10. Fluidoak
1.Hitzaurrea: Fluido idealak 
Fluido bati indar bat aplikatzen diogunean: 
A 
h 
Dx 
r 
Ft 
Solidoa ez bezala, deformatzen da. 
Horrelako esfortzuei ebaketa-esfortzu edo zizailadura-esfortzu deritze 
Zurruntasun-modulu edo zizaila-modulu: Ebaketa-esfortzu unitarioa 
Ebaketa-deformazio unitarioa 
Ft 
A 
x 
h 
D 
Fth 
ADx 
C = = 
= 
C → ∞ Þ Solido ideala: Indar oso handia egin arren ez da deformatzen Dx → 0 
C → 0 Þ Fluido ideala: Fluidoaren geruzek irrist egiten dute erresistentziarik egin 
gabe: Ft = finitua eta Dx → ∞ 
Edo inolako indarrik gabe irrist egiten dute: Ft = finitua eta 
Dx → ∞ 
Azkenengo honi jariotzea deritzo. 
C << ¹ 0 Þ Fluido erreala: Biskositatea (Likatasuna definitu). 
Biskositate koefizientea
3. Hitzaurrea: Fluido idealak 
Fluido motak 
Likidoak  konprimaezinak (V = kte). 
Gasak  konprimagarriak (V ¹ kte). 
Beraz, Fluido ideala: konprimaezina + biskositate nulua 
dentsitate ktea 
Dentsitatea: 
Uraren dentsitatea: 
rH2O = 1 g/cm3 = 103 kg/m3 
gramoa: 1 cm3 ur daukan masa 
kantitatea 
Fluido baten dentsitatea T eta P-rekin alda daiteke beraz, komenigarria da informazio 
hori ezagutzea. 
Baldintza normalak: T = 25ºC eta P = 1 atm
2. Presioa 
Orekan dagoen fluido bat edozein gainazal bat ukitzean, bere gainean indar bat eragiten 
du (perpendikularra: Indarra ^ gainazala). 
P 
P 
P Presioa (P): fluidoak azalera unitateko eragiten duen indarra: 
P 
magnitude eskalarra 
Unitateak: 
Pa = N/m2 (SI) 
1bar = 105 Pa 
1 atm = 1.013 bar = 
Presio manometrikoa: P 1.013·105 Pa manom = P – Patmosferikoa presio 
atmosferikoarekiko presioa da. 
Adibidea: 1200kg-ko kotxea. Gurpilen presio manometrikoa 2.105Pa da. Gurpil bakoitzaren 
kontaktu azalera?
3. Fluidoen estatikaren oinarrizko ekuazioa 
Kontsidera dezagun dV bolumen infinitesimal bat. 
dz A 
Fz = P·A 
rAgdz 
Fz+dFz = (P+dP)·A 
z 
Fluidoa orekan badago, bere gainean eragiten duten indar 
guztien erresultantea nulua izan behar du. 
Eragiten duten indarrak: 
1. Pisua 
Elementuaren masa: dm = rdV non dV = Adz  dm = rAdz 
Beraz, PISUA: dmg = rAgdz 
2. Presio indarrak 
Horizontalean elkarrekin konpentsatzen dira 
Bertikalean: 
Goiko aurpegian: Fz = P·A 
Beheko aurpegian: Fz+dFz=(P+dP)·A 
Presio-indar netoa: 
Fz – (Fz+dFz) = PA-(P+dP)·A  dFz= dP A 
S F = ma = 0 aplikatuz: dmg – dFz = 0 
rAgdz = dPA dP = rgdz 
z ardatza beherantz definitu dugu  sakonera adierazi: 
dz ­ (sakonera handitu) Þ dP ­ Presioa sakonerarekin handitzen da.
3. Fluidoen estatikaren oinarrizko ekuazioa 
z0 eta z artean integratuz … 
P 
ò dP 
P 
o 
z 
= òr g dz non P0 = P(z0) eta P = P(z) 
o 
z 
Fluido konprimagarri batean: r = r (P) → r = r (z) (integrala ebazteko bere forma 
ezagutu behar dugu). 
Fluido konprimaezin batean: r = ktea: 
P−P0 = r g (z−z0) 
Fluidoen estatikaren 
oinarrizko ekuazioa 
Beraz, fluido bat orekan 
badago presio berdina 
maila bakoitzean. 
