Downloaded 164 times
Uploaded byMaria Kleidara
ΤΟ ΓΑΝΤΙ
παραδοσιακό Ουκρανικό παραμύθι τυπωμένο στη Μόσχα το…σοβιετικό έτος 1951 από τις εκδόσεις Detgiz,έγχρωμο παρακαλώ και περισσότερο να θυμίζει μπροσούρα παρά παιδικό βιβλίο. Το εικονογράφησε περίφημα ο εικονογράφοςEvgenii Rachev. Δυο λόγια για τον σπουδαίο κύριο Rachev: το όνομά του γεννημένου στο Τομσκ της Σιβηρίας Ράτσεβ έγινε συνώνυμο των εικονογραφημένων παραμυθιών με ζώα που παράλληλα είχαν πάνω τους κάτι το ανθρώπινο. Σπούδασε σχέδιο στο Ινστιτούτο Τεχνών του Κιέβου ενώ πολέμησε στο μέτωπο την μαύρη περίοδο 1941-45. Όταν πρωτοπήγε τα σχέδιά του στους εκδότες του, αυτοί έδειξαν πολύ μπερδεμένοι με αυτά τα ζώα που έμοιαζαν κάπως με…ανθρώπους. Ένα χρόνο το τρέναραν οι εκδότες μέχρι να εκδώσουν το πρώτο βιβλίο με ζωγραφιές του Ράτσεβ, τέλη του 1940. Αλλά μόλις εκδόθηκαν έκαναν μια μικρή θραύση κι η αγάπη των παιδιών γι’ αυτές τις εικόνες ήταν τεράστια. Σχεδόν όλα τα βιβλία που εικονογράφησε βραβεύτηκαν είτε στις σοβιετικές πατρίδες είτε στο εξωτερικό. “Συναρπαστική δουλειά”, όπως έλεγε ο ίδιος. Και πράγματι, το “Γάντι” είναι ένα μαγικό παραμύθι! Χωρίς φαμφάρες, χωρίς πομπώδεις στόχους, καταφέρνει να δείξει πόσο είναι στο χέρι των ηρώων της πραγματικότητας η ανεκτικότητα και η αποδοχή του άλλου, του διαφορετικού όταν το μόνο που σου ζητεί είναι προστασία, αγάπη, κατανόηση. Το παραμύθι μεταφέρθηκε και διασκευάστηκε σε πολλές γλώσσες ενώ η πρώτη του μετάφραση έγινε μόλις το 1953 στην αγγλική γλώσσα (εκδόσεις Foreign Languages Pub. House, 1953, μετάφραση από τα ρώσικα της Irina L’vovna Zheleznova) Το 1975 ο ο Erik Bulatov μετέγραψε την ιστορία (που ξαναεκδόθηκε) ενώ η εικονογράφηση ήταν του ιδίου και του O. Vasiliev. Ο Μπουλάτοφ κι ο Βασίλιεφ εικονογράφησαν το “γάντι” με έναν θαυμαστό τρόπο: ο Μπουλάτοφ ζωγράφισε ο,τι συνέβη έξω από το γάντι καθώς το παραμύθι εξελίσσεται στο χιονισμένο τοπίο του άγριου ουκρανικού χειμώνα και ο Βασίλιεφ ζωγράφισε ό,τι γινόταν μέσα στο γάντι αγνοώντας το εξωτερικό περιβάλλον. Στην Ελλάδα το παραμύθι κυκλοφόρησε πρώτη φορά το 1979 από τις εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή». Το 1998 το παραμύθι μετάφρασε ξανά η Αντιγόνη Μεταξά (θεία Λένα) και συμπεριλήφθηκε στο ανθολόγιο της Ρούλας Παπανικολάου από τις εκδόσεις Μικρός Πρίγκιπας (Θεσσαλονίκη, 1998).
