Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

παράξενα όμορφο -παραμύθι για τον αυτισμό-

5,442 views

Published on

Published in: Education
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

παράξενα όμορφο -παραμύθι για τον αυτισμό-

  1. 1. ‘ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ’ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, γιαμικρούς αλλά και για μεγάλους… (αυτισμός)Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τιςπαρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός
  2. 2. Έχουν περάσει πια αρκετά χρόνια, όμωςακόμα θυμάμαι πολύ έντονα τον πρώτο καιρόαφού γεννήθηκα. Τόσους μήνες στην κοιλίτσατης μαμάς μου αναρωτιόμουνα πώς να είναινα ζει κανείς σαν σκύλος. Άκουγα ταγαβγίσματα της μαμάς, του μπαμπά, τωνφίλων τους, τις γατούλες που νιαουρίζανε καιπου γινότανε κάτι σαν σεισμός μέσα στηνκοιλιά της μαμάς, μύριζα τα ωραία φαγητάκιαπου έφτιαχνε και ανυπομονούσα να βγω απόκει μέσα!!!! Τόσο καιρό τους άκουγα να μιλάνεγια μένα και είχε έρθει η στιγμή που θα τουςγνώριζα! Έκανε τόσο κρύο όταν βγήκα!!!! Καιύστερα από λίγο είχε τόση ζέστη στηναγκαλιά της μαμάς!! Έκλαιγε ασταμάτητα…Και τα δάκρυά της ήταν τόσο καυτά, έπεφτανπάνω μου και με έλουζαν τόσο μαλακά καιωραία! -Είναι πανέμορφο!!! -Ναι... είναι παράξενα όμορφο, απάντησεκαι ο μπαμπάς μου που έκλαιγε και αυτόςασταμάτητα.
  3. 3. Οι μέρες περνούσαν γρήγορα. Μεφροντίζανε πολύ! Ερχόντουσαν πάνω από τοκεφάλι μου και μου κάνανε διάφορεςπερίεργες γκριμάτσες που δεν καταλάβαινα τισήμαιναν. Άραγε έπρεπε να αντιδράσω σεκάτι? Μάλλον όχι.. Μάλλον τους ευχαριστούσεαυτό που κάνανε.. Μου μιλάγανε, μουτραγουδούσανε, κάνανε ό,τι μπορεί ναφανταστεί κανείς…Όμως κάτι περιμένανε απόμένα.. και μπερδευόμουνα τόσο πολύ που δενμπορούσα να βρω τι ζητάνε…
  4. 4. Μέσα στο σπίτι μας περνούσα πολύόμορφα! Τρελαινόμουνα να κάθομαι σε μίαγωνίτσα μόνος μου κοντά στο τζάκι και νακουνιέμαι πέρα δώθε αναπαριστώντας τουςδείκτες του ρολογιού που κρεμόταν ακριβώςαπό πάνω. Ήξερα πως κάπου εκεί γύρωβρισκόταν και η μαμά που συνήθωςμαγείρευε ή ερχόταν δίπλα μου με διάφοραπερίεργα αντικείμενα που τα δάγκωνε και
  5. 5. βγάζανε περίεργους και δυνατούς ήχους καιγέλαγε μόνη της. Γιατί γελούσε άραγε..?Εμένα το μόνο που μου προκαλούσαν οι ήχοιαυτοί ήταν έναν φοβερό πονοκέφαλο καιζαλάδα. Τόσο έντονα που έκλεινα τα αυτιάμου και φώναζα. Και μετά έφευγε η μαμά απόδίπλα μου και μαζί μ’αυτήν και αυτοί οι ήχοι.Και μετά όλα ήταν πάλι καλά.. Την αγαπάωπολύ τη μανούλα μου και ας μην ξέρει απόπαιχνίδια. Και τον μπαμπά τον αγαπάω, αν καισυνήθως δεν τον καταλαβαίνω. Πολύ συχνάμου σηκώνει το κεφάλι μου μπροστά στημουσούδα του και αρχίζει να λέει:
  6. 6. -Κοίταξέ με στα μάτια αγόρι μου, πες μουμία κουβέντα, έλα να παίξουμε κάτι.. Και εγώ αγχώνομαι.. Μα τι να του πω..?Δεν θέλω κάτι.. Και γιατί να τον κοιτάξω σταμάτια αφού είναι δίπλα μου και το ξέρω. Άσεπου δεν νιώθω καθόλου άνετα να κοιτάωμέσα στα μάτια τους άλλους. Και πολλέςφορές ζαλίζομαι που είναι συνέχεια μπροστάστα μούτρα μου και μου ανεβοκατεβάζει τοκεφάλι για να παίξουμε.
  7. 7. -Κοίτα τι σου έφερα να παίξουμε! Εσύ θαπρέπει να πετάς το μπαλάκι σε μένα και εγώπίσω σε σένα! Και αρχίζει να μου το ρίχνει. Μα τοφοβάμαι τόσο πολύ αυτό το μπαλάκι πουέρχεται κατά πάνω μου και που ποτέ δενκαταφέρνω να το πιάσω! Τι το ωραίο βρίσκειπετώντας μία μπάλα πέρα δώθε..
  8. 8. Κάθε φορά ξεκινάει με τόσο ενθουσιασμόο μπαμπάς και πάντα απομακρύνεταιλυπημένος. Συχνά μάλιστα νευριάζει κιόλαςλέγοντας μου πως πρέπει να μάθω να παίζωκαι πως είναι ωραίο να παίζω γιατί όλα τασκυλάκια της ηλικίας μου παίζουνε εκτός απόμένα. Μα αφού εγώ δεν χαίρομαι μ’αυτά!Περνάω τόσο όμορφα στη γωνίτσα μου στοτζάκι κοιτάζοντας τις φλόγες που βγαίνουν καιτα ξύλα που αλλάζουν μορφή ενώ καίγονται!Και σκέφτομαι… και φαντάζομαι τόσο ωραίαπράγματα! Βλέπω στον τοίχο πώς τρεμοπαίζειη σκιά από τις φλόγες και πώς ζωγραφίζονταιτόσα πράγματα εκεί πέρα! Και είμαι τυχερόςπου κανένας άλλος μέσα στο σπίτι δεν μπορείνα τα δει! Έρχονται και τα ξαδερφάκια μου στο σπίτιμας μαζί με την αδερφή της μαμάς και τονθείο μου. Χαίρομαι πολύ όταν έρχονται!!
  9. 9. -Έλα να παίξεις μαζί μας!! Πάντα μεφωνάζει η ξαδερφούλα μου να παίξω μαζίτους. Και χαίρομαι τόσο πολύ που με θέλειστην παρέα της! Την αγαπώ τόσο πολύ! Καιτον ξαδερφούλη μου τον αγαπώ και αςαπαντάει κάθε φορά στην αδερφή του: -Δεν ξέρει να παίζει, τι τον φωνάζεις ναέρθει! Θα μας χαλάσει το παιχνίδι μας! -Δεν μας το χαλάει!!! Είναι πολύγλυκούλης! -Δεν χωράει στο παιχνίδι, άστον! Πάντατο λέει αυτό ο ξάδερφος μου.
  10. 10. Χαίρομαι τόσο πολύ που τους βλέπω νατρέχουνε γύρω γύρω από το σπίτι. Παίζουνεκάτι που δεν μου αρέσει καθόλου βέβαια,ούτε και καταλαβαίνω Ο ένας σπρώχνει τονάλλον μέχρι να πέσουν κάτω και κυνηγιούνταιμετά. Είμαι τόσο χαρούμενος! Ξέρω πως όλα
  11. 11. είναι στη θέση τους. Η μαμά και η θείαμαγειρεύουνε, ο μπαμπάς και ο θείος συζητούνε στομπαλκόνι, κυνηγούν και καμία γάτα πού καιπού, τα ξαδερφάκια μου τρέχουνε στο σαλόνι,
  12. 12. εγώ κάθομαι δίπλα στο τζάκι και χαζεύωτις σκιούλες, αργότερα τρώμε, οι μεγάλοιπίνουνε καφέ, εμείς γάλα, μετά οι θείοι και τα παιδιάφεύγουνε, εμείς πλένουμε τα δόντια μας και
  13. 13. πέφτουμε για ύπνο. Είμαι πολύ ευτυχισμένοςπου έχω αυτή την οικογένεια και παρόλο πουδεν καταλαβαίνουνε συνήθως τι θέλω, μουφτάνει που είναι κοντά μου!!

×