Derrigorrezkoa da puntu baten presioa ezagutzea beste batena kalkulatzeko, 
adibidez: Fluido baten gainazalean: z0 = 0  P0 = Patm = 1atm = 1,013.105 Pa 
Adibidea: Zein da presioa ur azpian 10m-ko sakoneran? 
P−P0 = r g (z−z0)  P−Patm = r g (z−0) 
P – 1,013.105Pa = 1000 kg/m3 . 10 m/s2 . 10m 
P = 2.105Pa
4. Aplikazioak 
4.1. Merkuriozko barometroa 
1643. urtean E. Torricellik presio atmosferikoa existitzen zela frogatu zuen. 
Barometroa: presioa neurtzen duen aparatua. 
hutsa 
(P=0) 
1 
h 
2 
mercurioa Hg 
P1 = P2 (altuera berdinean dauden bi puntuen presioa berdina da) 
Beraz, P1 = rgh = P2 = Patm 
Patm = rgh
4. Aplikazioak 
Fluido bakarra 
Goiko aldetik irekia 
ß 
Presio berdina 
guztietan altuera 
berdina baitute 
4.2. Ontzi komunikatuak 
h 
A B C D E 
PA = PB = PC = PD = P E = Patm+r g h ® hA = hB = hC = hD = h E= h 
Paradoxa-hidrostatikoa: itxura eman dezake C ontziaren hondoan presioa 
handiagoa izan beharko litzatekeela B-n baino. 
Adibidea: Bi fluido nahastezinak eta dentsitate ezberdinekoak. 
hA 
hB 
A B 
ura 
olioa 
https://www.youtube.1. ARIKETA 
PA = PB 
Patm + ρ g hA = Patm + ρ' g hB 
ρ hA = ρ ' hB 
ρ ' = ρ hA / hB 
Fluido baten dentsitatea 
ezagutuz bestearena 
kalkula daiteke hA eta hB 
neurtuz
4. Aplikazioak 
4.3. Arquimedes-en printzipioa 
“Fluido batean murgildutako 
edozein gorputzek deslekuratu 
duen fluidoaren pisuaren 
berdina den bultzada bat 
jasaten du.” 
Fluido bat orekan Þ S F = 0 
B B 
B B 
V, S ρ ordezkatuz V, S ρ’ 
S F = 0 Þ B - P = 0 Þ B = P 
Beraz, gorputzaren pisuaren (P’) arabera: 
V berdineko gorputz bat da 
Fluidoaren 
elementu 
bat 
1) P’ > B → hondoratzen da. 
P’ = ρ’Vg > B = P = ρVg 
ρ’Vg > ρVg → ρ’ > ρ 
2) P’ = B → murgilduta flotatzen du. 
P’ = ρ’Vg = B = P = ρVg 
ρ’Vg = ρVg → ρ’ = ρ 
3) P’ < B → gainazalera igotzen da. 
P’ = ρ’Vg < B = P = ρVg 
ρ’Vg < ρVg → ρ’ < ρ 
Adibidea: Sirakusako Hieron Erregeak urre 
hutsezko koroa bat fabrika ziezaiotela agindu 
zuen. Koroa egin ziotenean, benetan purua 
ote zen asmatzeko, Arkimedesi deitu zion.
4. Aplikazioak 
Flotazioa 
V 
V’ 
r' 
r 
B’ 
P 
B r 
B r 
B r P = B’ → gorputzaren pisua 
murgildutako partearen 
bultzadaren berdina da. 
P =r’Vg = B’ = rV’g 
B r 
G: gorputzaren grabitate 
zentroa. 
O: deslekuratutako 
fluidoaren grabitate zentroa
4. Aplikazioak 
4.4. Pascal-en printzipioa 
“Fluido konprimaezin bateko puntu ezberdinen arteko presio-diferentzia konstante 
mantentzen da.” 
P1 − P2= r g (z1−z2) 
Presioen diferentzia posizioen 
araberakoa baino ez da. 
Puntu baten presioa handitzen bada besteetan ere: DP1 = DP2 
Prentsa hidraulikoa, katu hidraulikoa, mailu pneumatikoa, … honetan oinarritzen dira. 
2 A 
1 A 1 F 
F = ΔP A = ΔP A = F = 
A F A 
A 
2 
2 2 2 1 2 A 
1 
2 1 
1 
1 
Baldin, A2 >>> A1 Þ F2 >>> F1 Þ indar txikiagoa egin beharko dugu A2 altxatzeko.