More Related Content
ΤΟ ΓΑΝΤΙ
- 1. ΤΟ ΓΑΝΤΙ παραδοσιακό Ουκρανικόπαραμύθι εικονογράφηση: Evgenii Rachev
- 2. Μια μέρα, έναςηλικιωμένος κύριος περπατούσε στο χιονισμένο δάσος με το σκύλο του. Δίχως να το καταλάβει του έπεσε από την τσέπη το ένα γάντι. Ήταν ένα χειροποίητο , πέτσινο γάντι με κόκκινη φόδρα, από εκείνα που το χέρι έμπαινε ολόκληρο μέσα κι όχι δάχτυλο δάχτυλο. Μα δεν το ‘δε κι ο σκύλος του, που είχε το μυαλό του στις δεκάδες μυρωδιές του χιονιού. Αυτοί συνέχισαν ανέμελοι τον περίπατό τους στο δάσος και το γάντι έμεινε πίσω, πεσμένο κατάχαμα στο αφράτο χιόνι. Ένα ποντικάκι, τόσο δα ήταν, πέρασε από κει και είδε το γάντι μπροστά του. Το τριγύρισε από δω, το κοίταξε από κει. «Άδειο πρέπει να είναι», σκέφτηκε και τσουπ... τρύπωσε στο όμορφο και ζεστό γάντι που πράγματι ήταν αδειανό. Το κρύο ήταν τσουχτερό έξω, δε γινόταν να αντέξεις δίχως μια φωλίτσα να κρυφτείς.
- 3. «Τι γλυκειά ζεστασιάέχει εδώ μέσα», σκέφτηκε το ποντικάκι. «Εδώ θα ζήσω! Θα μείνω όλο το χειμώνα, ώσπου να περάσει το κρύο. Ύστερα...βλέπουμε», είπε και ζάρωσε σε μια γωνιά να ξεκουραστεί. Λίγο αργότερα χοροπηδώντας κατέφτασε εκεί γύρω ένας βάτραχος, πράσινος πράσινος, που αν δεν έβρισκε γρήγορα κάπου να ζεσταθεί θα γινότανε μπλε μπλε! Κοντοστάθηκε έξω από το γάντι. -«Ποιος είναι μέσα στο γάντι;» ρώτησε. -«Η Ποντικίνα η Δαγκωνίτσα. Εσύ ποιος είσαι;» -«Είμαι βάτραχος. Ο Χιπχόπης ο Χοροπηδηχτός. Μπορώ να μπω κι εγώ μέσα; Κάνει πολύ κρύο έξω». -«Εντάξει, έλα!» του είπε δίχως να το σκεφτεί το ποντίκι και μέσα στο γάντι έγιναν δύο τα ζώα.
- 4. Η έγνοια κάνειτη δουλειά και η ξεγνοιασιά τον ύπνο και το χειμώνα το βαρύ κανέναν μην αφήνει ξύπνιο! Στριμώχτηκαν όπως όπως και προσπάθησαν να χαλαρώσουν. «Τι γλυκειά ζεστασιά έχει εδώ μέσα», σκέφτηκε ο βάτραχος. «Εδώ θα ζήσω! Θα μείνω όλο το χειμώνα, ώσπου να περάσει το κρύο. Ύστερα...βλέπουμε», είπε και πήδηξε σε μια γωνιά να ξεκουραστεί.
- 5. Λίγο μετά, χραπχρουπ πάνω στο χιόνι, να σου κι ο λαγός με γρήγορες κινήσεις με αυτιά μεγαλύτερα από το σώμα του. -«Ποιος είναι μέσα στο γάντι;» ρώτησε -«Η Ποντικίνα η Δαγκωνίτσα και ο Βάτραχος ο Χιπχόπης ο Χοροπηδηχτός . Εσύ ποιος είσαι;» - «Είμαι ο λαγός ο Βιαστικός Τρεχαλητός. Μπορώ να μπω κι εγώ μέσα; Κάνει πολύ κρύο έξω. - «Εντάξει, έλα!» του είπαν με μια φωνή η ποντικίνα και ο βάτραχος. Τώρα τα ζώα μέσα στο γάντι ήταν τρία και στριμώχτηκαν λίγο παραπάνω για να χωρέσουν. «Τι γλυκειά ζεστασιά έχει εδώ μέσα», σκέφτηκε ο λαγός. «Εδώ θα ζήσω! Θα μείνω όλο το χειμώνα, ώσπου να περάσει το κρύο. Ύστερα...βλέπουμε», είπε. Βολεύτηκαν στο γάντι κι οι τρεις μαζί κι άρχισαν να χορεύουν πάνω στο χιόνι τόσο που το γάντι έμοιαζε με αεροπλανάκι.
