Downloaded 40 times
More Related Content
กฎหมายบุคคล
- 2. นางสาวนัฐิการ์ ล่าบัว 531121713 นางสาววันเพ็ญบุญสุข 531121729 นายเทียนชัย ก๋าแก่น 531121733 นางสาวพรพนา ฉายานามชัย 531121734 สมาชิก
- 4. กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ 1. ความหมายของกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ 2. การจัดทาประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ 3.ลักษณะสาคัญของประมวลกฎหมายแพ่งและ พาณิชย์
- 5. 1. ความหมายของกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ กฎหมายแพ่ง (Civil Law ) หมายถึง กฎหมายเอกชนที่กาหนด ความสัมพันธ์ระหว่างเอกชนกับเอกชนด้วยกันในฐานะที่เท่าเทียมกัน โดย กาหนดความสัมพันธ์ในเรื่องบุคคล หนี้สิน ทรัพย์สิน ครอบครัว และมรดก กฎหมายพาณิชย์ ( Commercial Law ) หมายถึง กฎหมายเอกชน ที่เกี่ยวกับหลักปฏิบัติในทางการค้าที่ใช้กันอยู่ทั่วไปในภาคธุรกิจ จึงเรียกว่า “กฎหมายพ่อค้า” ได้แก่ หุ้นส่วนบริษัท ตั๋วเงิน การประกันภัย การ ล้มละลาย เป็นต้น
- 6. 2. การจัดทาประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ จนกระทั่งจัดทาสาเร็จและ ประกาศใช้เป็นประมวลกฎหมาย แพ่งและพาณิชย์ประกาศใช้เรื่อยมา จนครบ 6บรรพ ในรัชกาลที่ 8 รัชกาลที่ 6 มีการประกาศใช้ กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ภายใต้ อิทธิพลประมวลกฎหมายแพ่ง ฝรั่งเศส แต่ประชาชนอ่านยาก และไม่เข้าใจจึงจัดทาขึ้นใหม่ ภายใต้อิทธิพลกฎหมายแพ่ง เยอรมัน รัชกาลที่ 5 ปฏิรูประบบกฎหมาย ตามแบบตะวันตก ทรงเลือกใช้ ระบบประมวลกฎหมาย (Civil Law)
- 7. 3. ลักษณะสาคัญของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ 1หลักทั่วไป เป็นบรรพที่บัญญัติหลักการทั่วไป (เช่น นิติวิธี หลัก สุจริต)บุคคล เป็นหลักเกณฑ์เบื่องต้นเกี่ยวกับทรัพย์ นิติกรรม ระยะเวลา และอายุความ บรรพ 2 หนี้ เป็นบรรพที่บัญญัติหลักการทั่วไปเกี่ยวกับหนี้และบ่อเกิดแห่ง หนี้เช่น สัญญา ละเมิด ลาภไม่ควรได้ และจัดการงานนอกสั่ง บรรพ 3 เอกทัศสัญญา เป็นบรรพที่บัญญัติหลักเกณฑ์ของสัญญาต่างๆ เช่น ซื้อขาย กู้ยืม ฝากทรัพย์ จานา เป็นต้น
