Download to read offline
More Related Content
Henryk Sienkiewicz - biografia
- 1. HENRYK SIENKIEWICZ Henryk Sienkiewiczurodził się 5 maja 1846 roku. Początkowo uczył się w domu, a w 1858 roku rozpoczął naukę w gimnazjum realnym w Warszawie, a następnie w Szkole Głównej, gdzie studiował prawo, medycynę, a w końcu filologię. Już w trakcie studiów podjął pracę jako krytyk literacki w „Przeglądzie Tygodniowym”, przyjmując pseudonim Litwos. Sienkiewicz czytał dużo książek, a jego ulubionym autorem był Zygmunt Kraszewski. Co ciekawe, to Kraszewski jako pierwszy napisał "Krzyżaków", a Sienkiewicz później kontynuował ten pomysł. W 1872 roku ukazuje się drukiem pierwsza powieść Sienkiewicza pt. „Na marne”, która została życzliwie przyjęta przez ówczesnych krytyków. Sukces literacki Sienkiewicz osiągnął w 1872 roku publikując „Humoreski z teki Worszyłły”. Jednak głównym jego zacięciem nadal pozostawało dziennikarstwo. Wraz z przyjaciółmi kupił nawet czasopismo „Niwa”, w którym prowadził dział literacki. To właśnie na łamach tej gazety ukazały się trzy jego nowele: „Stary sługa”, „Hania” i „Selim Mirza”. Kiedy ukazała się jego ostatnia nowela przebywał w Ameryce Północnej gdzie wyjechał z grupą przyjaciół, jako korespondent Gazety Polskiej. Zwiedził m.in. Kalifornię, Boston, Nowy York. Efektem tej podróży były „Listy z Ameryki”, a także liczne nowele i opowiadania: „Latarnik”, „Za chlebem”, „Sachem” czy „Wspomnienie z Maripozy”. Następnie przez pięć lat pisarz pracował nad Trylogią, wysyłając co tydzień kolejne odcinki powieści do gazety. Szczególnie ciepło czytelnicy przyjęli pierwszą cześć „Ogniem i mieczem”. Znane są opowieści, jak czytelnicy zrozpaczeni po śmierci Longinusa Podbięty dawali na mszę za spokój jego duszy. W 1890 roku odbył długą i niebezpieczna podróż do Afryki. Skądinąd wiadomo, że ta podróż zaowocowała powieść dla młodzieży „W pustyni i w puszczy”. W 1896 roku ukazała się najpiękniejsza powieść historyczna Sienkiewicza „Quo vadis”. Historia prześladowania Copyright by: WikiVid Polska 05.05.2015 published on: wikivid.eu
- 2. pierwszych chrześcijan zaczasów Nerona przyniosła mu międzynarodową sławę, czego dowodem było przyznanie mu w 1905 Nagrody Nobla. Kiedy wybuchła I wojna światowa wyjechał do Szwajcarii, gdzie organizował pomoc humanitarną dla Polaków, działając w Generalnym Komitecie Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce. Zmarł 15 listopada 1916 roku w Szwajcarii. Osiem lat po wojnie jego prochy sprowadzono do kraju i złożono w krypcie katedry św. Jana w Warszawie. Copyright by: WikiVid Polska 05.05.2015 published on: wikivid.eu