4.2.3 โรงเรือนโคเนื้อ โคนม และกระบือ
โคเนื้อ โคนม และกระบือ จัดเปนสัตวประเภทสัตวใหญซึ่งสวนใหญแลวมัก
ปลอยใหโคลงไปแทะเล็มหญาในแปลงหญา หรือทุงหญาสาธารณะ ผูเลี้ยงจะสรางโรงเรือนไว
สําหรับใหสัตวพักอาศัยในชวงเวลากลางคืน ผูเลี้ยงที่เปนชาวบานมักสรางโรงเรือนไวตามใตถุน
บานเพื่อความสะดวกในการดูแลสัตว โรงเรือนสําหรับโคนมนั้นสําคัญมากเพราะตองใชเปนที่
สําหรับใหแมโคยืนโรงรีดนม สวนใหญจะทําโรงเรือนโดยแบงเปนชอง ๆ สําหรับใหอาหารและ
รีดนม
ก. โรงเรือนโคเนื้อและกระบือ ลักษณะของพื้นที่ตองเปนที่ดอน น้ําไม
ทวม ถาเปนพื้นคอนกรีต ตองมีความลาดเทประมาณ 3 เปอรเซ็นต สวนของคอกพักโค–กระบือ
จะประกอบดวย 2 สวน ไดแก สวนที่มีหลังคาและสวนที่เปนลานโลง ถาพื้นคอกเปนพื้น
คอนกรีตทั้งหมด พื้นที่ภายใตหลังคาเทากับ 1/2 ของพื้นที่คอกทั้งหมดแตถากรณีที่พื้นคอกภายใต
หลังคาเปนพื้นคอนกรีต และพื้นลานโลงเปนพื้นดิน พื้นที่ลานโลงเทากับ 10 เทาของพื้นที่ภายใต
หลังคา สวนรางอาหารจะอยูดานหนาสุดของคอกพักและยาวตลอดความยาวของคอกพัก มีกนราง
โคงและลาดเท 2 เปอรเซ็นต ไปทางดานใดดานหนึ่งของคอก มีความกวาง 85 ถึง 90
เซนติเมตร สวนกนลึก 35 เซนติเมตร อางน้ําจะอยูทางดานทายสุดของคอก และมีความสูงไมเกิน
60 เซนติเมตร มีรั้วลอมรอบคอกพักซึ่งติดตั้งเปนแนวขวาง 4 แนวโดยใหแนวบนสุดสูงจาก
พื้นดินประมาณ 140 ถึง 150 เซนติเมตร อาจใชไมเนื้อแข็งหรือทอเหล็กก็ได (ภาพที่ 4.64-4.67)
ในการเลี้ยงกระบืออาจมีการสรางปลักในพื้นที่คอกพักในสวนที่เปนลาน
โลงทายคอกหรือบริเวณที่ต่ําสุดของคอกเพื่อสะดวกในการระบายทิ้ง (ธาตรี, 2548)
ภาพที่ 4.64 ผังโรงเรือนโค-กระบือเนื้อ
ที่มา: จรัส (2539)
ภาพที่ 4.65 โรงเรือนโค-กระบือเนื้อ
ที่มา: ไทยลิฝสต็อคด็อทคอม (2553)
ภาพที่ 4.66 โรงเรือนโค-กระบือเนื้อ
ที่มา: Animalscience.ucdavis.edu (n.d.)
