Μια φορά κιέναν καιρό ζούσε ένας φτωχός κι εργατικός
ξυλοκόπος, που δούλευε στο δάσος.
3.
Κάποια στιγμή εκείπου δούλευε… κουράστηκε κι έσκυψε να
πιει λίγο νερό από τη διπλανή λίμνη (μαράκες).
4.
Καθώς όμως έσκυψετου έπεσε μέσα στη λίμνη το αγαπημένο
του ξύλινο τσεκούρι (ξυλάκια). «Τι θα κάνω τώρα, πώς θα δουλέψω;» είπε
πολύ στεναχωρημένος κι άρχισε να κλαίει (ντέφι)!!
5.
Εκείνη τη στιγμήόμως
μέσα από τη λίμνη
εμφανίστηκε το καλό της
πνεύμα (μεταλλόφωνο) και
τον ρώτησε: «Ξυλοκόπε,
γιατί κλαις;».
6.
«Έχασα το τσεκούριμου»
είπε, και τότε το καλό
πνεύμα βούτηξε μες στη
λίμνη και του εμφάνισε ένα
χρυσό τσεκούρι (πιατίνια)!
«Μήπως είναι δικό σου
αυτό το χρυσό τσεκούρι;»,
τον ρώτησε. Ο τίμιος
ξυλοκόπος του είπε: «Όχι,
όχι, το δικό μου δεν είναι
τόσο όμορφο & λαμπερό.»
7.
Τότε το καλόπνεύμα βούτηξε
πάλι μέσα στη λίμνη και
βγαίνοντας του εμφάνισε ένα
ασημένιο τσεκούρι (τρίγωνο).
«Μήπως είναι δικό σου αυτό το
ασημένιο τσεκούρι;», τον
ρώτησε.
Ο τίμιος ξυλοκόπος του
απάντησε: «Όχι, αυτό το επίσης
όμορφο ασημένιο τσεκούρι
δεν είναι δικό μου, το δικό μου
είναι πιο απλό.»
8.
Τότε το καλόπνεύμα,
βούτηξε πάλι μέσα στη
λίμνη, και του εμφάνισε
ένα ξύλινο τσεκούρι.
«Μήπως είναι δικό σου αυτό
το ξύλινο τσεκούρι;», τον
ρώτησε. «Ναι αυτό είναι!»,
είπε ο ξυλοκόπος, «Σε
ευχαριστώ!».
9.
Τότε το καλό
πνεύματου είπε:
«Επειδή είσαι πολύ
καλός, ειλικρινής και
τίμιος άνθρωπος, θα
σου χαρίσω και τα
τρία τσεκούρια! Και
το χρυσό και το
ασημένιο και το
ξύλινο τσεκούρι!
10.
Ο ξυλοκόπος χάρηκε
τόσοπολύ, που έτρεξε
στο χωριό του και
διηγήθηκε την μοναδική
αυτή περιπέτεια στους
φίλους του ξυλοκόπους.
11.
Ένας από τουςφίλους του
όμως, που ήταν άπληστος
και φιλάργυρος τον ρώτησε
να μάθει που ακριβώς ήταν
αυτό το μέρος με τη μαγική
λίμνη και το καλό πνεύμα.
12.
Την άλλη μέρατο πρωί,
ο πονηρός ξυλοκόπος,
πήγε κι αυτός στη μαγική
λίμνη, πέταξε μέσα το
ξύλινο τσεκούρι του κι
άρχισε στα ψέματα να
κλαίει!
13.
Τότε εμφανίστηκε τοκαλό
πνεύμα και τον ρώτησε: «Γιατί
κλαις;». Ο ξυλοκόπος του είπε τι
είχε συμβεί και τότε το καλό
πνεύμα βούτηξε μέσα στη λίμνη
και του εμφάνισε ένα χρυσό
τσεκούρι. «Μήπως είναι δικό σου
αυτό το χρυσό τσεκούρι;», τον
ρώτησε. Ο άπληστος ξυλοκόπος,
άπλωσε το χέρι του και με χαρά
του είπε: «Ναι, αυτό είναι το δικό
μου! Το χρυσό τσεκούρι!».
14.
Τότε το καλόπνεύμα , επειδή ο δεύτερος ξυλοκόπος του είπε ψέματα,
θύμωσε πολύ(!!!) (όλα μαζί τα οργανάκια θυμωμένα),.
15.
Του πήρε τοχρυσό τσεκούρι και του είπε: «Είπες ψέματα!
∆εν είναι δικό σου αυτό το χρυσό τσεκούρι.
Το δικό σου είναι ένα απλό ξύλινο τσεκούρι.»
και το καλό πνεύμα εξαφανίστηκε για πάντα μέσα στη λίμνη.
16.
Έτσι, ο άπληστοςξυλοκόπος έμεινε μόνος κι
έφυγε κλαίγοντας έχοντας χάσει για πάντα και
το δικό του ξύλινο τσεκούρι.