακίδια.
●
Το πάχος των μαρμάρινων πλακών πρέπει να είναι
2-3 εκ.
●
Η επικόλληση γίνεται με κόλλες ή τσιμεντοκονίαμα.
●
Στο τσιμεντοκονίαμα να αποφεύγεται ο ασβέστης και
αντί άμμου προτιμάται η μαρμαρόσκονη.
●
Σε λευκά μάρμαρα, στο τσιμεντοκονίαμα
χρησιμοποιείται λευκό τσιμέντο.
ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ
●
Το γυάλισμα (λείανση) γίνεται 10 μέρες μετά
την τοποθέτηση των πλακών. Μέχρι τότε
πρέπει να διατηρείται καθαρό γιατί τυχόν
λεκέδες απορροφούνται από τους πόρους του.
●
Το τρίψιμο γίνεται πάντα με νερό
(νερόλουστρο) με ειδική λειαντική μηχανή ή
σβουράκι με κατάλληλο σμυριδόχαρτο.
●
Τυχόν οπές στοκάρονται με τσιμεντοπολτό
στην αρχική φάση.
●
Μετά από κάθε στάδιο λείανσης, το δάπεδο
πλένεται με άφθονο νερό.
●
Μετά το νερόλουστρο, ακολουθεί η
κρυσταλλοποίηση του μαρμάρου με άλλο ένα
χέρι τριψίματος με ειδικό υγρό.
●
Αφού οι αρμοί καθαριστούν πολύ καλά,
γεμίζουν με αραιό τσιμεντοπολτό, ο οποίος
μπορεί και να χρωματιστεί.
ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ - ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ
●
Για τον καθαρισμό δεν πρέπει να γίνεται χρήση
οξέων καυστικών υγρών, διαβρωτικών υλικών
και σκληρών βουρτσών. Αρκεί πλύσιμο με
ζεστό νερό και οινόπνευμα.
●
Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή γιατί είναι υλικό
που χαράζεται εύκολα.
ΞΥΛΙΝΑ ΔΑΠΕΔΑ
●
Το ξύλο είναι οργανικό υλικό, έτσι η υγρασία και η έντονη
κυκλοφορία περιορίζουν την διάρκεια ζωής του.
●
Υπάρχει μεγάλη ποικιλία ειδών ξύλου και η επιλογή
γίνεται ανάλογα με τη λειτουργία και τη χρήση του χώρου,
το κόστος, την αντοχή και την αισθητική.
1)δρύινη ξυλεία: ανθεκτική
2)ξύλο κωνοφόρων: οικονομικότερο, λιγότερο σκληρό και
με όμορφη εμφάνιση.
3)καστανιά-οξιά: σπάνια χρήση. Είναι λιγότερο ανθεκτικά.
4)αφρικανική ξυλεία: για χώρους έντονης χρήσης.
5)σουηδική ξυλεία: πρέπει να αποφεύγεται. Είναι μαλακή
και έχει ρόζους.
ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ
●
Είναι διακοσμητικό υλικό με εμφάνιση διακριτική
και ζεστή που προσαρμόζεται σε όλους τους
χώρους.
●
Έχει χαμηλό συντελεστή θερμικής αγωγιμότητας,
οπότε είναι θερμομονωτικό υλικό.
●
Δε δημιουργεί την αίσθηση του ψύχους στα πόδια.
●
Δεν είναι ολισθηρό.
●
Δε δημιουργεί το φαινόμενο του στατικού
ηλεκτρισμού.
ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ
ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ
●
Εξαρτάται από τη χρήση του χώρου, το
υπόβαθρο, το είδος του ξύλου και το
διακοσμητικό σχέδιό του.
●
Η τοποθέτηση αρχίζει αφού τοποθετηθούν τα
κουφώματα και τα υαλοστάσια.
●
Σε υγρούς χώρους πρέπει να αποφεύγεται η
χρήση ξύλινων δαπέδων.
●
Πρώτα τοποθετούνται τα δάπεδα των υγρών
χώρων και μετά τα ξύλινα δάπεδα.
ΤΡΟΠΟΙ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗΣ
ΞΥΛΙΝΩΝ ΔΑΠΕΔΩΝ
●
Με κάρφωμα (καρφωτά)
●
Με κόλληση (κολλητά)
●
Πλωτά (κολυμπητά)
ΚΑΡΦΩΤΑ
●
Η επίστρωση καρφώνεται πάνω σε κατασκευή
από ξύλινα καδρόνια ή πάνω σε ψευδοπάτωμα
(από σανίδες ή φύλλα προϊόντων ξύλου)
ΚΟΛΛΗΤΑ
●
Η επίστρωση
κολλιέται πάνω σε
συμπαγές, λείο και
επίπεδο υπόστρωμα.
