ระบบเศรษฐกิจแบบแมนเนอร์
แมนเนอร์ (Manor) เป็นระบบการปกครองในฟิวดัลเจ้าหน้าที่ในเขต
ปกครอง “คฤหาสน์” เรียก “Lord of the Manor” ขุนนางมีสิทธิ์ครอบครอง
แมนเนอร์เป็นร้อยๆ ได้ ในแมนเนอร์มีการทาเกษตรกรรมเป็นหลัก แม้แต่แมนเนอร์ที่
เล็กที่สุดมีเนื้อที่ประมาณ 300 – 400 เอเคอร์ และอาจประกอบด้วยหมู่บ้านเดียวหรือ
มากกว่านั้น
แต่ละแมนเนอร์จะมีระบบเศรษฐกิจที่สมบูรณ์ในตัวเอง (Self
Sufficiency) ภายในแต่ละแมนเนอร์จะมี Manor - House ของ
Lord อยู่ตรงกลางล้อมรอบด้วยคูกั้นเป็นที่อยู่ของครอบครัวเจ้าของที่ดินและอัศวิน
ทั้งหลาย ตลอดจนผู้จัดการดูแลแมนเนอร์ (Bailiff) และพระของหมู่บ้านแมน
เนอร์ ถัดจากคูที่ล้อมรอบ Manor-House เป็นที่อยู่อาศัยของชาวไร่ชาวนา
เลยที่อยู่ของชาวไร่ชาวนาออกไปเป็นไร่นา ส่วนที่ดีที่สุดกันไว้เป็นสมบัติส่วนตัวของ
เจ้าของที่ดินและพระ ที่เหลือเจ้าของที่ดินจะจัดแบ่งให้พวกไพร่ติดที่ดิน แต่ละ
ครอบครัวทากินจะขยายหรือโยกย้ายไม่ได้ ถ้าเจ้าของที่ดิน (Lord) ไม่สั่ง
ชนชั้นในแมนเนอร์
1.ชนชั้นขุนนางหรือเจ้าของแมนเนอร์ ซึ่งอาจรวมพระ หรือกษัตริย์ สาหรับแมน
เนอร์ใหญ่ๆ จะแต่งตั้งผู้ดูแลกิจการไปทาการดูแล ถ้ามีแมนเนอร์ในครอบครองหลาย
แห่งก็จะแต่งตั้งผู้แทนของตนไปดูแล ในแมนเนอร์จะมีที่ดินส่วนหนึ่งเรียกว่า ดีมีนส์
(Demesne) เป็นไร่ที่ดินภายใน ซึ่งขุนนางเจ้าของที่ดินของแมนเนอร์เป็นผู้
ครอบครอง
2.ชนชั้นไพร่ เป็นชนชั้นที่ทางานให้แก่ชนชั้นขุนนาง ประกอบด้วย
ชนชั้นวิเลนส์ (Villein)
เป็นพลเมืองส่วนใหญ่ที่อาศัยอยู่ในแมนเนอร์ และเป็นชนชั้นที่มีความสาคัญ
ต่อแมนเนอร์มากกว่าชนชั้นอื่น เพราะเป็นผู้ดูแลรับผิดชอบการเพาะปลูก ในทาง
กฎหมายชนชั้นวิเลนส์มีฐานะด้อยกว่าเสรีชนแต่สูงกว่าทาส ไม่ได้รับการคุ้มครองจาก
ขุนนางนอกจากกรณีทาร้ายร่างกาย
ชนชั้นคอททาร์ หรือ บอร์ดาร์ (Bordars)
ชนชั้นนี้มีจานวนคนรองจากชนชั้นวิเลนส์และมีฐานะด้อยกว่าทั้งในทาง
สังคมและทางเศรษฐกิจเนื่องจากมีที่ดินในครอบครองน้อยกว่า จึงต้องพึ่งพาชนชั้นอื่น
ในการดารงชีพ โดยเฉพาะการรับใช้ตอบแทนขุนนาง และทาหน้าที่เป็นแรงงานสารอง
ไว้ในเวลาจาเป็น ดังนั้นจึงมักใช้เวลาว่างไปรับจ้างขุนนางเพื่อหารายได้มาจุนเจือ
ครอบครัวและดารงชีพของตน
ชนชั้นทาส (Serf)
เป็นพลเมืองส่วนน้อยที่อาศัยอยู่ในแมนเนอร์ มีพันธะที่จะต้องจ่ายให้เจ้านาย
ของตนในรูปแรงงานและผลผลิต หรือเงินตรา ภาษีผลผลิตที่ผลิตได้ ต้องจ่ายค่าบริการ
ให้กับเครื่องมือของ Lord จัดหาไว้ให้ใช้ร่วมกันในการทาการเกษตรให้การต้อนรับ
เลี้ยงดูเจ้านายและบริวารที่ติดตามเข้ามาตรวจราชการในท้องที่ของตนปีละไม่เกินสาม
ครั้ง ยอมให้เจ้านายเกณฑ์แรงงานไปสร้างเครื่องสาธารณูปโภค ขุดคู สร้างสะพาน
และเขื่อน เป็นต้น ต่อมาจานวนทาสได้ ลดน้อยลงไปเนื่องจากได้รับอิสรภาพมากขึ้น
3.ชนชั้นเสรีชน เป็นชนชั้นอิสระไม่ขึ้นอยู่กับขุนนาง เป็นเจ้าของที่ดินโดยเสรี ไม่ต้อง
มีภาระข้อผูกมัดกับชนชั้นอื่นๆ ความสัมพันธ์ระหว่างเสรีชนกับชนชั้นขุนนาง หรือ
เจ้าของแมนเนอร์ มักอยู่ในรูปของสัญญา เช่น เสรีชนจะสละแรงงานช่วยเหลือขุน
นางในการเพาะปลูกเป็นครั้งคราว แล้วขุนนางจะให้การคุ้มครองป้องกันความ
ปลอดภัยในชีวิตร่างกาย และทรัพย์สินของ เสรีชนเป็นการตอบแทน เสรีชนมีสิทธิที่จะ
โอนที่ดินของตนไปรับการคุ้มครองจากขุนนางแมนเนอร์คนหนึ่งคนใดโดยไม่ต้อง
ผูกมัดกับขุนนางเดิม
สรุปชนชั้นในแมนเนอร์
ขุนนาง
บอร์ดาร์
ทาสและเสรีชน
อ้างอิง
กรรณิการ์ ตาละลักษณ์.2551. ระบบแมนเนอร์.(ออนไลน์).
แหล่งที่มา:http://www.thaigoodview.com/node/18467.8กันยายน2560
จัดทาโดย
นางสาวอภิชา ท้าวหมื่น ม.5.6 เลขที่16
นางสาวศรินทิพย์ ไชยยะ ม.5.6 เลขที่ 26

ระบบเศรษฐกิจแบบแมนเนอร์