ภาพที่ 4.67 การเลี้ยงโค-กระบือเนื้อในโรงเรือน
ที่มา: ไทยลิฝสต็อคด็อทคอม (2553)
ข. โรงเรือนโครีดนมยืนซอง การเลี้ยงโคนมในประเทศไทยสวนใหญ
นิยมเลี้ยงแบบผูกยืนในโรงรีดนม โดยผูเลี้ยงจัดหาหญาสดและอาหารมาใหโคกินในโรงซึ่งถูก
แบงเปนชอง ๆ ตามจํานวนโค (ภาพที่ 4.68-4.69) สวนประกอบตาง ๆ ของโรงเรือนโครีดนมยืน
ซอง ธาตรี (2548) ไดอธิบายสวนประกอบตาง ๆ ไวดังขางลางนี้
ภาพที่ 4.68 แผนผังโรงเรือนเลี้ยงโคนมแบบยืนโรงแบบ 2 แถว หันหนาเขาหากัน
ที่มา: ชวนิศนดากร (2528)
ภาพที่ 4.69 แผนผังโรงเรือนเลี้ยงโคนมแบบยืนโรงแบบ 2 แถว หันหนาเขาหากัน
ที่มา: ชวนิศนดากร (2528)
1) ซอง (stall) พื้นซองอาจเปนพื้นคอนกรีตผิวหยาบปานกลาง
หรือรองดวยวัสดุ เชน แผนยาง แกลบ ฟาง หญาแหง เปนตน เพื่อปองกันการลื่นลม พื้นมี
ความลาดเท 3 เปอรเซ็นต มีความกวางประมาณ 110 – 120 เซนติเมตร ความยาว 155 – 160
เซนติเมตร แตละซองจะถูกกั้นดวยทอเหล็กหรือไม ซึ่งยาว 105 เซนติเมตร สูง 100 เซนติเมตร
(ภาพที่ 4.70-4.71)
ภาพที่ 4.70 ซองโคนม สําหรับเลี้ยงแบบยืนโรงและรีดนม
ที่มา: บล็อกแกงคดอทคอม (2554)
ภาพที่ 4.71 ยางปูพื้นซองโคนม
ที่มา: สมเกียรติและวิรัญญา (2551)
2) รางอาหาร รางหญา (manger) อยูดานหนาซอง มีความยาว
ตลอดโรงเรือนและลาดเทไปทางดานใดดานหนึ่ง 2 เปอรเซ็นต มีขนาดกวาง 70–80 เซนติเมตร
ลึก 30 เซนติเมตร กนรางโคงเปนกระทะ (ภาพที่ 4.72)
ภาพที่ 4.72 รางหญารางอาหารสําหรับโคยืนโรง ใชรางเดียวกัน
ที่มา: บล็อกสปอตด็อทคอม (2554)
3) รางระบายมูล (gutter) อยูถัดจากซองมาดานหลัง เพื่อ
รองรับน้ําปสสาวะ น้ําลางตัวแมโคนมและน้ําลางพื้นซอง โดยมีความกวาง 40–50 เซนติเมตร
ลึก 15 เซนติเมตร มีความลาดเท 2 เปอรเซ็นต ไปทางเดียวกันกับรางอาหารมีลักษณะเปนราง
เปด (ภาพที่ 4.73)
4) ทางเดินหลัง (service passage) ใชเปนเสนทางสําหรับ
ลําเลียงมูลและการจัดการอื่น ๆ ออกจากโรงเรือน ความกวางสะดวกตอการใชรถเข็นมูล รถเข็น
อาหาร โดยทั่วไป ความกวางไมนอยกวา 1 เมตร (ภาพที่ 4.73)
ภาพที่ 4.73 รางระบายมูล
ที่มา: สมชาย (2556)
5) ทางเดินหนาหรือทางเดินใหอาหาร (feed passage) อยู
ดานหนารางอาหาร มีความกวาง 1.50 เมตร สามารถใชรถเข็นตักอาหารใสรางอาหารไดสะดวก
นิยมยกระดับพื้นทางเดินใหเสมอกับขอบบนของรางอาหารเพื่อสะดวกในการกวาดอาหารลงราง
(ภาพที่ 4.72)
6) อุปกรณใหน้ํา ใชเปนอางน้ําหรือถวยใหน้ําอัตโนมัติ ติดไว
กับรั้วกั้นหนาซอง โดยใหโค 2 ตัวสามารถใชรวมกันได (ภาพที่ 4.74-4.75)
ภาพที่ 4.74 ถวยใหน้ําอัตโนมัติ
ที่มา: Coburn.com (2013)
ภาพที่ 4.75 ถวยใหน้ําอัตโนมัติ
ที่มา: Qrbiz.com (n.d.)
ภาพที่ 4.76 การติดตั้งถวยใหน้ําอัตโนมัติ
ที่มา: Equipementspfb.com (n.d.)