Για προστασία από
την υγρασία
τοποθετούμε
στεγανωτική
μεμβράνη ανάμεσά
τους.
ΚΟΛΥΜΠΗΤΑ
●
Η επίστρωση δεν
στερεώνεται στο
υπόστρωμα, αλλά
συγκολλούνται τα
τεμάχια μεταξύ τους.
Τοποθετουνται σε
επίπεδο, ομαλό και
συμπαγές υπόστρωμα
με παρεμβολή
εύκαμπτου
μονωτικού φύλλου.
ΒΑΣΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ
ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗΣ
●
Το υπόβαθρο πρέπει να είναι απόλυτα στεγνό.
(υπολογίζεται χρόνος 2 εβδομάδων για κάθε
εκατοστό πάχους του υπόβαθρου)
●
Καλή κατασκευή υπόβαθρου, ώστε να
αποφεύγεται η ύγρανσή του.
●
Το υπόβαθρο πρέπει να είναι στέρεο και
σταθερό.
●
Το υπόβαθρο πρέπει να είναι καθαρό, λείο και
τελείως επίπεδο. Σκόνες και χαραγματιές δεν
επιτρέπονται, ειδικά αν τοποθετηθεί κολλητό ή
κολυμπητό δάπεδο.
●
Στη συνάντηση δαπέδου-τοίχου πρέπει να
αφήνεται αρμός.
●
Καλό είναι να τοποθετείται μονωτικό υλικό
μεταξύ υπόβαθρου και δαπέδου.
ΣΤΡΩΣΗ ΚΑΡΦΩΤΩΝ
ΞΥΛΙΝΩΝ ΔΑΠΕΔΩΝ
●
Στο υπόβαθρο δεν πρέπει να υπάρχουν ανωμαλίες ή
καμπυλώσεις.
●
Αν έχουν τοποθετηθεί στο υπόβαθρο σωληνώσεις,
πρέπει να καλύπτονται με ισχυρή τσιμεντοκονία.
●
Η κατασκευή γίνεται με την τοποθέτηση καδρονιών
(από πεύκο ή έλατο κατηγορίας Β) διαστάσεων 5x5 ή
5x7 cm,παράλληλα μεταξύ τους σε μέγιστη απόσταση
40 εκ.
●
Η στερέωση των καδρονιών πάνω στην πλάκα γίνεται
με ξύλινους τάκους.
●
Ανοίγονται τρύπες 5x5x5 πάνω στην πλάκα, ανα 1 μέτρο
περίπου, όπου τοποθετούνται οι τάκοι έτσι ώστε ίσα-ίσα
να ξεπροβάλλουν από την τρύπα.
●
Καλό είναι κάθε καδρόνι να καλύπτει 3 τρύπες και η
απόσταση μεταξύ τους να μην είναι πάνω από 1,70 μ.
●
Στους τάκους καρφώνονται και στερεώνονται τα
καδρόνια και η οριζοντιότητα της επιφάνειάς τους
ελέγχεται με το αλφάδι.
●
Σήμερα αντί για τάκους μπορεί να χρησιμοποιούν
μεταλλικά τζινέτια ή στριφώνια με πριτσίνια.
●
Στη συνάντηση καδρονιών με τοίχους κ.α. στοιχεία
αφήνεται πάντα αρμός (1 εκ. για κάθετη συνάντηση και 5
εκ. για παράλληλη).
ΚΑΡΦΩΜΑ ΛΩΡΙΔΩΝ
●
Η 1η λωρίδα τοποθετείται σε απόσταση 1 εκ
από τον τοίχο, κάθετα στα καδρόνια με την
παταδούρα προς το εσωτερικό του χώρου.
●
Το κάρφωμα γίνεται με λεπτά ακέφαλα καρφιά
μήκους 4-6 εκ λοξά σε απόσταση μεταξύ τους
50 εκ. με ειδικό εργαλείο (ζουμπάς).
●
Η λωρίδα πρέπει να ξεκινά και να τελειώνει σε
καδρόνι για να μην υπάρχουν ελεύθερα άκρα.
●
Τοποθετούμε διπλα την 2η λωρίδα και
συνεχίζουμε με τις υπόλοιπες.
●
Η 2η σειρά λωρίδων τοποθετούνται (με
απόλυτη συναρμογή) με την γκινισιά τους στην
παταδούρα της πρώτης. Οι σανίδες ωθούνται
ισχυρά με χτυπήματα.