- 8. บรรพ 4 ทรัพย์สินเป็นบรรพที่บัญญัติหลักเกณฑ์เกี่ยวกับทรัพย์สิน และสิทธิ ต่างๆในทรัพย์สิน เช่น กรรมสิทธ์ สิทธิครอบครอง ภาวะจายอม เป็นต้น บรรพ 5 ครอบครัว เป็นบรรพที่บัญญัติความสัมพันธ์ของบุคคลในครอบครัว เช่น การหมั้น การสมรส สิทธิและหน้าที่ระหว่างสามีกับภรรยา และระหว่าง บิดามารดากับบุตร เป็นต้น บรรพ 6 มรดก เป็นบรรพที่บัญญัติหลักเกณฑ์เกี่ยวกับกองมรดก เช่น การตก ทอดของมรดก การทาพินัยกรรม การจัดการและการแบ่งปันทรัพย์มรดก เป็น ต้น 3. ลักษณะสาคัญของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ต่อ)
- 9. กฎหมายลักษณะบุคคล 1. ความหมายของบุคคล 2. บุคคลธรรมดา 3.นิติบุคคล 4. ภูมิลาเนาของบุคคล
- 10. 1. ความหมายของบุคคล บุคคล หมายถึงสิ่งที่กฎหมายรับรอง ให้มีสิทธิและหน้าที่ได้ตามกฎหมาย ซึ่งเรียกว่า “ผู้ทรงสิทธิ” เช่น มนุษย์ บริษัท หรือพรรค การเมือง กฎหมายรองรับให้เป็นบุคคลและให้ มีสิทธิหน้าที่ได้ตามกฎหมาย
- 11. 2. บุคคลธรรมดา บุคคลธรรมดา หมายถึงมนุษย์หรือคนทั่วไปที่เกิดขึ้นตาม ธรรมชาติที่กฎหมายรองรับให้มีสิทธิและหน้าที่ตามกฎหมาย
- 12. 2.1 สภาพบุคคล สิทธิและหน้าที่ของบุคคลธรรมดาจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อ บุคคลนั้นมีสภาพบุคคลแล้วเท่านั้นซึ่งสภาพบุคคลย่อมเริ่มตั้งแต่เมื่อคลอด แล้วอยู่รอดเป็นทารก และสิ้นสุดลงเมื่อตาย 2. บุคคลธรรมดา (ต่อ)
- 13. 2.1.1 การเริ่มต้นแห่งสภาพบุคคล 1) มีการคลอด“การคลอด” หมายถึง การที่อวัยวะทุกส่วนของทารกได้ พ้นออกมาจากครรภ์มารดา แม้ยัง ไม่ได้ตัดสายสะดือก็เป็นการคลอด สาเร็จแล้ว 2) มีการอยู่รอดเป็นทารก “การอยู่รอด เป็นทารก” หมายถึง ต้องปรากฏว่า ทารกที่คลอดออกมานั้นมีการ หายใจแล้ว
- 14. ตัวอย่าง ลายองท้องกับสันต์ เมื่อครบกาหนดคลอดลายองได้ คลอดวันเฉลิมออกมา ขณะที่ คลอดนั้นแม้ยังไม่ได้ตัดสาย สะดือออกแต่ปรากฏว่าวันเฉลิม มีการหายใจก็ถือว่าเป็ นการ เริ่มต้นแห่งสภาพบุคคลของวัน เฉลิม
- 15. 2.1.2 การสิ้นสุดแห่งสภาพบุคคล 1) การตายโดยธรรมชาติในทาง การแพทย์ถือว่าบุคคลธรรมดาจะถึง แก่ความตายเมื่อแกนสมองของ บุคคลนั้นหยุดทางาน 2) การตายโดยผลของกฎหมาย หรือที่ เรียกว่า “การสาบสูญ” เป็นกรณีที่ บุคคลได้หายจากภูมิลาเนาหรือถิ่นที่ อยู่ โดยไม่ทราบข่าวคราวเป็น ระยะเวลา 5 ปีสาหรับกรณีทั่วไป 2 ปี สาหรับกรณีพิเศษ ซึ่งได้แก่ หายไป ในสนามรบ การสงคราม
- 16.