5. Fluidoen dinamika 
Mekanikaren gairik konplikatuenetako bat da: Ibai zurrunbilotsuak, kea, tornadoak, … 
(Fluidoaren elementu bat hartu eta Newton-en legeak aplikatuz, azelerazio, abiadura eta posizioa 
kalkulatu ahalko genituzke, baina askatasun graduen kopurua hain handia izango litzateke ezen 
ezinezkoa suertatuko litzatekela.) 
Baldintza berezi batzuetan bai aztertu daitekeela: HIGIDURA LAMINARRA 
korronte-lerroak ez dira gurutzatzen: paraleloak 
va r 
vc 
r 
r 
vb 
a b 
c 
“a”-tik pasatzen den partikula bakoitzak ibilbide berdina jarraituko du. 
korronte-lerro edo fluxu-lerro 
abiaduraren eremu lerroak dira 
Abiadura ibilbidean zehar alda daiteke (hau da 
va ¹ vb ¹ vc) baina beti izango da berdina puntu 
bakoitzean (va= kte, vb = kte, vc Korronte-hodi: korronte-lerroen = kte). 
multzoa 
HIGIDURA TURBULENTOA edo 
zurrunbilotsua: korronte lerroak itxi edo 
gurutzatzen direnean.
5. Fluidoen dinamika 
5.1. Fluxua edo emaria 
Fluxua: Sekzio jakin batetik pasatzen den fluido baten bolumena denbora unitateko: 
m3/s 
Suposa dezagun hodi zilindriko bat S sekziokoa 
vdt 
S 
Puntu oro v berdina 
Beraz, dV = S·vdt baldin orduan 
Fluxua: fluidoaren abiadura sekzioko.
S1 
2 
1 
S2 
v1dt 
v2 dt 
5. Fluidoen dinamika 
5.2. Jarraitutasun ekuazioa 
Izan bedi sekzio aldakorreko hodi bat: 
Zenbat sartu? 
dV1 = S1v1dt 
Zenbat atera? 
dV2 = S2v2dt 
Ihesik ez badago eta fluidoaren r ktea bada; sartzen den masa irten beharko da: 
dm1 = dm2 
dm1 = r1dV1 = r1S1v1dt 
dm2 = r2dV2 = r2S2v2dt 
berdinduz… 
r1S1v1dt = r2S2v2dt 
S1v1 = S2v2 =ktea Jarraitutasun-ekuazioa 
(Fluxu edo emaria ktea) 
S ¯ Þ v ­
5. Fluidoen dinamika 
5.3. Bernouilli-ren teorema 
Izan bedi fluido ideal (r =kte) bat egoera geldikorrean bakarrik grabitatearen eraginpean. 
dl1= v1 dt 
dl2= v2 dt 
F1= P1 S1 
S2 
F2= P2 S2 
S1 
h1 
h2 
• Presio indarrek egindako lana: 
dW1=F1·dl1 = S1P1dl1 
dW2=F2·dl2 = S2P2dl2 
dV1 = dV2 
dWp= S1P1dl1+S2P2dl2 =P1dV1 + P2dV2 = (P1+P2)dV 
• Interakzio grabitatorioak egindako lana: 
dm = r dV 
dWG = −dEp = −dm g h2 +dm g h1= −dm g (h2−h1) = r dV g(h1−h2) 
• Energia zinetikoa: 
Energia-ren teorematik: dEz = dW = dWG + dWp Þ
5. Fluidoen dinamika 
5.3. Bernouilli-ren teorema 
Izan bedi fluido ideal (r =kte) bat egoera geldikorrean bakarrik grabitatearen eraginpean. 
dl1= v1 dt 
dl2= v2 dt 
F1= P1 S1 
S2 
F2= P2 S2 
S1 
h1 
h2 
Energia-ren teorematik: dEz = dW = dWG + dWp 
ordenatuz … 
Hau da; Bernouilli-ren teorema 
(Estatikaren oinarrizko ekuazioa, honen kasu berezi bat da)
6. Aplikazioak 
6.1. Torricelli-ren formula 
Izan bedi depositu ireki bat urez betea: 
Zein abiaduraz irteten da likidoa B-tik? 