●
Προσέχουμε οι ενώσεις (ματίσεις) της κάθε
σειράς να μην γίνονται στο ίδιο καδρόνι ώστε να
μην υπάρχουν συνεχόμενοι αρμοί.
ΚΑΡΦΩΜΑ ΠΑΡΚΕΤΩΝ
●
Τα παρκέτα δεν τοποθετούνται πάνω στα
καδρόνια, αλλά πρέπει να παρεμβάλλεται
ψευδοπάτωμα (από ταύλες 1,5 εκ ή άλλα
κατάλληλα υλικά).
●
Το διάκενο των σανίδων του ψευδοπατώματος
είναι αναγκαίο. (1 εκ.)
●
Τα παρκέτα στερεώνονται στο ψευδοπάτωμα με
κάρφωμα όπως οι λωρίδες.
ΤΟ ΠΕΡΙΖΩΜΑ (ΣΟΒΑΤΕΠΙ)
●
Είναι λωρίδες πάχους 1,5-2 εκ και ύψους 6-10
εκ. από την ίδια ξυλεία με το δάπεδο.
●
Σκοπό έχει την προστασία του τοίχου από
φθορές και την σωστή συναρμογή των 2
διαφορετικών υλικών.
●
Δεν στερεώνεται στο πάτωμα, αλλά
καρφώνεται και αυτό σε ξύλινους τάκους.
●
Οι τάκοι τοποθετούνται σε τρύπες που
ανοίγονται στον τοίχο σε απόσταση 50 εκ.
●
Η εξωτερική επιφάνεια των τάκων ταυτίζεται
με την επιφάνεια του επιχρίσματος.
●
Σε περίπτωση που δημιουργηθεί αρμός μεταξύ
περιζώματος και επιχρίσματος, στοκάρεται
πριν το βάψιμο του τοίχου.
ΛΕΙΑΝΣΗ - ΣΤΙΛΒΩΣΗ
●
Το ξύλινο δάπεδο μπορεί να βερνικωθεί, να
χρωματιστεί και να καλυφθεί απο ειδικό κερί ή λάδι.
●
Για να δεχτεί οποιαδήποτε επίστρωση πρέπει να
έχουν περάσει 2 εβδομάδες από την ολοκλήρωσή
του, να έχει τελειώσει το βάψιμο του χώρου και οι
συνθήκες υγρασίας και θερμοκρασίας να είναι
περίπου αυτές της μελλοντικής κατάστασης του
χώρου.
●
Υπάρχουν δάπεδα προβερνικωμένα και
ακατέργαστα.
●
Στα ακατέργαστα η λείανση γίνεται επι τόπου με μηχανές
που διαθέτουν ειδικές πλάκες λείανσης και σύστημα
αναρρόφησης των αποξεσμάτων.
●
Η λείανση επιτυγχάνεται με 3 διαδοχικά τριψίματα με
χονδρό, μέτριο και ψιλό γυαλόχαρτο.
●
Μετά τη 2η φορά στοκάρονται όπου χρειάζονται οι αρμοί.
●
Σε δύσκολα σημεία η λείανση γίνεται με ειδική ξύστρα.
●
Μετά μπορούμε να επαλείψουμε την επιφάνεια με ειδικό
υλικό (sealer) για ενίσχυση των ινών.
●
Μετά καθαρίζεται με πανί και ακολουθεί το βερνίκωμα (2
ή 3 στρώσεις). Κάθε στρώση χρειάζεται 24-48 ώρες για
να στεγνώσει. Το δάπεδο καλό είναι να χρησιμοποιηθεί
μετά από 10 μέρες.

ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗ - ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3: ΔΑΠΕΔΑ

  • 1.
  • 2.
    ΟΡΙΣΜΟΙ ● ΠΑΤΩΜΑ: είναι φέρονστοιχείο του οποίου η επάνω επιφάνεια δεν είναι ομαλή και εμφανίσιμη ώστε να χρησιμοποιηθεί. ● ΔΑΠΕΔΟ: είναι η τελική επικάλυψη των οριζόντιων κατασκευών (πατωμάτων) στον εσωτερικό και στον εξωτερικό χώρο των κτιρίων.
  • 3.
    ΛΟΓΟΙ ΧΡΗΣΗΣ ΔΑΠΕΔΩΝ ● Προστασίαπατώματος από τις φθορές και τα καιρικά φαινόμενα. ● Δημιουργία καλαίσθητης εμφάνισης στο χώρο. ● Προσφορά στρώσης ανάλογης με τη λειτουργία και τη χρήση του χώρου.
