Ecosis 2

448 views
389 views

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
448
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
102
Actions
Shares
0
Downloads
4
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Ecosis 2

  1. 1. Ciclo da materia• A materia é o vehículo da transferencia de enerxía, que se transforma continuamente mediante reaccions químicas de OXIDO-REDUCCIÓN.• Cando a materia se reduce, almacena ENERXÍA QUÍMICA e cando se oxida, a libera en forma de ENERXÍA QUÍMICA ou CALOR.• A diferencia da Enerxía, a Materia pode circular no ecosistema.• La circulación consiste na transferencia dende os medios inertes onde adoita estar OXIDADA, ata os seres vivos onde aparece REDUCIDA e de novo aos medios inertes.• Os procesos implicados nestas transformacions son A FOTOSÍNTESIS e a RESPIRACIÓN.• A circulación da materia nos ecosistemas é abierta, xa que sempre hai saida e entrada de organismos, fixación de gases, pérdidas por erosión, precipitación, gasificación, lixiviados...• Nembargantes, si tenemos en conta o sistema TERRA, o CICLO da materia pode considerarse PECHADO, ainda que alguns materiais poden quedar fora do circuito durante moito tempo, permanecendo en xacementos.
  2. 2. Circulación da materia
  3. 3. Fluxo de enerxíaNos ecosistemas, a enerxía flue dun nivel trófico a outro de forma unidireccional, nonforma un ciclo pechado como o da materia. Da enerxía solar que chega á superficiedun ecosistema so se aproveita un 1 % aproximadamente e se almacena mediante afotosíntesis.No mesmo ecosistema hai pérdida de enerxía, porque cerca da metade da producciónprimaria é gastada polos productores no seu metabolismo e se perde como calor, e só aoutra metade está dispoñible para os consumidores como alimento (carbohidratos,celulosa, lignina, grasas, proteínas, etc.).Na cadena trófica, ao pasar dun eslabón a outro, hai máis pérdida de enerxía a travésda respiración e os procesos metabólicos dos individuos, porque o manter vivo a unorganismo implica gastar, en forma de calor, parte da enerxía captada; as sustanciasnon dixeribles, que son excretadas ou regurxitadas e descompostas polos detritívoros;e a morte de individuos, que ocasiona pérdidas, pero a enerxía é devolta, en parte,polos desintegradores.
  4. 4. Suponse que dun nivel trófico a outro non pasa máis dun 10% da enerxía do nivel anterior, e por iso as cadeas tróficas non poden ter mais de 4 ou 5 alos.Nunha cadea trófica, a enerxía que entra é igual a acumulada en forma de materiaorgánica en cada nivel maís a desprendida en forma de calor, logo a enerxía seconserva.
  5. 5. Fluxo de enerxía no ecosistema Enerxía solarCalor Productores DescomponedoresCalor Consumidores primarios CalorCalor Consumidores secundariosCalor Consumidor final
  6. 6. No fluo de enerxía e de nutrintes inorgánicos, é posible faceralgunhas xeneralizacions:oA fonte primaria (na maioría dos ecosistemas) de enerxía é osol.oO destino final da enerxía nos ecosistemas é perderse comocalor.oA enerxía e os nutrintes pasan dun organismo a outro a travésda cadea alimenticia a medida que un organismo se come aoutro.oOs descompoñedores extraen a enerxía que permanece nosrestos dos organismos.oOs nutrintes inorgánicos son reciclados pero a enerxía non.
  7. 7. CICLO DO FÓSFORO VIDEO
  8. 8. CICLO DO CARBONO VIDEO
  9. 9. CICLO DO NITROXENO VIDEO
  10. 10. Desestabilización dos Ecosistemas. Ex: Monocultivos
  11. 11. Os brotes máis grandes de lagostas do deserto ocorreron entre 1987 e 1989. É tal a voracidade deste insecto que unha parte moi reducida da nube (ao redor dunha 1 t de lagostas) é capaz de consumir nun día a mesma cantidade de alimentos que 10VIDEO elefantes ou 2.500 persoas
  12. 12. Os Pulgóns actúancravando un picochupador e absorbendo asavia das follas. Causanasí importantes danos.Tamén prexudica aoimpedir a fotosíntesis.Os Pulgóns son osprincipais transmisoresde virus. Pican nunhaplanta infectada e aopicar noutra sa,inxéctanlle o virus.
  13. 13. Esta enfermidade estácausada polo fungoPlasmopara vitícola queapareceu en España 1880en Barcelona.Actúa como parásitoobrigado, polo que parte doseu desenvolvemento tenque realizarse no interiordas células dos tecidos dunhóspede.Cando os danos afectan aosracimos prodúcenseimportantes perdas nacolleita.

×