- 6. Λίγο μετά εμφανίστηκεμια αλεπού. Περπάτησε προσεχτικά προς το γάντι.
- 7. -«Ποιος είναι μέσαστο γάντι;» ρώτησε -«Η Ποντικίνα η Δαγκωνίτσα και ο Βάτραχος ο Χιπχόπης ο Χοροπηδηχτός και ο Λαγός ο Βιαστικός Τρεχαλητός. Εσύ ποιος είσαι;» - « Είμαι η Αλεπού η Φουντωτή η Αγαπητή. Μπορώ να μπω κι εγώ μέσα; Κάνει πολύ κρύο έξω. - «Εντάξει, έλα!» της είπαν όλοι μαζί. Τώρα τα ζώα μέσα στο γάντι ήταν τέσσερα και έπρεπε να στριμωχτούν λίγο παραπάνω για να χωρέσουν.
- 8. «Τι γλυκειά ζεστασιάέχει εδώ μέσα», σκέφτηκε η αλεπού. «Εδώ θα ζήσω! Θα μείνω όλο το χειμώνα, ώσπου να περάσει το κρύο. Ύστερα...βλέπουμε», είπε. Βολεύτηκαν στο γάντι κι οι τέσσερις μαζί κι άρχισαν να χοροπηδούν χαρούμενοι πάνω στο χιόνι τόσο... που το γάντι έμοιαζε με ελικοπτεράκι.
- 9. Λίγο μετά εμφανίστηκεένας γκρίζος λύκος, που ούρλιαζε κι αντηχούσε σε όλο το βουνό το ουρλιαχτό του. Περπάτησε προς το γάντι κουνιστός και λυγιστός και ρώτησε. -«Ποιος είναι μέσα στο γάντι;» ρώτησε -«Η Ποντικίνα η Δαγκωνίτσα και ο Βάτραχος ο Χιπχόπης ο Χοροπηδηχτός, ο Λαγός ο Βιαστικός Τρεχαλητός και η Αλεπού η Φουντωτή Αγαπητή. Εσύ ποιος είσαι;» «Είμαι ο Λύκος ο Γκρίζος Ουρλιαχτός. Μπορώ να μπω κι εγώ μέσα; Κάνει πολύ κρύο έξω.» « Εντάξει, έλα!, του είπαν σχεδόν όλοι μαζί και κοιτάχτηκαν για μια στιγμή. Τώρα τα ζώα μέσα στο γάντι ήταν πέντε και έπρεπε να στριμωχτούν ακόμη περισσότερο για να χωρέσουν. «Τι γλυκειά ζεστασιά έχει εδώ μέσα», σκέφτηκε ο λύκος. «Εδώ θα ζήσω! Θα μείνω όλο το χειμώνα, ώσπου να περάσει το κρύο. Ύστερα...βλέπουμε», είπε. Βολεύτηκαν στο γάντι κι οι πέντε μαζί κι άρχισαν να χοροπηδούν χαρούμενοι πάνω στο χιόνι τόσο που το γάντι έμοιαζε με διαστημοπλοιάκι.
- 10. Λίγο μετά εμφανίστηκεένα αγριογούρουνο που γουρούνιζε παράξενα και βραχνά. Έφτασε μπροστά στο γάντι και ρώτησε: «Ποιος είναι μέσα στο γάντι;» «Η Ποντικίνα η Δαγκωνίτσα και ο Βάτραχος ο Χιπχόπης ο Χοροπηδηχτός, ο Λαγός ο Βιαστικός Τρεχαλητός , η Αλεπού η Φουντωτή Αγαπητή και ο Λύκος ο Γκρίζος Ουρλιαχτός . Εσύ ποιος είσαι;» «Είμαι το Αγριογούρουνο το Χαυλιοδόντικο. Μπορώ να μπω κι εγώ μέσα; Κάνει πολύ κρύο έξω.»