  • 4.
    ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΔΑΠΕΔΟΥ ● Αντοχή ● Πρόσφυση –συνεργασία με τη φέρουσα κατασκευή ● Κόστος κατασκευής – συντήρηση – καθαρισμός ● Ασφάλεια – ολισθηρότητα ● Εμφάνιση τελικής επιφάνειας ● Μονωτικές ικανότητες ● Ένταξη μηχανολογικών εγκαταστάσεων
  • 5.
    ΕΙΔΗ ΔΑΠΕΔΩΝ ● ΦΥΣΙΚΑ το υλικότο παίρνουμε από τη φύση και το χρησιμοποιούμε μετά από επεξεργασία. ● ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ προϊόντα βιομηχανικής παρασκευής με πολύ καλά τεχνικά χαρακτηριστικά. ● ΧΥΤΑ ρευστό υλικό που στερεοποιείται μετά την επίστρωση.
  • 6.
    ΤΡΟΠΟΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗΣ ΔΑΠΕΔΩΝ ● Τα δάπεδαεπιστρώνονται μετά από την τοποθέτηση των κασών και μετά την ολοκλήρωση των επιχρισμάτων. ● Αρχικά ελέγχουμε την οριζοντιότητα του πατώματος (λήψη στάθμης – υψόμετρο). Το τελικό ύψος της επίστρωσης προκύπτει από το μεγαλύτερο πάχος των δαπέδων που θα χρησιμοποιήσουμε. ● Σημείο εκκίνησης της επίστρωσης αποτελεί συνήθως το κατωκάσι της πόρτας του ανελκυστήρα, ενώ για τις επιφάνειες με κλίση, τα σιφόνια.
  • 7.
    ΤΡΟΠΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ● Αρχικά οτεχνίτης βάζει σημάδι σε μια εξωτερική ψευτόκασα σε ύψος 1 μέτρου. ● Με το αλφαδολάστιχο μεταφέρει το σημάδι περιμετρικά στο χώρο. ● Καθορίζει την ακριβή ενιαία στάθμη όλου του χώρου και τη σημειώνει σε όλες τις κάσες. ● Τοποθετεί τα κατωκάσια (πάχους 3 εκ.) στις μπαλκονόπορτες έτσι ώστε να έχουν όλα το ίδιο τελικό ύψος.
  • 8.
    ΔΑΠΕΔΑ ΑΠΟ ΤΣΙΜΕΝΤΟΚΟΝΙΑΜΑΤΑ ● Είναι απότις πιο απλές μορφές επίστρωσης και εφαρμόζονται σε εξωρερικούς χώρους, σε χώρους με καταπονήσεις, σε βοηθητικούς χώρους και σαν υπόστρωμα. ● Τα υλικά κατασκευής τους είναι τσιμέντο, άμμος (συνήθως πλυμένη άμμο θαλάσσης!) και νερό. Συνήθης αναλογία τσιμέντου/άμμου 1:2. ● Αρχικά καθαρίζεται και διαβρέχεται η πλάκα.
  • 9.
    ● Αν το υπόστρωμαείναι λείο, το σπάμε ελαφρά με βελόνι ή μηχανικό σφυρί. Αν είναι μαλακό, τοποθετούμε πλέγμα για οπλισμό. ● Η επίστρωση γίνεται πατητά με το μυστρί σε 2 στρώσεις (η 1η συνήθως πάχους 1-1,5 εκ.-με μεσόκοκκη άμμο- και η 2η 0,5 εκ. - με λεπτόκοκκη άμμο). Το συνολικό πάχος του δαπέδου είναι 1-3 εκ. ανάλογα με τη χρήση. Αν είναι πάνω από 1 εκ. χρησιμοποιούμε μεταλλικούς οδηγούς πάχους όσο το επιθυμητό σε απόσταση 40-50 εκ. μεταξύ τους. ● Οι οδηγοί αφαιρούνται αφού πήξει καλά το κονίαμα και τα κενά συμπληρώνονται αμέσως με κονίαμα.
  • 10.
    ● Πρέπει να προβλέπονταιαρμοί διαστολής ανά 2-2,5 μέτρα και προς τις 2 κατευθύνσεις. ● Τα σοβατεπί είναι από το ίδιο υλικό και τα ενισχύουμε με συρμάτινο πλέγμα. ● Για βελτίωση της εμφάνισης βάζουμε χρώματα τσιμέντου. ● Για μεγάλες επιφάνειες χρειάζονται ελαστικοί αρμοί ανά 16 τ.μ.
  • 11.