โรงเรือนโค 1

  • 1.
    4.2.3 โรงเรือนโคเนื้อ โคนมและกระบือ โคเนื้อ โคนม และกระบือ จัดเปนสัตวประเภทสัตวใหญซึ่งสวนใหญแลวมัก ปลอยใหโคลงไปแทะเล็มหญาในแปลงหญา หรือทุงหญาสาธารณะ ผูเลี้ยงจะสรางโรงเรือนไว สําหรับใหสัตวพักอาศัยในชวงเวลากลางคืน ผูเลี้ยงที่เปนชาวบานมักสรางโรงเรือนไวตามใตถุน บานเพื่อความสะดวกในการดูแลสัตว โรงเรือนสําหรับโคนมนั้นสําคัญมากเพราะตองใชเปนที่ สําหรับใหแมโคยืนโรงรีดนม สวนใหญจะทําโรงเรือนโดยแบงเปนชอง ๆ สําหรับใหอาหารและ รีดนม ก. โรงเรือนโคเนื้อและกระบือ ลักษณะของพื้นที่ตองเปนที่ดอน น้ําไม ทวม ถาเปนพื้นคอนกรีต ตองมีความลาดเทประมาณ 3 เปอรเซ็นต สวนของคอกพักโค–กระบือ จะประกอบดวย 2 สวน ไดแก สวนที่มีหลังคาและสวนที่เปนลานโลง ถาพื้นคอกเปนพื้น คอนกรีตทั้งหมด พื้นที่ภายใตหลังคาเทากับ 1/2 ของพื้นที่คอกทั้งหมดแตถากรณีที่พื้นคอกภายใต หลังคาเปนพื้นคอนกรีต และพื้นลานโลงเปนพื้นดิน พื้นที่ลานโลงเทากับ 10 เทาของพื้นที่ภายใต หลังคา สวนรางอาหารจะอยูดานหนาสุดของคอกพักและยาวตลอดความยาวของคอกพัก มีกนราง โคงและลาดเท 2 เปอรเซ็นต ไปทางดานใดดานหนึ่งของคอก มีความกวาง 85 ถึง 90 เซนติเมตร สวนกนลึก 35 เซนติเมตร อางน้ําจะอยูทางดานทายสุดของคอก และมีความสูงไมเกิน 60 เซนติเมตร มีรั้วลอมรอบคอกพักซึ่งติดตั้งเปนแนวขวาง 4 แนวโดยใหแนวบนสุดสูงจาก พื้นดินประมาณ 140 ถึง 150 เซนติเมตร อาจใชไมเนื้อแข็งหรือทอเหล็กก็ได (ภาพที่ 4.64-4.67) ในการเลี้ยงกระบืออาจมีการสรางปลักในพื้นที่คอกพักในสวนที่เปนลาน โลงทายคอกหรือบริเวณที่ต่ําสุดของคอกเพื่อสะดวกในการระบายทิ้ง (ธาตรี, 2548)
  • 2.
    ภาพที่ 4.64 ผังโรงเรือนโค-กระบือเนื้อ ที่มา:จรัส (2539) ภาพที่ 4.65 โรงเรือนโค-กระบือเนื้อ ที่มา: ไทยลิฝสต็อคด็อทคอม (2553)
  • 3.
    ภาพที่ 4.66 โรงเรือนโค-กระบือเนื้อ ที่มา:Animalscience.ucdavis.edu (n.d.) ภาพที่ 4.67 การเลี้ยงโค-กระบือเนื้อในโรงเรือน ที่มา: ไทยลิฝสต็อคด็อทคอม (2553)
  • 4.