Bernouilli-ren teorema aplikatuz… 
Nola vA << vB Þ Torricelli-ren formula 
Erortzen de gorputz aske baten 
abiaduraren berdina 
B 
A
6. Aplikazioak 
6.2. Venturi efektua 
Dh 
v A B 
A eta B altuera berdinean dauden bi puntu 
Bernouilli-ren teorema aplikatuz: 
v ­ Þ P ¯ 
Venturi efektua 
Bestalde, PA ¹ PB denez hodietan daukagun altuera ezberdina da: 
https://www.youtube.com/(2) 
Spray: https://www.youtube.com/watch?v=lKi-KC3LD20 
(1) 
(1) eta (2) ekuazioak eta jarraitutasunaren ekuazioa (SAvA = SBvB) kontsideratuz:

10.fluidoak

  • 1.
  • 2.
    1.Hitzaurrea: Fluido idealak Fluido bati indar bat aplikatzen diogunean: A h Dx r Ft Solidoa ez bezala, deformatzen da. Horrelako esfortzuei ebaketa-esfortzu edo zizailadura-esfortzu deritze Zurruntasun-modulu edo zizaila-modulu: Ebaketa-esfortzu unitarioa Ebaketa-deformazio unitarioa Ft A x h D Fth ADx C = = = C → ∞ Þ Solido ideala: Indar oso handia egin arren ez da deformatzen Dx → 0 C → 0 Þ Fluido ideala: Fluidoaren geruzek irrist egiten dute erresistentziarik egin gabe: Ft = finitua eta Dx → ∞ Edo inolako indarrik gabe irrist egiten dute: Ft = finitua eta Dx → ∞ Azkenengo honi jariotzea deritzo. C << ¹ 0 Þ Fluido erreala: Biskositatea (Likatasuna definitu). Biskositate koefizientea
  • 3.
    3. Hitzaurrea: Fluidoidealak Fluido motak Likidoak  konprimaezinak (V = kte). Gasak  konprimagarriak (V ¹ kte). Beraz, Fluido ideala: konprimaezina + biskositate nulua dentsitate ktea Dentsitatea: Uraren dentsitatea: rH2O = 1 g/cm3 = 103 kg/m3 gramoa: 1 cm3 ur daukan masa kantitatea Fluido baten dentsitatea T eta P-rekin alda daiteke beraz, komenigarria da informazio hori ezagutzea. Baldintza normalak: T = 25ºC eta P = 1 atm
  • 4.
    2. Presioa Orekandagoen fluido bat edozein gainazal bat ukitzean, bere gainean indar bat eragiten du (perpendikularra: Indarra ^ gainazala). P P P Presioa (P): fluidoak azalera unitateko eragiten duen indarra: P magnitude eskalarra Unitateak: Pa = N/m2 (SI) 1bar = 105 Pa 1 atm = 1.013 bar = Presio manometrikoa: P 1.013·105 Pa manom = P – Patmosferikoa presio atmosferikoarekiko presioa da. Adibidea: 1200kg-ko kotxea. Gurpilen presio manometrikoa 2.105Pa da. Gurpil bakoitzaren kontaktu azalera?
  • 5.
    3. Fluidoen estatikarenoinarrizko ekuazioa Kontsidera dezagun dV bolumen infinitesimal bat. dz A Fz = P·A rAgdz Fz+dFz = (P+dP)·A z Fluidoa orekan badago, bere gainean eragiten duten indar guztien erresultantea nulua izan behar du. Eragiten duten indarrak: 1. Pisua Elementuaren masa: dm = rdV non dV = Adz  dm = rAdz Beraz, PISUA: dmg = rAgdz 2. Presio indarrak Horizontalean elkarrekin konpentsatzen dira Bertikalean: Goiko aurpegian: Fz = P·A Beheko aurpegian: Fz+dFz=(P+dP)·A Presio-indar netoa: Fz – (Fz+dFz) = PA-(P+dP)·A  dFz= dP A S F = ma = 0 aplikatuz: dmg – dFz = 0 rAgdz = dPA dP = rgdz z ardatza beherantz definitu dugu  sakonera adierazi: dz ­ (sakonera handitu) Þ dP ­ Presioa sakonerarekin handitzen da.
  • 6.