    ΔΑΠΕΔΑ ΑΠΟ ΠΛΑΚΙΔΙΑ ● Δίνουνενδιαφέροντα διακοσμητικά αποτελέσματα και λειτουργικά χαρακτηριστικά (αντοχή, υδατοαπορροφητικότητα, στιλπνότητα κ.α.) ● Πρώτες ύλες είναι η άργιλος, ο καολίνης (καθαρή άργιλος) και ο άστριος. ● Διαδικασία παρασκευής πλακιδίων: 1.προετοιμασία πρώτης ύλης (άλεσμα, κοσκίνισμα, ανάμειξη, ύγρανση και ζύμωμα υλικών) 2.κατασκευή (με εξώθηση ή πρεσάρισμα ή χύσιμο σε καλούπια)
  • 12.
    3.ψήσιμο στους 1200-1300βαθμούς 4.τελική μορφή (με τεχνικές διακόσμησης και επεξεργασία έγχρωμης εφυάλωσης) ● Ποικιλία πλακιδίων 1.απλά γυαλιστερά ή ματ 2.με ανάγλυφες επιφάνειες 3.με απεικονήσεις 4.ειδικών χρήσεων- αντοχή σε ακραίες θερμοκρασίες, αντοχή σε οξέα 5.με στρογγυλεμένες ακμές
  • 13.
    ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ● Ποιότητα επιφάνειας ● Διαστάσειςκαι διαφορές στην απόχρωση ● Σκληρότητα επιφάνειας ● Αντοχή στην απότριψη ● Αντοχή σε κάμψη ● Διαστολή ● Αντοχή σε χημική προσβολή ● Αντοχή στις τριχοειδείς ρηγματώσεις
  • 14.
    ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ● Μεγάλη ποικιλία χρωμάτων,διαστάσεων, διακοσμητικών σχεδίων και τιμών. ● Τοποθετούνται και συντηρούνται εύκολα. ● Μεγάλη διάρκεια ζωής. ● Προσφέρουν υγιεινή, άνετη και ευχάριστη διαβίωση. ● Υπάρχουν ποιότητες κεραμικών πλακιδίων πολύ ανθεκτικές.
  • 15.
    ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΠΛΑΚΙΔΙΩΝ ● Η επίστρωσηαρχίζει αφού έχει σκληρύνει, καθαριστεί και διαβραχεί το υπόστρωμα. ● Τοποθετούμε οδηγούς από πλακίδια, αφού πάρουμε αλφαδιές σε διάφορα σημεία του χώρου. (καθορισμός από τα κατώφλια) ● Επιστρώνουμε το δάπεδο με τσιμεντοκονίαμα. ● Τοποθετούμε προσεχτικά τα πλακίδια και τα χτυπάμε με ειδικό σφυρί.
  • 17.
    ● Στρώνουμε μερικές σειρέςμε τη βοήθεια του πήχη και της αεροστάθμης και όταν φτάσουμε στα πλακίδια στάθμης, τα αφαιρούμε ένα-ένα. ● Το δάπεδο πρέπει να είναι επίπεδο, εκτός από τις περιοχές που επιβάλονται ρύσεις. (δημιουργείται στρώση εξομάλυνσης 3 εκ. από τσιμέντο και περλίτη) ● Τα πλακίδια μπορούν να είναι σε απόλυτη επαφή ή να υπάρχει αρμός μέχρι και 1 εκ.
  • 18.
    ● 2 μέρες μετάοι αρμοί γεμίζονται με αριάνι το οποίο χύνεται σε όλο το δάπεδο. Αφού στεγνώσει, το δάπεδο καθαρίζεται με σφουγγάρι. Αν οι αρμοί είναι 5-10 χιλ. το γέμισμα γίνεται με ειδικό στόκο. ● Η στρώση των πλακιδίων κοντά στους τοίχους, εφάπτεται με το επίχρισμα. Αν οι τοίχοι είναι παράγωνοι, τα πλακίδια κόβονται. ● Στο τελείωμα επικολλούνται στο επίχρισμα τα σοβατεπί.
  • 21.
    ΚΟΛΛΗΤΑ ΠΛΑΚΙΔΙΑ ● Τα πλακίδιαμπορούν το συγκολληθούν στο υπόστρωμα με κόλλα (τσιμεντόκολλες, κόλλες κονιάματος, συγκολλητικά με βάση ρητίνες κ.α.) Σε αυτή την περίπτωση το υπόστρωμα πρέπει να είναι κατάλληλα διαμορφωμένο. ● Χρησιμοποιούνται οδοντωτές σπάτουλες. ● Οι αρμοί γεμίζουν με ειδικό υλικό με βάση την κόλλα.