    ข. โรงเรือนโครีดนมยืนซอง การเลี้ยงโคนมในประเทศไทยสวนใหญ นิยมเลี้ยงแบบผูกยืนในโรงรีดนมโดยผูเลี้ยงจัดหาหญาสดและอาหารมาใหโคกินในโรงซึ่งถูก แบงเปนชอง ๆ ตามจํานวนโค (ภาพที่ 4.68-4.69) สวนประกอบตาง ๆ ของโรงเรือนโครีดนมยืน ซอง ธาตรี (2548) ไดอธิบายสวนประกอบตาง ๆ ไวดังขางลางนี้ ภาพที่ 4.68 แผนผังโรงเรือนเลี้ยงโคนมแบบยืนโรงแบบ 2 แถว หันหนาเขาหากัน ที่มา: ชวนิศนดากร (2528) ภาพที่ 4.69 แผนผังโรงเรือนเลี้ยงโคนมแบบยืนโรงแบบ 2 แถว หันหนาเขาหากัน ที่มา: ชวนิศนดากร (2528)
  • 5.
    1) ซอง (stall)พื้นซองอาจเปนพื้นคอนกรีตผิวหยาบปานกลาง หรือรองดวยวัสดุ เชน แผนยาง แกลบ ฟาง หญาแหง เปนตน เพื่อปองกันการลื่นลม พื้นมี ความลาดเท 3 เปอรเซ็นต มีความกวางประมาณ 110 – 120 เซนติเมตร ความยาว 155 – 160 เซนติเมตร แตละซองจะถูกกั้นดวยทอเหล็กหรือไม ซึ่งยาว 105 เซนติเมตร สูง 100 เซนติเมตร (ภาพที่ 4.70-4.71) ภาพที่ 4.70 ซองโคนม สําหรับเลี้ยงแบบยืนโรงและรีดนม ที่มา: บล็อกแกงคดอทคอม (2554)
  • 6.
    ภาพที่ 4.71 ยางปูพื้นซองโคนม ที่มา:สมเกียรติและวิรัญญา (2551) 2) รางอาหาร รางหญา (manger) อยูดานหนาซอง มีความยาว ตลอดโรงเรือนและลาดเทไปทางดานใดดานหนึ่ง 2 เปอรเซ็นต มีขนาดกวาง 70–80 เซนติเมตร ลึก 30 เซนติเมตร กนรางโคงเปนกระทะ (ภาพที่ 4.72)
  • 7.
    ภาพที่ 4.72 รางหญารางอาหารสําหรับโคยืนโรงใชรางเดียวกัน ที่มา: บล็อกสปอตด็อทคอม (2554) 3) รางระบายมูล (gutter) อยูถัดจากซองมาดานหลัง เพื่อ รองรับน้ําปสสาวะ น้ําลางตัวแมโคนมและน้ําลางพื้นซอง โดยมีความกวาง 40–50 เซนติเมตร ลึก 15 เซนติเมตร มีความลาดเท 2 เปอรเซ็นต ไปทางเดียวกันกับรางอาหารมีลักษณะเปนราง เปด (ภาพที่ 4.73) 4) ทางเดินหลัง (service passage) ใชเปนเสนทางสําหรับ ลําเลียงมูลและการจัดการอื่น ๆ ออกจากโรงเรือน ความกวางสะดวกตอการใชรถเข็นมูล รถเข็น อาหาร โดยทั่วไป ความกวางไมนอยกวา 1 เมตร (ภาพที่ 4.73)
  • 8.
    ภาพที่ 4.73 รางระบายมูล ที่มา:สมชาย (2556) 5) ทางเดินหนาหรือทางเดินใหอาหาร (feed passage) อยู ดานหนารางอาหาร มีความกวาง 1.50 เมตร สามารถใชรถเข็นตักอาหารใสรางอาหารไดสะดวก นิยมยกระดับพื้นทางเดินใหเสมอกับขอบบนของรางอาหารเพื่อสะดวกในการกวาดอาหารลงราง (ภาพที่ 4.72) 6) อุปกรณใหน้ํา ใชเปนอางน้ําหรือถวยใหน้ําอัตโนมัติ ติดไว กับรั้วกั้นหนาซอง โดยใหโค 2 ตัวสามารถใชรวมกันได (ภาพที่ 4.74-4.75)
  • 9.
    ภาพที่ 4.74 ถวยใหน้ําอัตโนมัติ ที่มา:Coburn.com (2013) ภาพที่ 4.75 ถวยใหน้ําอัตโนมัติ ที่มา: Qrbiz.com (n.d.)
  • 10.