    3. Fluidoen estatikarenoinarrizko ekuazioa z0 eta z artean integratuz … P ò dP P o z = òr g dz non P0 = P(z0) eta P = P(z) o z Fluido konprimagarri batean: r = r (P) → r = r (z) (integrala ebazteko bere forma ezagutu behar dugu). Fluido konprimaezin batean: r = ktea: P−P0 = r g (z−z0) Fluidoen estatikaren oinarrizko ekuazioa Beraz, fluido bat orekan badago presio berdina maila bakoitzean. Derrigorrezkoa da puntu baten presioa ezagutzea beste batena kalkulatzeko, adibidez: Fluido baten gainazalean: z0 = 0  P0 = Patm = 1atm = 1,013.105 Pa Adibidea: Zein da presioa ur azpian 10m-ko sakoneran? P−P0 = r g (z−z0)  P−Patm = r g (z−0) P – 1,013.105Pa = 1000 kg/m3 . 10 m/s2 . 10m P = 2.105Pa
  • 7.
    4. Aplikazioak 4.1.Merkuriozko barometroa 1643. urtean E. Torricellik presio atmosferikoa existitzen zela frogatu zuen. Barometroa: presioa neurtzen duen aparatua. hutsa (P=0) 1 h 2 mercurioa Hg P1 = P2 (altuera berdinean dauden bi puntuen presioa berdina da) Beraz, P1 = rgh = P2 = Patm Patm = rgh
  • 8.
    4. Aplikazioak Fluidobakarra Goiko aldetik irekia ß Presio berdina guztietan altuera berdina baitute 4.2. Ontzi komunikatuak h A B C D E PA = PB = PC = PD = P E = Patm+r g h ® hA = hB = hC = hD = h E= h Paradoxa-hidrostatikoa: itxura eman dezake C ontziaren hondoan presioa handiagoa izan beharko litzatekeela B-n baino. Adibidea: Bi fluido nahastezinak eta dentsitate ezberdinekoak. hA hB A B ura olioa https://www.youtube.1. ARIKETA PA = PB Patm + ρ g hA = Patm + ρ' g hB ρ hA = ρ ' hB ρ ' = ρ hA / hB Fluido baten dentsitatea ezagutuz bestearena kalkula daiteke hA eta hB neurtuz
  • 9.
    4. Aplikazioak 4.3.Arquimedes-en printzipioa “Fluido batean murgildutako edozein gorputzek deslekuratu duen fluidoaren pisuaren berdina den bultzada bat jasaten du.” Fluido bat orekan Þ S F = 0 B B B B V, S ρ ordezkatuz V, S ρ’ S F = 0 Þ B - P = 0 Þ B = P Beraz, gorputzaren pisuaren (P’) arabera: V berdineko gorputz bat da Fluidoaren elementu bat 1) P’ > B → hondoratzen da. P’ = ρ’Vg > B = P = ρVg ρ’Vg > ρVg → ρ’ > ρ 2) P’ = B → murgilduta flotatzen du. P’ = ρ’Vg = B = P = ρVg ρ’Vg = ρVg → ρ’ = ρ 3) P’ < B → gainazalera igotzen da. P’ = ρ’Vg < B = P = ρVg ρ’Vg < ρVg → ρ’ < ρ Adibidea: Sirakusako Hieron Erregeak urre hutsezko koroa bat fabrika ziezaiotela agindu zuen. Koroa egin ziotenean, benetan purua ote zen asmatzeko, Arkimedesi deitu zion.
  • 10.
    4. Aplikazioak Flotazioa V V’ r' r B’ P B r B r B r P = B’ → gorputzaren pisua murgildutako partearen bultzadaren berdina da. P =r’Vg = B’ = rV’g B r G: gorputzaren grabitate zentroa. O: deslekuratutako fluidoaren grabitate zentroa
  • 11.
    4. Aplikazioak 4.4.Pascal-en printzipioa “Fluido konprimaezin bateko puntu ezberdinen arteko presio-diferentzia konstante mantentzen da.” P1 − P2= r g (z1−z2) Presioen diferentzia posizioen araberakoa baino ez da. Puntu baten presioa handitzen bada besteetan ere: DP1 = DP2 Prentsa hidraulikoa, katu hidraulikoa, mailu pneumatikoa, … honetan oinarritzen dira. 2 A 1 A 1 F F = ΔP A = ΔP A = F = A F A A 2 2 2 2 1 2 A 1 2 1 1 1 Baldin, A2 >>> A1 Þ F2 >>> F1 Þ indar txikiagoa egin beharko dugu A2 altxatzeko.
  • 12.