  • 23.
    ΜΑΡΜΑΡΙΝΑ ΔΑΠΕΔΑ ● Έχουν σημαντικέςμηχανικές αντοχές. ● Έχουν ιδιαίτερη υφή και εμφάνιση (λεία επιφάνεια που διασχίζεται από φλέβες, ποικιλία χρωματισμών) ● Έχουν σημαντικές δυνατότητες επεξεργασίας. ● Έχουν δυνατότητα λείανσης και στίλβωσης. ● Συντηρούνται σχετικά απλά. ● Τα μάρμαρα που τοποθετούνται σε δάπεδα δεν πρέπει να περιέχουν χώμα και να παρουσιάζουν ελαττώματα στη μορφή, την απόχρωση και την υφή
  • 24.
  • 25.
    ΣΤΡΩΣΗ ΜΑΡΜΑΡΟΥ ● Η επίστρωση,δηλαδή το αλφάδιασμα, γίνεται όπως η επένδυση με πλακίδια. ● Το πάχος των μαρμάρινων πλακών πρέπει να είναι 2-3 εκ. ● Η επικόλληση γίνεται με κόλλες ή τσιμεντοκονίαμα. ● Στο τσιμεντοκονίαμα να αποφεύγεται ο ασβέστης και αντί άμμου προτιμάται η μαρμαρόσκονη. ● Σε λευκά μάρμαρα, στο τσιμεντοκονίαμα χρησιμοποιείται λευκό τσιμέντο.
  • 26.
    ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ ● Το γυάλισμα(λείανση) γίνεται 10 μέρες μετά την τοποθέτηση των πλακών. Μέχρι τότε πρέπει να διατηρείται καθαρό γιατί τυχόν λεκέδες απορροφούνται από τους πόρους του. ● Το τρίψιμο γίνεται πάντα με νερό (νερόλουστρο) με ειδική λειαντική μηχανή ή σβουράκι με κατάλληλο σμυριδόχαρτο. ● Τυχόν οπές στοκάρονται με τσιμεντοπολτό στην αρχική φάση.
  • 27.
    ● Μετά από κάθεστάδιο λείανσης, το δάπεδο πλένεται με άφθονο νερό. ● Μετά το νερόλουστρο, ακολουθεί η κρυσταλλοποίηση του μαρμάρου με άλλο ένα χέρι τριψίματος με ειδικό υγρό. ● Αφού οι αρμοί καθαριστούν πολύ καλά, γεμίζουν με αραιό τσιμεντοπολτό, ο οποίος μπορεί και να χρωματιστεί.
  • 28.
    ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ - ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ● Γιατον καθαρισμό δεν πρέπει να γίνεται χρήση οξέων καυστικών υγρών, διαβρωτικών υλικών και σκληρών βουρτσών. Αρκεί πλύσιμο με ζεστό νερό και οινόπνευμα. ● Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή γιατί είναι υλικό που χαράζεται εύκολα.
  • 29.
  • 30.
    ● Το ξύλο είναιοργανικό υλικό, έτσι η υγρασία και η έντονη κυκλοφορία περιορίζουν την διάρκεια ζωής του. ● Υπάρχει μεγάλη ποικιλία ειδών ξύλου και η επιλογή γίνεται ανάλογα με τη λειτουργία και τη χρήση του χώρου, το κόστος, την αντοχή και την αισθητική. 1)δρύινη ξυλεία: ανθεκτική 2)ξύλο κωνοφόρων: οικονομικότερο, λιγότερο σκληρό και με όμορφη εμφάνιση. 3)καστανιά-οξιά: σπάνια χρήση. Είναι λιγότερο ανθεκτικά. 4)αφρικανική ξυλεία: για χώρους έντονης χρήσης. 5)σουηδική ξυλεία: πρέπει να αποφεύγεται. Είναι μαλακή και έχει ρόζους.
  • 31.
    ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ● Είναι διακοσμητικό υλικόμε εμφάνιση διακριτική και ζεστή που προσαρμόζεται σε όλους τους χώρους. ● Έχει χαμηλό συντελεστή θερμικής αγωγιμότητας, οπότε είναι θερμομονωτικό υλικό. ● Δε δημιουργεί την αίσθηση του ψύχους στα πόδια. ● Δεν είναι ολισθηρό. ● Δε δημιουργεί το φαινόμενο του στατικού ηλεκτρισμού.
  • 32.
    ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ● Εξαρτάταιαπό τη χρήση του χώρου, το υπόβαθρο, το είδος του ξύλου και το διακοσμητικό σχέδιό του. ● Η τοποθέτηση αρχίζει αφού τοποθετηθούν τα κουφώματα και τα υαλοστάσια. ● Σε υγρούς χώρους πρέπει να αποφεύγεται η χρήση ξύλινων δαπέδων. ● Πρώτα τοποθετούνται τα δάπεδα των υγρών χώρων και μετά τα ξύλινα δάπεδα.
  • 33.
    ΤΡΟΠΟΙ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗΣ ΞΥΛΙΝΩΝ ΔΑΠΕΔΩΝ ● Μεκάρφωμα (καρφωτά) ● Με κόλληση (κολλητά) ● Πλωτά (κολυμπητά)
  • 34.
    ΚΑΡΦΩΤΑ ● Η επίστρωση καρφώνεταιπάνω σε κατασκευή από ξύλινα καδρόνια ή πάνω σε ψευδοπάτωμα (από σανίδες ή φύλλα προϊόντων ξύλου)
  • 36.
    ΚΟΛΛΗΤΑ ● Η επίστρωση κολλιέται πάνωσε συμπαγές, λείο και επίπεδο υπόστρωμα. Για προστασία από την υγρασία τοποθετούμε στεγανωτική μεμβράνη ανάμεσά τους.
  • 37.
    ΚΟΛΥΜΠΗΤΑ ● Η επίστρωση δεν στερεώνεταιστο υπόστρωμα, αλλά συγκολλούνται τα τεμάχια μεταξύ τους. Τοποθετουνται σε επίπεδο, ομαλό και συμπαγές υπόστρωμα με παρεμβολή εύκαμπτου μονωτικού φύλλου.
  • 38.
    ΒΑΣΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗΣ ● Το υπόβαθροπρέπει να είναι απόλυτα στεγνό. (υπολογίζεται χρόνος 2 εβδομάδων για κάθε εκατοστό πάχους του υπόβαθρου) ● Καλή κατασκευή υπόβαθρου, ώστε να αποφεύγεται η ύγρανσή του. ● Το υπόβαθρο πρέπει να είναι στέρεο και σταθερό.
  • 39.
    ● Το υπόβαθρο πρέπεινα είναι καθαρό, λείο και τελείως επίπεδο. Σκόνες και χαραγματιές δεν επιτρέπονται, ειδικά αν τοποθετηθεί κολλητό ή κολυμπητό δάπεδο. ● Στη συνάντηση δαπέδου-τοίχου πρέπει να αφήνεται αρμός. ● Καλό είναι να τοποθετείται μονωτικό υλικό μεταξύ υπόβαθρου και δαπέδου.
  • 40.
    ΣΤΡΩΣΗ ΚΑΡΦΩΤΩΝ ΞΥΛΙΝΩΝ ΔΑΠΕΔΩΝ ● Στουπόβαθρο δεν πρέπει να υπάρχουν ανωμαλίες ή καμπυλώσεις. ● Αν έχουν τοποθετηθεί στο υπόβαθρο σωληνώσεις, πρέπει να καλύπτονται με ισχυρή τσιμεντοκονία. ● Η κατασκευή γίνεται με την τοποθέτηση καδρονιών (από πεύκο ή έλατο κατηγορίας Β) διαστάσεων 5x5 ή 5x7 cm,παράλληλα μεταξύ τους σε μέγιστη απόσταση 40 εκ. ● Η στερέωση των καδρονιών πάνω στην πλάκα γίνεται με ξύλινους τάκους.
  • 41.
    ● Ανοίγονται τρύπες 5x5x5πάνω στην πλάκα, ανα 1 μέτρο περίπου, όπου τοποθετούνται οι τάκοι έτσι ώστε ίσα-ίσα να ξεπροβάλλουν από την τρύπα. ● Καλό είναι κάθε καδρόνι να καλύπτει 3 τρύπες και η απόσταση μεταξύ τους να μην είναι πάνω από 1,70 μ. ● Στους τάκους καρφώνονται και στερεώνονται τα καδρόνια και η οριζοντιότητα της επιφάνειάς τους ελέγχεται με το αλφάδι. ● Σήμερα αντί για τάκους μπορεί να χρησιμοποιούν μεταλλικά τζινέτια ή στριφώνια με πριτσίνια. ● Στη συνάντηση καδρονιών με τοίχους κ.α. στοιχεία αφήνεται πάντα αρμός (1 εκ. για κάθετη συνάντηση και 5 εκ. για παράλληλη).
  • 42.