- 11. «Εεεε, δεν υπάρχειπια χώρος εδώ μέσα. Είμαστε πέντε και σχεδόν δεν αναπνέουμε, του είπαν.»
- 12. «Σας παρακαλώ. Δεθα πιάσω πολύ χώρο. Θα κρατήσω την αναπνοή μου και θα στριμωχτώ όσο περισσότερο μπορώ. Αφήστε με να μπω», τους παρακάλεσε το αγριογούρουνο που τουρτούριζε από το κρύο. «Καλά, εντάξει. Έλα!» του είπαν.
- 13. Στο τέλος εμφανίστηκεμια αρκούδα, που πλησίασε κι αυτή το γάντι. Άκουσε φασαρία μέσα και ρώτησε: «Ποιος είναι μέσα στο γάντι;» «Η Ποντικίνα η Δαγκωνίτσα και ο Βάτραχος ο Χιπχόπης ο Χοροπηδηχτός, ο Λαγός ο Βιαστικός Τρεχαλητός , η Αλεπού η Φουντωτή Αγαπητή, ο Λύκος ο Γκρίζος Ουρλιαχτός και το Αγριογούρουνο το Χαυλιοδόντικο. Εσύ ποιος είσαι;» «Είμαι η Αρκούδα η Καφετιά η πιο γλυκειά. Μπορώ να μπω κι εγώ μέσα; Κάνει πολύ κρύο εδώ έξω.»
- 14. «Εεεε, δεν υπάρχειπια χώρος εδώ μέσα. Είμαστε έξι πια και μάλλον θα σκάσουμε από στιγμή σε στιγμή» της είπαν. «Μα, σας παρακαλώ. Θα στριμωχτώ στην πιο μικρή γωνίτσα. Θα χωθώ κι ούτε θα κουνιέμαι. Αφήστε με να μπω», τους παρακάλεσε η αρκούδα η καφετιά που έτρεμε από το χιονιά. «Ε, καλά. Έλα!» της είπαν. Η Αρκούδα όρμηξε μέσα. Τώρα τα ζώα μέσα στο γάντι ήταν επτά και έπρεπε να στριμωχτούν πάρα πολύ για να χωρέσουν. ««Τι γλυκειά ζεστασιά έχει εδώ μέσα», σκέφτηκε η αρκούδα. «Εδώ θα ζήσω! Αν δε σκάσω από το στρίμωγμα, θα μείνω όλο το χειμώνα, ώσπου να περάσει το κρύο. Ύστερα...βλέπουμε». Το γάντι χοροπηδούσε στο χιόνι σαν κουρδιστό παιχνίδι που κόντευε να σκιστεί.
- 15. Λίγο μετά ακούστηκανβήματα. Ο ηλικιωμένος κύριος κι ο σκύλος του επέστρεφαν από τη βόλτα τους. Ξαφνικά είδαν μπροστά τους το γάντι να χοροπηδά σαν τρελό. Ο ηλικιωμένος άνθρωπος έβγαλε μια κραυγή που τρόμαξε ακόμα και το σκύλο του, που έκλεισε τα αυτιά του. Από την ασταμάτητη αυτή κραυγή βγήκαν έξω ένα ένα όλα τα ζώα που είχαν τρυπώσει στο γάντι πριν καν τους πάρει χαμπάρι ο ηλικιωμένος κύριος. Η Ποντικίνα η Δαγκωνίτσα και ο Βάτραχος ο Χιπχόπης ο Χοροπηδηχτός, ο Λαγός ο Βιαστικός Τρεχαλητός , η Αλεπού η Φουντωτή Αγαπητή, ο Λύκος ο Γκρίζος Ουρλιαχτός, το Αγριογούρουνο το Χαυλιοδόντικο και τελευταία η Αρκούδα η Καφετιά η πιο γλυκειά. Πώς χώρεσαν όλοι αυτοί μέσα στο γάντι; Και τι συνέβη εκεί μέσα; Ο ηλικιωμένος κύριος κι ο σκύλος του είδαν μόνο ένα ξεχειλωμένο γάντι και μάλλον δεν έμαθαν ποτέ τι έγινε. Αλλά εσείς ξέρετε. Έτσι δεν είναι;