- 17. 2.2 การนับอายุบุคคล • กรณีรู้วันเดือน ปีเกิด ให้นับตั้งแต่วันเกิด • กรณีรู้เดือน ปี แต่ไม่รู้วันเกิด กฎหมายให้ถือเอาวันที่ 1 ของเดือนเป็น วันเกิด • กรณีรู้ปีเกิด แต่ไม่รู้วันและเดือนเกิด กฎหมายให้ถือเอาวันเริ่มต้นปี ปฏิทินของปีที่บุคคลนั้นเกิดเป็นวันเกิดของบุคคลดังกล่าว • กรณีไม่รู้วัน เดือน ปีเกิดเลย กรณีนี้ต้องพิจารณาจากรูปร่าง หน้าตา สัณฐานของบุคคลนั้นประกอบกับพยานที่เกี่ยวข้อง
- 18. 2.3 ความสามารถของบุคคล โดยทั่วไปแล้วบุคคลย่อมสามารถมีสิทธิและใช้สิทธิต่างๆ ได้ตาม กฎหมายแต่มีบุคคลบางประเภทที่กฎหมายจากัดความสามารถ เรียกว่า “ผู้ ไร้ความสามารถ” มี 4 ประเภท 1 ผู้เยาว์2 คนไร้ความสามารถ 3คนวิกลจริต 4 คนเสมือนไร้ความสามารถ
- 19. 2.3.1 ผู้เยาว์ หมายถึงบุคคลที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ โดยบุคคลจะบรรลุนิติ ภาวะด้วยเหตุอย่างใดอย่างหนึ่ง คือ 1) การบรรลุนิติภาวะโดยอายุ บุคคลย่อมพ้นจากภาวะผู้เยาว์ และบรรลุนิติภาวะเมื่ออายุ 20 ปีบริบูรณ์ 2) การบรรลุนิติภาวะโดยการสมรส เมื่อชายหญิงอายุครบ 17 ปีบริบูรณ์ โดยจดทะเบียนสมรสตามกฎหมาย และ บิดามารดาหรือผู้ปกครองของทั้งสองฝ่ายให้ความ ยินยอม
- 20. ตัวอย่าง แดง อายุ17 ปีลูกชายของนายมากกับนางนาค ได้แต่งงานกับ เหลือง อายุ 18 ปี ลูกสาวนายโยนกับนางขว้าง และทั้งคู่ได้มีการจดทะเบียน สมรสกันตามกฎหมาย ก็ถือว่าแดงและเหลืองบรรลุนิติภาวะแล้ว
- 21. 2.3.2 คนไร้ความสามารถ หมายถึงบุคคลที่มีอาการวิกลจริตหรืออาการ ทางจิตผิดปกติถึงขนาดขาดความสามารถโดยสิ้นเชิง หรือบุคคลที่ เจ็บป่วยจนไม่รู้สานึกของตนโดยสิ้นเชิง และศาลมีคาสั่งให้บุคคลนั้นเป็น คนไร้ความสามารถ ศาลจะตั้ง “ผู้อนุบาล” ซึ่งทาหน้าที่ดูแลบุคคลไร้ความสามรถ รวมถึงนิติกรรมทุกอย่างแทนคนไร้ความสามารถ
- 22. ตัวอย่าง เด็กหญิงฐาไพรพรรณซึ่งเป็นคนไร้ความสามารถ ซื้อปากกา ราคาด้ามละ1,000 บาท โดยไม่ได้รับความยินยอมจาก นายฐาปกรณ์ และนางฐาระพีพรรณ ซึ่งเป็นบิดามาดาและผู้อนุบาล นิติกรรมดังกล่าว ถือว่าเป็นโมฆะ
- 23. 2.3.3 คนวิกลจริต หมายถึงบุคคลวิกลจริตซึ่งศาลยังไม่ได้สั่งให้เป็นคน ไร้ความสามารถ กฎหมายให้คนวิกลจริตมีความสามารถในการนิติ กรรมโดยบริบูรณ์เช่นเดียวกับบุคคลทั่วไป กฎหมายจะถือว่านิติกรรมที่คนวิกลจริตได้กระทาตกเป็นโมฆะ ก็ต่อเมื่อ 1) คนวิกลจริตทาพินัยกรรมในขณะที่ตนมีอาการจริตวิกล 2) วิกลคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งรู้ว่าบุคคลที่ทานิติกรรมกับตนเป็นคน วิกลจริต
- 24. ตัวอย่าง รัตนาภรณ์เป็นคนวิกลจริตได้ซื้อผ้าห่มรูป แจจุง จากพรพรรณ โดยรัตนาภรณ์ทานิติกรรมดังกล่าวในขณะที่ตนมีอาการจริตวิกล แต่ พรพรรณไม่รู้ว่ารัตนาภรณ์เป็นคนวิกลจริต ดังนั้นนิติกรรมซื้อขายผ้าห่ม รูป แจ จุง ดังกล่าวย่อมมีผลสมบูรณ์ เพราะคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งไม่รู้ว่าผู้ทา นิติกรรมกับตนเป็นคนวิกลจริต
- 25. 2.3.4 คนเสมือนไร้ความสามารถ หมายถึงบุคคลที่มีความบกพร่องบาง ประเภท แต่ไม่ถึงขนาดวิกลจริต หรือสูญเสียความสามารถในการ กาหนดเจตนาของตนเองโดยสิ้นเชิง และศาลได้มีคาสั่งให้บุคคลนั้นเป็น คนเสมือนไร้ความสามารถ คนเสมือนไร้ความสามารถ มีองค์ประกอบ 2 ประการ 1) บุคคลนั้นต้องมีเหตุบกพร่องอย่างใดอย่างหนึ่ง ได้แก่ กายพิการ จิตฟั่นเฟือน พฤติกรรมสุรุ่ยสุร่าย ติดสุรา 2) บุคคลนั้นไม่สามารถจัดการงานโดยตนเองได้
- 26. 3. นิติบุคคล 3.1 ความหมายของนิติบุคคล นิติบุคคลหมายถึง บุคคลที่กฎหมายสมมติขึ้นให้มีสิทธิและหน้าที่ เช่นเดียวกับบุคคลธรรมดา เช่น สามารถเป็นเจ้าของทรัพย์สินได้จาหน่าย จ่ายโอนทรัพย์สินได้เป็นลูกหนี้หรือเจ้าหนี้ได้เป็นต้น
- 27. 3.2 ประเภทของนิติบุคคล 3.2.1 นิติบุคคลเอกชนหมายถึง นิติบุคคลที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมาย เอกชนโดยดาเนินการในลักษณะที่เท่าเทียมกันอย่างเอกชนทั่วไป สามารถ แบ่งออกเป็น 2 ประเภท 1) นิติบุคคลเอกชนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มี 5 ประเภท คือ ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคล ห้างหุ้นส่วนสามัญ จดทะเบียน บริษัทจากัด สมาคม และมูลนิธิ 2) นิติบุคคลเอกชนตามกฎหมายอื่น เช่น บริษัทมหาชนจากัด สหกรณ์
- 28. 3.2.2 นิติบุคคลมหาชน หมายถึงนิติบุคคลที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมาย มหาชนโดยดาเนินการลักษณะไม่เท่าเทียมกัน กล่าวคือ นิติบุคคลนั้นมีอานาจเหนือบุคคลใดๆที่เกี่ยวข้องกับ การดาเนินงานของตน และการดาเนินการอยู่บนพื้นฐานของการใช้ อานาจรัฐบังคับให้เป็นไปเพื่อประโยชน์ส่วนรวม เช่น กระทรวง ทบวง กรม จังหวัด เทศบาล วัด มหาวิทยาลัย พรรคการเมือง เป็นต้น
- 29. 3.3 ผู้แทนนิติบุคคล เนื่องจากนิติบุคคลไม่มีตัวตนในความเป็นจริง นิติบุคคลจึงไม่อาจทาการใดๆได้เองดังนั้นการกระทาของนิติบุคคลจึง ต้องกระทาโดยบุคคลธรรมดาซึ่งมีฐานะเป็น “ผู้แทนนิติบุคคล” เมื่อ ผู้แทนนิติบุคคลได้แสดงเจตนาหรือความประสงค์ของนิติบุคคล อันอยู่ ในขอบแห่งวัตถุประสงค์ของนิติบุคคลนั้นไปแล้ว
- 30. 4. ภูมิลาเนาของบุคคล 4.1 ภูมิลาเนาของบุคคลธรรมดา ภูมิลาเนาของบุคคลธรรมดาได้แก่ ถิ่นอันบุคคลนั้นมีสถานที่อยู่ เป็นหลักแหล่งสาคัญ กล่าวคือ ถิ่นที่จะเป็นภูมิลาเนาได้นั้นจะต้อง ประกอบด้วยหลักเกณฑ์สาคัญ 2 ประการ 1) เป็นที่อยู่ของบุคคลตามข้อเท็จจริง 2) เป็นที่อยู่ซึ่งบุคคลนั้นถือเป็นแหล่งสาคัญ
- 31. โดยปกติบุคคลธรรมดาทั่วไปสามารถเลือกภูมิลาเนาของตนได้ ตามใจ แต่มีบุคคลบางประเภทที่กฎหมายกาหนดภูมิลาเนาโดยเฉพาะเพื่อ ความสะดวก ได้แก่ 1.ภูมิลาเนาของสามีภรรยา ได้แก่ ถิ่นที่อยู่ของสามีและภรรยาที่ อยู่กินด้วยกัน เว้นแต่สามีภรรยาแยกแตกห่างจากกัน 2. ภูมิลาเนาของผู้เยาว์ได้แก่ ภูมิลาเนาของผู้แทนโดยชอบธรรม ซึ่งเป็นผู้ใช้อานาจปกครอง
- 32. 3. ภูมิลาเนาของคนไร้ความสามารถ ได้แก่ภูมิลาเนาของผู้อนุบาล 4. ภูมิลาเนาของข้าราชการ ได้แก่ ถิ่นอันเป็นที่ทาการตามตาแหน่ง หน้าที่ 5. ภูมิลาเนาของผู้ที่จาคุกตามคาพิพากษาถึงที่สุด ได้แก่ เรือนจา หรือ ทัณฑสถานที่ถูกจาคุกอยู่
- 33. 4.2 ภูมิลาเนาของนิติบุคคล ภูมิลาเนาของนิติบุคคล ได้แก่ถิ่นอันเป็นที่ตั้งสานักงานใหญ่ หรือ ถิ่นอันเป็นที่ตั้งที่ทาการ หรือถิ่นที่ได้เลือกเอาเป็นภูมิลาเนาเฉพาะการตาม ข้อบังคับหรือตราสารจัดตั้ง เช่น บริษัท จากัด
- 35. ข้อที่ 1. สภาพบุคคลเริ่มต้นเมื่อใด ก.ตั้งแต่เริ่มคลอด ข. ตั้งแต่เริ่มคลอดแล้วอยู่รอดเป็นทารก ค. ตั้งแต่ตั้งครรภ์ ง. ก. และ ข. ถูกต้อง
- 36. ข้อที่ 2. บุคคลซึ่งศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถต้อง จัดให้อยู่ในความดูแลของผู้ใด ก.ผู้แทนเฉพาะคดี ข. ผู้พิทักษ์ ค. ผู้ปกครอง ง. ผู้อนุบาล
- 37. ข้อที่ 3. บุคคลซึ่งศาลสั่งให้เป็นคนเสมือนไร้ความสามารถต้อง จัดอยู่ในความดูแลของผู้ใด ก.ผู้แทนเฉพาะคดี ข. ผู้พิทักษ์ ค. ผู้ปกครอง ง. ผู้อนุบาล
- 38. ข้อที่ 4. ภูมิลาเนาของผู้ถูกจาคุกตามคาพิพากษาถึงที่สุดคือที่ใด ก.ถิ่นบุคคลนั้นมีที่อยู่อันเป็นสถานที่อยู่เป็นแหล่งสาคัญ ข. ถิ่นที่อยู่ตามทะเบียนราษฎร์ ค. เรือนจา ง. ไม่มีข้อใดถูก
- 39. ข้อที่ 5. ถ้าบุคคลใดได้ไปจากภูมิลาเนาหรือถิ่นที่อยู่และไม่มีใครรู้แน่ ว่าบุคคลนั้นยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ พนักงานอัยการร้องขอ ศาลจะสั่งให้ บุคคลนั้นเป็นคนสาบสูญได้ เมื่อระยะเวลาได้ผ่านไปกี่ปี ก. 1 ปี ข. 2 ปี ค. 4 ปี ง. 5 ปี
- 41. ข้อที่ 1. สภาพบุคคลเริ่มต้นเมื่อใด ก.ตั้งแต่เริ่มคลอด ข. ตั้งแต่เริ่มคลอดแล้วอยู่รอดเป็นทารก ค. ตั้งแต่ตั้งครรภ์ ง. ก. และ ข. ถูกต้อง เฉลย ข. ตั้งแต่เริ่มคลอดแล้วอยู่รอดเป็นทารก เหตุผล ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 15 วรรคหนึ่ง บัญญัติ ไว้ว่า “สภาพบุคคลย่อมเริ่มแต่เมื่อคลอดแล้วอยู่รอดเป็นทารกและสิ้นสุดลง เมื่อตาย”
- 42. ข้อที่ 2. บุคคลซึ่งศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถต้องจัดให้อยู่ในความดูแลของ ผู้ใด ก.ผู้แทนเฉพาะคดี ข. ผู้พิทักษ์ ค. ผู้ปกครอง ง. ผู้อนุบาล เฉลย ง. ผู้อนุบาล ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 28 วรรคสอง บัญญัติไว้ว่า “บุคคล ซึ่งศาลได้สั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถตามวรรคหนึ่ง ต้องจัดให้อยู่ในความ อนุบาล การแต่งตั้งผู้อนุบาล อานาจหน้าที่ของผู้อนุบาลและการสิ้นสุดของความ เป็นผู้อนุบาล ให้เป็นไปตามบทบัญญัติบรรพ 5 แห่งประมวลกฎหมายนี้”
- 43. ข้อที่ 3. บุคคลซึ่งศาลสั่งให้เป็นคนเสมือนไร้ความสามารถต้องจัดอยู่ในความ ดูแลของผู้ใด ก.ผู้แทนเฉพาะคดี ข. ผู้พิทักษ์ ค. ผู้ปกครอง ง. ผู้อนุบาล เฉลย ข. ผู้พิทักษ์ เหตุผล ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 32 วรรคสอง บัญญัติไว้ว่า “บุคคลซึ่งศาลได้สั่งให้เป็นคนเสมือนไร้ความสามารถตามวรรคหนึ่ง ต้องจัดให้ อยู่ในความพิทักษ์การแต่งตั้งผู้พิทักษ์ให้เป็นไปตามบทบัญญัติบรรพ 5 แห่ง ประมวลกฎหมายนี้”
- 44. ข้อที่ 4. ภูมิลาเนาของผู้ถูกจาคุกตามคาพิพากษาถึงที่สุดคือที่ใด ก.ถิ่นบุคคลนั้นมีที่อยู่อันเป็นสถานที่อยู่เป็นแหล่งสาคัญ ข. ถิ่นที่อยู่ตามทะเบียนราษฎร์ ค. เรือนจา ง. ไม่มีข้อใดถูก เฉลย ค. เรือนจา เหตุผล ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 47 บัญญัติไว้ว่า “ภูมิลาเนา ของผู้ที่ถูกจาคุกตามคาพิพากษาถึงที่สุดของศาลหรือตามคาสั่งโดยชอบด้วย กฎหมาย ได้แก่เรือนจาหรือทัณฑสถานที่ถูกจาคุกอยู่จนกว่าจะได้รับการปล่อย ตัว”
- 45. ข้อที่ 5. ถ้าบุคคลใดได้ไปจากภูมิลาเนาหรือถิ่นที่อยู่และไม่มีใครรู้แน่ว่าบุคคลนั้น ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ พนักงานอัยการร้องขอ ศาลจะสั่งให้บุคคลนั้นเป็นคนสาบสูญ ได้ เมื่อระยะเวลาได้ผ่านไปกี่ปี ก. 1 ปี ข. 2 ปี ค. 4 ปี ง. 5 ปี เฉลย ง. 5 ปี เหตุผล ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 61 บัญญัติไว้ว่า “ถ้าบุคคลใดได้ ไปจากภูมิลาเนาหรือถิ่นที่อยู่และไม่มีใครรู้แน่ว่าบุคคลนั้นยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ตลอดระ ยะเวลาห้าปี เมื่อผู้มีส่วนได้เสียหรือพนักงานอัยการร้องขอ ศาลจะสั่งให้บุคคลนั้นเป็น คนสาบสูญก็ได้ระยะเวลาตามวรรคหนึ่งให้ลดเหลือสองปี