    ΚΑΡΦΩΜΑ ΛΩΡΙΔΩΝ ● Η 1ηλωρίδα τοποθετείται σε απόσταση 1 εκ από τον τοίχο, κάθετα στα καδρόνια με την παταδούρα προς το εσωτερικό του χώρου. ● Το κάρφωμα γίνεται με λεπτά ακέφαλα καρφιά μήκους 4-6 εκ λοξά σε απόσταση μεταξύ τους 50 εκ. με ειδικό εργαλείο (ζουμπάς). ● Η λωρίδα πρέπει να ξεκινά και να τελειώνει σε καδρόνι για να μην υπάρχουν ελεύθερα άκρα.
  • 43.
    ● Τοποθετούμε διπλα την2η λωρίδα και συνεχίζουμε με τις υπόλοιπες. ● Η 2η σειρά λωρίδων τοποθετούνται (με απόλυτη συναρμογή) με την γκινισιά τους στην παταδούρα της πρώτης. Οι σανίδες ωθούνται ισχυρά με χτυπήματα. ● Προσέχουμε οι ενώσεις (ματίσεις) της κάθε σειράς να μην γίνονται στο ίδιο καδρόνι ώστε να μην υπάρχουν συνεχόμενοι αρμοί.
  • 44.
    ΚΑΡΦΩΜΑ ΠΑΡΚΕΤΩΝ ● Τα παρκέταδεν τοποθετούνται πάνω στα καδρόνια, αλλά πρέπει να παρεμβάλλεται ψευδοπάτωμα (από ταύλες 1,5 εκ ή άλλα κατάλληλα υλικά). ● Το διάκενο των σανίδων του ψευδοπατώματος είναι αναγκαίο. (1 εκ.) ● Τα παρκέτα στερεώνονται στο ψευδοπάτωμα με κάρφωμα όπως οι λωρίδες.
  • 45.
    ΤΟ ΠΕΡΙΖΩΜΑ (ΣΟΒΑΤΕΠΙ) ● Είναιλωρίδες πάχους 1,5-2 εκ και ύψους 6-10 εκ. από την ίδια ξυλεία με το δάπεδο. ● Σκοπό έχει την προστασία του τοίχου από φθορές και την σωστή συναρμογή των 2 διαφορετικών υλικών. ● Δεν στερεώνεται στο πάτωμα, αλλά καρφώνεται και αυτό σε ξύλινους τάκους.
  • 46.
    ● Οι τάκοι τοποθετούνταισε τρύπες που ανοίγονται στον τοίχο σε απόσταση 50 εκ. ● Η εξωτερική επιφάνεια των τάκων ταυτίζεται με την επιφάνεια του επιχρίσματος. ● Σε περίπτωση που δημιουργηθεί αρμός μεταξύ περιζώματος και επιχρίσματος, στοκάρεται πριν το βάψιμο του τοίχου.
  • 47.
    ΛΕΙΑΝΣΗ - ΣΤΙΛΒΩΣΗ ● Τοξύλινο δάπεδο μπορεί να βερνικωθεί, να χρωματιστεί και να καλυφθεί απο ειδικό κερί ή λάδι. ● Για να δεχτεί οποιαδήποτε επίστρωση πρέπει να έχουν περάσει 2 εβδομάδες από την ολοκλήρωσή του, να έχει τελειώσει το βάψιμο του χώρου και οι συνθήκες υγρασίας και θερμοκρασίας να είναι περίπου αυτές της μελλοντικής κατάστασης του χώρου. ● Υπάρχουν δάπεδα προβερνικωμένα και ακατέργαστα.
  • 48.
    ● Στα ακατέργαστα ηλείανση γίνεται επι τόπου με μηχανές που διαθέτουν ειδικές πλάκες λείανσης και σύστημα αναρρόφησης των αποξεσμάτων. ● Η λείανση επιτυγχάνεται με 3 διαδοχικά τριψίματα με χονδρό, μέτριο και ψιλό γυαλόχαρτο. ● Μετά τη 2η φορά στοκάρονται όπου χρειάζονται οι αρμοί. ● Σε δύσκολα σημεία η λείανση γίνεται με ειδική ξύστρα. ● Μετά μπορούμε να επαλείψουμε την επιφάνεια με ειδικό υλικό (sealer) για ενίσχυση των ινών. ● Μετά καθαρίζεται με πανί και ακολουθεί το βερνίκωμα (2 ή 3 στρώσεις). Κάθε στρώση χρειάζεται 24-48 ώρες για να στεγνώσει. Το δάπεδο καλό είναι να χρησιμοποιηθεί μετά από 10 μέρες.