    5. Fluidoen dinamika Mekanikaren gairik konplikatuenetako bat da: Ibai zurrunbilotsuak, kea, tornadoak, … (Fluidoaren elementu bat hartu eta Newton-en legeak aplikatuz, azelerazio, abiadura eta posizioa kalkulatu ahalko genituzke, baina askatasun graduen kopurua hain handia izango litzateke ezen ezinezkoa suertatuko litzatekela.) Baldintza berezi batzuetan bai aztertu daitekeela: HIGIDURA LAMINARRA korronte-lerroak ez dira gurutzatzen: paraleloak va r vc r r vb a b c “a”-tik pasatzen den partikula bakoitzak ibilbide berdina jarraituko du. korronte-lerro edo fluxu-lerro abiaduraren eremu lerroak dira Abiadura ibilbidean zehar alda daiteke (hau da va ¹ vb ¹ vc) baina beti izango da berdina puntu bakoitzean (va= kte, vb = kte, vc Korronte-hodi: korronte-lerroen = kte). multzoa HIGIDURA TURBULENTOA edo zurrunbilotsua: korronte lerroak itxi edo gurutzatzen direnean.
  • 13.
    5. Fluidoen dinamika 5.1. Fluxua edo emaria Fluxua: Sekzio jakin batetik pasatzen den fluido baten bolumena denbora unitateko: m3/s Suposa dezagun hodi zilindriko bat S sekziokoa vdt S Puntu oro v berdina Beraz, dV = S·vdt baldin orduan Fluxua: fluidoaren abiadura sekzioko.
  • 14.
    S1 2 1 S2 v1dt v2 dt 5. Fluidoen dinamika 5.2. Jarraitutasun ekuazioa Izan bedi sekzio aldakorreko hodi bat: Zenbat sartu? dV1 = S1v1dt Zenbat atera? dV2 = S2v2dt Ihesik ez badago eta fluidoaren r ktea bada; sartzen den masa irten beharko da: dm1 = dm2 dm1 = r1dV1 = r1S1v1dt dm2 = r2dV2 = r2S2v2dt berdinduz… r1S1v1dt = r2S2v2dt S1v1 = S2v2 =ktea Jarraitutasun-ekuazioa (Fluxu edo emaria ktea) S ¯ Þ v ­
  • 15.
    5. Fluidoen dinamika 5.3. Bernouilli-ren teorema Izan bedi fluido ideal (r =kte) bat egoera geldikorrean bakarrik grabitatearen eraginpean. dl1= v1 dt dl2= v2 dt F1= P1 S1 S2 F2= P2 S2 S1 h1 h2 • Presio indarrek egindako lana: dW1=F1·dl1 = S1P1dl1 dW2=F2·dl2 = S2P2dl2 dV1 = dV2 dWp= S1P1dl1+S2P2dl2 =P1dV1 + P2dV2 = (P1+P2)dV • Interakzio grabitatorioak egindako lana: dm = r dV dWG = −dEp = −dm g h2 +dm g h1= −dm g (h2−h1) = r dV g(h1−h2) • Energia zinetikoa: Energia-ren teorematik: dEz = dW = dWG + dWp Þ
  • 16.
    5. Fluidoen dinamika 5.3. Bernouilli-ren teorema Izan bedi fluido ideal (r =kte) bat egoera geldikorrean bakarrik grabitatearen eraginpean. dl1= v1 dt dl2= v2 dt F1= P1 S1 S2 F2= P2 S2 S1 h1 h2 Energia-ren teorematik: dEz = dW = dWG + dWp ordenatuz … Hau da; Bernouilli-ren teorema (Estatikaren oinarrizko ekuazioa, honen kasu berezi bat da)
  • 17.
    6. Aplikazioak 6.1.Torricelli-ren formula Izan bedi depositu ireki bat urez betea: Zein abiaduraz irteten da likidoa B-tik? Bernouilli-ren teorema aplikatuz… Nola vA << vB Þ Torricelli-ren formula Erortzen de gorputz aske baten abiaduraren berdina B A
  • 18.
    6. Aplikazioak 6.2.Venturi efektua Dh v A B A eta B altuera berdinean dauden bi puntu Bernouilli-ren teorema aplikatuz: v ­ Þ P ¯ Venturi efektua Bestalde, PA ¹ PB denez hodietan daukagun altuera ezberdina da: https://www.youtube.com/(2) Spray: https://www.youtube.com/watch?v=lKi-KC3LD20 (1) (1) eta (2) ekuazioak eta jarraitutasunaren ekuazioa (SAvA = SBvB) kontsideratuz: